"Aaaaaaaaaaaah!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " Hoorde Britt roepen om 12 uur stipt in de nacht. "Merde...! " Riep Britt nog half slaperig uit. "Wat is dat, mama? " Vroeg Dorien. "Ik weet het niet, Dorien, ga maar terug in bed liggen, ik ga even kijken, oke? " Zei Britt. "Oke, mama. " Zei Dorien en dan ging ze terug naar haar kamer in bed liggen. Britt ging snel naar de onderste verdieping en ging kijken bij haar onderste buren. "Wat is...? " Begon Britt, maar toen zag ze een vrouw liggen in de opening van haar deur, met een mes in haar buik gestoken. "Shit! " Riep Britt uit en ze liep naar de eerste de beste telefoon om de nachtpolitie te bellen.
"Mama, Wat is er met Lieve?". "Dorien ga terug naar binnen! "Nu". Is Lieve dood mama? ""Nee Dorien Lieve leeft nog". Mama het maakt niet uit hoor ik weet toch wel hoe dode mensen er uit zien". Gealarmeerd heft Britt haar hoofd op. "Hoe "wil ze zeggen maar ze dwingt zich zelf tot zwijgen. De nachtpolitie komt binnen en richten hun aandacht op Britt.
"Dorien, ga slapen. " Zei Britt nog en dan liet ze de politie binnen in haar huis. "Ga zitten. " Zei de politie tegen Britt. Britt ging aan haar tafel zitten en de politie kwam tegenover haar zitten. "Hebt u gezien wat er gebeurd is? " Vroeg 1 van de mannen. "Neen, ik hoorde een luide kreet, Lieve waarschijnlijk, dan ben ik wakker geworden, ik heb tegen Dorien gezegd dat ze binnen moest blijven, ik ben gaan kijken, ik zag Lieve daar liggen en dan heb ik meteen de politie gebeld. " Antwoordde Britt. "Wie is Dorien? " Vroeg de andere man nu. "Mijn dochter. " Antwoordde Britt weer. "Oke, bedankt voor uw tijd en nog een goede nachtrust. " Zeiden de agenten en dan gingen ze weg. "Een goede nachtrust, ja, als je vaste babysitter vermoord is. " Zei Britt zachtjes tegen zichzelf.
Britt ziet er het nut niet meer in om nog te gaan slapen. Na een half uur komt Dorien ook uit bed. "En mama wat was er". "Dorien Lieve is aangevallen door iemand". "Ze leeft niet meer hé mama? ". Nee dat klopt Dorien". "Moet ik vandaag dan naar school? ". "Ja Dorien natuurlijk moet je naar school". Hop kleed je aan ik zal je afzetten". "School helpt je er minder aan denken". "Maar als je er heel veel aan moet denken vraag je maar of de juf me belt dan kom ik je halen, oke? "
Toen Britt Dorien aan school had afgezet, ging ze terug naar huis om te douchen. Toen ze alle spulletjes had gehaald, deed ze het water aan, maar het was niet middelmatig warm, het was HEET! Iemand had de warmteknop helemaal opengedraaid. "Merde! " Riep Britt razend uit en draaide de warmteknop helemaal op koud. Dat wist ze dat ze dat moest doen als je bijna verbrand was. "Oh, dat doet deugd. " Zei Britt toen het koude water over haar stroomde. Na een half uurtje ging ze naar het commissariaat. Het was een gewone werkdag en toen ze gedaan had, ging ze Dorien ophalen van school. Toen ze in haar appartement aankwam schrok ze. Haar hele kot was ondersteboven gehaald!
Britt grijpt naar haar telefoon en belt direct Tony. Tony kom schreeuwt ze haast door de telefoon. Rustig Britt klinkt het aan de andere kant. Wat is er gebeurt. Er is gvd ingebroken in mijn kot alles is stuk vies of over hoop. Mijn tafelblad is doormidden alles. "Ik kom er aan Britt nergens aanzitten hé". Dorien komt aan rennen met haar onthoofde beer "mama mama Beer is dood maar hij lijkt zo anders". Weer rinkelen de bellen in Britts hoofd. Hier moet ik eens over praten met Tony denkt ze. Ze tilt Dorien op en loopt naar buiten. Ze gaat met Dorien in haar armen op de trap zitten
De buren kwamen kijken wat er gebeurd was, omdat Britt daar op de trap zat. Iedereen ging kijken, en ging dan vlug terug zijn of haar huis binnen, want ze wilden er niets mee te maken hebben. Na een 5-tal minuten kwam Tony binnenrennen. "Verdomme! " Riep ze uit, toen ze zag hoe Britts huis eruit zag. "Britt, jij en Dorien komen vanavond bij mij slapen en de anderen moeten maar je huis onderzoeken, oke? " Vroeg Tony dan al wat rustiger. "Oke. " Antwoordde Britt verslagen. "Britt, wat is er? " Vroeg Tony ongerust. "Mijn huis", begon Britt, "ik ben verdomme net verhuisd en dan gebeurt zoiets. "
"Britt de jongens zijn onderweg". "Britt het is gewoon toeval, oké? "Ik geloof niet in toeval"mompelt ze. "Tony mag ik dan met Vera spelen" Roept Dorien die de berenramp al vergeten is. "Ja hoor tuurlijk".
Toen Dorien in Tony's huis met Vera aan het spelen was, waren Britt en Tony aan het praten in de keuken. "Tony, Dorien doet de laatste tijd vreemd over lijken. " Zei Britt ernstig. "Britt, dat doet elk kind wel eens. Dat komt omdat jij een flik bent en ze misschien al veel lijken gezien heeft, niet waar? " Stelde Tony Britt gerust. "Mja, ze heeft er wel meer gezien dan andere kinderen, maar... " Begon Britt. "Britt, niets te maren", onderbrak Tony Britt, "dat is heel normaal, oke? " "Oke. " Gaf Britt met tegenzin in. Toen rinkelde de telefoon. Tony nam op. "Dierickx, met Vanneste hier, we hebben iets gevonden in Britts kot. " "Wat dan? " "Wel, het was op de vloer getekend, onder een hoop kledij. " Zei Vanneste. "Wat, Vanneste? " Schreeuwde Tony door de telefoon. "Rustig maar, het was een tekening met bloed gemaakt, en er stonden 2 mannen op. De ene man steekt een mes in de buik van de andere. " Zei Vanneste ernstig.
Zwijg tegen Britt"snauwt Tony. Ze moet eerst even bijkomen. Tony hang top en loopt naar Britt toe. "Sorry dat ik net zo stom reageerde over die lijken die ze gezien heef". "Ik kan wel een met haar gaan praten vanavond"?. "Als je dat wil graag".
Plots rinkelde de telefoon weer. "Ik neem wel op. " Zei Britt tegen Tony en dan verdween ze naar de woonkamer. "Hey, Vanneste hier terug, weet je, die tekening over die man die dat mes in de andere zijn buik steekt, we weten wat het betekent! Dat is hetzelfde wat er gebeurt is met de man van Britt! " Riep Vanneste in de telefoon, zonder erbij stil te staan dat Britt heeft opgenomen. De hoorn viel uit Britts hand en ze ging bevend zitten. "Wat scheelt er? " Vroeg Tony toen ze bezorgd de woonkamer binnenkwam. Britt wees naar de hoorn. "Waarom heb je mij niets gezegd over een tekening die in mijn kot is gevonden? " Vroeg Britt zachtjes. "Britt, ik wou je niet ongerust maken. " Antwoordde Tony. Ze nam de hoorn op en snauwde : "Slim gedaan, Vanneste! " Dan sloeg ze de hoorn op de haak.
Tony slaat een arm om Britt heen en trekt haar zachtjes op de bank. Britt begint te snikken en zegt "ik wil niet meer het is me gewoon teveel". "Heb je gezien wat ze met Doriens beer gedaan hebben". Ze hebben hem onthoofd. Wie verzint dat net nu ze zo bezig is met lijken. "Mama" Gilt Dorien ineens.
"O neen, niet opnieuw! " Riep Britt snikkend uit. "Rustig maar, Brittje, ik ga wel kijken, oke? " Vroeg Tony. "Bedankt Tony. " Zei Britt nog en dan ging Tony naar Dorien toe. "Wat scheelt er meissie, waarom gil je zo? " Vroeg Tony met een lieve stem aan Dorien. "Een geest!!!!!!! " Gilde Dorien. "Daar, in die hoek! " Dorien wees met trillende vingers naar een lege hoek. "Dorientje, er is daar geen geest. Je verbeeld je dat maar, omdat Lieve dood is. " Zei Tony sussend. "Aaaaaaaaaaaah! " Riep Britt plotseling uit. Tony liep naar haar toe en zag dat ze in slaap was gevallen.
Tony keerde terug Dorien en zag dat ze in een hoekje van haar bed zat. Tony kijk daar dan daar is papa! Dorien wijst naar de kast. Tony pakt Dorien op en neemt haar mee naar de living. Ze nestelt zich samen met Dorien op de bank en zo vallen ze in slaap.
De volgende ochtend.
Britt maakt Tony voorzichtig wakker. Tony?? Ben heeft net gebeld ze hebben een
mogelijke dader van de Inbraak.
"Wie dan? " Vroeg Tony. "Ik weet het niet. Ben zei enkel dat we zo snel mogelijk moesten komen. " Antwoordde Britt. "Ik ga, jij gaat nu naar huis, douchen en Dorien naar school brengen. " Zei Tony streng. "Maar... " Begon Britt. "Niets te maren, Britt, je doet wat ik je zeg, oke? " Vroeg Tony. "Oke. " Gaf Britt eindelijk toe. Aangekomen in haar huis, vonden de 2 dames nog 2 lijken, degene die op de 2de verdieping woonde en degene die op de 3de verdieping woonde. "O neen! " Riep Britt uit. "Hij slacht ze gewoon af! En het lijkt wel alsof hij van de onderste verdieping tot de bovenste gaat! O, Tony, ik ben zo bang, ik woon op de 5de verdieping! " Riep Britt doodsbang uit. "Britt, jij gaat nu naar je huis, kijken of er weer niets gebroken is, of met bloed besmeurd. Dan neem je een douche en brengt Dorien naar school, zoals ik je gezegd heb. Ik laat de mannen komen. " Zei Tony nog en dan ging ze bellen.
Toen Britt in haar huis aankwam, schrok ze nogal hevig. Haar hele kleerkast was opengebroken, haar kledij was met een schaar bewerkt, haar hele koelkast was leeg, de bank en de stoelen waren stuk, en om het nog erger te maken, was er op haar koelkast dezelfde tekening gemaakt als gisteren : een man die een mes in een andere man zijn buik steekt. "Neen!!!!! " Riep Britt huilend uit. "Niet weer! "
Ze loopt de deur en trekt de deur achter haar dicht. Ze loopt naar beneden ze stapt over de lijken op de vierde verdieping heen. Ze stapt in haar auto en racet naar Tony. Tony doet de deur open en Britt valt in haar armen.
"Britt, wat is er? " Vroeg Tony. "Lijken, vierde verdieping... " Kon Britt enkel uitbrengen. "O neen! " Riep Tony uit. "Neen, jij slaapt vanavond bij mij. " Zei Tony nog snel. "Neen, Tony, dat kan ik je niet aandoen. Ik heb je al te veel last bezorgd. " Protesteerde Britt zachtjes. "Welke last? " Vroeg Tony, alsof ze van niets wist. "Britt, je moet weten dat jij mij nooit last bezorgd. " Troosten Tony Britt, die ondertussen in huilen was uitgebarsten. "Maar waar laat ik Dorien? Zij blijft ook niet hier slapen, hoor je? Jij hebt je handen al vol aan Vera. " Protesteerde Britt nog meer.
"Britt zwijg"zegt Tony. "Jij slaapt bij mij en Dorien ook". "Ben heeft mij net gecontacteerd ze hebben een aanwijzing gevonden bij de moord op de derde verdieping. "Wat dan"vraagt Britt. "Een nokia telefoon". Het staat op de naam van Bart Peeler". "Ik ken die naam ergens van"zegt Britt. "Van wat dan? ". "Weet je nog die zaak met die berovingen van oude dames. Hij heeft er toen 5 jaar voor gekregen en die zijn nu om.
"Jij hebt hem toen gearresteerd, Britt! Waarschijnlijk wil hij zichzelf wreken op jouw door je schrik aan te jagen en dan je te vermoorden! " Riep Tony geschrokken uit.
"Tony wij deden samen de zaak dus misschien loop jij ook nog redelijk gevaar". "We gaan naar het commissariaat en even overlegden"besluit Tony koel. "Tony heb je nog wat kleren voor mij". "Dit is zo smerig nu". "Hier heb je het een en het ander".
Op het commissariaat.
"Dus nu loopt Tony waarschijnlijk ook gevaar, heb ik dat zo goed"
vraagt Nadine. "Dat lijkt ons wel het meest waarschijnlijke ja".
"Jullie blijven voorlopig hier binnen en ik laat Vera en Dorien halen dan
zoek ik wel een adres voor jullie. "De jongens zijn bezig met de
telefoon". Ben gooit de deur open en roept "ik heb het
adres""Kom aan we gaan". Nadine stormt het kantoor uit en roept
naar Britt en Tony jullie blijven absoluut hier".
Na een tijdje waren de mannen en Nadine nog steeds niet terug. "Verdomme! Waarom blijven ze nu nog zolang achter? " Vroeg Britt angstig uit. "Britt, kalm, ga zitten, in plaats van zo te ijsberen. " Zei Tony streng. Plots kwam Dorien op Britt afgestormd. "Mama! Waarom kwam Ben me van school afhalen? " Vroeg ze onbegrijpend.
"Omdat we voor ons werk een tijdje de stad uitmoeten dat is beter". 'Nu ja dat ben ik wel gewend". "Waar gaan we dan heen"? ". Ik weet het nog niet we zullen straks wel zien". Nadine komt binnen en vertelt de dames dat ze hem hebben". Opgelucht haalt Britt adem. "Dorien als hij het is dan kunnen we morgen onze spulletjes halen in huis en dan gaan we naar oma"".
"Maar mama, onze spulletjes zijn toch bijna allemaal stuk? " Vroeg Dorien verdrietig. "Ja, Dorientje, ik weet het, maar... " Begon Britt. "Dorien, jouw kleedjes zijn nog allemaal heel, en je speelgoed ook, enkel dat van je mama is stuk. En mama kan van mij ook dingen aandoen, niet waar? " Viel Tony tussenbeide. "Dank je. " Fluisterde Britt tegen Tony. "Zie je wel? Het is al opgelost. " Suste Britt Dorien. "Britt, kunnen jullie naar jouw moeder gaan? " Vroeg Vanbruane. "Ja, neen, ze is naar Frankrijk. " Zei Britt. "Maar mijn schoonmoeder woont wel in Zelzate. We kunnen daar heen. Ze zal het vast niet erg vinden. " Antwoordde Britt. De volgende dag gingen Britt, Tony, Dorien en Vera naar Britts huis om spulletjes op te halen, dan naar Tony's huis om spulletjes op te halen en dan reden ze naar Zelzate. Daar aangekomen belde Britt bij haar schoonmoeder aan. "Oma, mogen we even blijven logeren bij jou? Een man zit namelijk achter ons aan. " Vroeg Britt onzeker. "En het was weer niet nodig om mij te verwittigen zeker? Het is al goed, kom maar binnen. " Zei Oma. "Bedankt. " Zei Britt nog en ging dan naar binnen.
Midden in een gesprek gat de mobiel van Britt af. "Hu zit jij ook al aan die moderne troep"snuift Janie. "Mijn werk"zegt Britt verontschuldigend. Britt neemt op het is Nadine. Nadine vertelt haar dat het de dader niet is het si alleen een kennis. Nadine vertelt dat ze nu posten klaar zetten bij haar huis.
"Maar Britt... " Zei Nadine nog snel, voordat Britt kon ophangen. "Ja? " "Ik moet je eigenlijk iets vragen. Om hem te kunnen pakken moet er natuurlijk iemand in je huis zijn. Zou jij misschien? " Vroeg Nadine onzeker. "Een lokvogel willen zijn? " Vroeg Britt. "Ja. " Antwoordde Vanbruane. "Nadine! Wat vraag je me nu? Heb je niet gezien hoe hij de mensen afslacht? Hetzelfde als... " Protesteerde Britt. "Hetzelfde als Mark, Britt? Is het dat wat je bedoelt? " Vroeg Nadine. "Ja, eigenlijk wel. " Antwoordde Britt. "Maar oke, ik doe het wel, op voorwaarde dat er aan elke deur buiten mijn huis agenten staan. " Zei Britt. "Dat beloof ik, Britt en maak je maar geen zorgen. Ga vanavond maar gewoon terug naar huis, douche je en ga dan je bed in, met je kledij natuurlijk nog aan. Laat Dorien maar bij je schoonmoeder en ik zorg ervoor dat je niks gebeurt. " Zei Vanbruane. Toen haakte ze in. Later die avond ging Britt, zoals afgesproken, terug naar huis, douchte haar en ging dan, met haar kledij aan, in haar bed liggen. Na een tijdje hoorde ze de voordeur open gaan. "O neen. Hier gaan we het hebben. " Dacht Britt angstig. Plots, alsof hij uit het niets tevoorschijn kwam, stond er een man naast haar met een mes boven Britt. "Handen omhoog! " Riep plots Ben Vanneste. De man stak nog net het mes in... "Britt!!!!!!!!!!! " Riep Tony uit. "Tony! " Riep Britt ook nog net uit. "Het mes is gelukkig niet in mijn lichaam gekomen! Het kwam net naast me terecht. " Riep Britt huilend uit. Ze was echt wel geschrokken.
Nadine komt er bij zitten. "Gaat het"vraagt ze. Nu wel weer jij maar even met Tony mee dan ruimen we hier de boel weer op. "Ben en Sel doen straks het verhoor".
"Ga jij alvast, Tony? Ik moet even met Nadine praten. " Vroeg Britt. "Oke, tot zo. " Zei die dan en dan ging ze weg. "Wat scheelt er Britt? " Vroeg Vanbruane. Britt begon terug te huilen. "Ik wilde even heel hard huilen, Nadine, zonder dat ik Tony ermee lastig viel. " Verantwoordde Britt zichzelf. "Maar Brittje, toch, je bent echt wel geschrokken, he? " Vroeg Nadine zachtjes, terwijl ze Britt stevig vast nam. "Ja, je zou voor minder. " Begon Britt uit te leggen. "Als je bijna op dezelfde manier vermoord word als je man. " Huilde ze verder. Plots ging de telefoon. "Met Vanbruane. " Zei Nadine toen ze opgenomen had. "Vanneste hier, met het verhoor zullen we wel niet ver geraken, want die vent heeft zelfmoord gepleegd in zijn cel. " Zei Vanneste langs de telefoon. "Gelukkig, nu kan Britt tenminste weer rustig slapen, en Dorien, Vera en Tony ook. " Eindigde Vanbruane het gesprek en legde de telefoon neer.
*EINDE*
Vervolgverhaal
