Britt en Sofie in de problemen

Het is maandag ochtend en het is erg rustig op het commissariaat en iedereen is PV's aan het typen en Nadine is naar een vergadering bij de burgemeester.
Britt : Sofie ga je zo mee naar de combi?
Sofie : Ja dat is goed wand ik heb geen zin om hier te blijven zitten ik ben al stijf genoeg van het typen.
Britt : Ik maak even dit PV af en zullen we dan gaan?
Sofie : Ja dat is goed.

Wanneer Britt en Sofie net weg willen gaan komt Carla aanlopen. 
Carla :Britt, Er is een man beneden en hij wil jou spreken.
Britt :Waarom laat je 'm niet naar boven komen?
Carla :Hij doet nogal moeilijk. Een beetje vreemd. Volgens mij heeft hij gedronken.
Britt haalt haar schouders op en loopt mee met Carla naar beneden. Sofie volgt hen.
Als ze beneden staat gaat er een schok door haar heen.
Britt : Johan. wat is er?
Johan : Ik hik moet je even hik onder vier hik ogen spreken hik hik
Britt : kom maar even mee, tot zo Sofie.
Britt en Johan trekken zich terug in de kleedkamers, waar Johan Britt tegen de kastjes duwt en haar hevig begint te zoenen...
Britt : Johan niet doen je wou me spreken.
Johan : zij ik dat?
Britt : Ja, en wacht maar met vertellen tot je nuchter bent ik heb hier geen zin in.
Johan : maar ik wel, lieverd.
Britt : Johan als je niet luistert, dan wil ik ook straks niet naar je luisteren!
Johan houdt meteen op en verdwijnt uit de kleedkamer...
Britt loopt naar Sofie naar de combi.
Sofie : Wat kwam die doen?
Britt : Dat wist hij volgens mij zelf niet hij begon me gelijk te zoenen en ik heb gezegd dat hij terug mag komen om te vertellen wat er is als hij nuchter is.
Sofie : Daar heb je ook niet veel aan.
Britt : ik weet het 
Sofie : dus nee laat maar
Britt : hoe is het met jou liefde
Sofie : ga me mee naar de auto
Britt : SOFIE?
Sofie : hoe is het met Dorien
Britt : Sofie wat is er
Sofie : ik wil het er niet over hebben
Britt : Jij mag wel alles over mij vragen en ik niet over jouw leuk.
Sofie : Ik vind het gewoon moeilijk om daarover te praten zo lang kennen we elkaar ook weer niet.
Britt : Sorry, rij jij?
Sofie : sorry vind je het erg als ik naar huis ga
Britt : als er wat is kun je het me wel vertellen
Sofie : dank je 
als Sofie thuis komt valt ze huilend neer op bed en blijft maar huilen Britt merkte dat er wat was en was Sofie achter na gegaan en klopte aan
Sofie : is er een zaak
ze veegde haar tranen weg
Britt : neen ik wil weten wat er is ik weet dat het moeilijk voor je is maar misschien helpt het als je er over praat
Sofie : goed dan ik ben zo verliefd op Robbin en dat was voor een zaak moest ik hem oplaten pakken en dat is gebeurd en...en
ze begint weer heel erg te huilen en valt in de armen van Britt
Britt : Huil maar eens goed Sofie en als je het kan mag je me zo verder vertellen.
Sofie huilt nog lang uit bij Britt en is dan pas bereid om verder te vertellen...
Sofie : Ik ben zo bang dat hij niets meer met me wilt hebben. ik heb hem natuurlijk wel verraden.
Britt : Dat is heel erg maar je deed het om hem te helpen en niet verder in dat drugs circuit te laten zitten.
Sofie : Hij wou nog één overtocht doen en dan stoppen echt stoppen. Misschien moest ik hem laten doen en zat hij nu niet in de nesten.
Britt : Sofie je moet je niks verwijten je hebt het juiste gedaan. Hij heeft zich zelf in nesten gewerkt niet jij bent schuldig
Sofie : maar toch, ik hou zoveel van hem wat moet ik doen Britt |o snik wat moet ik doen.
Help me
Britt : Probeer hem eens een brief te schrijven waarin je uitlegt waarom je het allemaal hebt gedaan en zet er duidelijk in dat je nog van hem houwt en dat je niet meer wist wat je moet doen.
Sofie : ja, dat doe ik, dat is een goed idee. (glimlachend)

plots gaat de mobiel van Britt. Vanbruane...
Nadine : Waar zijn jullie?
Britt : Bij Sofie thuis
Nadine (boos) : Waar is dat goed voor jullie moeten hier zijn.
Britt : Baas dat kunnen we niet over de telefoon uitleggen maar we komen er aan.

Op het bureau komen Britt en Sofie een Boze Nadine Vanbruane tegen.
Nadine : waar waren jullie godverdomme?!
Britt begint alles uit te leggen van Sofie en...
Wanneer alles is uitgelegd.
Nadine : Sorry dat ik zo uitviel maar niemand wist waar jullie waren.
Sofie : Wij zouden in de combi gaan eten.
Nadine : het is allemaal al goed maar ik kom net bij de burgemeester vandaan..
Nadine : en hij is kwaad omdat we die autozaak van vorige maand nog niet hebben opgelost. 
Sofie : maar we hebben toch een verdachte?
Britt : ja, en die had al een strafbad! ...
Nadine : maar we hebben geen bewijzen!!!
Britt : We kunnen voor de rest echt niets vinden heeft hij dan ook gezegd wat we moeten doen we zitten gewoon helemaal vast.
Nadine : Het kan me niet schelen hoe, maar die zaak moet opgelost worden!
Nadine loopt naar haar bureau... 
Ondertussen zit de werkdag erop en Britt gaat bij Nadine...
Britt : scheelt er iets?
Nadine : ...
Nadine : Och ik weet het niet. (zuchtend) 
Britt : Als er iets is dat ik kan doen dan moet u het zeggen....
Nadine haalt haarschouders op en glimlacht.
Nadine : Ik wou dat je me kon helpen, Britt, maar ik denk niet dat dat kan....
Britt kijkt haar vragend aan en gaat dan zitten.
Britt : U zou het me kunnen vertellen. dat helpt ook.
Nadine : Je kan me toch niet helpen dus het heet geen nut om het te vertellen.
Britt : U moet mij niet onderschatten baas.
Nadine : Oke ik zal het vertellen.
Nadine : gewoon wat problemen met me ex-man (fluisterend)
Britt : Wat doet hij dan?
Nadine : hij belt me op en dreigt van alles. me te vermoorden en te verkrachten en zo...
Britt : Nadine hoe lang is hij al bezig?
Nadine : Een maand.
Britt : En dat vertel je niet aan ons!
Nadine : Dat mag niet wand dan gaat hij en vermoorden.
Britt : U weet toch zelf dat je gelijk naar ons toe moet komen hij kan het niet controleren en wij kunnen u beschermen.
Nadine : Je hebt gelijk maar ik was zo bang ik durf eigelijk helemaal niet naar huis.
Britt : kom maar bij mij logeren. als we met tweeën je spulletjes gaan ophalen zal hij je niets durven doen, oke?
Nadine : maar ik weet zeker dat hij er achter komt, en dan gaat hij naar jouw huis.
Britt : Ik vraag of Sofie ook wild blijven logeren en dan moet steeds iemand de wacht houden.
Nadine : ok, ma ben je zeker? Want je hebt een dochter hé...
Britt : jaja, geen probleem. 
Nadine : Kom, laten we ons gedachten verzetten. Hoe zit het nu met die zaak van die autodiefstallen?
Britt : we zijn geen steek verder gekomen en we zitten echt helemaal vast.
Nadine : Ik begrijp het maar ik word echt gek van het ge jaag van de Burgemeester.
Britt : Zeg hem dat we denken dat die auto’s misschien naar het buitenland zijn gesmokkeld dan hebben we gelijk een rede waarom we niet verder komen.
Nadine : Ja ik ga een beetje liegen.
Britt : Ik sluit het anders niet uit hoor wand anders hadden we ze toch al tegen moeten komen.
Nadine : Ja, daar heb je ook wel weer gelijk in. Ik zal erover nadenken.
Britt : Goed, ik ga nog even een telefoontje doen en dan gaan we goed?
Nadine : Ja is goed En Britt? 
Britt draait zich om.
Nadine : Bedankt he?
Britt knikt. Geen dank.
Voor dat Britt wild gaan bellen
Britt : Sofie, zou je bij mij willen logeren?
Sofie : Waarom?
Britt : Nadine word bedreigt en die blijft vannacht bij mij slapen maar ze denkt dat hij naar mijn huis kom en zo kunnen we omstebeurt de wacht houden.
Sofie : Dat is goed maar dan moet ik nog even wat spullen pakken.
Britt : tot zo.
die avond wordt er aangebeld bij Britts huis...
Nadine : daar is hij!!!!!!
Britt : rustig maar, ik doe wel open (glimlachend)
Britt : Johan, wat doe jij hier?
Johan : Ik...ik...ik....
Britt : Wat kom je doen?
Johan : Mag ik binnenkomen?
Britt : Als jij me zegt wat je komt doen...
Johan : Britt...
Dan ineens ziet Britt iets glinsteren achter Johan.
Brit trekt Johan naar binnen, en ziet dat achter hem Luc staat, met een uitgestoken mes, maar Britt krijgt net op tijd de deur gesloten...
Johan : Het spijt me..
Britt : Sofie!!!!!!!!! Luc is hier!!!!!!!!!!!!!!!!!
Sofie komt aangerend
Britt : Johan, hoe... 
Johan : Ik weet het niet. Ik wilde langskomen en ineens werd ik beetgepakt en kreeg een punt van een mes in mijn rug. 
Britt : heeft hij je echt gestoken? Draai je eens om?
Johan draait zich om.
Britt : Trek je jas eens uit en doe je trui omhoog.
Johan doet wat Britt zegt. 
Britt : O, gelukkig het valt mee. Een schram en een klein sneetje.
Ondertussen bij Nadine en Sofie....
Nadine : Waar is Luc nu?
Sofie : Buiten de deur....Maar je had gelijkt. Hij is gewapend...
Nadine : Wat?!?!
Sofie : Mes.. Hij had t in Johans rug staan...
Nadine : ik ben zooooooooo baaaaaaang!!!! o help me!!!!!!!!!!
Britt : Sofie en ik doen alles om je te beschermen, goed?
maar plots horen ze allemaal gerinkel... de glazen deur van Britt is opengegooid met een vaas die in de hal stond...
Daar staat Luc en hij wil naar Nadine toelopen, maar Britt en Sofie richten hun wapen op hem.
Sofie : Leg dat mes op de grond.
Luc : Nee!
Britt : Ik zal het maar doen.

Dan komt ineens iemand er aan het is Tony. Tony zag dat het niet pluis was en ze sprong boven op Luc zo dat hij op de grond viel.
Hij laat per ongeluk zijn mes vallen en Britt rent ernaar toe en schopt het in het donkerste hoekje van haar huis en loopt dan op Vanbruane af, die helemaal bang verscholen in Britts badkamer zit...
Toen iedereen de aandacht vestigde op Vanbruane nam hij terug het mes en was zo woedend dat hij recht sprong en Tony een stek gaf...
Britt : Godver , Tony gaat het?
Sofie : Nadine, bel een ambulance!!!
Britt was zo woedend dat ze haar wapen nam en hem neerschoot!...
Sofie : Britt!!!!!
Britt : zo is mark ook omgekomen! voor Tony kan ik haar moordenaar wel straffen!!!!

en Britt schiet nog een vijftal keren tot Luc niet meer beweegt...
Tony : Britt, Ik ga niet dood aan een wond in mijn arm.
Britt : welles! mark is ook gestorven door een mes!!!!!!!! (huilend)
Dan komt de ambulance er aan en De politie van een ander team omdat Nadine (in Nederland is het 112 maar ik weet niet hoe het in België is.) heeft gebeld en heeft gevraagd om het door iemand van een ander team te laten doen..
De mensen van de ambulance nemen Tony mee om haar even te helpen om dat haar wond niet hier kan worden gehecht.
Britt wild mee gaan met Tony maar dan houwt de agent haar tegen.

Agent : Kan u mij uitleggen wat er hier is gebeurd?
Britt legt alles huilend aan de agent uit. Ik weet het, het klinkt allemaal een beetje, ja.... ik weet niet, maar ik...het was een reactie, het gebeurde gewoon automatisch.
Sofie komt er bij staan en slaat haar armen om Britt heen. De agent laat ze even met rust.
Dan gaat hij naar Nadine....
agent : kent u die man die is neergeschoten?
Nadine knikt.
Nadine : hij is me ex-man, die me al een hele tijd zit te stalken. dreigen dat hij me gaat verkrachten en vermoorden en zo... (fluisterend)
agent : hij is dood nu, hij kan u niets meer doen... maar we moeten mevrouw Michiels wel mee naar het commissariaat nemen...
Britt : Hoezo?
Agent : hoe we het ook wenden of keren u heeft iemand neergeschoten.
Britt : maar wie zorgt er voor Dorien?
Sofie : Dat doe ik wel
Britt : Bedankt
Agent : Mag ik uw wapen mevrouw Michiels.
Britt : Hij licht op tafel.
Britt : en als ik niet meewil?
agent : dan zullen we strengere maatregelen moeten treffen. draai u maar om, ik ga u boeien.
Sofie : ho, Britt gaat mee, maar niet op die manier.
ook Nadine staat nu recht en kijkt de agent vragend aan...
agent : oke...
Britt : Ik wil helemaal niet mee gaan.
Sofie : Brit je weet GVD ook dat je het jezelf alleen maar moeilijker maakt als je tegen werkt.
Britt wild nu wegrennen maar ze word door Nadine en Sofie tegen gehouden en De agent boeit haar.
Agent : U heeft er zelf om gevraagd en u weet dat u nu alleen maar dom bezig bent met tegen werken.
Britt : IK WIL NIET MEE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Britt rukt zich los uit de armen van Sofie en Nadine, maar de agent houdt haar stevig vast... 
Er komt een andere agent aan en die helpt hem met het vasthouden van de hystericae Britt.

Dan gaat de Telefoon en Nadine neemt op het is Tony.
Tony : Mag ik Britt even.
Nadine : Tony ik denk dat dat niet zou gaan wand ze is net gearresteerd en ze werkt helemaal niet me.

Britt : Heb je Tony aan de telefoon?
Nadine : Ja dat heb ik.
Britt : geeft haar.
Nadine : Alleen als jij rustig word.
Britt : Ik word al rustig.
Nadine houwt de telefoon naast het oor van Britt. 
Britt : merci.
Tony : Britt?
Britt : ja?
Tony : waarom wordt je gearresteerd?
Britt : omdat die man in je arm heeft gesneden, en ik heb hem vermoord. (fluisterend)
Tony : hoe heb je hem dan vermoord? ik ben namelijk door de ziekenwagen mee naar het ziekenhuis genomen en weet er nog niets van...
Britt : ik heb hem neergeschoten. Omdat hij je met een mes heeft gesneden. Ik dacht meteen aan mark. (fluisterend)
agent : Oke, nou neerleggen.
Nadine : nog e...
agent : NU! 
Nadine : Laat haar nou nog even aan de telefoon. Misschien wordt ze dan wat rustiger (fluisterend)
agent : Oké, nog even dan.
Britt : Tony?
Tony : Ja Britt.
Britt : Waar is Dorien?
Tony : Ik hoorde dat Sofie haar mee naar jou huis heeft genomen. Het komt wel goed, echt waar. Ze gaan je alleen een paar vragen stellen en dan ben je van ze af. Je hebt goed gehandeld, Britt.
Britt wordt al wat rustiger.
Tony : Ik hang op goed? Ik kom straks wel even langs.
Britt hangt op en zegt tegen de agenten. Het is al goed. Ik ga vrijwillig mee.
Voor Britt loopt de ene agent en achter haar de ander en daarachter loopt Nadine.
Op het commissariaat verhoren ze eerst Nadine. Dan komen ze bij Britt en ze verteld wat er is gebeurd. De agenten gaan weg en Tony komt binnen en gaat naast haar zitten. 

Britt : Ik ben zo bang dat ik mijn baan kwijtraak.
Tony : Zoon vaart zal dat niet lopen.
Britt : Ik hen iemand vermoord!!!!!!!!!!
Tony : ja je krijgt waarschijnlijk interntoezicht op je.
Britt : En dan?
Tony : Ik zal wel even met Merel bellen. 


Bij Dorien en Sofie
Dorien : Waarom moet ik bij jou logeren.
Sofie : Ik weet niet of ik degene bent die je dit moet uitleggen.
Dorien : vertel het maar ik ben al bijna 12 dus je hoeft niet tegen me te liegen.
Sofie : Ik denk dat je moeder het beter zelf kan uitleggen.
Dorien : Waar is ze dan?
Sofie : Op het Commissariaat 


ondertussen op het commissariaat, belt Tony naar merel...

aan de telefoon... 
Merel : Merel Vanneste.
Tony : Hallo Merel met Tony Dierickx
Merel : Hooi Tony hoe gaat het?
Tony : Met mij gaat het goed maar ik ben bang voor Britt.
Merel : Hoezo?
Tony : Britt is opgepakt ze heeft iemand neergeschoten de ex van Nadine hij had mijn neergestoken. 
Tony : welke sanctie of sancties krijgt ze daarvoor?

en merel begint alles uit te leggen... 
Wanneer hij iemand leven bedreigt mag je wel schieten maar je moet proberen om op zij schouders te schieten en zo min mogelijk. Wanneer er verkeerd gehandeld woord door te veel geschoten word, word er een onderzoek gevoerd en waarom er meet geschoten is.
Ik weet echt niet precies wat er met Britt gaat gebeuren maar ik denk dat je er wel snel achter komt. 
merel : weet je ongeveer hoe vaak Britt geschoten heeft?
Tony : ze heeft me verteld dat ze ongeveer 6 keer of zo geschoten heeft.
merel : daar wordt dus een onderzoek naar gevoerd. ik denk dat ze zich mag verwachten een een weekje cel, denk ik, een boete van 1000 euro en ... een maand geschorst... 
Tony : En daarna?
Britt : Dan moeten we nog wel bekijken wand dat weet ik niet en als ze een goede rede heeft dan kan ze wel weer terug aan het werk.
Tony : De moord van mark en bang om mij kwijt te raken is dat genoeg.
merel : Ja dat denk ik wel. 
Tony : GELUKKIG!!!! Bedankt merel. (glimlachend)
merel : dat is graag gedaan, Tony. (glimlachend)
ze leggen beiden de telefoon neer en Tony legt alles uit aan Britt... 

Britt : Ik kom er wel goed van af als het zo is als Merel zegt maar als ik een week in de cel zit kan ik niet voor Dorien zorgen.
Tony : Ze mag toch bij Sofie logeren en als dat niet gaat dan mag ze ook wel bij mij komen hoor.
Britt : Dat zou ik wel fijn vinden want Sofie moet toch werken ook al ben ik daar niet bij.

Bij Dorien en Sofie
Dorien : Ik wil naar mama.
Sofie : Ik zou wel bellen of je bij haar mag komen. 
aan de telefoon... 
Sofie : Carla zou Dorien met Britt kunnen praten.
Carla : Als Britt dat wil kan dat.
Sofie : dan kom ik er zo aan met Dorien.
Carla : Oke ik laat het haar wel weten. 

Carla : Britt?
Britt : hm?
Carla : je dochter komt eraan, samen met Sofie (glimlachend)

Britt kijkt verrast op... 
Britt : Heeft Sofie het haar eigelijk al verteld?
Carla : Dat weet ik niet.
Britt : Ik ben zo bang dat ze boos op me is.
Carla : Om dat je Tony wou beschermen ik denk het van niet hoor.
Britt : Ik zie het zo wel.

Dorien komt het commissariaat binnen lopen en rent meteen naar het teamlokaal maar daar is haar moeder niet te vinden maar daar ziet ze Nadine.
Dorien : Weet u waar mijn moeder is?
Nadine : In verhoor 1 Dorien maar Sofie moet dan wel bij je blijven als je met je moeder gaat praten. 
Dorien : WAAROM? DIT IS PRIVÉ!!!!!!!!!! 
Nadine : Ik denk dat je moeder dit wel zal uitleggen.
Dorien : Ik wil alleen met mijn moeder praten.
Nadine : Dorien doe niet moeilijk en ga gewoon met je moeder praten.

Dorien stapt boos verhoor 1 binnen en ziet daar haar moeder zitten en er zit een andere agent bij haar.
Sofie : Ik blijf er wel bij.
Agent : Oke
Dorien : Mam wat is er ik wil alleen met je praten zonder Sofie.
Britt : Dorien dat mag niet wand ik ben gearresteerd.
Dorien : Wat? Waarom? Je bent toch een flik.
Britt : Dorien ga eens rustig zitten en dan zal ik alles vertellen. 

Enkele minuten later...
Sofie : Britt, ik denk dat Dorien nu wel genoeg gehoord heeft.
Dorien : Ik wil alles weten. 
Sofie : Alles?
Dorien : ja, en ook alles van Tony en de rest..

Als Dorien uit de verhoorkamer komt, loopt ze direct naar Nadine toe...
Dorien : Waarom moest je dan ook bij mijn mama zijn?
Nadine : Wacht, rustig, ga zitten.
Dorien ging op de stoel tegenover Nadine zitten. 
Nadine : Ik en Sofie zouden bij jullie gaan logeren en toen was hij er ineens met een mes en ik wilde je moeder echt niet in gevaar brengen.
Dorien : Moet mijn moeder nu lang in de gevangenis?
Nadine : Dat weet ik niet.
Tony : Ik wel ik heb even met Merel gebeld.
Tony was net binnen gekomen en hoorde Doriens vraag. 
Dorien : Tony!!!
Tony : eeeeej Dot...
Tony : Als u nu ook eens met Merel gaat praten, misschien dat dat helpt..
Nadine : Je bedoelt, als ze ook mijn kant hoort..
Tony : Inderdaad.
Dorien : Tony, wat is er met u arm gebeurd? 
Nadine : Ze heeft net met Britt gepraat
Tony" : Die man waar je moeder op heeft geschoten had mijn in mijn arm gestoken en je moeder dacht dat ik net zo als je vader dood zou gaan maar ok ben blijven leven omdat het maar mijn arm was. 
Dorien : Papa?
Tony : Sh*t...
Nadine : Wat is er?
Tony : Dat met Danny...
Nadine : Dorien, mag ik even met Tony praten?
Dorien : Ik moet toch even naar de wc...

Tony : Dorien, ze weet niet dat Mark is vermoord... Britt heeft enkel verteld dat er een ongeluk met ham is gebeurd...
Nadine : Dus het ging maar net goed.. 
Nadine : Wat heeft Merel jouw verteld?
Tony : Waarschijnlijk een week cel EUR 1000 boette en een maand schorsing maar ze wist het niet zeker maar het zal best een onderzoek van het IT zij.
Nadine : En mag ze dan weer aan het werk?
Tony : Ja omdat Britt toch wel een goede rede had.

Dan komt Dorien er weer aan. 
Dorien : Hebben jullie het over mama?
Nadine : Ja.
Dorien : En?
Tony : Ze moet nog eventjes hier blijven, en dan moet jij zolang maar ergens gaan logeren...
Dorien : Bij u?
Tony : Misschien 
Dorien : Alsjeblieft Tony dan kan ik met Vera spelen.
Tony : Vera is nu bij Sam maar je mag wel bij mij logeren als je dat echt wil.
Dorien : ja heel graag.

Dan komt er iemand binnen in het teamlokaal gelopen het is Johan. 
Johan : Waar is Britt?
Tony : In Verhoor 1.
Johan : Verhoor 1?
Nadine : Je weet wat er is gebeurd?
Johan : Kan ik bij haar?
Tony : Maar dan zal er wel een van ons bij zijn, dat weet je toch?
Johan : Tuurlijk ken ik die procedure... Maar wat als ik nu zeg dat ik haar advocaat ben?
Nadine : Is dat dan zo?
Johan : Bij deze wel, ja.

Johan klopt op de deur van Verhoor 1, en daar komt Sofie naar buiten.
Sofie : Johan?
Johan : Mag ik haar even alleen spreken?
Sofie : Je kent de procedure....
Johan : Als advocaat....
Sofie : Dan wel... 
Britt : Hoe gaat het Johan?
Johan : Goed maar ik ben hier voor je als advocaat.
Britt : Die kan ik denk ik wel gebruiken maar ben je dan niet meer boos op me in verband met die zaak van Jolande.
Johan : Ik heb met je baas gepraat en ik snap nu ook waarom je zo heb gereageerd.
Britt : Ik ben eigelijk wel lekker bezig niet waar.
Johan : Je kan nu even tot rust komen.
Britt : Dat doe ik anders wel liever thuis dan in een cel.
Johan : Ja daar kan ik niets aan veranderen. 
Britt : Wat kan je dan wel voor mij doen?
Johan : Je moet mij eerst alles vertellen...
Britt : Ik heb m vermoord, helemaal kapot geschoten...
Johan : Begin bij t begin, alsjeblieft...
Britt : Johan, waarom doe je dit allemaal voor mij?
Johan : Omdat ik... hem... ik...
Britt : Wat?
Johan : Omdat ik...Britt, ik....ik...
Britt : Wat, Johan, wat? 
Johan : omdat ik verliefd op je ben, Britt. (fluisterend)

Britt kijkt blij naar hem op...

Britt : Dat komt nou goed uit, want ik ben ook verliefd op jou!!!!! 
Johan : dat is dan liefde op het eerste gezicht.
Britt : Ja
Johan : Kan je misschien het hele verhaal vertellen wand ik ben eenmaal je advocaat.
Britt verteld vanaf dat Nadine haar vertelde dat ze gestalkt werd tot dat ze is opgepakt. 


Johan : Dat is niet mis Britt...
Britt : Dat weet ik.
Johan : Dit zal moeilijk worden...
Britt : Sta ik er zo slecht voor?
Johan : Goed, is iets anders...
Britt : Maar je helpt me wel...
Johan : Natuurlijk help ik jou..........
Britt : Zo natuurlijk is dat nie....
Johan : Britt, hou op....
Britt : Waarmee?
Johan : Britt?
Britt : Kan je niet even uit je rol van advocaat stappen?
Johan : En dan?
Britt : En dan, dan kom ik naast je zitten...
Johan kijkt Britt aan, en Britt staat voorzichtig op van haar stoel, hetzelfde doet Johan ook, en daar staan ze dan, recht tegenover elkaar...
Johan kijkt Britt diep in haar ogen aan, en brengt voorzichtig zijn mond naar de lippen van Britt, en zoekt met zijn hand naar de hand van Britt. Op het moment dat Johan de hand van Britt heeft, geeft hij haar ook voorzichtig een zoen... Britt die toch enigszins verrast leek, dat Johan haar hier en nu stond te zoenen, greep hier ook haar kans, en zoende Johan in volle overtuiging terug.
Johan : Dit had ik niet verwacht.
Britt : Ik ook nie, maar t voelt goed.
Johan : Het voelt fantastisch..
Britt : Waar waren we ook al weer?
Johan : In de rol van advocaat, of in de rol van Johan?
Britt : Dat is een goeie vraag.
Johan : Als advocaat, heb je me het heel moeilijk gemaakt.
Britt : En als Johan?
Johan : Als Johan, heb je van een advocaat een zielsgelukkig mens gemaakt.
Britt begint te :$
Johan kijkt Britt nog eens in de ogen, en doet een stap naar voren, om dichter bij Britt te komen, en geeft haar voorzichtig nog een zoen.
Britt deinst hier niet voor terug, en beantwoord deze zoen innig..
Britt : Johan, wil je me even vasthouden?
Johan pakt Britt vast, en wrijft liefkozend over haar rug.
Dan wordt er op de deur geklopt...
Johan : Wat is er?
Sofie die voorzichtig de deur opent...
Sofie : Lukt het?
Johan : Ik stond net op het punt om weg te gaan...
Sofie : Dat heb ik niet gehoord... Ik zat net in de verhoorkamer hiernaast... En je bent helemaal nog niet zover om weg te gaan...
Britt : Wat? Je stond... Waar?
Johan : In dat geval... 
Britt : Ja wacht even
Britt loopt naar het lichtknopje en doet het ui.
Britt : Zo hebben we geen Pottenkijkers.
Sofie doet greinerend de deur dicht.

Buiten 
Nadine : En hoe gaat het daar binnen?
Sofie : Heel goed ik denk dat op het vele vervelende wat haar te wachten staat nog ook iets moois komt.
Nadine : Hoezo?
Sofie : Die 2 daar binnen zijn verliefd.
Nadine : Hij is toch haar advocaat?
Sofie : Ja maar hij is denk ik dadelijk ook haar vriend en ik weet dat hij als vriend niet alleen met haar mag zijn maar Britt verdiend wel wat Steun.
Nadine : Ja maar let je dan wel op.
Sofie : Ja maar ze hebben het licht uitgedaan.
Nadine : Sofie, je weet dat ik moet...
Sofie : ja, ik weet dat u moet handelen. ga maar, ik houd u niet tegen...

Nadine knikt glimlachend, loopt naar verhoor 1, zet een boos gezicht op (wat ze heel moeilijk vind, want ze kan elk moment in lachen uitbarsten) en doet kwaad de deur open... 
Ze doet het licht weer aan en Britt en Johan schrikken.
Nadine : Meester van Lankeren is dit een van de taken van een advocaat?
Johan : Nee maar ik heb 2 kanten.
Nadine : Als jullie samen willen blijven moet u advocaat zijn en anders blijft er iemand bij.
Britt : Nadine alstublieft?
Nadine : Ik moet me aan de regels houden dus kies maar. 
Britt : Nadine! Ik dacht dat je me begreep! 
Nadine : Jij mij ook, dus meneer van Lankeren welke pet heeft u nu op? 
Johan : als vriend...
er komt meteen een agent binnengelopen, die in een hoekje gaat staan... Nadine gaat weer weg... Johan en Britt zoenen elkaar weer innig, maar... 
Maar ze voelen zich niet op hun gemak.
na een poosje
Agent : Meneer van Lankeren u moet nu weg wand u mag niet zo lang bij een verdachte blijven.
Britt : Ik ben ook je collega.
Agent : Maar op dit moment niet dat moet u toch wel begrijpen. 
Britt : Patrick, please? (fluisterend)
Patrick (agent) : sorry...
Johan : dan ben ik nou hier als haar advocaat...
Britt glimlacht liefjes...
Patrick : daar kan ik niets op tegen hebben...

plots komt het IT binnen... 
Merel : Zouden wij Britt kunnen verhoren.
Johan : Ik ben haar advocaat
Merel Dat is goed maar wij willen nu allen met haar praten.
Johan is goed ik wachtwel achter haar bureau. 
Merel : oke.
Johan verlaat verhoor 1 en Merel en Linda de jong beginnen met Britt te verhoren... 
Britt verteld wéér het hele verhaal.
Merel : Britt, heeft je reactie iets met vroeger te maken, met Mark?
Britt knikt.
Linda : Kan je mij dat vertellen Britt. Het is heel belangrijke informatie.
Britt legt uit wat er met Mark gebeurd is.
Merel en Linda overleggen en vertellen wat er gaat gebeuren.... 
Merel : Britt? umh, dit is heel moeilijk om te zeggen...

Merel legt alles uit aan Britt... 
Merel : Door dat wat er met Mark is gebeurd zijn er verzachtende omstandigheden dus je zal je baan niet kwijt.
Britt : Maar wat gaat er gebeuren?
Linda : Je moet voor een week de cel in en daarna ben je 1 maand geschorst,
en je krijgt nog een geldboete maar die moet de rechter opleggen, en je moet verplicht naar de psychiater.
Britt : Daar moet ik wel mee kunnen leven.
Merel : Wie gaat er voor Dorien zorgen?
Britt : Dat doet Tony 
Merel en Linda knikken...
Britt : wanneer moet ik de cel in?
Linda : nu...
Britt : nu al?!
Merel en Linda knikken serieus... 
Britt : Mag ik hier blijven?
Merel : Nee je word naar de Nieuwe wandeling gebracht maar je kan nog wel even met meester van Lankeren praten.
Britt : Dat is goed roep Johan maar.

Merel stuurt Johan naar Britt en Merel en Linda gaan naar Nadine toe om te vertellen wat er afgesproken is. 
Ondertussen in verhoor 1, zoenen Britt en Johan elkaar voortdurend... tot Nadine, Merel en Linda binnenkomen, die hen meteen brutaal uit elkaar halen en Britt boeien... 

Britt : Mag het wat Rustiger, en graag zonder boeën?
Nadine : Nee ja bent nu voor een week een Arrestant en dan moet ik me aan de regels houden.
Linda : Ik dacht dat meneer hier uw Advocaat was.
Britt : En mijn vriend mag dat niet.
Linda : Natuurlijk. 
Britt : dag Johan... (fluisterend)
ze rukt zich los uit Nadines armen en zoent Johan innig... 
Maar tegen Nadine haar wil in grijpt ze Britt en trekt haar van Johan af.
Nadine : En nu gaan we luisteren Britt Michiels
Britt : Ik wil niet zo behandeld worden.
Nadine : Dan heb je peg en je gaat nu naar de nieuwe wandeling 
Britt : Nadine! NEEN!!!!

En weer trekt Britt zich los, maar nou moet Nadine strengere maatregelen treffen ... 

Nadine Grijpt Britt weer vast en legt haar op de Grond.
Nadine : Merel haal Nick en Bruno.
Merel gaat Nick en Bruno snel halen en die komen er Meteen aan maar ze weten nog van niets.

Bruno : Wat is er aan de hand dat u Britt geboet op de grond heeft liggen?
Nadine : Britt moet naar de Nieuwe wandeling en ze heeft iemand neergeschoten en daarna nog 5 kogels op hem gericht en hij is nu dood.
Britt : Of jij dat zo erg vind!
Nadine : Britt je maakt het je allen maar lastiger.
Nick : Moeten wij haar naar de Nieuwe wandeling brengen?
Nadine : Jullie moeten haar in bedwang houden en ik rij dan.

Britt : Neen, ik wil niet!!!!!!
Nadine trekt Britt omhoog en geeft haar aan Nick en Bruno, die haar in bedwang kunnen houden, doordat Nick haar handen vasthoudt aan de achterzijde en Bruno houdt langs de voorzijde van Britt haar armen vast... Ze zetten haar in een combi en aangekomen in de nieuwe wandeling... 

In de nieuwe wandelingen moeten ze uitstappen maar Britt is ontzettend kwaad en als ze uitstapt trapt ze keihard op de voed van Nick en probeert weg te rennen maar ver komt ze niet want er komen 2 bewakers en die pakken Britt vast. Nadine komt witheet aangerend.
Nadine : Ben je helemaal gek geworden Britt, ik ben je al voor 6 weken kwijt en dan ga jij nog eens een ambtenaar in functie mishandelen en proberen te ontsnappen, dat gaat je nog een week kosten. 
Britt : IK WIL GODVERDOMME NIE!!!!! IK WIL OP HET COMMERSARIAAT IN DE CEL NIET HIER!!!!!!!!
Nadine : GODVERDOMME BRITT!!! WEES KALM!!!!!!!!!
maar Britt is zo uitzinnig van woede dat ze degene die haar vast heeft een knietje geeft en wéér probeert te ontsnappen... 

Maar Bruno die er aankomt met een strompelende Nick kan haar nog net pakken en legt haar nu op de grond neer en gaat er over heen zitten zo dat ze geen kant meer op kan.
Bruno : Ik zou je toch zoon klap willen geven je bent echt niet meer helder denk eens aan Dorien moeten we haar dadelijk vertellen dat je nog langer in de cel moet omdat je zo stom bent geweest om agenten te mishandelen en 2 keer proberen te ontsnappen, mooie moeder ben jij dan dat je dat allemaal vergeet.
Britt begint meteen te huilen en ze wordt ook heel erg Boos op Bruno maar ze kan niets doen. 
Britt : je doet me pijn! (schreeuwend en huilend)
Nadine : dat moeten ze doen als jij je niet kalm houdt, Britt!!!!!
Britt : sorry (fluisterend)
Bruno : wat, ik hoor je niet?! 
Britt : Sorry!!!!!!!!!!!
Bruno : en als je zo weer staat kan je dan zonder weg te lopen mee naar binnen.
Britt : Ja, dat kan ik.
Bruno gaat weer staan en helpt haar met de andere bewaker weer recht.

Binnen word Britt in een wachtcel gezet en even later komt er 2 bewakers aan Britt moet met hun mee en ze word nu gefoeterd en alles word van haar afgenomen zoals geld, sleutels enz. Dan moet Britt zich gaan doezen en dan krijgt ze wat kleding en word ze naar een isoleercel gebracht omdat ze haar met dit voorval goed in de gaten willen houden. 

Britt houdt zich uitermate rustig en valt haast in slaap, wanneer Nadine en Johan binnengestapt komen... Britt is meteen klaarwakker en vliegt op Johan af en zoent hem innig, maar er komen 2 bewakers aangelopen die Britt van Johan afhalen en haar meteen boeien.
Britt : He! Hij is wel me vriendje! En me advocaat!
agent : je mag geen fysieke aanraking hebben met iemand, goed verstaan?! 
Britt : Oke dat wist ik niet dat is op het commissariaat namelijk niet verboden mag ik nu los?
Agent : Ja maar wij blijven er bij.
Britt : Dat is goed.
Johan : Zo Britt ik hoorde dat je even heel erg lastig bent geweest.
Britt : Ja ik was een beetje heel erg boos maar ik heb gemerkt dat ik dat hier beter niet kan doen wand ik wil hier niet langer blijven.
Johan : Ik ga proberen voor je wat ik kan maar je kan echt wel een extra weekje in je gedachte houden Britt.
Britt : Ik ben ook zo stom geweest. 
Britt begint zachtjes te huilen en Johan omhelst haar...
Johan : sht, rustig maar, alles komt wel goed, oke?
Britt : ik wil hier uit, Johan help je me?
Johan : ik doe alles voor je wat ik kan, goed? Maar nou moet ik naar het gerechtshof, Nadine blijft nog eventjes bij je, goed?
Britt : kan je niet nog eventjes blijven, alsjeblieft? (fluisterend)
Johan : sorry...
Johan maakt zich van Britt los en loopt de cel uit...
Britt : Nadine...
Nadine : ja? 
Britt : Zou je tegen Nick willen zeggen dat het me heel veel spijt van die trap op zijn voet.
Nadine : Ik zal het zeggen en ik geef je een tip houw je gedeisd wand eigelijk mag je als je in de isoleer zit geen bezoek om dat je een stof hebt boven op je andere straf. 
Britt : Dus ik kan ook niet met Dorien praten.
Nadine : Ik ga het voor je proberen te regelen maar ik weet niet of het gaat lukken.
Britt : Ik moet het zelf aan Dorien verteleen wat er gaat gebeuren en ik wil niet dat ze het van een ander hoort.
Agent : Uw tijd is om.
Nadine : Ik doe er alles aan sorry maar ik mag niet meer blijven.
Britt : Geeft een dikke kus aan Dorien. 
Britt : zou ik een beetje kunnen drinken? 
Agent : Over een halfuur is het koffietijd en dan krijgt u wat.
Britt : maar ik heb al een tijd niets op.
Agent : Sorry maar het is geen hotel.
Britt : Nee dat heb ik al gemerkt. (sarcasties)
Agent : Een beetje dimmen ja. 
Britt : sorry, maar als ik nou dorst heb!!!!!
agent : jij moet je rustig houden! Anders krijg je over een half uur nog niets! 
Britt : Dat is chantage, maar ik houw me al rustig.
De Agent gaat weg en Britt blijft allen in de cel achter ze kijkt eens Rond en ze ziet op het matrasje waar ze op zit helemaal niet staan. Britt denkt Dit is mijn allergrootste straf die ik ooit heb gehad. 

na een half uur komt dezelfde agent terug, maar dit keer met één enkele boterham en slappe koffie...
Britt : dit is geen koffie, dit is meer thee, en dat drink ik niet!
agent : wees tevreden met wat je hebt! Egoïstisch wicht!
Britt schrikt zachtjes en houdt haar mond...
agent : als je het toch niet wil drinken, neem ik het wel even mee!
de agent raapt de schotel weer op en verdwijnt weer uit de isoleercel...

Na een tweetal dagen komen Johan en Nadine nog eens op bezoek. Ze schrikken lichtjes wanneer ze Britt zien slapen op haar matrasje...

Johan : Hemel, ze lijkt wel ondervoed... en ze bibbert helemaal van de koude... 
Britt : Ik word hier heel slecht verzorgt ik krijg weinig eten en drinken wand ik heb steeds die ene bewaker maar hij is helemaal niet aardig en ik krijg vies eten.
Nadine : Ik ga hier dadelijk meteen werk van maken en ik moet je alleen 1 vraag stellen. 
Britt : Stel maar?
Nadine : Neen je hier nog brutaal geweest wand ze deden heel moeilijk om ons bij je te laten.
Britt : Ik had alleen gezegd dat de koffie naar niets smaakte en sindsdien doet die agent zo verveeld. 
Nadine : mm, daarom mogen ze je zo slecht nog niet behandelen. Ook hier heb je recht op je eigen mening. Ik ga eventjes met die bewaker praten, oke?
Britt knikt. er rolt een traan over haar wang en nou bibbert ze nog meer van de koude... 
Johan : Laat ook een dokter naar haar kijken en haal een deken.
Nadine : Doe ik.
Nadine klop op de deur om uit de cel te kunnen en er word open gedaan en Nadine gaat weg nu zijn Britt en Johan alleen en Johan houdt Britt stevig tegen zich aan.
Johan : Morgen moet je naar de rechter voor de geldboete en voor die ontsnappingen en dat je die ene bewaker een knietje hebt gegeven, Nick heeft geen aanklacht tegen je ingediend hij vond dat je nu wel genoeg mee maakt en zeker nu je Dorien niet kan zien.
Britt : Komt Dorien morgen ook wand dan kan ze mij in ieder geval zien?
Johan : Ik zal het voor je gaan vragen maar als ze wil mag ze mee. 
Britt : liefje?
Johan : ja? 
Britt : ik heb... koud... (fluisterend)
Johan : rustig maar, zo meteen komt er een dokter naar je kijken, goed? En ik zorg ervoor dat je eens heel goed kan eten en je kan verwarmen, oke?
Britt : beloof... je... dat??? 
Johan : Ja, en ik vind het echt niet goed ik ben natuurlijk wel eens meer in de gevangenis geweest maar ik heb dit nog nooit meegemaakt en ik ga dit ook morhen aan de rechter vertellen.
Britt : Wat kan hij daar dan mee?
Johan : Hij kan rekening houden met je straf.
Britt : Wanneer mag ik naar een gewone cel?
Johan dat weet ik niet 
Johan : maar ik zal mijn best doen om je hier zo snel mogelijk weg te krijgen, dat beloof ik! 
Britt : Ja dat is goed wand ik word hier gek.
Johan : Ben jij eigelijk al naar de psychiater geweest?
Britt : Nee ik kan geen afspraak maken en hier krijg ik geen medewerking zou jij wat voor me kunnen regelen wand ik word gek tussen deze muren.
Johan : Ik ga meteen bellen, heb je nog voorkeur. 
Britt : ja, Ann Vandermeulen. een oude schoolvriendin van me vroeger... (fluisterend)

plots begint Britt hevig te bibberen...

Britt : hou me alsjeblieft stevig vast, ik heb zo'n kou (fluisterend) 
Dan gaat ineens de celdeur open.
Agent : Meneer van Lankeren uw tijd is om.
Johan : Ik ga niet bij haar wek voor ik weet dat ze goed verzorgd wordt heef haar minstens een deken.
Agent : Dat mag niet alleen s´nachts.
Johan. Waarom niet ze heeft het koud en ze wordt zo ziek. 
agent : BUITEN!!!!!!!!!!!!!!
Johan : ik kom zo met Nadine terug, goed?
Britt knikt huilend en bibberend...

Britt : Ik heb zo een kou, ik heb kou, ik heb zo een kou, ik heb kou (fluisterend)
agent : hou je kop, kip! 
Britt : Ik heb geleerd op de politieschool dat je altijd beleeft moet zij.
Agent : Ik dat je niet doelloos mag schieten. 
Britt : ik had zo me redenen!
agent : ga je nu zwijgen?!

Britt houdt meteen haar mond... plots komen Johan en Nadine weer binnengestapt... 
Nadine : Britt mee komen we gaan naar de dokter.
Agent : Ze mag zo niet mee.
Nadine : Ik doe haar ook wel de boeien om. Britt tegen de muur.
Britt gaat tegen de muur staan en dan doet Nadine haar de boeien om en ze gaan naar de dokter 
Johan : Britt, ik heb Ann Vandermeulen gesproken.
Ze wil je graag helpen. Ze komt vanavond om 20.00 uur en je mag straks Dorien bellen.
Britt : Heb jij dat geregeld?
Johan : Nee, Nadine...
Britt : Bedankt Nadine.
Nadine : Kom nou maar mee. De dokter gaat je onderzoeken. 
Britt gaat naar binnen en Johan en Nadine blijven buiten wachten. Na 15 minuten komt de dokter aar buiten.... 
dokter : volgens mij... als ze eens een paar dagen goed eet en zich lekker warm houdt, dan is het voorbij. ze heeft een erge vorm van verkoudheid... 
Johan : Hoe kan ze zich nou goed warm houden als ze alleen 's nachts een deken krijgt in die stomme gevangenis!!! En goed eten? Eten in een gevangenis ís geen goed eten!
Nadine : Rustig Johan! Kalm. Hier heeft Britt ook niks aan.
Dokter : daarbij heeft ze op het moment erg veel aan haar hoofd. Alles wat ze de laatste jaren heeft meegemaakt komt naar boven. U had een psychiater geregeld, meneer?
Johan knikt.
Dokter : Kunt u mij haar naam geven?
Johan : Ann Vandermeulen
Dokter : Dat is een goede. Goed dan mag ze weer met u mee.
Britt loopt met Nadine en Johan terug naar haar cel.
Nadine : Johan mag ik misschien even alleen spreken met Britt?
Johan gaat weg en Nadine gaat dicht tegen Britt aan zitten en slaat een arm om haar heen.
Nadine : Britt, ik... 
Nadine : Ik ga echt alles proberen om je te helpen maar ik weet niet of het lukt ik ga met de Onderzoeksrechter bellen maar ik weet niet of het wat uitmaakt. 
Britt knikt.
Nadine : Kom eens hier. Ze drukt Britt tegen zich aan en Britt begint te huilen.
Nadine : Ik ga je morgen in onze cellen laten plaatsen, Britt. Dit kan niet zo! Verdorie! Waarom heb ik je hier ook bij betrokken!
Britt : Het is goed... Nadine, bedankt dat je zoveel voor me doet. 
Johan komt binnen met de telefoon in zijn hand.
Johan : Dorien voor je aan de telefoon. Ze is nu bij Tony.
Britt : Dorien?
Dorien : Mama! 
Britt : Hoe gaat het met je Dorien? Ben je bij Tony? 
Dorien : Ja. Waar ben jij nu?
Britt : Ik ben in de gevangenis, maar niet voor lang hoor! Ik kom snel weer naar je toe oke lieverd?
Dorien : Ja. Niet huilen mama. Niet huilen. Tony wil je nog even spreken.
Tony : Britt? Hoe gaat het?
Britt : O, Tony, ik... ik hou dit niet lang vol. Nadine gaat proberen me morgen terug te plaatsen naar Gent.
Tony : Ik hoop zo dat het lukt Britt. We komen je snel opzoeken. Hou je taai he?
Britt : Ja, geef je Dorien een knuffel van me?
Tony : Ja, doe ik. Dag.
Britt hangt op en stort volledig in. Ze kan niet stoppen met huilen en Johan komt naar haar toe en troost haar. 
Johan : vanavond breng ik dot mee, goed? Of het nu mag of niet.
Britt huilt op zijn schouders uit...
Britt : ik heb honger... en dorst... al dagen... (fluisterend)
Nadine : kom, dan gaan we eten in de combi.
Britt : Nadine...
Nadine : Britt, ik wil je niet horen tegenspreken. Ik ben zo terug.

Nadine loopt snel terug naar de dokter en na 5 minuten is ze alweer bij Britt en Johan...

Nadine : ik heb met de dokter geregeld dat het onderzoek een uur in beslag neemt. Zo hebben wij voldoende tijd om te gaan lunchen! 
Britt : Kan ik dan ook even naar huis om wat andere kleding aan te trekken.
Nadine : Nee dat gaat niet wand dan weten ze dat we niet gelijk terug zijn gegaan en ze zijn nog bij je thuis bezig.
Britt : Johan kan je dan niet vanavond wat mee nemen wand dit is gewoon niet fijn het is veelte koud.
Johan : Natuurlijk doe ik dat. 

wanneer ze gegeten hebben gaan ze terug naar 'de nieuwe wandeling' ... daar aangekomen wacht Britt een verrassing...
vrouw : mevrouw Michiels?
Britt : ja?
vrouw : uw vorige bewaker in de isoleercel is plots ziek geworden... ik vervang hem de komende weken... (glimlachend)
Britt kijkt de vrouw niet aan, wanneer Nadine en Johan haar weer naar de isoleercel brengen...
Johan : hier is een deken, oke? en je krijgt ook beter eten (glimlachend)
Britt glimlacht zwakjes terug... Johan en Nadine vertrekken weer...
Vrouw (agente, die Karen heet) : Zo zullen wij eens fijn kennismaken?
maar dan ziet ze dat Britt bibberend van de koude onder haar deken gaat liggen en haar ogen sluit... 

Karen sluit de cel en gaat een deken halen voor Britt. wanneer ze terug komt licht Britt helemaal ineen gedoken op het matrasje en ze legt de deken over Britt heen.
Karen : Als er iets is moet je maar bellen door op het groen knopje te drukken.
Britt : Bedankt.
Karen : Graag gedaan. 
Dan sluit Britt haar ogen... Karen dekt haar nog eens goed onder en gaat dan op een krukje naast Britt zitten... Na een half uurtje wordt deze van de honger wakker... Maar ze durft er niet meer naar te vragen...

Karen : Goedenavond (glimlachend)
Britt kijkt haar twijfelend aan, maar waagt het dan toch om voor eten te vragen... 

Britt : kan ik iets te eten krijgen?
Karen : ja tuurlijk... Secondje, ik ga der om. 

Na 5 minuten komt Karen terug met een bord macaroni.
Karen : Eet maar op.
Britt : Bedankt.
Karen ik ga weer verder met mijn werk en je weet het je moet het gewoon vragen als er iets is wand je zit hier niet voor je lol. 
Britt : jij bent veel liever dan die andere (fluisterend)
Karen glimlacht zachtjes en stapt de cel uit... na een kwartier drukt Britt op het groene knopje en Karen komt meteen aangelopen...
Karen, wat is er? 
Britt : zou ik kunnen doezen wand ik vind me zelf vies.
Karnen : Heb je vanmorgen niet gedost?
Britt : nee, de laatste keer dat ik heb gedost toon ik hier binnen ben gebracht.
Karen : Ik ga even voor je kijken of we ook nog schone kleding voor je hebben. 
Britt : bedankt...

na een tiental minuten komt Karen terug aangelopen met een stel schone kleren...

Karen : kom maar, ik breng je naar de douches...

wanneer Britt gedoucht heeft... 
en terug naar haar cel wil gaan, ziet ze Dorien...
Britt : Dot!!!
Dorien : mama!!!
Britt : oh dot, ik heb je gemist!
Tony : Hey, we moeten onmiddellijk weer weg maar ik heb goed nieuws; je mag overmorgen weg van hier, terug naar huis!!!
Britt :??? 
Tony : Ja, daar heeft Johan voor gezorgd!
Britt : Dat is fantastisch hoe heeft hij dat voor elkaar gekregen?
Tony : Omdat er natuurlijk een cellen te kort is heft hij elektronisch huisarrest voor je aangevraagd het duurt dan wel langer maar dan ben je in ieder geval thuis en je kan bij Dorien blijven. 
Britt : wat is elektronisch huisarrest?
Tony : Dan krijg je een band met een zender om je enkel en dan staat er een kastje in je huis en je mag dan niet verder dan een aantal meter bij het kastje vandaan.
Britt : wat gebeurt er als ik wel voorbij die aantal meters ga?
Tony : Dan komt er iemand naar je huis en word je gearresteerd... 
Britt : Dus ik mag gewoon mijn huis niet uit en dat is alles.
Tony : Alles.
Britt : hoe lang heb ik dan huisarrest?
Dat hoor je morgen bij de rechter maar reken op 3 weken.
Britt : Anders zou ik nog 1½week hier moeten blijven dan maar het dubbele thuis.
Tony : Dat dachten wij ook alleen Nadine zal minder blij zijn aangezien je dan 9weken er niet bent.
Britt : Ja dan moet er maar iemand anders met Sofie gaan werken. 



Britt : Tony?
Tony : Hmm?
Britt : eigenlijk... wil ik dan liever hier blijven... (fluisterend)
Tony : meen je dat nu? Met die vervelende wachter?!
Britt : Tony... nu is er een vrouw... die heel vriendelijk is... en ik wil niet langer meer hier zitten, maar 3 weken thuis is nog erger... (fluisterend) 
Tony : Ik zal wel met Johan bellen.
Britt : Als je dat wild doen graag.
Tony : weet je zeker of die andere bewaker niet terug komt.
Britt : Dan moeten we het even vragen.
Britt drukt op het groene knopje en even later komt Karen
Karen wat is er?
Britt : Ik wil graag weten of jij blijft in plaats van die man?
Karen : Karen ja waarom 
Britt : omdat ik liever hier nog anderhalve week wil blijven, dan 3 weken thuis...
Karen : he, voor mij is dat goed, hoor. Ik vind je eigenlijk best gezellig. (glimlachend)
Britt : rare bewaker (lachend)
Tony : oke, dat is dus geregeld?
Britt en Karen knikken glimlachend naar elkaar... 

Tony belt Johan.
Tony : Ze wil hier blijven, die laatste 1½ week...
Johan : Weet ze dat zeker?
Tony : Met die nieuwe bewaakster, weet ze dat zeker...
Johan : Nieuwe bewaakster?
Tony : Een heel vriendelijke vrouw. En het doet Britt goed, dat zie je...
Johan : Dat moet te regelen zijn...
Tony : Ik zal het zo aan Britt vertellen, bedankt Johan.. 
Tony : je licht staat op groen Britt, je mag hier blijven.
Britt : yes (glimlachend)
Karen : het spijt me dat ik jullie moet onderbreken, maar uw bezoektijd is om, mevrouw Dierickx.
Tony : vanavond komt Johan met Dorien (glimlachend)
Britt : bedankt Tony! 

Tony en Dorien gaan naar huis en wanneer Tony 's avonds met Dorien een spelletje aan het spelen is word er aan gebeld Als Tony open doet staat Nadine voor haar en Tony laad Nadine binnen.

Nadine : Tony ik weet dat je een jaar loopbaan onderbreking heb maar ik zou je om een gunst willen vragen.
Tony : Vraag maar.
Nadine : Zou jij zolang Britt willen vervangen? 
Tony : meent... meent u dat nou... heel echt?
Nadine knikt glimlachend...
Tony : nou, voor een tweetal weken...mmm. goed, ik doe het (glimlachend)
Nadine : zijn het geen 3 weken dan?

Tony legt snel alles uit wat Britt wilde doen...

Nadine : ah, Johan is ook al hier.
Johan : dag iedereen. Ik kom dotje ophalen om naar Britt toe te gaan.
Nadine : ik ga met jullie mee... 
Tony : Moet ik nog wat regelen als ik dadelijk moet gaan werken?
Nadine : Wat schietoefeningen doen de rest regel ik wel.
Tony : Oke dan bel ik wel naar de schietbaan.

Onderweg legt Nadine aan Johan uit dat wanneer Britt thuis is Tony haar die maand gaat vervangen omdat ze anders met te weinig personeel zit, 

Johan : we zijn er (glimlachend)

aangekomen in Britts cel staan ze alledrie verbaasd te kijken... 
De deur staat namelijk open en ze zit met de Karen koffie te drinken.

Nadine : Ik wist niet dat het zo gezellig is in de cel.
Britt : Ja je moet er wel wat voor doen.
Karen : Ik laat jullie wel alleen. maar jullie moeten om 8 uur weg wand dan komt de psychiater.
Johan : Dat is goed. 
Nadine, Johan, Dorien en Britt praten over koetjes en kalfjes, en om 8 uur ... 
...wandelt Ann binnen.
Britt : Hé Ann! Hoe gaat het?
Ann : Met mij goed, maar met jou Britt?
Johan : Euh, wij gaan er weer vandoor. Veel sterkte lief. Hij geeft Britt en zoen en Dorien doet hetzelfde. Tot morgen!
Ann en Britt gaan aan tafel zitten en praten heel lang met elkaar. Over vroeger en over wat er allemaal gebeurd is.... 
Britt : Ann ik ben blij dat je me wild behandelen.
Ann : Ja ik blijf toch je vriendin ook al zien we elkaar weinig.
Britt : Ja maar nu moet je me wel met iets vervelend helpen.
Ann : Dat is mij werk eenmaal. 

Britt : Wat ik heb gedaan, ook....
Ann : Alleen ben je te ver gegaan...
Britt : Ik weet ook niet wat me bezielde....
Ann : Daar komen we in de komende tijd nog wel achter, maar ik moet helaas al weer gaan, want je tijd is om. Komt het je goed uit, als ik morgen een half uur later kom, want ik moet nog iets regelen.
Britt : Helemaal geen probleem...

Karen komt 's avonds laat nog veen kijken bij Britt.
Karen : En hoe was het?
Britt : Raar...
Karen : Hoe laat komt ze morgen?
Britt : Iets later, zei ze. Ik zie het wel...
Karen : Dat is goed. Ik kom nu het licht uitdoen, want het is tijd. Slaap wel.
Britt : U ook... 

Britt gaat slapen en slaapt die nacht een stuk beter dan de andere 2 nachten De volgende morgen word ze wakker gemaakt door een andere agente Miranda.
Miranda : Wild u doezen?
Britt : Graag
Miranda : Ik pak even wat kleding.
Wanneer Britt gedoest heeft en naar haar cel wilt lopen.
Miranda : Je krijgt nu een gewone cel wand je heb je goed gedragen. 
Britt : echt?!
Miranda knikt glimlachend en gaat Britt voor naar haar nieuwe cel... die is een stuk geruststellender ingericht...
Miranda : Ann Vermeulen wilde laten weten dat ze al om 5 uur kon komen.
Britt knikt goedkeurend.

om 5 uur... 
Ann : Dit ziet er een stuk beter uit.
Britt : Ja en ik hoef me ook een stuk minder te vervelen wand hier heb ik een radio dus is het al minder stil en ik ben naar de bieb geweest.
Zo praten ze nog even door en dan gaan ze praten over waarvoor Ann is gekomen.

Wanneer Ann weg is komt Karen haar avond eten brengen.
Karen : Je moet om 7 uur verplicht een kwartier luchten.
Britt : Wat doen eigelijk de andere gevangenen als ze buiten zijn wand ik vind het eigelijk wel een beetje vreemd om ergens buiten rond te hangen. 
Karen : De meeste lopen wat rond of gaan ergens zitten en nadenken. Het is per persoon verschillend. Je moet maar kijken wat je doet.
Britt loopt buiten een rondje en gaat op een bankje zitten (voor zover je het nog een bankje kan noemen) en ziet plots Dorien voor zich. De tranen schieten in haar ogen. 
Karen : Britt, gaat het? 
Britt haalt haar schouders op.
Britt : Ik mis Dorien zo...
Karen : Je mag haar dadelijk wel even bellen.
Britt : Graag.
Karen : Als we iedereen dadelijk iedereen naar zijn cel hebben gebracht dan kom ik je wel even halen.

Dan ziet Karen ineens 2 vrouwen vechten en rekt er op af maar uit een reflex doet Britt dat ook en Ze springen dus alle bij op de vrouwen en trekken ze uit elkaar maar de andere bewakers grijpen ook in en de vrouwen worden geboeid en Britt ik aangezien je niet mag vechten. Britt wordt naar haar cel gebracht door een andere bewaker. 

Britt : sorry, het was in een reflex (fluisterend) 
Bewaker : Vechten is een reflex, dat gaat er bij mij niet in.
Britt : Ze uit elkaar halen, ik ben namelijk flik.
Bewaker : je vertel dat dadelijk maar aan de hoofdbewaker.
Britt : Dat ral ik ook doen.

Na een halfuur komt er een bewaker
Bewaker : U moet naar de hoofd bewaker.
Britt : Ik kom al.
Britt wordt naar een kamer gebracht en in die kamer zit iemand op haar te wachten namelijk Karen. 
Britt : bent u de hoofdbewaker?
Karen knikt serieus en doet teken dat Britt tegenover haar moet gaan zitten. Britt zet zich neer...

Karen begint... 
Karen : Waarom ben je je met dat gevecht gaan bemoeien?
Britt : Dat was een reflex om mensen uit elkaar te houden alleen ging het niet zo goed en begon ze met mij te vechten.
Karen : Eens een flik altijd een flik.
Britt : Ja.
Karen : Het spijt me wel maar ik moet je toch straffen.
Britt : Omdat ik iets in een reflex dé?
Karen Ja dat moet, ik moet me wel aan de regels houden.
Britt : Wat krijg ik dan voor straf?
Karen : Ja mag vandaag en morgen geen Radio en ook niet bellen.
Britt : Je had beloofd dat ik met Dorien mocht bellen! (Boos, huilen)
Karen : Dimmen, Dat had ik beloofd voor jij de regels overtrad.
Britt wild nu wegrennen el rent naar de deur maar daar word ze door een bewaker vastgepakt.
Britt : Laar me los, ik wil naar mijn cel.
Karen : Breng haar maar naar haar eigen cel.

De bewaker brengt Britt weg. Karen kijkt op de klok en ziet dat het kwart voor 8 is en ze grijpt het dossier van Britt en de telefoon en belt naar Johan.
Karen : Meneer ven Lankeren was u nog van plan om langs te komen?
Johan : Ja.
Karen : Wild u dan ook de dochter van Britt mee nemen wand Britt mist haar zo en eigelijk had ze haar mogen bellen maar door omstandigheden heeft ze straf en mag ze niet bellen.
Johan : Ik neem Dorien wel mee.
Dan hangen ze allebei op. 

Die avond komen dus Johan en Dorien naar Britt toe. Britt kijkt ongelofelijk verrast wanneer ze Johan, Dorien en Karen ziet binnenkomen...
Britt : maar...hoe...?
Karen : ik vond dat je je redelijk goed gedragen hebt, buiten dat voorvalletje daarstraks, en vermits je niet meer mag bellen, mag je je dochter toch nog wel zien, dat heb ik niet gezegd. (glimlachend)
Britt : Karen, je bent een schat!
Karen verdwijnt glimlachend uit Britts cel en Britt omhelst haar dochter stevig... 
Dorien en Johan komen aan in de nieuwe wandeldeling en daar gaan ze naar Britt. Britt licht huilend op haar bed als Karen op haar deur klopt en de deur open doet.
Britt : Ga weg. Karen : Ik kom alleen iemand brengen maar moet ik die ook maar wegsturen
Britt : ja!
Karen : ook je eigen vriend en dochter?
Britt : ja!
Karen : oke.
Dorien : Mamma.
Britt : Dorien schat wat ben ik blij dat je er bent. Johan Karen had me gebeld dat je niet mocht bellen. Britt : O, en ik deed nog wel zo lelijk tegen kaar.
Karen : dat is absoluut niets, hoor, Brittje. Maar binnen een half uurtje moeten jullie wel weg, dan moeten de gevangenen gaan slapen, goed?
Johan en Dorien knikken en Dorien en Britt omhelzen elkaar voortduren.
Britt : nog een paar daagjes, lieverd, en dan kan ik een hele maand bij je thuis zijn. (glimlachend)
Dorien : Moet je dan niet werken? 
Britt : Ik mag dan niet werken dat is een soort straf.
Dorien : Straf, Dat is toch niet erg als je thuis mag blijven. 
Britt : Voor jou wel maar als je zo lang thuis moet blijven is het niet leuk maar gelukkig ben jij er om mij gezelschap te houden. Dorien : Maar ik moet ook naar school toe.
Britt : Ja maar als je uit school komt hoef ik niet te werken zo als meestal. 
Dorien : Dan kan je me helpen met mij huiswerk en mij uit school halen.
Britt : Ja dat kan. 

Dorien : hoelang moet je hier nog inzitten?
mama : na vandaag, nog 2 daagjes. en dan is het voorbij, lieverd. (glimlachend)
Britt ziet dat Johan een beetje afzijdig staat, om het gesprek tussen haar en haar dochter niet te storen...
Britt : Johan?
Johan : ja?
Britt : kom eens hier zitten...
Britt klopt met haar hand op haar bed... Johan zet zich naast haar neer en ze geven elkaar een innige zoen...
Johan : ik mis je (fluisterend)
Britt : ik jou ook, lieverd... (fluisterend)
Dorien : ikke mama ook!
Britt glimlacht en drukt zich stevig tegen Johan aan... tot Ann van Vermeulen en Karen komen binnengelopen...
Britt : wat is er? 
Karen : Je visite moet weg. 
Britt : Maar ze zijn er net, en waarom komen jullie dan met zijn 2e?
Karen : Daar hebben we onze redenen voor. 
Johan : Morgen is de rechtszaak om 2 uur en Ik neem Dorien morgen avond wel mee. Britt : Dank je. Britt en Johan geven elkaar nog een innige zoen maar dan haalt Ann ze uit elkaar,
Britt : maar dat half uur is toch nog niet om?!
Ann : neen, nog maar 10 minuten, maar we willen eens met je praten...
Britt : over wat?
Ann : over wat er daarstraks gebeurd is,dan gaat Karen weg, en dan gaan we nog eens praten over vroeger, oke?
Britt : neen, niet goed. ik wil niet meer, ik ben moe. Slaapwel.
Britt legt zich neer op haar bed en sluit haar ogen.
Karen : Britt, doe nou niet flauw. we willen toch maar even praten?
Britt : Ik wil gewoon bij mijn dochter zij en dan mag ik haar een half uurtje zien en dan stuur je ze na 20 min weg.
Karen : Ja ik wil dat je met Ann gaat praten. Britt : Ik wil met mijn dochter praten. Karen : Je moet nu eens goed luisteren. Je bent hier als gevangen en dan moet je naar de bewakers luisteren en die hoeven niet aan jouw wensen te voldoen en je wordt hier zo behandeld als je toekomt.
Britt : Ik wil gewoon mijn dochter zien. 
Ann : Dit in je eigen belang... 
Britt : Leg uit.
Ann : Dit hoort bij je straf, als de andere eens wisten hoe erg je nu al bent gemazzeld...
Britt : Gemazzeld?
Ann : Je hoorde nu nog in de isolatie te zitten, en bezoek, dat mag dan al helemaal nie...
Britt : En?
Ann : Als de andere gevangen dat wisten, ben ik bang dat je helemaal geen leven hier meer hebt..
Britt : Dat hoeft van mij ook nie, het is toch nog maar voor twee dagen...
Ann : Twee, nu, rustige dagen...
Britt : Maar wat als ik nu Dorien wil zien...
Ann : Nog even geduld...
Ann kijkt op haar horloge...
Ann : Laten we nu maar eens met de therapie beginnen, want je hebt er alweer een paar afgesnoept... 
Ann : Karen blijft erbij, zodat zij ook op de hoogte is van wat je vroeger hebt meegemaakt,oke?

Britt knikt zachtjes... dan beginnen ze alle 3 te praten... 

Karen : Britt, wat heb jij al veel meegemaakt...
Britt : En helaas nie allemaal even goe...
Ann : maar het heeft je wel tot de persoon gemaakt die je nu bent...
Britt : Das waar... Maar wie weet hoe ik anders was...
Karen : Dat zul je nooit weten...
Britt : Das waar...
Ann : Britt, hoe zie jij de toekomst voor je? 
Britt : bedoel je de toekomst nu, of de toekomst zoals ik hem vroeger zag?
Ann : allebei...
Britt : de toekomst nu, wanneer mark er niet meer is, zie ik best wel zitten... Johan, Dorien en ik... en misschien nog een tweede kindje... wie weet...
Ann : en wanneer mark niet zou zijn overleden?
Britt : hetzelfde, maar dan mark, in plaats van Johan... dat zou misschien veel beter zijn geweest, ik weet het niet... (fluisterend) 
Ann : Hoe bedoel je dat?
Britt : Dan was het allemaal niet zo moeilijk geweest, en had ik waarschijnlijk allang een tweede kindje..
Britt begint te huilen, en Karen stat op, en gaat naast haar zitten, en slaat een arm om haar heen...
Karen : Britt, stil maar...
Britt : Ik hou echt wel van Johan, hoor..
Ann : Daar twijfelen we ook helemaal nie aan..
Karen : Maar het gaat toch goed zo.. 
Britt : Ma ja maar het is niet hetzelfde, ik bedoel, Dorien heeft geen echte vader en het zou gemakkelijker zijn moest ze Mark nog hebben, voor haar en voor mij ook. Mag Tony niet afkomen vanavond, aub?
Karen : Britt, je weet dat je gestraft bent, en...
Ann : och, als ze nou even met Tony wil praten?
Karen kijkt Britt medelijdend aan en... 
Karen : Ik zal haar bellen of ze morgen komt maar dan niet te lang wand eigelijk mag het niet. 
Britt : IK WIL NU!!!!!!!!
Britt wordt helemaal hysterisch en huilt onophoudelijk, en wil wegrennen, en Ann en Karen kunnen haar niet tegenhouden...
Britt rent de cel uit en Ann en Karen gaan achter haar aan van de andere kant komt er een andere bewaker aan gelopen.
Karen : Viktor hou haar tegen.
De bewaker kan haar nog net pakken maar omdat Britt zo wild is komt ze los en rent naar de deur maar als ze die wild open doen gaat het niet wand die zit zo als het hoort op slot. Viktor pakt haar nu beet en legt haar op de grond en boeit haar.
Karen : Goed gedaan Viktor.
Viktor : Waar moet ik haar na toe brengen?
Karen : Doe maar weer naar de Isoleercel wand ze wild maar blijven ontsnappen en ze begrijpt niet dat het dan nog langer duurt voor ze hier weg mag en haar dochter kan zien. 
Britt : alsjeblieft, niet de isoleercel, NEEN!!!!!
verschillende gevangenen komen verbaasd kijken... de cellen zijn om dit uur niet gesloten en ze kunnen dus vrij rondlopen...
Britt : NEEN!!!!! Laat me los!!!!!!
gevangene1 (fluisterend tegen gevangene2) :Wie is zij?
gevangene2 : weet niet... (fluisterend)
Britt : Laat me gaan!!!!!!!
Karen : ga je je rustig houden? Anders vlieg je nog voor een week achter de tralies. Anders mag je over 3 dagen weg, Britt!
Britt wordt iets rustiger... 
Britt : Over 3 dagen?
Karen : Ja, maar als jij liever wild kan je het zo regelen door nog een keer een regel te overtreden.
Britt : Oke.
Karen : Breng haar maar weg.
Viktor : Naar de isoleercel?
Karen : Ja dan kan ze een beetje afkoelen.
Britt : Nee, Ik wil naar mijn eigen cel.
Karen : Ik dacht dat je onderhand al had moeten begrijpen dat je niets heb te willen.
Britt : Dit is gewoon niet eerlijk.
Karen : Sorry dan is het maar zo. 

Ann : ik kom straks nog even naar je toe, goed?
Karen : het spijt me als het er een beetje koud is, maar alles, ik zeg alles, is daar weggehaald, zelfs je matrasje en alle dekens...
Britt kijkt Karen bang aan... ze schudt huilend haar hoofd, wanneer Viktor haar in de isoleercel duwt... ze begint meteen op de deur te bonken...
Britt : het is hier kou!!!!!! Neen, ik wil hier weg!!!!!
Karen : Britt, hou je verdomme kalm (sissend)
Britt : Karen, ik heb zo een kou... en ik... voel me... nie zo... goed.... (fluisterend)
Karen : ik laat een dokter komen, goed?
Britt : bedankt...

wanneer de dokter haar onderzocht heeft...
dokter : u heeft een heel zware verkoudheid mevrouw Michiels, al een paar dagen. door in deze vochtige cellen te zitten en u bent daar precies heel gevoelig voor... ik raad u aan om u warm te houden en veel warme chocolademelk te drinken...
Britt : dat is hier niet in deze gevangenis, en ik krijg geen dekens! 
Dokter : Ik ga wel bet de hoofdbewaker spreken.
Britt : Dank u.

Dokter : Mevrouw Michiels moet naar een andere cel aangezien ze al verkouden is en ze moet warm drinken.
Karen : We hebben haar daar alleen maar een uurtje omdat dat de regel is dat ze naar de Isoleer moeten maar dadelijk is ieder in zijn eigen cel en dan kan zij dat ook. 
dokter : ze moet echt NU naar haar eigen cel, waar tenminste verwarming is, dikke dekens en warm drinken. en in de nacht moet ze warmwaterkruiken bij haar hebben...
Karen : maar...
dokter : anders wordt ze NOG zieker! 
Karen : Oke Ik ga haar wel naar haar eigen cel brengen maar ik wil dat u daar dan een rapportje van gaat maken.
Dokter : Ik ga dat doen maar u moet haar nu naar haar cel brengen.

Karen gaat naar Britt.
Karen : Je moet naar je eigen cel.
Britt : Gelukkig.
Karen : Ja dat denk je maar maar je krijgt drinken en dan moet je slapen.
Britt : Waarom moet ik dan al slapen?
Karen : Je bent ziek.
Britt : Ja maar ik kan niet zo vroeg slapen.
Karen : Dat zal ik maar wel doen.

Karen brengt Britt naar haar cel en doet die op slot.
Gevangene 3 : Toen ik dat dé moest ik 2 dagen daar blijven en zij zit er nog geen uur.
Karen : Dan had je ook maar ziek moeten zijn.
Gevangene 4 : Ik ken haar ze zat bij de flikken.
Gevangene 3 : een flik op het verkeerde pad en ze word hier nog eens beschermt ook daarom zien we haar niet behalve als ze verplicht word.
Karen : Je mag geloven wat je wild. 
Gevangene : Flik?
Karen : Hou je nu maar met je eigen zaken bezig, je zal snel van haar af zijn...
Gevangene 3 : Wordt ze over geplaatst?
Karen : Ooit gehoord van voorarrest, verlengd...
Karen : En nu genoeg gekletst voor vandaag... 

Karen maakt een beker warme melk en een kruik ondertussen gaat het nieuws dat Britt een flik is als een lopend vuurtje rond.
Karen gaat de melk en de kruik naar Britt brengen.
Karen : Hier is een beker warme melk en een kruik.
Britt : Bedankt. Karen?
Karen : Ja Britt?
Britt : Mag ik je iets vragen?
Karen : Natuurlijk.
Britt : In het begin deed je heel aardig tegen me maar zins dat incidentje vanavond lijk je wel van staal.
Karen : Hoe moet ik je dan straf geven door heel aardig tegen je te doen?
Britt : Je hebt gelijk.
Karen : Je zult het nog zwaar krijgen hier iemand wist dat je bij de flikken zit en nu weet iedereen het.
Britt : Ja dat kan ook niet anders ik heb er in de tussentijd al zoveel opgepakt.
Karen : Het lijkt me voor jouw veiliger om je in je cel morgen opgesloten te laten wand ze denken dat we je voortrekken en dan doen we gewoon of je straf hebt.
Britt : Dat is goed. Ik denk dat het ook veiliger voor me is.

Karen gaat weg en sluit de cel van Britt af. Naast iedere cel hangt een bordje waar belangrijke informatie op staat en ze schrijft er op dat Britt niet uit haar cel mag. 

De volgende dag voelt Britt haar al stukken beter. En 's avonds komt Tony op bezoek zoals beloofd.
Britt : hey
Tony : hoe gaat het ermee? Ik heb gehoord dat je ziek bent...
Britt : ja maar dat is nu al veel beter hoor. Ik ben blij dat je kon komen .
Tony : Ik hoorde ook dat je gister weer bezig bent geweest en nu straf hebt.
Britt : Ik was even heel boos geworden en ben weggerend maar dat lukt hier zo moeilijk met al die deuren die op slot zijn.
Tony : Ja, Als ze niet op slot zaten zou het hier een stuk rustiger zij.
Britt : Dat is waar. Weet je wat er vandaag in de rechtbank is beslist?
Tony : een weekje er bij zo als je al wist en EUR1000 boette. 
Britt : Die boette hebben ze niet omlaag kunnen krijgen.
Tony : De advocaat van de vriendin van Luc had EUR1500 geëist.
Britt : Dan heb ik geluk gehad.

wat later.
Tony : Britt ik moet je nog wat vertellen.
Britt : Vertel?
Tony : Nadine heeft me gevraagd om tijdelijk in die maand dat jij bent geschorst met Sofie te werken omdat ze mensen te kort komt.
Britt : En je doet het.
Tony : Ja voor een maand en dan ga ik weer voor Vera zorgen.
Britt : Moet ik dan op Vera passen?
Tony : Als je dat zou willen doen heel erg graag.
Dan gaat de deur open het is Miranda.
Miranda : Ik moet u nu wegsturen.
Tony : Dan ga ik maar.
Britt : Geef Dorien een dikke knuffel van me.
Tony : Dat doe ik.
Miranda : Over een half uur moet het licht uit.
Britt : Is het dan al zo laad.
Miranda : Nee maar je hebt nog wel straf en je hebt ook een nachtlampje dat mag natuurlijk wel aan maar we willen je het niet te moeilijk maken in verband met de andere wand volgens mij vonden ze het niet echt leuk dat je op je cel moest blijven.

De volgende morgen om 7:30
Karen : Britt wakkerwoorden.
Britt : Ja wat is er? (slaperig)
Karen : We gaan om 8 uur eten maar je straf is voorbij dus moet je met de aderen mee eten.
Britt : Mijn straf gaat dan zeker pas beginnen?
Karen : Ik ben bang van wel.

Britt gaat zich doezen en trekt andere kleding aan en gaat dan naar de zaal waar ook de andere gevangene zitten en dan moeten ze eten. Na het eten moet Britt de tafels schoon maken wand iedereen moet wel wat doen. Wanneer Britt net klaar is komen er 2 mensen binnen het zijn De moeder van Mark en Live.
Britt : O wat leuk dat jullie komen.
schoonmoeder : Dorien heeft samen met die Tony verteld wat er aan de hand is.
Britt : Tony is wel mij beste vriendin.
Schoonmoeder : Ja maar ik vind het niet echt iemand om mijn kleindochter bij te brengen.
Britt : Tony is anders ook moeder en als ik uit de gevangenis kom ga ik op haar dochter passen en zij gaat met mijn nieuwe partnet Sofie werken en als ik weer terug mag werken weet ik zeker dat ik nog een week achter mijn bureau PV's zit te typpen wand daar is zij niet zo snel mee. Zullen we maar naar mij cel gaan dat praat wat makkelijker.

Britt, Live en de schoonmoeder gaan naar Britts cel en de gevangene die dit gesprek ook hebben gehoord.
Gevangene 1 : Krijg nou wat als je als flik in de gevangenis heb gezeten mag je gewoon weer terug aan de slag bij de flikken.
Gevangene 3 : Laten we het haar dan maar hier heel moeilijk gaan maken.
Gevangene 2 : Ja dat moeten we maar gaan doen wand ik houw niet van mensen die denken dat ze meer zijn als ons.

Britt : moet na een halfuur al weer afscheid nemen. Gelukkig heeft Live de post van Britt mee genomen behalve de rekeningen wand daar heeft ze toch hier niets aan en Britt heft haar toestemming gegeven ze aan Tony te geven dan kan die dat allemaal regelen. Bij de post zaten veel kaarten van het Team en zelfs van mensen die vroeger in het team zaten. Wanneer Britt alle post heeft doorgewerkt en net het Politie vakblad wild gaan lezen wat er ook bij zat komt Karen binnen.
Karen : Britt Ja mag niet de hele dag alleen in je cel zitten ik snap dat het erg vervelend is maar je moet toch de zaal in. 
Britt : Mag ik daar ook lezen?
Karen : Natuurlijk.

Britt gaat in de zaal op de bank zitten en gaat daar het Politie vakblad lezen maar dan.
Gevangene 2 trekt het blad uit haar handen.
Gevangene 2 : Kent u me nog.
Britt : Ja een overval op uw eigen juweliers winkel in serene gezet. Mevrouw van der Mare.
Van der Mare : Mooi dan heb je een goed geheugen en laat ik je iets vertellen wat je maar goed moet onthouden want al deze vrouwen houden niet van flikken. Je moet je net zo als ons aan de regels houden.
Britt : Dat maak ik zelf nog wel uit en geef mijn blad terug.
V/d Mare : Mooi blad maar je krijgt hem niet.
Britt : Geef terug!
Viktor ziet dat het niet goed gaat en loopt er vast naar toe.
Gevangene 5 : Niet schreeuwen flik wand dat mag niet.
Britt : Wat jullie doen mag ook niet.
Viktor : Dames geen ruzie jullie lijken wel kleuters.
De andere laten Britt nu met rust omdat ze weten dat je maar beter kan luisteren wand straf vind niemand een pretje. 

Om 11 uur.
Karen : Iedereen jas pakken en in de rij.
Britt loopt naar haar cel en dan.
Britt : Neeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Viktor komt er meteen aangelopen.
Viktor : Wat is er?
Britt : Wat er is? Moet je mijn cel zien alles licht overhoop en mijn post is gescheurd.
Viktor roept Karen.
Karen : Na dat ik je naar de zaal heb gestuurd ben je toch heel de tijd op die bank gebleven?
Britt : Ja.

Karen loopt de zaal weer in.
Karen : iedereen mij aankijken. (streng) Wie is in de cel van de nieuwe geweest?
Niemand antwoord.
Karen : Ik wil graag weten wie anders hebben jullie allemaal een probleem.
Gevangene 6 : Ze is er toch zelf geweest.
Karen : Ja en iemand van jullie wand wat daar gebeurd is kan zij niet zo snel hebben gedaan.
Niemand antwoord.
Karen : We gaan nu naar buiten en dan moeten jullie maar alleen blijven staan en als we terug komen gaat ieder naar zijn cel en er word geen Radio geluisterd en de straf is pas afgelopen als de dader heeft bekent en eerder niet. 
Buiten kijkt iedereen vuil naar Britt en Britt heeft ook het gevoel dat iedereen haar dadelijk gaat aanvallen daarom blijft ze maar in de buurt van Karen wand ze weet zeker dat ze dan veiliger is.
Karen : Ik zal je dadelijk wel helpen met je cel wand het is wel een enorme puihoop en als we moeten wachten tot iemand zich overgeeft moet je er zeker nog een dag op wachten wand ze zijn hier aardig koppig.
Britt : Bedankt.

Ondertussen bij Tony.
Tring, tring,
Tony : Tony Dierickx.
Directrice : Met de Directrice van de school van Dorien.
Tony : Wat is er aan de hand?
Directrice : Zou u alstublieft hier heen willen komen?
Tony : Ik kom maar ik neem mijn dochter dan wel mee.
Directrice : Dat is goed.

Bij Britt.
Karen : In de rij!!!!
Iedereen gaat in de rij staan en Britt staat gelukkig bij Karen vooraan en ze gaan naar binnen en ieder gaat naar zijn eigen cel en de deur gaat op slot behalve die van Britt wand die heeft als enige geen straf maar Britt begint gelijk met opruimen en na een aantal minuten komt Karen helpen ze verteld aan Britt dat de andere 3 bewakers de andere 14 gevangene gaan verhoren. Tijdens het opruimen praten ze nog gezellig over dingen die Britt leuk vind wand Karen merkt dat Britt zich net helemaal niet zo fijn voelde. Na een half uur zijn ze klaar en Britt gaat in de Zaal in haar blad zitten Lezen en Karen gaat met de andere bewakers overleggen.
Wanneer Karen uit het Kantoortje komt loopt Britt op haar af.

Britt : Zou ik hier kunnen bellen?
Karen : Waarom?
Britt : Ik las net een artikel over een nieuwe arrestatie methode en daar is ook een studie dag van en het lijkt me wel leuk om me op te geve daarom moet ik mijn baas bellen.
Karen : loop maar even mee. Britt Belt Nadine en legt het uit en Nadine vind het een goed idee en zal Britt in gaan schrijven.

Tony is ondertussen bij de school van Dorien gekomen.
Directrice : Fijn dat u kon komen.
Tony : Graag gedaan.
Directrice : We maken ons zorgen over Dorien nu haar moeder in de gevangenis zit gaat alleen Simon nog met haar om.
Tony ik denk dat de vader van Simon alles aan Simon heeft uitgelegd wand hij was er bij en hij is de advocaat en vriend van Britt.
Directrice : Zou u het aan de klas willen uitleggen misschien houden ze dan op met pesten.
Tony : Ik zal het doen.

Bij Britt
Karen : Wil je dadelijk bij ons mee eten wand de andere moeten in hun cel blijven.
Britt : Ja dat is in ieder geval gezelliger als alleen.
Karen : Dat dacht ik ook.

Tony gaat naar de klas van Dorien toe.
Dorien : Hooi Tony.
Tony : Dag Dorien.
Iedereen in de klas kent Tony wel wand Tony is wel eens met Britt mee gaan helpen aan een project voor de klas van Dorien.
Tony : Ik zou jullie wat willen vertellen.
Juf : Zullen we dan maar in de kring gaan zitten.
Iedereen gaat in de kring zitten en Tony verteld wat er echt is gebeurd en waarom Britt heeft geschoten maar ze verteld niet dat het door Mark kwam omdat de kinderen niet weten dat de vader van Dorien is vermoord.
Kind : Dus de mamma van Dorien is helemaal niet slecht?
Tony : Nee ze heeft alleen een foutje gemaakt en over een week is ze weer thuis.
Kind 2 : Mijn mamma zij dat ik niet meer met Dorien mocht spelen maar ik ga nu vragen of het wel mag.
Andere kinderen beginnen het ook te vertellen dat ze van hun ouders niet met Dorien mochten spelen.

Om 3 uur komt Ann Vermeulen bij Britt en als ze in de zaal komt ziet ze dat het ongelofelijk rustig is.
Ann : Heb je ze allemaal weggejaagd?
Britt : Een of andere grappenmaker heeft mijn cel helemaal overhoop gegooid en al mijn post door gescheurd maar niemand wil vertellen wie het is geweest dus hebben ze allemaal straf.
Ann : Dus je hebt hier nog geen vrienden gemaakt?
Britt : Nee, ze willen niet bevriend worden met een flik.
Ann : Zullen we dan maar beginnen dan heb je tenminste iemand die wel aardig is. 
Britt : Dat is goed, maar Karen is ook heel aardig alleen mag ik niet de hele tijd met haar praten aangezien ze moet werken.
Ann: Britt, word je hier gepest?
Britt kijkt onschuldig naar boven...
Britt: waarom zou ik gepest worden?
Ann: Britt? 
Britt: Misschien wel. Er zit hier iemand die ik niet zolang geleden heb opgepakt...
Ann: Oei! Wat heeft ze gedaan? Denk je dat ze dit (wijzend naar de rommel in Britt haar cel) ook heeft veroorzaakt?
Britt: Zou kunnen. Ik weet het niet.
Karen loopt binnen.
Karen: Britt, telefoon voor je. 
Britt: Wie is het?
Karen: Nou, zo meteen krijg je Tony.
Karen: Ann komt eens mee?
Ann en Karen lopen de cel uit en laten Britt met de telefoon achter.... 

Dorien : Hoe lang moet je nog wegblijven wand ik mis je zo.
Britt : Nog een week.
Dorien : Mamma weet je waarom de mamma's en pappa's van de andere kinderen niet wilde dat ze met me spelen. Maar Tony heeft wat in de klas verteld en nu willen ze wel weer met me spelen.
Britt : Dat komt omdat de meeste mensen in de gevangenis slecht zijn. 
Dorien: Mama?
Britt: Ja, Dorien?
Dorien: Jij bent toch niet slecht?
Britt: Een beetje, maar niet zo erg als de andere mensen hier.
Dorien: Zoals Danny?
Britt: Ja, Danny is slecht.
Dorien: Hier komt Tony.
Britt: Oké, dag. Kusje. 
Britt : Mag ik vragen wat je op school hebt verteld.
Tony : Ik werd gebeld dat Dorien alleen nog maar met Simon om ging en door de rest een beetje werd gepest daarom ben ik gaan vertellen dat het meer een soort ongelukje was. Toen ik klaar was kwam het er uit dat kinderen door hun ouders zijn opgestookt.
Britt : Ik ben blij dat je dat hebt gedaan.
Tony : Ik doe alles voor je.

Bij Ann en Karen.
Karen : Geeft Britt toe dat ze hier gepest wordt?
Ann : Ze draait er meer om heen. 
Karen: wat kunnen we eraan doen?

plots komt Britt weer tevoorschijn...
Britt: ik heb gedaan met bellen...

maar plots komen er een vijftal gevangenen die Britt tegen de muur duwen en haar in haar gezicht en in haar buik beginnen te slaan... 
Karen drukt op het belletje aan haar riem en er komt meteen versterking en zo werd Britt uit haar benarde positie gered. 
Karen: Britt! Gaat het?!

Britt schudt huilend haar hoofd...

Karen: kom, dan gaan we naar de dokter hier... Je bloedt op je gezicht en je hebt een gezwollen lip...
Britt: bedankt. (fluisterend)

De cipiers brengen de 5 gevangenen naar hun cel en sluiten ze op... 
De gevangene 1 : Waarom trekken jullie die flik voor.
Cipier : We trekken haar niet voor maar beschermen haar. 
cipier: en nu je cel in, hop!

de cipier duwt de gevangene zijn cel in...

Ondertussen bij Britt en de dokter... 
Dokter : Het zit u niet mee mevrouw Michiels.
Britt : Ik had toch beter kunnen kiezen voor elektronisch huisarrest.
Dokter : Ja maar daar heeft u zelf voor gekozen.
Britt : Ja maar ik had niet verwacht dat het zo gevaarlijk was in de gevangenis. 
dokter: dat had ik u ook kunnen vertellen (glimlachend)
Britt: ik zal me maar een week opsluiten in me cel, zeker?
dokter: dat is inderdaad het beste wat u kunt doen... maar u moet verplicht elke dag een kwartier gaan wandelen buiten, en u moet verplicht in de eetzaal eten... hoe gaat u dat oplossen?

maar dan komen Karen en Ann tussenbeiden... 

Karen : De 5 die haar in elkaar hebben zitten een week in de isoleercel dus daar zul je geen last van hebben. 
Britt: gelukkig (glimlachend)
Britt: mag ik dan nu even naar Johan en dot bellen?
Karen: dot?
Britt: sorry, Dorien. zo noem ik haar namelijk (glimlachend)
Karen: ken je de weg?
Britt: uiteraard.
Karen: zeg maar dat je toestemming van me hebt, goed?
Britt knikt en loopt naar het telefoneerhokje...

agent: niet meer dan een kwartier, goed?
Britt: met Johan en Dorien een kwartier of ieder apart een kwartier?
agent: ieder apart natuurlijk (glimlachend)

aan de telefoon... 
Britt : Johan het is hier niet leuk vandaag andere gevangene hebben eerst mijn kamer over hoop gehaald en nu ben ik ook nog in elkaar geslagen maar die 5 zit in de isoleercel. 
Johan : WAT?! Ik kom er meteen aan, tot zo.
Britt: breng dot mee!
Johan: doe ik, tot zo!

Britt : ik hoef niet meer te bellen, bedankt. (glimlachend)
agent: tot de volgende keer (glimlachend)

wanneer Johan en dot zijn aangekomen... 
Johan : Ik wil naar Britt.
Agent : Dan moet u nog even wachten wand de psychiater is nog bij haar.
Johan : Ik wacht dan nog wel even. 

Bij Britt.
Ann : Je begrijpt toch wel waarom ze zo boos op je waren net?
Britt : Om dat er iemand mijn cel helemaal overhoop heeft gehaald en dat iedereen daar straf voor heeft gehad.
Ann : Dat denk ik ook.
Britt : Karen?
Karen : Ja Britt.
Britt : Hoe kon het eigelijk dat ze met zijn 5e op mijn af kwamen terwijl iedereen in zijn cel zat opgesloten?
Karen : Daar ga ik dadelijk een hartig woordje over spreken wand ik snap het ook niet hoe dat kon gebeuren. 
Britt: is Johan al hier?
Johan: ja dat ben ik... (glimlachend)

Britt vliegt hem dolgelukkig om de hals en zoent hem innig...

Britt: ik heb je zo gemist, lieverd... (fluisterend)
Johan: maar nu ben ik toch hier, he?

Britt knikt en begint zachtjes te huilen... 
Britt : Ik ben zo stom geweest om voor de gevangenis te kiezen wand de andere maken het mij hier zo zwaar en ik maar denken dat je net zo als bij ons in een hokje word gestopt.
Johan : Daarom heb ik ook geprobeerd voor je om elektronisch huisarrest.
Britt : Maar ik wilde zo snelmogelijk weer aan het werk lekker slim.
Johan : Je bent gewoon een flik in hard en nieren.
Britt : Dat is waar.
Dorien : mamma wat is er gebeurd? je hebt allemaal blauwe plekken.
Britt : De slechte mensen waren heel boos op me omdat ze straf hadden en daarom hebben ze me geslagen. 
Dorien: heb je veel pijn, mama?

Britt schudt glimlachend haar hoofd...

Johan: ik ga de rechter vandaag nog vragen of je morgen al weg mag, goed? je houdt het hier niet langer vol...

Britt kijkt 'haar' Johan liefjes aan...

Britt: bedankt... (fluisterend)
Karen: het spijt me, maar jullie moeten alweer gaan... 

Dorien : Ik wil bij mijn mama blijven.(boos)
Karen : Dat kan nu niet morgen mag je blijven.
Dorien : maar ik wil nu.
Karen : Sorry maar dat mag echt niet.
Dorien : Ik vind u niet lief.
Britt : Dorien, ja mag morgen komen en maak Karen niet boos alstje blieft.
Dorien : Wil je niet dat ik blijf?
Britt : Natuurlijk wil ik dat wel. 
Dorien: Nou dan!

Dorien zet zich beslist op Britts schoot en wil niet meer rechtstaan...

Britt: liefje, als je nu niet weggaat, dan...
Karen:... mag je morgen van mij niet meer binnen... (boos)

Dorien begint zachtjes te huilen...

Britt: sht, rustig maar, morgen of overmorgen ben ik alweer thuis... normaal overmorgen, maar Johan gaat proberen om me morgen al weg te krijgen, goed?

Dorien knikt huilend en vertrekt dan samen met Johan naar buiten... bij de deur draait ze zich nog even om...

Dorien: tot morgen, mama.... (fluisterend)

Dan vertrekken ze allebei en Britt stort volledig in... 

Britt : Waarom mocht Dorien niet gewoon blijven zo erg is dat toch ook weer niet. (boos)
Karen : Regels.
Britt : Die sta je zeker net te verzinnen. (Boos, schreeuwend.)
Karen : Hou je gedeisd Britt.
Britt : Ik wil een eerlijk antwoord!!!!!!
Karen : Nu ophouden of anders heb je een probleem.
Britt : Ik wacht nog op antwoord.
Karen : Die regels bestaan en ik zal je ze morgen allemaal geven en hoe kom je er eigelijk bij at je over 2 dagen naar huis mag je moet nog een hele week in verband met je hele goede start hier door 2 keer te proberen weg te lopen en een bewaker een knietje te geven. 
Britt: wat (stamelend)
Ann: Britt, hou je gewoon de komende dagen gedeisd en wees braafjes, dan mag je misschien vroeger weg... luister naar mijn goede raad, oke? 
Britt : Ik kan er echt niet tegen nog een week hier blijven en eerder weg mag toch niet.
Ann : Hou je dan ieder geval gedeisd zo dat je niet langer hier hoeft te blijven.
Britt : Dat wil ik ook maar er gebeurd telkens wel weer wat.
Ann : Weet je dat je al een minimale straf hebt aangezien je een flik bent omdat het dan altijd een stuk moeilijker is in de gevangenis.
Britt : Dat wist ik niet. 
Karen: nou, dan weet je het nu, ok?

Britt knikt zachtjes...

na een halve week... 
De 5 die Britt in elkaar hadden geslagen zijn weer terug.
V/d Mare : Je zult het echt leuk hebben gevonden dat wij in die kl*te isoleercel moesten, maar je bent nog niet van me af en als je naar de bewaking gaat dan zwaait er wat voor je.
Britt : Wat ga je me dan weer in elkaar slaan?
V/d Mare : Dat merk je wanneer je het hebt gezegd.
Britt : Ik heb geen zin om het te merken ik wil het gewoon horen.
Karen : iedereen zijn jas pakken we gaan naar buiten!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

Britt loopt snel naar heer cel en gaat meteen huilend op bed liggen. Wanneer iedereen ik de rij staat merkt Karen dat Britt er niet bij staat.
Karen : Viktor breng jij Britt mee ik heb geen zin om op haar te wachten.
Viktor : Ja dat doe ik.
Karen en 2 andere bewakers gaan met de gevangene naar buiten en Viktor gaat naar Britt. Wanneer Viktor in de cel van Britt komt ziet hij haar huilend op bed liggen.
Viktor : Wat is er?
Britt : Dat kan ik niet zeggen.
Viktor : Als je kan praten kan je het ook tegen mij zeggen.
Britt : Maar ik mag niet.
Viktor : Je wordt bedreigd he?
Britt : Ja (heel zacht)
Viktor : Dan moet je gewoon naar ons komen en laten zien dat je niet naar haar luistert wand dan vindt ze het gewoon leuk.
Britt : Ja, en ik heb vorige week nog mijn baas op haar kop gegeven dat ze niet naar ons was gekomen en nu doe ik het zelf.
Viktor : Dat kan gebeuren,maar ik moet het wel aan Karen vertellen.
Britt : Nee
Viktor : Dan krijg je weer straf en daar heb je toch geen sin in.
Britt : Beter op mijn cel dan er buiten.
Viktor : Ik denk dat Karen daar anders over denkt. Maar we moeten nu naar buiten.
Britt : Oke.

Buiten moet Britt voor straf helemaal alleen staan en mag met niemand praten. Viktor vertelt het toch aan Karen en zegt ook dat ze het niet mag weten. Dan komt v Mare naar Britt.
V/d Mare : Je hebt het tog niet aan hem verteld.
Britt : Nee.
Karen : Britt je hebt straf en je mag met niemand praten begrepen. En v Mare bij haar weg.

Wanneer ze weer naar binnen gaan en Britt naar haar cel loopt.
Karen : Britt wanneer je je jas hebt opgehangen dan moet je bij mij in mijn kamer komen en er zwaait wat voor je als het te lang duurt.
Britt brengt haar jas weg en loopt naar de kamer van Karen.
Karen : Zitten, Vertel waarom je zo treuzelde.
Britt : Dat mag ik niet.
Karen : Oke, dan gelijk maar straf, Je mag niet meer naar je cel.
Britt : Waarom niet?
Karen : Omdat je straf hebt.
Britt : Ik wil dan een echte straf.
Karen : Is dit dan niet de grootste straf voor jou?
Jij wil namelijk heel graag in je cel zijn, nou dat kan dus niet ja ik weet dat ik niet zo aardig ben tegen je maar jij liegt en daar hou ik dus niet van.
Britt : Ik lieg niet.
Karen : Vertel dan de waarheid waarom je in je cel bleef.
Britt : Als ik dat doe word het hier nog erger.
Karen : Zo als je wild, ga maar.

Karen loopt naar haar cel en draait hem op slot. 
Britt: Nee Karen wacht.
Karen loopt terug en gaat weer zitten.
Britt: Ik mag het niet zeggen van haar.
Karen: Van wie Britt? V/d Mare?
Britt knikt.
Karen: Ze hebben je bedreigt?
Britt knikt weer.
Karen: En wat zei ze?
Britt: Dat er iets zou gebeuren als ik het zou vertellen, maar ze wilde niet zeggen wat want dat merkte ik wel als ik het vertellen zou. Zo meteen dus.
Karen weet niet zo goed wat ze moest zeggen. Dit had ze niet verwacht... 
Karen : We gaan heel goed op je letten en het is dan maar goed dat je in de buurt van ons blijft.
Britt : Ja maar ik ben wel bang hoor.
Karen : Ik weet anders ook niet wat ik moet doen maar ik kan beter wachten tot wij het ook zien wand dat weet je zelf als jet is jou woord tegen het die van haar.
Britt : Ja dat is zo en al hadden andere het gezien dan zouden ze mij niet helpen.
Karen : Ja dat denk ik ook. Zou je het erg vinden als ik aan haar vertel dat je het aan mij hebt verteld wand dan zal ze snel wat gaan doen en dan zijn we er snel vanaf.
Britt : Ja, doe maar.
Karen : Dan heb je ook geen straf meer.
Britt : Wil je er dan op letten als ze in mijn cel gaan dat er 1 van jullie komen kijken?
Karen : Ik zal de camera ook wel aanzetten zo dat we je kunnen zien in je cel zonder dat hun het weten.
Britt : Zit er een camera in mijn cel?
Karen : In alle cellen dat is voor de veiligheid gedaan.
Britt : Ja dat is waar, maar weet iedereen het dan?
Karen : Nee, maar we doen hem alleen maar aan als we bang zijn als het mis gaat.
Britt : Ga maar met haar praten dan.
Karen : Dat zal ik gaan doen.
Britt : Wil je mijn cel dan open doen?
Karen : Natuurlijk.
Karen geeft even aan Mark (een andere bewaarder) door dat hij Britt in de gaten moet houden, en dan maakt ze de cel van Britt open. 
Britt: bedankt...

Britt stapt gauw haar cel in en doet de deur toe... Karen gaat de camera gauw aanzetten, en ziet al meteen dat het niet goed gaat in Britts kamer... ze ziet dat v Mare en nog 4 andere medegevangenen Britt... 
Britt: Wat is er nu?
v Mare: Waren we nie duidelijk geweest ofzo?
Britt: Jawel (beetje beschamend..)
v Mare: En nu zal je het voelen ook...
Net als een van de dames haar hand naar achteren haalt om uit te halen, horen ze voetstappen, als de kippen maken ze dat ze wegkomen, behalve v Mare...
v Mare: Mij maakt je nie bang... 
ze haalt uit en geeft Britt een slag in haar gezicht...

Britt: AU!!!!!!

Nu heft v Mare haar op en geeft haar een knietje in haar buik... Britt klapt ineen.... 
En valt neer op de grond....
Eerst kijkt v Mare Britt nog eens aan, en dan geeft ze haar een trap...

Op het moment dat ze nog eens wil trappen, wordt ze aan haar haar de cel uitgetrokken, het was Karen..
Karen: Dat wordt weer isoleer!
v Mare: Stomme trut..
En v/d Mare kwaad richting Britt, die nog steeds geheel ineen gedoken op de grond ligt...

Nadat v Mare is opgehaald door een andere bewaker, tikt Karen tegen Britt aan, maar ze reageert nie..
Karen: Britt... Britt, ze is weg...
Maar nog steeds reageert ze nie... 
Karen: Britt? Michiels wakker worden!

maar dan draait Karen Britts gezicht naar zich toe en ziet ze dat Britt bewusteloos ligt...

Karen: verdomme, v. Mare!!!!!! Brittje, word eens wakker... (fluisterend in Britts oor)

maar nog steeds reageert Britt niet... 
Karen loopt weg en zoekt snel naar een collega...
Karen: Mark, verdomme, waar ben je?
Mark: Karen, wat is er? Ik zag net v Mare weg gebracht worden...
Karen: Britt... Michiels, is helemaal in elkaar geslagen, bewusteloos... Ze heeft een dokter nodig...
Mark: Ga jij maar naar haar toe, ik zoek, bel, weet ik veel wat, om hier een dokter te krijgen...

Inmiddels weer in de cel van Britt....
Karen: Britt, verdomme, wordt eens wakker..

Maar nog steeds reageert Britt nie.. 
de dokter komt al snel aangelopen...

dokter: we moeten haar wakker krijgen!

samen met Karen en mark probeert de dokter Britt wakker te krijgen... na een 5-tal minuten lukt het... 

Britt : Ik heb zoon pijn.
Dokter : Waar precies?
Britt : In mijn buik en mijn hoofd.
De dokter onderzoekt haar en besluit dat hij haar voor de na controle mee wil hebben naar het ziekenhuis.
Karen belt naar Nadine of zij met nog iemand mee willen naar het ziekenhuis en dat doet ze ze gaat samen met Sofie. 

aangekomen in het ziekenhuis onderzoeken ze met een scan Britts hoofd...

Britt: en?
arts: mmm, zo te zien is er niet zoveel beschadigd...
Britt: er is dus wat beschadigd?
arts: neen, sorry, er is niets beschadigd. (glimlachend)
Britt: gelukkig....
arts: en uw buik, dat is omdat ze zoveel erop geklopt hebben op wat blauwe plekken na houwt u niets over.
Britt : Moet ik nu weer terug naar de gevangenis.
Arts : Ja maar ik zal u rust voorschrijven.
Britt : Bedankt. Ik zal wel vragen of ze me gewoon willen opsluiten dan kan er niemand bij me komen. 
arts: dat zou ik ook doen, ja (glimlachend)
Karen: ze mag toch over 3 dagen weg (glimlachend) 
Britt : Gelukkig wel wand de meeste bewaarders zijn wel aardig maar de gevangene die niet.
Karen : Ja maar de meeste zijn ook geen lieverdjes als ze in de gevangenis komen.
Britt : Ja dat is waar maar wanneer je in dienst ben sta je wat hoger en ben je niet zo kwetsbaar dan zonder die wapenriem die schikt alleen al af. 
Karen ja dat is ook weer waar natuurlijk (glimlachend) 
Plots komen Dorien en Tony binnengerend.
Dorien: Mama! Wat is er gebeurd? De tranen staan in haar ogen.
Tony: Britt gaat het?
Britt knikt. Hoe weten jullie dat... Ze kijkt naar Sofie die knikt.
Sofie: Ik heb ze gebeld.
Britt: Bedankt.
Tony en Dorien lopen met Britt mee naar haar cel en Nadine en Sofie gaan weer terug naar het commissariaat. 

In de cel praten Britt, Tony en Dorien nog wat gezellig en dan komt Karen.
Karen : Jullie moeten helaas weg wand we gaan eten.
Britt : Mag ik op mijn cel blijven?
Karen : Je eet gewoon op de zaal en als we klaar zijn met eten sluiten we je in en we komen je weer halen als het tijd is om naar buiten te gaan wand je moet frisse lucht krijgen en dan blijf je gewoon bij ons in de buurt.
Britt : Dat is goed. 
Tegen etenstijd komt Karen naar de cel van Britt...
Karen: Britt, kom je. Je moet gaan eten...
Britt: Zijn ze er echt allemaal?
Karen: Dat weet je toch...
Britt knikt, en loopt achter Karen aan...

In de etenszaal...
Jennifer en Dianta, twee van de aanwezige in de cel van Britt, op het moment dat v/d Mare toe sloeg, zaten aan een tafel, waar alleen daar nog plaats was...
Britt liep naar Karen.
Britt: Moet ik echt bij Jennifer en Dianta zitten?
Karen: Hoezo?
Britt: Ze waren er bij...
Karen: Met v Mare?
Britt knikt... 
Karen : Waarom heb je dat niet eerder verteld?
Britt : Sorry, niet aan gedacht.
Karen : Ze kunnen echt niets doen en ik heb net een preek gehouden als er nog iets gebeurd met jou dan blijft iedereen een week op cel.
Britt : Dan ga ik wel zitten. 
Maar toch niet met een gerust hart...
Britt: Eet smakelijk...
Jennifer: En dat moet ik nog geloven ook, zeker?
Dianta: Waarom zouden we? Stomme FLIK!

Ineens keek de hele eetzaal naar Britt...
Carla: (ook een gevangene, die erbij was...) Die Blonde daar zo. Das een FLIK!!!
Karen: Zo is het genoeg, nog een zo'n opmerking, en jullie allemaal kunnen....
Jennifer: Maar het is zo leuk...
Karen: Dan moet je ook de gevolgen van inzien... 
Dianta : Jullie trekken die flik voor wat heeft ze eigelijk wel gedaan?
Karen : Dat hoef ik jullie niet te vertellen het is nu afgelopen mat dat gezeur jullie doen normaal of een week cel.
Carla : Dat os gewoon niet eerlijk.
Karen : Oke iedereen houd nu zijn mond maakt niet over waar over je iets zegt maar dan vlieg je je cel in. 
Jennifer: Maar...
Karen: Je kunt nu naar je cel...
Karen riep Mark.
Karen: Breng Jennifer naar haar cel..
Mark: Zal ik doen...
Karen: Nog meer vrijwilligers...
Dianta: Nee, eigenlijk nie...
Karen: En Mark, neem Dianta ook maar direct mee...
Dianta: Waar is dat goe voor?
Karen: Je had me gehoord, en nu wegwezen... 
Iedereen schrok van de harde aanpak van Karen en daarom bleef het stil inde zaal toen iedereen klaar was met eten ging Britt weer naar haar cel en werd ingesloten.

Om 7 uur word Britt weer gehaald om naar buiten te gaan daar was de sfeer echt om te schieten en Britt was ook heel blij dat ze weer naar binnen mochten 's avonds kwam Johan met Dorien nog langs en Britt was er wel blij mee wand dat maakte haar dag weer wat gezelliger.

De volgende ochtend.
Miranda kwam Britt wakker maken en toen ze weg ging liet ze de deur open en Britt liep snel achter haar aan om te vragen of ze hem dicht wilde doen.
Miranda : Waar is dat voor nodig?
Britt : Dat is zo afgesproken dat mijn cel op slot blijft en dat ik alleen met eten en luchten er uit ga.
Miranda : Ik heb er niets over gelezen wie heeft dat dan afgesproken?
Britt : Karen.
Miranda : Karen heeft niets achter gelaten waarop staat dat jij in je cel moet blijven dus je gaat er gewoon uit.
Britt : Maar we hebben het echt afgesproken.
Miranda : Karen schrijft het altijd op dus je moet nu ophoeden anders gaat je cel wel op slot maar zit jij er niet in.
Britt : Ik hou al op maar ik denk dat Karen het is vergeten.
Miranda : Dat zal wel en ik moet nu verder.
Britt trekt haar deur dicht en gaat haar snel doezen en aan kleden ze vindt het maar niets dat iedereen in haar cel kan en dat Miranda haar niet wil geloven. 
wanneer ze terug aangekleed is komen v.d.Mare, Jennifer, Dianta en Carla binnengelopen... 
Britt wild weg lopen maar dan word ze tegen gehouden.
Britt : Help!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
V/d Mare : Dat zal ik niet doen.
Britt : Laar me gaan ik wil naar de zaal.
Jenniffer : Jij hebt niets te willen.
Britt : Help, help!!!!!!!!!!!!
Dianta : Zijn we niet duidelijk geweest.
Dan komt Viktor er aan gelopen.
Viktor : Wat is er aan de hand hier?
Dianta : Britt loopt ons uit te dagen.
Britt : Dat is niet waar. 
Viktor: v.d.Mare, Jenniffer en Dianta, ga eens weg...
de 3 dames spoeden zich weg...

Viktor: zo, wat was jij aan het doen ? 
Britt : Ik kwam uit de does en toen stonden ze ineens voor me en ik wilde weg maar ze hielden me tegen.
Viktor : Je bent wel bezig he vanochtend je hebt ook al tegen Miranda lopen liegen. 
Britt : Ik lieg niet!
Viktor : Dus je wild zeggen dat hun allen liegen.
Britt : Ja.
Viktor : Je doet wel erg je best om in je cel opgesloten te worden. Kom maar eens mee dan gaan we eens een andere straf voor je verzinnen.
Britt : Bel Karen dan dan zal die zeggen dat ik in mijn cel moest blijven. 
lictor: jij hebt me niet te zeggen wat ik moet doen, kom maar eventjes mee naar de hoofdbewaakster... karen dus...

aangekomen in Karens kantoor.... 
Karen: Britt?
Viktor: Karen, had jij haar beloofd haar in haar cel te laten, met uitzondering van eten en luchten...
Karen: Ja...
Viktor: En waarom weten wij daar niets van?
Karen: Daar hangt toch t briefje, dat had ik tenminste opgehangen...
Karen loopt naar de deur, en ziet tot haar verbazing dat het briefje van het bord is verdwenen...
Karen: Hier hing t vanmorgen.... Vreemd... 
Viktor : Nu begrijp ik ook waarom Britt zo boos werd.
Karen : Ik loop wel even mee naar de zaal wand er is iets niet goed gegaan en ik denk het wel te weten eand zitten v/d Mare, Dianta en Jennifer?
Viktor : Nee. Dan is er iets heel erg mis hier wand het kan niet dat er briefjes door de gevangene er af gehaald kunnen worden en v/d Maren zat in de Isoleer. 
Karen: Maar wie kan het dan gedaan hebben... Ik zoek het wel uit, maar Viktor, breng mevr Michiels maar weer naar haar cel...
Viktor: komt in orde...

Onderweg naar de cel...
Viktor: Sorry...
Britt: Geeft niets...
Viktor: Jawel, ik had eerder naar Karen moeten gaan.. En zal het Miranda ook wel vertellen...
Britt: Maak je nie druk...
Viktor: Tegen etenstijd kom ik u weer halen...
Britt: Bedankt.. 

Na 10 minuten wordt Britt al weer gehaald voor het ontbijt.

Karen is nog druk aan het uitzoeken hoe dit kon gebeuren wand ze weet ook nog steeds niet hoe het kon gebeuren dat Britt voor de eerste keer in elkaar geslagen is wand toen moed ook iedereen in zijn cel zitten. 

in de eetzaal wordt Britt, uiteraard, uitgescholden... zo erg, dat ze eraan onderdoorgaat en ineenstort... 
Britt wordt naar haar cel gebracht maar ondertussen.
Miranda : Stilte!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Maar het word niet stil. Dan slaat ze keihard op tafel.
Miranda : Nu stil zijn!!!!!
het is gelijk stil.
Miranda : Ik ben het zat dat gedoe met Britt ze is hier nog 2 dagen overmorgen is ze al gelijk na het ontbijt vertrokken dus het heeft voor jullie een vervelender effect dan voor haar.
Carla : Waar gaat ze dan naar toe?
Miranda : Gewoon naar huis. 
Carla: GEWOON NAAR HUIS ???? Omdat ze een KUTFLIK IS ZEKER ????? Wij moeten hier veel langer blijven, godverdomme !!!!!!
Miranda: CARLA ! Hou je bakkes toe !!!!!!

Carla zwijgt meteen... ondertussen in Britts kamer, is Britt volledig ingestort... 
Karen: Britt? 
Britt: Wat?
karen: Ik wil eens met je praten.
Britt: Nee ga weg!
Karen: Laat me alstublieft binnen. 
Britt: NEE!
Karen: Oké dan doe ik de deur zelf wel open.
Karen draait het slot van de deur open, gaat naar binnen en doet de deur weer dicht.
Britt zit snikkend op het bed.
Karen: Britt, ik... het spijt me dat het fout is gegaan daarstraks. Ik snap ook niet waar dat briefje geweest kan zijn. 
Britt haalt haar schouders op. Het maakt niets uit.
Karen gaat naast haar zitten en slaat een arm om haar heen.
Karen: Rustig maar. Over 2 dagen ben je er vanaf! 
Britt : Ik wil nu naar huis.
Karen : dat kan niet en dat weet je maar overmorgen mag je gelijk na het ontbeid gaan.
Britt : Ik kan echt niet wachten.
Karen : dat kan ik begrijpen.
Britt : Ik wil niet meer naar de zaal.
Karen : Dat is te regelen.
Britt : Echt bedankt.
Karen : Er is hier te veel mis gegaan maar ik ga nu even heel boos worden op de hele groep en ik kom nog wel even langs vandaag.

Britt: uhm, Karen?
Karen: ja?
Britt: ik heb... nog.... een heel klein beetje....
Karen: honger en dorst?

Britt knikt verlegen, terwijl de tranen over haar wangen stromen... 
Karen : Dat is toch niet zo gek je hebt nog niets gegeten of gedronken. Je hoeft daar niet voor te huilen.
Britt : Dat weet ik ook maar je bent zo aardig voor me.
Karen : Ja maar ik heb ook een hoop dingen fout laten gaan en die ga ik zo voor je uitzoeken. 
Britt: bedankt (fluisterend)
Karen: maar ik zal eerst iets te eten en te drinken halen, oke?

Britt knikt glimlachend en verbergt dan haar gezicht in haar kussen en huilt onophoudelijk... Karen besluit Johan te bellen... en dan pas Britts eten te gaan brengen...
Aan de telefoon :
Karen: spreek ik met Johan van Lankeren?
Johan: ja....
Karen: Johan, het ben ik, Karen... ik moet je wat vertellen over Britt....
Johan: wat dan?!
Karen: rustig maar, daarnet in de eetzaal werd ze, natuurlijk, gepest en uitgescholden... en....
Johan:... ze is eraan onder doorgegaan (ongelovig)?????
Karen: ja... (zachtjes)
Johan: mag ik komen?
Karen: kom binnen een kwartiertje, oke? ik ga haar nu eten brengen in haar cel...

Ze leggen beiden de telefoon neer en Karen gaat Britt een lekker bord spaghetti en een glas cola brengen... de dingen die Britt het liefste eet en drinkt...

Karen: hier, Britt, eet maar lekker op (glimlachend)

Karen zet alles op de tafel in Britts cel en verdwijnt dan weer... Britt zet zich gauw achter de tafel en eet traag alles op... wanneer Karen alles wil komen halen, ligt ze alweer huilend op bed....

Karen: uhm, Britt?
Britt: ja?
Karen: hier is iemand voor je, die je echt dringend wil spreken... en je misschien kan helpen....

Britt zet zich recht en ziet...

Britt: JOHAN!!!!!!
Johan : Ja ik ben het.
Britt : O wat ben ik blij je te zien.
Johan : Ik jou ook.
Britt : Hoe lang mag je blijven?
Johan : een half uur wand dan moet ik naar het gerechtshof.
Britt : Ik vind het echt fijn dat je bent gekomen.
Johan Karen had me opgebeld en vertelt wat er is gebeurd.
Britt : Karen is echt een schat, ik vind het vervelend dat er zoveel is misgegaan en dat we niet weten wie dit doet.

Ondertussen.
Karen : V/d Mare wie heeft jou uit de isoleer gehaald?
V/d Mare : Bard (De agent van de isolleer)
Karen bedankt.
V/d Mare : Waarom?
Karen : Moest ik even weten. 
Karen gaat Bart zoeken en vindt hem uiteindelijk in de cel van Britt...

Bart: wat doe jij hier, sloerie?! moet je niet in de isoleercel zitten?! kom, dan breng ik je wel eventjes!!!!!!

Bart grijpt Britt bij haar arm en sleurt haar mee...

Britt: NEEN!!!! Johan help me!!!!!! KAREN!!!!!!

Wanneer Bart Karens naam hoort laat hij Britt los, die met een harde smak op de grond valt... 
Britt : Au, waarom doe je dit?
Bart : Ga ik je niet vertellen.
Karen : Dat doe je wel.
Bart : Nee.
Karen : Zou ik maar doen anders ben je je baan echt kwijt. 
Bart: goed... v/d Mare, is me vrouw, nou goed?! en zij is razend op je, dus ik ook! en weet je waarom ze razend is! omdat JIJ, (hij wijst naar Britt), JIJ hebt haar in de cel gestoken!!!!!
Britt: en dan?! ze had waarschijnlijk iets gedaan wat illegaal is!!!!!
Karen: RUSTIG ALLETWEE!!!!!! Bart, ga jij naar onze baas en wel nu meteen! en Britt, met jouw wil ik nou wel eventjes praten... (glimlachend)

Britt knikt verlegen en schuilt in Johans veilige armen... hij streelt zachtjes over haar rug...

Britt: ik wil hier zo graag weg... alsjeblieft, Johan... (fluisterend)
Johan: ik ga zo aan de rechter vragen of je NU al weg mag, goed?
Britt: dank je (fluisterend)

dan staat Karen voor haar en die wil praten... 
Karen : Ik denk dat je nu ook wel weet waarom alles hier mis is gegaan?
Britt : Ja maar ik snap eigelijk niet waarom ze op mij boor was wand Tony had haar toen door wand ik was die dag ziek thuis gebleven ik had net gehoord dat ze dachten dat mijn man was vermoord omdat hij corrupt was maar dat was hij niet.
Karen : Mensen doen soms rare dingen en ze geven gewoon iemand de schuld.
Britt : Ja en ik werkte natuurlijk samen met Tony.


Na een uur word er voor Britt gebeld.
Britt : hooi Johan.
Johan : Ik heb goed nieuws Britt.
Britt : Vertel.
Johan : Je mag morgen al om 3 uur naar huis ik heb net met de rechter gesproken.
Britt : Dankje.
Johan : Graag gedaan. 
samen leggen ze de telefoon neer....

Karen: dat was Johan?

Britt knikt glimlachend....

Britt: met goed nieuws (glimlachend)
Karen: vertel....
Britt: ik mag morgen al naar huis (juichend)! 
Karen : Ik ben heel blij voor je hoe laad mag je?
Britt : Om 3 uur.
Karen : Dat is mooi zo. Ik kom net bij mijn baas vandaan en die zou graag willen dat je een aanklacht tegen hem in zou dienen.
Britt : Ik zal het doen, want hij heeft mijn leven in gevaar gebracht.
Karen : Daar ben ik heel erg blij om.
Britt : Graag gedaan. Hoe moet ik dat precies doen?
Karen : Je moet een formulier inlaten vullen door jou en je advocaat. 
Britt: Bedankt Karen.
Karen: Graag gedaan hoor. Ik zal u zo nog wat eten komen brengen.
Britt knikt en loopt terug naar haar cel.
De telefoon gaat.
Karen: Britt Dorien aan de telefoon. 
Britt: bedankt (glimlachend)

ze neemt de telefoon van Karen over...

Britt: dot?!
Dorien: mamamamama, heb je het al gehoord?! morgen mag je naar huis!!!!!
Britt: ja, ik weet het, leuk, he (glimlachend)
Dorien: heel leuk, want dan is het zaterdag!!! leuk weekend!!!!!!!!!!!!!!
Britt: en dan kan ik een hele maand lang bij je zijn is dat niet even leuk?
Dorien: ja, hééééél leuk!!!!!!!!
Britt: ik krijg dan wel geen geld van me werk, maar....

agent: NEERLEGGEN!!!!!!
Karen: laat mevrouw Michiels nog eventjes bellen, goed? (fluisterend)
de agent knikt...
Britt: dotje, ik moet neerleggen....
agent: neen, dat moet u niet... bel nog maar even (lachend) maar al de anderen moeten wel STOPPEN!!!!!!
Britt: bedankt Patrick (glimlachend)
Dorien: moet je nou neerleggen of niet?
Britt: neen, ik mag nog eventjes... dus ik krijg wel geen geld van me werk, maar Johan wel... en hij zal goed voor ons zorgen,goed?
Dorien: ja, heel leuk!!!! tot morgen mama (glimlachend)
Britt: tot morgen lieverd...

dan leggen ze beiden de telefoon neer en Patrick ziet dat Britt nu huilt... 

Karen : Je krijgt dan wel en soort uitkering maar dat is een stuk lager dan je Salaris.
Britt : Ja en die is ook niet hoog.
Karen : Weet ik ik ben namelijk ook in dienst van de overheid.
Britt : Ja domme keus geweest van ons we hadden beter iets anders kunnen kiezen.
Karen : Ja maar er moeten toch mensen zijn die het land veilig houden.
Britt : Dat is waar. 
Karen: maar je huilt om nog een andere reden, niet?

Britt knikt zachtjes....

Karen: waarom? 
Britt : Ik ben zo bang hoe andere mensen dadelijk naar me kijken wand ik heb wel in de gevangenis gezeten en iemand dood geschoten.
Karen : Het heeft denk ik al geholpen dat Tony het aan de klas van Dorien heeft verteld en ik denk ook dat je team je goed zal helpen.
Britt : Ja maar ik moet toch de straat weer op.
Karen : Je komt er wel weer overheen Britt jij bent zo sterk en als je dadelijk weer aan je werk gaat is er voor jou niets meer veranderd.
Britt : Echt.
Karen : Ja je gaat gewoon verder op de dag voor dit alles gebeurd is. 
Britt: gelukkig (huilend)
Karen: kom, stil maar, ik breng je naar je cel, oke? morgen mag je alweer weg (glimlachend)
Britt: bedankt. (glimlachend)

Karen brengt Britt naar haar cel... de volgende dag, 3 uur... 
Johan en Dorien komen Britt ophalen Britt neemt afscheid van de bewaking en Karen geeft haar nog het formulier mee waar ze Bard mee kan aanklagen.

Wanneer Britt thuis komt is haar appartement helemaal versierd en het hele team is er en.
Welkom thuis!!! roepen ze allemaal als Britt binnenkomt. Er staan allemaal hapjes op tafel en er zijn kaarsjes aangestoken.
Britt: Wat lief van jullie!
Iedereen geeft haar zoenen. Merel geeft haar namens alle mensen een cadeau....
Dorien: Maak open mama!
Britt gaat aan de tafel zitten en pakt het cadeau uit... 
Wanneer Britt het cadeau open maakt ziet ze een schilderij daar staat het hele team op en alle oude teamleden ook en Dorien staat er ook bij.
Britt : O wat een mooi schilderij hij is echt heel leuk ik ga hem dadelijk meteen ophangen.
Nadine : Ja dan ben je toch nog een beetje bij ons.
Britt : Hoe hebben jullie dat eigelijk gedaan.
Dorien : Kijk maar.
Dorien geeft een foto mapje waar een groepsfoto op staat en allemaal aparte foto's in zitten.
Britt : O het is echt heel leuk dit had ik nooit verwacht.
Iedereen gaat aan de tafel zitten en Tony gaat met de hapjes rond.
Dan staat Britt op.
Britt: Ik wil jullie graag allemaal even wat zeggen! 
Britt : Ik ben echt heel erg blij dat jullie mij zo hebben gesteund in de gevangenis ook al was ik erg lastig ik hoop dat Nick geen pijn meer heeft in zijn voet. 
Nick : Kan net lopen. (lachend)
Britt : Ik vind het echt heel tof dat jullie dit voor me doen. Over een maand dan ben ik er weer bij en dat vind ik heel erg fijn en ik hoop dat jullie heel lief voor Tony zijn. 
Nadine: maak je daar maar geen zorgen over (glimlachend)
Britt: ik hoop dat jullie nu niet gaan denken dat ik een crimineel ben of zo (fluisterend)

er rollen enkele tranen over Britts wangen... 
Tony pakt Britt beet.
Tony : Dat zullen we nooit denken wand je bent een flik en je hebt een foutje gemaakt om mij te beschermen en Nadine, Sofie, Johan en ik waren er bij.
Britt : Tony je bent de beste vriendin die ik me maar dan wensen.
Tony : En je hoeft me niet eens te wensen je bent gewoon in mijn schoot geworpen.
Britt : Ja en jij wilde van mij af. 
Tony: haha, dat was de stomste fout in me leven (lachend)
Britt: maar gelukkig dat je je bedacht had, he (met een ;))
Tony: ja, inderdaad...
Johan: lieverd ?
Britt: ja ? 
tring, tring 
Britt : Ik doe wel open
Britt doet open en daar ziet ze haar schoonmoeder en haar eihen moeder.
Britt : Wat leuk dat jullie zijn gekomen.
Als iedereen binnen is.
Britt : Johan wat wilde je net zeggen? 
Johan: ik wilde je zeggen dat ik je gemist heb, schatje... (glimlachend)
Britt: ik jou ook...

ze lopen naar elkaar toe, elkaar in de ogen starend en geven elkaar een innige zoen...

Britt: liefje, het hele team staat te kijken (fluisterend)
schoonmoeder Britt (Annemarie) : hoe kan je mark zo snel vergeten ?! hoe kan je hem dit aandoen ?! 
Britt : Ik ben Mark niet vergeten maar ik ben al 5 jaar weduwe en ik wil gewoon verder met mijn leven.
Dorien : Johan is echt heel lief hoor oma.
Annemarie : Sorry, Ik moet het begrijpen maar ik mis Mark zo erg is vermoord.
Britt : Hij heeft een ongeluk gehad.
Dorien : Is pappa vermoord?
niemand zegt iets.
Dorien : Heb je tegen me gelogen mamma?
Britt : Toen het gebeurde wisten we nog niet wie het had gedaan en jij was zo klein ik wist niet hoe ik het je moest vertellen.
Dorien : Wie heeft het dan gedaan?
Britt : Danny, hij heeft het vorig jaar verteld. 
Dorien: WAT!!! Daarom dat die hier niet meer komt! Je had het me moeten vertellen ma!
Britt: Ik heb het je al altijd willen vertellen maar ik wist niet hoe... Sorry
Dorien begint te wenen en loopt naar haar kamer.
Britt: laat ze maar ff met rust dat ze er een beetje over kan nadenken.
Het feestje was eigenlijk een beetje verpest nu. toch blijft iedereen nog een beetje om Britt gezelschap te houden, maar na een uurtje besluiten ze om op te stappen. Enkel Britt en Johan zijn nog in de woonkamer want Simon is ondertussen bij Dorien gegaan om haar te troosten
Britt: Ik had het haar moeten vertellen hé?
Johan: Misschien. Maar nu weet ze het en moet je niet meer liegen.
Britt: Tjah, das wel een opluchting maar toch... Oh, ik ben zo blij dat ik terug ben.
Johan: ik heb je ook heel erg gemist. 
Britt: laten we de kinderen in bed steken;) 
Britt stapt Doriens kamer in en ziet haar huilend op bed liggen... met Simon naast haar...

Britt: Simon, laat je ons even alleen ?

Simon knikt en stapt de kamer uit... 
Britt : Dorien het spijt me dat ik het je nooit heb gezegd maar ik vond het zo moeilijk.
Dorien : Maar je had het me moeten vertellen.
Britt : Ik vind het vervelend dat je het op deze manier hebt moeten horen, maar anders had het misschien nog langer geduurd.
Dorien : Was je daarom zo boos dat die man Tony had gestoken?
Britt : Ja daarom was ik zo boos. 
Dorien: mama ?
Britt: ja, lieverd ?
Dorien: dan ben je een heldin (glimlachend)
Britt: haha, dat zei Tony ook al (lachend) 
Dorien : mam
Britt : ja Dorien?
Dorien : Mag Simon blijven slapen?
Britt : Ik zal het aan Johan vragen.
Dorien : Dan mag het denk ik wel.
Britt : Jij bent zeker, maar ik ga het wel vragen.

Britt loopt naar Johan en Simon.
Britt : Dorien vraagt of Simon mag blijven slapen en van mij mag het.
Simon : Mag het pap?
Johan : Dan is het goed. 
Dorien, die van de trap komt gelopen : IK WIST HET !!!!!! (lachend)
Britt: ben je niet meer boos op me ?

Dorien schudt lachend haar hoofd en ze loopt samen met Simon naar haar kamer... Johan en Britt nestelen zich lekker gezellig in elkaars armen op de bank... 
Britt : Johan ik ben zo blij dat je er voor me bent geweest in deze afschuwelijke tijd.
Johan : Ik houw van je en als je van iemand houwt maakt het niet uit hoe goed of slecht het gaat.
Britt : Je bent echt heel aardig voor me geweest en toen deze ellende begon had ik je net de deur gewezen.
Johan : Ja maar ik was toen dronken dus dat was je goed recht. 
Britt knikt glimlachend en valt haast in slaap in Johans armen... ze hoest...

Johan: ben je ziek ?

Britt knikt zachtjes....

Britt: door die vochtige cellen (fluisterend en hoestend) 
Johan : Zal ik je in bed leggen?
Britt : Dat is goed.

wanneer Britt in bed licht.
Johan : Ik ga naar huis lukt het morgen met de kinderen?
Britt : Ja dat lukt wel.

De volgende ochtend.
Dorien : Mam is Johan niet blijven slapen?
Britt : Nee waarom? 
Dorien: hoe komt dat ?

Britt hoest ...

Britt: omdat ik (hoest) ziek ben... 
Dorien : Dat Johan er niet is?
Britt : Die is naar huis, Simon lag al op het logeerbed.
Dorien : Dus hij is niet blijven slapen.
Britt : Waarom zou hij blijven slapen?
Dorien : Jij bent toch verliefd op hem?
Britt : Ja.
Dorien : Dan kan hij toch mijn 2e pappa worden. 
Britt: lieverd, Johan en ik gaan niet trouwen, echt niet.
Dorien: waarom niet? 
Britt : We kennen elkaar nog maar zo kort.
Dorien : Maar jullie zijn verliefd.
Britt : Dat was ik ook op Kris en ik ben toen ook niet met hem getrouwd.
Dorien : Dus het gaat ook weer tussen jullie uit?
Britt : Ik hoop het van niet.
Dorien : Ik ook niet en ik wil dat jullie samen gaan trouwen wand dan word Simon mijn broer.
Britt : Maar ik wil niet trouwen en Simon mag zo vaak komen logeren als hij wild. 
Dorien: waarom wil je niet trouwen ?
Britt: omdat, lieverd, omdat ik niet weer mijn man wil verliezen... niet net als mark... dat begrijp je toch wel, he ?

Dorien knikt zachtjes en begint zachtjes te huilen...

Dorien: ik mis papa (fluisterend)

Britt begint ook te huilen...

Britt: ik ook, lieverd, ik ook...
Johan (die door Simon is binnengelaten): wat scheelt er met mijn dames ? 
Britt : Mark, we missen hem zo.
Johan slaat zijn arm om Britt heen en begin haar te troosten.
Johan: sht huil maar...
Britt: bedankt (fluisterend)

Later
Johan : Ik wilde jullie eigelijk mee nemen naar het pretpark om te vieren dat je vrij bent.
Britt : Ik heb geen geld en ik moed ook nog die boete betalen.
Johan : Ik neem jullie mee en het kost jou geen geld.
Britt : Oke dan vraag het maar aan Dorien.
Johan: en nog iets... ik wil die boete voor je betalen...
Britt: dat kan ik echt niet aannemen, ik heb mezelf in de problemen geholpen dus vind ik dat ik zelf maar de gevolgen ervan moet dragen. Maar toch bedankt!

Ondertussen op het bureau.
Sofie : Tony, kunnen we Britt niet helpen met zijn allen die boette te betalen geld in te zamelen.
Tony : Ik heb daar ook al aan gedacht. Laten we even met Vanbruane gaan praten.
Nadine : Vertel.
Tony : We willen geld inzamelen voor Britt omdat ze zoon hoge boette heeft gehad en nu ze een uitkering krijgt kan ze die nooit betalen.
Nadine : Ik dacht daar ook al aan maar jullie mogen van mij rond gaan.
Tony verteld aan alle mensen van het commissariaat wat de bedoeling is en Sofie haalt geld op.
Dan ineens horen ze een harde klap.
Tony rent op het geluid af. Onder aan de trap ligt Sofie...
Er komen ineens 2 agenten met een man binnen.
Agent : Tony hij heeft Sofie net van de trap geduwd, we stoppen hem in een cel.
Tony : Ja dat is goed. Sofie gaat het?
Sofie : Ja een beetje last van mijn rug.
Tony : Wat is er precies gebeur?
Sofie : Robbin was hier en hij heeft me van de trap af geduwd.
Tony : Die man die naar een cel wordt gebracht?
Sofie: Ja.
Tony: Wout (agent) stop. Breng hem maar meteen naar het verhoor. 
Al het geld ligt op de grond. Carla en Pasmans ruimen het op. 
Tony en Raymond gaan Robine verhoren en Nadine ontfermt zich over Sofie.
Tony : Waarom heb je mijn collega van de trap geduwd?
Robbin : Omdat die trut me bedrogen heeft.
Tony : Zo praten wij niet over mijn collega.
Robbin : Sofie heeft me bedrogen.
Tony : Vertel maar.
ondertussen in Nadines kantoor:

Nadine: Sofie gaat het ?
Sofie : Het gaat weer.
Nadine : Weet je wat hij hier deed?
Sofie : Ik heb hem een brief geschreven waar ik alles in heb uitgelegd wand hij had nog recht op de waarheid en ik ben noch steeds verliefd op hem.
Nadine : Hij niet meer op jou dat is denk wel duidelijk.
Sofie: Ja, daar ben ik ook bang voor... 
Carla had hem helemaal niet zien binnenkomen zegt ze. Dat is toch raar, he?
Nadine: Het zou kunnen dat ze net ergens mee bezig was en met de rug naar de deur stond.
Sofie: Ja, AUW! Mijn hoofd.
Nadine: Misschien is het beter als we toch even langs de dokter gaan.
Sofie: Ja. Gaat u dan mee?
Met z'n tweeën stappen ze in de combi en gaan weg.
Ondertussen bij Tony en Robin...
Tony : Vertel dan maar wat Sofie bij jou heeft uitgehaald.
Robbin : Ze heeft me laten oppakken.
Tony : Dat heb je met een flik.
Robbin : Ze zat niet bij de flikken maar ze heeft me er ingeluisd door drugs op mijn boot te verstoppen.
Tony : En daarom gooi jij haar van de trap?
Robin: Ja.
Tony: Ik ben klaar met jou. Stop hem maar in de cel. Jij blijft hier vannacht.
Robin wordt door de agent meegenomen en Tony loopt naar Nadine om verslag te doen.
Tony: Hé jongens, waar is Nadine?
Pasmans: Met Sofie naar het ziekenhuis.
Tony: O.
Ze gaat zitten en tikt een verslag uit dat ze op Nadines bureau legt.
Dan komt Ben binnen gelopen.
Ben : Waar is Nadine?
Tony : Die is met Sofie naar het Ziekenhuis.
Ben : Jij schud je partners wel af zeg.
Tony : Ze is door ene Robbin van de trap geduwd hier.
Ben je heb geluk dat je achter dat bureau mag zitten Pasmans mocht dat niet van Britt.
Tony : Ik heb het allemaal al gehoord.
Ben: OOk van de gedenkplaat.
Tony: Ja haha die ook. Ik vind het jammer dat ie niet echt aan de muur hangt.
Dan gaat de telefoon.
Tony: Jongens aanrijding op de Goemanseweg! Wie gaat er met mij mee?
Pasmans: Ik ga wel mee.
Tony zucht en kijkt smekend naar Ben.
Ben: Nee ik kan niet mee Tony. Moet nog wat werk met Sel doen en met mijn zus praten.
Pasmans en Tony gaan op weg.

Aangekomen in de Groemansweg.
Er staat een auto aan de kant van de weg en ze lopen er heen.
Tony : Tony Dierickx en Wilfried Pasmans Politie Gent.
Vrouw : Hij slingerde ineens over de weg en is tegen mijn auto aan gereden maar volgens mij heeft hij gedronken.
In de auto zit een jongentje van 10 die helemaal naar de alcohol ruikt.
ondertussen bij Britts huis is Britt helemaal misselijk geworden...
Johan : Britt ga anders maar op bed liggen.
Britt : Ja dat ga ik maar doen maar dan kunnen we niet weg.
Johan : Dan gaan we volgende week toch.
Britt : Oke volgende week.
Tony pakt het jongetje vast. Zijn ogen zijn gesloten.
Tony: Pasmans! Bel een ambulance!
Voorzichtig voelt Tony de pols van hem en probeert hem wakker te krijgen, maar het lukt niet.
Pasmans: Hoe kan dit nou? Dat kind is amper 10!
Tony : Daar komen we wel achter maar hij moet wel snel bijkomen.
De ambulance komt et al snel aan en dan krijgen ze het jongentje niet wakker en nemen hem mee om zijn maag leeg te pompen aangezien die vol met alcohol zit.

Bij Britt
Britt: lieverd?!
Johan: ja?
Britt: roep een dokter... ik voel me nie goe... ik wil slapen, maar het lukt niet (huilend)
Johan : Welke huisarts heb je?
Britt : Staat in de telefoonklapper.
Johan ik ga hem meteen bellen.
wanneer de dokter is aangekomen en Britt heeft onderzocht...
Dokter : u bent gewoon nog ziek van die verkoudheid die e in de gevangenis heeft opgelopen.
Britt : Dus het is niet erg?
Dokter : Nee, door de spanningen is uw weerstand gewoon wat slechter maar nu u weer thuis bent word dat wel weet beter en ik denk dat u gewoon lekker veel naar buiten moet gaan als u beter bent.
Britt : bedankt Dokter.
Johan laat de dokter uit en gaat naast Britt op bed liggen en geeft haar een zoen. Zie je nou wel! Het valt best mee.

Ondertussen bij Tony en Pasmans. In het ziekenhuis aangekomen,
Pasmans : Er is net een jongentje van ongeveer 10 binnen gebracht hij heeft een ongeluk gehad.