"Britt en Johan"

Britt zat voor haar bureau in het commissariaat pv's te typen, samen met Sofie.
Britt: Pfff, Sofie, ik HAAT pv's!!! ( verveeld)
Sofie: jij niet alleen Britt ( zuchtend)
Britt: heeft Nadine geen zaak voor ons?
Sofie: een "nee" hebben we en een "ja" kunnen we krijgen hé, dus we kunnen het eens gaan vragen.
Britt en Sofie gingen naar Nadine.
Britt: Nadine?
Nadine: ja?
Sofie: is er geen zaak voor ons?
Plots ging Nadine haar telefoon
Nadine: wacht even dames.
...
Nadine: jullie hebben, geluk, er is juist een zaak binnen gekomen.
Britt: oho, jajajaja, waar???? ( opgevrolijkt)
Sofie: rustig Britt
Nadine: moord, aan het belfort.
Britt: kom Sofie!!! we gaan er meteen naar toe, daag baas.
Nadine: jaja, daag
Britt en Sofie gingen vliegensvlug naar het belfort, waar dat al een heleboel politie en dokters stonden. Ook Wilfried en Raymond waren er al.
Britt: Raymond? wat is er gebeurt?
Pasmans: moord, een echte moord!!!!!!!
Raymond: rustig Pasmans, rustig. Britt, man, rond de 40 jaar, neergestoken.
Britt:.neergestoken.
Sofie sloeg een arm rond Britt haar schouders, want ze wist dat het nogal gevoelig lag, omdat mark ook was neergestoken.
Sofie: gaat het Britt?
Britt: jaja, dat denk ik toch. ( twijfelend)
Sofie: anders breng ik je wel even naar huis, dan doe je gewoon morgen terug mee met de zaak, we halen je er niet af, okej?
Britt: Danku Sofie, breng je me dan even naar huis?
Sofie: natuurlijk
Sofie bracht Britt naar haar loft en vertrok terug naar het belfort.
Bij Britt thuis:
Dorien: mama? wat is er?
Britt: oh, Dorien, ik mis papa heel erg en vandaag is er in het belfort ook een man neergestoken, het liet me gewoon veel aan papa denken. ( half huilend)
Dorien: Ohw, gaat het nu al wat beter?
En ze sloeg een troostende arm rond haar heen.
Britt: jaja, dankje Dorien.
Britt maakte het eten klaar en ze gingen daarna vroeg slapen.
De volgende morgen op het commissariaat.
Sofie: hey, Britt, gaat het een beetje
Britt: jaja, Dorien heeft me goed getroost, en hoe ver staan we?
Sofie: heeeeel ver, we hebben een verdachte.
Britt: heel goed gedaan Sofietje!
Ze gingen alle twee naar het verhoor
Britt: zo, meneer.
Man: DeWilgh, Karel.
Britt: okej, karel, weet je waarvoor je hier zit????
Karel: neen
Britt: waar was je vannacht tussen 02.00 h en 03.30 h?
Karel: thuis
Britt: kan iemand dat bevestigen?
Karel: neen
Sofie: okej, ik ga ineens zeggen waarom je hier zit, we verdenken ja van moord, op meneer Vaendels.
Karel: wat??? ik heb daar niets mee te maken! ik wil een advocaat!
Britt: okej, die kun je krijgen, maar kun je ook verklaren waarom we een stukje van je jas hebben gevonden, vlakbij het lijk?
Karel: ja! ik ben er gisteren avond nog langs geweest
Sofie: hebben jullie ruzie gemaakt?
Karel: ik zeg niets meer, alleen nog maar tegen mijn advocaat.
Sofie: Wie had je gewild?
Karel: meester Van Lancker.
Britt en Sofie verlieten het verhoor en contacteerde meester Van Lancker. Een half uur later was meester Van Lancker aangekomen op het commissariaat.
Van Lancker: waar is mijn cliënt?
Britt: verhoor 1!
Van Lancker: okej, Danku
Britt: pfff
Britt had het niet zo met advocaten, ze had er een hekel aan, zij stak ze in de cel en die advocaten praten ze dan vrij met een of ander smoesje!
Sofie: wat heb jij?
Britt: ik HAAT advocaten.
Sofie: hahaha, dat zie ik ja.
Britt: we zullen maar moeten wachten tot dat die daar klaar zijn in dat verhoor hé.
Sofie: ja, misschien kunnen we nog wat pv's typen (plagend)
Britt: een goed idee Sofie (plagend/gemeen)
Sofie denkt: Sh*t.
Uiteindelijk kwam meester Van Lancker het verhoor uit en zei dat ze mochten komen.
Britt en Sofie gingen terug naar het verhoor, waar karel met zijn advocaat zat te wachten.
Britt en Sofie maakten het de verdachte EN de advocaat heel moeilijk.
Britt: zo, alles even op een rij zetten : jij zegt dat je het niet gedaan hebt, een stukje van je jas lag bij het lijk, vol bloedspatten en er zat een scheur in je jaszak, waarschijnlijk van een mes.
Hoe kan je dat allemaal uitleggen.
Karel: ik zeg alleen nog maar dingen via mijn advocaat.
Britt: zeg het dan GVD tegen je advocaat ( boos aan het worden)!!!
Sofie: rustig Britt!
En ze verlieten het verhoor.
Sofie: wat kreeg jij ineens?
Britt: ik kan niet begrijpen dat hij het blijft ontkennen, alle sporen lijden naar hem
Pasmans: Britt, Sofie, snel, het moordwapen is gevonden!!!!!!!!
Britt: staan er vingerafdrukken op?
Pasmans: ja
Sofie: oké laat het checken.
Een dag later zijn de resultaten binnen, de vingerafdrukken zijn inderdaad van karel.
Britt en Sofie gingen naar het verhoor, waar karel en zijn advocaat zat.
Britt: ja kan niet meer zonder advocaat zeker.
Karel:.(zwijgt)
Britt: okej, we hebben het moordwapen gevonden en rarara
Sofie: je vingerafdrukken staan erop!
Van Lancker: mag ik dat eens zien?
Sofie: ja
Britt: en???
Karel: IK HEB ER GODVERDOMME NIETS MET TE MAKEN!!!!!
Hij gaf Britt een slag in haar gezicht zodat ze bewusteloos op de grond viel.
Sofie: SNEL! hulp gevraagd!
Pasmans kwam binnen gelopen en sloeg direct in paniek.
Pasmans: Raymond, snel komen!!!
Raymond: wat is hier gebeurt?
Sofie: meneer hier, kon zich niet inhouden. Breng hem naar zijn cel.
Raymond: okej
Raymond bracht karel naar zijn cel en ging snel terug naar Britt toe, waar dat nu ook al een dokter was aangekomen.
Sofie: en, dokter?
Arts: alles komt goed, gewoon een paar blauwe plekken en een scheurtje in de oogkas, maar daar ben ik niet zeker van, daar zullen we een plaatje van moeten laten, nemen, ik stel voor dat ze morgen even langs komt en dat ze nu wat moet rusten.
Ondertussen was Britt al terug bijgekomen.
Britt:. waaa.t is er gebeurt??? ( suf)
Sofie: rustig Britt, ik breng ge onmiddellijk naar huis.
Wanneer Sofie, Britt naar huis wil brengen komen ze meester Van Lancker tegen op de gang.
Van Lancker: ik geef de zaak op, het spijt me zeer van meneer DeWilgh.
Sofie: het is jou schuld niet hé.
Britt:.
Van Lancker: gaat het inspecteur?
Britt: jha..
En Sofie en Britt vertrokken naar de auto
Sofie: heb je hem zien kijken????
Britt: wat?
Sofie: die advocaat!
Britt: wat is daar mee?
Sofie: briiiit, die heeft een oogje op jou meisje!
Britt: Amaai, jij hebt veel fantasie!
Sofie: ik meen het Britt, die was echt bezorgd!
Britt: pfff, breng me nu maar naar huis!!!
Sofie: hehehe!
En Sofie bracht Britt naar huis.
Bij Britt thuis:
Britt: dot? ik ben al thuis hé
Dorien: hey mama, zo vroeg al?. wat is er gebeurt???
En ze wijst naar de blauwe plek onder Britt's oog
Britt: een ongelukje op het werk, maar het gaat wel hoor.
Dorien: okej ( onzeker )
Britt: echt dot! het gaat goed!
Ring, ring, Dorien's gsm gaat.
Dorien: met Dorien
Stem: het, met Simon, ik heb een vraagje over geschiedenis, kan je het me even uitleggen?
Dorien: vraag maar ( verliefde toon )
Dorien helpt Simon en hangt daarna weer op.
Britt: wie was dat?
Dorien: Simon, een jongen uit mijn klas.
Britt: je bent verliefd hé! (lachend)
Dorien:.jha ( blozend/verlegen)
Britt: och dot toch, het is niets, ik vind het zelf heel goed voor jou, maar nu moet je toch naar je bed hoor
Dorien: okej mammaaaa!
De volgende morgen heeft Britt veel hoofdpijn. ze gaat naar het ziekenhuis waar ze platen laat nemen van haar oogkas en ze heeft inderdaad een scheurtje in haar oogkas. Terug op het commissariaat :
Sofie: Britt? alles goed?
Britt: hoofdpijn!!! en een scheur in mijn oogkas
Nadine ( die net binnen gekomen was ) : dan ga je nu naar huis!
Britt: maar.
Nadine: niets te maren Britt, nu aar huis (streng)!
Britt: okej.
Sofie: Ohw, Britt, wacht even, meester van lancker heeft een envelop achtergelaten voor jou.
Britt:.(verbaasd)
Sofie geeft de envelop aan Britt, Britt doet die open en er zit een kaart in met als titel : " veel beterschap "
Sofie: hihi, hij is bezorgd.
Britt: Sofie!
En ze smeed de kaart in de vuilnisbak.
Sofie: wat doe je nu?
Britt: ik ga naar huis
En Britt verliet het commissariaat met een zuur gezicht. wanneer ze juist buiten is krijgt ze telefoon van de school van Dorien.
Britt: ja? Michiels
Directrice: euhm, er is op school een ongeval gebeurt met Dorien en nog een andere jongen.
Britt: wat?????!!!!! ik kom!!!!
Ze gaat vliegensvlug naar de school van Dorien, waar ze een aantal artsen en politieagenten ziet staan. Ze rent er huilend naartoe, maar ze wordt tegengehouden door een paar agenten en artsen.
Arts: mevr, het meisje.
Britt:neeeeeeee!!!! (huilend/hysterisch)
Arts: het valt goed mee mevrouw, een hersenschudding en een gebroken arm, maar die jongen.
Britt: wie is het?
Arts: een zekere Simon
Britt: oh nee dat is het vriendje van Dorien, hoe gaat het met hem?
Arts: niet goed, hij ligt in coma.
Britth nee, mag ik naar mijn dochter?
Arts: ja, ga maar
Britt ging naar Dorien
Dorien: mama? AU!
Britt : sttt Dorien, het komt wel goed.
Dorien:. en. Simon???
Britt :. het gaat niet goed met hem
Dorien: NEE (huilend)
Britt: hij is in coma. het komt wel goed dot.
Op de achtergrond hoort Britt de artsen tegen een man schreeuwen.
Arts: meneer, blijf rustig!
Man: het is GVD mijn zoon!
Arts: meneer van lancker, blijf aub rustig!
Wanneer Britt dit hoorde draaide ze zich om en zag meester van lancker staan.
Britt: meester?
Van lancker: inspecteur?
Britt: is Simon jou zoon?
Van lancker: ja ( huilend) weet jij iets meer over het ongeval? of over hem?
Britt: nee, alleen.
Van lancker: wat???
Britt: meester. hij ligt in coma
Van lancker: hoe is dit in godsnaam kunnen gebeuren?
Britt: ik weet het niet (huilend)
Toen kwamen Sofie, Nadine, Pasmans en Raymond er ook aan.
Sofie: Britt, gaat het??? (bezorgd)
Nadine: Sofie, nu even niet eerst aan de mensen gaan vragen wat ze gezien hebben.
Sofie: okej
Britt: Sofie? (huilend) kom je me vertellen wat er gebeurt is?
Sofie: natuurlijk
Sofie, pasmans en Raymond gingen wat rond vragen wat er gebeurt was.
Sofie: Britt?
Britt: ja? wat is er gebeurt?
Sofie: ze wouden de straat over steken en toen kwam er een bus om de hoek plotseling zag Sofie meester van lancker staan.
Sofie: wat doet die hier???
Britt: die jongen. is zijn zoon.
Sofie: Ohw, ik ga hem even inlichten.
Sofie ging naar meester van lancker.
Sofie: meester?
Van lancker: zeg maar Johan, ja?
Sofie: Simon en Dorien zijn aangereden door een bus die om de hoek kwam.
Johan:. hoe is het met Dorien
Sofie: het valt heel goed mee, maar Britt is er erger aan toen
En ze wees naar Britt die op een bankje zat te huilen.
Johan: hoe bedoelt u? wat is er met haar? (bezorgd)
Sofie: eerst die klap en nu dit, het word haar allemaal teveel.
Johan: ohw
Sofie: ik ga even naar haar toe
Johan: mag ik mee? ik kan toch niet bij Simon.
Sofie: okej
En ze gingen naar Britt
Sofie: gaat het een beetje Britt?
Britt: neen ( huilend)
Sofie: alles komt goed Britt, é Johan?
Johan: euhm, ja, met Dorien wel, maar met Simon.( half huilend)
Sofie: met Simon komt ook alles in orde Johan!!!
Britt en Johan zwegen.
Sofie: okej, ik ga verder doen. Britt? geraak jij thuis?
Britt: jha.
Sofie: Johan?
Johan: jaja, maak je maar geen zorgen over mij.
Sofie: okej, hou jullie sterk en breng me op de hoogte.
En Sofie en de rest gingen terug aan het werk. Britt en Johan reden naar het ziekenhuis, waar ze vol spanning zaten te wachten.
Arts: mevr michiels?
Britt : ja???
Arts : Dorien mag terug mee naar huis, ze mag wel 2 weken niet naar school want ze moet nog veel rusten.
Britt: oké, Danku dokter, en. Simon?
Arts: het gaat al wat beter, maar de eerste 48 uur zijn wel beslissend
Johan die dat laatste had gehoord barste in tranen uit.
Arts: bent u zijn vader?
Johan: ja (huilend)
Arts: u mag morgen bij hem
Johan: okej. (huilend)
Toen dat de arts wegging, barste Johan weer in tranen uit en Britt die dit had gezien ging naast hem zitten en legde een troostende arm rond hem heen.
Britt: het komt goed Johan.
Johan: nee. als het goed komt houd hij er misschien iets aan over. (huilend)
Britt: Johan, hij komt erdoor, dot heeft me al veel over hem vertelt en het is een sterke!!!
Plots kwam Dorien eraan, huilend om Simon.
Dorien: mama?
Britt: ja?
Dorien: Simon?.
En ze barste in tranen uit.
Britt: komaan dot, het komt zeker goed
Dorien: ik hoop het.
Op het einde van deze lange dag gingen Dorien en Britt naar huis, Johan bleef alle nachten bij zijn zoon.
Een paar dagen later op het commissariaat
Sofie: Britt? jij moet toch nog thuis zitten
Britt: ik verveel me daar.
Nadine: michiels! bureau!
Bij Nadine
Nadine: Britt, je gaat nu naar huis
Britt: maar.
Nadine: naar huis!!!!!!!!!!!!!!
En zo vertrok Britt naar huis en naar Dorien
Britt: dot, ik ben thuis
Dorien: nu al?
Britt; ja, ik mocht niet werken van mijn baas Nadine
Dorien: ohw, gaan we nu eens naar Simon?
Britt: okej
En ze gingen naar het ziekenhuis waar Johan met een glimlach kwam aangelopen.
Johan: hey (blij)
Dorien: IS HIJ WAKKER?????
Johan: jaja
Britt: O, gelukkig!
Johan: en alles is stabiel, hij houdt er niets aan over!!!
Dorien: joepie, mag ik naar hem toe?
Johan : ja ga maar
Dorien loopt naar Simon's kamer en ze "tetteren" daar zowat over alles
Bij Britt en Johan:
Johan: hoe gaat het met Dorien?
Britt: goed, ze geneest snel
Johan: en met jou?
Britt: het valt wel mee, ik mag alleen de straat niet op van mijn baas
Johan: ohw, van die klap?
Britt: jha. ( naar beneden kijkend)
Johan tilde Britt's hoofd wat naar boven
Johan: je blauwe plek is bijna weg ( lachend)
Britt: jha. ( verlegen)
Johan: ik ga naar Simon, ga je mee?
Britt: ja
Ze gaan naar Simon's kamer, waar ook Dorien nog altijd zat.
Simon: hey, jij moet Britt zijn,de mama van Dorien
Britt: ja, dat ben ik
Simon: ik heb veel over je gehoort
Britt: goede of slechte dingen??? ( kijkend naar Dorien)
Simon: van Dorien goede dingen, maar.
Britt: maar?????
Simon: héhé, papa vind jou een koppige flik
Britt: zozo
Dorien: zegt Johan dat van mijn lieve mama??? Johan???
Johan:., ja maar..
Simon: hihi, auw
Johan: haat het Simon?
Simon: jaja
Britt: we zullen anders jou even laten rusten, kom Dorien.
Simon: daaaag, auw
Britt: hou het rustig ja. héhé
Dorien: daag Simon., dag LASTIGE advocaat ( plagend/gemeen)
Johan: jaja, ik heb het al door hoor, daag.
En zo verlieten Britt en Dorien het ziekenhuis.
Bij Simon en Johan:
Simon: jaja, pap!
Johan: wat?
Simon: moet jij mij niet iets vertellen?
Johan: euhm neen
Simon: alstublieft e papa, hoe je zat te kijken naar Britt, dat zegt genoeg he.
Johanat?
Simon: je bent SMOORVERLIEFD!!!!
Johan: Simon! dat is niet waar
Simon: oh jawel
Johan:.niet!
Simon: je vind haar toch leuk?
Johan: jha, dat wel, maar meer niet.
Simon: echt niet?
Johan: neen!
Simonkej
Johan: en dan ga jij nu lekker slapen.
En zo ging Simon slapen en Johan ging voor de eerste keer deze week naar huis met een gerust hart.
Bij Britt en Dorien:
Britt; Dorien, eten!!!
Dorien: okej, ik kom direct
En ze gingen samen gezellig eten.
Tijdens het eten:
Dorien: het is heel lekker mama, het is lang geleden dat je nog eens goed gekookt hebt.
Britt: merci hè Dorien, van uw dochter moet je het hebben.
Dorien: het was niet slecht bedoeld, maar ben nu even eerlijk, je kookt niet echt goed, sorry mama dat ik je gekwetst heb.
Britt: het is niets dot, ik heb nooit goed kunnen koken.
Dorien: hehe
Britt: heeft michelle je huiswerk al komen brengen?
Dorien: jha
Britt: okej
Dorien: mama???
Britt : jha?
Dorien : Simon heeft een smsje gestuurd waar iets in staat over jou, hehe
Britt: ahzo, over wat ging het?
Dorien: over Johan, wat die van jou vind
Britt: :s:s:s euhm
Dorien: hij vind jou leuk zegt Simon. vind jij hem leuk?
Britt: euhm, ja
Dorien: hehe, ben je verliefd?
Britt: neen Dorien.
Dorien: spijtig. anders kon Simon meer blijven logeren
Britt: ahzo, zo zit dat
Dorien: hehe, het is toch waar zeker
Britt: laten we nu over iets ander praten.
Dorien: okej
En zo praatte ze nog over zo wat van alles. Na het eten ging Dorien naar boven en zond een smsje naar Simon
Sms Dorien naar Simon : hey sim. Mama vind jou papa ook leuk, hehe, dat gaat nog iets worden tussen die twee. slu xxx
Sms Simon naar Dorien : hey dot. Hehe, wie weet. daag xxx
Bij Simon en Johan, want Johan was al terug naar het ziekenhuis gegaan.
Simon: hey pap.
Johan: hey
Simon: pap?
Johan: ja?
Simon: euhm, ik heb het tegen Dorien gezegt dat je Britt leuk vind.
Johan: Simon!. ze zal het zeker tegen Britt zeggen.
Simon: het is toch niet zo erg, je vind haar toch maar gewoon leuk, is het niet???
Johan: ja tuurlijk
Simon: maar ze heeft het inderdaad tegen Britt gezegt en ze heeft nog wat anders gevraagt ook
Johan:.
Simon: Britt vind jou ook wel leuk zegt Dorien
Johan: euhm, ja se ( verbaasd)
Simon: dat had je niet gedacht he pap (knipoogje)
Johan: euhm, nee inderdaad
Simon(denkt) : die is smoor!!!
Simon: okej pap, ik ga slapen
Johan: okej, dan ga ik maar weer naar huis.
Arts: wacht even meneer.
Johan:???
Arts: Simon mag morgen al naar huis, hij geneest snel
Simon: joepie!!!
Johan: echt?
Arts: ja
Johan: dat is fantastisch.
En de arts ging terug weg.
Johan: ik ga onmiddellijk Britt en Dorien bellen, ik ging hen op de hoogte houden
En Johan belt naar Britt
Britt: michiels
Johan: hey, Johan hier
Britt: hey (blij )
Johan: Simon mag morgen al terug naar huis
Britt: ooo, maar dat is fantastisch.
Johan: inderdaad
Britt: we komen morgen ochtend langs, is dat goed?
Johan: ja zeker, om 09.00 h???
Britt: is goed, tot morgen
Johan: daag Britt
Britt: daag Johan
En ze legden de hoorn neer.
De volgende morgen gingen Britt en Dorien naar het ziekenhuis.
Johan: hey, we wouden al naar huis gaan, we dachten dat jullie niet meer gingen komen
Britt: het was file
Dorien: ja :s
Simon: hehe, goed he dot, ik mag naar huis.
Dorien: jha, dan kan je nog eens bij ons komen logeren
Britt: hehe, Dorien, misschien he
Dorien: zeker he ;-)
Britt : :s:s:s
Simon: wat is er?
Britt: niets niets ( beetje kwaad kijkend naar Dorien)
Dorien: neenee Simon, het is niets.
Simon: okej
Johan: Simon? kom we gaan naar huis
Simon: okej, Dorien, Britt, gaan jullie mee?
Britt: euhm,ik moet nog boodschappen gaan doen.
Dorien: allé, mam, die kan je toch straks doen.
Britt: maar Dorien, we moeten nog eten, het is al 13.00h.
Dorien: mamaaa
Brittorien!
Simon : anders kunnen jullie toch bij ons eten
Dorien: oooo ja mama? mag dat?
Britt: Dorien, dat moet je niet aan mij vragen
En ze keek naar Johan
Dorien: Johan?
Johan: euhm, wat zou ik zeggen.
Simon: toeeeeeeeeeee....
Johan: okej, als Britt dat goed vind.
Britt: ja
Dorien: joehoeee! danku mama
Britt: hehe, je hebt geluk dat je niet naar school moet he meisje.
Dorien: jha
Johan: wat willen jullie eten?
Simon: papa gaan goed pasta, pasta en pasta maken dus.
Britt: dan zal het pasta worden zeker.(lachend)
Johan: ik denk het ja (lachend)
En iedereen moest lachen
Johan begon aan het eten terwijl dat Britt een gezelschapsspelletje aan het spelen waren.
Dorien: weer gewonnen!!!
Britt: weer laatste
Simon: hehe, je kan het niet halen tegen ons he, het is niks hoor, papa kan ook ni winnen tegen mij.
Johan: wat hoor ik daar?
Simon: DAT JIJ NI KAN WINNEN VAN MIJ hehe
Dorien: hehe, dan van mij zeker ni
Britt: doe iets nuttig en ga Johan helpen, hehe
Johan: jaja, jullie mogen de tafel al dekken.
Dorien en Simon: alléééé
Britt : hehe
Terwijl dat Simon en Dorien de tafel gingen dekken, ging Britt kijken bij Johan en de pasta.
Britt: ziet er lekker uit.
Johan: jazeker, het proeft zelfs nog lekkerder als het eruit ziet.
Britt: hehe, allé, haast u maar, wij verhongeren.
Johan: kalm kalm
Na een half uurtje was het eten klaar, het is ondertussen al 14.00h
Simon: eindelijk, hehe, smakelijk
Dorien: smakelijk
Britt:smakelijk
Johan: smakelijk iedereen
.
Dorien: dat is keeiii lekker
Johan: hehe, danku
Britt: het is inderdaad heel lekker
Simon: ja, ik ben dat al gewoon he
Dorien: ik niet, mama kookt vreselijk slecht
Simon: zo slecht zal dat wel niet zijn, want anders zat je hier nu niet zo he
Britt: eindelijk iemand die dat dat ook zegt!
en iedereen moest lachen, ze aten verder en gingen dan de tafel afruimen.
Johan: zo, vonden jullie het lekker?
Iedereen: ja
Dorien: hier komen we meer
Britt: Dorien!
Dorien: sorry
Johan: het is niets, en jullie mogen wel meer blijven eten, he Simon?
Simon: ja zeker, want het is niet zo gezellig met 2 en met 4 wel.
Britt: eerst komen jullie eens bij ons eten, dan zien we wel.
Dorien:. gaan we dan pizza bestellen?
Simon: hehehehe
Johan: hehe..
Britt: zozo, jullie moeten daar met lachen, als dat zo zit, kom Dorien, we gaan naar huis.
Simon: neenee, het was niet zo bedoeld
Johan: nee, blij nog even.
Britt: okej, okej
Simon: tof! Dorien, kom je mee spelen, boven? (knipoog)
Dorien: ja is goed.
En ze gingen naar Simon zijn kamer.
Johan: kan je echt zo slecht koken?
Britt: jha, het is schandalig.
Johan: dat snap ik niet, als je kookkunst echt zo slecht is, dan.
Britt: wat dan??
Johan: ik bedoel, het kan niet slecht zijn, want je.
Britt: wat ben ik?
Johan:.mooi.
Britt moest even slikken en dacht aan wat Dorien had gezegt over Johan, dat hij haar wel leuk vond.
Johan(denkt): oh nee, wat heb ik nu gezegt!, ik heb mijn mond weer voorbij gepraat.
Johan: sorry.
Britt: het is niets, ik.
Johan: laten we over iets anders praten
Britt: ja, dat is misschien het beste, maar.
Johan: wat?
Britt: meende je dat?
Johan: euhm. als ik nee zeg, dan lieg ik.
Britt: ohw.(verbaasd)
Johan: het spijt me, dat had ik niet moeten zeggen.
Britt:.jawel.
En ze keek Johan recht in de ogen, maar Johan draaide zich snel om
Britt: sorry
Johan: het is mijn fout, ik ben erover begonnen
Britt: Niet Waar Johan!!! het is allemaal mijn fout, ik keek recht in jou ogen, ik ben verliefd op jou geworden, ik.
Maar voor Britt haar zin kon afmaken gaf Johan haar een innige zoen, maar juist dan kwamen Simon en Dorien naar beneden.
Dorien: Simon! ik wist het! (wijzen naar Britt en Johan)
Simon: inderdaad dot
Dorien: mama? betekend dat nu Simon meer mag komen logeren?
Britt: euhm.(betrapt)
Simon:kom dot, we gaan nog maar even naar boven
Dorien: okej
En ze gingen naar boven
Johan: Britt? (verliefd)
Britt: ja?(verliefd)
Johan: ik zie u echt heeeeel graag.
Britt: ik u ook Johan.
En de volgende kus was weer "history"
Johan: blijven jullie ook vanavond eten?
Britt: als dat mag
Johan: natuurlijk
Britt: ik moet wel om 21.30h thuis zijn, ik heb nog werk.
Johan: okej, dan ga ik nu alvast het eten klaarmaken.
Zo ging Johan het eten maken en later die avond moesten Britt en Dorien naar huis en ze namen uitgebreid afscheid.Johan gaf Britt een lange innige zoen.
Simon: niet zo klef he pap.
Dorien: hehe, ach Simon, laat ze toch
Johan: Britt? je hebt een hele slimme dochter ;-)
Britt: jaja, helemaal haar moeder.
En zo gingen Britt en Dorien naar huis.
Daar kreeg ze telefoon dat Karel was opgepakt en dat hij in de gevangenis zat voor 6jaar

EINDE!!!!!!

MichkeSuperflikske

Word vervolgt