Sara en de XTC


’s Morgens vroeg, Sara komt beneden. Lies en Tony zijn bezig in de keuken.
Sara: Ook goeie morgen. Hoe lang zijn jullie al op?
Lies: Effe, waarom?
Sara: Omdat jullie het wel heel stil kunnen houden.
Tony: Onze specialiteit.
Sara: Ik heb niet goed geslapen en ik moet vandaag mijn werkje voorbrengen, ik hoop dat ik niet faal.
Tony: Je zal niet falen, dat komt allemaal wel goed.
Lies: Gisteren lukte het toch? Waarom zou het vandaag dan ook niet gaan?
Sara: Ik ben bang dat ik een black out ga hebben of zo.
Lies: Dat lukt wel.
Tony: En wat moet gij vandaag allemaal doen?
Lies: Van alles, het leven van een tiener is druk. Sara heeft veel werk en ik niet!! Neen, ik heb ook veel werk. Annemie gaat mee naar huis komen na school, ik moest haar nog helpen met wiskunde en ik dacht dat het nu het moment was.
Sara: Wiskunde,zijt gij daar dan goed in?
Lies: Ja, wist gij dat dan nog niet?
Sara: Ge woont hier net 1 week.
Lies: Juist ja.
Tony: Ik moet vertrekken, zeg tegen u papa dat ik na het werk boodschappen ga doen, dat hij maar moet laten weten als hij nog iets wil, hebben jullie nog iets nodig?
Sara: Kunt ge cursuspapier meebrengen?
Tony: Welk ruitjes, lange korte of lijntjes?
Sara: Lange ruitjes!!
Lies: Ok. Straks komt ge nog te laat… En dan gaat Vanbruane boos zijn en dat wilt ge niet.
Tony: Juist ja.
Tony verlaat het huis.
Lies: Sara, ik heb de pillen in de badkamer gevonden. Wat doet gij met 15 XTC pillen?
Sara: Ik heb u hulp nodig. Ik moet mijn dealer nog veel geld. En ik heb het niet…
Lies: En wat is veel geld?
Sara: 100 euro!!
Lies: Dat is veel en dat heb ik ook niet. Is die dealer gevaarlijk?
Sara: Ik weet niet?
Lies: Gij vind dat leven niet gevaarlijk?
Sara: Neen, ik heb er eigenlijk nog niet veel met meegemaakt.
Lies: Alez dan…
Sara: Gaat ge mij helpen?
Lies: Ik wil wel. Maar hoe komen we aan dat geld.. Ik kan dat niet alleen op hoesten, zoveel heb ik niet of toch niet hier en nu.
Sara: Ik ontmoet hem altijd op weg naar school. Ik hoop dat hij vandaag onze afspraak vergeet.
Lies: Ik zal wel meegaan.
Sara: Er is eigenlijk nog iets dat ik moet vragen.
Lies: Wees zo vrij om het te vragen, zolang het geen geld is.
Sara: Wie is u pa en waar is die?
Lies: Mijn vader is dood. Omgekomen in een auto-ongeluk. Ik was 12 en woonde bij hem in Londen. Ik ben op school afgehaald door mijn nanny en op een trein gezet een week later. Ik kende mijn moeder niet. Maar dat is al 5 jaar geleden en dat vergeet ik liever.
Sara: Het leven is niet gemakkelijk. Ik ben mijn moeder kwijt. Ze is gestorven aan kanker. Ik was nog te jong om het me te herinneren.
Lies: Wees blij. Ik herinner me nog veel van mijn leven in Londen en ik had het daar goed. Niet dat ik het hier niet goed heb, maar ik mis de taal. Soms bel ik nog eens met Joey, een vriendin van daar. En dan spreek ik nog engels maar voor de rest.
Sara: Daardoor spreekt gij zo goed Engels.
Lies: Ja dat is daardoor. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik dit aan u zou vertellen.
Sara: Ik had niet verwacht dat we een gesprek zouden hebben, gij zijt 2 jaar ouder en ik dacht dat gij u een beetje te goed zou voelen, maar dat is niet zo.
Lies: Zeg moeten wij niet naar school.
Sara: Ik ga nog effe iets nemen.
Sara loopt naar boven.
Jitse komt de keuken binnen.
Jitse: Waar is Sara?
Lies: Boven iets halen,.. U cornflakes staan beneden in de kast. Ik wist niet waar ik ze moest zetten.
Jitse: Ooh dat is niet erg. Normaal staat die bovenaan in de kast.
Lies: Dat is goed om te weten. Sara en ik vertrekken direct naar school, gaat ge mee?
Jitse: Neen, ik moet nog iets doen.
Lies: Ok.
Sara komt terug van de trap.
Sara: Zijn we weg.
In een vluchtige blik ziet Lies de XTC pillen.
Sara en Lies verlaten het huis.
Lies: Wat gaat ge nu doen met de pillen?
Sara: Verkopen.
Lies: Machtig…Neen Sara dat kunt ge niet doen, dan komt ge in de problemen.
Sara: Problemen dat is het laatste waar ik mij zorgen om maak..
Lies: Kom we gaan anders te laat zijn.
Sara: We moeten nog passeren langst mijn “dealer”
Lies: Nu?
Sara: Ja anders dan zit ik pas echt in de problemen en dat zijn andere en moeilijkere problemen.
Sara en Lies wandelen een steegje in. Er staat al een grote ruige kerel te wachten.
Kerel: Hebt ge mijn geld?
Sara: Neen, ik kan niet zo snel aan zoveel geld komen.
Kerel: Wablief?
De kerel duwt Sara tegen een container.
Lies: Hey, Hey houd u hand eens van haar af…
Kerel: Ik zou dat niet doen.
Lies deinst achteruit.
Lies: En toch moet ge u handen van haar afhouden!!
Sara: We zullen wel aan geld geraken maar niet snel.
Kerel: Ik moet mijn geld nu hebben, het feit dat ge geen geld kunt vinden is niet mijn probleem.
Lies: Vergeet het, gij krijgt geen geld.
Sara: Laat mij met rust en hier is u bucht.
Sara gooit het zakje pillen naar hem.
Kerel: Zo werkt dat niet,…
De kerel trekt Lies naar hem…
Kerel: Zolang ik mijn geld niet heb, zolang vertrekt zij niet..
Lies: Ga geld zoeken Sara, nu!
Sara: Ik laat u niet achter bij hem.
Kerel: Dan moet ge blijven.
Lies stoot de kerel in zijn maag. Hij krimpt ineen maar grijpt haar al snel en drukt haar met haar gezicht tegen de grond.
Sara: Laat haar met rust…Dat is nu toch niet nodig…
Kerel: Gaat ge voor mijn 100 euro zorgen?
Sara: Ja maar laat ons nu gaan…
Kerel: Ok ik zie u hier morgen weer…Maar dan wel met 100 euro!!
De kerel duwt Lies weg…Ze valt met haar hoofd op de grond.
Sara: Lies gaat het?
Lies: Ja,ja
Sara: Ge bloed!
Lies:Dat is maar een klein wondje..
Sara: We gaan naar het ziekehuis…Ge ziet bleek..
Lies: Ik voel mij alleen een beetje duizelig dat is alles..
Sara en Lies stappen terug het steegje uit…Maar om de hoek staat die kerel terug.
Kerel: Ik heb mij bedacht..Ik denk dat ik dat meiske toch wil houden tot ge mijn 100 euro hebt…
Hij wil naar Lies grijpen en neemt haar stevig vast..
Lies: Laat mij los…
Sara: Lies heeft medische hulp nodig…
Lies: Sara zorg gewoon voor die 100 euro…
Sara: Ik laat u hier niet..
Lies: Ga gewoon…
Sara: Ik ga naar de bank…Hebt gij een bankkaart??
Lies: Ja pak mijn portefeuille daar zit die in, mijn code zit bij mijn geld…
Sara: Lies, even vol houde…
Lies: Ja geen probleem
Sara: Ik ben direct terug…
Een halfuurtje later op het commissariaat. Tony haar telefoon gaat over..
Tony: Dierickx.Wat?
Britt: Wat is er?
Tony: Ik kom direct..
Tony legt de telefoon neer..En staat recht en neemt haar jas..
Tony: Lies is op school toegekomen…Ze is verwond…
Britt: Ik zal mee gaan…
Tony: Ik ga het even melden aan Vanbruane.
Een halfuurtje later…Tony loopt het school binnen naar het secretariaat..
Lies zit aan het bureau met een bekertje water, Sara zit er naast.
Tony gaat binnen.
Tony: Meisjes wat is er gebeurt?
Lies: Niks mam, we zijn aangereden en de auto is weg gereden..
Tony: Gaat het?
Lies: Ik heb gewoon wat hoofdpijn en voel me duizelig..
Tony: En jij Sara heb je iets?
Sara: Neen ik ben ok.. Ik denk wel dat Lies medische hulp nodig heeft…Ze hebben papa ook gebeld…
Tony: En?
Sara: We moesten naar daar..
Tony: Kom dan breng ik jullie… Bedankt voor te bellen meneer de directeur.
Directeur: Ik hoop dat het meevalt…
Ze verlaten het bureau…
Als ze aan de auto zijn…
Sara: Gaat het Lies?
Lies: Ik voel me echt rot.
Tony: Ben je misselijk?
Lies: Ik voel me opper duizelig…Ik heb et gevoel alsof ik elk moment kan flauwvallen..
Britt: Ik zal er vanachter wel gaan bij zitten, Sara ga jij maar van voor zitten..
Bij het ziekenhuis aangekomen..
Britt: We zijn er Lies..Nog even volhouden.
Tony: Ik ga Sam bellen dat hij haar komt halen..
Sara: Ok. Doe dat, want ik denk niet dat ze ver kan stappen..
Tony: Sam, we staan bij de spoedgevallen geparkeerd, kom snel kijken, Lies voelt zich slecht we denken dat ze beter blijft zitten…
Aan de andere kant van de lijn…
Sam:Ik kom eraan.
10 minuutjes later, Sam komt naar de auto gestapt..
Tony: Ze voelt zich duizelig, ze heeft hoofdpijn..
Sam: Misselijk meid?
Lies: Neen, ik denk dat ik ga flauwvallen of zo.
Sam: Ik ga een CT-scan moeten doen en bloed laten trekken. Sara wil jij effe een rolstoel halen?
Sara: Direct papa.
Tony : Sara heeft niets..
Sam: Komaan Lies we gaan je eens oplappen..
Lies probeert recht te staan, maar valt flauw.
Sam: Hou haar benen omhoog.. Lies wordt wakker meid…
Tony: Komaan Lies…
Lies: Mijn hoofd!!
Sam: Rustig..
Britt: Sara is daar met de rolstoel..
Sam pakt Lies op en zet haar in de rolstoel..
In de onderzoekskamer..
Lies ligt op het bed, Sara, Tony en Britt zitten er naast..
Sam komt binnen met twee bruine enveloppen.
Sam: Het ziet er naar uit dat ze geluk gehad heeft.
Tony: Ah ja?
Sam: Op de CT-scan is niets te zien, juist op de bloedresultaten werk ik iets op, maar dat kan beholpen worden..
Sara: Papa je spreekt in raadseltjes..
Sam: Ja, haar bloedsuiker is laag..Heb je iets gegeten deze morgen?
Lies: Ja, ik heb ontbeten..
Sam: Raar…
Lies: Kan dat ook niet van de schrik zijn?
Sam: Ja dat zal het waarschijnlijk wel zijn, je was geschrokken en daardoor zal dat wel zijn…Een emotie kan er ook voor zorgen dat je flauwvalt..
Lies: Wat een geruststelling..Mag ik dan naar huis?
Sam: Ja, we gaan wel eerst je wonde verzorgen en je gaat het rustig aan moeten doen voor een tweetal dagen.
Lies: Ok.
Tony, Britt en Sam verlaten de onderzoekskamer..
Sam: Schat dat is niet van een auto,…Dan zou ze ook andere verwondingen hebben. Ze liegen je iets voor…Ze houden iets verborgen…
In de onderzoekskamer..
Lies: Kunnen we het niet beter zeggen?
Sara:Maar dan zit ik in de problemen…
Lies: Dat zitten WE nu al!!
Sara: Misschien ja..
Tony en Sam komen terug binnen.
Lies: Waar is Britt?
Tony: We willen eerst met jullie praten…
Sam: Kunnen jullie ons beloven dat jullie eerlijk zullen zijn?
Lies: Ok, we zullen het zeggen..
Tony: Jullie hadden dus al nagedacht?
Sara: Ja ..
Lies: Maar ik laat het wel over aan Sara..
Lies zet zich recht..
Sam: Rustig terug rechtkomen meid.. Vertel nu maar Sara..
Sara: Ik zit in de problemen.. Ik ben bezig met foute dingen..
Tony: Vertel het eens dan..
Sara: Ik gebruikt XTC maar was mijn dealer al 100 euro verschuldigd… Ik heb Lies meegetrokken..
Tony: Zolang je eerlijk bent dan zijn wij blij..We zullen je wel helpen om het op te lossen