"Logeren" 

we gaan even terug in de tijd , waar dat britt , johan nog maar juist kende , maar waar britt, johan niet kon uitstaan.

op het commissariaat: 
britt: hey !
merel: hey britt
carla: hey , britt , merel , hebben jullie iets te doen ?
britt: euhm , ik denk het niet nee
Carla: ok ,er is juist een aanklacht binnen gekomen tegen een paar jongeren die heel bruut rijden hier in Gent , zouden jullie ze eens willen opsporen ? ze rijden met een fiat punto , nummerplaat is ABC-012.
Merel: ja , he britt ?
Britt: oke , we zullen ze seinen
Carla: oke , merci
Britt: ik moet het dan eerst wel gaan vragen aan nadine he
Carla: oke 
Britt: kom merel
Britt en merel gingen naar het bureau van nadine.
Nadine: wat is er dames ?
Britt: aanklacht tegen een paar wilde jongeren
Merel: mogen we erheen ?
Nadine: ja , ga maar , maar zie dat het snel opgelost wordt he , want we zitten nog met die zaak van dashi he.
Britt: natuurlijk , die mogen we niet vergeten he.
Merel: okej , kom britt , dan gaan we effe die jongeren zoeken.
En zo gingen britt en merel wat rondrijden in gent tot ze uiteindelijk de auto zagen , hij scheurde langs de wegen , echt een gevaar op de weg , britt en merel zette het blauwe zwaailicht op de auto en zette de achtervolging in , merel vroeg direct aan pasmans en raymond voor versterking , want het zag er niet zo simpel uit . uiteindelijk kregen ze de wagen toch tot stilstand , ze arresteerde de jongeren en brachten ze naar het commissariaat.
In het verhoor:
Britt: zo , wat is u naam ?
Jongen1: waarvoor moet jij dat weten ?
Merel: wie stellen hier de vragen
Britt: wat is u naam ?
Jongen1:dat zeg ik niet !
Merel: dat zeg je wel
Jongen1: niet
Britt: dat blijft u maar een paar nachtjes in de cel.
Jongen1: oke oke , mijn naam is Michel Van Lancker.
Merel: zo , dat is al wat beter.
Britt: inderdaad en nu ga ja ons vertellen waarom jullie zo rijden .
Michel: voor de kick natuurlijk
Britt: het is heel gevaarlijk hoor , wie zit er meestal achter het stuur ?
Michel: ik
Britt: oke , breng hem maar even naar de cel , dan verhoren we de anderen.
Britt en merel verhoorden de andere en ze zeiden allemaal hetzelfde , maar wel iets anders dan michel , ze haalde michel er weer bij.
Britt: zo , nu ga je ons meer uitleg geven he .
Michel: nee , ik wil een advocaat !
Britt: ja , maar eerst ga je ons zeggen waarom je hebt gelogen tegen ons 
Michel: ik wil mijn advocaat! Nu!
Britt: wie had je gewild ?
Michel: mijn broer lost dat wel op , meester van lancker
Britt: ahzo meester van lancker is uw broer .
Michel: ja , ken je hem soms ?
Britt: hij is een advocaat van 1 van onze arrestanten.
Michel: die zal ook snel vrij zijn
Britt: nu even niet van onderwerp veranderen 
Michel: ik zwijg !
Britt: merel ? bel jij meester van lancker ?
Merel: oke
Merel en britt verlieten het verhoor en merel belde meester van lancker op. Een half uur later kwam hij aan op het commissariaat.
Britt: meester ? uw broer , michel , wil u als advocaat , hij zit in verhoor1
Van lancker: wat heeft hij nu weer gedaan ?
Britt: roekeloos rijgedrag ! Maar hij liegt nogal veel naar mijn goesting !
Van lancker: ohw , oke , bedankt
En meester van lancker ( die we nu johan gaan noemen) ging naar het verhoor , naar zijn broer .
10min. Later:
Britt: klaar ?
Johan: ja
Britt: oke , dan ga je ons nu de ECHTE reden vertellen.
Michel: alleen aan mijn advocaat .
Britt: oke , vertel het dan aan je advocaat.
Michel: niet met jullie tr*tten erbij !!!(kwaad)
Britt: het zal wel moeten (rustig)
Johan kon het niet begrijpen dat britt zo rustig kon blijven.
Michel: niet voor jou stomme tr*t !
Britt: nu dimmen e !!!!
Michel: nee , jij moet mij vrijlaten !!!
Britt: dat doe ik niet voor jij ons de waarheid verteld !
Johan: michel ? als ik jou was zou ik wat rustiger doen .
Michel: oke oke.
Britt: gekalmeerd ? 
Michel: ja
Britt: oke , nu vertellen .
Michel: we stelen soms wel dingen , en dan moeten we maken dan we weg zijn .
En zo biecht michel alles op en hebben britt en merel weeral een zaak opgelost en heeft meester van lancker weer wat geld bijverdient door niets te doen .
Britt: gemakkelijke zaak e meester.
Johan: ja , moet ik daarvoor komen ?
Britt: toch wat bijverdient he 
Johan: ja dat is waar , maar het was niet echt bepaald een uitdaging.
Britt: inderdaad , maar met dashi ga je het wel moeilijker hebben hoor.
En ze draait zich om en loopt naar haar bureau.
Na nog een tijdje pvs te typen ging britt naar huis , maar onderweg werd ze vastgegrepen door een paar jongeren
Stem: jij houdt ons vast op het commissariaat he tr*t !!!
Britt: aub , laat me met rust !
Stem: dat had je gedacht
En ze begonnen britt in elkaar te slagen , en sloegen een paar keer in haar buik en staken 1 keer met een mes in haar been. Toen dat ze zagen dat ze geen kik meer gaf liepen ze weg. Britt lag te huilen langs de kant van de weg , ze lag daar zo een 3 uur te bloeden tot dat johan (meester van lancker) voorbij kwam en haar opmerkte .
Johan: inspecteur !!!
Britt:.Do..r..ien .
Johan: ik breng je onmiddellijk naar het ziekenhuis. En dan bel ik naar merel om naar dorien te gaan.
Voor dat britt nog kon antwoorden viel ze buiten bewustzijn. Johan raapte haar op en liep met haar naar zijn auto en reed met te hoge snelheid naar het ziekenhuis. Daar aangekomen:
Arts: wat is er gebeurt ?
Johan: ik heb haar gevonden langs de weg , ik weet het niet
Arts: we moeten onmiddellijk opereren want ze heeft heel veel bloed verloren
Johan: wat moet ik tegen haar dochter zeggen
Arts: zeg tegen haar dochter en man dat ze wel een tijdje hier zal moeten blijven.
Johan: ze heeft geen man , hij is neergestoken
Arts: het spijt me.
Johan: ik ga nu wel naar haar dochter , zorg goed voor haar, dokter .
Arts: jaja , dat doen wij altijd ,we doen alles om haar te helpen.
Johan: danku
Johan vertrok naar britt thuis waar dorien al ongeduldig zat te wachten naast merel
Merel: meester ? wat is er gebeurt ?
Johan: britt is in elkaar geslagen
Dorien: neeeeeeee , komt alles goed ?
Johan: natuurlijk
Merel: ja dorien , je mama is een sterke .
Dorien: gaan we naar haar heen ?
Merel: ik zal wel meegaan
Johan: ik ook , maar ik ga eerst simon halen.
En ze vertrokken dorien en merel naar het ziekenhuis en een tijdje later komen ook simon en johan eraan , maar daar kregen ze niet zo'n goed nieuws.
Arts: het spijt me , maar mevrouw michiels ligt in een coma.
Johan: oh nee
Merel: .. Wat ?????
Dorien: mag ik naar haar (huilend)
Arts: bent u haar dochter ?
Dorien: jha (huilend)
Arts: ja , maar er moet dan nog wel iemand mee , want alleen mag je niet , je bent nog wat jong.
Dorien: mag johan mee ?
Johan: ???
Arts: bent u haar vriend ?
Dorien: ja dat is hij (liegend)
Johan: ???
Maar johan begreep al wat dorien wou , anders mocht hij niet mee en kon ze niet bij haar moeder.
Simon: is papa britt's vriend ?
Merel: euhm , niet dat ik weet
Intussen bij johan, dorien en britt.
Dorien: johan ? hoort ze mij ?
Johan: ja dorien
Dorien: maar .. Ze zegt niets
Johan: ze is in een diepe slaap dorien , maar ze wordt wel weer wakker.
Dorien: snel ?
Johan: dat weet ik ni
Dorien: ik ga even naar simon en merel.
Johan: okej
En zo vertrok dorien naar simon en merel en zat johan alleen naast britt's bed.
Johan was wat naar britt aan het staren en praatte wat tegen haar.
Johan: och , britt , laat dorien niet achter , alstublieft , zorg dat je er goed doorkomt.
Hij nam haar hand vast en voelde een rilling door zijn hele lichaam heen gaan.
Johan: laat mij ook niet achter. (fluisterend)
Toen pas besefte hij wat hij echt voor haar voelde , toen dat hij haar daar zo zag liggen , hij had heel veel verdriet. Hij was verliefd .
Hij verliet haar kamer en ging recht naar simon 
Johan: simon ? kom, we gaan naar huis
Simon: en dorien ?
Merel : daar let ik wel op
Simon: okej
Johan: kom simon.
En zo verlieten johan en simon het ziekenhuis , thuis aangekomen:
Simon: wat is er pap ?
Johan: niets .. Alleen
Simon: ja ?
Johan: ik had verdriet toen ik haar daar zo zag liggen.
Simon: je bedoeld..
Johan barste in tranen uit .
Simon: maar..
Johan: laat maar simon , ik ga slapen .
Simon: maar..
Johan: slaapwel
Johan ging naar zijn slaapkamer en viel onmiddellijk in slaap , hij had vreselijke nachtmerries , dat britt er niet ging doorkomen enz.
De volgende dag wou simon niet naar school , hij wou eerst naar het ziekenhuis waar britt lag.
Johan: dat gaat niet simon , we mogen niet bij haar
Simon: dorien had toch gezegt dat jij haar vriend bent
Johan: dat was alleen gisteren.
Simon: alstublieeeeeeeft papaaaaa
Johan: oke , maar daarna ga ja onmiddellijk naar school
Simon: okej , afgesproken !
En johan en simon vertrokken naar het ziekenhuis.

Daar aangekomen vroegen ze aan de zuster of ze bij haar mochten , tot johan's grote verwondering konden ze bij haar komen.
Simon: zie je wel dat het lukte !
Johan: ja.(droevig)
Simon: ze komt er door pap !
Johan: ja.(droevig)
Johan nam britt haar hand weer vast en kneep er zachtjes in , maar dan gebeurde het , hij voelde dat britt ook wat kneep 
Johan: simon !!! haar hand ! roep een dokter
Simon: ooo , jaja
Simon ging een dokter halen
Arts: goed nieuws , uw vriendin zal snel ontwaken , je hebt een goede invloed op haar , wilt u nog wat blijven ?
Johan: maar ik moet men zoon naar school brengen
Arts: we zullen wel naar zijn school bellen dat hij wat later komt
Simon: en dorien ?
Arts : we zullen naar mevrouw Michiels haar partner bellen en dan kan zij dorien brengen.
Johan: ja
Johan had nog steeds britt haar hand vast en weer kneep ze een beetje
Johan denkt: ooo britt , je komt erdoor.
En britt kneep weer in johan zijn hand , maar nu bleef ze knepen , ze loste niet.
Arts: het gaat allemaal goed komen.
En toen kwam dorien binnen 
Dorien: mam ????
Arts: ze wordt wakker dorien .
Dorien: ooo , dat is toch goed hé
Arts: inderdaad , haar vriend hier heeft haar erdoor geholpen.
Dorien: vriend ?
Arts: ja , meester van lancker hier.
Dorien: euhm , hij is eigelijk niet haar vriend , ik wou gewoon bij mama komen en dan heb ik gelogen.
Arts: ooo , maar eigelijk heb je er goed aangedaan , want dankzij hem wordt ze wakker.
Dorien: hoe komt dat ?
Arts: als iemand in coma ligt en ze krijgt een goede invloed van de mensen rond haar heen , dan kan ze wakker worden , meestal is dat omdat ze die mensen dan graag heeft
Dorien: euhm , maar mama kon johan eigelijk niet uitstaan.
Arts: ik denk dat ze dat dan niet echt meende.
Dorien: is mama dan verliefd op johan ?
Johan moest wat blozen .
En de arts vertrok.
Dorien: hehe , dankje johan.
Johan: jha . graag gedaan.
Plotseling hoorde ze iemand een beetje kreunen.
Britt:.do.rien?
Dorien: ja mama , ik ben hier.
Britt probeerde wat te praten met haar dochter , maar dat lukte haar niet al te goed.
Dorien: sttt mama , rustig.
Britt kon haar ogen bijna niet openhouden en ze viel terug in slaap.
Dorien: ze...ziet er zo raar uit.
Johan: dat is normaal , ze is heel moe denkik
Dorien: word ze snel weer beter ? 
Johan: ja ik denk het wel.
Dorien: weet je soms juist wanneer ?
Johan: neen 
Dorien: okej ( beetje droevig)
Johan: we kunnen haar beter wat laten rusten dorien.
Dorien: komen we straks terug ?
Johan: ja , waarschijnlijk wel
Dorien: waar moet ik dan naartoe eigelijk ?
Johan: als je wilt mag je bij mij en simon logeren totdat je mama terug in orde is.
Dorien: oh tof ! okej
En zo verlieten johan , simon en dorien het ziekenhuis.

In de auto:
Simon: hihi , papa is verliefd !
Johan: simon !
Dorien: dankje johan , zonder jou zou mama er niet doorgekomen zijn.
Johan: ik denk van wel hoor dorien , ze zou jou nooit in de steek laten
Dorien: dat is ook waar , hehe 
Simon: papa ? wie heeft dat eigelijk allemaal gedaan bij britt ?
Johan: dat weten we nog niet simon , maar merel en de rest gaan het snel te weten komen.
Dorien: dat ze die in de cel steken !!! (kwaad)
Johan: ohw dorien , rustig
Dorien: heb je mama wel goed bekeken ?
Johan denkt: jaja 
Dorien: ze ziet er afschuwelijk uit !
Johan: denk jij zo over je moeder ?
Dorien: nee , maar het is zo raar 
Johan: ik weet wel wat je bedoeld hoor.
En ze reden verder naar huis zonder 1 woord te zeggen.

Op het commissariaat:
Merel: pfff , ik hoop dat alles snel in orde komt met britt.
Nadine: jha , hebben jullie al iets meer gevonden ?
Merel: we verdenken michel , maar we hebben geen bewijzen.
Nadine: zoek ze dan !
Merel: jaja .

Een paar uur later bij johan thuis:
Dorien: jooooohaaaaan !!! je had beloofd dat we nog eens naar mama gingen ( zeurend)
Johan: jaja , ik kom
Dorien: wat opschieten alstublieft !
Simon: rustig dorien , je mama gaat niet weglopen hoor
Dorien moest hierom wel wenen
Simon: sorry dorien , het was niet zo bedoeld
Johan: wat is hier aan de hand ?
Simon: ik heb iets verkeerd gezegt (schuldig)
Johan: wat heb je gezegt simon ( boos kijkend)
Dorien: het gaat al wel , hij had het niet zo bedoeld ( snikkend)
Simon: ik zij gewoon dat britt niet ging weglopen.
Johan: in het vervolg zie je wat je zegt he jonge man !
Simon: ja pap.
Dorien: gaan we nu eindelijk naar mama toe ?
En iedereen begon te lachen
Johan: jaja , we vertrekken zo
En ze vertrokken onmiddellijk naar het ziekenhuis waar dat britt al rechtop zat .
Dorien: mammaaaa !!!
Britt: hey schat !
En dorien gaf britt een zacht zoentje op haar wang.
Dorien: alles okej ?
Britt: ja , maar het kan beter
Dorien: je ziet er niet uit , hihi
Britt: danku e dot ( naar beneden kijkend)
Dorien: het was een GRAPJE ! hihi
Britt: okej , maar. zie ik er echt zo erg uit ?
Dorien: jij blijft altijd de mooiste mam !
Britt: niet overdrijven he dot ! 
Dorien: ik overdrijf ni ( heel serieus)
Toen zag britt simon staan
Britt: hey simon , alles goed ?
Simon: ja , met mij wel en met jou ?
Britt: zoals ik al zei , het kan beter
Simon: wie heeft dat eigelijk met jou gedaan britt?
Britt zweeg even en dacht na of ze het wel zou vertellen , wat als diegene erachter kwamen en dat ze haar opnieuw gingen slaan enzo
Britt: euhm. ik weet het niet goed meer simon
Dorien: maar mama , merel en de andere gaan ze wel pakken he
Britt: ik hoop het dot !
Dorien: anders zal ik ze wel helpen
Britt moest lachen , maar kreeg ineens heel veel steken in haar buik
Britt: AAAAAAAAAAUWWWWWW!!!!!!!!!
Dorien: mama ????
Maar britt was al buiten bewustzijn
Johan die dit had gezien ging onmiddellijk een dokter halen
Arts: wat is er gebeurt ?
Johan: ze moest lachen en viel daarna buiten bewustzijn.
Arts: ik denk dat ze nog gewoon heel veel pijn heeft in haar buik , want ze heeft er enorme letsel , maar ik denk wel dat we die kunnen genezen , maar ze moet heel veel rusten. Wat voor werk doet ze ?
Johan: ze is bij de politie
Arts: oei , kunnen ze haar daar 4 weken missen ?
Johan: ik zal eens bellen
Arts: ze zal echt wel 4 weken platte rust moeten hebben.

Johan belt naar merel
Merel: vanneste .
Johan: hey merel , meester van lancker hier 
Merel: hey johan , hoe gaat het met britt ?
Johan: goed , maar ze moet zeker 4 weken rusten
Merel: 4 weken ??? das lang
Johan: ja , maar ze heeft enorme letsels in haar buik zegt de dokter , dus ze zal de rust nodig hebben.
Merel: okej , we redden het hier wel zonder haar en doe haar de groeten alstublieft.
Johan: zal ik zeker doen , daag merel.
Merel: daag
En ze hingen beiden op.

Johan: dokter ? ze kan 4 weken vrij nemen
Arts: okej , binnen 1 week mag ze naar huis en dan 3 weken rusten he
Johan: ik zal het haar zeggen
Arts: euhm , is ze alleen thuis ?
Johan: ja
Arts: oei , dan denk ik dat ze 4 weken hier moet blijven , we kunnen haar niet alleen laten er moet altijd iemand bijzijn.
Johan: oh nee , dat zal ze niet tof vinden.
Arts: zullen we het haar gaan melden ?
Johan: okej , is ze al bij bewustzijn ?
Arts: ja 
En ze vertrokken naar britt haar kamer

Arts: hallo mevrouw michiels
Britt: hey (suf)
Arts: mevrouw ? we hebben niet zoon goed nieuws
Britt: wat ??? is er iets met me ?
Arts: neen , maar we willen wel dat je hier nog 4 weken blijft
Britt: waaaaat ??
Arts: we kunnen je niet alleen thuis laten mevrouw michiels
Britt: maar ik wil hier niet langer blijven ( hysterisch)
Johan: het is voor je eigen bestwil !
Britt: waar bemoei jij je mee ????? ( kwaad roepend)
Arts: kalmeer aub.
Maar britt sloeg wilt rond haar heen , de arts zag geen andere oplossing om haar een spuitje te geven om wat rustiger te worden.
Johan: wat nu ?
Arts: ik weet et niet , we zullen ze toch hier moeten houden
Johan: ik zal het tegen haar dochter vertellen.
Johan ging naar dorien
Dorien: johan ? wanneer mag mama nu terug naar huis ?
Johan: dorien , ze moet nog 4 weken rusten , maar normaal mocht ze na een week al naar huis maar omdat ze alleen thuis is en omdat er niemand op haar kan letten moet ze hier 4 weken blijven
Dorien: zo lang ?
Johan: jha
Dorien: en ik dan ? ik kan toch op haar passen
Johan: jij moet naar school hé
Dorien: jha , das ook waar. maar.. Jij kan toch op haar passen
Johan: euhm , dorien , ik denk niet dat dat zo een goed idee is.
Dorien: waarom niet ? hebben jullie ruzie ?
Johan: euhm , nee
Dorien: maar waarom gaat dat dan niet
Johan: ik weet het eigelijk niet 
Dorien: je kan het toch proberen
Johan: ik denk niet dat je moeder dat wilt
Dorien: ik denk van wel.
Johan: ik weet het niet hoor dorien.
Dorien: ze is toch wakker geworden door de hulp van jou he ! 
Johan: ik weet ni.
Dorien: probeer het
Johan: okej , kom , we gaan het vragen aan de dokter.
Johan ging naar de arts:
Johan: dokter ? ik denk dat we een oplossing hebben
Arts: en die is ?
Johan: ze kan 4 weken bij mij thuis logeren , ik kan wel thuis werken zodat ik altijd bij haar ben.
Arts: jha , dat zou moeten kunnen , maar weet mevrouw michiels hiervan ?
Johan: neen , ik wou het juist gaan vragen
Arts: okej , dan kan ik meegaan
De arts en johan , gevolgd door dorien , gingen naar britt's kamer
Arts: dag mevrouw michiels , we hebben goed nieuws
Britt: pfff , en dat is ?
Arts: u kan naar huis , als.
Britt: als wat ?
Arts: u kan 4 weken bij meneer van lancker logeren zodat er altijd iemand bij jou is , voor als er iets zou gebeuren.
Britt: bij hem ? ( wijzend naar johan)
Arts: jha
Dorien: komaan mam , dan kan ik ook bij simon logeren en dan mag je uit het ziekenhuis
Britt: okej dan ( twijfelend)
Dorien: tof !
En ze omhelst haar moeder 

1 week later was het dan zover , ze mocht naar huis , of beter , naar het huis van meester van lancker, maar eigelijk zag ze het niet zitten om 3 weken lang bij johan te logeren , maar het was toch beter dan 4 weken in het ziekenhuis.
Dorien: komaan johan , we moeten mam gaan afhalen
Johan:jaja ( zenuwachtig)
Dorien: wat is er ?
Johan: niets niets
En ze vertrokken naar het ziekenhuis , waar britt al ongeduldig zat te wachten om zo snel mogelijk het ziekenhuis te mogen verlaten
Britt: jullie zijn er eindelijk ! ik hou het hier niet langer vol !
Dorien: hehe , ik kan het geloven
Britt: zijn we nu weg ?
Dorien:jha
Britt: ohw , maar eerst nog wat spullen bij ons thuis gaan halen e dot !
Dorien: inderdaad !
En zo vertrokken ze naar het huis van britt en dorien , maar johan was eigelijk niet veel van zeg , hij had nog geen enkel woord gezegt tegen britt
Dorien (fluisterend tegen britt): hij is wat verlegen denkik
Britt: waarom ?
Dorien: ik weet ni.
En ze reden verder.
Aan hun huis aangekomen helpt dorien , britt de trap op. Gevolgd door een stille johan.
Dorien: gaat het mam ?
Britt: jaja , maar het kan beter ( glimlachend)
Dorien:wat nemen we allemaal mee ?
Britt: alleen wat we nodig hebben he
Dorien: mijn kleren , speelgoed en playstation
Britt: die playstation hoeft niet he dot
Dorien: allééé mam !
Britt : vraag het dan aan johan , of dat hij nog plaats heeft he
Dorien: johan ?
Johan: jha ?
Dorien: mag ik mijn playstation meenemen ?
Johan: jha
Dorien: okej , thx
Britt en dorien pakten alles in dat ze nodig hadden en johan bracht alles naar de auto.
Ze reden daarna verder naar johan zijn appartement.
Britt: mooi appartement !
Dorien : ja he , het lijkt wat op dat van ons.
Britt: jha , maar dit is wat groter.
Toen ze boven aankwamen stond al een ongeduldige simon te wachten.
Simon: hey dot , britt
Dorien: hey simon
Britt: hey simon
Simon: pap ? moet ik helpen ?
Johan: euhm. jha , als je wilt
Simon: is het veel ?
Johan: het valt wel mee
Nadat ze alles hadden uitgepakt en op hun plaats hadden gezegt gingen ze allemaal in de living zitten.
Dorien: en waar slapen wij ?
Simon: jij kan op het logeerbed slapen. Ik zal het wel klaarzetten
Dorien: jha , maar waar moet mam slapen ?
Johan: ik zal wel op de sofa slapen , dan kan ze in het grote bed liggen
Simon: amaai ! en ik mocht dat nooit (plagend)
Johan: jij hebt geen ongeval meegemaakt he simon.
Simon: dat is waar , we zullen goed voor je zorgen britt ! (glimlachend)
Britt: hehe , dankje simon , johan.
Simon en johan: graag gedaan
Simon: pap ? wat eten we ?
Johan: ik denk dat ik vandaag is pasta ga maken
Iedereen: mmm lekker !
Dorien: johan kan echt heel goed koken mam , toen jij in het ziekenhuis lag heb ik hier heel lekker gegeten.
Britt; jaja , maak me maar jaloers , ik kreeg van dat vies eten van het ziekenhuis.
Dorien: sorry mam , het was maar om te plagen he
Britt: dat weet ik hoor dot ! (glimlachend)
Die avond was het erg stil , johan was wat verlegen en de kinderen waren boven aan het spelen. Britt was dan ook maar een boek aan het lezen.
De volgende morgend moesten de kinderen naar school en britt lag nog goed te slapen.
Dorien: het is lang geleden dat ik haar nog eens zo goed heb zien slapen.
Simon:ze heeft al veel meegemaakt he.
Dorien: jha , maar ze is sterk he !

Johan: simon , dorien ? jullie moeten nu wel naar school , anders komen jullie te laat !
Simon: okej , we komen
Dorien gaf britt nog een afscheidszoen en toen vertrokken ze naar school . johan haastte zich zodat hij britt niet te lang alleen moest laten. Toen hij thuis kwam lag ze nog altijd goed te slapen. Hij moest wel eerst nog zijn secretaresse verwittigen dat hij de komende 3 weken niet op zijn kantoor zal komen werken.
Stem: secretaresse van meester van lancker , met wat kan ik u van dienst zijn ?
Johan: hey annie , johan niet , het is om te zeggen dat ik de komende 3 weken niet op kantoor kom werken , ik werk thuis wel
Annie: okej , tot binnen 3 weken
Johan: dag annie
Annie: dag meester.
Maar door het telefoongesprek was britt wakker geworden
Johan: goeie morgend
Britt: sorry dat ik je van je werk afhoud
Johan: het is niets , ik werk thuis wel ( glimlachend)
Britt: okej
Johan: wil je wat eten ?
Britt: nee , ik heb niet zoon honger.
Johan: okej , als je iets nodig hebt , dan roep je me maar he.(bezorgde-toon)
Britt: okej
Johan ging aan het werk , maar keek af en toe toch eens naar britt , ofdat alles in orde was.
Maar ze was weer inslaap gevallen. Hij kon zijn ogen maar niet van haar afhouden
Johan (denkt) : zo kan ik ni werken :( , wat wil je , met zo een mooie vrouw in je huis
Hij kreeg er een rilling van.
Een paar uur later werd britt wakker en ze had toch wat honger , maar ze durfde het niet goed te vragen, dus besloot ze om maar zelf naar de keuken te gaan.
Ze zag johan aan de grote tafel zitten en besloot om zo zacht mogelijk naar de keuken te gaan , maar ze geraakte er niet , ze was er bijna of ze viel door haar benen.
Johan: britt ?
Britt: euhm , ik had wat honger
Johan: had het dan gewoon gevraagt
Hij liep naar britt toe en hielp haar recht
Britt: sorry
Johan: waarom vroeg je het niet ?
Britt: ik wou je niet storen.
Johan: ik zal wel wat brengen , ga jij maar terug in bed liggen (bezorgd)
Britt: okej okej
Maar ze geraakte weer niet ver
Dus besloot johan maar om haar in het bed te leggen , want hij zag dat ze nog moeilijkheden had om te gaan.
Johan: wat wil je om te eten ?
Britt: ik weet niet
Johan: moet ik een eitje koken ?
Britt: jha is goed
Johan ging naar de keuken en begon een uitgebreide maaltijd voor britt te maken
Britt begon johan alsmaar leuker te vinden , ze had hem nooit echt gekend , alleen als advocaat. Ze kon haar ogen niet van hem afhouden , maar johan ook niet van haar.
Op een bepaald moment keken ze elkaar recht in de ogen , maar britt draaide haar hoofd snel om.
Johan bracht de uitgebreide maaltijd naar britt
Johan: alstublieft
Britt: dankje
Johan: smakelijk
En hij ging terug aan het werk
Hij kon weer zijn hoofd er niet bij houden tot dat er ineens aangebeld werd
Het was merel
Johan: hey merel
Merel: hey johan , alles goed ?
Johan:jha , met jou ?
Merel: ja alles in orde , maar ik kom eigelijk eens horen hoe het met britt gaat
Johan: ze is wakker , ga maar
Merel: okej , dankje
Merel ging naar britt
Britt: hey merel ! eindelijk eens wat gezelschap
Merel: wat bedoel je ? je bent toch altijd in "goed" gezelschap ( plagend)
Britt: merel !
Merel: sorry ! maar hoe gaat het eigelijk met jou ?
Britt: goed , ik voel me al stukken beter
Merel: dat komt zeker door de verzorging die je hier krijgt (knipoog)
Britt: merel !
Merel: jaja , sorry
En zo praatte ze nog een hele tijd verder
Tot dat het tijd was om weg te gaan
Merel: ik moet gaan britt
Britt: nu al ?
Merel: ja , ik ben toch lang geweest
Britt: jha , maar ik verveel mij hier , het is hier altijd zo stil
Merel: je kan toch iets gezelligs doen met johan
Britt: pf , die zegt niets !
Merel: zeg jij dan iets ?
Britt: nee , maar.
Merel: britt ! je zit hier nog maar pas , maar je zal nog lang moeten blijven , ben je het nu al beu ? 
Britt: ik verveel mij hier
Merel: ik zal is met johan gaan praten
Britt: ik kan hem toch moeilijk van zijn werk houden
Merel: hij kan toch even jou gezelschap houden he
Britt: kweet ni
Merel: ik ga er even naartoe.
Merel ging naar johan 
Merel: johan ? kan ik even met je spreken
Johan: jha , over wat gaat het ?
Merel: tja , het zit zo , britt verveeld haar hier wel 
Johan: ik kan het geloven
Merel: je kan toch gezellig iets samen doen
Johan: euhm.. Ik euhm. ik ben eigelijk wat verlegen.
Merel: waarvoor ?
Johan: voor britt natuurlijk , ik denk...
Merel: Ohw , ik begrijp het al
Johan: wat moet ik doen ? ik kan niet eens serieus meer werken 
Merel: praat er eens mee
Johan: kan ik eens proberen ja
Merel: okej , johan ? ik moet nu wel weg
Johan: okej , daag merel
Merel: daag
En zo vertrok merel weer naar het commissariaat
Johan wist niet goed wat hij moest doen , zou hij naar britt gaan ? of zou hij gewoon "proberen" verder te werken. Hij besloot dan maar om even langs britt langs te gaan
Johan: euhm ,hey 
Britt: hallo
Johan: merel vertelde dat je je verveeld
Britt: bwho , eigelijk wel
Johan: wat zou je dan willen doen ?
Britt: ik weet het niet
Johan: euhm.ik denk wel dat simon nog wat gezelschapspelletjes heeft liggen
Britt: jha is goed
Johan ging boven op simon's kamer wat spelletjes halen en ze kozen er 1 uit : scrabble
Johan: ik kan nooit winnen tegen simon , alleen met dit spel
Britt: bij mij is dat juist het zelfde
Johan en britt vermaakte hun eindelijk een beetje
Britt: dat was tof
Johan: jha , maar dit is wel mijn eerste keer dat ik verloren ben
Britt: ik ben goe e !
Johan: jhajha , stoefer !
Britt: seg he , da mag gezegt worden.
Johan: jhajha
Britt: het is bijna half vier , dan is de school gedaan he
Johan: ohw ja , bijna vergeten , ik ga ze halen , ik kom zo snel mogelijk terug
Johan ging naar school en haalde simon en dorien op en reed snel terug naar huis
Dorien: hey mam , alles goe ?
Britt:jaja
Dorien: vindt je het ni erg als je hier zo helemaal alleen zit
Britt: johan is er toch
Dorien: jha , maar zou het niet beter zijn dat ik niet naar school zou gaan
Britt: nene jonge dame , jij gaat naar school
Dorien: okej 


Johan: wat willen jullie eten ?
Britt: het is eenders (vriendelijk)
Simon: ja , voor mij ook
Dorien: voor mij dan ook e 
Johan: dat is gemakkelijk 
En johan begon aan het eten , een tijdje later was alles klaar en zette hij het op de tafel , britt had wat moeite om uit het bed te raken , dus ging johan maar wat helpen
Britt: ik kan het wel hoor
Johan: dat heb ik gezien ja
Dorien: mam , laat hem nou toch helpen , we zien heus wel dat het nog niet goed gaat
Britt: okej okej , ik zwijg al , want ik heb toch niet zo veel te zeggen denkik.
Dorien: inderdaad (plagend)
Johan: gaan we nu eten ,want het wordt stilaan koud
En ze gingen allemaal aan de tafel zitten en begonnen alles op te eten , alle , toch bijna alles
Simon: je hebt jezelf weer eens overtroffen he pap !
Britt: inderdaad , het is lang geleden dat ik nog eens zo goed gegeten heb.
Dorien: k'heb het toch gezegd he , dat het hier lekker eten is 
Johan: merci allemaal
Britt: dorien ? heb jij je huiswerk al af ?
Dorien: neen
Johan: simon ?
Simon: nee , ik ga het onmiddellijk maken
Britt: jij ook he dorien
Dorien: okej
En simon en dorien begonnen aan hun huiswerk , terwijl britt en johan nog wat babbelde 
Later die avond ging iedereen slapen

Dagen gingen voorbij en weken , britt en johan begonnen elkaar alsmaar leuker te vinden
De laatste week ging ook stilaan voorbij
Britt: nog 5 dagen en dan moet ik op controle
Dorien: gaan we dan naar huis ?
Britt: normaal wel ja
Simon: spijtig , het was wel gezellig
Dorien: ja , vond ik ook.
Britt: we kunnen hier moeilijk altijd blijven he dot.
Dorien: ja , je hebt gelijk , maar komen we dan soms nog is logeren ?
Britt: als johan en simon dat goed vinden wel e
Simon: o ja , ik vindt dat zeker goed !
Johan: van mij mag het ook wel (vriendelijk)
Opeens werd er aangebeld
Het was merel
Merel: hey iedereen
Britt: hey merel
Merel: hoe gaat het ermee britt ?
Britt: heel goed 
Merel: nog een paar dagen he
Dorien: jha , nog 5
Merel: wanneer mag je eigelijk terug beginnen werken
Britt: ik hoop zo snel mogelijk , want ik wil diegene die mij dit aangedaan hebben , zo snel mogelijk te pakken krijgen
Merel: en daar gaan wij je met helpen he
Britt: ik hoop het !
Merel: Nu even iets anders.
Britt: ja , wat is er ?
Merel: Nadine gaat ontslag nemen
Britt: wat ? waarvoor ?
Merel: ze wilt niks zeggen , tegen niemand , zelfs Ben weet het niet.
Britt: ik moet ernaar toe
Merel: komt niks van in, jij moet nog ff binnenblijven
Britt: merel! Ik ga !
En Britt kleedde haar aan en liep naar de deur
Johan: Britt? Zou je dat nu echt wel doen?
Britt: waar moei jij je mee(boos)
Johan was wel wat geschrokken van Britt's reactie.
Voordat Johan iets kon zeggen was britt al naar buiten gelopen, maar ver raakte ze niet , want toen ze buiten kwam zag ze Michel staan, hij was haar precies aan het opwachten. Britt liep vliegensvlug terug, maar Michel volgde. Hij haalde haar bijna in, maar ze was juist op tijd aan johan's appartement. Ze kwam hijgend binnen.
Merel: van gedacht veranderd ?
Britt:.(doodop)
Merel: wat is er gebeurt ?
Britt: ..michel...(bang)
Merel : waar ???????
Britt : hij..achtervolgde me hierheen. Hij stond me op te wachten een paar straten verder.
Merel: ik moet hem achtervolgen
Britt: jha , is goed (nog altijd bang)
Merel verliet het appartement. Maar ze vond hem nergens. Ze belde naar britt en ging daarna terug naar het commissariaat.Verder hoorde ze niets meer van Michel, maar britt durfde wel niet meer alleen naar buiten. Ze had ook nog eens heel veel pijn aan haar been, omdat ze zo hard gelopen had en johan zag dit ook.
Johan: Gaat het?
Britt: Ja! (bot)
Johan: ik wil je alleen maar helpen.
Britt: Kun je beter niet doen. (bot)
Johan: Sorry hoor mevrouw Michiels ! maar als jij hier de eigenwijze trut gaat uithangen ben ik hier weg! (kwaad)
En Johan verliet kwaad het appartement. Britt zat aangeslagen naar de deur te kijken, ze had Johan nog nooit zo gezien, ze besefte eindelijk dat hij haar echt gewoon wou helpen en dat ze heel rot had gedaan. En daar kwamen de tranen. Ze lag daar zo een uur te wenen, ze was echt doodop. Maar dan kwam Johan terug thuis en zag dit.
Johan zei niks en liep recht naar de keuken om te koken, hij was "echt" kwaad. Britt wist niet wat ze moest doen, dus bleef ze maar in de zetel liggen.
Johan: eten!
Iedereen kwam naar de tafel behalve Britt.
Dorien: Mama? Kom je niet eten?
Maar Britt zei niets, dus ging Dorien even kijken en ze vond Britt huilend op de zetel.
Dorien: Mama? Wat is er?
Britt: Niets dorien, laat me maar even.
En Dorien liep terug naar tafel.
Dorien: Mama is aan het huilen.
Simon: Waarvoor?
Dorien: Weet ik niet
Simon: zou ze pijn hebben?
Dorien: Misschien, ze wilt niets tegen me zeggen.
Johan bleef stil aan tafel zitten en gaf de kinderen eten.
Simon: pap? Zou jij niet eens met Britt kunnen gaan praten?
Johan: Ik weet niet, ik denk niet dat dat zo een goed idee is.
Simon: Waarom niet?
Johan: ik heb daar straks ruzie gemaakt met Britt.
Dorien: Misschien is ze daarom aan het huilen.
Simon: Komaan pap! Ga het goed maken.
Johan: maar.
Simon: Pap!
Johan: Okej, okej
En johan liep naar Britt en ging naast haar zitten. Britt schoof verder en verder weg van Johan, want ze schaamde zich voor hem.
Johan: euhm, Britt?
Britt:..
Johan: Ik had niet zo tegen je mogen uitvliegen. Het spijt me.
Britt: Het spijt mij Johan, ik ben wel een eigenwijze trut!
Johan: Dat is niet waar, ik bedoelde het niet zo, maar ik wilde je gewoon maar helpen.
Britt: Ja, en ik had dat niet door!
Johan: het geeft niet, kom je nu eten?(vriendelijk)
Britt: Ja.is goed.
En Britt en Johan liepen samen naar tafel.
Simon: Bijgelegd?
Britt en Johan: jaja.
En ze aten verder.

De dagen gingen voorbij en de laatste dag van Britt en dorien bij Johan was aangebroken.
Britt: Dorien!!! Zijn je spullen al gepakt?
Dorien: Nee! Want ik wil hier niet weg !
Britt: Dorien! Niet onnozel doen, we moeten hier weg.
Dorien: Nietes!
Britt: Komaan Dorien, ik ben weg e
Dorien: ja, ga maar, ik blijf hier.
Simon: Dorien, dat gaat niet.
Dorien: Waarom niet?
Simon: jij woont hier niet, jij moet naar je eigen huis.
Dorien: Okej, ik ga al mee.
Britt: Dankje (tegen Simon)
Britt: Dan zullen we maar eens gaan e.
Dorien: ja..(droevig)
Johan: Je mag nog wel eens komen logeren hoor Dorien.(vriendelijk)
Dorien: okej (vriendelijk/lachend) 
Britt: Dag Simon, Johan
Dorien: Daaaaag
Simon: slukes
Johan: Ja, dag Dorien, Britt.
Ze gaven elkaar nog een afscheidzoen en gingen dan terug naar huis.
Daar aangekomen.
Britt: Dat is lang geleden e
Dorien: ja.. En het is hier zo stil.
Britt: dotje toch, johan heeft toch gezegd dat je nog wel eens bij hun mag gaan logeren.
Dorien: ja, maar toch.
Britt: Ik beloof dat we meer samen gaan doen, zwemmen, fietsen en nog andere dingen.
Dorien: okej, maar mag Simon en Johan dan ook mee?
Britt: okej, afgesproken.
Dorien: Joepieeeee!!!!
Bij Simon en Johan:
Simon: Wow, het is hier zo stil.
Johan: Ja, dat wordt aanpassen.
Een paar dagen gingen voorbij en Britt ging al terug naar het commissariaat.
Britt: Hey iedereen.
Iedereen keek britt raar aan
Raymond: mocht jij al komen werken?
Britt: ik wil terug komen werken, ik hou het niet uit thuis, ik wil die gast pakken.
Merel: dat gaan we zeker doen.
Pasmans: mag ik helpen?
Britt: nee Pasmans, laat maar, ik en merel doen dat wel.
Carla: britt ?
Britt: ja?
Carla: er is hier iemand die zich komt aangeven
Britt: ??? waarvoor
Carla: hij zegt dat hij een agent in elkaar heeft geslagen
Britt: wat???? Ik kom !!
Britt ging naar het verhoor en toen ze binnen was liep ze al snel terug weg, richting de kleedkamers
Merel: Britt?
Maar Britt was aan het hyperventileren
Merel: ging naar het verhoor en zag daar Michel zitten.
Merel: Michel?
Michel: Het spijt me ! ik moest het doen.
Merel: Van wie?
Michel: Dat kan ik niet zegge, hij vermoord me.
Merel: Wie??? We beschermen je wel.
Michel: hij heeft nooit zijn echte naam gezegd.
Merel: Kun je een persoonsbeschrijving geven?
Michel: Ja, maar zeg aub tegen uwe collega dat het me spijt
Merel: dat kan je beter zelf zeggen, maar nu even niet, ze had het nogal moeilijk, want door jou was ze 5 weken werkonbekwaam, zelfs langer.
Michel: ik weet het, het spijt me.
Merel noteerde de persoonsbeschrijving en ging terug naar haar bureau, waar Britt ook al zat.
Merel: Gaat het?
Britt: Michel.
Merel: Ja, hij heeft zo het een en het ander verteld
Britt: Wat allemaal?
Merel: Dat hij het van iemand moest doen en dat het hem spijt.
Britt: ik zou liever even naar huis gaan.
Merel: Ja, ga maar, ik zal Nadine wel verwittigen.
Toen Britt weg was belde Merel naar Johan.
Johan: Van lancker
Merel: hey Johan, met Merel.
Johan: Hey Merel, alles okej?
Merel: Jaja, maar ik bel gewoon even ofdat je even bij Britt kan langs gaan.
Johan: Waarvoor, is er iets?
Merel: Je Broer zit hier bij ons en ze werd niet zo goed.
Johan: Michel? Wat heeft hij bij jullie te zoeken? 
Merel: Euhm Johan? 
Johan: Ja?
Merel: Hij heeft heft Britt in elkaar geslagen.
Johan: WAT ???!!!
Merel: wij zullen dat wel afhandelen, ga jij nu maar naar Britt.
Johan: Okej. Dag merel.
En ze legde beiden op.
Johan ging naar Britt en daar aangekomen deed Britt met een betraand gezicht de deur open.
Johan: Hey, gaat het?
Britt: nee (huilend)
Johan: Het spijt me van Michel.
Britt: maar jij kan daar toch niets aan doen.
Johan: nee, maar toch.
Britt: Wil je hier even blijven alstublieft.
Johan: Ja, geen probleem.
Britt: Dankje.
Johan: Britt, ga wat slapen, dat zal je goed doen.
Britt: denkje?
Johan: Ja, ben ik zeker van.
En zo ging Britt op haar bed liggen en binnen de minuut was ze al in slaap gevallen. Ze bleef zo door slapen tot 17.00h en de kinderen waren er al.
Dorien: hey mam.
Britt: hey schat, hoe was het op school?
Dorien: Tof ! en op je werk?
Britt was even stil.
Johan: Kom Dorien, we gaan je huiswerk maken.
En Britt keek dankbaar naar Johan.
Het bleef de hele avond doodsstil, Daarna moesten de kinderen ook naar bed.
Johan:Ga je morgen werken?
Britt: jaja.
Johan: Als je hulp nodig hebt dan vraag je het maar He.
Britt: ja, dankje.
Ze keken samen naar de televisie.
Britt: Johan?
Johan: ja?
Britt: Wil je hier blijven alstublieft?
Johan: ja, ik kan nog wel wat langer blijven.
Britt: ik bedoel. deze nacht.
Johan: ohw, ja als jij dat goed vindt.
Britt: ja.
Britt schoof dichter bij Johan op de zetel en legde haar hoofd op zijn schouder.
Johan verschoot hier wel van.
Johan: britt?
Britt: ja?
Johan: euhm. ik euhm . heb al een tijdje . euhm . sterke gevoelens voor jou. (stotterend)
Britt ging recht zitten en keek hem recht aan.
Britt: Meen je dat?
Johan: ja (verlegen)
Britt: ik ook (naar beneden kijkend)
Johan: echt ? (verbaasd)
Britt: Ja, anders zou ik het toch niet zeggen.
En Johan gaf haar een innige zoen. 
Britt: .
Johan: sorry
Britt: ik ben blij dat je dat gedaan hebt (glimlachend)
En ze ging terug tegen hem aanzitten en hij legde zijn arm rond haar schouders en nam haar eens goe vast.
Britt: weet je, toen ik daar in coma lag, ik wist dat je bij me was.
Johan: ja?
Britt: ja, dankzij jou ben ik eruit geraakt.
Johan pakte Britt nog eens stevig vast en er rolde een paar tranen van vreugde over Britt's wang.

EINDE 

(MichkeSuperflikske)