Blind date

Britt en Johan gingen nog maar net naar bed wanneer de telefoon van Britt gaat.
Britt: met Michiels?
Tony: Britt met mij we hebben een moord. 
Op het strand. Bij het meer.
Britt: Welke meer? En welk strand
Tony: Dat meer waar ze vorig jaar een soort strand bij hebben gemaakt. Ze noemen het ook wel het jeugd meer. Er loopt alleen maar jeugd rond. Weet je nu waar ik het over heb?
Britt: oh... Het jeugd meer. Kom je me zo dan ophalen?
Tony: ja ik kom er meteen aan. 
En hangt de telefoon op.
Britt kleedt zich snel om.
Johan: Heb je een zaak?
Britt: ja een moord, bij het jeugd meer. Het zal laat worden.
Breng jij de kinderen naar school?
Johan: ja dat doe ik wel, ga jij maar wéér werken.
Britt: hoezo wéér werken?
Johan: je bent deze week nog maar 1 keer thuis komen eten. Je spreekt Dorien alleen nog maar via de telefoon. Je bent nooit voor 22u thuis! 
Britt: Ik weet het. Het komt omdat het zo druk is. Ik kan er ook niks aan doen! Ik heb niet om al die moorden gevraagd! Je doet nu alsof ik het niet erg vind dat ik zo weinig thuis ben!
Johan: Je doet er zelf ook weinig tegen. Ze bellen je en Mevrouw Michiels zit al in de auto op weg naar haar werk. Je denk er niet eens bij na!
Britt: Je wist toen je met me ging trouwen dat ik een flik ben. En dat ik soms tot over me oren in het werk zit!
Johan: Ik heb het ook druk op kantoor, maar ik máák me vrij. Voor me vrouw en de kinderen.
Toen ging de deur bel....
Britt: Ik moet weg.
Britt wou Johan een kus geven maar hij draaide zijn gezicht weg.
Johan: Ik zou maar gaan dit kost allemaal tijd! Misschien ben je er dan vanavond wel op tijd weer voor je dochter!
Britt: Doe nie zo nu.....Ik ben er vanavond gewoon weer met het eten!
En loopt dan kwaad weg...
Tony zat alweer in de auto.
Britt stapte in
Tony: oei je ziet er nie best uit. Gaat het wel??
Britt: ja het gaat wel rijden maar...
Tony: Ruzie met Johan?
Britt: Ja stom gedoe ook altijd.
Ben te weinig thuis en spreek Dorien alleen nog maar via de telefoon. Hij doet net alsof ik het leuk vind dat ik elke avond laat thuis ben.
Tony: Nou kom we gaan
En ze rijden naar het strand....
Britt: Weet je al wat over het slachtoffer?
Tony: Het is een Turks meisje van 16 jaar, Ze heet Meryem Mertens. Ze was met vrienden hun laatste dag voor de eindexamens aan het vieren. Toen ze na een tijd met haar vriend Stann weg liep verder het strand op hebben ze een gil gehoord en zijn ze wezen kijken en daar lag ze. Op het strand, met een mes tussen haar ribben.
Toen heeft een klasgenoot de 100 gebeld.
Britt: Jezus en ze hebben verder geen mensen gezien die vlak bij Meryem en Stann waren?
Tony: Dat weet ik niet dat zien we wel als we daar zijn..
Britt: Moeten we dat alleen doen?? Hebben we geen hulp?
Tony: Heb de anderen al gebeld, Ze komen er aan.
Bij het Jeugdstrand aangekomen.
Tony: Het wordt denk ik jammer genoeg wel weer nacht werk.
Alle studenten onder vragen die op het feestje waren. Moet je zien het staat hier vol met studenten!
Britt: Ik hoop dat we snel klaar zijn. Denk dat de helft ramptoeristen zijn.
Britt en Tony stappen uit de wagen.
Er komt meteen meisje op hun afgestormd.
Meisje: Kom snel ze leeft nog!
Britt en Tony keken elkaar aan.
Ze Leeft nog? Er was toch een moord gepleegd?
Britt en Tony rennen achter het meisje aan.
Ze zien dan een meisje liggen met een Mes tussen haar ribben.
Er zit een jongen naast haar.
En de nadere studenten om hen heen.
Een paar staan wat verder weg, maar allemaal met tranen in hun ogen.
Britt: Is de ambulance al gebeld?
Meisje: Ja die heb ik ook al gebeld, ze kwamen er meteen aan.
Dan horen ze een sirene en zien ze de ambulance aankomen.
Tony: ik loop er wel even heen.
En ze liep snel naar de ambulance broeder.
Tony: Ze ligt daar op het strand, ze leeft nog.
Ze heeft een mes tussen haar ribben. Het bloed nogal erg...
De ambulance broeder drukt Tony op zij en rent er naar toe.
Tony valt precies in de armen van Pasmans.
Tony: kijk uit man!
Pasmans: die hoort je echt niet meer.
Tony: ja het is al goed, bedankt.
Pasmans: Is niks hoor, dus het slachtoffer leeft nog?
En je zei dat ze dood was?
Tony: Ja dat heb ik ook door gekregen, maar ze leeft gelukkig nog.
Pasmans: Wat kunnen wij doen? 
EN hij kijkt naar Raymond en da weer terug naar Tony.
Tony: Doen jullie maar een buurt onderzoek, misschien heeft er iemand iets gezien.
Raymond: Een buurt onderzoek?? Er woont hier haast niemand.
Tony kijkt rond.
Kijk en wijst naar een paar huizen. Misschien hebben hun wat gezien?
Raymond: Van zo'n afstand? Dan moeten ze haast een verre kijker hebben om te kijken wat er gebeurt.
Pasmans: Kom Raymond we gaan een buurt onderzoek doen. 
Raymond zucht en loopt al mopperend naar de auto.
Pasmans: Houden jullie ons op de hoogte?
Tony: Ja en jullie bellen als jullie wat hebben!
Pasmans: Tuurlijk Tony tuurlijk.
En ook Pasmans loopt nar de auto.
De ambulance broeder komt weer aan gerent en Tony zet een stap op zij.
Tony:Nu kun je er vast wat BETER langs!
Ambulance broeder: bedankt en loopt naar haastig met Meryem naar de ambulance toe.
Tony loopt naar hem toe: en?? Hoe is het met haar?
Ambulance broeder: We moeten meteen weg, heb uw collega alles verteld.
En hij gooit de deuren dicht.
Tony: Oké bedankt hé!
En loopt haastig naar Britt toe.
Tony: En? Hoe is het met het slachtoffer?
Britt: Het is niet al te best met haar. Het mes heeft waarschijnlijk een long geraakt. Hij hou ons op de hoogte.
Tony: Oké hopelijk haalt ze het. En nu moeten we iedereen hier ondervragen?
Britt: Ja, ga jij die twee ondervragen Britt wijst na 2 meisje die elkaar vast hielden en zaten te huilen. Ze hadden weinig controle over zichzelf, zo heftig schokten hun lichamen. 
Britt: ik ga naar die 2 en wees naar een meisje die stond te kokhalzen en een jongen die haar arm vast hield om te voorkomen dat ze voorover zou vallen.
Tony liep naar de 2 meisje: Hallo ik ben Tony Dierickx politie kan ik jullie wat vragen?
de meisjes keken op: ja dat is goed.
Tony: Kom we gaan even zitten.
En ze gingen op het strand zitten.
Tony:Mag ik eerst jullie naam noteren.
Meisje1:Ik ben Nanou en dit is Louise- Marie.
Tony schreef de namen op.
Tony: Oké Nanou kun je mij vertellen wat er precies is gebeurt?
Nanou: Stann die kwam naar ons toe gelopen, hij was helemaal in een shock. Hij wou ons eerst nie vertellen wat er aan de hand is maar uiteindelijk zei hij dat Meryem een mes in dr buik had. Katleen heeft toen meteen de flikken gebeld.
Tony: Wie is Katleen?
Nanou die keek rond: Daar die staat daar met dr vriend en een vrouw te praten.
Tony: Oké, dat is mijn collega Britt Michiels.
Tony: Maar wat deden jullie hier zo laat nog op het strand?
Nanou: We hadden een blind date feest georganiseerd omdat we zijn geslaagd.
Tony: Hoe bedoel je een Blind date? Jullie kenden elkaar toch allemaal?
Nanou: Ja we kennen elkaar allemaal. We hadden op school over een Blind date gehoord. En toen hebben we bedacht dat iedereen bij ons uit de klas 5 namen moesten opschrijven van iemand van onze school die ze heel leuk vonden en die ze dan mee moesten vragen op een Blind Date. Iedereen vond dat een goed idee.
Dus iedereen had 5 namen opgeschreven en uitgenodigd om mee te gaan naar de Blind Date die we hier zouden organiseren.
We hadden muziek en drank mee genomen van huis.
We moesten allemaal om 23u op het strand wezen om alles in orde te maken en dan zouden de jongens en meiden die waren uitgenodigd om 1u op het strand komen.
We hadden een kamp vuur gemaakt om zo warm te blijven. Het was heel gezellig we waren met z'n allen aan het dansen enzo het was super gezellig. Iedereen had het na z'n zin. Iedereen danste met z;n blind date.
Tony: Oké dus jullie waren allemaal aan het dansen. Maar opeens kwam Stann naar jullie toe gerend waar was die dan want je zegt dat iedereen bij het kampvuur was.
Nanou: Op een gegeven moment toen iedereen om het kamp vuur zat kwam Stann op het idee om een XTC pil in te nemen om zo de stemming erin te houden.
Er waren veel die wel nieuwsgierig waren omdat ze niet wisten wat het eigenlijk met je deed. Dus Stann gaf iedereen een XTC pil die er 1 wou proberen.
Tony: Heeft Meryem ook gebruikt?
Nanou: Ja die heeft een halve genomen samen met mij.
Tony: Wat gebeurde er toen?
Nanou: Op een gegeven moment stond iedereen weer te dansen.
Toen zagen we dat Stann en Meryem aan het zoenen waren en dat ze toen verder het strand op gingen, weg bij de groep. We zagen ze weg lopen en toen zagen we ze niet meer. Het was te donker denk ik.
En toen een half uur later stond Stann hier helemaal in shock.
Tony: En je hebt niet meer mensen gezien op het strand die niet bij jullie horen?
Nanou: nee ik heb niemand gezien? Jij dan en ze keek naar Louise-Marie die nog steeds met rode ogen na Tony keek.
Louise-Marie: nee ik heb ook geen onbekenden gezien. We waren alleen op het strand.
Tony: Oké bedankt dit was het dan. Ik wil nog even jullie adres noteren zodat als er wat is dat ik jullie dan kan waarschuwen.
Louise-Marie en Nanou gaven hun adres...
Britt was onder tussen na de jongen en het meisje toe gelopen.
Britt: Hallo ik ben Britt Michiels van de politie.
Jongen: Hebben jullie al de dader die Meryem heeft neergestoken?
Britt: Neen we hebben nog niks, daarom zijn wij hier. Kan ik jullie een paar vragen stellen?
Jongen tuurlijk en hij liet zijn vriendin los.
Het meisje draaide zich om en ging zitten.
Britt en de jongen gingen ook maar zitten.
Britt: Oké, mag ik eerst even jullie naam noteren? Hoe heet je en ze keek het meisje aan.
Meisje: Ik heet Katleen.
Jongen en ik heet: Sergio
Britt schreef de namen op.: Oké kunnen jullie mij Precies vertellen wat jullie hier deden en wat jullie hebben gezien?
Katleen vertelde het hele verhaal aan Britt.
Maar ook hun hadden niemand anders gezien dan de studenten die bij hun waren.
Britt: Is iedereen die op jullie feest waren nog hier?
Katleen: neen, Noa en Aron die zijn weggegaan toen we de gil hoorde.
Britt: weet je waar ze wonen?
Katleen gaf Britt het adres van ze en Britt bedankte ze. Ze schreef ook hun adressen op.
Britt: Jullie mogen naar huis gaan als jullie willen. 
Katleen en Sergio stonden op en liepen naar hun fietsen.
Britt liep naar Tony: En??
Tony vertelde het verhaal.
Britt: Ja bij mij ook maar ze vertelde ook dat er 2 studenten na de gil vertrokken.
Tony: Zal ik Ben en Sel er na toe sturen?
Britt: ja dat is goed.
Tony keek rond maar zag nog geen Sel en Ben.
Tony: Britt heb jij ze al gezien?
Britt keek ook rond en toen zag Britt Ben en Sel op de motor aankomen 
Britt wees na ze.
Tony liep meteen na hun toe.
Tony: Ben Sel jullie mogen 2 studenten thuis gaan ophalen.
hier heb je het adres. Tony gaf het adres. 
Sel: Tony hoe meten wij hun ophalen we zijn met de motor.
Tony: Dan neem je de auto ze wou de sleutel pakken en kwam er achter dat Britt die had,
Ze liep naar Britt toe om de sleutel te vragen.
Britt gaf de sleutel aan Tony. En ging nog een student verhoren die vlak bij de zee zat.
Na 2 uur hadden ze alle studenten die op het strand waren ondervraagd.
Britt liep naar Tony
Britt: Tony heb jij al wat van Sel en Ben gehoord.
Tony: jah die komen zo hier heen ze hebben de twee verhoort. Die hadden wel iemand gezien in de struiken, met een verrekijker maar verder weet ik ook niks we moeten hier op hun wachten want zonder auto komen we nergens.
Britt: Bon, dan moeten we maar wachten hè.
Tony:Iedereen heeft het over een Steff maar ik heb geen Steff ondervraagd jij?
Britt: Neen, ik ook niet.
Tony: Ik bel Pasmans wel die moet dan het nummer maar opvragen bij Belgacom.
Tony belt Pasmans op en kreeg na 5 minuten alweer een telefoontje van Pasmans met het telefoon nummer.
Tony: Britt ik heb het nummer van Steff en het adres. Wat wil je doen er langs gaan of hem uitnodigen op het commissariaat.
Britt: We gaan er straks wel langs als we de auto terug hebben.
10 minuten later arriveren Ben en Sel.
Britt: En?? 
Sel vertelde het verhaal.
Britt: Maar ze hadden toch ook een man gezien in de struiken?
Sel: Ja veel wisten ze niet van hem. Volgens het meisje ze heet trouwens Noa en de jongen Aron. Zat er een man in de struiken hij had een regenjas aan en zat daar met een verre kijker. Hij hield hun goed in de gaten.
Toen ze later naar huis fietsten zagen ze hem weer. Ze konden hem niet goed zien omdat het donker was. Hij fietste op een sportfiets het merk enzo wisten ze ook niet.
Dus we hebben er niet echt veel aan.
Britt: Neen maar waar zag ze die man fietsen dan en om hoe laat?
Sel: Ze zijn om 3u vertrokken en ze was om 3.30u thuis.
Britt: Dus tussen 3u en 3.30u fietste er een man met een regenjas aan en een verre kijker..... hoe wist ze nou dat hij dat was?
Sel: Het meisje was zeker. Ze herkende hem aan de regenjas en had zijn verre kijker om zijn nek. Bij elke lantarenpaal die hij tegen kwam probeerde hij zijn gezicht te verberegen. Hij fietste te hard. Ze konden hem niet bij houden maar ze kon wel vertellen dat hij naar het park fietste. Ze zijn hem nog gevolgd maar ze waren te laat. Ze zagen hem niet meer.
Britt: Bon, laat die man signaleren en laat de tekenaar komen haal het meisje op en laat haar proberen samen met de tekenaar een schets te maken van de man. dan hebben we tenminste iets. Wij gaan nu een getuige ondervragen. Mag ik de sleutels weer terug?
Sel: Britt hoe moeten wij dat meisje ophalen dan? Met de motor?
Britt: Bel Pasmans anders op. Wij moeten nu weg.
Britt en Tony lopen naar de auto. Sel belt Pasmans op en die haalt Noa op./
Britt: Waar moeten we wezen?
Tony: Duinlaanstraat 22
Britt en waar ligt dat?
Tony: zal ik dan maar rijden en ze stapt de auto uit en rijd er heen
Bij Steff aangekomen bellen ze aan.
De moeder doet open.
Britt: Hallo Britt Michiels Tony Dierickx politie Gent. Is Steff ook thuis?
Moeder: Neen die zit in het ziekenhuis bij zijn vriendin.
Britt: Bedankt dan gaan we daar wel heen.
En lopen weg.
Tony: Ik heb niemand gezien die bij de ambulance instapte.
Britt: Nou rijden maar we gaan nu wel naar het ziekenhuis dan weten we ook meteen hoe het met Miryem is.
Tony en Britt rijden na het ziekenhuis.
Daar aangekomen. Lopen ze naar de balie.
Britt: Hallo politie Gent. Britt Michiels en mijn collega Tony Dierickx, we zouden graag willen weten waar we Meryem Mertens kunnen vinden.
Baliejuffrouw: Ik zal even in de computer kijken: Ze zijn net klaar met opereren ze ligt op kamer 1.10.
Britt: Dank u
En ze lopen naar de kamer van Meryem. Ze zien daar een jongen aan het bed zitten van Meryem.
Britt: Hallo ik ben Britt Michiels en dit is mijn collega Tony Dierickx we zijn van de politie. 
Steff: Hallo ik ben Steff.
Britt: Hallo Steff, We zouden je graag wat vragen willen stellen wil je even mee komen naar de gang?
Steff: moet dat echt ik laat Meryem liever niet alleen nu.
Britt: Volgens mij slaapt ze nu en we blijven bij de kamer staan dus niemand kan naar binnen toe.
Britt en Tony lopen al naar de gang en Steff volgt hun.
Britt: Steff we hebben gehoord dat jij en je vrienden aan het feesten waren op het strand en dat je na een tijdje weg ging met Meryem.
Kun je ons vertellen wat er toen gebeurde?
Steff: We wilden op een rustig plekje gaan zitten.
Dus we zijn toen een eind van de groep gaan zitten.
We begonnen te zoenen. En we kleden elkaar uit. Toen vroeg ze als ik ook een condoom had. Ik wist zeker dat ik er één in me broek had. Dus ik wou hem uit m'n broek pakken. Maar hij was weg. Ik kon hem niet vinden. Dus ben ik in me boxershort na het kampvuur gerent, om te vragen als er 1 van hun een condoom had. Gelukkig had Sergio er 1 voor me. Ze stonden me allemaal uit te lachen.... Maar toen ik terug wou rennen hoorde we allemaal een gil. Ik schrok me rot. Iedereen die schrok. Ik riep meteen dat het Meryem was maar er waren er een paar bij die dachten dat het een kat was. Maar ik ben toen meteen weer naar Meryem toe gerent. Iedereen die rende achter mij aan. En toen we bij haar waren toen............Toen had ze een.........een mes in haar borst staan.
Britt: Heb je nog iemand anders zien weg lopen??
Steff: neen ik heb nog om me heen gekeken maar ik maakte me meer zorgen om Meryem. Ik heb meteen gevoelt als ze nog leefde. Ik voelde nog een pols dus heb ik tegen Katleen gezegd dat ze meteen de Flikken moest bellen en een ambulance. Toen kwamen jullie en ben ik met de ambulance mee gegaan. Ik wou bij Meryem blijven. 
Britt: oké, en weet je ook wat voor soort met het was?
Steff: ik heb het nooit gezien het leek wel een slacht mes.
Britt: oké, bedankt, Ik heb nog 1 vraag. Waar zijn de ouders van Meryem?
Steff: Die zijn op vakantie,naar Turkije, ze zouden vandaag weer komen. Ze gingen kennis maken met de verloofde van Meryem ze zou over een jaar uitgehuwd worden. Ze was er vel op tegen ze wil niet met een vreemde man trouwen die ze niet kent. Ze mocht eigenlijk ook niet met ons mee naar het strand, maar ze is stiekem weggegaan toen hij eten ging halen..
Britt: Maar waar is haar broer nu dan?
Steff: Ik heb geen idee, Ik ken haar familie niet zo goed. Ze weten ook niet dat we een koppel zijn. Ze mag geen vriend hebben en al helemaal geen Nederlander.
Britt: ja ja ik weet hoe dat gaat met Turkse families.
Steff: Dan hoef ik u ook niet uitleggen dat u geen woord mag zeggen over wat er met Meryem en mij is gebeurt. Als haar ouders daar achter komen dan denk ik niet dat ze dit overleefd.
Britt: Hoe bedoel je dat?
Steff: Meryem heeft me is een keer verteld dat als haar ouders wisten over ons dat ze de dood straf kon krijgen. Ik zou daarom niet willen dat u wat tegen haar familie zegt.
Britt: We moeten har familie contacteren, er zit niks anders op dan het te zeggen. Ik ga niet tegen haar familie liegen.
Steff: Laat Meryem het dan gewoon zelf zeggen.
Britt: We willen eerst straks met haar praten en dan met haar broer.
Steff: Oké zullen we dan maar weer naar binnen gaan?
Tony: Britt ga jij haar verhoren? Dan loop ik even na de dokter en ze wijst na d dokter die stond te praten met een verpleegster.
Britt knikte en liep samen met Steff de kamer weer binnen.
Meryem was net wakker geworden.
Britt: Hallo Meryem ik ben Britt Michiels ik ben van de politie kun je praten?
Meyrem kreunde:: Ik heb zo'n pijn... Is ie weg?
Britt: Heb je gezien wie je heeft neergestoken?
Meryem: Ik wil er niet over praten, dat is een familie kwestie.
Steff: Je wilt toch niet zeggen dat.....
Meryem: Ja Steff, ja me broer....
Britt: Heeft je broer dit gedaan?
Meryem: Ja me broer heeft me neergestoken, omdat ik met een Nederlander heb....hij heeft ons denk ik gezien.
Steff: Hoe dan er was niemand in de buurt toch??
Britt: Meryem heeft je broer een regenjas?
Meryem: Ja tuurlijk heeft hij een regenjas iedereen heeft toch een regenjas?
Britt: Sorry maar ik vraag dit niet zomaar, heeft hij ook een verre kijker?
Meryem: Ja en hij heeft ook een verre kijker, waarom vraagt u dit allemaal?
Britt: Gewoon, Sorry maar waar kan ik je broer vinden?
Meryem: Hij is denk ik gewoon thuis.
Britt: En zou ik je adres ook mogen hebben?
Meryem: Kerkplein nummer 4, waarom wilt u mijn adres hebben?
Britt: Ik wil even met je broer praten.
Meryem: Ik zou dat niet willen het is gewoon een dom ongeluk hij kan er niks aan doen.
Britt: maar net zei je nog dat het een familie kwestie was.
Meryem: Het is gewoon een dom ongeluk oké laat me broer met rust jullie zouden het allemaal nog erger maken. En nu zou ik graag alleen met Steff willen zijn.
Britt: Oké, ik laat jullie alleen. 
En Britt loopt naar Tony.
Tony: Ze is met een mes gestoken net onder de rechter borst. Het heeft net haar rechter long geraakt. Het is gelukkig niks ernstig. Zei de dokter. Ze is geopereerd en nu moet ze veel rusten om snel te kunnen herstellen. Heb jij nog wat meer informatie kunnen krijgen?
Britt: Ja ik weet misschien wie die man is in die regenjas en de verre kijker.
Britt vertelde het hele verhaal en gingen toen naar de broer van Meryem.
Daar aangekomen.
Britt belde aan.
De deur ging open en er stond een kleine slanke jongen in de deur opening.
Tony: Hallo Tony Dierickx en dit is mijn collega Britt Michiels politie Gent. We zoeken de broer van Meryem weet u waar die is?? 
Jongen: Ja daar praat u nu tegen.
Tony: ah Bon, We zouden graag even met u willen praten, mogen we binnen komen?
Jongen: Nou ik ben erg druk liever niet. De jongen deed de deur een eindje dicht.
Tony: We zouden met u willen praten als u niet hier wil praten nemen we u wel mee naar het commissariaat.
Jongen: Dan ga ik wel met jullie mee. Pak wel even me jas.
Hij wou net de deur sluiten als Tony haar voet er tussen steekt.
Tony: Britt kijk is wat daar op die tafel ligt?
Tony gooit de deur los.
Ze zagen een mes liggen en een verre kijker.
Britt loopt naar binnen
Britt pakt een hand schoen uit dr zak en pakt het mes met de hand schoen beet.
Britt: Er zit nog bloed aan.
Jongen: ja ben net gaan vissen heb er een vis mee geslacht om hem vanavond te kunne opeten.
Tony: En met de verre kijker kun je zeker de vissen al van 10 meter aan zien komen, doe nie onnozel handel in uw nek!
Jongen: Waar gaat dit over! Ik heb niks fouts gedaan. Het is een schande!
Britt: Wat is een schande?
Jongen: Dat een Turks meisje me een Nederlander gaat.
Britt: Tony neem hem mee. Ik neem dit mee.
En Britt neem de Verre kijker en het mes mee. 
Britt: Waar is uw regenjas?
Jongen: Die heb ik niet.
Tony trekt de boeien wat harder aan.
Jongen: Auw!!! Oké... oké... me jas hangt buiten
Britt loopt naar buiten en ziet de regenjas hangen. Die nam ze ook mee.
Britt: Stop hem in de wagen ik kom er zo aan.
Tony liep met de jongen naar de wagen.
Britt keek nog even wat in het huis. Maar kon nergens het adres vinden van de ouders van Meryem.
Britt liep toen ook maar naar de auto. En ze reden naar het commissariaat.
Op het commissariaat:
Britt: Tony zet hem maar in verhoor 1 ik ben nu eerst toe aan koffie en een broodje ik rammel, dan kan onze man eerst nadenken over wat hij heeft gedaan.
Tony zette de jongen in het verhoor en liep toen het teamlokaal binnen.
Sel: Tony we hebben de robotfoto ook klaar.
Tony pakte de foto aan en keek.
Tony: Ja dat is hem we hebben hem in het verhoor het is de broer van ons slachtoffer.
Sel: Heeft de broer haar neergestoken?
Tony: Ja we weten nog niet precies waarom, maar als we het lief van het slachtoffer moeten geloven is het omdat ons slachtoffer niet met een Nederlander gezien mag worden. Het is een schande voor de familie.,
Sel: Ja ik weet het, turken moeten met turken trouwen. Als ze een jaar of 16 zijn worden ze uitgehuwd, Ze hebben de man nog nooit gezien. Het is de keuze van de familie. De man is veel ouder en heeft veel geld,. Ze denken dan dat ze dan gelukkiger is als een man veel meer geld heeft. Ik vind het de grootste onzin die er bestaat.
Tony: Ja ik ook maar waarom staat er in godsnaam de doodstraf voor?
Sel: Het is een schande voor de familie als een Turkse vrouw zich bloot geeft aan een blanke man. Ze denken dat blanke mannen een donkere vrouw niet gelukkig kan maken.
Tony: Ik vind het onzin. Je laat toch een meisje van 16 jaar toch niet trouwen met een man die haar vader kan zijn alleen maar omdat hij geld heeft? En ik denk dat een meisje van 16 zelf heus wel een goed vriendje kan vinden, daar hoeven de ouders zich niet meer moeien.
Sel: Bij ons ligt dat heel anders. Onze families zijn ook veel hechter dan de Belgische. En het is nou eenmaal een traditie in ons cultuur.
Dan komt Britt binnen met koffie en broodjes.
Tony: Britt wat vind jij van de Turkse cultuur?
Britt: Ik vind het een steng cultuur, je mag niet eens je eigen lief uit kiezen. Ik moet er echt niet aan denken dat mijn ouders een lief voor me uitkiezen. Dan had ik nooit Johan ontmoet. Maar bon, hier eet. We gaan zo onze verdachte maar is onder vragen.
Tony: Ja maar ik ga eerst me schoenen schoonmaken, heb er allemaal zand in zitten.
Britt: ja dat ga ik zo ook maar eerst doen, heb het gevoel dat ik heel het strand in me schoenen heb zitten.
Tony en Britt eten hun broodje en drinken hun koffie op en dan gaan ze naar de verhoor kamer.
Britt en Tony gaan zitten.
Britt: Ten eerste wil ik je naam hebben.
Jongen: Mijn naam is Murat
Britt: Oké Murat vertel wat ons is wat je vannacht hebt gedaan rond de klok van 12u.
Murat: Ik zou eerlijk wezen.Ik heb me zusje neergestoken maar echt was een ongeluk.
Britt: een ongeluk oké, vertel verder we willen alles weten.
Murat: Oké, Meryem had gevraagd als ze ook naar een feest mocht op het strand. Ik wou het niet hebben,. Ik moest op haar passen van me ouders. Ze vertelde me dat er geen jongens bij waren. Maar ik geloofde haar niet. Een Turks meisje mag niet met een Nederlandse jongen omgaan dat is een schande voor de familie. Ze bleef maar aandringen en aandringen. Ik had haar verboden om daar na toe te gaan. Ze had de hele dag niet meer tegen me gesproken. s'avonds toen ik thuis kwam toen ik het eten had opgehaald was ze weg. Ik was kwaad ze was dus toch naar het feest gegaan dacht ik. Ik heb toen een vriendin van haar opgebeld maar kreeg de moeder aan de lijn. Die vertelde me dat ze net weg waren gegaan naar een feest op het strand. ik heb gevraagd waar het precies was en de moeder heeft me precies vertelt waar het feest zich afspeelde. Ik ben toen op de fiets naar de zee gegaan en heb alles op een afstand gevolgd.
Britt: Met je verre kijker?
Murat: Ja ik heb hem meegenomen omdat je vanaf de duinen niet goed het strand kunt zien. Ik wou precies weten met wie Meryem was en wat ze deed. Op een gegeven moment zag ik haar weg lopen met een jongen. Eerst kwamen ze op me af dus ik sloop zachtjes naar achteren, maar toen hoorde ik ze weer weg gaan. Ik ben gaan kijken en ik zag hun ze waren allebei bijna naakt. Ik was zo boos dat ik met me mes naar hun ben toe gelopen en ik dacht dat Meryem was weggelopen ik kon niet goed zien wie daar lag te wachten. Dus ik heb me mes in dr buik gestoken en toen hoorde ik haar gillen. En ik hoorde aan de stem dat het me zusje was.
Ik ben toen als een gek weggerend. 
Britt: Maar toen kwam je die jongen en het meisje tegen op de fiets.
Murat: Ja precies, ze stopte eerst maar toen ik ze voorbij fietste fietste ze me achter na. Ik ben als een gek het park in gefietst ik ben maar blijven fietsen toen ik bijna het park weer uit was. Toen durfde ik pas om te kijken. Ik zag ze gelukkig niet meer. Toen ben ik naar huis gegaan. Ik wist niet meer wat ik gedaan had. Ik was zo bang dat ik me zusje had dood gestoken. Me ouders hadden vanmorgen ook nog gebeld. Ze zouden vandaag weer komen maar ze hadden het verkeerde vliegtuig gepakt. Ze komen nu tegen de avond weer.
Britt: Maar wat ik nog niet snap waarom wou je dan die jongen doodsteken?
Murat: Hij zat aan me zusje. Een jongen hoort niet aan een meisje te zitten. Dat mag bij ons pas als je getrouwd bent. Ik had Meryem gewaarschuwd als ze toch heen ging en met een jongen wat deed dat ik hem zou afmaken. Maar ze wou niet luisteren.
Britt: Oké, we weten genoeg, Je gaat nu maar een nachtje in de cel slapen en morgen kom je voor de onderzoeksrechter. Die zegt dan wat er verder met je gebeurt.
Ik wil dat je het nummer van je ouders geeft. We willen hun ook nog spreken.
Tony schuift een papiertje en een pen naar hem toe.
Murat schreef het nummer op.
Britt en Tony lopen dan het verhoor uit.
Tony: We hebben zijn verklaring dus we zijn klaar voor vandaag.
Britt: Ik zou graag nog even met Meryem praten. En daarna nog met haart ouders.
Tony: Waarom dat?
Britt: Omdat we haar verklaring nodig hebben dan staan we sterker.
Dan kijkt ze op haar horloge.
Britt: we gaan eerst eten, en daarna gaan we met de ouders van Meryem praten. Ik zal Pasmans vragen als ze hun willen bellen, met de mededeling dat we met hun willen praten.
Tony: Oké.
Dan lopen ze naar het teamlokaal.
Britt: Pasmans wil jij dit nummer bellen, en hun uitnodigen voor een gesprek op het commissariaat. Dan gaan ik en Tony eten.
Pasmans: Maar Britt het is al bijna 19u! Ik ben nu net klaar. Heb al 2 uur over gewerkt.
Britt: Pasmans, we zitten allemaal op deze zaak.
Ik en Tony hebben de hele week al over gewerkt, dus mopper niet zo.
En bel ze ffkes.
Wij zitten in de combi, bel maar als ze er zijn.
Tony en Britt liepen naar de Combi.
Ze gingen zitten aan een tafeltje.
Tony: Sean mag ik 2x het dag menu?
Sean: Komt er aan Dierickx
Britt: Ik hoop dat het vandaag niet zo laat wordt als gisteren.
Tony: Zal ik je is een tip geven?
Britt keek Tony vragend aan.
Tony: Bel Johan is om te zeggen dat je vanavond niet thuis komt eten, die arme man zit op je te wachten!
Britt: o Shit neen, en pakte haar GSM.
Ze tikte het nummer van Johan in.
Britt: Johan met mij ik met vanavond........
Johan viel haar in de rede: Britt!! Moet je nu alweer over werken!!! Je zou vandaag een keer komen eten, ik heb uitgebreid gekookt!!!
Britt: Ik kan er ook niks aan doen schat....
Johan: Tuurlijk niet....Je kunt nergens wat aan doen!
En drukte Britt weg.
Britt keek verward naar haar telefoon...
Tony: Op gehangen?
Britt: Ja!
Tony: Dat wordt vannacht geen toetje denk ik.
Britt: Die heb ik deze week nog helemaal niet gekregen
Tony glimlachte: Dat is je straf, om elke keer zo laat af te bellen...
Britt: ik denk het ook.
Dan komt Sean eraan met het eten.
Sean: kijk dames voor jullie, Smakelijk
En zet de borden voor ze.
Britt en Tony tegelijk: Dank u
Sean keek de twee dames aan: dank u.
En liep weer naar de bar toe.
Britt: Smakelijk.
Tony: Jah smakelijk
Britt: Krijg ik niks te drinken Tony?
Tony lachte: Sorry Sean heb je 2 water voor mij?
Sean: Komt er aan Tony.
Tony at toen weer verder.
Sean kwam er aan met het drinken en liep weer naar de bar toe.
Toen ging Britt dr GSM.
Tony: oh...Neen Pasmans zeker.
Britt keek op dr GSM: Ja hoe raad je het en lachte.
Tony stond al op en liep al weg.
Britt liep achter Tony aan en draaide zich toen op: Sean zet maar op de rekening!
Sean steekt zijn duim omhoog.
Britt hing de telefoon op en liep achter Tony het commissariaat in naar het teamlokaal.
Tony: Zijn ze er al?
Pasmans: Ze zitten in verhoor2.
Britt en Tony lopen naar het verhoor. En gaan tegenover de ouders van Meryem zitten.
Britt: Fijn dat u gekomen bent, We willen graag over u dochter hebben.
Vader: We hebben het al gehoord.
Britt: Van wie heeft u het dan gehoord?
Vader: Van de buren.
Britt: Wat heeft u precies gehoord?
Vader: Dat onze zoon is opgepakt en dat hij Meryem heeft neergestoken.
Britt: En u blijft er wel erg rustig onder.
Vader: Het was een ongeluk, hebben we gehoord, Hij wou zijn zusje niet raken.
Tony: U bent goed op de hoogte.
Vader: Het was de Belg die moest gedood worden, Hij moet van mijn dochter afblijven. Het is een schande dat ze dat allemaal toe laat!
Tony: Ik denk dat Meryem zelf wel kan beslissen wat ze doet en met wie.
Vader: Niet in onze cultuur. Ik beslis wat ze met haar leven doet en niet zij zelf, Jullie Belgen zijn zo makkelijk in die dingen. Jullie hebben elk weekend een ander. Wij blijven bij de man die onze familie heeft gekozen.
Tony: En als je nou niet van hem houd?
Vader: Dat komt ooit wel, je leert er mee leven.
Britt: Genoeg over dit onderwerp. Murat moet morgen voor de onderzoeksrechter komen.
Vader: Waarom hij heeft niks misdaan. 
Tony: Niks misdaan??? Hij heeft zijn eigen zusje neergestoken, dat noem ik niet niks,
Vader: Dat was een ongeluk.
Britt: Hij heeft het met opzet gedaan , maar het is uit de hand gelopen.
Vader: Precies, het is een ongeluk, Meryem moest niet gedood worden maar die Belg.
Britt: Ben u al naar uw dochter geweest?
Vader: Neen, ik heb geen dochter meer. Ze heeft onze familienaam schande gemaakt. Niemand moet nu nog wat van ons weten. Omdat ze zo naïef is.
Britt: Het blijft u dochter..
Vader: Ik heb geen dochter meer. Wij hoeven haar niet meer te zien, en hij kijkt zijn vrouw aan.
Zijn vrouw kijkt bedroeft maar gehoorzaamt haar man en knikt keurig met haar hoofd.
Britt: Kunt u zomaar uw dochter in de steek laten?
Vader: Ja, we hebben haar al vaak genoeg gewaarschuwd: ga niet met die Belgen om, ze denken maar aan één ding! En ja hoor, hoe lang kenden ze elkaar nu een paar uur en hij zat al aan haar!
Britt: Ze waren al langer een koppel. Ze kenden elkaar van de school.
Vader: Zie je wel! Ze moest nooit naar die school toe gaan, maar ze wou perse naar een blanke school. Ze vond de Turkse school niets voor haar. Ze is geen turk had ze gezegd. Ze voelde zich een Belg net als de andere meiden waar mee ze om ging. De Belgen hebben van haar een slet gemaakt! 
Tony: Ik dacht dat turken nooit slecht over hun familie praten, maar heb me denk ik vergist
Vader: Ze heeft onze familie schande aan gedaan, ze verdient het. Ze hoort niet meer bij de familie.
Britt: En wat vind u daar van Mevrouw? 
Britt kijk naar de vrouw.
Moeder: Ja.....Ja.... dat vind ik ook, Het is een ......een schande!
Britt keek Tony aan.
Tony: Bedankt voor jullie komst.
Vader: Waar is Murat nui...Mag die mee naar huis?
Britt: Neen die blijft hier en moet morgen voor de onderzoeksrechter komen, het spijt me.
De ouders lopen dan het verhoor uit,,,
Britt kijkt Tony aan: Hebben ze dan helemaal geen gevoelens voor hun dochter? Ik zou Dorien echt niet zomaar kunnen laten stikken.
Tony: Neen, dat zou ik ook nooit kunnen, hopelijk draaien ze bij. En gaan ze hun dochter opzoeken.
Britt: Ja dat hoop ik ook, het meisje ligt daar maar wat. Ze is al bang dat ze haar broer nooit meer kan zien en als ze dan ook nog is te horen krijgt dat ze niet meer welkom is bij haar ouders.....Ik denk dat dan heel haar wereld in stort.
Tony: Ja daar ben ik ook bang voor. Maan Bon, daar meten we niet aan denken.
Britt: neen, we zullen maar is naar het ziekenhuis toe gaan.
Tony: Oké dan rijden we wel na het ziekenhuis.
Tony en Britt rijden naar het ziekenhuis en lopen gelijk naar de kamer van Meryem.
Ze kloppen aan de deur voor ze binnen gaan.
Ze lopen binnen en ze zien Meryem op haar bed liggen die een tijdschrift zit te lezen.
Dan komt ook Louise- Marie binnen gelopen.
Louise -Marie: Hoi Meryem mag ik binnen komen?
Meryem knikte.
Louise-Marie: Hoe gaat het nu met je nog veel pijn?
Meryem: Niet zo veel. Volgens de dokter mag ik over een paar dagen naar huis.
Louise-Marie: Fijn. Je moet trouwens de groeten hebben van Nanou en Noa.
Meryem: Bedankt. Hoorde je net wat ik zei Louise?
Louise-Marie: Ja je mag over een paar dagen naar huis.
Meryem keek haar vriendin verdrietig aan. Begrijp je wat dat betekent?
Louise-Marie: Misschien... Je vader en je moeder zullen hun eigen dochter toch niet op straat laten staan?
Meryem: Je kent ze niet, Louise. Waarom denk je dat ze me hier niet zijn komen opzoeken? Ze zijn er al een paar uur terug van Turkije! Ze weten nu heus wel wat er met mij aan de hand is, en waar ik ben! Ik heb nog geen eens een telefoontje van ze gekregen.
Louise-Marie: Omdat ze erg overstuur zijn.
Meryem: Dat geloof je toch zelf niet. Natuurlijk zijn ze overstuur, maar vooral omdat ik de familie te schande heb gemaakt. Daarom willen ze me niet meer zien en daarom zijn ze nog niet op bezoek geweest.
Louise-marie: Ik kan dat niet geloven, Meryem. Je bent toch hun dochter. Ze zullen best wel bezorgt om je zijn. 
Meryem: Mijn moeder wel, denk ik, maar dat zal ze nooit toegeven als mijn vader mij niet meer wil zien.
Louise-Marie pakte de hand van Meryem vast: Zou ik aan me ouders vragen als je een tijdje bij ons mag komen wonen? Ze zouden het vast niet erg vinden.
Meryem: Hartstikke lief van je. Het lost alleen niets op.
Louise-Marie: Probeer dan tenminste met je ouders te gaan praten.
Meryem schudde haar hoofd: Er is te veel gebeurd, Louise. Je weet niet....je kunt niet weten...
Louise-Marie: Wat er is gebeurd, ligt heel gevoelig, dat snap ik. Maar daarvoor kunnen ze je toch niet uitstoten?
Meryem: Het is niet alleen dat, Louise.
Louise-Marie: Iets met je broer soms? 
Meryem trok haar hand terug.
Meryem: Wat weet jij daarvan?
Louise-Marie: Sorry heb net Steff aan de deur gehad. Hij heeft me alles verteld.
Hij had gezien dat je broer was opgepakt door die 2 politie agentes daar en ze wees naar Britt en Tony.
Britt: Ja we hebben je broer opgepakt hij heeft ons alles verteld en nu willen we het van jou horen.
Meryem: Ik ben zo stom geweest.
Louise-Marie: Toe nou, Meryem, niet alleen jij. We zijn allemaal stom bezig geweest. Alleen voor jou liep het beroerd af.
Meryem pakte een zakdoek uit de la van het nachtkastje en veegde haar wangen droog.
Meryem: Geloof me alsjeblieft. Het was een ongeluk. Murat wilde mij helemaal niet steken. 
Dikke tranen rolden over Meryems wangen.
Louise-Marie: Een ongeluk?
Britt en Tony zijn intussen gaan zitten.
Meryem knikte.
Meryem: Hij kwam niet voor mij, maar voor Steff. Als Steff niet net was weggelopen, had hij hem neergestoken.
Louise-Marie: Maar hoe wist hij waar je was?
Meryem veegde met twee handen in haar ogen. 
Meryem: Hij moest op mij letten en hij had mij al een paar keer gewaarschuwd.
Britt knikte.
Meryem: Op de één of andere manier wist hij van ons strandfeest en de blind dates. Hij heeft me verboden om naar het feest te gaan. Toen ik niet wilde luisteren, heeft hij me er om gesmeekt. Turkse meisjes doen zo iets niet, weet je.
Britt knikte opnieuw.
Louise-Marie: Waarom heb je me daarover nooit iets verteld?
Meryem: Ik schaamde me ervoor. Ik wilde net zo leven als jij, en Nanou en Noa en...
Britt: Je wilde geen Turks maar een Nederlands meisje zijn.
Meryem: Nu heb ik spijt, maar nu is het te laat.
Britt: Te laat is het nooit denk ik.
Lousie- Marie: Dus je broer heeft ons feest op een afstand gevolgd?
Meryem: Ja. Toen steff en ik op het punt stonden om, nou ja, je begrijpt het wel, wilde hij Steff te lijf gaan. Maar Steff liep weg m een condoom te halen. Weet iedereen dat ook al?
Louise-Marie begon een beetje te lachen
Louise-marie: Hij kon geen condoom vinden dus is hij naar ons toegekomen in zijn boxershort en toen heeft hij Sergio om een condoom gevraagd. Iedereen zat erbij dus dan denk ik dat iedereen het wel weet ja....
Britt: En toen kwam Murat wat gebeurde er toen?
Meryem: Ja. Hij wilde dat ik met hem meeging. Hij klonk heel redelijk, want dan hoefde hij Steff niks aan te doen. Maar ik weigerde. Ik had geen zin om me door mijn broer te laten vertellen wat ik wel en niet moest doen. Bovendien had ik zo'n pil geslikt, dus kon ik niet helemaal helder denken. Ik heb me verzet, geprobeerd hem weg te duwen, ik weet het niet precies meer. Op de één of andere manier ben ik gestruikeld en per ongeluk in zijn mes gevallen.
Britt: Maar dan heeft hij je wel met zijn mes bedreigd.
Meryem: Omdat ik niet mee wilde gaan en omdat Steff terug kon komen. Hij heeft me niet met opzet gestoken, echt niet!
Meryem verborg haar gezicht in haar handen en begon vreselijk te huilen.
Louise-Marie wist niet wat ze moest zeggen. Opeens kreeg zij ook tranen in haar ogen.Ze ging op de rand van het bed zitten en sloeg haar armen om haar vriendin heen. Zo bleven ze een hele tijd zitten, zwijgend.
Britt gebaarde dat Tony mee moest komen naar de gang.
Britt: Tony ze zegt een heel ander verhaal
Tony: maar ik geloof haar
Britt: ja ik ook. 
Kom we gaan even afscheid nemen en dan gaan we weer naar het commissariaat.
Ze liepen naar binnen waar Meryem en Louise-Marie aan het praten waren ze wachten even met het vertellen dat ze weggingen.
Louise-Marie: En toch vind ik dat je aan je ouders moet vertellen dat je vreselijk veel spijt hebt en dat er bovendien tussen jou en Steff niets is gebeurd. Ze kunnen moeilijk kwaad zijn op jou omdat Murat je heeft neergestoken.
Meryem: Ik zou wel willen, maar ik durf niet.
Louise-Marie: Ben je bang voor je vader?
Meryem keek Louise-Marie met betraande ogen aan en knikte.
Louise-Marie: Zal ik eens met je moeder gaan praten? Misschien kan zij je vader op andere gedachten brengen.
Meryem: Zou je dat echt willen doen?
Louice-Marie: Natuurlijk. Ik zou alles wel willen doen om je te helpen. Het is toch vreselijk als je niet naar je eigen huis terug kan.
Meryem: Wanneer ga je dan?
Louise-Marie: Wanneer jij maar wilt.
Meryem: Doe het dan zo snel mogelijk Louise.
Lousie-Marie: Probeer jij dan zo snel mogelijk weer beter te worden.
Meryem knikte Over haar betraande gezicht gleed een glimlach
Lousie-Marie verliet de kamer.
Britt: Meryem wij gaan weer weg.
Ik hoop dat alles goed komt tussen jou en je ouders.
Meryem: dat hoop ik ook. Ik zou het liefst gewoon weer bij me ouders gaan wonen. Maar kan ook heel goed begrijpen als me vader me niet meer wil zien.
Britt: Ik wens je heel veel sterkte. Wij gaan.
Meryem: Oké bedankt hé. Salukes
Tony: Ja salu hou u goed hè
En toen verlieten Britt en Tony de kamer.
Britt en Tony liepen naar de wagen en reden naar het commissariaat.
Britt en Tony liepen het teamlokaal binnen.
Vanbruane: hoe is het afgelopen?
Tony: We hebben de zaak opgelost. Murat moet morgen om 11u voor de onderzoeksrechter komen.
Vanbruane: oké typ nu jullie pv's maar dan en dan spreek ik jullie morgen. Ik ga nu naar huis toe. Dag dames
Britt en Tony: dag baas!
Britt: We hebben de zaak nog helemaal niet opgelost Tony! We hebben 2 verschillende verhalen!
Tony: Wat wil je doen Britt? Weer Murat verhoren?
Britt: Ik wil uit zijn mond horen wat Meryem ons verteld heeft.
Tony zucht: Oké ik zal hem wel ophalen.
Britt: Oké zet hem maar in verhoor 1, ik zal wat koffie voor ons halen, dan blijf je tenminste wakker!
Tony glimlacht en ging Murat halen.
Britt liep naar de koffie automaat.
Toen ze terug kwam zag ze Tony net het verhoor inlopen met Murat, ze liep er achter na en zette de koffie op de tafel. En ging zitten.
Tony ging naast haar zitten.
Murat: Wat doe ik hier? Ik heb jullie toch al alles verteld?
Britt: We hebben met Meryem gesproken, zij heeft ons een heel ander verhaal verteld.
Murat: Hoe?? Ik heb alles verteld.
Britt: Niet alles, je hebt haar bedreigt. Je wist heel goed dat Steff niet in die kuil lag!!
Murat: Oké, Oké, Ik wist dat Meryem erin lag en ja ik heb haar bedreigt. Maar ik heb haar niet met op opzet gestoken dat was een ongeluk! U moet me geloven!
Britt: Vertel ons nu dan de waarheid je was in de kuil en je hebt Meryem bedreigt en toen?
Murat: Ik heb haar gesmeekt om mee te komen naar huis, maar ze wou nie mee komen. Ze wou blijven. Ik moest me niet met haar zaken bemoeide. Ze zei dat ze zelf wel uitmaakte met wie ze om ging en wat ze deed.
Britt knikte
Murat: Ik bleef smeken en toen wou ik haar gewoon meenemen, dus ik trok haar aan haar arm mee, ze probeerde me weg te duwen, toen viel ik op haar precies met me mes in haar borst......Ik had dat echt niet gewild. Als ze gewoon naar me geluisterd had dan was dit allemaal niet gebeurt!
Tony: Je geeft nu Meryem de schuld?!
Murat: Het is niet mijn schuld! Ze moest gewoon naar me luisteren, Als ze nou gewoon rustig met me mee was gegaan dan was dit nooit gebeurt!
Tony: Als jij nou geen mes had mee genomen dan was dit nooit gebeurt zul je bedoelen! Je gaat je eigen zuster toch niet bedreigen met een mes! Hier doe je dat niet en zeker niet in Turkije!
Murat: Misschien niet, maar ik had haar gewaarschuwd.
Britt: We weten genoeg! Je gaat weer terug naar de cel, waar je thuis hoort.
Tony liep naar de deur en riep Eddy
Tony: Kun je deze weer in zijn cel zetten Eddy?
Eddy glimlachte: Tuurlijk Dierickx!
Eddy nam Murat mee en Tony en Britt liepen naar het teamlokaal.
Tony: Zullen we die Pv's morgen maar doen?? En ze wees op de klok het is al 20u.
Britt: Ga jij maar, ik doe het wel.
Tony: Wordt je thuis niet verwacht?
Britt: Johan zorgt wel voor de kinderen.
Tony: Hoe kom je thuis dan? Ik heb je gebracht.!
Britt: Ik neem wel een taxi, ik kom heus wel thuis.
Tony: Je moet het zelf weten, Johan zal er niet blij mee wezen dat je alweer niet op tijd thuis bent.
Britt: En Nadien zal het niet leuk vinden als we onze PV's niet klaar hebben. Murat moet morgen voor de onderzoeksrechter verschijnen dus alles moet klaar wezen rond die tijd. We meten alles nog uit tikken.
Tony: Dat kan morgen ook nog wel hoor Britt! Je met is een keer niet aan het werk denken maar aan Johan en de kinderen! Je bent met Johan getrouwd, niet met je werk!
Britt: Dat weet ik ook wel! Maar wil dit gewoon voor morgen af hebben!
Tony zuchtte en ploft op haar stoel: Oké dan doen we het wel samen. Dan ben jij ook sneller thuis.
Britt: Dank je, Ik wil het gewoon af hebben, stel je voor we komen hier morgen en dan hebben we een zaak dan blijft dit weer liggen. Dat zal Nadien niet egt tof vinden, we hebben al zo veel PV:s liggen.
Tony: glimlacht: Ja dat is waar, maar je had Johan beloofd om is een keer op tijd te zijn. Nu kan dat en dan wil je OV"S tikken ik snap het niet.
Britt: Ik wil dit gewoon af hebben, En Johan weet zelf ook wel dat het erg druk is hier.
Tony: Oké, kom we gaan nu maar is die PV"S tikken en dan snel naar huis,
Britt knikte....
Ze waren een half uur bezig toen ze klaar waren.
Tony: Zo ik ben klaar en jij?
Britt: Ja ik ben ook net klaar.
Tony kom dan kunne we gaan!
Britt en Tony lopen naar de auto en rijden naar huis......


~einde ~


Dit verhaal is geschreven door Dana