Briljant
'Dorien, schiet op, straks kom je toch te laat en ik ook! Roept Britt. 'Ik
ben bijna klaar, Roept Dorien terug. Even later komt ze van de trap af
gestormd. 'Klaar, Zegt ze vrolijk. Britt glimlacht. Even later zitten ze
samen in de auto. 'Tony komt vanavond bij ons eten, Zegt Britt. 'Gaaf!
Roept Dorien enthousiast uit. 'Als jij vandaag lief bent gaan we bij ons thuis
eten, anders gaan Tony en ik uit eten en mag jij niet mee,' dreigt Britt
glimlachend. 'Daar meen je toch niets van en ik ga dus ook lekker niet beloven
dat ik vandaag lief ben,' antwoordt Dorien. Als ze bij de school zijn rent
Dorien vrolijk het schoolplein op. Britt kijkt haar lachend na en stapt dan in
de auto op weg naar het commissariaat.
'Zo, daar ben je eindelijk, Verwelkomt Tony haar. 'Alle verkeerslichten
stonden op rood, het spijt me, Zegt Britt. 'Ik vergeef je, maar we hebben een
zaak. Een scooter is aangereden door een auto. De jongen op de scooter is 18
jaar en heeft zijn been gebroken, een paar kneuzingen in zijn arm en zijn
scooter is total-loss. Zegt Tony. 'De bestuurder van de auto is doorgereden
en nog geen twee kilometer verder is hij tegen een boom gereden. Hij is er
slecht aan toe. We wachten nog op nieuws uit het ziekenhuis, maar het is maar de
vraag of hij het haalt.' Britt kijkt haar vragend aan: 'De bestuurder van de
auto ligt in het ziekenhuis, wat moeten wij dan onderzoeken?' 'Sel en Vanneste
hebben sporen gevonden van een andere auto op de bumper. Dus het is zeer
waarschijnlijk dat hij niet zomaar tegen die boom is aangebotst.' Legt Tony uit.
'Ok, maar weet je al wie de bestuurder van die auto is? Vraagt Britt. 'Ja,
hij heet Rick Valk en hij is 35 jaar.' Antwoordt Tony. 'Heeft hij een strafblad?
Vraagt Britt. 'Geen idee, als jij dat nou eens even uitzoekt, dan haal ik
koffie.' Probeert Tony. 'Is goed.'
"Rick Valk, is een crimineel. Hij heeft een mooi strafblad, afpersing,
drugszaken, illegaal wapenbezit, gewapende overvallen en ga zo maar door,' leest
Britt. 'Maar je denkt toch niet aan een afrekening. Dat is toch
onwaarschijnlijk. Criminelen schieten elkaar dood, dan weten ze zeker dat de
ander ook echt dood is. Bij een ongeluk bestaat de kans dat hij het overleefd.
Ik vind het een zeer onwaarschijnlijke theorie,' meent Tony. 'Maar misschien was
het ook wel de bedoeling om hem dood te schieten, maar had hij ze door en is hij
gevlucht, dat verklaard natuurlijk ook dat ongeluk met de scooter. Hij was op de
vlucht,' werpt Britt tegen. 'Dat zou natuurlijk kunnen, maar het is allemaal
giswerk. We moeten afwachten of hij het haalt en wat Sel en Vanneste te weten
komen, Zegt Tony.
Tony en Britt zijn druk in discussie over wat ze vanavond gaan eten als Sel en
Vanneste binnen komen. 'Jullie zijn ook druk aan het werk, Zegt Vanneste
spottend. 'Tja, we moesten ook zolang op jullie wachten,' antwoordt Tony
venijnig. Britt richt zich tot Sel, aangezien Tony en Vanneste elkaar verwijten
aan het maken zijn: 'En hebben jullie nog wat gevonden?' Sel pakt zijn boekje
erbij: 'Getuigen van het eerste ongeluk verklaren dat Rick Valk veelte hard reed
en dat het leek alsof hij werd achtervolgt door een blauwe BMW. Bij het tweede
ongeluk hebben mensen ook een blauwe BMW zien rijden. Iemand vond het verdacht
en heeft de nummerplaat genoteerd, maar helaas, de auto blijkt gestolen te
zijn.' Britt kijkt even naar Tony: 'Hoe is het met Rick Valk?' 'We hebben met
het ziekenhuis gebeld, ze hebben hem geopereerd, maar het is de vraag of hij het
zal halen. Hij is er slecht aan toe en ligt in coma,' antwoordt Sel. 'Tony en ik
hebben erover nagedacht en Rick Valk blijkt een zware crimineel te zijn. We
denken dan ook aan een afrekening, Zegt Britt. Als ze wil gaan uitleggen hoe
ze daarop zijn gekomen antwoordt Sel: 'Ja, ik had daar ook al over nagedacht en
toen die auto gestolen bleek te zijn leek het allemaal heel logisch.' 'Ik heb
geen idee wat we nu kunnen doen, ik denk dat we moeten hopen dat hij het
overleefd en dat hij aan ons wil vertellen wat er is gebeurd, al heb ik daar
niet zoveel vertrouwen in, Verzucht Britt.
Ze overleggen met Vanbruane over wat ze nu moeten doen. Ook Vanbruane is van
mening dat ze op dit moment weinig kunnen doen, dus zullen Britt en Tony zich
bezighouden met een andere zaak, totdat er nieuws is uit het ziekenhuis.
Aangezien Rick Valk in coma ligt kan dat nog wel even duren.
'Een overval op een tankstation, de pompbediende is bedreigd met een pistool en
de buit wordt geschat op ongeveer EUR 2000,=. De beschrijving van de overvaller
is zeer vaag. Hij had een bivakmuts op, wat 1 meter 80 groot en had donkere
ogen, daar hebben we niets aan,' moppert Tony. 'We zullen er eens langsgaan,
misschien hebben de beveiligingscamera's wat opgenomen, Zegt Britt. Ze pakken
hun spullen en gaan op weg naar het tankstation.
'We hebben de banden al klaargelegd, ik zal ze even halen, Zegt de manager
vriendelijk. Al snel komt hij terug met de banden. 'Ik heb ze al op scherp
gezet, dat scheelt u weer wat tijd. Veel succes ermee en we zouden het graag
horen als u de dader vindt.' 'Natuurlijk, wij zullen u op de hoogte houden van
het onderzoek. Zegt Tony. Als ze naar buiten lopen kijkt Tony even overdreven
op haar horloge. 'Ok, ok ik begrijp de hint, de Combi dan maar? Zegt Britt
lachend. 'Dat is een goed idee.'
Als ze na de lunch het commissariaat binnen lopen roept Britt Raymond, want ze
hebben besloten dat, omdat Raymond de meeste mensen kent het handig is als hij
er ook bijzit. Natuurlijk staat Pasmans erop dat hij ook mee mag kijken. Even
later zitten Britt, Tony, Raymond en Pasmans naar de band te kijken. Ze hebben
geluk want de overvaller zet net voordat hij naar binnen gaat zijn muts op,
zodat ze een goed beeld hebben van zijn gezicht. Britt en Tony kijken hoopvol
naar Raymond, maar die schut het hoofd: 'Ik moet jullie teleurstellen, ik ken
hem niet.' Britt en Tony kijken direct een stuk minder vrolijk, daar gaat het
snelle oplossen. 'Ik weet wie dat is, Zegt Pasmans. 'Het is mijn buurman.'
'Ben je zeker? Vraagt Britt. 'Ja ik ben zeker, Matthijs van den Putte,
Zegt Pasmans. 'Heel erg bedankt, we gaan hem direct ophalen.'
'Matthijs van den Putte? Vraagt Tony. 'Ja, dat ben ik,' antwoordt Matthijs
vragend. 'Britt Michiels, Tony Dierickx, politie Gent. Wij hebben een paar
vragen voor U. Zou U zo vriendelijk willen zijn om met ons mee te gaan naar het
commissariaat? Vraagt Tony. 'Mag ik ook weten waarover die vragen gaan?
Vraagt Matthijs. 'Dat vertellen we U wel als we op het commissariaat zijn en
verder willen we ook graag toestemming van U voor een huiszoeking, Zegt
Britt. 'Van mij mag U best een huiszoeking doen, maar ik heb echt geen idee waar
dit overgaat. Zegt Matthijs. 'We zullen alles uitleggen als u met ons meegaat
naar het commissariaat, Zegt Tony. 'Ok, maar dan wil ik wel even mijn jas
pakken, Zegt Matthijs. Hij draait zich om en loopt zijn huis weer binnen.
Ondertussen went Britt Sel en Vanneste dat ze een huiszoeking kunnen doen. 'Als
je het aan mij vraagt weet hij echt van niets of is hij een briljante acteur,
Zegt Britt. 'Ja, maar hij lijkt precies op de man die de overval heeft
gepleegd.'
'Wilt U even naar deze band kijken, Vraagt Britt. 'Natuurlijk wil ik dat,
maar ik wil graag weten waarom ik hier zit.' Antwoordt Matthijs. 'Ik denk dat
als U deze band ziet dat het dan direct een stuk duidelijker is, Verklaard
Britt. Met verbazing kijkt Matthijs naar de band: 'Maar dat ben ik niet, ik ben
geen overvaller, ik heb dat niet gedaan.' Britt kijkt hem aan: 'Ik moet toch
zeggen dat U anders sprekend op de overvaller lijkt en ik denk ook dat de
pompbediende U wel zal herkennen.' Opeens lijkt Matthijs wakker te worden: 'Ik
heb hier wel een verklaring voor.' Tony kijkt hem aan: 'Probeer dat maar eens
uit te leggen. 'Dertig jaar geleden ben ik geboren samen met Michael, hij is
mijn tweelingbroer. Uiterlijk lijken we als twee druppels water op elkaar, maar
qua karakter zijn er geen overeenkomsten te vinden. We hadden dan ook vaak ruzie
en 5 jaar geleden is het zo uit de hand gelopen dat we alle contacten met elkaar
hebben verbroken.' Legt Matthijs uit.
Tony en Britt kijken elkaar verbaasd aan: 'Waar kunnen we Michael vinden?
Vraagt Tony. 'Heeft U niet goed geluisterd? Ik zei net dat ik al 5 jaar geen
contact meer heb met mijn broer. Zegt Matthijs geοrriteerd. 'Dat moeten we
natuurlijk even controleren, dat begrijpt U wel. Dan heb ik nog een vraag voor
U, waar was U eergisteravond tussen 22:00 en 23:00? Vraagt Britt.
"Eergisteren, euhh, oh ja ik had een gesprek met een klant in Brussel. Ik
moet zijn nummer ergens hebben, wacht even, Zegt Matthijs, hij zoekt in al
zijn zakken en uiteindelijk vindt hij het nummer. 'Alstublieft.'
'En heeft hij bekend? Vraagt Pasmans geοnteresseerd. 'Nee, hij is
onschuldig, hij heeft een waterdicht alibi en hij kan het dus niet gedaan
hebben,' antwoordt Tony. 'Hij heeft een tweelingbroer en dat is nu onze
verdachte,' legt Britt uit als ze Pasmans verbaasde gezicht ziet. 'Trouwens daar
kan je ons prima bij helpen, we moeten zijn adres hebben.' 'Prima, ik zal het
voor jullie opzoeken, Zegt Pasmans zichtbaar opgelucht. 'Waarom doe je dat
niet zelf? Vraagt Tony. 'Terwijl Pasmans het adres opzoekt kan ik vast de
verklaring van Matthijs klaarmaken, dat scheelt tijd en dan kunnen we vanavond
misschien een beetje op tijd gaan eten. 'Britt, hij woont in Brugge, zal ik
vragen of ze hem daar kunnen oppakken en hier naartoe brengen? Vraagt
Pasmans. 'Dat is een prima idee, Zegt Tony. Ze kijkt op de klok en beseft dat
ze deze zaak vandaag niet meer af kunnen maken. Ze kijkt naar Britt, maar die
lijkt exact hetzelfde te denken. 'Ik maak dit even af en dan zijn we klaar voor
vandaag, Zegt Britt.
Als ze weggaan, lichten ze Vanbruane in dat er vanavond een verdachte vanuit
Brugge naar hier wordt gebracht. 'Pasmans wil de man graag verhoren en van mij
mag hij. We hebben hem toestemming gegeven en hij heeft de dossiers, Zegt
Britt. 'Ik kan me zo voorstellen dat jullie dat helemaal niet erg vinden,
Zegt Vanbruane lachend. 'Tot morgen dan maar.' 'Tot morgen.' Als ze naar buiten
lopen gaan ze verder met de discussie van vanmorgen, wat gaan we eten.
Uiteindelijk komt Tony met het briljante idee om dan maar uit eten te gaan, dan
kunnen ze allebei nemen wat ze graag willen en dat scheelt een heleboel werkt.
Als ze het aan Britt vertelt lacht deze. 'Het is toch een goed idee,' merkt Tony
verbaasd op. 'Ik heb vanmorgen tegen Dorien gezegd, dat we als ze vandaag niet
lief zou zijn wij samen uit eten zouden gaan en dat zij dan niet mee mocht,'
legt Britt uit. Tony krijgt pretoogjes: 'Je vindt het toch niet erg als ik
Dorien straks een beetje ga pesten, een klein beetje maar.' Britt lacht weer:
'Je bent net een klein kind, maar je hebt mijn toestemming, maar niet te erg
he.'
'Ha, Dorien, ben jij vandaag een beetje lief geweest, Vraagt Tony. 'Hoi Tony,
ik ben vandaag een klein beetje lief geweest, maar ik ben ook een beetje gemeen
geweest tegen Jasper, maar dat was zijn eigen schuld. Hij heeft het verdiend,
Zegt Dorien. 'Wat heb jij dan gedaan? Vraagt Tony. 'Ik heb hem een beetje
gepest, een klein beetje maar. Hij zei dat meisje dom zijn, maar dat is helemaal
niet waar. Maar dat moet je niet tegen mama zeggen, anders mag ik niet mee-eten,
Zegt Dorien. 'Hoezo niet?' 'Als ik vandaag niet lief was dan gingen jullie uit
eten en mocht ik niet mee. Maar ik denk niet dat ze het meende, maar ik denk
toch dat het slimmer is als je het niet doorverteld.' Opeens doet Britt de deur
open. Dorien schrikt, wat ze ziet aan haar moeder dat ze heeft gehoord wat ze
tegen Tony heeft gezegd. 'Ik zal het nooit meer doen, echt niet, ik beloof het.'
Probeert ze. 'Je weet dat ik het niet goed vind dat je iemand pest, ook al heeft
diegene er zelf om gevraagd.' Dan richt ze zich tot Tony: 'Ik heb gereserveerd
bij de pizzeria, ik hoop dat je het daarmee eens bent.' 'Dat is prima, Zegt
Tony. 'Mama, ik zal het echt nooit meer doen.' 'Ok, we laten Tony beslissen of
jij mee mag, Zegt Britt. 'Nou, als je mama heeft gezegd dat jij niet mee mag
als je niet lief bent geweest, dan vind ik dat je mama zich daaraan moet houden,
anders denk je dat je alles mag doen, Zegt Tony serieus. Dorien kijkt zeer
verdrietig van de een naar de ander en ziet opeens een lach op het gezicht van
zowel haar moeder als op dat van Tony. 'Tuurlijk mag je mee, je dacht toch niet
dat ik jou alleen thuis ging laten, Zegt Britt. 'Tony wilde je alleen een
beetje pesten.'
Als ze weer bij Britt thuis zijn en Dorien op bed ligt, zegt Britt: 'Ik hoop dat
Pasmans die Michael al heeft verhoord, dan hoeven we dat morgen niet meer te
doen.' 'Helemaal mee eens, maar dan moeten we morgen alweer een andere zaak
behandelen, want ik denk niet dat we morgen Rick Valk al kunnen verhoren.
Zegt Tony. 'Ach het is weer eens wat anders die kleine zaken, ik houd wel van
een beetje afwisseling, Zegt Britt. 'Daar ben ik het wel mee eens,' meent
Tony.
'Hallo, is Tony er al, Zegt Britt. 'Hallo Britt,' Pasmans. Michael heeft
gisterenavond alles bekend. De collega's in Brugge hebben bij een huiszoeking
ook het wapen en de buit gevonden. Dus de zaak is opgelost.' Hij kijkt heel erg
trots. 'Goed werk Pasmans, maar weet je ook waar Tony is? Zegt Britt.
'Helaas. Tony heb ik vandaag nog niet gezien. Oh ja, voor ik het vergeet,
Vanbruane heeft een nieuwe zaak op je bureau gelegd.' 'Bedankt.' Britt loopt
naar haar bureau en ziet het dossier liggen. Het gaat om stalking. Britt kijkt
het dossier door. Het gaat om een vrouw die door haar ex-vriend wordt
achtervolgt, opgebeld in het midden van de nacht. Allerlei vervelende kleine
pesterijen. Als ze het hele dossier heeft doorgelezen is Tony er nog niet. Ze
besluit maar een koffie te gaan halen.
Als ze terugkomt zit Tony achter haar bureau. 'Goede middag, Zegt Britt.
'Sorry, alle verkeerslichten stonden op rood en ik was een beetje te laat van
huis gegaan, Zegt Tony. 'Ok, ik vergeef je, we hebben een zaak. Stalking. Ik
wil eerst bij Marjolein Wanders langs, zij is het slachtoffer. Ze pakken hun
spullen en gaan ervan door.
'Hoe lang is dit al aan de gang, Vraagt Tony. 'Het duurt nu ongeveer een
maand, ik dacht dat het wel over zou gaan, maar het stopt niet. Ik ben het echt
spuugzat, Zegt Marjolein. 'Hij achtervolgt U, hij belt in het midden van de
nacht. Dan raad ik U ten eerste aan om een nieuw telefoonnummer te nemen, want
het kan lang duren voordat hij veroordeeld wordt en dan heeft U in ieder geval
geen last meer van telefoontjes, Zegt Britt. 'Wij zullen zo bij hem langsgaan
en hem ervan proberen te overtuigen dat hij met die pesterijen moet ophouden,
meestal heeft dat effect, maar ik kan U niets beloven.' 'Ik ben in ieder geval
blij dat U de moeite wil nemen om bij hem langs te gaan, Zegt Marjolein.
'Mark de Jong? Britt Michiels, Tony Dierickx, politie Gent, mogen mij misschien
even binnen komen? Zegt Tony. 'Kom binnen.' Als ze even later op de bank
zitten steekt Britt van wal. 'Gisteren heeft Marjolein Wanders een aangifte
gedaan van stalking. Zij heeft ons verteld dat U haar achtervolgt en dat U haar
elke nacht belt.' Mark kijkt haar rustig aan: 'Ik wil dat wel toegeven, maar wat
ik doe is niet strafbaar.' Britt en Tony kijken elkaar verbaasd aan: 'Niet
strafbaar, nee het klopt dat het niet strafbaar is om iemand achterna te lopen
of om iemand 's nachts te bellen, maar als het vaker gebeurd en er een patroon
in te ontdekken is dan wordt het stalking genoemd. En dat is wel strafbaar, dus
ik zou maar uitkijken als ik U was, Zegt Tony.
'Wij zijn echt briljant,' lacht Tony, 'alweer een zaak opgelost.' 'Ach, we
krijgen ook wel opeens allemaal makkelijke zaken. En we hebben een heleboel
geluk. Als Pasmans gisteren niet naar die band had gekeken dan waren we nu zeker
nog bezig met die zaak, Zegt Britt. Ze lopen het commissariaat binnen en
denken hardop na over de zaak die ze nu weer zullen krijgen. 'Ah, Britt en Tony,
komen jullie even mee? Vraagt Vanbruane. Britt en Tony kijken elkaar verbaasd
aan, wat zou er aan de hand zijn. 'Ik hoorde dat jullie de zaak hadden opgelost,
het gaat wel goed zeg. Twee zaken opgelost in anderhalve dag, mijn
complimenten.' 'Nou, bedankt, Zegt Britt, 'is er eigenlijk nog nieuws uit het
ziekenhuis?' 'Rick Valk ligt nog steeds in coma, maar er is wel een lichte
verbetering opgetreden. De doktoren gaan ervan uit dat hij het wel zal halen,
maar het duurt waarschijnlijk nog wel een paar dagen voordat jullie hem kunnen
spreken. Het is natuurlijk de vraag of hij ook iets zal gaan zeggen, maar je
weet het nooit. Misschien kunnen we met zijn hulp wel een hele bende oprollen,
Zegt Vanbruane. Tony kijkt op: 'Ik kan niet wachten, maar heeft U nog een zaak
voor ons? Vanbruane lacht: 'Zaken genoeg, maar als jullie zo doorgaan zal ik
nog mensen moeten ontslaan. Nemen jullie eerst maar even lunchpauze, dan kunnen
jullie daarna weer aan de slag.'
'Misschien is het een goed idee als we naar de combi gaan, Zegt Tony lachend.
'Dat is zeker een goed idee,' antwoordt Britt, 'ik denk dat Vanbruane ons nu een
zaak gaat geven van een tijdje geleden, hopend dat wij hem wel kunnen oplossen.'
'Ja, dat denk ik ook. Daar heb ik een hekel aan. Ze lopen naar de combi als
er opeens een auto voorbij komt met een snelheid van minstens 140 kilometer.
'Wat een eikel, Roept Tony. Britt draait zich om en loopt het commissariaat
binnen. Vijf minuten later is ze er weer. 'Wat heb jij gedaan, je wilde toch
niet zeggen dat je de nummerplaat hebt onthouden? Zegt Tony verbaasd. 'Jawel,
als ze de auto hebben gevonden bellen ze mij, Zegt Britt. Tony knikt en loopt
door naar de combi. Als ze hun eten bijna op hebben gaat Britts telefoon.
'Britt. Ja, dat is goed. We komen er zo aan, laat hem maar wachten in verhoor 1.
bedankt.' Tony kijkt op: 'Ze hebben onze wegpiraat te pakken.' Britt knikt.
'Hallo, Britt Michiels en dit is mijn collega Tony Dierickx.' 'Han Verstreaten,
waarom zit ik hier?' Tony kijkt op: 'Misschien was het U nog niet opgevallen,
maar U bevindt zich hier in het centrum van een stad en het is niet de gewoonte
om dan 120 kilometer per uur, of nog harder te rijden.' Han kijkt haar aan: 'Ja,
ik weet dat ik te hard reed, maar ik was te laat voor een afspraak.' 'Wij noemen
dit onverantwoordelijk rijgedrag, dat zal een behoorlijke boete worden. U mag
blij zijn dat wij in een goede bui zijn, anders hadden wij Uw rijbewijs ook nog
afgepakt. Zegt Tony. 'U kunt gaan, U kan de boete verwachten, Zegt Britt,
'en rijdt voortaan een beetje voorzichtiger, volgende keer vallen er misschien
doden.'
'Zo, we hebben ons salaris voor vandaag er ook weer uitgehaald, Zegt Tony
vrolijk. 'Ja, de stad is blij met zulke oplettende agenten als wij, Vindt
Britt. 'Daar ben ik het helemaal mee eens, Zegt Vanbruane, 'ik hoorde dat
jullie een wegpiraat hebben bekeurd.' Britt hersteld zich: 'Ja, dat klopt, Tony
en ik waren op weg naar de combi toen die snelheidsmaniak voorbij kwam razen. We
hebben zijn nummerplaat doorgegeven en na onze lunch hadden ze hem al opgepakt.
We hebben hem gewaarschuwd en een mooie bekeuring gegeven.' 'Prima, er ligt
alweer een nieuwe zaak op jullie bureau te wachten. Eentje die volgens collega's
onoplosbaar is, maar ik heb alle vertrouwen in jullie, Zegt Vanbruane
vrolijk. 'Bedankt, ze zullen ons best doen, Zegt Britt. Als Vanbruane
wegloopt zegt Tony: 'Shit, nu vind ik het niet meer leuk, van mij mag die Rick
Valk wel een keertje uit zijn coma ontwaken.' Britt kijkt haar lachend aan: 'Nu
kan je bewijzen dat je echt zo'n goede agent bent.'
Ze pakt de zaak van haar bureau: 'Januari? Dat is al lang geleden, ze zullen
toch niet zolang bezig geweest zijn met deze zaak?' Het dossier is zeer dik.
'Nee, moeten we dat allemaal gaan doorlezen, dan zijn we morgen nog niet klaar!
Roept Tony vermoeid uit. 'Laten we dan maar direct beginnen.' Het gaat om zware
mishandeling van een drugsdealer. Hij is in elkaar geslagen en daarna beroofd
van zijn geld en waarschijnlijk ook van de drugs die hij op zak had. Alle
verhoren geven een goed beeld van de zaak. Veel verdachten kunnen al worden
afgestreept, want die hebben een alibi. Al zijn er een paar verdachten die
elkaar onderling dekken. In het eind verslag staat dat het niet duidelijk is wie
de drugsdealer heeft mishandeld, maar dat het zeer waarschijnlijk is dat een van
de al verhoorde verdachten het heeft gedaan. 'Fijn, Zegt Tony, 'wat een
klotezaak, volgens mij heeft Vanbruane ons deze zaak gegeven, omdat we dat goed
voorbereid zijn op ons gesprek met Rick Valk.' Britt kijkt op de klok: 'Het is
tijd om te gaan, morgen zullen we verder lezen.' Tony kijkt haar opgelucht aan,
'tot morgen.' 'Tot morgen.' Als Britt weg wil gaan neemt ze het dossier toch
maar mee, wie weet heeft ze nog wat tijd over vanavond.
's Avonds na Dorien in bed te hebben gelegd en alle huishoudelijke klusjes te
hebben gedaan zet Britt de televisie aan. Maar helaas, zoals zo vaak is er weer
helemaal niets interessants op televisie. Aangezien ze het dossier heeft
meegenomen besluit ze zich er toch maar in te verdiepen. Ze leest het dossier
aandachtig door, maakt zo nu en dan aantekeningen. Als het 23:00 is heeft ze een
goed beeld van de zaak. Ook heeft ze een idee over wat er gebeurd is. Het enige
probleem is dat de verdachten elkaar dekken. Ze geven elkaar een alibi. Opeens
heeft ze het door, het is natuurlijk niet noodzakelijk dat iemand het alleen
heeft gedaan. Het slachtoffer heeft een persoon gezien, maar hij heeft een paar
behoorlijke klappen gehad en is buiten bewustzijn geweest. Het zou kunnen. Ze
kijkt nog even naar het journaal en gaat dan maar slapen.
'Goede morgen, Zegt Tony als Britt binnenkomt. Tony kijkt haar aan. 'Ik ben
toch niet te laat? Zegt Britt verbaasd. 'Nee, dat is het niet, waarom heb jij
het dossier mee naar huis genomen? Vraagt Tony. 'Ik dacht, misschien ga ik me
vervelen en dan kan ik mijn tijd nuttig besteden, Zegt Britt met een grijns.
'Jij moet eens leren dat werk geen nuttige tijdsbesteding is buiten de uren,'
merkt Tony op, 'maar weet je al wie het heeft gedaan?' 'Of je het gelooft of
niet ik heb een idee, maar het probleem is dat we het wel moeten bewijzen.'
Britt legt aan Tony uit wat ze van plan is. Tony knikt instemmend. 'Dat klinkt
allemaal heel logisch, dus we laten ze ophalen.'
'Bedankt dat jullie konden komen,' begint Tony. 'Waarom zijn we hier? Vraagt
Timo. 'Er zijn nieuwe ontwikkelingen met betrekking tot de mishandeling van een
drugsdealer in januari,' antwoordt Tony. 'Ik heb een alibi, dat hebben jullie al
gecontroleerd,' merkt Timo op. 'Dat weten we, maar wat wij ook weten is dat Nico
ook een hekel had aan die drugsdealer. Wat wij dus denken is dat jullie het
samen hebben gedaan.' 'Dat is niet waar, we hebben helemaal niets gedaan!
Roept Timo uit. 'Jullie proberen mij er gewoon iets in mijn schoenen te schuiven
wat ik helemaal niet heb gedaan.' 'Het maakt niet uit wat je zegt, de rechter
zal ons verhaal heel geloofwaardig vinden en we zullen straks ook gaan praten
met Nico. Misschien vertelt hij wel heel iets anders, Zegt Britt. Ze staan op
en lopen naar verhoor 2 waar Nico zit.
'Jullie hebben samen die drugsdealer mishandeld en nu proberen jullie elkaar de
hand boven het hoofd te houden. Het is een heel zwak alibi. Allebei een hekel
aan een drugsdealer die 'toevallig' in elkaar wordt geslagen als jullie bij
elkaar zijn. Zonder verdere getuigen. Nu is gebleken dat de dader helemaal niet
alleen moet zijn geweest zijn jullie onze topverdachten.' Legt Tony de situatie
aan Nico uit. 'Ik heb helemaal niets gedaan. Nadat Timo die dealer in elkaar had
geslagen kwam hij naar mij. Hij wist dat ik ook een hekel aan die gast had en
hij vroeg of ik hem wilde helpen. Ik heb dat gedaan, omdat ik vond dat hij die
klappen had verdiend. Volgens Timo zou de politie er nooit achterkomen en liep
ik geen enkel risico. Ik ga niet ergens voor opdraaien wat ik niet gedaan heb.
Vertelt Nico. 'Heb je misschien een alibi voor het tijdstip van de mishandeling?
Vraagt Tony. 'Ja, ik ben die avond samen met een vriendin naar de bioscoop
geweest. Ik heb het kaartje bewaard, omdat ik bang was dat het misschien toch
niet goed zou gaan. Timo kon mij dan in ieder geval niet laten opdraaien voor
zijn misdaad.'
'Wij zijn echt goed, we lossen nu zelfs vastgeroeste zaken op,' lacht Tony. 'Ik
zou Vanbruane's gezicht wel willen zien nu we de zaak hebben opgelost. Ze
hebben Timo met de bewijzen geconfronteerd en hij heeft bekend. Hij sputterde
wel wat tegen, maar hij had uiteindelijk geen poot meer om op te staan. Geen
alibi en een dijk van een motief en een bekentenis tegen een vriend. Tevreden
lopen Britt en Tony naar hun bureaus. Vanbruane is in gesprek met Sel en Ben.
Dus rusten ze even uit van weer een opgeloste zaak. Ze drinken koffie en lezen
de krant. Als Ben en Sel naar buiten komen lopen ze rustig naar Vanbruane toe.
'Opgelost! Zegt Tony.
'Jullie hebben die oude zaak opgelost? Vraagt Vanbruane verbaasd. 'Dan moet
ik echt toegeven dat jullie de beste agenten zijn die ik heb.' Britt en Tony
lachen even. 'Maar hoe hebben jullie dat zo snel voor elkaar gekregen? Vraagt
Vanbruane geοnteresseerd. 'Britt verveelde zich, Zegt Tony lachend. 'Je hebt
het dossier mee naar huis genomen en er na de uren aan gewerkt? Vraagt
Vanbruane. 'Ja, U heeft het goed begrepen zegt Britt. 'Ok, je hebt na de uren
doorgewerkt, wij noemen dat overwerk, dus dan heb je vanaf nu vrij.' Britt kijkt
Vanbruane verbaasd aan: 'En Tony dan?' 'Tony heeft vast nog wel wat papierwerk
te doen, of heeft zij jou gisterenavond nog geholpen? Vraagt Vanbruane.
'Tuurlijk, Zegt Britt, 'we hebben gisterenavond overlegd hoe we die twee het
beste konden aanpakken. Vanbruane kijkt haar even scherp aan: 'Hoewel ik denk
dat je het alleen hebt gedaan, kan ik niet bewijzen dat je Tony niet hebt
geraadpleegd. Dus Tony mag ook naar huis, maar ze moet wel zorgen dat het
papierwerk van deze zaak wordt afgerond. Veel plezier thuis.'
'Hallo.' 'Hey mam, wat doe jij hier? Vraagt Dorien blij verrast. 'Ik heb de
hele middag vrij, dus zeg maar wat wil je doen? Vraagt Britt. 'Ik moet nog
naar de bibliotheek, want ik moet een werkstuk maken over de geschiedenis van
Belgiλ. Maar nu jij thuis bent kunnen we natuurlijk veel beter iets leuks gaan
doen. Maar wat. Zegt Dorien. 'Jij mag het zeggen, denk maar even goed na, dan
hoor ik het straks wel.'
'Ik weet het, we gaan een stuk fietsen en dan gaan we een ijsje eten, Zegt
Dorien als Britt terugkomt. 'Dat vind ik een prima idee, Zegt Britt. 'Ik zal
even wat spullen pakken en dan gaan we.' Even later zitten Britt en Dorien op de
fiets. Ze praten over van alles en besluiten toch nog even naar de bibliotheek
te gaan. Dan gaan ze daarna nog even naar de ijscoman. Dorien gaat op zoek naar
een paar boeken over de geschiedenis van Belgiλ als Britt besluit dat het hoog
nodig is dat ze weer eens een boek gaat lezen. Ze loopt langs al die boeken niet
wetend wat ze moet gaan lezen. Uiteindelijk pakt ze gewoon een paar boeken van
schrijvers waar ze goede verhalen over heeft gehoord. Dorien is ook klaar en ze
fietsen weer verder. Zoals alle kinderen weet Dorien de weg naar de ijscoman uit
haar hoofd. Britt vraagt zich af hoe het komt dat kinderen naar leuke dingen de
weg altijd weten, ook als ze er maar een paar keer zijn geweest. Terwijl het
eeuwen duurt voordat ze de weg naar iets niet leuks weten.
'Ik zou vaker eens een middag vrij moeten zijn, Zegt Britt. 'Ja, daar ben ik
het helemaal mee eens, dan kunnen we vaker iets leuks gaan doen, Zegt Dorien
denkend aan alle ijsjes die dan in het vooruitzicht liggen. 'Alleen moet ik hard
werken, maar ik denk dat het we mogelijk moet zijn om wat vaker een middagje
vrij te zijn. Ik zal het met mijn baas overleggen.' Denkt Britt hardop. Dan gaat
de bel. 'Wie kan dat nu zijn? Vraagt Dorien. 'Ik heb geen idee, Zegt Britt
terwijl ze naar de deur loopt. 'Tony, wat kom jij doen, Vraagt Britt. 'Ik kom
je bedanken voor mijn vrije middag. Ik zal ook eens de dossiers mee naar huis
nemen,' beloofd Tony. 'Nooit dingen beloven die je niet waar kan maken, Zegt
Britt lachend.
'Tony! Mama en ik hebben gefietst en we zijn naar de bibliotheek geweest en we
hebben een ijsje gegeten! Roept Dorien. 'Zo, jij hebt je vrije middag
nuttiger besteed dan ik, Zegt Tony. 'Wat heb jij gedaan? Vraagt Dorien.
'Ik heb een beetje geslapen en een beetje televisie gekeken, Zegt Tony. 'Jee,
dat noemen we nou echt een nuttige tijdsbesteding, Zegt Britt spottend. 'Het
is wel rustgevend, Verdedigt Tony zich. 'Televisie kijken is ook leuk,
Zegt Dorien. 'Zie je dochter begrijpt het, Zegt Tony lachend. 'Ja, maar
Dorien gaat naar bed, want het is ondertussen echt bedtijd voor jou, Zegt
Britt. Natuurlijk stribbelt Dorien nog even tegen, maar eigenlijk is ze ook wel
moe na al dat gefietst.
'Ik kwam ook nog wat zeggen, Zegt Tony als zij en Britt op de bank hangen met
een glaasje wijn erbij. 'Wat? Vraagt Britt. 'Vanbruane heeft me gebeld. Rick
Valk ik bijgekomen uit zijn coma. We kunnen morgen met hem praten.' Britt knikt:
'Gelukkig, maar dan zal je natuurlijk zien dat hij helemaal niets zegt, maar
misschien hebben we wel weer geluk.'
'We zullen zien.'
Wordt vervolgd.
Ietje_Pool
