Dorien

Britt was net thuis gekomen van haar werk als Dorien meteen naar haar toe rende. "Mama!!!, heb je al wat voor me gekocht? Over drie dagen ben ik al jarig! Simon heeft vanmiddag al wat voor me gekocht, maar hij wil niet zeggen wat."Britt keek haar met een glimlach aan "Dorien je moet gewoon niet zo nieuwsgierig zijn, je ziet het wel wat je krijgt. En ik heb nog niks gekocht, maar heb al wel iets heel moois gezien. Wat je vast ook heel mooi zou vinden." Dorien keek Britt aan "Is het dus toch de scooter?" Britt keek Dorien aan "Daar hebben we het al over gehad. Je krijgt geen scooter Dorien. Dat is helemaal niet nodig. Je kunt alles met de tram doen of met de fiets, je gaat hem dan toch opvoeren" Dorien keek kwaad naar Britt "Ik voer hem niet op! Dat heb ik al 100x gezegd! Iedereen heeft een scooter als hij 16 wordt behalve Dorien de Bondt! Want haar moeder vindt het niet nodig! Britt liep van Dorien weg Ik heb geen zin om hier weer over te discussiëren, we hebben het er al over gehad en me antwoord blijft neen!" Dorien liep kwaad weg en schreeuwde nog "Dan jat ik er wel één! Britt lachte in zich zelf daar heb je het lef niet eens voor.
Ze ging maar het eten koken, Johan kon ook zo weer komen en dan konden ze meteen eten. Britt was al druk bezig met het eten als Johan thuis kwam. "Hey schatje" en liep naar haar toe en kuste haar. "Hey lieverd heb je lekker gewerkt?" Johan haalde zijn schouders op "Net zoals altijd hè. "Waar zijn de kinderen?" "Die zijn boven, Dorien is kwaad op me omdat ze weer over een scooter begon, en Simon is geloof ik met zijn huiswerk bezig." "Ik zal zo wel is gaan kijken, wat ze aan het doen zijn, Dorien wil gewoon bij de groep horen, iedereen rijdt op een scooter dus wil zij het ook."Britt zucht"Johan ze krijgt geen scooter, ook al rijdt heel Gent meteen scooter ze krijgt er geen. Ik ken het dan loop hij eerst 50 en dan 60 en dat gaat dan ook niet hard genoeg en voor je het weet rijdt hij 100 km per uur. Ze met er maar een ongeluk mee krijgen... "Johan legde een vinger op haar mond "Ze krijgt er geen, we kopen wel een ander mooi cadeau voor haar." Britt zucht "Ik weet echt niet wat ik voor haar moet kopen, als je haar vraagt wat is op haar verjaardag wil heeft ze het alleen maar over een scooter, ze wil gewoon niks anders dan een scooter." Johan kijkt naar Britt "We geven haar gewoon een dvdspeler ofzo en ze wou toch ook een laptop hebben? Ze wou zonder dat iemand haar kon storen op haar kamer met haar vriendinnen msn'en. Dan krijgt ze gewoon een laptop, lijkt je dat geen goed idee?"Britt keek naar Johan"Ik hoop dat ze het mooi zal vinden, ze heeft het er wel over gehad ja, maar dat was voor dat ze het in haar kop kreeg om een scooter te vragen." Johan zucht "Dat is waar, maar ze moet maar blij wezen met het cadeau dat ze krijgt. Ik zal is bij de kinderen kijken."
Britt glimlacht: "Ik zal de tafel alvast gaan klaarmaken het eten is bijna klaar."
Johan liep de trap op eerst ging hij bij Simon kijken wat hij aan het doen was. Hij klopt op de deur en hoorde: "Binnen" "ha papa!" "Hey jongen, wat ben je aan het doen?" Simon tilde zijn schrift omhoog. "Ben huiswerk aan het maken.” Johan liep naar Simon toe en keek wat hij allemaal gedaan had "ah... wiskunde!" Simon keek Johan aan "Ja, ik ben er denk ik wel een hele avondmee bezig, het is gewoon kei veel!" Johan lachte: "Wat moet je allemaal nog doen dan?" Simon bladerde wat in zijn boek "Kijk tot pagina 120 en ben nu nog meer op bladzijde 110!" Johan lacht: "Dat is wel erg veel ja... maar als je het niet snapt dan kun je mij altijd roepen hoor!" Simon keek naar zijn vader "Papa kun je me de antwoorden niet gewoon geven?" Johan lachte: " Daar leer je niks van, je moet het zelf doen en als je het niet snapt, dan kom ik je het wel uitleggen" Simon zuchtte en ging weer verder met zijn huiswerk. Johan lachte en liep toen de kamer uit. Hij ging naar de kamer van Dorien. Hij klopt op de deur en hoort niks, Hij doet de deur zachtjes open en stak zijn hoofd om de deur"Dorien?" Dorien lag op bed met haar MP3 speler op. Johan ging naast haar zitten, Dorien schrok en wipte een eindje omhoog..."Sorry, ik ben het maar." Dorien deed haar MP3 speler uit en keek Johan aan. Hij herhaalde zijn zin "Sorry, dat ik je liet schrikken." Dorien haalde haar schouders op "Maakt niet uit." Johan glimlachte: "Heb jij je huiswerk al af?" Dorien keek hem raar aan "Ik heb geen huiswerk." Johan keek haar ongeloofwaardig aan "Simon heeft wel huiswerk dus dan moet jij ook huiswerk hebben." Dorien zucht "Dat heb ik allang af, dat heb ik allemaal al op school gemaakt." Johan haalde zijn schouders op Oké, je moet het zelf weten. Ik hoef het morgen niet uit te leggen op school." Dorien werd kwaad "Ik zeg toch al dat ik het af heb! Wat hebben jullie toch de laatste tijd tegen mij! Ik kan nooit een goed antwoordt geven! Vragen jullie mij wat ik op me verjaardag wil, zeg ik een scooter worden jullie meteen kwaad en lopen jullie als een gek te zeuren dat ik hem meteen opvoer en hoe gevaarlijk een scooter wel niet is!" Johan keek haar aan "We hebben het hier al overgehad toch? Jij begint er steeds weer over. Je kunt toch ook wat anders vragen? Je wou laatst een nieuwe laptop helemaal voor je alleen dan kon je ongestoord op je kamer internetten en msn'en met je vrienden. Wil je die nu opeens niet meer?" Dorien keek hem boos aan "Neen, ik zeg al 100x dat ik een scooter wil, iedereen rijdt er op, behalve ik! 
Dan horen ze Britt roepen dat het eten klaar is.
Johan keek Dorien aan "We geven je geen scooter op je verjaardag, je moeder heeft gelijk het is veel te gevaarlijk." Dorien liep kwaad langs hem heen naar beneden. Gevolgd door Simon en Johan.
Dorien ging kwaad zitten en schepte wat eten op haar bord.
Britt keek haar aan "Ben je nu nog steeds kwaad?"
Dorien keek kwaad naar Britt "Ik krijg niet eens een leuk cadeau op mijn verjaardag! Ik vraag gewoon om een scooter en dan komen jullie straks met een cadeau die ik helemaal niet wil!"
Britt zucht "Dorien! Je moet nu is ophouden over die scooter te zeuren! Je krijgt hem niet en daar mee basta!"
Dorien gooide haar bestek neer "Goed, je krijgt het zo als je het hebben wil. Geef me maar helemaal niks voor me verjaardag! Als ik geen scooter krijg dan hoef ik me verjaardag helemaal niet met jullie te vieren, ik ga het dan wel in de dancing vieren met me vrienden!" Britt keek haar dochter aan "Je bent nog geen eens 16 dus je komt de dancing nu nog niet eens binnen!" "neen, nu nog niet maar over 3 dagen ben ik 16 en dan zit ik daar! Met mensen die wel om me geven!" riep Dorien kwaad. Britt werd nu echt kwaad "Jij gaat niet naar de dancing! Je blijft daar weg! Ik heb geen zin om je elk weekend daar dronken weg te moeten halen!"
Dorien keek haar moeder uitdagend aan "Hou me maar is tegen! Ik doe toch waar ik zin in heb!" En rende naar boven.
Britt schudde haar hoofd "Wat heb ik in godsnaam verkeerd gedaan?" Johan keek Britt aan "Het is niet jou schuld dat ze zo doet, ze zit in de pubertijd Britt." Britt zuchtte: "Zo was ik vroeger nooit." "Laat haar nu maar uitrazen. Ze komt straks wel naar benenden en dan heeft ze spijt." Britt keek Johan aan Ik hoop het, ik weet echt niet wat ik met haar aan moet, ze maakt overal nu een groot probleem van." "Ik weet het, je moet straks maar is met haar gaan praten als ze wat rustiger is en wanneer we klaar zijn met eten. Eet nu maar gewoon je eten. Dorien komt zo wel weer naar beneden want ze heeft nog geen hap gegeten." En Johan kijkt naar het bord van Dorien. Britt zuchtte en ging weer verder met haar eten. 
Na het eten ruimde ze de tafel op en ging met de afwas bezig.
Johan liep met Simon naar boven omdat hij niet verder kwam met zijn huiswerk.
Johan en Simon liepen naar Simons kamer toen opeens Johan voor de deur van Dorien bleef staan. Hij hoorde Dorien wat zeggen ze had iemand aan de telefoon "ik kom vannacht om half 2 wel naar je toe. Waar ben je dan? Oké dat is ook goed. Je mag geen geluid maken want anders hoort me moeder het. Blijf maar voor aan de straat wachten dan kan ik zo achterop springen. Oké, ik spreek je straks. Dag" Johan wist niet wat hij hoorde en zei tegen Simon dat hij zo wel kwam. Hij liep weer naar benenden en liep naar Britt toe die net klaar was met de afwas. "Britt, ik hoorde Dorien net praten aan de telefoon. Ze heeft een afspraak gemaakt voor vanavond om half 2!" Britt keek Johan verward aan. "Ik liep net met Simon naar boven toen ik langs de deur van Dorien liep hoorde ik haar praten, ik was nieuwsgierig en ben blijven staan. Ze had het over vanavond dat ze die persoon wel zag. Ze zei dat ze hem of haar wel om half 2 voor aan de straat zou zien!" Britt keek Johan met grote ogen aan "Om half 2 vannacht?" "Heb je dat wel goed verstaan?" Johan knikte: "Ja dat heb ik wel heel goed verstaan." Britt keek hem aan.
En liep toen naar Dorien haar kamer.
Ze liep de kamer van Dorien binnen "Heb ik je gezegd dat je binnen mocht komen! Je kunt toch wel eerst kloppen!" riep Dorien. "Met wie heb jij afgesproken straks?" Dorien keek hij vragend aan "Hoezo met wie heb je straks afgesproken, ik heb met niemand afgesproken, en als ik dat wel had dan ging het je nog niks aan!" "Je moet nu is heel goed luisteren! Jij gaat niet weg vanavond! Je gaat helemaal niet meer weg als je zo blijft doen!"Dorien keek haar aan "Waarom mag ik niet weg!"Je hebt geen eens een goede reden om me thuis te houden!" Britt "Die heb ik wel, je loopt al weken een grote mond op te zetten, ik ben het beu! Je gaat maar is een keer luisteren naar wat ik zeg!" Dorien keek Britt aan "Ik ben oud en wijs genoeg om me eigen plan te trekken. Daar heb ik jullie niet voor nodig!"
"Je denkt da je ons niet nodig heb, je kunt nog niet eens voor jezelf zorgen!" Dorien keek haar moeder kwaad aan "Hoe kan ik n u voor mezelf zorgen, als jullie 24 uur op me lip zitten! Ik doe in jou ogen niks meer goed! En ze wou langs Britt lopen als Britt haar opeens bij haar arm vast pakt. "Neen, we lopen nu niet weg! Je gaat hier zitten en je luistert maar is een keer naar me en ze drukte Dorien op haar bed. Dorien stond weer op "Ik heb al lang genoeg naar je geluisterd!" Britt duwde haar weer terug "Ik zei dat je bleef zitten tot dat ik was uitgepraat!" Dorien pakte haar MP3 speler en zette hem op "Je praat maar tegen de muur ik luister niet meer naar je!" Britt pakte Dorien haar MP3 speler af. "Geef hier! Hij is van mij!" "Je luistert maar eerst naar me, Wat heb je toch de laatste tijd!" Dorien keek voor zich uit en deed net alsof Britt niet bij haar was. "Bon, jij wilt niet luisteren? Ook goed! Je zoekt het maar uit!" riep Britt kwaad. Britt gooide Doriens Mp3 speler op haar bed en liep kwaad haar slaapkamer uit. Dorien stond op en gooide de deur dicht.
Britt liep naar beneden en plofte op de bank neer.
Johan kwam ook naar beneden. Hij ging naast haar op de bank zitten.
"Trek het je niet aan Britt" Britt keek Johan aan "Ik moet het me niet aan trekken! Ze schreeuwt tegen me! Dat heeft ze nog nooit gedaan! Wat heeft ze toch." Johan keek Britt aan "Nu moet jij niet tegen mij beginnen." Britt lachte: "Sorry" En gaf hem een zoen. 
"Ik zal vannacht geen oog dicht doen, ben bang dat ze wel weggaat. Ik heb geen idee wat ze gaat doen, en met wie."
Johan zuchtte: "Ik zal het ook niet weten, maar jij gaat niet de hele nacht op wacht zitten. Jij hebt ook je rust nodig."
Britt keek Johan aan "Straks gaat ze wel weg, en weet ik veel met wat voor gek ze mee gaat."
Johan liep naar de keuken "Wil je ook koffie?"
"Ja, doe maar" zei Britt terug.
Dan kwam Simon naar beneden en ging op de bank zitten.
"Wil je ook wat drinken Simon?" vroeg Johan die met de koffie aan kwam.
"Ja, ik heb dorst gekregen van al dat studeren."
"Simon, met wie gaat Dorien om op school?"vroeg Britt aan hem.
"Haast met iedereen uit de klas en een met een paar jongens die in het laatste jaar zitten. Waarom vraag je dat Britt?"
Britt schudt haar hoofd, gewoon een vraag. Hoe heten die jongens van het laatste jaar?"
Simon dacht goed na "Een ene Dylan, Milan en een Senne, maar ik ken ze niet echt goed. Ze zitten in het laatste jaar. Ze zijn allemaal een beetje verzot op Dorien. Vorige week zag ik Dorien met Dylan hand in hand lopen en in het fietsen hok zaten ze te kussen. Ze zaten op de scooter van Dylan en zijn toen even later weg gereden." Britt keek Simon aan, gaat Dorien vaak met Dylan om?" Simon knikte de laatste tijd zijn ze niet bij elkaar weg te slaan." Britt zuchtte daar heeft ze vannacht dus een afspraak mee."
Johan kwam terug met wat drinken voor Simon. "Je denkt toch niet dat ze 's nachts met een jongen weg gaat?" Britt zuchtte en haalde haar schouders op "Ik ken me eigen dochter niet meer, hoe ze de laatste tijd doet. Ik hoop niet dat het wat te maken heeft met die Dylan of de andere jongens." Simon dronk snel zijn glas leeg en liep toen naar de trap "Welterusten ik ga slapen." "Welterusten jongen." zei Johan, 
Britt was helemaal in gedachten. Johan sloeg een arm om haar heen. "Maak je nu niet druk om Dorien, die gaat echt niet vannacht weg." Britt keek Johan aan "Ik weet het niet, Dorien is echt boos." Johan zuchtte: "We doen gewoon de deur op slot en nemen de sleutels mee naar onze kamer, oké?" Britt glimlachte: "Oké." Johan kuste haar. "Je moet je niet zo druk maken." Britt glimlachte. Johan zette de TV aan en ze keken samen een film.
De film was afgelopen als Johan op wou staan, maar zag dat Britt sliep. Hij zette de TV uit, en ging zachtjes een deken halen. Hij deed de deur op slot en nam de sleutel mee naar de slaapkamer zoals afgesproken was. Hij ging toen ook maar slapen.

Dorien was nog altijd wakker. Ze lag op bed. Ze wachtte tot het half 2 was. Dan sliepen Johan en Britt, en kon ze onopgemerkt naar Dylan toe. Ze kon niet wachten om hem weer te zien. Ze was tot over haar oren verliefd op hem. Dorien keek op de klok en zag dat het al half2 was. Ze ging zachtjes uit bed en liep heel zachtjes naar beneden. Halverwege de trap zog ze zich dood, er lag iemand op de bank. Zou ze gewoon door lopen... of zou ze terug keren naar haar kamer...Stel je voor dat haar moeder wakker was. Dan was ze er bij! Dorien liep zachtjes naar de deur ze wou hem open doen maar het wou niet. De deur zat op slot. Ze probeerde de sleutel te vinden maar kon hem niet vinden 
Dan opeens hoorde ze Britt hoesten.
Ze bukte snel en ging achter de bank zitten. Britt was wakker geschrokken. Ze keek een beetje verbaasd toen ze zag dat ze op de bank in slaap was gevallen. Ze ging rechtop zitten en keek naar de klok. Het was al kwart voor 2. Ze dacht over het gesprek met Johan. Zou hij de deur wel op slot hebben gedaan?? Ze stond op en liep naar de deur. Ja gelukkig die zit op slot.
Dorien die liep zachtjes om de bank heen zodat Britt haar niet kon zien. Ze hield haar goed in de gaten. Stel je nou is voor dat ze werd betrapt!! Dan kon ze de eerste maanden wel eens goed straf krijgen! Ze zou het huis niet meer uitmogen! En dat kon ze nu niet gebruiken. De knapste jongen van de school, daar had zij verkering mee! Iedereen was stik jaloers. Iedereen wou wel met hem, zij vond hem ook meteen een stuk. En gelukkig vond hij dat ook van haar.

Britt liep half slapend naar de slaapkamer en kleedde zich uit en ging in bed liggen. Waar ze meteen weer in slaap viel.
Dorien liep snel weer naar haar kamer toe. Waar ze meteen Dylan opbelde. "Heykes met mij. Ik kan niet komen de deur zit op slot! Ze wisten dat ik weg zou gaan. Het was even stil aan de andere kant van de lijn. "Shit man! Dan moet ik zonder je naar de anderen!""Ja sorry, ik kan echt niet weg ik heb geen sleutel van de deur, en ik kan hem ook niet vinden." fluisterde Dorien. "Nou dan zie ik je morgen wel op school.” zei Dylan. "Ja, ik zie je morgen dan wel op school, je moet wel op me wachten hè bij het fietsen hok."fluisterde Dorien. "Ja, dat komt goed. Ik zie je daar wel. Slaap wel." "Slaap wel." En de verbinding werd verbroken.
Dorien ging op bed liggen. Ze dacht na. Hoe konden ze weten dat ze weg zou gaan met Dylan. Simon wist het niet, dus die kon niks gezegd hebben. Misschien had Britt haar afgeluisterd toen ze aan de telefoon zat met Dylan. Ze werd helemaal boos. Waarom konden ze haar niet gewoon met rust laten. Toen viel ze in slaap.

De volgende ochtend werd Britt wakker ze ging haar douche en liep toen naar de keuken om het ontbijt te maken, 
Ze had net de tafel klaar toen Simon naar beneden kwam. : Goede morgen Britt." zei Simon vrolijk. "Goede morgen Simon." Antwoordde Britt. "Heb je goed geslapen?" "Ja, ik heb heerlijk geslapen."Zei Simon.
En hij ging aan de tafel zitten. Niet veel later kwam ook Johan aan tafel. "Goede morgen," "Goede Morgen."zeiden ze in koor.
Ze pakten allemaal een broodje en begonnen te eten. "Waar blijft Dorien? We moeten zo naar school"vroeg Simon.
Britt haalde haar schouders op. "Ik heb geen idee waar ze blijft, ik zal eens kijken. Britt stond net op toen ze Dorien van de trap zagen komen. Ah...Je bent al wakker, ik wou net kijken als je wakker was." Dorien zei niks en ging zitten.. Ze pakte een broodje en at die snel op/ "Fiets je mee Simon? Of moet ik alleen?!" Simon keek haar vragend aan. "Wil je nu al weg?" Dorien knikte: "Ja ik wil nu al weg." Ze pakte haar tas en trok haar jas aan. "Ik wil jullie ook wel weg brengen als jullie dat tenminste willen?" vroeg Britt. "Ja, dat zal super zijn!" antwoordde Simon vrolijk. "Goed, ga jij maar met haar mee. Ik fiets wel. Ik heb geen oppas nodig!"zei Dorien boos. Britt keek haar aan "Dorien waarom doe je nu zo?" Dorien zei niks en liep naar de deur toen ze zich omdraaide Is hij van het slot?" Britt keek haar aan"Dus je wou vannacht wel weg gaan!" Dorien haalde haar schouders op "Misschien wel ja, maar is hij nou van het slot?!" "Waar wou je heen gaan met Dylan? Zo heet hij toch? Je nieuwe lief?" Dorien draaide kwaad naar Simon, "Jij kon weer niet eens zwijgen zeker?" Simon haalde zijn schouders op. "Hij is tenminste eerlijk Dorien! Hij verzwijgt niks!" Riep Britt kwaad. Dorien werd ook kwaad "En ik verzwijg wel iets zeker!" " Ja, jij verzwijgt wel wat ja, Waarom zei je gisteren gewoon niet dat je een lief had! En dat je naar hem toe wou!""Ah... En dan mocht ik zeker wel heen! Ik ken je langer dan vandaag. Als ik zeg als ik een vriend heb dan wil je hem toch eerst goed keuren! Dat is toch zo, Het eerste wat je doet is als je op je werk bent is naar de computer en kijken als hij ook een strafblad heeft toch? Nou ik kan je nu al vertellen dat hij dat heeft ja!" Britt keek haar dochter aan "Ik hoop voor je dat je weet wat je doet Dorien! Als hij inderdaad een strafblad heeft dan ga je er niet meer mee om!" "Zie je wel...Zie je wel! Jij wilt mijn vriendjes uit gaan zoeken! Nou mooi niet! Ik ga om met wie ik om wil gaan! Als je het nou goed vind of niet! En doe die deur nu los!!!" schreeuwt Dorien. Johan wou opstaan als Britt hem aan zijn arm terug trekt. "Je doet die deur niet los voordat ze is normaal tegen ons kan praten in plaats van te gillen. En ze keek Dorien weer aan. "Goed! Dan doe je die deur toch niet los!!! Dan blijf ik wel de hele dag thuis!!!" En ze liep naar de bank toe en plofte neer. Ze draaide zich om naar Simon "Bedankt hé, door jou kan ik nu niet weg! Ik zal je nog is iets vertellen!" Britt werd kwaad en ging naar Dorien toe. "Het is niet Simons schuld dat jij niet weg kunt, dat heb je aan jezelf te danken! Je met is normaal tegen ons praten in plaats van te schreeuwen." Dorien keek haar moeder aan. "Ik schreeuw nu niet meer, oké? Kan die deur nu van het slot ik kom zo te laat op school. En daar zou de lerares niet zo blij mee zijn." Britt liep naar de tafel en pakte de sleutels van Johan aan. "Dorien ik doe die deur los, als jij nu eens een keer geen grote mond meer geeft." Dorien stond op en pakte haar tas. "Jullie geven me ook geen andere keus hé," Britt keek haar vragend aan "Wij doen niks fout Dorien. Jij bent de laatste tijd zo onhandelbaar. Misschien komt dat wel door die Dylan." "wat heeft Dylan hier nou weer mee te maken!" "Kijk nu schreeuw je alweer" Ja omdat jij, me kwaad maakt. Jij haalt er iemand bij die er helemaal niks mee te maken heeft." Britt schudde haar hoofd. En deed de deur van het slot. "Ga maar gauw! Straks wordt je lief nog kwaad!"En liep toen weer naar de tafel. "Jij moet is een keer normaal doen Trut!"En Dorien liep snel de deur uit.
Britt haalde haar schouders op. En ging toen zitten en at verder.
Toen ze klaar waren met eten ruimde Britt snel op. Johan ging naar zijn werk.
"Dag schat, hoe u goed hè. " Britt draaide zich om "Ja, zal wel lukken" en gaf hem een zoen. "Tot vanavond."
Na de afwas ging ook Britt naar haar werk toe.

Dorien was inmiddels op school. Ze zette haar fiets in het fietsenhok en zag toe Dylan staan. Ze liep meteen naar hem toe. “Hey sorry, ben een beetje laat." "Geef niks hé bent er." En Dylan zoende haar. Dorien keek hem aan "Gaan we vanavond wel wat leuks doen?” Dylan keek Dorien aan. "Ja, maar we kunnen nu ook wel weg gaan. Als je dat wilt. Laten we school gewoon en dan spring je bij mij achter op de scooter en dan zijn we weg." Dorien keek om zich heen. "Oké, kom we zijn weg" En ze sprong achter op de scooter van Dylan. Dylan reed snel weg. Hij reed naar het Zuid toe. Daar aangekomen.....
"Ik hoop dat de anderen ook zo komen, ik had beloofd om hier te komen.""Dorien glimlachte. "Wie komen er nog meer dan?"
"Oh.. een paar vrienden en vriendinnen." "Ken ik ze ook?" "Neen dat denk ik niet, maar je zult snel vrienden met ze zijn. Ze zijn echt wel Oké." Dorien glimlachte. "Oké, ik zal wel zien." "Kijk!" En Dylan wees naar een groep scooters "Dat zijn ze."
Dorien keek naar de scooters die er aan kwamen. "Wees niet bang, ze zijn oké." fluisterde Dylan. "Ik weet het, ik ben ook niet bang." fluisterde Dorien terug. 
De jongens en meiden stapten af. "Ha, dus dit is je Lief!" riep een jongen. Dylan sloeg een arm om haar heen"Ja dit is nou Dorien."
"Hey" Zei Dorien vrolijk, Iedereen riep in koor ""Hey!" Een jongen liep naar Dorien toe "Eindelijk mogen we je zien, hij beloofde elke keer weer om je mee te nemen. Maar hij deed het nooit." Dorien glimlachte en keek hem aan "Zitten jullie hier de hele dag?" "Ja, we zitten hier 24 uur per dag!" Dorien keek vragend "24 uur per dag? En waar slapen jullie dan?” Dylan glimlachte "We hebben een camionette, die hebben we helemaal verbouwd en daar slapen we nu in." 
"Maar waar staan die dan?" Dylan wijste daar achter de bosjes. Niemand kan hem zo zien. Achter de bosjes is een groot voetbal velt. Dus daar komt haast niemand alleen een paar kinderen die af en toe wat voetballen, maar daar hebben we geen last van."En waar halen jullie het eten weg dan? Je gaat toch niet in een vuilnisbak lopen te zoeken hè." lachte Dorien. "Neen Neen we jatten wel is wat of als er markt is nemen we daar gewoon wat mee. Het lijkt heel erg, maar zo erg is het niet. En af en toe komen er is een paar jongentjes of meisjes voorbij en die vragen we dan of ze geld hebben." Dorien glimlachte. "Zo zou ik ook wel willen leven, Dan heb ik eindelijk rust aan me hoofd. Geen flik die elke keer achter me aan loopt!" Iedereen keek haar vragend aan "Ja me moeder is een flik, en neen jullie hoeven niet bang te zijn. Ik verlink me vrienden niet. Ik ben niet een heilig kind!" Iedereen lachte. Dorien werd een beetje rood. "Je lijkt me een toffe meid" zei een meisje. "Ik zal iedereen ffkes voorstellen, dan ken je onze namen. "dit is Steff" en ze wees naar een jongen die net een sigaret in zijn mond stopte. "Deze madam is Amber, dit is Anouk, deze slome is Sergio, dan heb je Gene en dan Tien en Fien. En ik ben trouwens Babs. Officieel heet ik Babette maar noem me maar gewoon Babs." Dorien knikte "Oké, en nu moet ik al die namen gaan onthouden?" Dylan lachte "Je leert het allemaal wel." Steff pakte zijn scooter "Kom we gaan naar de markt ik heb honger," Iedereen stapte op de scooter en Dorien sprong bij Dylan achter op.
Op de markt aangekomen.....
Dorien keek naar Steff die lang de kraampjes liep. Hij pakte wat appels en wat bananen "Ik reken het zo af hoor. Moet ook nog daar heen" en hij wees naar de druiven. De markt man stak zijn duim omhoog Steff liep wat rustiger naar de druiven toe tot dat de markt man niet meer op hem lette en hij rende snel naar zijn scooter toe. "Kom weg wezen!" Ze reden allemaal achter hem aan. Een eindje verder op liep een oud vrouwtje. Dorien zag hoe Babs haar tas van haar schouder pakte. Het oude vrouwtje viel op de grond. "Mijn tas! Ze hebben mijn Tas!" Toen zag Dorien de combi en zag Pasmans en Raymond achter hun aan rijden. "Sneller, Sneller. De flikken!" riep Dorien. Ze sloegen een pad in waar de auto niet door kon. "Die zijn we nu wel kwijt, ze komen hier toch niet langs." zei Dylan tegen Dorien. "Ik hoop maar dat ze me niet herkent hebben" zuchtte Dorien. "Wat maakt het uit, je bent nu bij ons." Dorien glimlachte, "das is waar."

"Zag je dat Raymond? Dat leek wel op Dorien! Die achter op de scooter zat." riep Pasmans. Raymond keek Pasmans aan. "Ik zag het ook. We moeten Britt waarschuwen. Voordat Dorien nog meer stomme dingen gaat doen." Pasmans keek Raymond aan. We zullen eerst maar die oude vrouw helpen. 
Ze keerde terug naar de oude vrouw. Eer standen allemaal mensen bij.
Pasmans en Raymond stapte uit. 
De man achter de kraam riep. "Ze hebben ook al van mij gejat!" Raymond stak zijn hand op "We komen zo bij u."
"Ik neem zijn verklaring wel op" en Pasmans liep naar de man toe. "Vertel het maar, wat hebben ze mee genomen." De man keek hem aan "Appels en Banen. Ik weet niet hoeveel. Maar het was een jongen. Ik schat hem amper 16." "Kunt u hem beschrijven?" De man knikte" Tuurlijk kan ik dat ik heb hem van alle kanten gezien. En zijn scooter kan ik ook beschrijven." "Nou beschrijf eerst de jongen maar"zei Pasmans. "Hij had bruin haar, en was ongeveer 1.75 lang. Hij had een jeans aan een blauwe en had gympen aan. EN een zwarte jas. Zo'n korte." En hij wees tot op zijn heupen. Pasmans knikte. "En hij had een piercing in zijn wenkbrauw. Ze waren met 10 man. Als ik goed geteld hem 4 jongens en 6 meiden. Ze reden allemaal op een scooter. Behalve 1 meisje niet die zat bij een jongen achter op." Pasmans knikte op nieuwe. "En de scooter? h\Hoe zag die eruit? "Blauw, en hij was ook nog opgevoerd!! Ik hoorde het en zag het toen hij weg reed.! De jeugd van tegenwoordig ook!" Pasmans keek de man aan. "Heeft u geen nummer plaat?" De man keek hem vragend aan "Heeft een scooter dan een nummer plaat?""Pas mans knikte. "Dus geen nummer plaat. En waar wilt u aangifte van doen? Alleen voor uw appels en uw bananen?" De man keek Pasmans aan "Ja tuurlijk." Pasmans keek hem raar aan"Oké en voor hoeveel is er gestolen?" De man haalde zijn schouders op. "D0at weet ik niet, ik denk een kilo appels en dan een kilo bananen." Pasmans schud zijn hoofd "Ik denk dat het veel minder was. Hij moest alles alleen dragen. Ik kan geen kilo appels dragen hoor!""De man haalde zijn schouders op. : Ik weet het ook niet. Ik dien dan geen klacht in, maar ik ben wel getuige. Ik heb gezien dat er een tas werd gejat, bij die vrouw."Pasmans knikte. "Oké, u bent onze getuige. Kunt u dan misschien de verdachte beschrijven die de tas heeft gepakt?" De man schudde zijn hoofd. "Ik kon dat niet zien, we waren veelte snel weg." Pasmans zucht en sloeg zijn boekje dicht. "Oké bedankt." En liep weer naar Raymond die alweer bij de auto was. "En?" Had de man wat gezien? vroeg Raymond toen Pasmans in de wagen kwam zitten. "Hij heeft alleen de jongen gezien, die appels en bananen heeft gejat. En de anderen ook wel, maar daar heeft hij geen signalement van gegeven." Raymond zuchtte. "Gelukkig, niemand heeft een signalement van Dorien gegeven. Hopelijk ziet Dorien nu in met wat voor mensen ze om gaat." Pasmans knikte. "Kom we gaan naar het commissariaat en vertellen Britt het hele verhaal." Raymond startte de auto en reed naar het commissariaat.

Ze hadden de bananen en de appels net op toen Steff opeens zei "Kijk, dat jongentje heeft vast wel iets wat we nodig hebben." De hele groep stond op en liep naar het jonentje toe. Dorien liep ook mee, maar ze had geen idee wat ze met het jongentje van plan waren. Steff hield het jongentje tegen. "Laat me je rugzak is bekijken" Het jongentje wou door lopen "Laat me met rust!" Nu begon Anouk zich er ook mee te bemoeien. "He. Hou u grote mond dicht! We willen alleen maar ffkes kijken!" Het jongentje rukte zich los en rende weg. Anouk rende achter hem aan en smeed hem op de grond. "We lopen niet zomaar weg!" En ze gaf hem een schop in zijn buik. De jongen begon te hoesten en te schreeuwen "Blijf van me af! Laat me gewoon gaan!" Babs pakte zijn tas en gooide hem leeg. Er rolde een portemonnee uit. "ah...kijk is wat ik hier vind, Anouk. Een portemonnee!!" Ze haalt al het geld er uit en gooit hem dan naar het jongentje toe. Ze pakt hem bij zijn haren op en zegt "We gaan de volgende keer niet meer weg lopen begrepen!" Het jongentje kreunt. Babs schopt hem nog een keer in zijn buik en Anouk in zijn gezicht en lopen dan weg. Tot dat Steff zegt "Heeft hij geen mobiel bij hem? Anders kan hij de flikken bellen!" Babs loopt weer terug en voelt in zijn zakken. "Hier ook nog een mobieltje, die is ook voor ons."Ze trapt hem nog een keer. Dan zien ze opeens een man naar hun toe rennen. "Iedereen rent terug naar de scooter en rijden weg. Dylan keek achter om naar Dorien en fluisterde "Je bent toch niet bang en geschrokken?" Dorien hield zich groot "Neen hoor, ik doe de volgende keer ook gewoon mee!" Dylan lachte "Oké, zo ken ik je weer!" Dorien glimlachte.

Pasmans en Raymond liepen het teamlokaal binnen.
"Britt heb je even?" vroeg Raymond. Britt keek op "ja, wat is er?" Raymond keek Britt aan "Loop even mee naar het verhoor. Pasmans en Raymond liepen naar het verhoor. Britt liep achter hun aan. En liep toen ook het verhoor in en keek Pasmans en Raymond vragend aan. "We hebben Dorien gezien." Britt haalt haar schouders op En?" Raymond zuchtte "We hebben haar gezien, ze was betrokken bij een tasjes roof en ze heeft eten gestolen op de markt." Britt schrok. "Heeft Dorien gestolen!?" Pasmans schudde zijn hoofd. "Zij niet, maar ze is wel medeplichtig. Ze hoorde er ook bij.” Britt werd kwaad. "Dit geloof je toch niet! En was ze met een jongen?" Pasmans knikte"Ja op een scooter." Britt liep kwaad het verhoor uit en liep naar de computer. Ze tikte Dylan zijn naam in. En ze zag dat hij al een keer in een jeugd gevangenis heeft gezeten toen hij 12 was. Hij had 2 jaar gekregen. Voor slagen en verwondingen. Britt zuchtte. En liep het team lokaal weer in. 'Ze was met Dylan. Hij heeft al 2 jaar in een jeugd gevangenis gezeten. Voor slagen en verwondingen. Toen ging de telefoon. Merel pakte hem op "Vanneste?" Ze schreef wat op "Waar?....Oké we komen er aan. Ze pakte het briefje. "Een jongen is in elkaar geslagen in het park. Ze waren met een hele groep op scooters." Britt keek bang "Oneen! Toch niet weer Dorien?!" Merel stond op. "Kom we gaan kijken, dan horen we het zo wie het waren." Britt keek Pasmans en Raymond aan "Gaan jullie ook maar mee," En ze liepen met zijn vieren naar buiten. En stapten in. Op weg naar het park.....


Dorien en de anderen waren op het zuid aangekomen. Iedereen stapte weer van de scooter af. Babs pakte het geld bij elkaar en telde het. "Het is wel geteld 5 euro en 65 cent!" Anouk lachte "Dat is echt niet genoeg om de avond mee rond te komen. Ze keek Steff en Dylan aan. Steff glimlachte "Oké wij gaan wel weer, het is 3 uur dus de scholen zijn ook zo uit." Babs lachte "Ik, Anouk en Fien gaan nu wel wat te drinken halen, En als jullie nou nog meer geld bij elkaar kunnen krijgen dan kunnen we daar vanavond weer wat eten en weed van kopen." Dylan lachte "Jij hebt ook altijd goede ideeën hè." Babs, Anouk en Fien pakte hun scooters en reden weg. Steff keek naar Dylan " Waar gaan we heen? We kunnen nu niet meer naar het Park." Dylan haalde zijn schouders op. "We kunnen wel naar het park vlak bij school gaan, daar ziet niemand ons." zei Dorien. Dylan sloeg een arm om haar heen. "Ze leert snel." Steff glimlachte "Je boft maar met zo'n geleerde vriendin" En ze stapte weer op hun scooters. 
Aangekomen bij het park...
Dorien stapte af. En keek in het rond. "Kijk, daar heb je een meisje lopen. Zullen wij die pakken? En ze keek naar Tien." 
Tien knikt "Oké, ik vind het goed." Dorien en Fien liepen op het meisje af. Tien pakte het meisje vast en Dorien pakte haar tas, en gooide hem leeg. "Ik heb hier wel een mobieltje...maar geen portemonnee. Het meisje probeerde zich los te maken en schreeuwde "blijf daar van af! Die heb ik net nieuw!" Tien pakte het meisje bij haar keel "Ik zou maar ophouden met gillen, anders krijg je een reden om te gillen!" En ze pakte een mes uit haar zak. Die ze op het meisje haar keel zette. "Heb je geld bij je?" vroeg Tien dreigend. "Het meisje voelde in haar jas "Ja... ja...H...Hier."Het meisje begon te huilen. Tien gaf haar een mep in haar gezicht. "Ik zei toch e gaan niet gillen! En dan bedoel ik ook dat je niet hoeft te gaan huilen!" Het meisje hield meteen op. Dorien pakte de portemonnee van het meisje af. En nam het geld. Tien gooide het meisje op de grond. En ze liepen weg. Ze zagen dat Steff en Dylan ook al iemand op de grond hadden liggen. Tien keek Dorien aan. "Je bent goed! Van wie heb je dat geleerd" Dorien werd een beetje rood."Ik weet niet. Ik deed gewoon Babs na." Tien begon te lachen "Dan kun je goed iemand na doen." Kijk nog iemand en ze wees 2 meisjes aan. Dorien keek naar Tien en knikte. Ze liepen op de meisjes af. Dorien hield de meisjes tegen terwijl Tien hun tassen pakte. "Blijf van mijn tas klote wijf!" schreeuwde er 1. Dorien pakte het meisje vast en gooide haar op de grond. "Ik zou maar rustig wezen!" Tien schopte het meisje in haar buik. : We gaan niet lopen te schelden! Oké!" Het andere meisje gaf Tien een duw zodat ze over het andere meisje viel. Dorien pakte het meisje beet en sloeg haar. "Ik zou je handen maar thuis laten! Anders wordt ze heel boos!" En gaf haar nog een mep. Tien stond snel op en gaf het meisje een kop stoot. De neus van het meisje bloede. Ze greep meteen naar haar neus. Tien ging voor haar staan "Ik zou het nu maar laten om aan me te komen anders krijg je er nog 1!" Het meisje stapte bang naar achteren. "Maak je zakken leeg!"schreeuwde Tien. Het meisje gooide snel alles op de grond. "Heb ik gezegd dat je alles op de grond moest gooien! Raap op! En geef het aan me! Het meisje pakte alles op en gaf het aan Tien. Dorien maakte de zakken van het andere meisje leeg die nog steeds op de grond lach en kreunde "Doem me niks, je mag alles hebben" Dorien zei niks tegen het meisje. Ze nam de mobieltje en de gouden sieraden mee die ze bij het meisje had afgedaan. Ze stopte alles in haar zakken. Dan loopt ze samen met Tien weer terug naar de scooter. Maar de jongens zijn er nog niet. En ze zien hun ook niet. "Waar zijn de jongens?"Tien haalde haar schouders op. "Ik weet het niet. Zullen wij zo maar is gaan? Dan spring je maar bij mij achter op." Dorien knikte. "Ik vind het goed." Tien startte de scooter en Dorien sprong er bij achter op. "Als we nu nog niet genoeg hebben dan weet ik het ook niet meer! Het meisje dat jij op de grond duwde had 50 euro op zak!!!" Tien lachte"Maar nu niet meer."
Dorien lachte er ook om. Een tijdje later waren ze bij het zuid terug. Babs Fien en Anouk zaten op een scooter te lachen en te praten. "En?? Hebben jullie al weer wat geld? riep Anouk. "Tuurlijk, we zijn een goed team! Tien wees naar Dorien en toen weernaar haar zelf. "We hebben meer dan 50 euro!"riep Dorien. Anouk, Babs en Fien stonden met een mond open. "Meer dan 50 euro!!"schreeuwde Babs. "Dat is geweldig." Dorien en Tien kwamen nu bij de anderen zitten. "Hopelijk hebben de jongens ook zo veel. We zagen ze niet meer dus we zijn weg gegaan." zei Dorien. Babs lachte "Als je met hun weg gaat dan ben je ze altijd kwijt. Ze zeggen nooit waar ze heen gaan. We zien ze straks hier wel weer." Dorien knikte. Ze pakte het geld en de sieraden. "Dit kun je misschien nog wel verkopen ofzo... of doen jullie dat niet?" Babs keek Tien aan. "Ze leert echt snel zeg! Je bent geweldig! Dit gaat Dylan wel voor ons verkopen aan die ene turk. Die koopt altijd van alles van Dylan. Hier heeft hij vast ook wel wat aan." Dorien glimlachte. Toen kwamen Dylan en Steff er ook alweer aan. "En? Hebben jullie het net zo goed gedaan als deze twee madammen?" riep Babs. "We hebben het heel goed gedaan, we hebben zelfs eten drinken en weed meegenomen! En ook nog geld en sieraden. Dylan gaat vanavond weer naar de Turk." Babs stond op en nam de tassen met eten aan "Wow! Zo veel!! En dan ook nog geld over?" Dylan lachte we zijn ook nog naar het oud begijn hof geweest, bij al die kakkers. Ze hadden veel geld op zak!" Dorien glimlachte "Wij dachten dat we veel hadden en ze gaf tien een por maar die hebben nog meer!" Tien lachte "Hun zijn getraind, wij zijn over een paar weken ook net zo als hun! Of misschien nog wel beter.!"En ze gaf Dorien een knip oog. Dorien lachte "Ja wie weet!" Dylan liep naar Dorien toe en gaf haar een zoen. "Dus jullie hebben ook heel wat meegenomen?" Dorien knikte "Ja zo'n 125 euro en wat sieraden." Dylan glimlachte nu komen we de avond wel door en morgen denk ik ook wel." Anouk stond op "Kom we gaan eens wat eten maken, op de barbecue." Ze liepen naar hun busje en pakte de barbecue er uit. Steff klom in het busje en pakte de spiritus en de kolen. Hij gooide ze op de barbecue en binnen een half uur zaten ze met zijn allen op de grond te eten. 

Britt en Merel kwamen bij het Park aan. 
Ze liepen meteen naar de ambulance broeder toe die net het jongentje in de ambulance rolde.
"En?? Hoe is het met hem?" vroeg Britt aan de ambulance broeder. "We nemen hem alleen maar mee voor de zekerheid. Hij heeft een lichte hersenschudding. Voor de rest een paar schrammen. En kneuzingen." Britt zuchtte. "Kunnen we hem straks onder vragen?" 
"Ja, dat is wel goed, we houden hem toch nog een nachtje bij ons." Britt knikte en bedankte hem.
De ambulance broeder sprong bij het jongentje achter in en sloot de deuren.
Britt en Merel liepen naar de plaats waar allemaal bloed lag.
"Ze hebben hem goed aangepakt" zei merel tegen Britt. Britt knikte. "Ik hoop toch zo dat dit niet Dorien was. Straks kan ik me dochter in een cel stoppen." Merel keek Britt aan "Dit is het werk van een zot net van Dorien!" Britt keek haar met betraande ogen aan"Stel als Dorien er wel iets mee te maken heeft. Dan ben ik haar kwijt. Iedere onderzoeksrechter sluit haar op!" Merel keek Britt aan "Daar moet je niet aan denken, we hebben geen enkel bewijs dat Dorien er iets mee te maken heeft!"
Britt keek Merel aan "Ik weet gewoon zeker dat Dorien er wat mee te maken heeft. Ze is verliefd op een jongen, en die is nou niet echt een schatje." Merel zuchtte "We komen er zo wel achter wie dit heeft gedaan. Wij gaan nu eerst na het ziekenhuis. Pasmans en Raymond regelen het hier verder wel af." Merel liep naar Raymond en zei dat ze met Britt naar het ziekenhuis ging. Britt en Merel stapten in en reden naar het ziekenhuis.
Bij het ziekenhuis aangekomen...
Merel liep naar de balie "We komen voor het jongentje die net is binnen gekomen." De vrouw keek hun vragend aan. "Heeft u geen naam?"Merel schudde haar hoofd. "Neen, we hebben helemaal niks.." Britt riep plotseling "ah.. dokter!! Waar ligt het slachtoffer?" "Op de kinderafdeling en kamernummer 7.05. "Bedankt dokter" en ze liepen naar de lift.
Britt drukte op het knopje van de lift "Hopelijk heeft hij Dorien niet herkend." Merel keek Brit taan "Stop daar nu is mee! We weten nog niet eens als het wel die bende is!" Britt zuchtte "Oké, Oké. Ik hou al op."De lift bel ging en ze stapten in. De lift ging omhoog. "Welk kamer ook alweer?" "7.05 Merel 7.05." De lift ging in 1 keer naar de 7de verdieping en ze stapten de lift uit. Op zoek naar Kamer 7.05. Ze hadden het gevonden en liepen naar binnen. Het jongentje keek hun aan. "Britt Michiels en Merel Vanneste, We zijn van de politie. Mogen we je een paar vragen stellen?"Het jongentje knikte. Britt en Merel gingen zitten. "Kun je ons vertellen wat er gebeurt is?" Britt keek naar het jongentje. Het jongentje vertelde het hele verhaal. Britt zucht. "Kun je de bende beschrijven? Hoe zagen ze eruit?” het jongentje dacht naar "Er was een jongen die had bruin haar, en had een piercing in zijn wenkbrauw." Britt knikte. "Waren er verder nog mensen bij die je kunt beschrijven?" "Een meisje ze hand lang haar, had ook een jeans aan net als de jongen."Britt keek Merel aan "Wat voor kleur haar had het meisje? vroeg Merel snel. "Blond heel erg blond. Ze had het in een staart. En ik dacht dat ze een piercing had in haar tong. Die had ik geloof ik gezien toen ze tegen me begon te schreeuwen." Britt keek Merel aan. "Kun je er nog meer beschrijven?" Vroeg Merel. "Het jongentje schudde zijn hoofd, ze lijken allemaal zo erg op elkaar." "Het maakte niet uit. We hebben er nu twee. Dan hebben we ook zo de rest. We laten je nu maar rusten. We zullen je waarschuwen als we ze hebben. Of als we je nodig zijn." Het jongentje knikte. Britt en Merel liepen zijn kamer uit. 
Britt draaide zich om naar Merel. "Hij heeft Dorien niet herkend." "Britt misschien was Dorien er wel helemaal niet bij." Britt keek haar aan misschoen heb je gelijk. Ze liepen weer naar de lift en gingen toen weer naar het commissariaat. 
Pasmans en Raymond waren er ook. "En?? Weten jullie al wat meer?" vroeg Britt snel. Pasmans keek naar Britt "Ze hebben de nummer plaat van een scooter. "Het is ene Anouk de Witte. Ze is 16 jaar. Voor de rest hebben we niks kunnen vinden. Alleen haar adres." Britt keek hem aan. "Ben je al ij haar thuis geweest? Pasmans knikte "Ze is al een maand weg van huis. Haar moeder heeft haar buiten gegooid. Toen ze op een nacht thuis kwam met gestolen spullen." Britt keek Pasmans aan "En weet ze waar haar dochter nu is?" Pasmans schudde zijn hoofd. "De moeder heeft geen idee waar haar dochter is, En wat ze allemaal doet. Ze gaat al maanden iet naar school. En kwam af en toe thuis. Om geld en kleren op te halen."Britt zuchtte en liep naar haar stoel. Ze ging net zitten als haar telefoon gaat. "Michiels?" "Ja, Dorien is ziek, sorry had geen tijd om haar ziek te melden...Oké, ik zal de volgende keer aan denken. Dag" Britt gooide haar gsm op bureau "Ze is vanmorgen niet op school aangekomen!" Merel ging ook zitten. "We moeten weten waar de bende rond hangt. We hebben al 2 foto's. We kunnen rond vragen in de stad of ze hun hebben gezien. Misschien komen we zo achter de bende?" zei Merel. Britt haalde haar schouders op. "Dan mogen we heel Gent af zoeken. Weet ik veel waar pubers zich verstoppen!" Pasmans stond op "Ik weet het! Het zuid! Daar zijn heel veel jongeren! Misschien zitten ze daar?" Britt haalde haar schouders op. "Ik weet het niet." Raymond kuchte een keer "Kun je haar gsm niet lokaliseren?" Merel knikte "doe maar hier heb je het nummer van haar"En ze schreef het nummer van Dorien op een papiertje. Raymond liep naar haar toe en ging toen weer aan zijn bureau zitten. En belde Belgacom. 
Merel keek Britt aan "Zullen we dan maar naar het zuid gaan?" Britt stond op. "Ja, we kunnen altijd proberen" En ze reden naar het Zuid toe.

Dylan zoent Dorien "Ik ga nu ffkes naar de Turk, jij vermaakt je hier wel denk ik." Dorien keek hem aan "Tuurlijk vermaak ik me wel hier. Wees maar niet bang ik ben niet opeens weg ofzo." Dylan lacht en liep naar zijn scooter. "Ik zie jullie zo wel weer!" Dorien was alweer druk aan het kletsen met Babs. Na een tijdje zien ze Dylan terug komen. "We moeten hier weg! De flikken lopen met mijn foto en die van Anouk rond, Ze zoeken ons!" Dorien keek Dylan aan "Wie loopt er mee." "Weet ik veel ik ken ze niet! Een wijf met blond haar en 1 met donker haar." Dorien keek bang "De blonde das mijn moeder! Ik moet hier weg. Kun je me naar iemand toe brengen? Daar vind ze me nooit!" Dylan keek haar aan"En wij dan? Wij mogen wel gevonden worden!?" Dorien keek hem aan "Ze zoeken je al, en vinden doen ze je dan toch wel! Breng me nou maar gewoon weg!" Dylan keek haar aan "Wij gaan met zijn alleen weg!" Babs ging zich er ook mee bemoeien "Ik begrijp haar wel! Je moet haar gewoon heen brengen waar ze zich veilig voelt! Je moet niet aan jezelf denken Dylan!! Jij hebt haar in deze shit gebracht dus haal je haar er ook maar weer uit!" Dylan reed met zijn scooter weg zonder nog om te kijken. "Oké, dat was dus je vriend. Lekker is hij hè?! Spring maar bij mij achter op. Ik breng je er wel heen. Waar moet je heen?" "Ik ga naar Tony die woont op een boot. Daar zal ze me nooit zoeken" Babs keek haar aan "Ik weet niet waar dat is.” En ze stapt van de scooter "Hier rij zelf er maar heen ik spring wel bij jou achter op." Dorien nam de scooter over en reed met Babs achter op naar Tony toe. Bijna bij de boot aangekomen stopte ze. "Ik loop wel verder, anders gaat ze weer vragen stellen." Babs knikte "Oké, ik zie je snel weer hoop ik?" Dorien haalde haar schouders op "Ik weet niet. Dylan wil me niet meer zien..." Babs keek haar aan "Dan kunnen wij nog wel met elkaar omgaan." Dorien glimlachte "Ja, dat is waar." Babs pakte een pen en een papiertje hier heb je me nummer bel me als er wat aan de hand is. Ik ga nu ook weer naar huis toe." Dorien pakte het papiertje aan en liep toen we. Babs reed weg. Dorien stapte de boot op en klopte op de deur. Tony deed de deur los "Het Dorientje! Wat kom jij hier doen?" Dorien keek Tony aan "Ik moest vragen als ik een weekendje bij je mocht blijven slapen van mama. Ze moet veel werken. En ze wou iet dat ik alleen thuis bleef. Simon is naar een vriendje. Ik had jou al lang niet meer gezien dus ben ik hier." Tony keek haar aan "En waar zijn je kleren dan? Wil je hier slapen zonder kleren?" Dorien werd rood. "Neen...ik ben het vergeten" "Maar kan wel wat gaan kopen... Ik heb geld genoeg Ik kan zo wel ff naar de stad gaan. Ik moest toch nieuwe kleren kopen van mama." Tony keek haar vragend aan "Je moeder heeft me niet eens gebeld. Anders belt ze altijd" Dorien keek naar beneden "Ze heeft een grote zaak. Ze had geen tijd." Tony stapte achter uit "Kom maar binnen dan. We gaan zo wel naar de stad. Heb Vera net van school gehaald.” Dorien liep naar binnen en plofte neer op de bank. "Hey Vera." Vera glimlachte "Hey Dorien." En ging weer verder spelen met haar pop. "Ze groeit snel zeg." Tony glimlachte "Ja zeg dat wel. Ze gaat nu ook al voor het eerst naar de school. Naar de kleuterschool." Dorien glimlachte. Tony pakte de jas van Vera en die sprong al meteen omhoog. "Waar gaan we heen?" Tony lachte "We gaan even naar de stad, we gaan kleren kopen voor Dorien." Dorien, Tony en Vera vertrokken met de auto naar de stad.

Britt liep naar een vrouw toe. "Hebt u deze jongen misschien gezien?" De vrouw knikte "Ja die zitten altijd daar" en ze wees naar een paar bosjes. "Achter de bosjes, we hebben altijd ruzie met hem. Hij zit iedereen uit te schelden als ze voorbij komen en naar ze kijken. Ze zitten er altijd met een hele groep. Hij heet Dylan en dan heb je nog Babs en Steff en dan nog een paar." Britt pakte de foto van Anouk erbij. "Zit zij er ook bij?" "Ja. Dat is een lastpak...Die heeft me kleinzoon is een keer in elkaar gemept omdat hij haar geen geld wou geven! Snapt u dat nou? Zo'n jong kind en dan al een crimineel!" Britt zuchtte "Ja ik weet het. Hebt u dit meisje wel eens gezien?" En ze pakt een foto van Dorien uit haar jas. "Neen nog nooit gezien, zo'n schoon kind. Die zit toch niet bij een bende?" Britt schudt haar hoofd. "Neen.. Neen " De vrouw zuchtte "Gelukkig het is zo'n schoon kind. Die durft nog geen eens een mug kwaad te doen. Dat zie ik zo in haar ogen." Britt glimlachte. "Bedankt"En liep naar Merel toe. "Ze zitten altijd achter die bosjes daar. Die vrouw kende Dylan zelfs bij naam en ze had het over een Babs en een Steff." Die Babs moet geen lieverdje zijn. Ze heeft al de kleinzoon van die vrouw in elkaar geslagen omdat hij zijn geld niet wou geven." Merel schreef de namen op en ze liepen naar de bosjes toe. "Ik zie een busje staan!" riep Merel. En ze liep over een pad naar het busje. Britt volgde haar. Britt en Merel trokken allebei handschoenen aan en maakte toen het busje open. "Kijk! Ze bleven hier altijd slapen zo te zien. Er liggen allemaal matrassen in. En eten en drinken. Britt keek naar Merel. Merel pakte de tas met boodschappen en gooide die leeg voor haar. "Wat hebben we hier. Eten en condooms!"Ze keek naar Britt. Britt schrok zich rot "Oh... God Dorien!! Heeft ze hier met die Dylan......in een busje?" "Britt hij is nog dicht." "Dat maakt niet uit. Alle jongens hebben condooms op zak. Ik wil haar vinden Merel! Ze weet niet met wat voor bende ze om gaat!" Merel zuchtte "We hebben nog niet zoveel. Alle mensen kennen ze, maar niemand weet waar ze nu zijn." Britt gooide alles weer in het busje. "Ik bel Nick en Bruno! Ze moeten het hier in de gaten houden! Van mij part de hele week! Ze komen toch een keer terug?" Merel haalde haar schouders op "Ze moeten toch ergens slapen?" Britt pakte haar telefoon en belde Nick op. " Nick, jullie moeten vandaag patrouile rijden bij het Zuid.....Neen nu meteen! Sorry, maar ik ben Dorien kwijt. We hebben de plek gevonden waar ze gezien zijn. Maar nu zien ze vanmiddag weg gegaan en nog niet terug gekomen....Ja oké tot zo."En ze hing de gsm op. "Ze komen er meteen aan." Merel glimlachte. "Wat doen we nu?"Niemand weet waar ze zijn. Zullen we Pasmans en Raymond vragen als ze die Babs en Steff is door de computer willen halen? Misschien hebben we dan wel wat om mee verder te gaan."Britt knikte. Toe maar. "Merel liep naar Pasmans en Raymond die nog steeds de mensen aan het onder vragen waren. "Raymond, kun je naar het commissariaat gaan en dan deze namen door de computer halen? We willen kijken waar hun zijn. En misschien komen we er dan achter waar de anderen zijn."Raymond knikt "Maar als deze twee nu ook al van huis zijn weggelopen? Dan hebben we nog niks." Merel zucht "Ik weet het, maar je kunt het proberen. Ze wonen allebei in Gent. Hopelijk hebben we ze dan zo te pakken." Raymond zuchtte "Ik hoop het ook. Hopelijk wonen er niet meer Steff-en en Babs-en in Gent dan deze twee.""Merel keek Raymond aan "Probeer het maar. Dan is Britt ook weer gerustgesteld als we deze twee wel te pakken kunnen krijgen." Raymond knikt en liep naar de auto"Pasmans!!" Pasmans keek verward om zich heen en liep toen naar Raymond. "Waarom gaan we nu weg?" Raymond zucht "Kom nu maar!" Pasmans zucht en stapte in.
Merel liep weer naar Britt toe"Ze gaan terug naar het commissariaat."
Britt zag Nick en Bruno ook aan komen. Ze liep naar hun toe. "Daar staat hun busje."Britt wees naar de struiken "Achter de struiken. Je mag hem geen seconde uit het oog verliezen! Ik wil me Dochter vanavond nog terug thuis hebben!" Nick keek naar Merel. "Kunnen jullie ons waarschuwen als ze er weer zijn? Dan komen we gelijk. We moeten Dorien terug vinden, voordat ze stommiteiten uit haalt." Nick knikte. "gaan jullie maar, wij blijven hier tot ze weer komen. We bellen jullie meteen."Merel en Britt liepen naar de auto en reden naar het commissariaat.
Britt en Merel liepen het teamlokaal binnen.
"Britt kun je ffkes komen?" vroeg John. Britt liep naar hem toe. "Ja, wat is er?" "Ga eens zitten, ik heb net te horen gekregen dat we vanaf maandag een nieuwe erbij krijgen. Tony Dierickx. Ze heeft hier al eerder gewerkt." Britt keek meteen een stuk vrolijker. "Dat meen je niet! Komt ze terug?!" "Ja, Merel wil een half jaar op non actief gezet worden, omdat ze verder wil studeren." Britt keek blij. "O das is geweldig! Ik met Tony weer! We zijn zo goed op elkaar ingespeeld!" John keek Britt aan "Jij en Merel zijn ook goed." "Ja, dat weet ik, maar met Tony liep het allemaal beter nog beter dan met mij en Merel." lacht Britt. "Daar ben ik blij om. Ik had het al gehoord dat jullie een goed en een hecht duo vormde, Jullie hebben al heel veel mee gemaakt met zijn tweeën." Britt knikte"Dat is waar. Zij was erbij toen we de Moordenaar van Mark pakte." John knikte"En ik hoop dat jullie net zo'n goed team vormen als 4 jaar geleden." Britt glimlachte "Zeker weten, John! Je zult er geen spijt van krijgen!"Britt stapte op en wou weg lopen als John haar terug riep "Hoe gaat het met Dorien? Heb je die al terug gevonden?" Britt's gezicht vertrok"neen nog steeds niet. We hebben wel de plek gevonden waar de bende zich altijd schuil houd, maar ze waren vanmiddag allemaal vertrokken."John knikt"hou me op de hoogte Britt."Britt knikte. En deed de deur dicht en liep naar Merel. "Waarom heb je me niet gezegd dat Tony weer kwam. En dat jij een half jaar op non-actief werd gezet?" Merel glimlachte "John wou het je zelf vertellen. Ik mocht niks verklappen. Ook niet voor de anderen." Britt glimlachte "Ik vind het super voor jou! Datje verder gaat studeren. En dat ik mijn eigen partner weer terug krijg naar 4 jaar! Ik miste haar zo. Vooral de eerste paar jaren. Jij was ook een hele goede partner hoor! Maar met Tony was het gewoon.....gewoon....ja nou je weet wel wat ik bedoel" Merel lachte "vertrouwd?" "ja, dat ja vertrouwt." 
Raymond kwam het teamlokaal ingelopen "Ik heb Babs gebeld en die komt zo hier heen. En die Steff is ook al 3 weken niet thuis geweest." Merel keek Britt aan "Hopelijk kan Babs ons vertellen waar Dorien is." Britt keek Merel aan: Ik hoop dat ook. Ik wil weten hoe het met haar is. Ik word gek, omdat ik niet weet waar me dochter is. En als alles wel goed met haar gaat." Raymond knikte "Ik weet hoe het is om niet te kunnen weten hoe het met je dochter gaat. En als je haar niet kunt zien." Britt glimlachte. 
Toen kwam Carla met Babs binnen. "Ze had een afspraak met jou Britt?" Britt liep op het meisje af "Ben jij Babs?" Babs knikte "Dat ben ik ja." "Waarom willen jullie me spreken?" "Loop maar even mee naar het verhoor. Daar leggen we alles wel uit." Babs liep achter Merel aan naar het verhoor. En Britt liep er achter aan. "Ga maar zitten"zei Merel tegen Babs. Babs ging op een stoel zittenen Merel en Britt gingen tegen over haar zitten. Merel begon met vragen te stellen "Ken jij Dylan?" Babs knikte. "En hoor jij ook bij de bende van Dylan?" "Wat voor bende? Ik zit niet bij een Bende. Ik zit alleen bij een groep vrienden. Waar Dylan ook tussen zit ja. Maar dat noem ik geen bende." "Je weet best waar over dit gaat!"schreeuwde Britt. Merel keek Britt aan "Rustig Britt." Britt knikte. "Ken je ook dit meisje? Britt legde een foto van Dorien op tafel. "Neen, nog nooit gezien. Die hoort niet bij ons. Ze zit alleen bij ons op school. Maar ze hoort niet bij ons vrienden groepje." Britt keek Merel aan"Ben je zeker?" "Ja, ik ben heel zeker. Ik heb haar alleen ooit is bij ons op school gezien. Maar ze is nooit bij ons op het Zuid. Ik ken haar net eens." "Oké, je kent haar niet, maar wie zit er nog meer bij jullie in het vrienden groepje?" vroeg Merel. "waarom wil je dat allemaal weten?" 
"We willen gewoon weten wie er allemaal in de bende zit, meer niet." "Oké, Dylan zit er dus bij en Steff en Anouk.” 
"Wat zijn hun achternamen?" Babs haalde haar schouders op "Ik heb geen idee, dat vind ik niet belangrijk." Britt zuchtte. "Waar zijn de anderen nu? Jullie zijn vanmiddag weg gegaan. Waar zijn de anderen?" Babs haalde haar schouders op "Ik weet het niet, Ik was gewoon thuis. Dus ik weet niet waar ze zijn." Merel keek naar Babs " En waar zijn jullie dan zoal als je niet op het zuid bent?" Babs zuchtte"Overal en nergens. In gent. In de stad. Of soms in het park." "ah.. het park en daar zijn jullie vanmiddag ook toevallig geweest?" Babs haalde haar schouders op "Misschien." Britt keek het meisje diep in haar ogen aan "Jullie hebben die jongen over vallen of niet soms! Jij en Dylan Steff en Anouk! En de anderen. En jullie hebben de tas ook nog gestolen van een vrouw en op de markt hebben jullie wat gestolen! Of niet soms!" "waarom vraag je dit allemaal! Als je het toch al zo goed weet!" Ah, je ontkent het dus ook niet!" "Waarom zou ik het moeten ontkennen. Al sik dat doe dan blijven jullie door vragen. Het maakt toch niet uit wat ik zeg. Ik was er bij ja. Maar ik heb helemaal niks gedaan! Ik ben de tas niet gepakt ik heb niks gestolen en ik heb ook de jongen niet aangeraakt!" "Dus je was er bij! Dan kun je ook wel de anderen noemen! We weten dat jullie met meer waren!" Babs zucht "We waren niet met meer, Ik heb alle namen al opgenoemd." "Je liegt!"Oké, oké...Er waren nog 2 jongens bij en nog 3 meiden." "Ik wil de namen horen!" Babs ging goed zitten "Mike, Jordy, Selina, Zoë en Tina. Ik ken hun achternamen niet. Dus daar hoef je me ook al niet om te vragen!" Merel schreef de namen op. "Waar zitten ze op school?" vroeg Merel haar. "Ze zitten gewoon bij ons op school." Merel noteerde alles. "Je weet dat je nu hier mag overnachten? In plats van in het busje?" Babs zucht"Ja dat weet ik." "Morgen wordt je voor de onderzoeksrechter gehaald en reken maar dat je er niet zo makkelijk van af komt!"Babs haalde haar schouders op Alles is beter dan bij me ouders zitten." Britt en Merel liepen het verhoor uit. "Kun jij hem weg brengen, Eddy?" Eddy knikte "tuurlijk Vanneste" Merel en Britt liepen naar het teamlokaal. "We hebben nog meer namen." Pasmans stond al op. "Ik kijk wel voor jullie." Hij nam het papiertje al van Merel aan. Maar hij kon niks vinden op de namen. Ik denk dat ze vals zijn. Britt liep kwaad naar de cel van Babs. "Je gaat me nu de namen geven van je medeplichtigen!"Bas keek haar aan"Ik kon het toch proberen? Maar goed. Ik zal alle namen geven. Steff, Dylan, Anouk, Tien Fien, Sergio Amber, en Gene. Dat waren ze." Britt liep de cel uit terug naar het teamlokaal. "Probeer deze maar is" En ze gaf het briefje weer aan Pasmans. Die weer terug liep naar de computer. 5Minuten later kwam hij al terug, "Hier, ik heb ze allemaal. Het lijkt net dat ze elkaar hebben leren kennen in de jeugdgevangenis." Britt pakt de papieren van Pasmans aan en begon er aandachtig in te lezen. Ze hebben allemaal wel eens gestolen. Alleen Tien en Fien zijn nog blanco." "Zal ik ze bellen Britt? Vroeg Pasmans aan Britt. "Graag, dan bel ik Nick al om te kijken als hij al wat meerwet. Dan gaat de GSM van Britt. "Michiels? Oké, we komen er aan." Kom we gaan. Ze zijn er. Pasmans Raymond komen jullie ook maar mee. Iedereen rende naar hun auto’s en reden weg. Op weg naar het Zuid.

Dorien en Tony waren net thuis als Dorien haar gsm af gaat. "Met Dorien?" "Hey" het was Babs die snel belde "Je moeder is naar je op zoek! Ik ben op het commissariaat. Ik moest alle namen geven, van de groep. Heb jou naam niet gezegd hoor, Jij kon ook niet weten wat we allemaal aan het doen waren. Ik zie nu ook pas in wat we allemaal hebben gedaan. We zijn echt stom geweest Dorien! Stel nou dat de twee meisjes een klacht in dienen of de jongen! Dan ben ij er ook nog bij!" Dorien schrok "Ja ik weet het, maar ik hoop dat ze niks zeggen! Dat ze geen klacht indienen!" Babs ik hoop het ook. Nou ik moet ophangen Ik spreek je snel hoop ik!"En de lijn werd verbroken. Tony had alles gehoord"Wie mag geen klacht indienen?""Oh.. een leraar...We hebben hem vanmiddag lopen pesten en nu zijn we bang dat hij naar de directeur loopt om alles te zeggen." Tony lachte"Dat ken ik. Dat hadden wij ook altijd." 
Britt glimlachte. "Wat gaan we eigenlijk eten?" "Ik wou pannenkoeken bakken. Kom je me helpen?" "Graag!"
Tony en Dorien gingen samen pannenkoeken bakken. En daarna aten ze gezellig met z'n drieën. Tot dat ze niet meer hoefden. 
Tony "Ik zit echt vol" "Ja ik ook!" Vera was alweer met haar pop aan het spelen.
Dorien zette de vaat in de vaatwasser en ging toen ook op de bank zitten. "Zo heb nu eindelijk weekend." Tony lachte "Ja ik ook. We gaan morgen naar de Dierentuin. Vind je dat leuk?" Dorien knikte "Ja dat vind ik super leuk! Tony lachte"Ik breng nu eerst Vera naar bed." Vera keek treurig naar Tony "Dorien moet me naar bed brengen" Tony lachte "nou je hoort het. Jij mag het doen!" Vera en Dorien liepen naar de slaapkamer van Vera een half uur later kwam Dorien weer terug. "Zo die ligt in bed, moest haar ook nog een verhaal voorlezen." "Ja, anders gaat ze echt niet slapen. Ze kan niet zonder ene verhaal slapen."Dorien glimlachte. "Ik ga ook naar bed ik ben moe. Waar kan ik slapen?" Tony glim lachte "Je mag bij mij in bed, ik heb anders niks, Vind je dat heel erg?"Dorien haalde haar schouders op "Het maakt me niet uit. Als ik maar kan slapen."Tony glimlachte "Slaap wel dan maar... Ik kom ook zo."Ruim eerst nog ffkes op."Dorien glimlachte "dat is goed."En liep naar de slaap kamer.

Merel. Britt, Pasmans en Raymond waren aan gekomen op het Zuid. Ze liepen voorzichtig naar de bosjes en toen naar het busje. Ze arresteerde iedereen, en namen ze mee naar het commissariaat.
Ze stopte ze eerst allemaal in een cel behalve Steff, Dylan en Sergio die gingen mee naar boven. Merel en Britt gingen Dylan verhoren, Pasmans en Raymond Steff en Sergio werd verhoord door Nick en Bruno.
"Zo Dylan, vertel is waar is Dorien?" Dylan haalde zijn schouders op "Hoe moet ik nou weten waar het kleine bange meisje is die al haar vrienden laat stikken als we bijna gepakt worden door de flikken!?" "Waar heb je haar voor het laatste gezien?!" "Vanmiddag, toen jullie ons aan het zoeken waren. Ik kreeg het in de gaten. En we gingen met z'n alleen vluchten voor jullie, maar ze wou niet mee. Ze wilde niet vluchten voor de flikken. Toen ben ik weg gereden, omdat ik kwaad op haar was. Ze heeft me gewoon laten zitten!” "Je hebt Dorien alleen op het Zuid gelaten?" "Ja, wat moest ik anders, jullie zaten achter ons aan. Ik wou niet gepakt worden!" "Wat ben jij een lafaard! Je laat je vriendin stikken. En nu is ze zoek!" Dylan haalde zijn schouders op "Dan moest ze maar met me mee komen. Ik heb het haar gezegd. Dat ze mee moest komen. Maar ze wou niet." "Oké, maar je weet niet waar ze is.......Maar je ontkent dus ook niet dat je daar was. Met de rest van de bende." Dylan knikte, "Ik was daar ja met de rest die jullie hebben opgepakt net." "mis je nu niet iemand? Die er vanmiddag wel bij was en nu niet?" Dylan schudde zijn hoofd. Merel pakte een foto van Babs erbij en gooide die voor zijn neus. "En zij dan! Zij was er vanmiddag toch ook bij?" Dylan schudde "Neen nog nooit gezien." Britt werd kwaad "Stop met liegen! Ze zit beneden in een cel en ze heeft ons alles verteld over wat jullie met die jongen hebben gedaan, met de oude vrouw en dat jullie wat fruit hebben gestolen!" Dylan knikte "Dan weet je toch alles al? Waarom zit hier dan nog!" "IK wil weten waar me dochter is!" "Dan moet je dr gaan zoeken, ik heb haar bij het Zuid achter gelaten! Ik weet niet waar ze is. Vraag het Babs die is bij haar gebleven. Misschien weet zij waar Dorien is." Britt stond op en liep meteen naar de cel van Babs toe. "Jij weet waar Dorien is. Zeg het me. Waar is mijn dochter?" Babs keek Britt vragend aan "Waar heb je het over? Is Dorien dat meisje op de foto? Waarvan jullie dachten dat die ook in de bende zat?" Britt werd kwaad "Doe niet onnozel, Dylan heeft ons verteld dat Dorien erbij was vanmiddag!" Babs keek met grote ogen naar Britt "Dorien heeft niks gedaan! Ze was er vanmiddag maar heel even! Om het uit te maken met Dylan ja! Daarom doe t hij zo, hij kan het niet hebben dat iemand hem dumpt. Dorien heeft niks met de jongen of de andere dingen te maken! Daar was ze helemaal niet bij!" Britt knikte "Oké ik geloof je, maar waar zit ze nu?" Babs haalde haar schouders op "Ik weet het niet echt waar. Ze maakte het uit met Dylan en toen is ze weer weg gefietst. Misschien zit ze al lang weer thuis. Heb je haar al geprobeerd te bellen?" Britt schudde haar hoofd. "Neen, ik heb haar nog niet geprobeerd te bellen. Omdat ik gewoon zeker weet dat ze de telefoon niet op neemt." Babs knikte "Je moet je geen zorgen maken. Ze komt heus wel weer naar huis toe." Britt knikte en liep de cel uit "Bedankt." En liep weer snel naar boven.
Merel zat alweer in het team lokaal. 
"Wat een eikel is het toch ook die Dylan. Hij zegt niet meer tot dat zijn advocaat er is." 
Britt zuchtte. "Dan zegt hij maar niks. Zijn de anderen al verhoord?"Merel knikte "Ja, en niemand weet waar Dorien is. Ze hebben haar alleen maar gezien meer niet." Britt zuchtte "Ze heeft het uit gemaakt met Dylan vanmiddag en toen is ze weer weg gegaan. Dat heeft Babs me net verteld." Merel knikte "Ik weet niet wat we nu nog kunnen doen, Het is al bijna 23.00. " Britt zuchtte "Ga maar naar huis." En jij dan Britt? Jij moet ook naar huis. Johan zit op je te wachten. Je hebt hem nog niet eens gebeld. Misschoen zit Dorien al lang thuis." Britt pakte de telefoon en belde Johan. Een tijdje later legde ze weer naar "Daar zit ze ook al niet!"
Merel keek Britt aan. "Heb je al haar vriendinnen al gebeld?" Britt schudde haar hoofd. "Kom we gaan nu eerst wat slapen en dan gaan we morgen al haar vriendinnen bellen."Britt knikte en liep met Merel naar beneden. "We vinden haar wel Britt. Gaan nu maar gewoon naar huis,. En slaap wat."Britt knikte en stapte de auto in op weg naar huis.
Britt liep de kamer in waar Johan op haar zat te wachten. "Heb je haar terug gevonden?" Britt begon te huilen "Ze is weg! IK ben me dochter kwijt!" Johan pakte haar vast en omhelsde haar. "Stil maar ze komt wel weer. Ze kan geen dag zonder haar moeder!" Johan nam Britt mee naar de slaapkamer en legde haar op bed. "Probeer maar wat te slapen."Hij ging naast haar liggen en hield haar vast. Na een tijdje sliep Britt al. 

De volgende ochtend was Vera al vroeg wakker. Ze kwam naar de slaap kamer van Tony en kroop bij haar in bed. 
Dorien werd wakker en zag Vera opeens naast haar liggen Ze glimlachte "Goede morgen." fluisterde ze. "Goede morgen” antwoordde Vera zacht. "Mama slaapt nog. Je moet heel stil zijn."Dorien kikte en ging uit bed. "Ga je met mij samen het ontbijt voor Mama maken?" Vera kroop snel uit bed en liep met Dorien mee.
Tony werd ook wakker. En liep naar de keuken. "O jullie zijn al bezig."Dorien glimlachte.
"Ze gingen gezellig met z'n drieën ontbijten en toen kleden zich om en vertrokken naar Antwerpen naar de Zoo.

Britt schrok wakker. En liep naar de keuken. Waar Johan al zat hij had de tafel al klaar gemaakt. "Goede morgen schat. Lekker geslapen?" Britt knikte. "Is Dorien er al weer?"Johan schudde zijn hoofd. "Neen, ik heb ook al op haar kamer gekeken maar daar is ze ook niet. Ze is niet thuis gekomen vannacht." Britt zucht "Waar kan ze zitten? Niemand weet waar ze is! Ze moet toch ergens zijn?" Johan zuchtte "Ik weet het ook niet schat. Heb al bij haar vriendinnen gekeken?"Britt schudde haar hoofd dat doen we vandaag. Ze at snel een boterham kleedde haar om en liep met het adressenboekje van Dorien naar haar auto en reed naar het commissariaat. 
Britt liep het teamlokaal binnen En heb je al wat van Dorien gehoord?" vroeg Merel gelijk. Britt schudde haar hoofd "Neen, helemaal niks." Ze gooide het adressen boekje op haar bureau en plofte neer. "Ik weet het niet meer. Ze is bij het Zuid geweest, ze maakt het uit met Dylan en dan? Waar ga je dan naar toe?" Merel dacht naar "Naar een vriendin?" Britt pakte het adressen boekje "Ik heb hier alle adressen en telefoon nummers van haar vriendinnen." Merel pakte het boekje. "Die staat goed vol! Daar zijn we wel een hele dag mee bezig." Ze pakt de telefoon en begon al wat nummers te bellen. Britt schreef ook wat nummer op en begon ook met bellen. Zo gingen ze de hel dag door. Ze belde veel vriendinnen en ze stuurden Raymond en Pasmans naar een paar vriendinnen toe. Maar het leverde niks op ze kunnen Dorien nergens vinden. Ze waren nog maar op de helft van het boekje en het was nu alweer 21u. "Ik stop ermee."Zuchtte Merel. "Niemand weet waar ze is. Ze hebben haar allemaal niet op school gezien. Ze wisten allemaal 100% zeker dat ze met Dylan was mee gegaan." Britt knikte ja en dat zeggen die van mij ook. " Ik ga morgen maar weer eens met Babs praten. Ze heeft ons voor gelogen." Merel zuchtte " alweer?" Britt knikte "Kom we gaan nu wel naar huis. Ik ben hier morgen vroeg wel weer dan ga ik wel verder met de lijst waar we zijn gebleven en dan ga ik ook is met Babs praten." Merel stond op "Kom we gaan." Britt liep achter haar aan. "Ik zal je morgen helpen, op me laatste vrije dag. Vanaf maandag zit ik weer op school."Merel lachte Britt glimlachte terug "Merci, Ik vind het echt super dat je me wilt gaan helpen." "Je laat je partner niet zomaar in de steek. Zie jou en Tony. Ze komt weer terug. Ze laat haar partner ook iet in de steek." Britt glimlacht "Ik zie je morgen." En merel knikt. "Tot morgen Britt." Britt stapt haar auto in en rijd naar haar toe. Thuis aangekomen zit Johan samen met Simon tv te kijken. Britt loopt naar haar slaap kamer en gaat meteen weer aan het werk. Ze gaat al Dorien haar vriendinnen bellen. Het is al 23.30 al Johan naar haar toe komt. "Britt, je gaat nu toch niet meer naar haar vriendinnen bellen? Het is bijna midden nacht." Britt zuchtte ik weet ook niet waar ze anders kan zijn!" Britt liep naar de deur "Je mag al wel gaan slapen ik ben weg." Britt reed met de auto naar het Zuid en vroeg aan iedereen als ze Dorien of het meisje op de foto ook hadden gezien. Maar niemand had haar ooit hier gezien. Het was al ochtend als Britt thuis komt. Johan zat aan de ontbijt tafel samen met Simon. "Britt je bent de hele nacht weggeweest! Je moet ook slaap hebben!" Britt haalde haar schouders op "Ik moet mijn dochter terug vinden! Dat vind ik belangrijker dan slapen. Het is al zondag! En ik heb nog niks van haar gehoord. Weet ik veel misschien ligt ze ergens in een goot. Of zit ze bij een engerd in huis. Ik wil haar vinden!" En Britt begon weer te huilen. Johan liep naar haar toe en sloeg een arm om haar heen "Ik weet dat jij je dochter terug wil, dat wil ik ook. Maar je moet niet als een gek achter haar aan gaan lopen. Als ze dat merkt komt ze helemaal niet meer naar huis!" Britt maakte zich los "Ik ga me dochter zoeken en ik zal haar vinden! En ze liep naar de slaapkamer pakte het adressenboekje en vertrok naar het commissariaat.
Daar zaten ze weer de hele dag te bellen, maar niemand had Dorien vandaag of gisteren gezien. 
Britt liep naar de cel van Babs. "Je hebt weer tegen ons gelogen! Dorien is wel gezien vrijdag met Dylan in het Zuid!" Babs haalde haar schouders op "Ze was niet bij ons. Misschien was ze daar maar even met Dylan, maar ze was niet bij ons toen wij daar waren.!" Britt ging naast Babs zitten "Ik weet dat je Dorien wilt beschermen, maar ik wil weten waar ze zit. Ik heb haar vanaf vrijdag al niet meer gezien o gesproken. Kun je begrijpen hoe ik me voel?" Babs knikte "Ik weet best hoe dat voelt, maar ze was echt niet bij ons vrijdag. Ik zweer het je. Ze is voordat jullie in het Zuid waren bij ons geweest ja dat klopt maar ze heeft het toen uitgemaakt met Dylan. Toen is ze meteen weer weggegaan. Vraag het maar aan Anouk, Fien en Tien. Ik lieg echt niet." Britt knikte "ik geloof je, maar ik kan haar nergens vinden. Heeft ze niet verteld waar ze heen ging?"Babs schudde haar hoofd. "Ze heeft niks tegen ons gezegd. Ze heeft tegen Dylan lopen gillen en toen is ze weg gegaan. Ze wou hem nooit meer zien, ze was kwaad over wat hij had gedaan." Britt zuchtte "Ik was zo bang dat Dorien wat er mee te maken had. Ik was bijna zeker. Ze was zo gek op die Dylan."Babs knikte "Ja ze was smoor verliefd op hem, daarom snapte Dylan het ook niet dat ze het had uitgemaakt. Hij was woest. En hij zou haar gewoon bij zijn smeerlapperij in trekken. Dorien heeft echt niks gedaan! Dat moet je echt geloven!" Britt knikte "Ik geloof je, Dorien heeft niks verkeerds gedaan. Maar ik kan haar alleen nu niet meer vinden. Ik heb al haar vrienden en vriendinnen gebeld en ze is nergens. Weet jij misschien met wie ze heel veel optrok op school?" Babs schud weer haar hoofd “Neen, ik ga nooit met haar om op school. Ik ken haar alleen via Dylan." Britt zucht en knikt "toch bedankt" En liep toen weer de cel uit. En liep naar het teamlokaal. "Babs weet ook niet waar ze is." Merel zucht. "Ik heb een opsporingsbericht verstuurd. Hij wordt straks op de radio en tv gezet. Ze komt heus wel weer terug. Iemand moet haar toch gezien hebben?" Britt knikte "Hoe laat komt het op de radio en tv?" Merel keek op haar horloge "Het is er nu al op... als het goed is." En ze deed de radio aan. "Politie gent wil graag jullie aandacht vrijdag avond is er een meisje van 16 jaar van huis weggelopen. Ze droeg toen een jeans en rode trui en sportschoenen. Ze heeft lang blond haar en had haar haren los. Ze is 1.50m lang en heeft blauwe ogen. Het meisje heet Dorien de Bondt. Als u haar heeft gezien bel dan met 0900-8965"Klonk het uit de radio. Britt ging achter haar bureau zitten. En pakte alvast een schrijfblok. Merel ging ook zitten. "Ze hebben de telefoons door verbonden met die van ons. Het wordt dus nachtwerk."Britt keek Merel aan "En jij moet morgen weer naar school!" Merel knikte "Ja, maar dit is veel belangrijker." Britt glimlachte "Bedankt Merel!" "Het is al goed." Toen gingen de telefoons. Ze waren rood gloeiend. Er had een vrouw gebeld die Dorien had gezien in de stad. In een winkel Ze stond bij een Kassa, Er was ook een vrouw bij en een kind maar ze wist niet zeker als die vrouw wel bij Dorien hoorde. Om 7.00 's morgens was het weer wat rustiger met de telefoons. Britt zucht "Heb jij wat bruikbare tips?" Merel knikte "Ze is gezien in de stad, de vrouw wist niet als ze alleen was of met iemand anders. Ze had een vrouw en een kind gezien. Maar ze was net zeker als die wel bij Dorien hoorde." Britt haalde haar wenkbrauwen op "Een vrouw en een kind?" Merel haalde haar schouders op "waarschijnlijk heeft de vrouw het verkeerd gezien. Ik weet het anders ook niet. Maar ze is heel veel in de stad gezien. En aan het Zuid." Britt knikte "Dat heb ik dus ook vaak genoeg gehoord."

Dorien en Tony zaten aan het ontbijt. "Zal ik jou ook zo naar school brengen Dorien? Ik moet Vera toch naar school brengen."Dorien knikte ja dat is goed. Tony en Dorien zetten de vaat in de vaatwasser en Vera pakte al haar tas. "Kom mama ik kom te laat.....Kijk de grote wijzer staat al op de 3 en de kleine al op de 8!"Tony schrok hit we zijn weer te laat!" Dorien keek op en trok snel haar jas aan en ze rende met z'n drieën naar de auto. Tony bracht eerst Vera aar school en toen Dorien naar school. Toen ging ze naar het commissariaat. Ze had zin om te werken. Na 4 jaar thuis te zitten kon ze zich eindelijk weer nuttig maken. 
Dorien stond op het plein en Simon kwam meteen naar haar toe gelopen"waar heb jij gezeten! Je moeder is al vanaf vrijdag naar je op zoek!" Dorien haalde haar schouders op en liep van Simon weg. Ze pakte haar fiets en fietste naar het Zuid. Daar had zee haar tas laten liggen. Ze liep naar het busje en pakte haar tas onder het busje vandaan. Daar hadden ze hem verstopt. En ze reed weer terug naar school. 

Tony liep het teamlokaal binnen. "Hallo jongens!!" Britt keek lachend "Hey Tony! Eindelijk je bent er weer!" Nick en Bruno keken Britt aan. Tony liep naar Nick toe "Hallo ik ben Tony Dierickx de partner van Britt." Nick schudde haar de hand "De partner van Britt?? Ik ben Nick Debbaut." En ze begonnen te lachen. "Ja, ik ben De partner van Britt." En ze liep naar Bruno."Ik ben Tony Dierickx" Bruno schudde haar de hand "Ik ben Bruno Soetaert."Tony glimlachte. En liep toen naar Pasmans "Hey Pasmans, nog altijd de computer deskundige? En maagd?" "Tony hou op! Je begint toch niet weer hè!" Tony lachte "Sorry Pasmans kan het gewoon niet laten." "Hij heeft een vriend hoor! Dus zo maagd is hij niet meer" zei. Tony glimlachte "Ik ben hier ff weg en dan kom ik terug en dan hebben we andere motards. Niet dat ik het erg vind zo te zien. En dan heeft Pasmans ook nog eens een vriend! Wat moet ik nog meer weten?" En ze liep naar Raymond en ze kuste hem op zijn wang "Welkom terug Tony!" Tony glimlachte "Ik zou de nieuwe commissaris ffkes gedag zeggen." Ze klopte op de deur "Baas??" "Ah...Tony! Kom binnen."Ze gaf hem een hand en ging zitten. "Zo ik ben weer terug. Is dat uw werk die nieuwe motards?" John keek haar verward aan. Tony lachte "Laat maar, het was een grapje." John ging verder "Ik heb hier voor je een wapen, een riem en je kaart. Voor de rest weetje het hier wel. Ik hoef je niks meer uit te leggen denk ik? Je kent de weg wel" Tony knikte "Ik weet wat er me te wachten staat." John knikte "Dus je weet het ook al van Dorien?" Tony keek John raar aan "Dorien?? Wat is er met Dorien??" John zucht "Die is vanaf vrijdag al niet meer thuis geweest. We kunnen haar nergens vinden." Tony haar ogen vielen haast op de grond "Ze is het hele weekend bij mij geweest! Ze had gezegd dat ze bij mij moest logeren van Britt, Omdat ze moest over werken. Ze mocht niet alleen thuis blijven!" Tony stond op en rende naar Britt "Britt! Kom!! Ik weet waar Dorien is!!" Britt rende achter Tony aan "hoe weet je dat!" Tony draaide zich om "Ze is vanaf vrijdag al bij mij, ze had me gezegd dat jij moest werken en dat ze daarom bij mij moest slapen!" Britt keek Tony aan "Dus ze is het hele weekend bij jou geweest! En je hebt me niet gebeld!"Tony zucht "Neen ik geloofde haar Britt! Ik wist dit ook niet!" Britt en Tony reden snel naar de school van Dorien en ze liepen naar de klas van Dorien. Britt klopte aan. "Binnen!" Tony liep naar binnen ze duwde Britt de gang op. "Zou ik Dorien ffkes op de gang mogen spreken?" Dorien stond op en liep nar Tony toe. Toen zag ze Britt staan. Tony pakte haar bij haar arm en sleurde haar de gang op "Jij hebt mij heel wat uit te leggen Dorien! En je moeder ook!" Dorien maakt haar los en wil het lokaal weer inlopen Maar Tony hou haar tegen "Jij blijft hier, Je gaat met ons mee. Tony neemt Dorien mee naar de auto en Britt zegt tegen de leraar dat ze Dorien meenemen, En loopt dan nog snel naar de directeur en dan loopt ze ook naar de auto. Ze rijden naar het commissariaat. Tony zet Dorien op een stoel in de verhoorkamer en gaat voor haar zitten Britt schuift ook aan. "Waarom Dorien! Waarom ben je weggegaan met Dylan!" Dorien haalt haar schouders op "Wat maakt het uit! Ik heb toch gezegd dat ik wel voor me zelf kon zorgen! Nou zie ik leef nog!" Tony werd kwaad "Je leeft nog, omdat ik je binnen heb gelaten! Waar wou je anders heen?! " Dorien begon te huilen "Het spijt mij! Het spijt mij dat ik niet de perfecte dochter ben!" 
Britt liep naar haar dochter toe en hield haar in haar armen "Doe dit nooit weer Dorien! Loop nooit meer weg!" Dorien bleef maar huilen. "Ik zal het nooit meer weer doen!" Tony liep het verhoor uit. Britt bleef bij haar dochter zitten. Ze moest alles vertellen wat er gebeurt was. Dorien vertelde het zelfde verhaal als Babs. En zei niks over het park en over de jongen en wat er op de markt was gebeurd. Britt geloofde haar en ze liepen met zijn tweeën het team lokaal binnen."Ah, Dorien je bent er weer!" riep Pasmans. John kwam zijn kantoor uit "Zo de madam is er eindelijk weer? Het gezinnetje is weer compleet?" Britt lacht “Gelukkig wel.” "John zou je het heel erg vinden als ik nu naar huis ga met Dorien?" John schudde zijn hoofd "Neen, ga maar. Tony kan het wel alleen af vandaag denk ik of niet?" Tony knikte "Gaan jullie maar, Ik zal de pv's wel intikken." Dorien en Britt glimlachten en gingen arm in arm naar huis.

Einde

Dit verhaal is geschreven door Dana