De psychiater mag niet gestoord worden

"Hé, d'r is iets veranderd aan jou!" Merkt Ben komisch op.
"O ja?" Tony kijkt Ben stomverbaasd aan.
"Ja ik weet het zeker." Ben geeft Sel een tik in zijn zij en wijst hem naar Tony's voeten te kijken. Selattin trekt een grijns en neemt vervolgens met één en al oor plaats aan zijn bureau.
Tony kijkt vragend: "Wat is er dan?"
"Die schoenen..." Begint Ben lacherig. "Dat ken echt niet hoor.. die klompen stonden u veel beter. Net een echte boeren lomperik." Selattin en Ben beginnen te lachen.
"Vanneste!!!" Roept Tony boos uit. Ben neemt lachend plaats achter zijn bureau. Als Britt binnen komt gelopen vraagt ze: "Wat is hier zo grappig?"
Tony staat op en loopt langs Britt heen: "Niks.. Koffie?" Britt knikt.
"Tony.." roept Britt haar collega terug. "Waar zijn uw klompen gebleven? Ik vond ze wel charmant." Britt trekt een grimas, maar Tony stelt het niet op prijs en loopt boos stappend verder. Britt gaat met een lachend gezicht zitten.
"Dat zeiden wij nou ook" Zei Ben lachend.
Tony komt terug met de twee koppen koffie en gaat met een chagrijnig gezicht zitten. "Ah niet boos doen nu he!" Zegt Britt met een pruil lip op een zielige toon. Tony schudt haar hoofd en buigt zich over wat papierwerk. "Hoe staat het trouwens met die kwajongens die 's nachts graffiti op huizen spuit?" Vraagt Britt.
"Oh die hebben ze gisteravond op gepakt. Het papier werk is voor hun." Zegt Ben nog steeds met een grijns. Britt knikt en neemt een slok van haar koffie.
"Goeiemorgen," Zegt Pasmans die net binnen komt lopen.
"Goeiemorgen," Zegt iedereen. Alleen Tony zit wat naar haar werk te staren en zegt niks. "Goeiemorgen Tony," Zegt Pasmans.
"Goeiemorgen Wilfried," Zegt Tony zachtjes.
"Wat zeg je Tony ik kan je niet verstaan." Tony kijkt kwaad op en schreeuwt: "Goeiemorgen Pasmans en laat me nu gerust ok?" Wilfried schrikt van haar reactie en loopt vlug door naar de kleedkamers. Tony staat woedend op en loopt naar de kantine

"Euhmmm.. Tony?" Probeert Vanbruane voorzichtig, die de bui al ziet hangen, als ze elkaar in de gang passeren. "Wat is er met Tony?" Vraagt Nadine aan Britt. "Oh.. Tony? nou die trekt wel weer bij hoor, opstartmoeilijkheden." Lacht Britt. "Ja begrijp het, zijn jullie met een zaak bezig?" Britt schudt haar hoofd.
"Er belt net iemand over een man, langs de Drongese Steenweg, hij is helemaal de weg kwijt."
"Moeten wij ons daar mee bezig houden? Dan had hij maar een wegenkaart moeten kopen, altijd hetzelfde met die toeristen." Nadine schudt haar hoofd: "Nee, anders de weg kwijt..." Nadine haalt haar hand voor haar voorhoofd langs.
"Ah.." Britt knikt: "We zullen eens gaan kijken." Nadine knikt en loopt naar haar kantoor. "Oh, hoe staat het met die graffiti jongens?" Vraagt ze nog snel. Britt die net een slok van haar koffie neemt verslikt zich bijna omdat ze wat wilde zeggen. Ben schiet haar te hulp en zegt snel: "Die is gisteravond door de nachtdienst opgelost." Nadine knikt tevreden en doet de deur dicht. Britt staat op en doet haar jas aan. Snel pakt ze haar koffie en loopt naar Tony's bureau. Daar pakt ze Tony's jas en loopt al drinkend naar de kantine. Daar vindt ze Tony, naar de grond kijkend met haar koffie in de hand. Britt ziet dat ze diep in gedachten verzonken is. Britt houdt de jas voor Tony's neus en Tony schrikt. "Kom we moeten gaan." Tony rukt haar jas uit Britt' handen en gooit haar koffiebeker kwaad weg. Britt loopt achter haar aan. "Tony? Wat is er toch met je?" Samen lopen ze naar buiten en Tony stapt stil de wagen in. Britt gaat achter het stuur zitten en start de wagen zonder weg te rijden, vraagt ze aandachtig: 'Wat is er?" Britt legt haar hand onder Tony's kin. Ze tilt het hoofd haar kant op zodat Tony haar moet aankijken. "Wat is er?" Vraagt ze weer.
"Niks het is helemaal niks." Zegt Tony zacht. Britt schudt met haar hoofd en zegt: "jawel er is wel wat. Vertel het me onderweg maar." Britt geeft gas en Tony veegt kwaad een paar tranen weg.
"Ach ik weet niet. Het is Sam. Ik heb al 3 dagen niks meer van hem gehoord. Nadat hij naar Nederland ging voor die cursus. Hij heeft die avond nog wel gebeld maar daarna niet meer. Ik heb tegen hem gezegd dat ik denk dat ik..." Tony durft niet verder te praten.
"Dat je wat?" Tony kijkt naar buiten en zegt snel: "Dat ik zwanger ben." Britt kijkt met open mond naar Tony en vergeet even om op de weg te letten. Snel moet ze bijsturen om op de weg te blijven. "Dat je wat? Oh Tony toch. En nu denk je dat hij niks meer met je te maken wil hebben?" Tony knikt en pinkt snel een traantje weg. Ze kijkt nog steeds naar buiten.
"Nee Tony daar mag je niet over nadenken. Sam zou dat nooit doen. Zo is hij niet en daarbij, hij houdt veel te veel van je." Zegt Britt vlug. Tony kijkt haar glimlachend aan: "Dat weet ik, dat hij niet zo is, maar ik denk er toch steeds aan, waarom belt hij dan niet?" Britt haalt haar schouders op en rijdt een verlaten weggetje langs het weiland in. "Misschien heeft hij het druk?"
"Misschien, maar dat hij zelfs geen tijd voor mij heeft.." Tony snikt.
"Maak je niet vet, wie laat zo'n leuke vrouw nou alleen achter?" Tony haalt haar schouder op.
"Maar je bent niet zeker?" Vraagt Britt.
"Wat?"
"Dat je zwanger bent natuurlijk." Britt lacht en geeft Tony een speelse duw. Tony begint ook te lachen.
"Hé zie eens.." Tony wijst aan rechts voor zich. "Wat doet die man daar toch?"
"Ja, een zot, onze klant." Lacht Britt. Britt zet de auto achter de auto van de man. Beide stappen ze uit.
"Morgu!" Zegt Tony met een grimas tegen de vrouw op de vluchtstrook.
"Goede morgen." De vrouw geeft Britt en Tony een hand. "Deze man, hij is van Lotje Getikt." Fluistert de vrouw. Tony en Britt kijken vragend, de vrouw vertelt verder. "Ik zag hem al van in de verte. Hij stond een beetje op die doos te duwen en er met zijn mond op blazen.. Echt.." De vrouw tikt met haar wijsvinger op haar voorhoofd. Britt knikt.
"Bedankt voor uw oplettendheid. Kunt u misschien uw naam en anders aan mijn collega doorgeven, dan kunnen we u misschien nog contacteren indien nodig." De vrouw knikt en geeft haar gegevens door aan Tony. Britt loopt op de totaal verwarde man toe: "Meneer? Kan ik u misschien helpen?" Vraagt Britt belangstellend.
De man loopt verward heen en weer, met zijn handen in zijn haar vertelt hij Britt wat er scheelt: "Hij.." De man wijst op de doos: "Hij.. het.. hij is.. ik heb hem niet meer kunnen redden." De man slaat verward zijn handen voor zijn gezicht.
"Meneer? Wat heeft u niet kunnen redden?" De man kijkt haar verbaasd aan. "Amai, ziet u dat dan niet. Dat schaap! Ik heb het niet meer kunnen redden." Britt kijkt hem verbaasd aan en kijkt dan naar het voorwerp dat in de berm ligt. Ze loopt er naar toe en bekijkt het nauwkeurig. Ze loopt weer terug naar de man: "Meneer gaat het wel goed met u?" De man ziet lijkbleek en schud zijn hoofd.
"Nee het gaat niet nee. Ik heb het schaapje niet kunnen redden. Dat vind ik heel erg weet u dat. Ik hou heel veel van dieren. Ik ben ook lid van de dierenbescherming en ik werk als vrijwilliger bij de dierenambulance. Dieren zijn de mooiste schepsels op aarde. Zonder deze schepsels kunnen wij niet leven." Britt knikt begrijpend: "Is dat uw auto?" De man knikt en Britt zegt hierop: "Loopt u maar even mee dan kunt u gaan zitten." De man knikt en loopt gewillig met Britt mee. Tony is klaar met de getuige en loopt op Britt en de man af. "Blijft u maar even hier zitten dan gaan mijn collega en ik even kijken naar uhm.. Naar het schaap." De man knikt en Britt kijkt Tony lachend aan. Britt neemt haar mee naar het voorwerp dat in de berm ligt en Tony begint zachtjes te lachen.
"Hij denkt dat het een schaap is. Meneer vindt het heel erg dat hij haar niet heeft kunnen redden." Tony grinnikt en zegt droog: "Volgens mij he! Is die man niet helemaal 100%" Britt kijkt haar lachend aan zegt zachtjes. "Zullen we het op de harde manier zeggen of voorzichtig." Tony lacht en zegt: "Nou als het aan mij lag de harde maar dan raakt hij helemaal overstuur." Britt grinnikt: "De zachte weg dus."
Britt pakt de doos voorzichtig op, zodat de man niet zomaar overstuur kan raken. "Tony.. Roep jij de takelwagen op?" Tony knikt. Britt legt voorzichtig het 'schaap' in de kofferbak. Beide stappen ze in en rijden van de plaats weg.

Om de beurt kijken de vrouwen in de achteruitkijkspiegel, om de man eens goed te bezichtigen, daarbij blijft een ingehouden lach niet ongepaard. Als ze op het commissariaat komen brengen ze de man naar de verhoorkamer. "Wat een stank," Merkt Tony op en wuift met haar hand voor haar neus. "Tja, pas geverfd." Merkt Britt logisch op. De dames trekken de deur achter zich dicht en lopen naar Vanbruane toe.
"En?" Vraagt Nadine.
"U had gelijk," Zegt Britt: "Totaal de weg kwijt."
"Ja echt geflipt!" Voegt Tony toe. Britt kijkt om naar haar collega: "Juist, hij was zojuist een doos aan het reanimeren, hij zag het aan voor schaap." Lacht Britt spottend. "Ik heb ons schaap mee genomen in de kofferbak." Vanbruane knikt: "Goed, halen jullie psychiatrie erbij?" Britt kijkt naar Tony waarop Tony instemmend knikt.

"De wagen van die man staat voor." Zegt Carla als Britt en Tony de trap af komen lopen. "Ja, bedankt. Tony bel jij de psychiater? Dan ga ik even een kijkje in de auto nemen." Tony knikt. Als Britt het portier van de auto opentrekt, komt haar een enorm sterke geur tegemoet: "Pff" Britt deinst even terug, haalt diep adem en neemt dan plaats in de auto om papieren te zoeken, maar vindt niks in het handschoenenvakje of onder het zonnescherm. Britt stapt weer uit en loopt naar de kofferbak. "Jak!!" Tony, die net buiten komt gelopen, ziet Britt' gezicht betrekken.
Tony rent op haar af: "Britt wat is er met je? Gat! Wat is dat voor een stank?" Britt die zo geschrokken is kan niks meer zeggen. Ze wijst met een wit gezicht en een trillende hand naar de kofferbak. Tony loopt er op af en kijkt in de kofferbak. Ze slaat haar hand voor haar mond en haar gezicht trekt helemaal wit weg.
Snel gaat ze weg van de kofferbak en rent naar binnen. Ook Britt heeft het niet meer kunnen houden en rent achter haar aan. Carla ziet de twee vrouwen lijkbleek de trap op stormen met hun hand voor de mond gewapend. Verbaasd kijkt ze hen na. Ze haalt haar schouders op en gaat verder met haar werk. Als Tony en Britt boven komen rennen ze haastig door naar de wc. Ben komt net aanlopen en botst bijna tegen hen op.
Hij kijkt hen verwaand na. Tony en Britt rennen ieder een wc in. Kotsende geluiden volgen. Na een paar minuten komt Tony uit de wc gelopen en spoelt haar mond. Ook Britt is een beetje bijgekomen en opent de deur, ze loopt naar het fonteintje om haar mond te spoelen.

Plots wordt de deur open gedaan en Nadine komt binnen gelopen. "Ca va?" Vraagt ze en Tony en Britt knikken. Hun gezichten zien nog bleek waarop Nadine vraagt
"Wat is er met jullie? Jullie rennen Ben bijna onderste boven en hangen dan allebei kotsend boven de wc?"
"Ik raad u niet aan beneden in de kofferbak van de auto van die zot te gaan kijken." Terwijl Tony dit zegt begint ze al weer te kokhalzen, maar ze kan het nog net inhouden. Nadien schudt niets begrijpend haar hoofd.
"Een dooie eend!" Merkt Britt op.
"Een dooie eend?" Vraagt Nadine geschrokken.
"Oke," Vermand Tony zich: "We gaan eerst dien.. je weet wel opruimen en dan gaan we die man eens aan de tand voelen."
Britt knikt: "Zullen we hem dan maar in de doos stoppen? In ons schaap?" weet Britt nog even tussen haar misselijke buien door te lachen.
"Ja, als IK nu die doos pak.. dan stop jij die eend er in." Britt stemt toe.
"Hé, wacht eens even..." reageert Britt kokhalzend bij de gedachten: "Waarom ik?"
"Dat lijkt me nogal duidelijk, IK ga daar NIET aanzitten, geen denken aan!"
"En ik wel zeker?" Britt gooit haar hoofd een moment scheef, als teken dat Tony het leuk verzint, maar..: "Ik lijm Vanneste wel!" Britt loopt terug naar het teamlokaal en graait snel een paar handschoenen mee. "Ben??" Probeert Britt lief.
"Ja schat?"
"Kun jij mij een dienst verlenen?"
"Natuurlijk, voor jouw altijd!"
"Loop eens mee," Britt loopt terug naar Tony.
"Wat kan ik voor je doen schoonheid?"
"Nou trek allereerst die handschoenen maar eens aan, wijsneus." Zegt Britt vol trots, pronkend naar Tony.
Tony die nog steeds een beetje wit ziet glimlacht. Ben doet wat hem gezegd word en trekt de handschoenen aan. "Ok, wil je even mee lopen." Ben haalt zijn schouders op en loopt achter Britt aan.
Nadine tipt Tony nog even vlug: "bij Carla liggen nog wel wasknijpers" Tony begint keihard te lachen en rent achter Ben en Britt aan. Ze loopt vlug voor Ben langs en rent naar de balie. Fluisterend vraagt ze aan Carla: "Heb je hier nog wasknijpers?" Carla knikt verbaasd en pakt er 1 voor haar. Ben die net de trap af komt lopen zegt verbaasd: "Zeg wat zijn jullie allemaal van plan?" Britt glimlacht lief naar hem en zegt: "Dat zie je zo wel loop maar gewoon even mee." Tony kan haar lach bijna niet houden zegt: "Waarschijnlijk heb je deze ook nog nodig." Ben kijkt nu nog verbaasder, maar loopt toch achter Britt aan. Britt pakt de doos uit hun auto en loopt naar de auto van de man. Tony staat daar al en geeft Ben de wasknijper.
"Oh wacht nog heel even Britt." Tony rent naar binnen en binnen een paar seconden komt ze naar buiten gelopen met nog een wasknijper. Ben weet geen raad met zijn wasknijper en Tony pakt hem van hem over en zet hem op zijn neus. "Au Tony!!! Waarom doe je dat?" Hij haalt de wasknijper weer van zijn neus.
Britt zet ook haar wasknijper op haar neus en zegt met een raar stemmetje: "Alsjeblieft Ben doe nu niet zo moeilijk en werk een beetje mee!" Ben zet met en diepe zucht de wasknijper weer op zijn neus en kijkt Tony verbaasd na, die snel is weggerend en nu bij de deur staat te wachten om hem open te houden.

"Gatver! Chamai! Ame nooit niet!" Ben Trekt een heel vies gezicht en kijkt boos naar Tony: "Orders van de baas!" Lacht Tony met een lijkbleek, vies gezicht. Ook Britt moet weer even slikken, dan houdt ze de doos op een halve meter afstand van zich af en trekt een vies gezicht. "Ben.. ik wacht!" Zegt Britt ongeduldig terwijl ze de andere kant heen kijkt.
"Ik dacht dat je zone macho was?" Grapt Tony.
"Tony!" Ben vermant zich en haalt diep adem. Voorzichtig reikt zijn hand naar de dode eend.

Geschrokken trekt hij zijn hand weg en springt een gat in de lucht. "Au!" Britt begint te lachen als ze ziet dat Ben zijn hoofd aan de autoklep stoot. Britt kijkt naar de eend en ziet waarvan Ben terugdeinst. "Gadverdamme! Ik.. ik dacht dat.." Ben zijn ogen slaan langzaam dicht en langzaam zakt hij ineen. Tony loopt op hem toe en probeert hem bij te brengen door op zijn wangen te slaan. "Wat is er?" Vraagt ze.
"Die eend.. die had nog wat na stuipen," Lacht Britt, ook Tony begint te lachen en dan zien ze dat Ben al weer bijkomt. "Ik ga super Pasmans wel even halen!" roept Tony vrolijk uit. Britt knikt.

Niet veel later komt Pasmans bij de auto aan: "Zo dames, heeft onze macho zich weer van zijn beste kant laten zien?" Britt knikt. "Houd je mond Dispachtsmans." Wilfried kijkt trots op en steekt zijn handen uit: "Komt u maar!" Britt schuift de handschoenen om zijn handen. Vol goede moed pakt Pasmans de eend met twee stevige handen vast en houdt hem vol trots omhoog: "Oh, koetie, koetie, heb je Ben doen flauwvallen?" Wilfried lacht.
"Pasmans!!" reageert Tony geërgerd, waarop Wilfried de eend in de doos legt.

"WHAAA!!" roept Britt uit en laat de doos vallen terwijl ze in het rond schopt en springt en haar armen alle kanten op beweegt. Tony lacht als ze ziet dat de eend door de bodem op Britts voeten is gevallen. "Oeps!" Merkt Pasmans lollig op: "Ik zet de doos wel weer in elkaar." Pasmans schuift de doos in elkaar en legt de eend er in, dan kijkt hij met een brede glimlach om naar Tony en Britt, die zich al uit de voeten heeft gemaakt. Vol trost slaat hij zijn handen langs elkaar heen: "Dames.. é Voila!" Pasmans wijst naar de gesloten doos voor zijn voeten. Hij pakt de doos vol trots op en loopt er mee naar binnen. Nadine heeft door het raam alles kunnen volgen en nu ze ziet dat Pasmans er mee naar binnen wil lopen rent ze vliegensvlug naar beneden en houdt hem tegen bij de balie. "Ho stop. Tot hier en niet verder!" Pasmans kijkt haar verrast aan. "Ge bent toch niet zot of zo." Zegt Nadine kwaad: "Die dooie eend komt hier niet binnen!"
"Ja maar wat moet ik hier nou mee dan?"
"Ja uuh, verzin maar wat. Toon initiatief. Gooi die eend maar in de vuilnisbak of zo." Pasmans schudt heftig zijn hoofd. "Nee das zielig ik begraaf hem wel." Tevreden loopt hij naar buiten. Nadine loopt hoofdschuddend weer naar boven terwijl Britt en Tony nog lachend bij de balie staan. Ze lopen rustig achter Nadine aan en Nadine zegt: "Ok nu is het gedaan met het speelkwartier. Ga allemaal weer aan het werk." De mannen die op de commotie afgekomen zijn gaan weer terug naar hun plek. "Tony, Britt die man wacht nog op jullie." Britt en Tony kijken elkaar geschrokken aan. Britt slaat haar hand voor haar mond en Tony zegt: "Ohoh, die zijn we helemaal vergeten. Hij zal zich wel afvragen wat we met zijn 'schaap' gedaan hebben." Terwijl ze het woord 'schaap' zegt maakt
ze met haar vinger aanhalingstekens. Britt begint zachtjes te lachen en ze lopen naar de verhoorkamer.

Britt en Tony treden binnen en zien daar de verwarde man zitten te huilen. Tony en Britt nemen plaats voor de man. "Meneer, heeft u papieren bij?" De man pakt een rood mapje uit zijn binnenzak en legt deze op tafel. Tony neemt hem aan en slaat het open: "Jurgen Mouton." De man knikt, Britt linkt naar het boekje waarop Tony hem voor Britt houdt. Terwijl Britt het opschrijft kijkt Tony bedenkelijk: "Toch niet van de praktijk Mouton??" De man knikt. "Bent u psycholoog?" Vraagt Britt verbaasd opkijkend van haar werk. Weer knikt de man. Tony en Britt kijken elkaar verbaasd aan. "Ik vrees dat ik dan een andere praktijk zal moeten gaan bellen. Britt knikt en Tony verlaat het verhoor. Als Britt alle gegevens van de man heeft opgeschreven komt Tony weer binnen: "Geef haar 5 minuten." Fluistert Tony in Britt' oor. Britt knikt: "Meneer Mouton, wij hebben zojuist een dode eend in uw kofferbak gevonden. Hoe verklaart u dat?"de man kijkt geschrokken op: "O god.." De man begint zachtjes te wenen. "Ik moet hem naar de dierendokter brengen, die kan hem wel beter maken. Ach.. die arme kleine kwak."

"Mag ik nu gaan? Anders red hij het niet. Ik moet hem echt naar de dierendokter brengen." Britt schudt haar hoofd en zegt: "Uw eend heeft het helaas niet gered. Hij is zojuist overleden." De man kijkt haar geschrokken aan. "Nee...nee dat meent u niet. Dit is een grap. Een flauwe grap. Hij leefde nog toen... toen ik.. Nee dit kan niet." De man staat op en wil naar buiten lopen. Tony die nog bij de deur staat houd de man tegen en dwingt hem terug naar de stoel te gaan. "Gaat u even zitten meneer Mouton." De man gaat zitten en slaat zijn handen voor zijn gezicht. "Ik ga even wat water voor u halen." Tony kijkt Britt aan en ze denken allebei hetzelfde; die eend was al een hele poos dood. Die had hij niet net levend kunnen vinden. Tony loopt op weg naar de kantine Carla tegemoet.
"Tony hier is de psychiater die je vroeg." Tony knikt, pakt het bekertje water en zegt: "Goedemiddag loopt u even mee." De Vrouw knikt en loopt achter haar aan. "Wilt u hier even wachten?" De vrouw knikt wederom en Tony loopt het verhoor binnen. Ze zet het water voor de man neer: "Alstublieft." Ze kijkt Britt aan en knikt naar de deur. Britt begrijpt de hint en staat op. Tony en Britt nemen de vrouw mee naar hun bureau en laten haar zitten.

"Bedankt dat u zo gauw kon komen," Britt neemt een actieve houding aan: "We hebben een man in het verhoor zitten, een soortemet, collega van u." De vrouw kijkt aandachtig naar Britt. "Meneer Mouton, een vrouw heeft hem langs de weg aangetroffen."
"Hij is er niet best onder." Vult Tony haar collega aan. Britt knikt.
"Ja die ken ik wel, wat is er met hem?" Vraagt de vrouw bedenkelijk.
"Meneer was een doos, in de berm van de drongese Steenweg in elkaar aan het duwen en hij blies erop. Volgens meneer Mouton, was het een schaap." Legt Britt uit.
"Ik denk dat hij hem aan het reanimeren was." Lacht Tony.
"U veronderstelt dat ik een woord met hem wissel?" Veronderstelt de blonde vrouw, ze slaat haar lange haren sierlijk achterover. "Kunt u me wijzen waar ik hem kan vinden?" Vraagt ze deftig.
"Komt u maar mee." Britt loopt vooruit en de vrouw volgt, dan zwaait Britt de deur van het verhoor open: "Meneer Mouton.." De man kijkt op. "He Trudy!"
"Zo held, wat hoor ik.. Was je een schaap aan het reanimeren?" De man knikt trots, maar laat plots zijn gezicht hangen. "Hij leeft niet meer." Zegt hij bedroeft.
"Nee, ik hoor het van de dames, wat ben je toch ook een groot hart voor mens én dier." Bij deze laatste woorden verlaat Britt het verhoor en ziet nog net dat de vrouw haar jas uittrekt en plaats neemt. Triomfantelijk loopt Britt terug naar haar bureau.
"Zo, volgensmij zijn die nog wel even bezig," Glimlacht Britt naar Tony. "En loop jij nu maar eens met mij mee. En neem je jas mee."
Tony staat verbaasd op en loopt achter Britt aan. "Ben wil jij straks even op die man letten als we nog niet terug zijn. Hij zit in verhoor 2." roept Britt nog. Ben knikt. Tony en Britt lopen naar de auto. "Waar gaan we heen?" Vraagt Tony.
"Dat zie je zo wel." Britt start de wagen en rijdt met een hoge snelheid weg. Tony zit er verbaasd naast maar vraagt niet verder. Britt stopt de auto voor een
apotheek en stapt uit. Tony wil ook uit stappen maar Britt zegt snel: "Nee blijf jij maar even zitten ik ben zo terug." Tony haalt haar schouders op en gaat weer zitten. Even later komt Britt terug en start de wagen weer. "Wat ben je toch allemaal van plan?" Zegt Tony verbaasd. "Dat zie je zo wel," Glimlacht Britt en rijdt weg. Ze stoppen voor het huis van Britt en Britt stapt uit. Tony blijft zitten en Britt zegt: "Nou kom je nog?"
"Jij weet ook niet wat je wilt he. De ene keer moet ik blijven zitten en de andere keer moet ik weer meekomen." Britt lacht en opent de voordeur. Ze lopen naar boven en doet de deur open. "Ok daar is de wc en hier heb je een test." Tony kijkt haar met open mond aan.
"Je wilt toch nie zeggen dat ik.. " Britt knikt lachend. "Alé kom op. Je wilt het toch zeker weten?" Tony knikt.
"Ok, lees de bijsluiter maar eerst even." Britt doet haar jas uit en gooit hem over een stoel. Ze loopt naar de keuken en schenkt wat te drinken in. "Ook wat?" Vraagt ze aan Tony die antwoord: "Hmm." Ze zit op de bank de bijsluiter te lezen. Britt schenkt ook wat voor haar in en gaat naast haar zitten. Over Tony's schouders leest ze mee. "Snap je het?" Tony knikt en staat op.
"Ok ik ben heel even naar de wc!" Vlug doet ze haar jas uit en loopt naar het toilet. De bijsluiter ligt op de bank en Britt leest hem snel door. Na een paar minuten komt Tony weer naar buiten. "Nu een paar minuten wachten." Zegt ze. Ze loopt naar de bank en gaat naast Britt zitten. Terwijl ze haar glas pakt ziet Britt dat ze trilt.
"Vind je het eng?" Vraagt ze. Tony knikt. "Wat als ik nou echt zwanger ben en Sam wil niks meer met me te maken hebben? Hoe moet ik dan verder? Ik kan niet meer gaan werken want ik moet altijd bij de kleine zijn."
"Wil je het dan weg laten halen?" Vraagt Britt. Tony schudt geschrokken haar hoofd. "Dat nooit! Dat zou ik nooit doen!" Britt knikt glimlachend. Tony kijkt op haar horloge en ziet dat het bijna tijd is. Een diepe zucht volgt.
"He meissie, het komt allemaal goed. Dat weet ik zeker." Britt aait even over het smoeltje van Tony. Tony knikt en zegt: "Maar waarom belt hij dan niet gewoon?" Britt haalt haar schouders op en zegt: "Dat weet ik niet. Misschien moet hij aan het idee wennen dat hij misschien vader word." Tony knikt en kijkt nogmaals op haar horloge. "Nog 2 minuten." Zucht ze. Ze neemt een grootte slok uit haar glas. Britt pakt de bijsluiter en leest hem nog heel vlugjes even door. "Als er twee blauwe stippen te voorschijn komen dan ben je zwanger." Tony knikt en kijkt weer op haar horloge. "Ok tijd! Kijk jij maar." Ze geeft de test aan Britt. Britt pakt hem aan en kijkt erop.
"En?" Vraagt Tony zenuwachtig. Britt kijkt even zonder iets te zeggen aan.
"wat??" Vraagt Tony nu nog zenuwachtiger." Britt houdt de test voor haar neus en Tony kijkt verschrikt op. Ze zegt niks maar slaat haar handen voor haar gezicht.
"Oh nee!" Zegt ze. Britt schud haar hoofd. "Oh ja zul je bedoelen." Ze kijkt nog eens op de test om het zeker te weten. "Ja twee hele duidelijke blauwe stippen! Je bent zwanger."
Tony kijkt stil voor zich uit. "Wat moet ik nu?" Vraagt ze aan Britt. Britt haalt haar schouders op en zegt "Vertel het in ieder geval aan Sam." Plots gaat de GSM van Britt. Britt neemt op. "Michiels"
"ja Britt, Ben hier. Jurgen Mouton en de psychiater zijn klaar."
"Ok we komen er direct aan." Britt hangt op en zegt: "De psychiater is klaar. We moeten weer terug." Tony staat op en kan nog net een traan wegpinken zonder dat Britt het ziet. "Ca va?" Vraagt Britt. Tony knikt maar zegt niks.

Als Britt en Tony op het commissariaat aankomen zien ze de vrouw al zitten. "Ik mag haar niet," Merkt Tony op. "Die kapsones bedoel je, ja dan moet ik u gelijk geven ja." Britt en Tony lopen zwijgzaam door naar het teamlokaal: "Mevrouw," opent Britt.
"En?" Vraagt Tony er gelijk achteraan.
"Ja zeg, dat ga ik niet aan uw neus hangen hé!" Tony en Britt kijken elkaar verbaasd aan. "Wat deed die man daar?" Vraagt Britt beleefd. De vrouw zwijgt en slaat weer haar haar sierlijk achterover en kijkt daarbij fel. "Ik weet dat u, net als wij met het beroepsgeheim kamt, maar wij hebben u er bijgehaald, omdat u wellicht meer van meneer snapt, zijn beweegreden."
De vrouw overdenkt alles eens rustig terwijl Tony er op uit gaat om drie koffie te halen. Als Tony terug komt besluit de vrouw enkel wat informatie te delen.

De psychiater verlaat het teamlokaal nadat ze de handen van de dames triomfantelijk heeft geschud. Rechtop loopt de vrouw door het gebouw richting uitgang. Doordat de blondine zo gericht is op het vooruitkijken en het 'kijk eens hoe mooi ik ben,' ziet ze niet dat er nog her en der wat kabels van de verbouwing rondslingeren. Al struikelend loopt de vrouw door. Britt en Tony bescheuren het van het lachen. De vrouw draait zich fel om en kijkt Britt en Tony boos aan, zwaait haar haar goed en volgt haar weg. "Zo.. als blikken konden doden!!" Merkt Tony uiterst grappig op en begint nog harder te lachen. "Vanbruane briefen?" Vraagt Tony lacherig. Grijnzend stemt Britt toe en raapt haar spullen bijeen.
"Vlot het een beetje dames?" De dames knikken overtuigd en op verzoek van Nadine nemen ze plaats aan het bureau. "Meneer Mouton was op weg naar zijn werk."
"Mouton?" Vraagt Nadine. Tony knikt: "De psycholoog ja." Nadine kijkt de dames omstebeurt verbaasd aan en gebaart Britt verder te gaan.
"Bon, Meneer Mouton was dus op weg naar zijn werk. Hij kwam langs een weiland en zag daar een schaap op zijn rug liggen. Hij weet dat als een schaap op zijn rug ligt dat die niet meer over eind kan komen en dood gaat. Hij zet dat schaap weer terug op zijn poten en stapt de auto weer in. Hij geeft gas maar ziet de eend niet." Nadine knikt en vraagt: "Die eend die in de auto lag?" Tony en Britt knikken.
Britt gaat verder. "Dus hij reed met zijn auto over de eend. Hij voelde dat er iets onder zijn auto doorging en stopte om te kijken wat het was. Hij ziet de eend liggen en voelt of hij dood is. Nou schijnbaar leefde die nog en Meneer Mouton legt hem in zijn kofferbak om hem naar de dierenarts te brengen. Hij wil vlug weer in stappen omdat hij anders te laat op zijn werk komt maar ziet een 'schaap' in de verte liggen." Terwijl Britt dit zegt maakt ze aanhalingstekens met haar vingers.
"Deze 'schaap' lag stil op de grond en de man dacht dat hij gewond was. Dus hij stapt in de auto en rijdt naar de plek waar het 'schaap' ligt. Hij stapt vlug uit maar botst met zijn hoofd tegen het portier van de auto op. Schijnbaar heeft hij dus een lichte hersenschudding er aan overgehouden en dacht dat de doos een schaap was. Dat is het eerste wat hij dacht en hij bleef het dus volhouden. De vrouw die naar ons belde was een boerin daar in de buurt. Ze schrok omdat ze de man de doos zag reanimeren. Dus belde ze ons." Nadine knikt. "Waar is de man nu?"
Tony antwoord: "Hij zit nog in het verhoor maar ik denk dat we hem maar moeten laten gaan he! Hij zal onder behandeling blijven bij zijn collega en hij zal even naar het ziekenhuis moeten voor controle." Nadine knikt: "Oke weer een zaak opgelost." Zegt ze. Britt en Tony knikken en staan op. Ze lopen naar de deur maar Nadine roept nog snel: "Oh Tony!" Tony kijkt vragend om en Nadine zegt: "Er heeft net een dokter voor je gebeld toen je weg was met Britt."
Tony kijkt blij naar Britt en dan weer vragend naar Nadine:"Waarvoor belde hij?"
"Hij zei dat hij nog een dag extra in Nederland blijft." Tony's gezicht verandert opmerkelijk: "Oh Ok bedankt." Ze loopt het kantoor uit en loopt naar de verhoorkamer. Britt staat nog in de deuropening en wil ook naar de verhoorkamer lopen. Nadine roept haar terug. Britt loopt weer naar het kantoortje binnen en Nadine vraagt of ze even wil gaan zitten. "Britt weet jij wat er met Tony aan de hand is?"
Britt weet dat ze niks mag zeggen en schudt daarom wijselijk haar hoofd. "Bon" Zegt Nadine: "Die dokter zei dat hij Tony wilde verrassen omdat hij een dag eerder terug komt, vandaag dus. Hij vroeg aan mij of ik wilde zeggen tegen haar dat hij een dag extra blijft. Wil jij niks tegen haar zeggen?"
Om Britt' mond verschijnt een lach en ze zegt: "natuurlijk zal ik niks zeggen." Nadine knikt blij: "Oke ga nu maar naar haar toe." Britt knikt en staat op.
"Oh dan zeg ik vast bedankt, want ik weet wat dit voor Tony betekent." Nadine knikt tevreden en Britt loopt naar Tony toe. Die legt de man net uit dat hij naar huis mag gaan. De man staat op en verlaat de verhoorkamer. Tony staat op het punt om met de man mee te lopen, maar Britt houdt haar tegen. "Laat mij maar." Tony haalt haar schouders op en loopt naar haar bureau. Britt loopt met de man naar buiten en groet hem. Plotseling komt er iemand met een enorme bos bloemen de hoek om gewandeld. Britt loopt op hem af en vraagt: "Sam ben jij dat?" Sam schrikt en laat bijna de bloemen uit zijn handen vallen. Hij kan ze nog net op tijd op vangen. "Jemig Britt, ik schrok me rot!" Britt lacht hartelijk en zegt: "Sorry. Ik had al verwacht dat je nu zou komen. Daarom hield ik Tony ook boven." Sam knikt begrijpelijk en vraagt "Hoe is het met haar?" Britt knikt: "Wel goed. Ze dacht omdat je haar niet meer belde, toen ze vertelde dat ze dacht dat ze zwanger was, dat je haar niet meer wilde zien." Sam schrikt: "Oh daar heb ik nog helemaal niet aan gedacht. Ik had het gewoon heel erg druk. 's Ochtends vroeg op en 's avonds laat gaan slapen. Ik dacht als ik 's avonds zou bellen dat ik haar uit haar bed zou bellen en daarom heb ik niet meer gebeld. Oh wat zal zij zich rot gevoeld hebben." Britt knikte en samen lopen ze naar boven.
Sam blijft even staan en fluistert naar Britt: "Loop jij maar vast voor." Britt begrijpt de hint en gaat voor Sam lopen. Tony zit naar haar beeldscherm de staren en merkt Britt niet op. Britt loopt om het bureau heen en gaat zitten. Sam loopt op zijn tenen naar Tony toe en Britt moet lachen om zijn gezicht.
Tony kijkt niet begrijpend op. "Waarom lach je?" Britt schudt lachend haar hoofd. "Oh niks bijzonders. Er loopt daar een zot naar de verhoorkamers." Tony kijkt achterom maar ziet niks. Sam heeft zich snel uit de voeten gemaakt en is een verhoorkamer in gerent.
"Ik zie niemand" Zegt Tony.
"Nee dat komt omdat hij verhoor 2 is in gerent. Ga maar kijken."
Tony staat verveelt op en loopt naar verhoor 2. "Ik zie hier niemand hoor." roept ze uit de verhoorkamer.
Britt bedenkt zich dat ze het spelletje met Sam meespeelt en loopt vlug naar Tony. Ze bekijkt de verhoorkamer goed en zegt: "Nee je hebt gelijk. Hoe kan dat nou?" Ze opent de deur naar een andere verhoorkamer en ziet weer niemand. Sam is ondertussen naar Tony's bureau gerent met nog steeds de bos bloemen in zijn hand. Hij legt voorzichtig de bloemen op haar bureau en verstopt zich in de kleedkamer. Britt houdt Tony ondertussen nog even bezig maar Tony begint het zat te worden. "Volgens mij ben jij zot geworden." Ze loopt uit de verhoorkamer richting kantine. "Koffie?" Vraagt ze nog snel. Britt knikt: "Ja lekker." Britt gaat achter haar bureau zitten en vraagt zacht aan Pasmans: "Waar is hij nu?" Pasmans wijst zonder op te kijken van zijn werk naar de kleedkamer. Om Britt' mond valt een glimlach. Tony komt terug lopen met twee plastic bekers koffie, maar blijft abrupt staan als ze de grote bos op haar bureau ziet liggen. Van schrik laat ze de bekers vallen. Ze slaat haar handen om haar gezicht en loopt vlug naar haar bureau. "Wat is dit?" Vraagt ze verrast. Britt haalt glimlachend haar schouders op. Tony pakt het kaartje en leest deze stilletjes:

Lieve Tony,
ik wil je hiermee heel graag verrassen en deze bos zegt alles wat ik van jou vind; lief, knap, fleurig en een wereldvrouw, Tony ik houd van je!
Liefs Sam

Tony begint te lachen en kijkt nerveus om zich heen. 'he, waarom lacht iedereen zo schijnheilig?' Vraagt Tony zich bedenkelijk af. Ineens hoort Tony allemaal geluiden vanuit de kleedkamer komen, schichtig kijkt Tony om zich heen: 'iedereen is er!' Merkt ze op. In stilte loopt Tony richting kleedkamer en kijkt nog even achterom en bemerkt dat iedereen schijnheilig terug op zijn werk kijkt. 'Sam,' denkt Tony: 'Dat kan toch niet?!' Ze loopt de kleedkamer in en ziet Sam in de kleedkamer op het bankje zitten. "Oh Sam" roept Tony uit. Sam ziet haar staan en loopt op haar af. Tony omhelst hem. "Ik dacht dat je me nooit meer wilde zien!" Zegt Tony snikkend.
"Maar mijn Tony toch. Hoe kom je daar nou bij. Dat zou ik nooit doen." Tony kijkt Sam aan en hij ziet dat ze huilt.
"Dat weet ik. Het was ook stom om dat te denken. Maar ik dacht omdat jij me niet meer belde nadat ik gezegd heb dat ik zwanger ben, dat je niets meer met me te maken wilde hebben." Sam kijkt haar verbaasd aan en laat haar los.
"Maar nee, je zei dat je dacht dat je..." Sam spreekt niet verder en kijkt Tony aan. "Tony wat bedoel je hiermee?" Tony kijkt hem met een glimlach tussen haar tranen aan. "Tony is dit waar? Is dit werkelijk waar? ben je zwanger?" Tony kijkt hem aan. Een grootte glimlach valt om haar mond. Sam omhelst haar en vraagt: "Is het van mij?" Tony kijkt hem verbaasd aan en wil iets zeggen maar als ze Sams gezicht ziet, ziet ze dat hij een grapje maakt. Ze geeft hem een kus en omhelst hem weer. Daar zien ze dat het hele team bij elkaar staat en een glas Champagne in de hand heeft. "Gefeliciteerd!!!" roepen ze tegelijk. Britt vliegt in Tony's armen en zoent haar drie maal. Asl Tony en Sam iedereen hebben gehad pakken ze allebei een glas champagne.
"Hoe even!" Roept Britt terwijl ze het glas uit Tony's handen neemt. "Zwanger zijn heeft zo zijn voor én nadelen. `Een nadeel daarvan is: niet mogen drinken." Lacht Britt hartelijk. Tony laat een glimlach zien en pakt eigenwijs het glas terug. "Eentje!" Zegt Tony terwijl ze haar linker wijsvinger omhoog houdt. Beteuterd en eisend om medelij kijkt Tony haar collega aan. "Vooruit dan, maar eentje he, niet meer!" Tony stemt lachend toe en heft haar glas. Britt lacht en toost hem.

Einde

**Arabella** en Ninoutshka

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©