the girlfriends are at each other

Babs, Amber, Fien, Tien, Anouk en Sergio waren voor de onderzoeksrechter geweest en hebben een taakstraf gekregen. Ze moesten in een ziekenhuis de taakstraf doen. Ze hebben 240 uur gekregen. Babs had alweer contact gezocht met Dorien. Dorien vond de meiden wel oké. Dorien wist heel goed dat ze nu echt geluk heeft gehad. Ze zou nooit meer iets verkeerds doen. Tenminste, ze zou geen mensen meer in elkaar slaan enzo. Ze wou gewoon met de anderen meiden omgaan. Britt mocht het absoluut nog niet weten. Ze vertrouwde niemand meer waar mee Dorien om ging, ze was veelte bang dat het weer gebeurde. Maandag had ze een heel lang gesprek met Britt gehad. Ze had beloofd om nooit meer met ze om te gaan. En nu had Babs haar gebeld. Ze zat niet meer in het gevang, ze moest een taakstraf doen. Ze vond het niet eerlijk. Zij was er ook bij geweest toen dit allemaal gebeurde. Babs had haar beschermd en de andere meiden. Ze waren echte vriendinnen geworden. Vanavond zou ze haar verjaardag vieren. Haar 16de verjaardag! Ze mocht eindelijk naar de dancing. Het mocht niet van Britt, maar ze zou haar proberen om te praten. Ze had zin in vanavond. Ze wou Babs uitnodigen, maar ze wist dat Britt er niet mee akkoord zou gaan. Ze zou de andere meiden wel een keer uitnodigen in een dancing, daar zouden ze haar verjaardag wel vieren. Britt moest toch veel werken. Ze was vandaag ook weer eens te laat. Het was vrijdag, bijna weekend. Dan was Britt altijd laat. 
Ze was nieuwsgierig wat ze van Britt en Johan zou krijgen en van Simon. Toen ze verjaart, was zat ze bij Tony, gelukkig had ze niet door dat Dorien verjaart was. Maar ze dacht niet meer terug. Het was voorbij. De meiden deden hun straf en de jongens zaten in de cel. Op Sergio naar dan die had ook een taak straf. Ze had hem nooit gemogen. Hij zei weinig. En liep alleen maar achter Steff aan. Maar dit was nu voorbij. Ze had geen ruzie meer met Britt. En daar was ze blij om. Ze zat alleen op dr kamer. Ze was al vroeg vrij van school. En nu wacht te ze op de avond. De avond om haar 16de verjaardag te gaan vieren. Zonde vriendinnen helaas. Ze zette de muziek wat luider. Als Simon opeens binnen komt: "Dorien, ik ben aan het leren, kan die muziek niet wat zachter?!" "Je gaat nu toch niet leren?! Het is weekend!"schreeuwde ze terug. Anders verstonden ze elkaar niet. "We hebben maandag een heel belangrijk proefwerk, wanner moet ik dan leren?! Jij zult ook maar eens moeten gaan leren! Britt zal lachen met je cijfers!" Dorien haalde haar schouders op "Zo slecht zijn ze nou ook alweer niet Simon!" Simon keek Dorien lachend aan "Oké, Oké, ik wou niet ruilen met je, maar Bon. Kun je die muziek wat zachter zetten?!" Dorien schudde haar hoofd. "Ik kan nu eindelijk me muziek wat luider zetten omdat we vroeg vrij zijn, en niemand is in huis. Daar neem ik gebruik van. Zou jij ook eens moeten doen!" Simon schudde zijn hoofd en liep weer naar zijn kamer. Dorien stond op en begon te dansen op de muziek. Morgen zou ze de meiden uitnodigen om mee te gaan naar de dancing. Ze zouden vast wel mee willen. Zij zou trakteren. Het was trouwens ook haar verjaardagsfeest. Toen zag ze het hoofd van Johan om de deur verschijnen: "Dorien?! Kan die muziek wat zachter?! Simon is aan het leren!" Dorien draaide met haar ogen "Oké, oké." Dorien liep naar haar radio en deed de muziek wat zachter. Ze draaide zich om, maar Johan was alweer weg. Dat was Simon weer, als ze niet deed wat hij zei dan liep hij altijd naar Johan toe. Ze haatte dat. Hij kon nooit iets doen zonder dat hij zijn vader er bij betrok. Hij was echt een klein kind! Dorien danste weer door haar kamer. Tot er op de deur werd geklopt""Binnen" Zei Dorien vrolijk. Britt liep haar kamer in. "Hey schat, wat ben jij aan het doen? Simon vertelde dat jullie maandag een belangrijke toets hadden." Dorien haalde haar schouder "Zo belangrijk is hij nou ook alweer niet hoor. Het was de laatste toets voor je rapport. Je kunt met deze toets je cijfer omhoog halen. Dus zo belangrijk is hij nou ook alweer niet. Voor Simon is altijd alles belangrijk." Britt glimlachte: "Hij neemt zijn school serieus Dorien. Dat zou jij ook maar is moeten doen." Dorien mond viel open "Ik neem me school serieus! Ik zit alleen niet dagen van te voren met mijn neus in de boeken!" "Dorien wanneer wil je dan gaan leren? Je moet vooruit denken. Het weekend ga je toch niet leren. Je moet echt zorgen dat je nu echt je best gaat doen op school. Je hebt het me beloofd." "Ja, ik weet dat ik dat beloofd hebt, maar dat wil niet zeggen dat ik dagen van te voren mijn toets ga leren. Ik ga zondagavond wel leren en de maandag heb ik dan ook nog. We hebben de toets maandag het laatste uur nog. Ik red het heus wel!" "Dorien! Je hoeft niet meteen te beginne met tegen me te schreeuwen! Je moet gewoon een voorbeeld aan Simon nemen, als je nou elke dag een stukje leert dan hoef je zondag niet meteen alles te leren!" Dorien rolde met haar ogen "Ik leer op mijn eigen manier!" Britt liep naar benenden. Ze had geen zin om met haar dochter verder te praten. Daar kwam toch alleen maar ruzie van. Dorien was erg veranderd zins ze met de laatstejaars optrok. e zat zelf ook in de pubertijd, en dan ook nog eens de bende. Britt hoopte zo dat ze niet meer met hun om zou gaan. Vooral met die Dylan en Steff niet. De anderen liepen gewoon achter hun aan. Gelukkig zaten Steff en Dylan nog 4 maanden in de gevangenis, daar kon Dorien niet mee omgaan. Maar zouden de anderen weer bezig zijn in de bende? Neen, ze moest ophouden. Dorien had beloofd om nooit meer zo iets stoms te doen. Ze moest op haar dochter vertrouwen. Ze begon maar met het eten. Vanavond zouden ze Dorien haar verjaardag vieren. Ze had het team ook uitgenodigd, omdat ze allemaal hebben gezwegen over Dorien. Ze hadden hellemaal niks gezegd tegen niemand dat Dorien ook bij de bende hoorde. Ze hadden allemaal wel een feestje verdiend. Tony zou al wat eerder komen. Ze waren nog maar vanaf maandag weer partners maar het voelde als vroeger. Ze vond het heel jammer dat Merel weg was, maar Tony en zij waren beter op elkaar in gespeeld. Ze had haar gemist. Tony was helemaal niet veranderd. Ze had nog steeds een grote mond. En ze kon het heel goed met Nick vinden. 
Toen kwam Johan weer naar beneden "Simon is al druk aan het leren, hij kent het haast al." Britt glimlachte: " Dat doet hij snel zeg! Was Dorien maar zo snel. We hebben net weer een beetje ruzie gemaakt." Johan knikte: "Ik heb het gehoord. Britt je kunt haar beter met rust laten. Ze zal het wel redden op school. Je moet haar vertrouwen."Britt knikte: "Ik weet het. Maar dat is moeilijk Johan. Stel dat ze weer de fout in gaan. Dan zullen ze niet zwijgen. Wat als ze allemaal een cel straf hadden gekregen? Hadden ze dan hun mond nog gehouden?" Dorien staat boven aan de trap en kan alles mee luisteren. Johan haalt zijn schouders op "Dat weten we nooit. Het is nu goed afgelopen. Dorien weet dat ze een grote fout heeft begaan. En de anderen worden gestraft. Je moet je niet druk maken om Dorien, die weet heus wel wat ze doet. Ze heeft zelf ook wel in de gaten dat ze fout is geweest. Dat dit niet nog een keer moet gebeuren, want dan zit ze zelf ook achter tralies. Ze heeft haar lesje wel geleerd denk ik.” Britt knikte: “Ik weet het, maar om elke keer als ik er weer over begin wordt ze boos. En zegt ze dat ik haar niet vertrouw. Ik weet het niet Johan. Ze heeft nog nooit zo tegen mij gedaan. Ik ken me eigen dochter niet eens meer. Ze heeft nog nooit zo tegen me gedaan. Ze deed altijd heel goed dr best voor school, maar zins ze met die Dylan omgaat, gaan haar cijfers ook naar beneden. Ik wil niet dat ze haar school verprutst voor zo’n jongen. Die doet haar toch alleen maar pijn, en brengt haar ook nog is in de problemen. Ik wil dat ze hem nooit meer ziet. En de anderen ook niet, Ze zijn niet goed voor haar. Ik wil me dochter niet kwijt.”Johan pakte Britt beet en hield haar stevig vast. “Je raakt je dochter ook niet kwijt. Daarvoor ziet ze je te graag. Ze zit nu in de pubertijd. Ze ziet straks zelf ook wel in dat ze verkeerd bezig is. Ze kan haar moeder ook voor geen goud missen.” Britt sloeg ook har armen om hem heen. “Ik hoop dat het waar. Wat je allemaal zegt. Ik kan haar ook niet missen. Ze weet niet wat ze me heeft aangedaan toen ze het weekend weg was. Ik was zo bang dat ik haar echt kwijt was. Ik moest heel veel aan Mark denken. Hoe ze was geworden als Mark nog leefde. Als ze dan ook zo was geworden. Ze was gek op Mark. En Mark op haar. Mark nam elke woensdag middag vrij, alleen maar voor Dorien. Als Dorien een dag vrij was, wou Mark ook vrij. Hij wou elke minuut met haar door brengen. En ik maar werken. Zal ik dat verkeerd hebben gedaan? Zal ik mijn eigen dochter hebben verwaarloosd?”Johan keek Britt aan “Britt, je moet jezelf niet de schuld geven van dit alles. Als jij en Mark nog samen waren was dit ook denk ik wel gebeurd. Als je een puber bent, wil je graag alles doen wat niet mag. Je wilt alles allen doen. Je denkt dan dat alles kan en dat je de hele wereld aan kunt. Je moet je jezelf niet gek maken. Je weet net zo goed als ik dat dit niet allemaal door jou komt.”Britt keek hem aan en kuste hem. “Je bent lief, ik wil jou ook nooit meer kwijt. Ik hoop dat Dorien ook in ziet dat ik haar nooit kwijt wil.” Johan kust haar terug en knikte:”Ik wil jou ook nooit mee kwijt”Dorien stond nog steeds aan de trap en hoorde alles. Dorien zat in zich zelf te denken. Zou ze echt zo veranderd zijn? Ze deed veel minder aan school daar had haar moeder gelijk in. Maar dat ze zo veranderd was door de dood van Mark? Neen, dat had haar moeder geen gelijk in. Dorien wist het zelf ook niet. Ze vond zelf dat ze helemaal niet verander was. Ze voelde zich zelf nog steeds dezelfde. Ze had alleen andere vrienden dan vroeger. Ze ging weer zachtjes naar haar kamer. Ze ging haar omkleden voor haar verjaardag. Ze had er wel zin in. Ook al waren er geen vriendinnen van dr bij. Ze vindt het al leuk dat Tony kwam. Ze had veel aan Tony gehad de laatste tijd. Ze wou morgen met Tony gaan praten. Om te vragen wat Tony van haar vond. Misschien vond zij ook wel dat ze veranderd was. Dorien wou het weten. Ze hield van haar moeder. Ze wou haar geen pijn doen, maar ze werd soms zo ziek van haar moeder. Ze bemoeide zich overal mee. Met haar vrienden, met school, wat ze aan deed. En het ergste van alles vond ze dat ze moest zeggen waar ze altijd heen ging. Ze kon nooit zonder te zeggen ergens heen gaan. Haar moeder vertrouwde haar niet meer. Alleen maar omdat ze 1 keer de fout is in gegaan. Ze wou gewoon leven, als andere meiden van haarleeftijd. Ze wou is een keer geen dochter wezen van een flik. Dorien dacht heel vaak aan het vader Hoe zou het wezen als hij nog wel leefde. Mocht ze dan wel of niet uit. Moest ze dan ook vertellen met wie ze optrok en waar ze naar toe zou gaan. Ze was zo in gedachten dat ze Johan niet eens hoorde roepen dat het eten klaar was. Ze stond voor de spiegel met haar gedachten bij haar vader. Ze miste hem. Ze miste hem heel erg. Toen werd er op haar deur geklopt. “Dorien?” Dorien schrok en zei snel “Binnen” Johan kwam haar kamer in. We hebben je al 2 keer geroepen dat het eten klaar is waarom geef je geen antwoord?”Dorien haalde haar schouders op “Sorry heb het niet gehoor, Ik kom er meteen aan.” Johan knikte: “Kom je dan?” Dorien werd een beetje boos “Ja! Ik kom dat zei ik toch?” Johan haalde zijn schouders op en liep weer naar beneden. Britt keek hem vragend aan “Waar is Dorien?”Johan zucht” Britt knikte. Ze wachten op Dorien en na 5 minuten kwam Dorien naar beneden. “Dorien, waarom duurt dat toch altijd zo lang bij jou?” Vroeg Britt haar. Dorien haalde haar schouders op “Ik moest nog wat doen, ik had Johan niet horen roepen. Sorry.” Britt knikte:”Het is al goed, ga maar zitten. Dan kunnen we snel eten.” Dorien ging zitten en schepte haar eten op. Na het eten liep Dorien naar boven ze was vergeten haar haren te doen. Britt en Johan wasten af, en Simon zat tv te kijken. Dorien kwam weer beneden. En ging toen ook voor de tv zitten. Britt en Johan waren klaar met de afwas en kleedde hun nog snel om voor het team kwam voor de verjaardag van Dorien. 
Johan had zich al om gekleed en ging toen ook op de bank zitten bij Dorien en Simon. Dorien stond op en liep naar de keuken. “Ik zal dan maar wel koffie zetten voor de mensen die komen hé.” Johan draaide zich om “Ja doe dat maar is ja, dat lijkt mij een goed idee. Het is jou verjaardag, dus jij moet voor de gasten zorgen.” Dorien keerde zich met een ruk om “Ik heb ze niet uitgenodigd!” reageerde ze fel. “Neen, je moeder, maar jij vond het goed. Jou vriendinnen komen ook!” “O, ja? Doen mijn vriendinnen? Ik mag te toch niet uitnodigen van jullie! Ze zijn toch niet goed voor me? Ach neen, dit ligt allemaal aan de puberteit of niet?!” riep Dorien naar Johan. “Dorien. Je moet niet alles op je moeder schuiven! Je weet zelf ook heel goed dat je fout bent geweest! En dat die meiden niks voor je zijn. Je denkt dat ze je vrienden zijn, maar dat zijn ze niet!” Dorien keek hem kwaad aan “Ze zijn wel me vriendinnen! Ze hebben me niet eens verraden! Eerst niet tegen mama en Merel en toen ook nog niet eens bij de onderzoeksrechter! Als ze mijn vriendinnen niet waren, dan hadden ze toch allang gezegd dat ik er ook bij hoorde?! Ik ga gewoon met ze om! Als jullie het nou leuk vinden of niet!” Britt stond in dr slaapkamer en hoorde Dorien en Johan ruzie maken. Ze wilde dat dit ophield. Dat Dorien normaal deed tegen iedereen hier in huis. Ze wilde geen ruzie meer. Niet vanavond en nier morgen nooit meer ruzie. Ze wilde haar oude dochter weer terug. De verstandige Dorien. Die heel goed wist wat ze deed. Ze had nu een dochter die ze niet kende. Het was Dorien niet meer die ze zo hoorde gillen, het was een vreemde voor haar geworden. Dorien had nog nooit zo tegen niemand lopen schreeuwen. Ze had wel eens tegen haar geschreeuwd maar nu ging dat de hele week al door. Het moest stoppen. Britt liep de kamer in “Dorien! Hou je nu is op! We weten ondertussen je mening al!” Dorien keek geschrokken naar Britt. “Het is niet mijn schuld dat ik zo loop te schreeuwen. Hij maakt me gewoon boos!” “Je houd nu gewoon op met dat geschreeuw! Het maakt me niet uit wie zijn schuld het is je houd nu gewoon je grote mond. Als je wat wilt zeggen dan doe je dat gewoon normaal en niet op deze manier!” Dorien haalde haar schouders op “mij best” En draaide zich weer om, en maakte koffie. Britt zuchtte en liep naar de bank. Dorien was nog steeds kwaad toen de intercom ging. Britt draaide zich om “Zul je de deur niet eens open doen? Je staat er dicht bij.” Dorien zuchtte: “Tuurlijk het is mijn verjaardag hoe kan ik dat nou vergeten”zei ze zachtjes spottend. “Wat zei je?” vroeg Britt. Dorien schudde haar hoofd “Laat maar!” Ze liep naar de intercom toe “Ja?” “Dorien? Ik ben het Tony!” “Kom binnen” Dorien drukte op het knopje en deed de voordeur alvast open. En liep dan weer naar de keuken. “Zul geniet bij de deur blijven staan? Zo laat je de gasten toch niet binnen?” Dorien begon zich geïrriteerd te voelen: “Als jij het nu allemaal beter weet dan doe jij het toch! Ga je toch zelf bij de deur staan! Dan laat jij toch al de mensen binnen die je zelf heb uitgenodigd binnen!” Dorien keek kwaad naar Britt. Britt keek haar dochter kwaad aan “Dorien! Hou op! Hoe vaak moet ik het nog zeggen!”Dan komt Tony de kamer binnen lopen: “Hallo allemaal!” riep ze blij. Dorien keek kwaad naar Britt en ging weer verder met de koffie. Tony keek vragend naar Britt die dr schouders ophaalde. Tony liep naar Dorien toe. Dorien draaide zich om en keek Tony aan. Tony gaf haar het cadeau die ze had gekocht voor Dorien. Dorien glimlachte. Ze gaf haar drie kussen en pakte toen het cadeau uit. “Wauw! Oorbellen, een ring en een ketting. Dank je wel! Ze zijn prachtig!” Tony glimlachte: “Gelukkig heb ik de goede gekocht. Ik dacht eerst dat je ze niet mooi zou vinden.” Dorien deed ze gelijk om. “Ik vind ze heel mooi, merci. En gaf Tony een kus op dr wang. Tony liep naar Britt en Johan toe en feliciteerde die ook. Dorien bleef in de keuken. Ze had geen zin om bij dr moeder te gaan zitten. Ze schonk Tony alvast koffie in. Ze liep naar Tony toe met de koffie. “Wil je er ook een stuk taart bij?” Tony knikte:”Heerlijk!” Dorien liep naar de keuken om de taart te pakken. Tony keek naar Britt “Hebben jullie weer ruzie gehad? Ze negeert je gewoon.” Britt knikte. Het gaat zo al de hele week. Ik weet niet wat ik fout doe. Het zal wel aan mij liggen.” “Wie komen er vanavond allemaal dan?” vroeg Tony aan Britt. “Het hele team komt en voor de rest niemand geloof ik. Ze heeft geen vriendinnen uitgenodigd.” Tony keek naar Britt en toen naar Dorien. “Ik zal zo is met dr praten.” Britt haalde haar schouders op “Als jij denkt dat het gaat helpen. Ik heb het al zo vaak geprobeerd maar het maakt niet uit.” Dorien kwam met de taart voor Tony en wou weg lopen. Tony pakte haar hand beet. “Kan ik je even spreken?” Dorien knikte. “Waarover?” Tony stond op kom pak je jas we gaan ff naar buiten toe. Dorien pakte haar jas en liep achter Tony aan naar buiten. Dorien en Tony liepen naar de over kant en gingen op een bankje zitten. Dorien keek Tony vragend aan. “waarom wil je hier praten en niet binnen?” Tony keek voor haar uit en toen weer op zij. “Ik wil weten waarom je zo tegen je moeder doet. Je moet niet meteen boos worden, maar ik zie gewoon elke keer aan je dat je ergens mee zit. En dat je heel raar tegen Johan en je moeder doet. Ik wil gewoon weten wat er is. Je kunt mij alles vertellen. Als ik mijn mond moet houden, dan doe ik dat ook, dat weet je.” Dorien knikte: “Ik word soms gewoon zo moe van me moeder. Ze moet altijd alles weten. Ze vertrouwt me gewoon niet. Ik mag niet eens meer met Babs en zo om gaan. Ik weet dat we verkeerde dingen hebben gedaan. Maar we weten ook dat we dat alleen maar deden omdat Dylan enzo dat ook deden. Ik wil gewoon omgaan met meiden die ik aardig vind. Ik wil ze niet eerst laten keuren door me moeder. Ik wil gewoon mijn eigen vrienden kiezen. Me eigen dingen doen. Ik wil gewoon op vrijdag en zaterdag uit kunnen gaan met me vrienden. Zonder dat ik om het uur door me moeder wordt gebeld. Of dat ik een tijd mee krijg.”Dorien keek verdrietig voor zich uit. Tony knikte: “Ik snap wat je bedoel. Je wilt gewoon je eigen leven lijden. Dat had ik ook toen ik zo oud was als jou. Je weet ook wat er met mij is gebeurt. Ik wil niet dat jou dat ook overkomt. Ik wil jou niet meer in een bende zien. Met mij is het goed afgelopen. Ik snap best dat je uit wilt gaan met je vrienden. Maar je moeder wil je niet kwijt. Ze wil haar enige dochter beschermen tegen mensen die je pijn kunnen doen. Ze wil niet dat je in de problemen komt. Dat begrijp je toch wel?” Dorien knikte. “Ja, tuurlijk begrijp ik dat, maar waarom vertrouwd ze me niet? Ik wil gewoon met me vriendinnen kunnen omgaan.” “Je moeder vertrouwt je wel. Alleen zie je dat zelf niet. Je bent de laatste tijd ook niet echt gemakkelijk geweest. Je maakt overal ruzie om. Als je het ergens niet mee eens bent dan loop je alweer te schreeuwen. Je moet gewoon normaal tegen je moeder doen. Dorien als jij nu weer normaal tegen je moeder gaat doen. Dan beloof ik dat je morgen met me mee mag naar de dancing. Je gaat dan bij mij slapen en dan gaan we samen naar de dancing. Ik zal wel met je moeder gaan praten.”Dorien knikte: “Wil je dat echt doen?” Tony knikte: “Alleen als jij weer normaal tegen je moeder gaat doen. En als er wat is moet je het normaal tegen je moeder zeggen en niet meteen beginne te schreeuwen.” Dorien knikte: “Ik zal met me moeder gaan praten en zeggen dat het me spijt. Tony? Vind je dat ik erg veranderd ben?” Tony kijkt Dorien vragend aan “Hoe kom je daar nu bij?”Dorien haalde diep adem. “Ik en mama hadden vanmiddag ruzie en toen ik weer naar benden wou lopen hoorde ik mama tegen Johan zeggen dat ik zo was verander. Ze vroeg zich af als ik zo ook zou wezen als papa nog leefde. Ik schrok daar van. Ik heb toen ook zitten te denk en op me kamer. Ben ik zo verander? Hoe zou ik geweest zijn als papa nog leefde? Zou ook dan ook zo zijn? Als ik dan ook zo was geworden zoals ik nu ben. Voor mijn gevoel ben ik niet verander. Maar mama en Johan vonden dat wel.”Tony zucht “Dorien je bent de afgelopen tijd heel erg verander. Ik herken je gewoon niet meer. Je bent zo….Zo…. Anders. Eerder was je helemaal gek van je moeder. En kon je haar geen dag missen en nu…. Nu ben je gewoon een weekend van huis weggelopen. Je geeft een grote mond en loopt overal tegen aan te trappen. Ik herken je echt niet meer. Ik zou echt niet weten hoe dat allemaal komt. Als dat nou door Dylan komt of door de meiden waar je nu mee op trekt. Ik ken ze niet. Maar zins je met Dylan omgaat ben je heel erg veranderd Dorien begon zachtjes te huilen. “Ik wil niet een rot kind zijn, ik wil gewoon Dorien ben. Maar wie ben ik? Ik weet niet wie ik ben. Ik weet niet helemaal niks. Ik dacht dat ik een leuk lief had maar die was niet zo leuk als ik dacht.” Tony sloeg een arm om Dorien heen. “Dit noem je nou de puberteit. Je moet gewoon jezelf blijven Dorien. Je hoeft niet net zo worden als anderen. Je kon eerder heel goed met je moeder opschieten. Jullie deden vaak leuke dingen samen. Maar zins je zo bent zoals je nu bent zit je moeder niet meer met haar hoofd bij het werk maar bij jou. Het werk is voor haar alles, maar jij bent belangrijker voor haar dan haar werk. Ze wil je niet kwijt. En ze vind het heel erg dat je zo tegen haar doet. Als jij me beloofd om met je moeder te gaan praten, dan beloof ik jou dat ik met je moeder ga praten. En dat je dan mogen met me mee mag naar een dancing. Je zegt dan tegen je vriendinnen dat je daar heen gaat en dan zie je ze daar. Ik wil niet dat je de schuld geeft van alles. Je bent zelf de fout in gegaan, maar ik wil je helpen. Ik wil weer dat het weer goed komt tussen jou en je moeder. Ik wil jou en je moeder niet zo verdrietig zien.” Dorien haalde haar schouders op “ik ben niet verdrietig. Ja, ik ben dat wel, omdat me eigen moeder me niet vertrouwt. Dat ze me elke dag verhoort. Ik haat dat Tony. Ik wil een gewoon leven. En niet gezien worden als de dochter van een flik.” Tony knikte: “Je bent een dochter van een flik, en dat weten ze hier haast allemaal. Maar als jij normaal tegen je moeder doet, dan zal zij ook normaal tegen jou doen. Als je nou aan je moeder laat zien dat je weer de de oude Dorien bent. Dan zal zij je niet meer zo op de vingers gaan kijken. Dan ziet ze zelf ook wel in, dat je van je fouten hebt geleerd. Je moet aar gewoon even tijd geven om haar in te laten zien dat ze je weer helemaal kan vertrouwen. Dat je niet meer met de anderen omgaat.” Dorien keek Tony aan “Maar ik ga nog steeds met de meiden om. En dat vind mama niet goed. Maar we doen niks verkeerds. We zitten gewoon bij elkaar en maken lol. We willen niet mee gezien worden als lid van een bende of hoe jullie dat ook maar noemen. We zijn gewoon goede vriendinnen die lol willen hebben. En die vrijdag en zaterdags avond uit willen gaan. Tony knikte weer opnieuw. “k snapt het. Leg het je moeder gewoon uit dat je niks meer verkeerd doet. En dat je van je fouten hebt geleerd. Ze zal zelf dan ook wel in zien dat je het echt meent.” Dorien schudde haar hoofd “Neen Tony, dat zal ze niet in zien. Ze wil gewoon niet dat ik nog met de meiden om ga. Ik hoef hun namen maar te noemen en ze ontploft al.” Dan zien ze een auto aan komen en die vlak achter hun begint te toeteren. Ze schrikken er allebei van. “ZOT!” schreeuwt Tony. Dan zien ze het hoofd van Bruno uit het raampje verdwijnen: “Jullie schrokken toch niet?” Tony glimlachte: “Neen, wij schrokken helemaal niet”en stak haar tong naar hem uit. Dorien lachte en keek weer naar Tony ”Ik zal met haar gaan praten, maar nu moeten we naar binnen iedereen komt er nu aan.” Tony knikte en ze liepen naar binnen achter Bruno en John aan. De anderen kwamen ook snel en het was een hele gezellige avond. Tony ging met Britt praten om te vragen als Dorien de volgende avond met haar mee mocht naar de dancing. Brit vond het niet echt een goed idee.,maar uit eindelijk vond ze het toch goed. Tony moest alleen heel goed op Dorien passen. 
De volgende morgen bij het ontbijt…
Dorien kwam vrolijk naar beneden. “Goede morgen allemaal”zei ze vrolijk. Iedereen keek har vragend aan. “Ja, ik ben is een keer vrolijk. Ik moet me verontschuldigen tegen jullie allemaal. Ik ben heel stom geweest, Het spijt mij, als ik jullie heb gekwetst. En mama, het spijt mij dat ik zo tegen je deed. Ik weet dat je het allemaal goed bedoelt, maar ik vind het gewoon niet leuk dat je elke keer achter me rug me loopt te controleren.” Britt knikte. “Ik weet het, ik zal het niet meer doen. Ik heb gisteren met Tony gepraat. Ik weet dat jullie vanavond een hele leuke avond er van gaan maken. Je hebt mijn toestemming.” Dorien keek nu nog blijer dan dat ze al deed. “Merci, mama. Ik vind het echt heel tof dat je me nu met Tony naar een dancing laat gaan. Ik hoop dat je me nu ook helemaal vertrouwt. IK zal je laten zien dat je me kunt vertrouwen en dat ik niet meer zulke stomme dingen ga uithalen. Ik zal me nu is als een perfecte dochter gedragen echt een dochter van een flik.” Britt begon te lachen. “Blijf maar gewoon jezelf, daar ben ik blij genoeg mee. “Dorien glimlachte en pakte toen een broodje en wat drinken. “Wanneer komt Tony me ophalen?” Britt haalde haar schouders op, “Ik heb geen idee, ik denk vanavond pas. Ik heb het daar niet met haar overgehad.” Dorien knikte: “Oké, ik zal dr zo wel is bellen, om te vragen wanneer ze me ophaalt: Britt knikte: “Ga nu eerst maar is rustig eten. Ik ga zo boodschappen doen.” Dorien keek meteen op “Mag ik mee? Ik wil nog nieuwe kleren halen van het geld dat ik voor me verjaardag heb gekregen.” Britt knikte: “Dat is goed, dan maken we er een gezellige morgen van.” Dorien glimlachte: “Een gezellige morgen? Je bedoelt een gezellige morgen en middag ik ben niet zo snel in kleren kopen weet je nog wel?” Britt lachte: “Ja vertel mij wat. Als ik met jou kleren ga kopen ben ik wel een dag kwijt en wat heb je dan allemaal gekocht….Alleen een broek! Je bent gewoon een heel moeilijke persoon met kleren kopen.” Dorien lachte: “Kan ik er wat aan doen als ze niet van die leuke dingen hier heb. En als ik wat leuks zie dan is het me altijd veelte lang.”Britt lachte “ga nu maar eten, ik ga me eerst douchen en dan kunnen we gaan.”Dorien knikte en begon snel dr eten op te eten. Simon keek naar Johan “Papa zullen wij er ook een leuke dag er van gaan maken? Ik heb wel zin om te gaan voetballen.”Johan keek met een glimlach naar zijn zoon “Das goed jongen, dan gaan wij straks een balletje trappen. Geen probleem. Ik heb toch geen werk meer. Ik zal me zo ook maar is gaan omkleden. Als jullie dan de afwas doen dan zijn we tegelijk klaar.”Dorien rolde met dr ogen. “Simon doet de afwas wel, ik moet Tony nog bellen. Dus daar heb ik het druk mee.” Dorien rende snel naar boven, om zo onder de afwas uit te komen, maar Simon was slimmer. Hij deed de afwas en toen Dorien naar beneden kwam mocht ze de afwas afdrogen. Simon keek haar lachend aan. “Ik moest toch gaan afwassen? Nou dat heb ik gedaan. Ik heb de afwas voor je laten staan, je hoeft het alleen nog maar af te drogen en dan is het klaar.”Dorien stak haar tong naar hem uit “Ik krijg je nog wel manneke.” Simon lachte en ging toen op de bank tv kijken. Britt kwam de living weer ingelopen. Dorien was net klaar. “En? Ben je klaar schat? Dan kunnen we gaan.” Dorien draaide zich om. “IK ben net klaar.” Ze liep achter Britt aan naar de auto. En ze reden naar de winkel straten. Dorien liep meteen een kleren winkel binnen. “Moet je dit zien mam? Echt een mooie broek. En dit truitje. Het is fantastische. Dorien pakte de goede maten en liep toen meteen naar een paskamer. Britt liep haar dochter achterna en liep toen tegen een paspop aan die hele mooie kleren aan had. Ze vroeg aan een medewerkster waar ze de kleren kon vinden die de pop aan had. De vrouw die wijst naar een rek achter de pop. Britt pakte ook de kleren en ze vertrok ook naar een paskamer. Dorien kwam de paskamer uit. Ze keek om haar heen maar kon Britt nergens zien. Ze haalde haar schouders op en ging voor de spiegel staan. Ze vond de kleren de kleren haar heel goed staan. Toen zag ze Britt uit een kleed kamer komen. Haar mond viel open. “ Wow, mama dat staat je super mooi!” Britt liep lachend naar een spiegel en keek toen in de spiegel. Ze vond het zelf ook heel mooi. Ze keek Dorien aan “Ik koop ze! En wat doe jij? Koop jij ook die kleren?” Dorien glimlachte “Ja deze koop ik zeker!” Ze liepen allebei weer naar de paskamer en verklede zich weer. Toen liepen ze naar de kassa. 
Na een hele middag te hebben geshopt kwamen ze weer thuis en plofte ze allebei met hun handen vol met tassen op de bank. Johan kwam lachend bij hun zitten en Simon kwam nieuwsgierig naar beneden. “ Wat hebben jullie allemaal gekocht?” vroeg Simon nieuwsgierig. Dorien pakte een tas en liet trots haar nieuwe broek zien. “Deze heb ik van me verjaardagsgeld gekocht, en dit truitje.” Ze pakte haar truitje uit de tas. Simon en Johan knikte. “ Mooi, en wat heb je nog meer gekocht?” vroeg Johan. En keek naar alle tassen die de dames voor hun hadden liggen. Dorien glimlachte: “Ik heb nog een broek, truitje en schoenen van mama gekregen.” Ze dook weer een andere tas in en pakte dr schoenen. Toen pakte ze nog een tas en daar haalde ze nog een truitje en een broek uit. De 2 mannen knikten weer. “Dat is ook heel mooi” zei Simon. “ Wat heb jij… Dorien onder brak Simon “Ik heb nog meer gekocht. Ik heb ook nog nieuwe armbanden en oorbellen gekocht en nog een ring en een ketting.” Ze dook nog een tas in en pakte de sieraden er uit. En liet ze zien aan Simon en toen aan Johan. “Die zijn egt heel mooi” zei Johan. “ Maar nu je moeder, wat heb jij gekocht?” Britt ging recht zitten en pakte de eerste tas. Ze haalde er een heel mooie broek uit met een bij passend truitje. Uit de andere tas haalde ook zij schoenen. En uit nog een andere tas pakte ook zij heel wat sieraden. Johan glimlachte. “Jullie hebben zo te zien, een hele leuke dag gehad met z’n tweetjes. Britt en Dorien glimlachten. “Dat hebben we zeker” zei Britt. Dorien knikte. “ We hebben ook nog wat voor jullie gekocht. “Jullie dachten toch niet dat we jullie waren vergeten?” zei Dorien. En ze pakte een tas en keek er ffkes in en gaf hem toen aan Simon. “Deze is voor jou. Simon keek nieuwsgierig in de tas en haalde er een broek en een trui uit. “ Cool!! Dat is echt stoer! Bedankt Dorien en Britt en gaf hun elk een kus op hun wang, Dorien glimlachte. “Je moet het nog wel passen, stel je voor dat het je niet past.” Simon rende meteen naar zijn slaapkamer toe en deed de keren aan. Hij was er echt blij mee, eindelijk nieuwe kleren. Hij kwam snel weer terug naar benden en liet de kleren zien. Iedereen keek hem glimlachend aan. “Het staat je goed! We hebben dus de goede maat uitgekozen.” Zei Britt. Dorien glimlachte “ En jij wou nog een maat groter kopen! Daar verzoop hij gewoon in, gelukkig heb je naar mij geluisterd.” Britt glimlachte en pakte een tas en dit is voor jou Johan.” Johan keek haar lief aan het pakte de tas van Britt aan. “ Merci.” Ook hij had een nieuwe broek en een nieuwe trui gekregen. Hij was er ook blij mee. Toen stond Dorien op “Ik ga nu mijn kleren aan trekken en me klaarmaken voor vanavond. Straks staat Tony voor de deur en dan ben ik nog niet klaar.” Britt knikte “Ik ga mar is met het eten beginnen.” En ze liep naar de keuken. Dorien rende naar haar slaapkamer en pakte meteen haar telefoon en ze belde Babs op. “Heykes, kom je vanavond ook naar de maagd van Gent? Ik ben dr ook!..... Neen ik ben eet alleen ik ben met Tony…. Ja die Tony ja…..Neen dat maakt niet uit, ze weet dat ik met jullie om ga……me moeder vind het goed dat ik uit ga je en ze weet ook dat jullie er zijn. Nou ik zie jullie daar wel dan. Salukes. Dorien hing de telefoon op, en deed toen haar nieuwe kleren aan. En dr sieraden om. Ze deed haar haar en een beetje make-up op. Ze was net klaar toen Simon op dr deur klopte “Dorien?? We gaan eten.” Dorien deed de deur los en liep toen achter Simon aan naar benden. “Die kleren staat je mooi” zei Simon. Dorien glimlachte en ging toen aan tafel zitten. Ze hadden nog maar net het eten op toen de intercom ging. Dorien sprong op en rende naar de intercom “JA?? Aan de andere kant hoorde ze de stem van Tony “Ik ben het” “Kom maar naar boven Tony” zei Dorien en drukte op het knopje en deed toen meteen de deur los. Tony stapte binnen met een teleurstellend gezicht. Dorien keek haar vragend aan “Wat is er?” Tony zuchtte “Ik en je moeder, moeten meteen naar het commissariaat toe. We hebben een zaak.” Dorien keek haar vragend aan “Wil dat zeggen dat wij vanavond niet weg gaan?” Tony schudde haar hoofd “Ik ben bang van niet Dorien sorry” Dorien werd kwaad “Dat klote werk ook altijd van jullie! Kunnen ze niet iemand anders op bellen dan? Wij hadden vanavond afgesproken! Het is niet eerlijk!” Tony keek Dorien aan “Ik kan er ook niks aan doen , dat we nu een zaak hebben, maar ik beloof je dat we volgende week wel uit gaan.” Dorien keek haar boos aan “Dat zal wel, ik ga vanavond wel alleen naar de dancing. Ik vermaak me ook wel zonder jou!” Dorien draaide zich om en wou net de trap op lopen als Britt haar arm vast pakt. “Dorien, doe niet zo! Je gaat vanavond niet alleen weg! En je bied nu je excuses aan!” Dorien maakte haar los en rende naar dr kamer toe. Britt wou achter haar aan gaan als Tony plots zei “ Britt. Laat dr maar ik zal morgen wel met dr praten. Kom we zitten op ons te wachten,” Britt zuchtte en gaf Johan een kus “Het spijt me, ik hoop dat het niet al te laat wordt.” Johan haalde zijn schouders op “Hier kun jij ook niks aan doen. Ik zal straks wel met Dorien proberen te praten.” Britt knikte en liep toen achter Tony aan. 

Dorien zat onder tussen op dr kamer. Ze hoorde Tony en Britt weg gaan en pakte haarjas en liep toen weer naar beneden. Johan keek haar aan “Waar ga jij heen?” “Wat denk je?! Ik zal vanavond uit gaan, en dat doe ik ook! Dan maar zonder Tony!” Johan liep naar dr toe en ging voor haar staan “Je weet wat je moeder heeft gezegd, je gaat niet alleen.” Dorien keek Johan aan “probeer me maar is tegen te houden.” Voor dat Johan wat kon zeggen of haar tegen te houden was Dorien de deur al uit. Johan keek Simon aan “jij blijft hier, ik ga achter Dorien aan. Toen hij buiten was, zag hij net hoe Dorien de straat uit fietste. Dorien fietste snel naar de dancing, Gooide haar fiets tegen een andere aan en liep snel naar binnen. Daar zag ze de andere ook al op de dans vloer. Ze liep er naar toe. “Ik ben er!” Babs keek haar aan “Waar heb je Tony gelaten?” Dorien glimlachte “Die moest werken, dus ben ik maar alleen gegaan.” Babs keek Dorien lachend aan. “Daar ben ik blij om, da je wel bent gekomen,” Ze dansten een tijdje toen er opeens een jongen naar Dorien kwam toe gelopen. Dorien keek op en glimlacht. “Heykes ik ben Dieter wil je wat van me drinken?” Dorien knikte “doe maar een wodka-cola.” Dieter liep naar de bar en besteld het drankje voor Dorien en kwam even later terug. Ze begonnen weer te dansen en ze praten wat met elkaar. 

Onder tussen op het commissariaat.
Britt en Tony hadden net met een meisje gepraat die een aangifte deed van een jongen die haar net verkracht had in de dancing. De jongen had haar mee genomen naar de toiletten, Ze vond hem wel leuk, ze waren wat aan het zoenen en toen wou hij verder, maar dat wou zij niet. Ze had al een paar keer gezegd dat ze niet met hem wou vrijen maar de jongen had niet willen luisteren. Ze had geroepen maar niemand kwam haar helpen. Ze was bang, bang dat niemand haar zal geloven als ze vertelt wat de jongen had gedaan, Ze was toch zelf met hem mee gegaan naar de toiletten. Dr vriendinnen hadden haar gezegd dat ze aangifte moest doen. En dat had ze dus gedaan. 
Britt en Tony overlegde met John wat ze zouden doen. Ze moesten de jongen op pakken. Iemand zou hem wel kennen, Het meisje zei dat hij elk weekend in ‘ de heilige maagd van Gent’ zat. Tony en Britt reden dus naar de dancing. 
Ze liepen de dancing in Britt liep naar de bar man “Hallo, politie Gent we zoeken ene Dieter, zou je mij kunnen vertellen waar we hem kunne vinden?” De bar man knikte en wees naar Dorien die samen met Dieter zat te dansen. Britt keek met grote ogen naar Dorien en Dieter. Tony liep naar Britt toe “ Wat is er Britt?” Britt keek naar Tony “ Mijn dochter zit met een verkrachter te dansen, en zo te zien hebben ze het naar hun zin.” Tony keek de dancing rond en zag toen Dorien en een jongen dansen, Toen zag ze dat Britt op hun afstormden. Dorien zag nog net dat Britt op hun kwam afstormen en maakte haar los en liep toen snel de menigte in naar Babs. “Ik moet hier zien weg te komen, mijn moeder is hier!” Babs keek met grote ogen naar Dorien en pakte Dorien dr hand en rende met haar door de menigte naar de nood uitgang ze deed de deur los en rende samen met Dorien naar dr scooter. “Dorien keek haar aan “Ik heb me jas nog binnen me fiets staat hier” en ze wees naar een fiets die op de grond lag. Babs gaf Dorien de sleutel van de scooter “ Rij maar alvast naar het zuid, dan zie ik je daar wel.” “ Wat ga jij doen dan?” Babs keek haar aan “Ik ga weer naar binnen je jas pakken en dan pak ik je fiets en dan rij ik wel naar het zuid toe. GA jij nu maar weg, voor dat je moeder je ook nog mee neemt.” Dorien startte de scooter en reed snel de weg op. Ze zag de auto die van links kwam niet en kon hem nog maar net ontwijken. De auto toeterde en Dorien toeterde terug, Ze reed snel naar het zuid toe.
Babs was onder tussen weer naar Binnen gegaan en kwam Britt tegen. “ Waar is Dorien?!” Babs keek spottend naar Britt “Hoe moet ik dat weten het is jou dochter niet de mijne” Britt pakte Babs beet en wou haar de boeien om doen toen Babs op eens omkeerde “Wat wil je nu man, wil je me meenemen omdat je denkt dat ik weet waar Dorien is? Wat zeg je dan tegen de onderzoeksrechter? Ik ben me dochter kwijt en ik denk dat Babs wel weer waar me dochter is? Je moet is leren je dochter los te laten, Ik weet dat je me niet mag omdat we verkeerde dingen hebben gedaan, maar jij weet ook dat ik dat niet meer doe en dat Dorien en ik nog gewoon contact hebben, als je dat nou leuk vind of niet. Je moet je dochter is vertrouwen, Dan gaat ze dr ook niet zomaar van door!” Britt keek haar aan met open mond. Het leek net dat ze een klap in har gezicht had gehad. Babs keek haar terug aan “ zou ik er dan nu lang mogen? Of neem je me toch mee?” Britt keek haar nog steeds aan “Ik wil gewoon weten waar Dorien nu is. Ik weet dat jullie nog steeds contact hebben, dat vind ik ook niet meer erg. Ik weet dat jullie geen domme dingen meer doen. Maar ik wil nu gewoon weten waarom me dochter hier was, en als alles in orde met haar is.” Babs keek vragend naar Britt “Hoezo alles met dr in orde is?” “Daar mag ik niks over zeggen, maar die Dieter is niet zomaar met dr aan het dansen gegaan. Hij heeft iets gedaan……We……..Laat Dorien me bellen. Ik ben niet meer boos op dr, maar ik wil gewoon weten waar ze is.” Babs knikte “alles is in orde met dr. Ik zou zeggen dat ze je ffkes moet bellen als ze dat wil. Ik ga dr niet dwingen. En je ziet haar morgen denk ik wel gewoon weer. Dan zie je dat er niks aan de hand is met dr. Ik ga nu weer naar binnen.” Ze liep om Tony en Britt heen en liep toen naar de kruk waar Dorien dr jas ligt. Ze pakte hem en deed hem aan. En pakte toen dr sleuteltje uit haar jas zak en liep naar buiten en fietste naar het zuid toe. 

Dorien was onder tussen al aangekomen en wachtte nu op Babs. Ze had het koud, want Babs had dr jas nog. Toen zag ze Babs aan komen fietsen. Ze stapte van de scooter en liep naar Babs toe. “ geef me me jas alsjeblieft, ik heb het ijs koud!” Babs lachte “Dat zal wel ja, het is niet echt warm, op de scooter. Ik heb je moeder ook nog gesproken. Ze vroeg me als ik ook wist waar je was, ik heb niks gezegd, maar je moet dr wel ffkes opbellen. Ze was een beetje erg bezorgd om je, ze is niet boos op je maar je moet echt wel ffkes bellen. Om te zeggen dat alles goed met je gaat.” Dorien knikte en pakte haar GSM uit dr jas. Ze belde Britt op en zei dat het goed ging met dr en dat ze haar morgen vroeg wel weer zou zien. En hing toen de telefoon weer op. Babs keek Dorien aan “Kon dat gesprek niet nog korter?” Dorien haalde haar schouders op “Ik heb dr niet zo veel te vertellen, ze is toch alleen maar bezig met dr werk. Dat vindt ze belangrijker dan haar eigen dochter.” “Dat is niet waar, Dorien! Ik heb haar gezien net, Ze was echt bang, ze dacht dat er wat met je aan de hand was.” Dorien keek vragend naar Babs “Sinds wanneer ben jij zo begaand met moeder en regels?” Babs haalt haar schouders op, “We zijn stom geweest Dorien, ik heb heel veel kunnen na denken toen ik me taak straf had en ik heb nog steeds contact met een vrouw een soort psychiater. Ze zei gisteren, dat ik een hoop slechte dingen heb gedaan, maar het is nooit te laat om op nieuwe te beginnen. En daar heeft ze gelijk in, ik wil niet mijn jeugd verprutsen door een paar stomme jongens. Ik wil gewoon lol hebben. En uit handen blijven van het gerecht. Ik wil gewoon lekker vrij zijn, en me eigen dingen doen, zonder dat ik weer met de flikken in contact kom. Ik slaap zins kort weet thuis. Alleen het weekend ben ik nog wel.. Omdat het thuis niet echt goed gaat.” Dorien knikte” Ik wil ook lol hebben. En ook uit handen blijven van de flikken. Ik hoop dat we samen veel lol kunnen hebben en dat mijn moeder me is een keer probeerde los te laten. Dat ik dan ook de dingen kan doen die ik graag wil.” Babs knikte “Dat snapt ze wel, je bent oud genoeg om je eigen weg te gaan.” Dorien knikte “Ik hoop dat me moeder je nu eindelijk is een keer ziet zoals je bent, En niet als een grote crimineel.” Babs knikte “ Ze zal zelf wel is in zien dat ik ben verander. Als we nu gewoon zorgen dat we niet meer in handen komen van de flikken dan ziet ze zelf ook wel dat ik verandert ben.” Dorien zuchtte ik hoop het. Ik wil gewoon met je om gaan. En het moet niet stiekem gaan.” Babs knikte “Het komt allemaal wel in orde geloof me nu maar. Ik wil ook niks meer stiekem doen, daarom gaan we je moeder laten zien dat we niks verkeerds doen. We laten dr zien dat we nu twee nette madammetjes zijn.” En ze begonnen allebei kei hard te lachen. Na een paar uur werd het al een beetje schemerig en Dorien stond op “Ik ga maar is naar huis, het wordt alweer licht te worden. Me moeder zou niet blij zijn als ik nu nog steeds niet thuis ben.” Babs knikte “Je hebt gelijk, ik ben echt moe, ik zal zo ook maar is naar huis gaan voor de verandering. Me moeder zou op kijken dat ik is een keer een weekend thuis ben.” Dorien lachte “ Ze zou ook wel opkijken dat je je leven gaat verbeteren, niet dat je nu al een dikke crimineel bent, maar als ik je verhalen hoor dan denk ik dat ze wel gaat opkijken.” Babs knikte “Ik weet het, kom ik zal je een stukje naar huis brengen. Je kunt me zo vast houden dan blijf ik welnaast je rijden en dan sleep ik je wel mee.” Dorien stond op en pakte dr fiets en wachten tot Babs ook klaar was. En toen vertrokken ze naar huis. Toen ze bij Dorien haar straat waren stopten ze “Ik bel je nog wel oké?” zei Babs. Dorien knikte en ze naman afscheidt en toen reed Dorien naar huis toe. En Babs naar haar huis….

Onder tussen was Britt nog op het commissariaat bezig. Dieter had bekend dat hij met het meisje had gevreeën op het toilet maar hij ontkende dat ze zich had verzet. Uit eindelijk kwam het meisje met het verhaal dat ze veel te laat thuis was en dat ze daarom maar een verkrachting had verzonnen. Britt en Tony waren kwaad op het meisje. Nu hadden ze niks voor niks op het commissariaat gezeten, Dorien was kwaad op Tony omdat ze de afspraak niet had na gekomen, en Johan had nu de hele avond alleen moeten door brengen zonder Britt. Ze hadden Dieter weer naar huis gebracht en het meisje had een proces verbaal gekregen, omdat ze tegen hun had gelogen. En een boete, Nu waren ze eindelijk klaar en konden ze naar huis toe gaan…

Britt had net de auto op slot gedaan toen ze Dorien zag aan komen op dr fiets. Ze keek haar dochter vragend aan. “ War kom jij zo laat vandaan? Het is al 5u.30u.” Dorien knikte “Ik weet hoe laat het is, we waren de tijd vergeten, we hebben zo’n leuke nacht gehad.” Zei ze blij. Britt was niet zo blij en nam haar dochter mee naar binnen. “Dorien vertel me nu is wat je allemaal hebt gedaan? En waar je bent geweest.” Dorien vertelde dat ze naar de dancing was geweest en dat ze toen ze haar moeder zag de dancing was uit gerent, en dat Babs haar had geholpen. En dat ze daarna heel lang hadden gepraat over de toekomst en dat ze nu elkaar hadden beloofd om uit de handen van de flikken zouden blijven. Britt knikte “Ik ben blij, dat jullie in zien dat jullie fout zijn geweest. Ik hoop dat wat jullie aan elkaar hebben beloofd ook doen. Ik heb geen zin om jou of je vriendinnen nog tegen te komen op het commissariaat.” Dorien glimlachte “Je zult ons ook niet meer zien op het commissariaat. Maar ik ga nu slapen, want ik ben dood moe.” Britt knikte “En vergeet je morgen Tony niet ffkes te bellen? Je was nou niet echt aardig tegen haar.” Dorien knikte en liep toen naar haar kamer en ging meteen op bed liggen en viel in slaap. 
Britt ging nu ook maar naar bed. Ze was blij dat het morgen zondag was, dan kon ze eindelijk lekker lang in bed blijven liggen. 

De volgende ochtend waren Johan en Simon al vroeg wakker. Ze besloten om de dames maar te laten liggen en te gaan voetballen. Toen Britt wakker werd was het al bijna 12:00. Ze stapte uit bed en zag een briefje op tafel liggen ze las het hard op “ lieve schatten, wij zijn aan het voetballen in het park. Jullie lagen nog lekker te slapen en we wouden jullie niet wakker maken. Hopelijk komen jullie ook naar het park toe. Groetjes Johan en Simon PS: Als jullie komen, neem dan ook een boterham voor ons mee.
Britt legde het briefje weer op de tafel en glimlachte en liep toen naar de keuken toe. Ze had trek. De nacht was nou niet echt een leuke nacht geweest, Ze was wel blij dat haar dochter eindelijk in zag dat ze verkeerd bezig was. Ze hoopte dat het waar was wat ze gisteren had gezegd. Dat ze echt niet meer in de hadden van de flikken wilden komen, en dat ze nu gewoon leuke dingen gingen doen. Zonder dat er flikken er bij werd betrokken. Dorien kwam nu ook de trap af. Ze was al helemaal aan gekleed. Britt keek haar dochter lachend aan. “Wat ben jij er op tijd uit, en ook al aangekleed.” Dorien glimlachte “Er lag ene briefje op de tafel, dat we naar het park moesten komen. Ik had het al gelezen en ben toen weer snel naar boven gegaan en heb me om gekleed. Ik wou nu net de broodjes gaan klaar maken en vertrekken naar het park.” Britt glimlachte “Als jij nu ffkes de broodjes klaar maakt dan kleed ik mij om, en dan kunnen we samen naar het park gaan met de auto.” Dorien knikte en maakte wat broodjes klaar. Ze pakte een mand en deed daar alles in. Ze zette ook wat koffie en deed die in een koffie kan en die zette ze ook in de mand. Voor haar en Simon pakte ze een pak sap en zette die er ook in. Ze rende snel naar boven toen ze weer beneden kwam zat Britt in de mand te kijken. “ We kunne net zo goed gaan picknicken, dat is nog gezellig ook!” riep Dorien. Britt lachte “Ja dat gaan we doen, dat lijkt mij ook gezellig” Na een klein uurtje stapte Dorien en Britt de auto uit in het park. Dorien had in de auto gesmst naar Babs dat ze naar het park moest komen. Ze wou dat Britt Babs nu beter leerde kennen. Ze had het een goed idee gevonden en was al op weg naar het park. Dorien vond het zelf ook een heel goed plan. Ze dacht na over de vorige avond, mama had niks gezegd over dat ze met Babs naar de dancing was geweest. Misschien had Babs gelijk, en zag haar moeder eindelijk in dat we waren veranderd. 
Ze liepen met de mand tussen hun in naar Johan en Simon die nog steeds aan het voetballen waren. Ze hadden niks door dat Dorien en Britt opeens stonden te kijken, tot dat de bal vlak voor de voeten van Britt rolde. Ze schopte de bal weg en Johan liep naar Britt toe en kuste haar. Simon rende achter de bal aan en zag toen dat Babs de bal vast had. “Hoi, jij moet Simon wezen.” Simon keek haar vragend aan “Hoe weet jij dat ik Simon heet?’ Babs glimlachte “Ik ben Babs” en ze stak haar hand uit. Simon stak ook zijn hand uit en keek toen om “Kom je bij ons zitten? Dorien zou het wel leuk vinden. En de rest denk ik ook wel.” Babs knikte en liep achter Simon aan. Dorien had al gezien dat Babs er was en stond toen op. Babs zwaaide naar haar “Hoi!” Riep Dorien. Britt keek om en zag Babs. Ze glimlacht naar haar “Hallo Babs, kom je er bij zitten?” Babs glimlachte “Graag commissaris Michiels” Britt glimlachte “Je mag me nu wel Britt noemen, ik ben nu gelukkig niet aan het werk.” Babs werd een beetje rood “ Sorry, Britt.” Britt glimlachte en pakte toen de bekers en de broodjes uit de mand en legde ze op het kleed die ze al hadden neergelegd. Babs ging nu zitten en keek Johan aan en toen stak ze haar hand uit “Ik ben Babs.” Johan glimlachte en stak toen ook zijn hand uit “Ik ben Johan, de vader van Simon en de man van Britt.” Ze keek Dorien aan “Ik dacht dat het je vader was joh…” Dorien schudde haar hoofd. “Ik heb geen vader meer, hij is overleden, toen ik nog heel klein was. Johan is nu een soort papa. Maar niet echt mijn papa. Mijn papa zit hier boven.” En keek naar boven de lucht in. “ Bas keek ook omhoog naar de lucht. “ sorry ik wist niet dat je vader overleden was.” Dorien glimlachte “Je kon het ook niet weten, ik praat er ook niet zo graag over.” Babs knikte en keek toen Britt aan. “Ik hoop dat u niet boos was op Dorien dat ze gisteren zo laat was, het was mijn fout. Ik heb haar aan de praat gehouden. Als u boos op haar bent, dan is het mijn schuld.” Britt glimlachte “Ik ben iet boos op Dorien. Ik weet waar ze gisteren was. Ik heb alles gehoord.” Babs knikte en glimlachte. Zo bleven ze nog een tijdje zitten te babbelen en toen ging Babs weer naar huis toen omdat ze nog een verjaardag had. Ze nam afscheid en toen vroeg Britt “Kom je morgen avond bij ons eten, je kunt zo uit school met Dorien mee. IK zal het gezellig vinden. Ik heb denk ik te snel over je geoordeeld. Je bent niet zo slecht. Ik hoop dat je me kan vergeven. “ Babs knikte “Het maakt niks uit, ik weer zelf ook wel dat ik fout ben geweest, Het is me eigen schuld dat u zo over mij gedacht heeft. Maar ik ben blij dat u me een tweede kans geef. En die ga ik niet verprutsen. En ik zou het heel leuk vinden om bij jullie te komen eten.” Britt knikte “Dat is dan afgesproken, dan zie ik je morgen wel weer.” Babs nam afscheid voor de tweede keer en fietste nu weg. 

Dorien keek haar moeder blij aan. “ Gelukkig zie je nu ook dat Babs gewoon net als mij een braaf meisje is geworden,” En ze begon weer te lachen. Britt keek haar dochter aan en Begon nu ook te lachen.

Einde

Dit verhaal is geschreven door Dana