Heks
Op een morgen wordt Britt al vroeg uit haar bed gebeld, het is Vanbruane.
"Er is een anonieme oproep gekomen, er zou een vrouwelijk in de
appartementenblok aan het Citadelpark moeten liggen." Meteen is Britt
klaarwakker, ze belt naar Tony en pikt haar wat later op. Samen rijden ze
richting Citadelpark. Aan de bewuste appartementsblok zien ze Vanbruane en
Vanneste en Sel al staan. "Waarom gaan die nu nie binnen?"zegt Tony
tegen Britt. "Dat zullen we snel weten!" Bij Vanbruane aangekomen
begint krijgen ze meteen het antwoord. "We kunnen niet binnen!" Tony
lacht en zegt:"Maar da's belachelijk! De politie kan toch overal
binnen!" "Ja",antwoordt Vanbruane,"maar wij deze keer
niet!" "Hoe komt dat dan?"mengt Britt zich ertussen. "Er
zijn werken bezig in het appartementsblok, en we krijgen geen toestemming ze te
betreden", mompelt Vanneste. "Maar da's echt
belachelijk!"herhaalt Tony,"wie heeft dat gezegd? Ik zal die eens goed
tegen z'n voeten gaan geven!" Vanneste wijst naar de zijkant van de blok,
Britt volgt Tony. Ze zien een vrouw staat praten met een aantal werkmannen, die
duidelijk de riolering aan het leggen zijn. Hoe dichter ze komen, hoe bekender
hun het gestalte wordt. Tony tikt op de vrouw, die met haar rug naar hen stond,
haar schouder. "Kan u mij eens zeggen waarom wij niet binnen mogen, er is
daar een moord gepleegd!" zegt Tony koel. Dan draait de vrouw zich
om,"Ik dacht al dat u stem me bekend voorkwam, Tony Dierickx is het
niet?" "Mevrouw van Eeckhout!" roepen Britt en Tony verbaasd uit.
"Ja, dat ben ik",spot Van Eeckhout. "Maar u was toch
onderzoeksrechter, of niet soms?"reageert Tony brutaal. "Ja, en dat
ben ik nog steeds, maar ik neem alleen even de taken van mijn man over, hij is
niet in staat te werken.." antwoord Van Eeckhout, met een hele rustige
stem. "Je zou voor minder, als je met haar getrouwd bent", mompelt
Tony tegen Britt. "Maar, kan u ons dan zeggen waarom wij niet binnen mogen?
We werden getipt dat daar een moord gepleegd werd!"probeert Britt nog een
keer. "Dat is het net, het is onmogelijk! Daar kan niemand geweest zijn!
Mijn mannen zijn aan het werk op het gelijkvloers, en zij hebben niets gezien,
anders had ik het al lang geweten!" verdedigt Van Eeckhout zich. "Maar
wie zegt dat die moord op het gelijkvloers gebeurde? Uw gebouw telt meer dan een
verdieping hoor" spot Tony. "U bent ook niet van de snuggerste,
nietwaar, mevrouw Dierickx?"spot Van Eeckhout" Het gebouw is volledig
aan het vernieuwen, bij gevolg, zijn er geen trappen, en laat staan liften, je
kan gewoon niet naar boven, tenzij je kan vliegen, maar dat is te vergezocht
nietwaar?" "Het had toch gekund" mompelt Tony verslagen tegen
Britt. Tot Britt plots een ingeving krijgt. "Uw gebouw is voorzien van de
nodige veiligheid neem ik aan?" "Natuurlijk" antwoord Van
Eeckhout verbaasd. "Dan heeft uw gebouw toch zeker ook een brandtrap."
speelt Britt slim. "Ja, inderdaad" antwoordt Van Eeckhout nog
verbaasder. Britt en Tony lachen. "En u beweerd dat ik dom ben? " vit
Tony. "Snapt u het dan niet? Men kan toch binnen via de brandtrap?"
" Daar had ik nog niet aan gedacht," mompelt Van Eeckhout. Tony
verwittigt de anderen, en klimt alvast op de brandtrap. Britt en Vanneste
volgen, Vanbruane en Sel blijven voor alle zekerheid beneden wachten.
Onzeker staan ze met z'n drieën in een donker gat. Gelukkig heeft Britt, die op
alles voorbereid is, een lampje bij. Ze schijnt met haar lamp over de grond,
maar geen resultaat. Plots wordt heel de kamer fel verlicht. Iedereen schrikt,
en kijken angstig om zich heen. Maar ze zien niemand. Plots begint Britt te
lachen. Tony kijkt verontwaardigd"Waarom lach jij nu? Ik vind dit helemaal
niet grappig!" "Ik weet wie het mysterieuze lichtwonder is!",
antwoordt Britt " het is Tony, ha, ha!" "Grappig hoor, echt
grappig " antwoordt Tony. " Maar neen, ik meen het! Je stond tegen die
lichtschakelaar, en je duwde hem waarschijnlijk per ongeluk aan!" lacht
Britt. Nu snappen ze het. "Wel vreemd dat hier elektriciteit is, maar
bon" zegt Vanneste "we moeten hier wel een lijk zien te vinden
hé" Nu kunnen ze de kamer rondkijken, ze zien geen lijk liggen tot plots.
"Britt? Ik heb hier iets denk ik!" Britt en Vanneste gaan richting
Tony. "Ik zie geen lijk," antwoordt Vanneste. "Maar dat bedoel ik
toch niet, Vanneste jong!" vit Tony. "Ik zie anders ook wel niks hoor
Tony," zegt Britt. Dan wijst Tony naar een rode plas op de grond. Een plas
van bloed. "Ahzo, ik zie het" zegt Vanneste. "Eik, " roept
Britt plots. "Wat is er?" antwoordt Tony. "Wat er si? We hebben
bloed, maar geen lijk!" roept Britt. "Ah ja, da's waar! Waar kan dat
lijk in hemelsnaam heen? Het kan niet uit zichzelf weggaan, daar is het te dood
voor, en de moordenaar kan het ook niet meegenomen hebben, want dan hadden we
sporen moet zien, en bovendien, is het niet zo evident om met een lijk een
brandtrap af te dalen!" merkt Tony op. Britt en Vanneste knikken. Ze dalen
terug af, en vertellen alles aan Vanbruane en Sel. "Vreemd" zeggen ook
zij. "Stuur de onderzoekers naar boven, om uit te zoeken van wie dat bloed
is, en misschien naar eventuele sporen." Beveelt Vanbruane. Ze laten de
onderzoekers achter en vertrekken naar het commissariaat. Tony kan het niet
laten nog eens iets hatelijks naar Van Eeckhout te roepen. Op het commissariaat,
drinken ze samen een kop koffie. Ze zeggen niks, iedereen is met zijn gedachten
bij de raadselachtige moord. Dan piept de fax, en ja, het autopsierapport is er.
Britt neemt het en leest het snel door, bij elke regel die ze leest fronsen haar
wenkbrauwen meer en meer. "Wat zeggen ze?" wil Tony weten. "Hier
lees zelf maar", en Britt geeft Tony het rapport. Ook bij Tony is verbazing
op haar gezicht merkbaar. Lijkbleek legt ze het rapport naast zich. Britt begint
te vertellen:" De onderzoekers hebben het bloed onderzocht, en het DNA is
van Esmeralda Alegria . Dat valt nog mee, het slachtoffer heeft dus al een naam,
maar het ergste moet nog komen. Die Esmeralda is al 3 jaar dood." Iedereen
is stil. "Dat is onmogelijk," zegt Vanbruane, "dat kan gewoon
niet!" Tony krijgt een ingeving." Als we nu eens het graf van haar
gaan opzoeken, en dan kijken we of het lijk er nog is! En of er ooit wel een
lijk geweest is!" " Prima idee" valt Britt Tony bij, en de twee
dames vertrekken.Op het kerkhof aangekomen gaan ze op zoek naar het graf van
Esmeralda. Ze zoeken en zoeken, maar vinden het niet, ze moeten enkel nog kijken
op een donker hoekje, . "Daar zijn immers geen graven meer!" zegt
Tony! "Je weet maar nooit" antwoordt Britt, en ze stapt op het hoekje
af. En dat was maar goed ook, want in het donkere hoekje, staat een donker graf,
met in bloedrode letters : hier rust Esmeralda Alegria. Ze gaan dichterbij, en
merken iets vreemd op, ze denken beide hetzelfde. "Het zal toch nie waar
zijn zeker!" roept Britt, en ze lopen op het graf af.
WORDT VERVOLGD.
Junipers_Behangpapier
