Lachen is gezond

Boe Boe" begroeten de koeien hun boer. "Morguh" zingt de boer vrolijk tegen zijn dieren. "Ik ga jullie eens iets lekkers geven. Jullie ontbijt." De boer pakt een emmer met voedsel en de koeien beginnen gelijk te loeien. De boer glimlacht en gooit bij iedere koe iets in de voederbak. Plotseling blijft de boer staan en wrijft eens op zijn achter hoofd." Verrek wat is dat nu. Greet 44 is verdwenen."
De boer kijkt de hele stal door op zoek naar zijn Greet 44. "Waar kan ze nou toch zitten?" De boer krabt over zijn hoofd en begrijpt er niks van. "Greetje, Greetje?" Roept de boer. Nogmaals checkt hij de hele stal en ziet dan ineens de deur van de schuur open staan. De boer rent naar buiten en blijft voor het weiland stil staan. Hij kijkt om zich heen en roept zijn stembanden naar de knoppen.

De boer loopt zijn hele erf rond maar vindt zijn Greetje niet. Hij loopt naar de boerderij en waarschuwt zijn vrouw. "Vrouw Vrouw. Ons Greet 44 is weg." Zijn vrouw kijkt hem verbaasd aan. "Maar mijn boer Harmsen toch. Dat kan toch helemaal niet. Alle koeien zitten vast met een ketting." Lacht zijn vrouw.
Boer Harmsen pakt zijn vrouw bij de hand en neemt haar mee naar de stal. Vrouw Harmsen kan haar ogen niet geloven, als ze bemerkt dat Greet 44 inderdaad verdwenen is. Samen gaan ze hun Greet 44 zoeken.
Boer Harmsen loopt rond het huis en zijn vrouw loopt het hele weiland af. Als boer Harmsen rond het huis loopt mist hij iets maar hij weet niet wat. Hij loopt nog een rondje en plotseling weet hij het. Hij mist zijn fiets!
"Klara, kom eens." Schreeuwt de boer naar zijn vrouw. Mevrouw Harmsen komt toegelopen. Zijn vrouw haalt haar schouders op wanneer meneer Harmsen naar een lege muur wijst. "Wat is er?" vraagt ze zich hardop af.
"Mijn fiets!" "Wel verdorie, wie durft hier wat te stelen?"
"Zijn ze zot geworden of zo. Eerst ons Greetje en dan je enige fiets. We bellen de politie." De boer schudt zijn hoofd.
"Straks bellen we," zegt hij. "Eerst de dieren voederen." De vrouw stemt toe en samen gaan ze vlug aan de slag. Alle dieren moeten nog gevoederd worden dus er is veel werk te doen. Want door hun speurtocht is er veel tijd verloren.
De boer en zijn vrouw komen tot de ontdekking dat verder alle koeien nog in de stal zijn. De boer haalt opgelucht adem. "Hoe kan het nou dat alleen Greet 44 weg is?" Vraagt de vrouw aan zijn man en er druipt een traan over haar wang. "We hebben het al niet breed."
Wanneer de boer en zijn vrouw alle koeien hebben gevoederd lopen ze terug naar huis om aangifte te gaan doen. Ze lopen naar binnen en boer Harmsen belt de 101. Intussen op het bureau neemt Carla de telefoon op. "Politie Gent met Carla."
"Ja hier boer Harmsen. Ik bel om aangifte te doen. Mijn koe is weg en mijn fiets is gestolen."
Carla kijkt verbaasd naar de telefoon. "Zeg heb ik nu een zot aan de telefoon of zo." Zegt ze tegen Tony die net voorbij loopt. Weer in de telefoon: "We houden niet van dit soort grapjes. Alleen de 101 bellen als er iets ernstigs gebeurt is."
Tony die het gehoord heeft blijft even bij de balie staan. Ze luistert mee in de hoorn.
"Maar ik ben geen zot." Schreeuwt boer Harmsen kwaad. "Mijn koe is verdwenen en mijn fiets is weg. Zouden jullie misschien iemand kunnen sturen om uit te zoeken wat er gebeurt is?"
Ondertussen ligt Tony helemaal plat van het lachen. Ook Carla kan het niet houden. Tony loopt vlug naar Britt en vertelt haar het verhaal. Ook Britt moet lachen.

Carla loopt lachend naar boven en loopt gelijk naar Nadines kantoor. Even later komen ze buiten en loopt Nadine op Britt en Tony af. "Gaan jullie even naar die boer Harmsen?"
"Ja zeg, moeten wij ons daar nu bezig mee houden?" Vraagt Tony brutaal en met een boos gezicht.
"Ja, dit is een kwalijke zaak Tony, en ik wil mijn beste agentes daar op zetten."
"Kunnen de wijkagenten niet een kijkje gaan nemen? We hebben wel wat beters te doen." vult Britt, Tony aan met een medelijdende blik gericht op Nadine. Nadine wijst naar Carla dat ze het adres aan de dames moet geven: "Ik reken op jullie!" sluit Nadine af en loopt terug naar kantoor. Carla reikt de dames met een grimas een papiertje met daarop het adres van de arme boer. Met tegenzin neemt Britt het briefje en schiet haar jas aan.

Nadine gaat zitten op haar stoel en begint te lachen. Tony staat chagrijnig op en loopt moeizaam achter Britt aan. Britt begint te lachen "Misschien is die koe er wel met die fiets vandoor." Tony begint te lachen "Het eten was zeker niet goed."
Lachend stappen ze de auto in en rijden naar de boer. Daar aangekomen zien ze de boer al zwaaiend op hen afkomen. Britt parkeert de auto en ze stappen uit. Tony begint te lachen en Britt kan het ook niet meer houden. Lachend lopen ze de boer achterna. De boer blijft voor een lege stal stilstaan.
"Ja ze is weg hé." reageert Tony laconiek. Britt werpt haar een boze blik toe, maar vind het wel erg humoristisch en kan dan ook bijna haar lach niet meer inhouden: "Wanneer ontdekte u dat uw..."
"Greetje," vult de boer aan.
".juist dat uw Greetje weg was?" vervolgt Britt.
"Vanochtend toen ik mijn beesten ging voederen. Ik startte net als anders. Ik sta 's ochtends om 5 uur op omdat ik het anders niet red. Ze moeten hun voer voor 7 uur hebben. Ik kwam bij haar standplaats en zag dat ze verdwenen was. Ik ben het hele erf rond gelopen. Mijn vrouw heeft mee geholpen met zoeken.
Zij is in het weiland wezen kijken. Ik rond het huis. Toen zag pas dat ik mijn fiets ook miste."
"En uw fiets die stond?" vraagt Britt geïnteresseerd. De man wenkt de dames mee te lopen naar de andere zijde van zijn schuur. Dan wijst hij naar een lege plek. "Daar." zegt hij.
"Ja, die is ook weg hé?" reageert Tony, die nog altijd van binnen dubbel ligt van het lachen. De boer kijkt haar boos aan.
"En u heeft niets gehoord en gezien?" Vraagt Britt.
"Neen," de man begint zachtjes te wenen, Klara slaat een arm om hem heen en troost hem.
"Heeft Greetje niets van zich laten horen deze ochtend?" grapt Tony.
"Tony!" waarschuwt Britt haar. Ze kijkt streng en Tony weet dat ze niet door moet gaan. "Ik ga Vanbruane even bellen." verwonderschuldige ze zich. Ze loopt even weg en belt Vanbruane. "Sorry voor mijn collega." Zegt Britt. De boer en zijn vrouw knikken. "Het is wel goed. Ze weet waarschijnlijk niet hoe het is om een koe kwijt te raken." Zegt Klara.
"Heeft u misschien enig idee wie uw koe en uw fiets hebben genomen?" Meneer en mevrouw Harmsen schudden beide hun hoofd. "Wie zou Greetje van ons willen nemen?" Er druipt een traan over de wang van de boer.
"We zullen ons best doen." zegt Britt, om de arme boer een beetje op te peppen.
"Britt!" Britt loopt op Tony toe. "Er is een ongeval gebeurt, we moeten vertrekken."
"Oke" zegt Britt, "hier kunnen we toch niks doen."
"Weet je wat voor een ongeval?" vraagt Britt terwijl ze in de auto stappen.
"We kregen zojuist de melding binnen, maar ik weet verder niks." Tony stapt in en roept dan geïrriteerd uit: "Getver!" Britt begint te lachen wanneer ze ziet dat Tony haar schoenen onder de koeienvlaai zitten.
"Schoenen uit!!" commandeert Britt. "En vraag maar aan de boer of je ze even mag afspoelen" Tony stapt geïrriteerd uit. Ze loopt op de boer af en vraagt: "Zou ik mijn schoenen even ergens af mogen spoelen?" De boer knikt en loopt met haar mee. Hij begint te lachen. "Hier kunt u ze afspoelen." Hij loopt naar binnen samen met zijn vrouw.
Tony staat bij de kraan en spoelt haar schoenen af. "Getver. Nou zijn ze helemaal nat. Die kan ik nu niet meer aantrekken." Op haar sokken loopt ze naar de auto. "We gaan eerst nog even naar mijn huis. Andere schoenen halen." Britt knikt lachend en rijdt weg.
Nadat Tony nieuwe schoenen bij haar thuis heeft gehaald, versnellen ze zich naar de Reigersstraat. Daar aangekomen zien ze dat Ben en Selattin al gearriveerd zijn. Er valt hen echter op dat er geen gewone ambulance staat. "Zeg, ik dacht dat het hier om een ongeval ging!" Zegt Tony tegen Ben.
"Ja, dat is ook." Ben wijst de dames naar het ongeval.
"Maar wat doet de dierenambulance dan hier?" vraagt Britt onbegrijpelijk.
Ben lacht: "Je zult je ogen niet geloven." De dames zien voor een cabionet een fiets liggen en aan de andere zijde ligt een dier, een groot zwart/ wit gevlekt dier.
"Een koe!?" merkt Britt op.
"Há, Greet 44." roept Tony humoristisch uit.
"Tony!" roept Britt weer.
"Sorry," lacht Tony.
"Wat is er gebeurt?" Vraagt Britt aan Ben. "Volgens de chauffeur van de cabionet zat die koe op de fiets. Hij dacht dat hij droomde. De koe slingerde heel erg. De chauffeur kon pas te laat remmen. Hij is tegen de koe aangereden." Britt en Tony kijken hem verbaasd aan.
"Weten we van wie die fiets is?" Vraagt Britt. Ben knikt en kijkt op het papiertje: "Hij is van ene boer Harmsen." Britt en Tony kijken elkaar aan en zeggen tegelijk "Waat!"
"Maar dat kan niet. Dan is het toch hun Greet 44." Beaamt Tony verbaasd, "Maar hoe kan dat nu?"
"Kennen jullie die mensen?" vraagt Ben verbaasd.
"Daar komen we juist vandaan." Zegt Tony stomverbaasd. Ben trekt zijn wenkbrauwen op.
"Hij kwam aangifte doen, zijn koe en .. en zijn fiets waren weg." stammelt Britt verslagen en begrijpt helemaal niks van de situatie. "Hoe is het met Greet 44?"
"Niet best."
"We moeten het boer Harmsen vertellen, kom Tony. Ben jullie handelen het hier verder af?" Zonder op antwoord te wachten lopen de dames naar hun auto en stappen in.
Even blijven ze verslagen in de auto zitten. Britt zegt: "Maar dat kan helemaal niet. Een koe op een fiets. Hoe kan dat nu. Is dit een grap of zo?" Tony zegt niks meer, maar staart voor zich uit. "Ik begrijp er steeds minder van." zegt ze plotseling. "Wat doet een koe nou op de fiets.?"
Britt start de auto en rijdt rustig weg. Onderweg wordt er niet gesproken. Bij de boer aangekomen stappen ze de auto uit. Ze lopen naar de deur en bellen aan. De vrouw des huize doet open en laat hen binnen. Ze lopen naar het vooreinde waar de boer voor zich uit zit te staren. Als hij hen ziet staat hij gelijk op en kijkt belangstellend naar hen op.
"Meneer, Mevrouw..." Britt kijkt ze om de beurt aan. "Zullen we even zitten." Volgt Britt terwijl ze naar de bank wijst. De vrouw stemt in en neemt plaats. "Ik heb een slechte mededeling voor u." De man kijkt Britt met vragende ogen aan. "We hebben zojuist uw Greet 44 gevonden. Ze is overreden door een cabionet."
"Gree.. Greetje...?" stammelt de boer. Zijn vrouw komt naast hem zitten en slaat en arm om hem heen.
"Wist u dat uw Greet kan fietsen?" vraagt Tony
De boer kijkt op van de schouder van zijn Klara. "Oh sorry, het spijt me." verontschuldigd Tony zich.
"Uw Greetje is weggebracht met de dierenambulance. Ze wordt nu geopereerd. Getuigen beweren dat uw Greetje te fiets was." De boer kijkt hen verbaasd aan.
"In haar jonge jaren heb ik haar dat geleerd, zij was de enige die het kon." zegt de boer wenend.
De vrouwen kijken elkaar verbaasd aan. "Kunnen wij nog iets voor u doen?" doet Tony haar medeleven blijken. De boer schudt verdrietig zijn hoofd. Zijn vrouw vraagt aansluitend: "Kunnen we naar haar toe?" Britt knikt. Ze geeft hen het adres waar hun Greetje zich nu bevindt. Ze staan op en Tony zegt: "Het spijt me van daarnet." De vrouw knikt haar vriendelijk toe en geeft hen een hand. Ze laat hen uit en Britt en Tony stappen weer de auto in.
"Ah nee niet weer he!" Zegt Tony. "Ik ben zo terug." Ze stapt uit de auto en loopt weer naar de kraan. Britt kijkt haar na en ziet dat ze haar schoenen uit doet. Britt begint keihard te lachen en stapt uit en legt haar arm op de deur. Dan schreeuwt ze: "Heb je thuis nog andere schoenen?" Tony schud haar hoofd en Britt komt niet meer bij van het lachen.
Als Tony haar schoenen schoon heeft loopt ze weer terug naar de auto op haar sokken. "Heb jij niet nog schoenen thuis die ik kan aan trekken?" vraagt Tony aan Britt. Britt kijkt haar verbaasd aan. "Ah me nooit niet. Jij. met Die voeten. in Mijn schoenen. Dan rekken ze helemaal uit. Daar pas jij nooit in." Lacht Britt. Samen rijden ze terug naar het commissariaat.
Bij het commissariaat aangekomen lopen Tony en Britt naar het teamlokaal. "Vanbruane maar eens briefen hé?" Zegt Britt op een vragende toon terwijl ze naar Tony's witte sportsokken kijkt. In het teamlokaal komen ze Vanneste tegen: "He Tony," lacht Ben als hij naar Tony's voeten kijkt. "Vanneste, Houd u er buiten." Britt geeft Ben en knipoog en loopt achter Tony aan naar Vanbruane.
"Ah hoe staat het er mee dames?" vraagt Vanbruane terwijl ze de dames een stoel wijst. "Jullie hebben de man van de aanrijding al opgepakt heb ik gehoord. Knap werk!"
"Dank u, we kwamen u even op de hoogte stellen." Vervolgt Britt. "Toen we vanochtend bij boer Harmsen kwamen liet hij ons zien dat zijn fiets en zijn Greetje weg was." Nadine kijkt hen verbaasd aan. "Zijn Greetje?" Vraagt ze. Tony knikt en zegt: "Greet 44, zijn koe." Nadine knikt begrijpend.
"Ik kreeg die melding door van dat ongeval en we zijn er heen gegaan." zegt Tony.
"Toen we daar aankwamen was Greet 44 aangereden. Zij was er op de fiets vandoor gegaan. Boer Harmsen heeft haar vroeger leren fietsen vandaar."
Nadine kijkt hen verbaasd aan. "Een koe die kan fietsen?" Britt en Tony knikken. "Wij begrepen het eerst ook niet maar het is waar." Nadine haalt haar schouders op en zegt "Ok en verder?"
Britt zegt: "De boer en zijn vrouw zijn nu bij haar." Nadine kijkt vragend. "Bij Greet 44" legt Britt uit. "De chauffeur van die cabionet word nu verhoord door Ben en Sel. Oh daar komen ze al." Ben en Sel stappen het kantoor binnen. "De man is er helemaal onderste boven van. Ik vind niet dat we hem moeten straffen. Hij reed niet te hard en heeft niks gedronken. Geen drugs gebruikt. Hij is alleen geschrokken. Je ziet toch ook niet elke dag een koe op de fiets."
Nadine knikt begrijpend. "Ok laat hem maar gaan dan." Britt en Tony willen opstaan maar Nadine vraagt nog: "Zeg Tony waarom loop jij op je sokken hierzo?" Tony kijkt beschaamd naar Nadine en Britt begint te lachen. Britt zegt: "Ze had geen schone schoenen meer thuis staan. Ze is twee keer in de koeienvlaai gaan staan." Nadine, Ben en Sel beginnen te lachen en Tony loopt kwaad weg.

Britt loopt op de verhoorkamer toe en zwaait hem open. Daar treft ze een man aan met een glas water en licht overstuur. "U mag gaan." Zegt Britt, maar krijgt weinig respons van de man. "Alstublieft," Britt geeft de man een kaartje: "Praat eens met hen." De man neemt het kaartje aan en verlaat de verhoorkamer. Ook Britt loopt de verhoorkamer uit en komt daar boer Harmsen tegen.
"Hoe gaat het met Greetje?" vraagt Britt.
"Het gaat, ze komt er wel weer bovenop, maar zal niet meer kunnen fietsen." lacht de boer. "Ik heb iets voor uw collega mee genomen." Zegt de boer en kijkt om zich heen of hij Tony ergens ziet.
"Loopt u maar mee." En Britt wijst hem de weg.
"Tony.. Meneer Harmsen voor u."
"Dag meneer. Hoe gaat het met Greet?" vraagt Tony geïnteresseerd met een rode boei van schuldgevoelens.
"Goed, dank u. Ik heb een presentje voor u meegenomen," de man kijkt naar Tony's sportsokken: "en zo te zien komen ze goed van pas." De man reikt Tony een zak.
"Oh dank u," zegt Tony vol trots. Ze pakt er twee stuks zwart gevlekte voorwerpen uit. Iedereen begint hard te lachen, en ook Tony kan er de lol wel van inzien. Vol trots zet ze de gevlekte stukken op de grond en stapt er in. "Zo mijn boeren jongens!" Roept Tony uit terwijl ze een trotse blik naar haar klompen werpt met daarop een koeienprint geprent.

- Einde –

**Arabella** en Ninoutska

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©