Lieve vader vuile schurk 

Tony en Britt zitten in het teamlokaal pv,s te tikken als Carla richting hun komt lopen. 
Tony kijkt Carla aan: Heb je iets anders dan de pv,s te doen? 
Carla: Er zit een meisje in verhoor 2, ze wil met een vrouwelijke agent praten, 
Britt: Bedankt Carla we zullen naar haar toegaan. 
Carla loopt weg en Britt en Tony gaan naar verhoor toe. 
Britt: Ik ben Britt en dit is me collega Tony. 
Meisje: Ik ben Lisette. 
Britt: Lisette kun je ons vertellen waarom je hier na toegekomen bent? 
Lisette knikt: Toen ik 8 was is me moeder overleden, ze is omgekomen bij een auto-ongeluk. 
Britt: Hoeveel jaar geleden is dat nu Lisette? 
Lisette: 8 jaar geleden 
Britt knikt: Oké vertel maar verder. 
Lisette: Me vader is nooit goed over de dood van me moeder heen gekomen en begon 1 maand naar haar dood met drinken. 
Britt knikt: Oké Lisette en toen? 
Lisette: Regelmatig verstopte ik de flessen. Maar hij vond ze altijd weer, En dan kreeg ik altijd klappen. 
Britt kijkt Tony aan: Slaat hij je nog? 
Lisette: Nee, op een gegeven moment is hij gestopt met slaan m…maar. 
Britt: Maar wat Lisette? 
Lisette: Op een avond kwam hij op me kamer. Hij gooide dekens van me af en begon aan me te zitten. 
Britt kijkt naar Tony. 
Tony: Wil je wat drinken Lisette? 
Lisette schudt haar hoofd: Ik hoef niks 
Britt: Lisette heeft je vader incest met jou gepleegd? 
Lisette kijkt naar beneden en knikt zachtjes. 
Britt: Wil je het vertellen Lisette? 
Lisette: Op eens zei hij dat ik me moest uitkleden….Ik trilde over me hele lichaam toen heb ik me ging uitkleden. Daarna kwam hij op me liggen. Het deed ontzettend pijn toen hij klaar was is hij weggegaan en ik bleef alleen achter. 
Britt: Wat heb je toen gedaan? 
Lisette: Ik heb gewacht tot hij sliep. En daarna heb ik me gedoucht. Maar ik bleef me vies en smerig voelen. 
Tony: Hoe vaak kwam je vader ‘s nachts op je kamer? 
Lisette: Meestal 2 of 3 keer per week. Elke keer in bed lag ik te trillen zou hij het deze avond weer doen. 
Britt: Lisette, het is voorbij…je vader zal je niks meer doen 
Lisette: Gaan jullie hem oppakken? 
Britt: Ja…tenminste als we bewijs hebben 
Lisette: Je bedoelt e..een onderzoek in het ziekenhuis? 
Britt: Ja maar je zult er nie veel van merken 
Lisette: En…als jullie bewijs hebben….Waar moe ik dan wonen? 
Britt: We zullen daar een oplossing voor zoeken. 
Lisette: Nie meer bij ma vader….nooit meer dat hij s,nachts op me kamer komt 
Britt: Nee nooit….Lisette was dit alles wat je wilde vertellen? 
Lisette kijkt naar de tafel. 
Tony: Lisette, je mag alles vertellen. We kunnen je helpen. 
Lisette: I..ik ben zwanger….al bijna 3 maanden 
Tony kijkt naar Britt: Lisette,we zullen contact opnemen met een huis voor tienermoeders. 
Lisette: Dat wil ik nie…geen tehuis mevrouw alsjeblieft 
Tony: Daar zijn mensen die jou kunnen helpen 
Lisette: Ik wil het nie…na de dood van me moeder ben ik in zo huis een keer geweest. Ik wou daar nie blijven. 
Britt: Wil je het kindje houden Lisette? 
Lisette: Natuurlijk ik weet al 2 maanden dat ik zwanger ben anders had ik het toch eerder weglaten halen. 
Britt: Oké…we zullen met jou naar het Sint Lucas gaan voor een onderzoek. 
Britt, Tony en Lisette gaan naar het ziekenhuis toe en ze vragen naar Mihriban Ates die 5 minuten later aankomt. 
Mihriban neemt ze mee naar de onderzoekskamer 
Tony: Dit is Lisette haar vader heeft incest met haar gepleegd maar we moeten eerst bewijzen hebben voordat we hem oppakken. 
Mihriban: Ga daar maar even liggen Lisette. 
Tony en Britt verlaten ondertussen de onderzoekskamer en gaan in de stoeltjes op de gang zitten. 
Britt: Ik moe er nie aandenken dat Dorien zoiets overkomen zal 
Tony: Dat zal moeilijk gaan. Ik bedoel haar vader is er nie meer 
Britt: Ik bedoel verkrachtingen enzovoort…dat kan nog wel altijd 
Tony: Ja dat kan nog altijd wel….Ik moe er ook nie aandenken Sam met Vera 
Sam komt ondertussen aangelopen: Wat Sam met Vera? 
Tony: Incest….We hebben een meisje haar vader heeft incest met haar gepleegd. 
Sam: Ik zou dat ook nooit doen schat…ik heb jou toch. 
Tony: Dat weet ik toch wel. En staat op om Sam te zoenen. 
Sam: Je mag wel vaker voor een zaak komen (lachend) 
Tony: Kom je vanavond? 
Sam: Ja…Sarah en Jitse zijn toch een paar daagjes weg dus die zullen niks merken. 
Tony: Oké, ik zal het Vera vertellen. 
Sam: Hou het maar als verrassing. Maar ik moe nu gaan werken tot vanavond. 
En Sam loopt weg. 
Britt: Het gaat goed hè tussen jullie twee. 
Tony: Fantastisch….Ik krijg steeds meer spijt dat ik het 2 jaar geleden heb uitgemaakt. 
Britt: Dat geloof ik graag…je begint van alle kanten te stralen als je Sam ziet. 
Tony: Mag ik ook eens gelukkig zijn? 
Britt: Ja natuurlijk….Maar waarneer komt de gezinsuitbreiding? 
Tony: Voorlopig nog nie we hebben onze handen al vol aan Vera. 
Britt: Logisch met zo moeder hè. 
Tony: Vera lijkt met doen op Sam….alleen in uiterlijk is ze haar mama hoor 
Britt: Dan mogen jullie nog van geluk spreken dat ze innerlijk nie op jou lijkt. Dan zou je pas echt je handen vol hebben. 
Tony: Grappig Michiels. 
Ondertussen komt Mihriban aangelopen 
Tony: Heb je sporen gevonden? 
Mihriban: Ja, ik heb ze laten onderzoeken op DNA sporen we moeten alleen de uitslag nog afwachten. 
Britt: Waar is Lisette? 
Mihriban: Bij de gynaecoloog…die is aan het kijken of alles in orde is met de zwangerschap van haar. 
Britt: Oké we zullen hier nog wel eventjes op haar wachten. 
Mihriban: Oké, ik zal het haar komen brengen als ze klaar is. 
Mihriban loopt weg en Tony en Britt nemen weer op de stoeltjes plaats. 
Waarna zo 2 minuten Sam komt aangelopen met 2 kopjes koffie: Voor mij schattje en haar partner. 
Tony en Britt nemen lachend de koffie van Sam aan 

Britt en Tony blijven op Mihriban wachten. Die zo 15 minuten later weer terugkomt 
Mihriban: We willen Lisette hier houden. Complicaties met de zwangerschap 
Tony: Het is toch nie erg hè? 
Mihriban: Nee, maar we moeten haar wel 1 of 2 nachtjes ter observatie hier houden. 
Tony: We zullen morgen langs komen om te kijken hoe het gaat. 
Mihriban: Oké er iets is zal ik jullie bellen. 
Britt en Tony verlaten het ziekenhuis en gaan terug naar het commissariaat. 
Nadine: Waar is Lisette? 
Tony: In het ziekenhuis, er waren complicaties met de zwangerschap. 
Nadine: Ah bon, als jullie toch niks te doen hebben. Er is een kleuter vermist de moeder zit in verhoor 1. 
Britt pakt het dossier aan en kijkt erin. 
Britt: Melisse Jonkers, bijna 4 jaar oud. 
Tony: Kom Britt we gaan naar het verhoor toe. 
In het verhoor nemen Britt en Tony plaats. 
Britt: Waarneer heeft u Melisse voor het laas gezien? 
Mevrouw Jonkers: Bij de vijver, waar ze altijd speelt met haar vriendinnetjes 
Britt: Die vriendinnetjes hebben die niks gezien waar Melisse is? 
Mevrouw Jonkers: Die moesten eten. Melisse is alleen bij de vijver gebleven. 
Britt: Alleen? Melisse is amper 4, laat u haar alleen bij een vijver spelen 
Mevrouw Jonkers: Agent, mijn man en ik hebben alle bij een drukken baan. We kunnen nie constant op Melisse letten. 
Britt: Wat voor werk doet u? 
Mevrouw Jonkers: Ik ben advocaat en me man is dokter. 
Britt: Dus u laat Melisse liever bij een vijver spelen dan dat u even op haar let. 
Mevrouw Jonkers: Melisse, is een slim meisje. En we hebben haar al vroeg leren zwemen 
Britt: Tony, ik wil die vijver laten dreggen. Of Melisse er echt nie in ligt 
Tony: Ik zal wel even gaan bellen. En ze staat op en loopt weg. 
Britt blijft ondertussen bij de vrouw. en Tony komt zo 5 minuten later terug. 
Tony: Britt, kom eens. 
Britt loopt het verhoor uit: Wat is er Tony? 
Tony: Meneer en Mevrouw Jonkers hebben helemaal geen kinderen. 
Britt kijkt Tony aan: 
Tony: 4 jaar geleden is hun dochter Melisse al verdwenen. Ze heeft toen al aangifte gedaan, alleen is haar lichaam nooit gevonden. 
Britt: En is ze doodverklaard. Maar waarom komt ze dan nu na ons toe dat haar Dochtertje weg is? 
Tony: Ik weet het nie. We zullen het haar zelf moeten vragen. 
Tony en Britt lopen het verhoor weer in. 
Britt: Mevrouw Jonkers, u dochtertje is al 4 jaar vermist. Ze is al doodverklaard wij kunnen niks meer voor u doen. 
Mevrouw Jonkers: Melisse, leeft nog heeft de waarzegster gezegd. U moe haar vinden. 
Tony: Mevrouw, waarzeggers spreken nie altijd de waarheid. 
Mevrouw Jonkers: Maar haar lichaam is nog altijd zoek….de waarzegger zegt ook dat Melisse in een donkere kelder vast zitten. 
Tony: Welke waarzegger is dat? 
Mevrouw Jonkers: Ze belde via de telefoon. Ze had visioenen van Melisse binnengekregen. Ze had pijn veel pijn. 
Tony: Heeft u een nummer van die waarzegger? 
De vrouw rommelt wat in haar tas en haalt er een papiertje uit: Hier staat haar telefoonnummer op. 
Tony pakt het papiertje aan: We zullen kijken van wie dit nummer is. 
Britt: Dat is allemaal zever die waarzeggerij. 
Tony: Britt, ik heb het gevoel dat die Melisse ook nog leeft. Laten we het tenminste proberen, misschien vinden we Melisse wel terug. 
Britt loopt het verhoor uit: Koffie, ik moe koffie voordat ik zelf nog gek word 
Tony loopt naar Britt toe: Britt, we kunnen het toch proberen. Met die waarzeggerster gaan praten of ze misschien ook weet waar Melisse zit. Waar die kelder is. 
Britt: Bijna altijd is die waarzeggerij onzin. Waarom zouden we deze wel geloven? 
Tony: Iets in mij zegt dat die Melisse nog leeft. En wat riskeren we als we naar die waarzegger toegaan niks toch? 
Britt: Niks. 
Tony: Precies. 
Tony pakt de telefoon en belt de waarzegster op en beëindigt na een tijd de verbinding weer. 
Tony: We worden verwacht bij de waarzegger. 
Britt en Tony gaan naar de waarzegger toe. 
Tony: De moeder van Melisse is bij ons geweest. U heeft contact met haar opgenomen via de telefoon. 
Waarzegster: Ja, over hun dochter Melisse. 
Tony: Weet u waar Melisse is? 
De waarzegster kijkt in haar bol: Ik zie haar ze ligt op de grond en er is een man bij. 
Tony: Wat voor ruimte? 
Waarzegster: Het is er donker een kelder of bunker misschien. 
Tony: Kan het aan de zee zijn? 
De waarzegster kijkt diep in haar bol: Het zou kunnen ik ben nie zeker. 
Tony staat op: bedankt mevrouw. 
Tony en Britt gaan weer terug naar het commissariaat. 
Britt: Allemaal onzin die waarzeggerij. 
Tony: Geen onzin…ik heb het dossier doorgelezen. Melisse is het laats gezien bij de zee. 
Britt: Je bedoelt dat iemand haar al 4 jaar in een bunker vasthoudt? 
Tony knikt: Ik wil bij de zee gaan kijken waar ze als laats gezien is. 
Britt: En de bunkers doorzoeken. We hebben geen huiszoekingsbevel nodig in die bunkers mag iedereen toch komen. 
Tony: Dat is waar. 
Britt: Waar is ze het laats gezien? 
Tony: In Nederland in Hoek van Holland stond in het dossier. 
Britt springt op: Kom we gaan naar Nederland. 
Tony: Geduld eerst met Vanbruane overleggen. 
Tony en Britt gaan naar Vanbruane. 
Vanbruane: Ah dames is er iets aan de hand? 
Britt: We hebben net met een vrouw gepraat in de verhoorkamer. Haar dochtertje is vermist. 
Vanbruane: Ja en verder? 
Britt: Melisse zou heet het meisje is al 4 jaar vermist. 
Vanbruane: dan is ze doodverklaard, waarom komt die moeder dan toch nog naar ons toe? 
Britt: Ze is gebeld door een waarzegster. Die kreeg visoenen van Melisse binnen dat ze in een bunker bij de zee zou zitten. 
Vanbruane: Waarzeggerij is onzin dames dat moeten jullie toch weten. 
Britt: Dat dacht ik eerst ook. Maar ze is wel het laats levend gezien bij de kust van Hoek van Holland. 
Vanbruane: Hoek van Holland waar ligt dat? 
Britt: In Nederland, in het westland 
Vanbruane: Ik zal bellen of ze eens willen gaan kijken. 
Britt: Baas, kunnen wij nie gaan kijken. Ik bedoel wij zijn nie in uniform en als de collega,s uit Nederland waarschijnlijk wel en dat vlucht de dader misschien met Melisse als hij daar zit. 
Vanbruane: Oké, maar jullie gaan nie alleen. 
Tony: Zeg we zijn geen kleinkind meer, we kunnen best alleen. 
Vanbruane: Ben en Selattin gaan met jullie mee, en geen gemopper. 
Tony zucht: Oké baas we zullen met Ben en Selattin gaan. 
Tony en Britt staan op en lopen het teamlokaal in. 
Britt: Ben en Sell uniform uit en gewone kleren aan doen, we gaan naar de zee. 
Ben: Waarom? 
Britt: 4 jaar geleden is er een meisje Melisse vermist, volgens een waarzegster zou ze in een bunker bij de kust van Hoek van Holland moeten zitten. 
Ben: En wij moeten mee? 
Britt: Ja, en op schieten je hebt nu nog exact 3 ½ minuut de tijd 
Ben en Sell lopen naar de kleedkamer en kleden zich om. Zo 5 minuten later vertrekt het viertal naar Nederland waar ze zo 2 uur later aankomen. 
Britt: Beginnen jullie hier mannen met de bunkers doorzoeken? Dan beginnen wij aan de andere kant. 
Ben en Selattin stappen uit de auto en beginnen met hun zoektocht terwijl de dames naar de andere kant rijden en daar beginnen met hun zoektocht naar Melisse. 
Ze zijn al zeker 1 ½ uur aan het zoeken maar nog altijd zonder resultaat. 
Tony: Britt kijk eens. 
Britt: Wat is dat? 
Tony: Een luik, misschien zit er een soort grot onder. 
Britt: En daar kan Melisse zitten. 
Tony: ik verwittig de mannen en pakt haar gsm: We zitten in een bunker waar een luik in zit. De bunker is tegenover de frietkar willen jullie daar naartoe komen? 
Ben: We komen eraan Dierickx. 
Ben en Selattin arriveren zo 5 minuten later bij de bunker. 
Britt: Er zit een ring aan het luik, alleen krijgen wij het nie open. 
Ben pakt zijn wapenstok en steekt die door de ring en even later is het luik open. 
Britt: Een zaklamp zullen we nie nodig hebben zo donker is het daar binnen nie. 
Ben: Nee dat denk ik ook nie 
Ben, Selattin, Tony en Britt lopen om de buurt de trap naar beneden af. 
Tony: Koud is het hier wel. 
Ben: Voortaan wat warmere kleren aan Dierickx. 
Britt: Mannen jullie gaan hier links wij gaan rechts. Als je iets gevonden heb bel je oké. 
Ben en Selattin gaan links en Britt en Tony gaan rechtsaf. 
Tony: Je zou hier maar 4 jaar zitten. 
Britt: Stil eens Tony. 
Tony zwijgt een poosje. Gegil 
Britt pakt haar wapen en loopt op het gegil af. Tony volgt haar voorbeeld 
Britt: Handen omhoog en ga van haar af met het wapen op een man gericht. 
De man kijkt verschrikt om en staat op en loopt naar achter toe. 
Britt: Ga op de grond liggen. 
De man gaat op de grond liggen en Tony slaat hem in de boeien. 
Britt ontfermt zich over het meisje. 
Tony brengt de man naar de combi en belt Ben en Selattin op die hem naar het bureau in Hoek van Holland brengen. 
Tony en Britt blijven ondertussen bij het meisje. 
Britt: Ben jij Melisse Jonkers 
Het meisje kijkt hen met grote aan: H…hoe weet u dat? 
Britt: We zijn van de politie. Je moeder is na ons toegekomen. 
Melisse: Me moeder (verbaasd) 
Britt: Wie was die man? 
Melisse: I…ik weet het nie (huilend) 
Britt: Stil maar we zullen jou mee naar Gent nemen. Dan kan je eerst wat uit rusten en kan er een dokter naar je kijken. 
Melisse: Sabine moe mee? 
Britt: Wie is Sabine? 
Melisse: Er was hier altijd nog een meisje. Ze was 15 jaar ze is alleen zwanger geraakt van die man en kort nadat ze bevallen is overleden. Sabine is bij de man thuis. Ik heb Lotte beloofd om als ik hier wegging Sabine mee te nemen. 
Tony: We zullen contact opnemen met de politie hier of ze Sabine willen ophalen. 
Melisse: Dank u wel mevrouw. 
Britt belt met de plaatselijke politie die Sabine op halen en naar Gent zouden brengen. Britt, Tony en Melisse vertrekken dan alvast terug naar Gent. 
Daaraan gekomen nemen ze Melisse mee naar een verhoorkamer. 
Tony: Melisse, kan je vertellen wat er gebeurd is? 
Melisse: Ik zal het proberen. 
Tony: Oké 
Melisse vertelt heel het verhaal: dat ze aan het wandelen was langs de zee en dat toen die man kwam. Die haar mee nam naar de bunker en regelmatig seks met haar had. Tot dat Lotte kwam en hij haar ook misbruikte. 
Tony: Melisse, bedankt dat je het verteld hebt. 
Britt: Je gaat het contact met je familie nu weer langzaam opbouwen, voordat je er gaat wonen. 
Melisse knikt zachtjes: Zolang ik nie thuis wonen ga. Waar moet ik dan wonen 
Britt: We zullen contact opnemen met een pleeggezin. Voor een paar maandjes. 
Melisse: Dank u wel mevrouw 
Britt en Tony verlaten de kamer en bellen voor Melisse een pleeggezin. 
Carla komt naar hun toe: Britt, Lisette wacht benenden. 
Britt: Stuur haar maar naar boven toe. 
Carla loopt weg en brengt Lisette naar boven 
Britt: Kom maar mee Lisette 
Lisette loopt achter Britt en Tony aan en gaan aan een tafeltje zitten vlakbij het koffieautomaat. 
Brit: Was alles in orde bij de gynaecoloog? 
Lisette: Alles zag er heel goed uit zei de dokter (met een lach op haar gezicht) 
Britt: Dat is mooi. De sporen die we hebben gevonden zijn naar het laboratorium gestuurd. Over 1 week ongeveer hebben we uitslag en alles het inderdaad van jou vader is kunnen we hem arresteren. 
Lisette: Het is van me vader. 
Britt: Lisette, we geloven jou maar we moeten eerst definitieve bewijzen hebben om jou vader te arresteren. 
Lisette: Gelukkig 
Tony: Straks komt er een vrouw met jou praten van het huis voor tienermoeders waar je in geplaatst zult worden. 
Lisette: Dank u wel. 
Tony: Wacht hier maar even op die vrouw 
Lisette: Oké 
Lisette blijft wachten op de vrouw waar ze even mee praat en die neemt haar dan mee naar het huis. 
Britt: Ik ga naar huis, Dorien wacht op mij en Johan natuurlijk. 
Tony: Ik ga ook eens naar mij kleine meid…en vertellen dat Sam vanavond komt. 
Britt: Tot morgen. 
Tony: Tot morgen. 
En de dames lopen beide weg van het crapuul wat er op de wereld is. Lieve vader vuile schurk 

Einde

Dit verhaal is geschreven door Nelleke