Loverboys

''Mam,hoe laat eten we?'' ''Rond 5 uur, zoals altijd.''
''5 uur? Ja dat red ik niet hoor! Ik eet wel wat in de snackbar! Doei!''
Anneke slaat de deur achter zich dicht en laat haar moeder beduusd achter.
''Dat word weet met zijn 3e eten.''

Fluitend loopt Anneke naar haar fiets en stopt het sleuteltje in haar slot.

''Hey mooie meid!'' Anneke kijkt op en ziet Pascal staan.
''Hey lekker ding!'' Ze pakt haar fiets en loopt naar pascal toe.
''Lekker geslapen?'' Vraagt Pascal terwijl hij Anneke haar haar uit haar gezicht haalt
''Ik heb over jou gedroomd.''
''Oef dan heb je dus slecht geslapen.'' Grapt Pascal
''Grap jas ik droom altijd over jou. En ik ben nog altijd even blij en opgewekt als voordat ik jou kende.''
Gaat Anneke in de verdediging.

''Ga je zo nog mee?''
Pascal slaat een arm om haar heen
''Tuurlijk! Ik wil altijd bij jou zijn.''
Verliefd kijkt ze naar hem op. Pascal pakt haar bij de kin en zoent haar.
''Ik ook bij jou liefie.''
Gearmd lopen ze veder

''He Anneke ik zie je zo op school!!'' Roept Robbin haar beste vriendin en fietst gauw veder naar school toe.
''Je gaat toch niet naar school toe?''
vraagt Pascal en Anneke schud haar hoofd heftig.
''Maar dat weet zij alleen nog niet!!''

ze glimlachen naar elkaar en ze lopen samen het dorpje in vlak bij school
''O kijk eens wat mooi.'' Roept Anneke opgewekt
''Wat?''
''Die ketting.''
''Wil je die hebben?''
''Die krijg ik echt nooit van me ouders!''
''Dan koop ik die ketting voor je.''

Nog geen 10 minuten later staan ze weer buiten met een verliefde Anneke en een ketting die ze zo mooi vind en ze lopen veder naar het kleine donkere Cafeetje 't stoepje.
De deur piept als ze hem open doen een drank lucht komt Anneke tegemoet dan ziet ze 2 jongens aan de bar zitten met een biertje in hun hand kijken ze om en zie Anneke en Pascal staan.
Anneke bekijkt ze van top tot teen ze zien er goed uit leren jas spijker broek net zoals Pascal.

''Hey Jongen biertje?''
''Ja lekker,jij ook wat schatje?''
''Ja een watertje.''
''Mag ik nog 4 biertjes.'' Vroeg Pascal
Anneke keek hem raar aan maar liet het maar zo
''Zeg zou je ons niet eens voorstellen aan je vriendin?'' Vroeg 1 van de jongens
''Ehm ja nou Jasper en Lucas dit is Anneke.''
''Hoi.''
''Hai.''
Ze schudde de hand van de jongens en ging zitten ze voelde zich niet op haar gemak

Na wat uurtjes zei Pascal.
''Zullen we gaan mop?''
''Ja ik moet naar huis.''
''Ach wel nee je hebt toch nog wel even.''

Anneke kijkt even op haar horloge
''Ja ik heb nog wel even nog maar een uurtje dan moet ik echt naar huis.''
''Tuurlijk schatje.''

Ze glimlachte even en liepen samen weet naar buiten.
''Zullen we even een stukje gaan rond lopen.''
''Ja is goed maar moet zo echt naar huis.''
Zegt Anneke met een beetje bange stem
Maar dat merkt Pascal niet.

''Pascal ik moet nu echt naar huis.''
''Jaja we zijn er bijna.''
''Niet ik zie het toch.''
En ze wil weg rennen maar Pascal pakt haar bij de arm
''Flik me dit nooit meer!!''
''Sorry ik werd een beetje bang.''
''Ik breng je naar huis morgen ben je hier weer oke?''
''Maar ik moet naar school!''
''Oke dan maak ik het uit!''
''Ik zal er zijn Pascal ik hou van je.''

Pascal pakt haar weer bij de kin en kust haar weer op de mond en Anneke is weer helemaal verliefd op hem Pascal brengt haar naar huis.
Als ze binnen komt zitten haar ouders al te wachten op haar.
''Ann kom eens even zitten?''
''Waarom?''
''We willen even met je praten.'' ''Oke.''

Anneke gaat zitten en kijkt haar ouders aan
''Is die Pascal wel zo een goeie vriend van je?''
''Ja we hebben met elkaar en ik ben heel gelukkig met hem en krijg super veel aandacht van hem.''
''Maar wij denken dat hij niet zo goed te vertrouwen is.''
''Jawel!!! Dat is hij wel!''
''Oke oke dan is het goed we wilden even weten of je hem wel geloofde en of hij wel lief voor je is en zo.'' Zei haar moeder
''Ja hij is ook heel erg lief hoor mama.''
Haar ouders glimlachte naar haar en gaven haar een knuffel.
''Ik ga slapen.''
''Goed schat.''

Weken ging het zo door Anneke stelde Pascal voor aan haar ouders en Anneke ging veel vaker uit met Pascal en kwam bijna niet meer op school
Ze kreeg alles wat ze wou ze begon te roken en ging veel met andere jongens om ze kwam weken veel te laat thuis en kreeg veel ruzie met haar ouders Pascal had dat door tot hij op een avond vroeg.


''Liever wil je bij mij komen wonen?''
''Ja dat lijkt me tof!''
''Echt?''
''Ja maar ik mag nooit van me ouders.''
''Ik haal je vannacht gewoon op.''
''Cool dat is goed ik ga me spullen halen!''

En ze wil weg rennen maar hij pakt haar vast
''Je komt terug he!''
''Ja tuurlijk je komt me toch halen?''
''Ja tuurlijk schatje.''

Dan rent Anneke weg en ís helemaal in de wolken
Samen wonen is alles samen wonen is heerlijk denkt ze
Pascal is het voor me hij geeft me tenminste aandacht en geeft me alles wat ik wil ik hou van hem zo veel ik wil hem niet kwijt ik wil met hem trouwen.

Allemaal gedachtes gingen door haar heen over Pascal hij had haar zo verliefd gemaakt dat ze blind was ze kwam niet meer op school.

De volgden de morgen belde Robbin haar op.

''Hey kom je weer naar school je bent er zo weinig de laatste tijd is er wat aan de hand?
of zo.''
''Nee er is helemaal niets ik voel me gewoon steeds niet zo lekker en ik vind het zo saai op school.''
''Ja maar je komt toch wel?''
''Ik zal vandaag wel even komen.''
''Afgesproken.''
''Ik moet ophangen.''


''Lieverd ik moet heel even naar school.''
''Waarom?''
''Robbin een vriendin vroeg of ik even langs wou komen.''
''Je gaat je gang als je maar terug komt.''
''Tuurlijk ik kan je toch niet missen.''

Hij glimlachte en Anneke ging naar school
Robbin stond al op haar te wachten.

''He ben je er eindelijk ik heb je gemist.''
''Ik kan niet lang blijven ik moet naar de dokter.''
''Oke.''
''Ik heb een vriendje.''
''Echt! Hoe heet ie?''
''Pascal en is 19 jaar.''
''Wow 19 jij bent 15.''
'''Nou en ik hou van hem ik krijg alles van hem wat ik wil.''
''Dat denk jij ja.''
''Echt waar maar als je me niet gelooft.''
''Ann hij wil met je naar bed.''
''Dat is al gebeurd vannacht.''
''Jeetje Anneke ik dacht dat je.''
''Ja mensen veranderen Robbin ik ben gelukkig met Pascal laat mij lekker gelukkig zijn!'' ''En je ouders?'' ''Ik woon niet meer thuis.'' ''Wat!'' ''Ik woon bij Pascal!''
''Jeetje ik dacht dat je slim was wat is er toch met je aan de hand je komt dagen niet meer op school als ik je op bel om iets te gaan doen kan je niet dan heb je het te druk met je vriendje zeker! Je bent als je op school bent alleen maar in de wolken!!''
''Nou en!! Ik dacht dat jij een vriendin was maar dat ben je dus niet!!''

Anneke liep boos weer de school uit.
''ANNEKE!!''
''Nee jij gelooft me niet als je me niet geloofd hoef je ook geen vriendin van me te zijn!''
''Anneke ik wil je gewoon beschermen zulke jongens zijn niet aardig ja ze zijn aardig omdat ze je willen dat heet Loverboys Anneke.''
''Dat geloof ik niet! Ik ben echt heel verliefd op hem zo iets zou hij nooit doen!''
''Goed Anneke maar niet bij mij komen als er iets gebeurd!''

Anneke draaide zich om en liep het school hek uit.
''En dat noemt zich een vriendin.'' Zei ze zachtjes voor zich uit
''Hey Anneke!'' hoorde ze achter zich het was Lucas
''Zal ik je even thuis brengen?''
Ze vond Lucas wel een leuke jongen hij had bruin haar en gif groene ogen
''Ja dankje dat zou ik fijn vinden.''
''Kom maar mee.''

Ze stapte in de auto en reden weg van de school in gedachten was ze bij haar ouders die heel erg ongerust zouden zijn maar aan de andere kant dacht ze hun mogen Pascal niet en ik wel en ze mogen me niet verbieden Pascal niet te zien.

''Zo heb je het nog een beetje leuk met Passie.''
''Ja heel leuk we wonen samen en hij is heel lief voor me!''
''Mooi zo anders had ik heel boos geworden.''

Ineens kreeg Anneke door dat ze helemaal niet naar het huis van haar gingen maar heel ergens anders naar toe.

''Waar gaan we naar toe?''
''Ik wil je iets laten zien.''
''Maar ik wil naar Pascal.''
''Ja dat gaan we zo.''

De auto kwam tot stil stand in een afgelegen stukje
''Stap maar uit.''
Anneke deed wat Lucas zei en stapte uit Lucas kwam voor haar staan
En begon haar te kussen.
''Dit kan niet.''
''Ach je voelt er niets van.''

Hij raakte haar borsten aan en ging steeds veder naar beneden knoopte haar broek open en die van zich zelf ook hij begon haar buik te kussen en haar borsten.
Hij legde haar op de natte grond van het bos en drong bij haar binnen
Anneke gilde van de pijn.

''Kop houden!!'' En sloeg haar in haar gezicht
''Lucas hou op!''
''Vrij met me of ik sla je in elkaar!''
''Ik wil niet!''
''Doe het!'' Hij haalde een mes te voorschijn en liet het langs haar wang glijden
''Stel je voor dat ik jou mooie gezichtje moet verminken omdat je niet gehoorzaam bent dat zou toch zonden zijn.''
Anneke knikte huilend en Lucas drong weer bij haar binnen en kwam klaar

Ze stapte weer in de auto en hij zette Anneke bij Pascal weer af en ze vertelde het verhaal
Pascal reageerde heel normaal.
''Ach dat zal hij wel niet zo bedoelt hebben toch?''
''Ik weet het niet.''
''Ach het zijn vrienden wat maakt het uit hm.'' Anneke zei een tijdje niets
er kwam nog een jongen binnen die ze niet kende.

''Anneke je moet deze man even vermaken ik ben in dit kamertje hier naast.''
Ze keek hem met grote ogen aan maar liet het maar zo anders zou hij het misschien uit maken
Ze vree met de man en de man ging weer weg Pascal kwam steeds kijken of het wel goed ging toen de man klaar was met Anneke gaf hij haar geld 50 Euro.

''Geef dat maar aan mij liefje.''
''Pascal waarom vrijen ze met me?''
''Omdat ze je zo een mooi meisje vinden.''
''Echt?''
Hij knikte

2 dagen ging het zo door er kwamen steeds meer mannen langs tot op een avond Pascal naast haar kwam zitten en vroeg.

''Vind je het niet erg?''
''Ja wel.''
''GVD DAT WIL IK NIET HOREN!''
En sloeg haar in haar gezicht
''Je moet naar me luisteren morgen heb ik een raam voor je geregeld!''
''Wat dat wil ik niet!''
''Het word tijd dat je me geld terug betaald!''
''Maar.''
''Geen tegen spraak jij gaat daar morgen heen echt waar en als je niet gaat dan doe ik dit met je.''

Hij gaf haar weer een klap midden in haar gezicht.

De volgende morgen.
Stond zo als Pascal al zei
Anneke achter de ramen mannen naar binnen te lokken er stonden nog meer meisjes van haar leeftijd die jongens naar binnen aan het lokken waren.

''Hoe veel kost je?'' Vroeg een man aan haar
''50 Euro.'' Zei ze verlegen
''Oke dan sluit je gordijnen maar ik neem je wel ff.''

De man kwam klaar en ging weer weg toen hij Anneke had betaalt
Die avond kwam Pascal haar halen.

''En hoeveel heb je?''
''250Euro.''
''GVD je had meer kunnen verdienen morgen sta je hier naakt!!'' Riep Pascal boos

''Jeetje al weer een meisje dood gevonden.'' Zei Sofie tegen Britt
''Ach meestal doen ze het zelf.''
''Moet je horen
Meisje de dood in gejaagd ze zou verkracht zijn door verschillende jongens en moest de hoer spelen ze wou ontsnappen en is gevonden en vermoord.''
Ook Britt schrok hier erg van
''Jeetje wat erg allemaal.''
''Als ik ooit zo een jongen tegen kom he dan vermoord ik ze persoonlijk!''
''Als ze dat bij Dorien doen nou ze leven niet meer lang!''
''Wie niet?'' vroeg Nick die Sofie kusde
''Pooiers.''
''Er staat een meisje op jullie te wachten ze wil met een vrouwelijk iemand praten.

Sofie en Britt knikte en liepen achter elkaar de verhoorkamer in.
Het meisje keek even om hoog en zag Britt en Sofie.
''Hoi Britt en Sofie.'' Zei Britt
''Hoi zei het meisje zachtjes.'' En begon te huilen
''Wat is er met je?'' Begon Sofie
''Mijn vriendin die.''
''Wat is er met je vriendin.'' Volgde Britt
''Mijn vriendin die zit in de problemen denk ik.''
''Hoe zo denk je dat?''
''Omdat ze komt haast niet meer op school woont niet meer thuis heeft met een jongen van 19 ze is zelf 15 ze vertelde me dat ze een vriend had en die alles voor haar kocht en.''
''Hoe heeft je vriendin?''
''Anneke.''
''Goed weet je waar ze nu is?''
''Nee ik maak me zo veel zorgen hebben haar ouders geen aangifte gedaa?''
''Dat weten wij niet.''
''O.''
''Hoe ziet Anneke er uit?''
''Ik heb wel een foto van haar.''
''We zullen kijken wat we kunnen doen.'' Zei Sofie

Robbin ging weer naar huis en Britt en Sofie bleven alleen achter
''Jeetje Loverboys dat kan niet anders.'' Zei Sofie weer
''Dat weet ik ook wel we zullen langs de.''
''Nee.''
''Ja wat wil je dan Sofie?''
''Goed goed ik ga al mee.''

''Help!! Mijn dochter!''
''Wat is er met u dochter?'' Vroeg Britt rustig
'''Ze is al 2 dagen niet meer thuis geweest ze heeft een nieuwe vriend en en.''
]''Komt u maar even mee.'' Sofie brengt haar naar het verhoor en gaan tegen over haar zitten Sofie die al een vermoeden heeft haalt de foto tevoorschijn .
''Is dit u dochter?''
''Ja dat is Anneke ja dat is haar er is toch niets.''

Dan glimlacht Britt eventjes
''We wouden haar net gaan zoeken een vriendin heeft hier net ook gezeten dat ze niet meer op school kwam.''
''Wat niet meer op school!''
''Mevrouw rustig.''

Later nemen ze afscheid van de moeder van Anneke en Britt en Sofie gaan op zoek naar Anneke. Samen arm in arm lopen ze de straat af over al rode lichtjes en vrouwen die hun lichaam verkopen meisjes die heel jong zijn zien ze ook dan zien ze Anneke.

''Ben jij Anneke?''
Anneke knikt
''Mogen we even binnen komen.''
''Ja kom maar binnen.''
Anneke rilt van de kou

''Anneke ik ben Sofie en dit is mijn collega Britt.''
''Hoi.''
''We zijn van de politie politie Gent.''
Zegt Britt er nog maar gauw achter aan
Ze zien dat Anneke schrikt

''Je moeder en een vriendin Robbin zijn langs geweest ze maken zich zorgen om je.'' Verteld Sofie haar en gaat rustig op het dunne bedje zitten.

''O ehm ja.''
''Anneke ben je gedwongen?''
''Britt!''
''Nee ik wou het zelf.'' Zegt Anneke rustig met een huilend hart
''Goed dat wouden we even weten.''
''Als er iets is kan je altijd bellen.''
Sofie overhandigd Anneke een kaartje met de nummers
Ze neemt die aan en laat Britt en Sofie de deur uit dan komt Pascal aan gelopen.

''He schatje al wat verdient.''

''Britt kijk eens.''
Ze draaien zich om en houden zich schuil in een hoekje en zien hoe Pascal en Annke lief naar elkaar kijken en praten dan gaat Pascal naar binnen.

''Wachten?'' Vraagt Sofie
''Ze zal wel bellen.''
Sofie knikt en lopen samen weer naar de auto.

Weer dagen ging het zo door Anneke voelde er niets meer van en werd veel geslagen door Pascal en andere mannen op een Donderdag middag zag ze een nieuw meisje tegen over haar staan net zo oud als haar ze hadden oog contact met elkaar het meisje fluisterde iets het leek op.

'Help me.'
Anneke keek de andere kant op want er kwam een man aan gelopen maar liep haar voor bij
Ze zetten een stap buiten en keek of ze iemand zag er was niemand en ze liep naar de over kant.

''Wie ben jij?''
''Ik ben Mariska.''
''Ik Anneke.''
''Ik wil hier weg.'' Zei ze huilend
''Ik ook maar Pascal komt steeds langs.''
''Pascal?''
''Ja mijn pooier.''
''Dat is de mijne ook.'' ''Nee dat meen je niet.''
''Ja dat meen ik echt.''
''We moeten hier weg Mariska.''
''Ik sta hier net een dag.'' ''En een dag te lang.'' ''Misschien heb je gelijk mijn ouders zullen denken dat ik dood ben.'' ''De mijne ook.''
''Ik bel je over een 15 minuten of we weg kunnen.''
Mariska knikte lief en Anneke ging weer weg naar haar eigen raam
Het was gek het was al 4 uur en Pascal was nog helemaal niet langs geweest om te kijken hoe het ging normaal zou hij al heel vaak langs zijn geweest.

Ze belde Mariska op dat ze naar haar toe moest komen.
''We moeten heel hard rennen Mariska heel hard..''
Mariska kon alleen maar heel hard knikken ze was bang heel erg bang maar vertrouwde Anneke wel een beetje Anneke trok haar broek aan en een trui de condooms lagen overal rond de kamer.
''Dag kamertje tot nooit!''
''Anneke we moeten rennen.''

Ze rende voor hun leven rende bruggen over sprongen slootjes rende langs auto's
Hun benen werden toch wel een beetje moe ze begonnen te zweten maar dat kon ze niets schelen ze begonnen harder te rennen en begonnen toch wel erg moe te worden.

''Anneke kunnen we niet even stoppen?''
''Nee als ze ons vinden.''
''Goed.''
Maar al snel stopte Anneke ook.
''We zijn vrij Mariska.''
''Gelukkig wel ik dacht dat Pascal mijn grote liefde was.''
''Dat dacht ik ook maar zelfs zijn beste vriend heeft me gebruikt.''
''Lucas?''
''Ja hij ja.''
''We moeten aangifte doen.''
''Echt niet dan heb ik dus echt een probleem he dan volgen ze me strax en veder wil ik niet denken.''
''Kom aan je laat je toch niet verkrachten en dat je als.''
''Hou je mond maar ik zal er over denken.''


''Ik ga naar huis Sofie Dorien en Johan en Simon wachten.''
''Doei.''
Britt ging naar huis.

''Sofie?''
''Ja?''
''Er is iemand die met een vrouwelijke agent wil praten.''
''Waar?''
''Verhoor 1.''

Ze kwam binnen en schrok
''Anneke.'' Ze keek op
''Ben je weggelopen?''
Ze knikte
''Heel goed van je.''
''Als ze me vinden dan.''
''Er zal je niets gebeuren.''

''Mag ik mijn verhaal vertellen?''
''Tuurlijk kijk maar hoe ver je komt ik ben blij dat je er bent.''
''Ik kwam Pascal tegen op school hij was zo lief we hebben nummers uitgewisseld
hij belde me en smsde we kregen verkering alles klopte hij was lief voor me kocht alles voor me we zijn samen gaan wonen als een echt verliefd paar.
Lucas een vriend van hem zou me een keertje naar Pascal brengen omdat ik niet meer op school wou zijn wat ik ook nog voor hem heb laten vallen ik was zo verliefd hij zou het anders uit maken en dat wilde ik niet.

Toen heeft Lucas me genomen ik het bos Pascal reageerde er heel losjes op niet eens boos of zo er kwam nog een man binnen waar ik ook mee moest vrijen en ik kreeg geld.''
''Hoeveel.''
''50Euro,ik moest het aan Pascal geven dat had ik gedaan toen vroeg hij of ik het erg vond en toen toen.'' Anneke kwam niet meer veder en begon te huilen en te huilen en kon niet meer stoppen.

''Anneke heeft hij je geslagen?''
''Ja.'' Zei ze huilemd
''Ann we gaan ze zoeken.''
''Mariska waar is Mariska!!.''
''Is die met je mee gegaan?''
''Ja Waar is ze!!''
''Ze zal op de gang zitten.''
''Oke ik wil naar me moeder maar.''
''Anneke je moeder is hier geweest ze is heel erg ongerust.''
''Echt?'' ''Ja echt waar zal ik haar bellen?''
''Wilt u dat doen?''
''Tuurlijk en zeg maar Sofie.''
Ze knikte weer en legde haar hoofd in haar handen toen Sofie weg was.
Ineens hoorde ze veel geschreeuw op de gang.

''Mariska!! Wat doe je hier stomme.''
''Heeee weg jij.'' Hoorde ze Sofie roepen

ze kwam weer binnen
''Is dat Pascal?''
''Weet ik niet.''
''Heeft hij bruin haar en groene ogen.''
Sofie knikte
''Dan is het Pascal.''
''Hij is opgepakt voor stelen.''
''Hij riep Mariska is alles goed met haar.''
''Ja.'' Zei ze zachtjes

Weer een paar dagen later.
''Anneke de bruin zou u naar voren willen komen.''
Zei Johan streng.
Ze ging zitten op het houten stoeltje
''Wat hebben Luckas,Jasper en Pascal met je gedaan.''
Vroeg een man aan haar heel boos'.
Ze schrok er erg van en begon te huilen

''Vertel het maar.'' Zei de man nog strenger
''Ik ben verkracht door Luckas en gedwongen achter de ramen te staan.''
Zei ze maar heel vlug.
De man knikte weer en Anneke mocht weer gaan zitten.

Anneke was nog steeds heel bang dat Pascal haar iets zou doen en Mariska precies hetzelfde
Waren bang voor elke beweging die jongens maakte die bij hun in de buurt kwamen met haar ouders was gelukkig alles goed gekomen naar school gingen ze ook weer ze hebben in een hel geleefd in Loverboys geloofd mensen die heel lief voor je zijn jongens die alles voor je doen die alles voor je over hebben je dwingen te vrijen met andere jongens.
Lucas kreeg 3 jaar voor het verkrachten Jasper kreeg 1 jaar omdat hij zich er in gemengd heeft en Pascal kreeg 5 jaar omdar hij overal mee te maken heeft gehad!

Ik heb dit verhaal geschreven omdat een vriendin van mij zoiets heeft mee moeten maken
Ik wens haar veel geluk en sterkte toe ik wil jullie allemaal die dit verhaal lezen
PAS OP VOOR LOVERBOYS!!

Einde

Elisa

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©