Onschuldig, betrapt en angstaanjagend

Pieppiep, pieppiep, pieppiep. Langzaam doet ze haar ogen open en kijkt slaperig naar de wekker. 5:30 uur staat er op. "Oooh het is nog veel te vroeg!" Langzaam brengt ze haar arm naar de wekker en druk hem uit. "Zo eindelijk dat gepiep niet meer aan mijn kop." Voorzichtig brengt ze 1 voet uit het bed. Maar brengt hem snel weer terug onder de dekens. "Brrrr koud." Ze slaat de dekens nog eens heel even om zich heen. "Ik kan nog wel even blijven liggen. Even wakker worden."
Zachtjes zakken de oogleden. Dan gaan ze weer vlug open. Maar even later zakken ze weer. Om zeker het volgend uur niet meer open te gaan.

Tring tring, Tring tring. De oogleden gaan zachtjes weer open. Ze pakt de telefoon die naast het bed op het nachtkastje ligt. En zegt met een slaperige stem: "Dierickx."
"Ja Tony waar blijf je nou. Ik dacht dat je me zou ophalen. Vanbruane wilde vroeg beginnen vandaag." Zegt een boze vrouwenstem aan de andere kant.

"Het is net na half zes," Tony werpt een blik op haar wekker. Van schrik zit ze rechtop. Tony laat legt de telefoon gehaast op haar bed en springt eruit. Snel rent ze door het huis heen terwijl Britt nog altijd boos aan de andere kant hangt: "Tony.. Tony!!" Maar Britt krijgt, op wat gestommel na, geen gehoor. Britt haalt haar schouders op en legt de telefoon dicht. "Ik denk dat ze onderweg is," Verklaart Britt aan Vanbruane. Vanbruane knikt geïrriteerd: "Bon.." Begint ze, terwijl Tony het hele huis doorrent om haar kleren bijeen te rapen. Al springend trekt ze haar broek aan en slibbert daarbij alle kanten ût. Ondertussen gaat Vanbruane verder met haar uitlegt en kijkt nog even geïrriteerd op haar klokje.
"Bon, waar was ik gebleven?"
"Bij de politieschool. U ging vertellen wat we volgende week moeten doen!" Roept Pasmans enthousiast. Vanbruane knikt en vertelt verder. "Oh ja, De politieschool heeft mij gevraagd of ik een paar mensen wist om een rollenspel uit te voeren. Dat gaat over iemand die gearresteerd moet worden. En het verhoren erbij. Zijn er vrijwilligers?" Iedereen kijkt elkaar aan maar niemand steekt zijn vinger op.
"Nou?" Vraagt Vanbruane aandringend. Weer zegt niemand iets. Tony komt binnen gehold en roept: "Ik ben van de partij!" Ze loopt vlug door naar de kleedkamer en kamt haar haren. Trekt haar kleding recht en loopt weer vlug naar de anderen. "Dank je wel Tony," Zegt Britt boos.
"Wat?" Vraagt Tony verontwaardigd.
"Wij mogen volgende week naar de politieschool om een rollenspel uit te voeren."
"Waarom wij?" Vraagt Tony nog verbaasder.
"Omdat jij keihard 'Ik ben van de partij' riep. Niemand wil gaan en jij zegt 'Ik kom'." Tony gaat zitten op haar stoel en zegt: "Shit oh nee."
Tony slaat haar hand voor haar ogen.
"Komen jullie even op kantoor?" Vraagt Vanbruane als ze bij Britt komt staan. Britt knikt en kijkt boos naar Tony die haar handen voor haar ogen wegslaat. Vermoeid staat ze op en loopt om haar bureau heen, achter Britt aan. Beide nemen ze verveeld plaats als Nadine de deur sluit. "Het is de bedoeling dat jullie volgende week aan de nieuwe klas een arrestatie introduceren. En vervolgens moeten jullie een verhoor voeren." Nadine reikt de dames een blaadje uit. "Dit is de situatie." Tony en Britt lezen het blaadje vluchtig door. Maar worden gestoord door een gehaaste Pasmans. "Baas! Er is een noodoproep binnen gekomen, mogen Raymond en ik gaan kijken?"
"Ik geloof dat u nog papierwerk hebt liggen," Gebied Nadine hem. Pasmans verdwijnt stilletjes uit de deuropening.
"Dames?"
"Euhm.. Ja, we zullen eens gaan kijken." Britt staat op en loopt het kantoor uit waarop Tony volgt.
"Lees dit goed door. Ik verwacht dat jullie je best doen voor de klas. Laat ze zien hoe het moet." Gaat Vanbruane door tegen Britt en Tony. "Ga nu maar naar die melding toe." Britt staat op en loopt niets zeggend het kantoor uit. Tony wil ook weg lopen maar Nadine roept haar terug. "Hoe komt dat nou dat je zo laat was net?" Tony haalt haar schouders op en zegt: "Ik heb me verslapen."
"Laat dat niet weer gebeuren hm?" Zegt Nadine streng. Tony knikt heftig en loopt vlug het kantoor uit. Britt staat al met haar jas aan.
"Een prachtige dag vandaag zeg. Eerst kom jij te laat en mogen wij naar de politieschool en dan mogen we weer eens voor de zoveelste keer naar Hubert." Tony slaat haar hand voor haar gezicht: "Oh nee toch niet Hubert Slagter?" Britt knikt en Tony doet haar jas aan. "Wat heeft die vent toch?"
"Hij moet nodig eens naar het zothuis!" Zegt Tony terwijl ze haar wenkbrauwen fronst en met haar vinger op haar voorhoofd tikt. Britt wenkt haar hoofd scheef en trekt een glimlach. Dan loopt ze voor Tony uit naar de auto. Onderweg lachen de dames nog even over hun aankomende bezoek. "Wat heb hij deze keer?" Vraagt Tony lacherig. Britt haalt haar schouders op en kijkt lachend om naar Tony: "Hij zat te bazelen over opgeschoten jongeren. Hij noemde ze een stuk 'crapuul'. Hij ziet ze vliegen." Lacht Britt. Even later komen de dames aan op het Lepolthof en kijken op een flatgebouwtje dat 3 verdiepingen telt. "Daar!" Tony wijst in de richting van de tuin.
Samen lopen ze over door en stukje park heen en als ze naderen zien ze de man gebald met een vuist in de richting van een groepje jongeren wijzen. Als Tony en Britt zijn genaderd begint de man zo hard te raten dat zelfs de jongeren het op een grote afstand kunnen verstaan: "Die jongeren van tegenwoordig!"
"Oh oh oh, rustig Hubert. Wat is er aan de hand?" Zegt Tony terwijl ze op hem afloopt.
"Wat is er aan de hand! Wat is er aan de hand!" Schreeuwt de man. "Dat crapuul daar dat.... dat loopt hier de hele dag rond. Ze blijven hier voor mijn deur staan en schreeuwen er op los. Ik kan niet eens meer rustig in mijn tuin werken omdat dat krapuul daar de hele boel bij elkaar schreeuwt." Terwijl hij dit zegt wijst hij woedend naar het groepje jongeren dat iets verderop staat. Nieuwsgierig kijken ze naar de man die woest heen en weer zwaait met zijn arm en de twee dames die bij hem staan. "Ok doe maar rustig aan, wij gaan wel met ze praten." Zegt Britt en loopt op het groepje af. Tony loopt achter haar aan. Bij het groepje aan gekomen zegt er één: "Zeg wat is die man aan het tieren en zwaaien?"
"Hij zegt dat jullie voor zijn huis staan te schreeuwen." Zegt Tony. Er beginnen er vier te lachen en één zegt serieus: "Dat kan helemaal niet want wij komen net aan lopen. Wij komen van school af." Terwijl hij dit zegt wijst hij naar het eind van de straat. Tony en Britt weten dat daar een school staat dus hoeven niet te kijken. "Dat weten we." Zegt Britt: "Maar we lopen hier alleen maar heen om hem te laten denken dat we er wat aan doen." De jongens beginnen te lachen. Dan komt de man op hoge poten toegelopen: "Crapuul!! Crapuul!!" De man houdt weer zijn vuist omhoog. Tony springt tussen beide en Britt gebaart de jongeren rustig te blijven.
"Ziet u dat?! Ziet u dat?!" begint de man tegen Tony terwijl hij door haar heen probeert te walsen. "De jeugd van tegenwoordig!" Schreeuwt de oude man hard. Tony maakt een sissend geluid dat de man doet kalmeren. Britt gebaard de jongeren door te lopen en onderwijl smoezen ze nog even. Dan vervolgt één van de jongeren op een wat luidere toon: "De oudjes van tegenwoordig!" Lachend lopen de jongeren verder. Britt draait zich met een ingehouden lach om en kijkt naar de man die alweer wit weg trekt van woede.
"Crapuul, Crapuul. Jullie moeten ze van de straat houden." Schreeuwt de man van woede. Hij wil een stap in de richting doen van de jongeren maar Tony gaat voor hem staan. "Hubert nu doe je rustig. Denk om je hart!" Schreeuwt ze. "De man schrikt van haar reactie en is gelijk stil. Britt kan bijna haar lach niet in houden en draait zich om naar de jongeren zodat Hubert haar gezicht niet ziet. "Die jongeren hebben niks misdaan. Dat weet je zelf best. En ik ben het zat om elke keer naar hier te gaan om voor niks te komen. Die jongeren komen van school af en lopen langs je huis. Als ze alleen al praten heb jij er last van. Zet je hoorapparaat dan uit!" Tony gaat helemaal in haar woede op. Britt kan het bijna niet meer houden en laat af en toe een paar rare geluidjes horen. "Ok Ok ik heb het begrepen, ik zal me rustig houden." Tony knikt tevreden en zegt "Ga nu maar terug naar je tuin." De man knikt bedwee en loopt weg. Als Britt ziet dat de man buiten gehoor afstand is barst ze in lachen los. Tony kijkt verbaasd achterom en vraagt: "Zeg wat heb jij?" Britt schudt lachend met haar hoofd maar kan niet uit haar woorden komen. "Adem in.... Adem uit!" Zegt Tony lachend. Als Britt weer een beetje bij is gekomen zegt ze grinnikend "Als je dit maar niet doet bij de politieschool!!" Tony begint te lachen en samen lopen ze naar de auto.
Britt steekt de sleutel in het contact en slaat hem een keer om. Dan kijkt ze op haar horloge. "Hoe laat is het?" Vraagt Tony nieuwsgierig. Britt kijkt nogmaals op haar horloge: "Kwart over twaalf."
"De combi?" Roepen ze tegelijk uit. Samen beginnen ze te lachen en Britt rijdt de auto van de parking.

"Wat neem jij?" Vraagt Tony als ze samen aan de bar zitten en in één kaart kijken. Britt wijst op de kaart.
"Jean! Twee saladeschotels." De man barman knikt naar Tony en neemt de kaart van Britt aan. Net als Jean terugkomt met de lunch gaat Tony's telefoon.
"Dierickx."
"Hoe ver zijn jullie?" Vraagt de stem aan de andere kant.
Britt kijkt vragend naar Tony. Tony slaat zachtjes haar hand over de hoorn: "Vanbruane."
"We nemen even een snelle hap in de Combi."
"Ik denk dat je dat kan vergeten. Er is en oproep binnengekomen bij de 101. Willen jullie eens gaan kijken. Het is de klaverstraat 12." Tony kijkt beteuterd naar de heerlijke bord salade die voor haar neus wordt geschoven. "We komen," Zegt ze teleurgesteld en sluit het gesprek af. Britt bekijkt ook haar heerlijke bord en legt dan geld op de bar. "Sorry Jean." Britt schiet haar jas aan en loopt naar de uitgang.

Als ze bij het desbetreffende huis aankomen zien ze juist een ambulance wegrijden. Pasmans komt op de dames toegelopen. "Wat is er loos?" Vraagt Tony ernstig terwijl ze naar de ambulance wijst.
"Twee broers, ze hadden ruzie. Het slachtoffer is 15. hij heeft een fles op zijn kop gekregen en is in zijn buik gestoken met dit hier." Wilfried steekt zijn hand omhoog. De dames beginnen te lachen. "Is het ernstig?" Vraagt Britt dan.
"Da's niet zeker. Uw lief.." Pasmans keert zich naar Tony: "..zal hem nog doen onderzoeken." Britt trekt een bede glimlach terwijl Tony's gezicht met de seconde betrekt. Dan loopt ze langs Wilfried heen: "Pasmans!" Zegt ze kwaad en geeft hem een tik tegen zijn hoofd. Pasmans kijkt Britt trots aan. Britt loopt achter Tony aan naar het huis waar alle ongein is begonnen. "Wel origineel," merkt Tony op. Britt knikt: "Tja een vleesvork, hoe kom je erbij."

Ze lopen naar binnen en zien een jongen van ongeveer 20 jaar oud verslagen op de bank zitten. Raymond staat in de keuken en slaat een iets jongere jongen in de boeien. Britt loopt op Raymond af en vraagt: "Is dit de broer van die jongen?" Raymond knikt. "Ok neem hem maar mee. We verhoren hem wel op het commissariaat." Raymond knikt weer en loopt samen met de jongen naar buiten. Ondertussen is Tony bij de jongen op de bank gaan zitten. "Ken je het slachtoffer?" Vraagt ze. De jongen knikt en zegt: "Het is mijn broer." Tony knikt begrijpend: "Wat is er gebeurt?" Britt komt er bij zitten en luistert aandachtig.
"Tigo en Jeroen hebben wel vaker ruzie maar nu was Tigo te ver gegaan. Jeroen is er achter gekomen dat Tigo iets met zijn vriendin Jetske had. En toen Jeroen Tigo er mee confronteerde werd Tigo kwaad. Hij zei dat Jeroen geen aandacht aan haar besteed en als hij wil en tijd heeft naar haar toe komt. Jetske was het zat en vond Tigo leuker. Toen pakte Jeroen die vork en stak hem ermee. Maar Tigo bleef overeind staan. Wel met zijn hand op zijn buik. Tigo begon te schelden en toen pakte Jeroen die fles." De jongen slaat zijn handen voor zijn gezicht en begint zachtjes te huilen.
"Hij sloeg hem, hij sloeg hem gewoon!" Tony kijkt de jonge begrijpend aan. De jonge staat op en loopt naar de fles: "Ziet u dat?" Britt loopt naar de jonge toe: "niet aanraken hoor." De jonge kijkt verbaasd om. "Dat hebben we nodig voor het onderzoek," legt Britt uit. De jonge knikt en wijst op een glasscherf: " Amai, rode wijn uit het jaar '64. Da's een hele goede weet u? Spijtig dak dat nu moet missen." Britt en Tony kijken elkaar verbaasd aan. "Uhm, je broer ligt in het ziekenhuis??" brengt Tony uit. De Jonge knikt: "Ja, kan het ook niet helpen he, dan had Tigo maar van het vriendinneke van Jeroen af moeten blijven. Het moest er van komen."
Britt kijkt Tony nog even verdwaasd aan: "We gaan naar het commissariaat uw broer verhoren, euhm.. Hoe noem je?"
"Stefan."
"Oké Stefan," Britt geeft hem een hand. "Misschien dat wij nog eens terugkomen om je een paar vragen te stellen." De jonge knikt, geeft Tony een hand en laat de dames buiten. "Oh en het afstappings-team zal nog wel even bezig zijn, misschien dat je even bij je broer kunt gaan kijken, dan blijft alles intact." De jonge knikt en neemt dan ook zijn jas. Tony en Britt stappen de auto in en wensen de jonge sterkte.
"Wat een rare vlierenfluiter." Zegt Tony als ze haar deur heeft gesloten.
"Ik wil die Jeroen verhoren en daarna wil ik hun ouders contacteren." Tony knikt en start de wagen. Ze rijden terug naar het commissariaat en daar aangekomen staat Nadine hen al op te wachten. "En wat hebben we?" Vraagt deze. Ze lopen door naar het kantoor en Britt legt haar het hele verhaal uit. "We willen nu die jongen verhoren." Zegt ze nog na. Nadine knikt. Tony en Britt staan op en hangen hun jassen over de stoel. "Het zal mij benieuwen wat hij zal zeggen." Zegt Tony. Britt knikt en ze lopen naar de verhoorkamer. Daar zit een jongen voor zich uit te staren. Tony en Britt gaan zitten en Tony vraagt: "Wat is je naam?"
"Jeroen." Zegt de jongen kort. "En verder?" Vraagt Tony door.
"Brunsum." Geeft de jongen weer kort antwoord.
"Wat is er vanmiddag gebeurt bij jouw thuis?" Vraagt Britt. De jongen haalt zijn schouders op en zegt: "Tigo en ik hadden ruzie. Dat is alles."
"Dat is alles?" Vraagt Tony verbaasd. "Je hebt je broer neergestoken met een vleesvork en toen hij nog bleef staan heb je hem geslagen met een wijnfles." Jeroen kijkt haar aan zegt kwaad: "Waarom vraag je het aan mij als je het zelf al weet?" "Omdat ik het van jou zelf wil horen hoe het gegaan is." Zegt Tony hierop.
"Nou je hebt het nu toch zelf al gezegd, ik heb er niks aan toe te voegen!" Besluit de jongen.
"Niet zo bijdehand!" Gebied Tony.
"Waar ging die ruzie over?" Vraagt Britt.
De jonge haalt zijn schouders op: "Dat gaat u niks aan."
"Geef antwoord!" Springt Tony haar collega bij.
"Ik wil een advocaat," De jonge zakt onderuit en leunt achterover, met zijn armen over elkaar, in zijn stoel. Tony staat op en loopt om de tafel heen en zet haar handen op de hoek van de tafel en kijkt Britt aan. "Meneer heeft teveel cowboyfilms gezien." Constateert ze droog. Britt knikt en leunt ondertussen ook achterover in haar stoel en kijkt Jeroen strak in zijn ogen. "Een advocaat, tja.." even is het stil, dan leunt Britt voorover op tafel: "Ik denk niet dat die u zal kunnen gaan helpen."
"Ik zeg niks meer!" klinkt de jonge vastbesloten.
"Oke, zoals je wilt. Waar kunnen we je ouders bereiken?"
"Mijn ouders?"
"Ja uw ouders." Zegt Tony die de jonge onderzoekend aankijkt.
"Die heb ik niet." Even is het stil en valt alleen het diepe slikken van de jongen te horen.
"Die ruzie, dat ging over Jetske?" Probeert Britt nogmaals op voorzichtige toon. De jonge knikt en zegt: "Ja dat ging inderdaad over Jetske." De jongen kijkt naar de tafel en zegt: "Tigo heeft mijn vriendin gestolen en daar moest hij voor boeten." Tony gaat weer zitten en kijkt de jongen aandachtig aan. "Vertel verder. Wanneer ben je er achter gekomen?" De jongen haalt zijn schouders op en zegt: "Vanmorgen. Ik zag ze lopen in de winkelstraat. Ze liepen GODVERDOMME hand in hand." De jongen slaat zijn handen voor zijn gezicht en een zacht gesnikt volgt. "Waarom nou Jetske?" Zucht Jeroen.
"Tigo had dat nooit mogen doen," begint Tony medelevend: "maar hij ligt nu wel in het ziekenhuis." Vervolgt ze. Jeroen knikt en veegt een traan van zijn gezicht. "Maar hij had niet aan haar mogen komen."
"Jeroen, niet alleen Tigo is fout!" Probeert Britt hem op de rails terug te krijgen. "Nee, maar."
"We begrijpen het best, maar je ziet zelf toch ook wel in dat je te overdreven hebt gereageerd, is het niet?" De jonge knikt en kijkt Britt aan.
"Hoe is het met Tigo?"
"De dokters zijn met hem bezig, zodra wij meer weten zullen we je het vertellen." De jonge kijkt gerustgesteld op.
"Wat gaat er nu gebeuren?" Vraagt hij na een korte pauze van stilte.
"Je zult voor de onderzoeksrechter moeten verschijnen."
De jongen knikt wijselijk. Plotseling gaat de deur open en Raymond knikt naar hen als teken of ze even buiten kunnen komen. Tony en Britt staan op en laten een andere agent binnen. Als ze buiten staan en de deur is dicht zegt Raymond: "De dokter heeft gebeld en we kunnen Tigo verhoren." De beide dames knikken en Britt zegt: "Wil jij het hier afmaken?" Raymond knikt en roept: "Pasmans! Kom." Pasmans staat enthousiast op en loopt op zijn partner af. Ze verdwijnen in het verhoor. Britt en Tony zijn al onderweg naar de auto. Britt stapt in aan de bestuurderskant en als Tony nog maar net goed zit geeft ze een dot gas. "hey, doe eens rustig!" Roept Tony geschrokken uit. "Ik moet nog langer mee dan vandaag." Er valt een glimlach rond Britts mond en ze neemt al gas terug. Aangekomen in het ziekenhuis komt Sam hen tegemoet.
Een vúrige kus volgt. Britt kijkt wat verveeld om zich heen. Britt kijkt even op haar horloge en grapt dan: "Zeg, dat doen jullie maar buiten diensttijd hé." Tony maakt haar zoen versneld af en kijkt dan trots van Britt naar Sam. "Bon, jullie komen voor die jongen?"
"Tigo." Bemerkt Tony.
"hmhm, hij heeft geluk gehad. Zijn organen zijn nog redelijk intact. Iets meer naar links en de milt had voor grote complicaties gezorgd." Tony en Britt knikken begrijpend. "Hij moet nog veel rusten, hij is herstellende." Weer knikken de dames en volgen dan de wijze dokter door de lange gang, met hier en daar een klapdeur. Achter hen horen ze veel geroep en Tony draait zich, al lopend om, om zo het gebeuren eens nader te bekijken. Dan draait Tony zich al pratend terug recht: "Een spoed.." Verder kwam ze niet. Britt begint hard te lachen. Britt brengt de klapdeur tot stilstand en ziet daarop een neus en een mond afgebeeld. "Zie dan toch ook eens waar u loopt!" lacht Britt. Sam komt ook, al lachend, toegelopen. "Ach meissie, die zat er al even." Sam tilt Tony's hoofd omhoog: "Oei, da's een jaap." Tony kijkt ernstig op. "Kom jij maar even mee." Sam drukt voorzichtig een zakdoek tegen Tony's voorhoofd. Met z'n twee komen ze in een kleine kamer. Sam neemt plaats op een verrijdbaar krukje en Tony neemt plaats op de brancard. Sam draait zich om en pakt wat van een tafeltje. "Nee niet.. Niet.. Geen spuit." Tony begint met knippert met haar ogen die langzaam naar zij draaien.

"En is het gelukt?" Vraagt Britt als de twee uit de kleine kamer komen. Tony knikt en kijkt boos naar Sam die begint te lachen. "Zeg wat is er?"
"Ze was zo mak als een lammetje." Lacht Sam hartelijk terwijl hij met zijn rechterhand een spuitend gebaar maakt in zijn linker arm. Britt knikt begrijpelijk: "Een ó zo grote mond, maar daar achter.." Fluistert ze tegen Sam en wappert met haar hand. Tony snapt de cloe loopt langs Sam die staat te lachen en geeft hem een tik tegen zijn hoofd. Dan loopt ze met haar borst vooruit en kin omhoog door: "Waar ligt Tigo?" Roept ze nog even vragend als teken dat er ook nog gewerkt moet worden.
Britt knipoogt naar Sam en ze lopen lachend Tony achterna. "Kom deze kant op." wijst Sam en gaat hen weer voor. Tony en Britt lopen achter hem aan een kamer in en zien een jongen op bed liggen die spierwit is. Stefan zit naast hem. De jongen ligt stil in bed. Stefan kijkt op en ziet het drietal binnen lopen.
"Stefan zou je misschien even op de gang kunnen wachten dan kunnen wij je broer verhoren." Vraagt Tony vriendelijk. Stefan staat op en loopt zonder iets te zeggen de kamer uit. Ook Sam verlaat de kamer en gaat verder met zijn werk. Tigo is ondertussen wakker geworden van het gepraat. Britt en Tony gaan naast het bed staan en stellen zich voor.
"Zo Tigo, Hoe is dit nou allemaal gekomen?" Tigo haalt zijn schouders op maar trekt tegelijk een pijnlijk gezicht.
"Waarom heeft Jeroen je dit aan gedaan?" Vraagt Tony door. Tigo draait zijn hoofd de andere kant op maar Britt vraagt: "komt het door Jetske?" Tigo draait gelijk zijn hoofd weer terug en Tony en Britt zien dat de tranen in zijn ogen branden.
"Jeroen denkt dat ik iets met Jetske heb." Zegt de jongen met schorre stem.
"En is dat niet zo?" Vraagt Britt. De jongen schud zijn hoofd.
"Ziet u, ik val niet op vrouwen." Zegt de jongen. "Het klopt dat Jeroen ons vanochtend hand in hand zag lopen maar dat doen we wel vaker. We zijn gewoon goeie vrienden. Jetske weet het maar mijn broers nog niet."
"Dat je op mannen valt bedoel je?" Vraagt Tony voor alle zekerheid. Tigo knikt. "Daar ging onze ruzie over. Ik wilde het ze vanochtend vertellen maar toen had Jeroen, Jetske en mij zien lopen. En toen kwam het èèn van het ander." Britt en Tony knikken. Plotseling gaat Britts mobiel. Britt loopt de gang op en komt even later terug.
"Sorry Tigo we moeten gaan." Tigo knikt begrijpend en beide dames nemen afscheid.
"Zo jong nog en dan al weten dat je niet op vrouwen valt." Zegt Tony.
"Zeg waar moeten we eigenlijk heen?" Vraagt ze opeens.
"Jetske verhoren." Zegt Britt en stapt in de auto. Tony knikt en stapt ook in.
"Maar in èèn ding geef ik Tigo wel gelijk." Zegt Britt plots. Tony kijkt haar vragend aan en Britt zegt: "Ik vind mannen ook veel leuker dan vrouwen." Tony begint te lachen en Britt start de wagen. Tony pakt haar mopbiel en steekt deze vragend omhoog. Britt knikt en Tony toets het nummer van Jetske in.
"Jetske."
"Hey met Tony Dierickx. Ik ben van de Politie en ik heb uw nummer van Tigo gekregen. Kan je misschien even naar het commissariaat aan de Belfortstraat komen, wij willen u een paar vragen stellen in verband met Jeroen en Tigo."
"Tigo en Jeroen Brunsum, wat scheelt eraan?"Vraagt het meisje bezorgt: "Kan dat niet over de telefoon?" Klinkt ze dan ineens geïrriteerd.
"Ik heb liever dat u even langs komt, vraag maar naar Tony, aan de Belfortstraat."
Aan de andere kant van de lijn knikt het meisje.
"Goed?" Vraagt Tony nog eens.
"Uhm ja ik kom.." Zegt het meisje verdwaasd.
"Ok tot straks dan." En Tony hangt op.
"Komt ze naar het commissariaat?" Vraagt Britt. Tony knikt. Een paar minuten daarna rijden ze binnen. Ze lopen langs de balie en Carla zegt: "Er is een meisje voor jullie, ik heb haar naar boven gestuurd. Ze zei dat Tony haar opgebeld had?" Tony knikt en zegt: "Klopt, dank je wel." Dan verbaasd naar Britt gekeerd: "die is snel zeg." Ze lopen de trap op en lopen langs Sel en Ben. Ze horen Ben nog net zeggen: "Waarom hebben wij dat nu weer. Kunnen we op zoek naar een spin!" Tony en Britt kijken elkaar lachend aan. Bij het bureau aan gekomen zien ze een meisje van een jaar of 15 á 16 met blonde lange krullen. "Nu snap ik waarom Jeroen zo jaloers was. Ze mag er wezen." Fluistert Tony naar Britt. Britt knikt en loopt op het meisje af. "Jetske?" Vraagt Britt aan het meisje. Het meisje knikt en Britt stelt zich voor. Ook Tony stelt zich voor en zegt:"Tony Dierickx, mij had je net aan de telefoon gehad." Het meisje knikt.
"Wat was er nou zo dringend en dat niet over de telefoon kon?" Tony wijst haar een stoel en Jetske gaat zitten. "Jeroen en Tigo hebben ruzie om jou gehad." Zegt Tony voorzichtig.
"Wat? Waarom dat?" Vraagt het meisje geschrokken. "Het begaat allemaal om een misverstand. Jeroen heeft jou en Tigo vanochtend zien lopen, hand in hand. Jeroen dacht dat jij en Tigo samen iets hadden, want hij weet nog niet dat zijn broer niet van vrouwen houdt." Jetske knikt begrijpelijk.
"Wat is gebeurt dan. Zijn ze nog in orde?" Britt en Tony kijken elkaar aan en Britt zegt: "Vanochtend voordat ze ruzie kregen wilde Tigo het zeggen tegen zijn broers, maar Jeroen viel plotseling tegen hem uit. Toen heeft Jeroen een vleesvork gepakt en Tigo daarmee gestoken. Maar toen hij nog bleef staan pakte Jeroen een wijnfles en heeft hem daarmee geslagen." Tony is ondertussen naast haar gaan zitten en legt haar hand op haar schouder. "Tigo ligt nu in het ziekenhuis maar het is niet ernstig." Zegt ze tegen het meisje dat overstuur is door het verhaal.

Het meisje haalt opgelucht adem. "Mag ik naar hem toe?"
"uhm.. ja ja dat mag, hij ligt in het Sint Lucas." Het meisje knikt en geeft de vrouwen een hand. "Wat gaat er nu gebeuren?" Vraagt het meisje nog even.
"De zaak komt in handen van de procureur, die zal doen beslissen." Het meisje knikt en loopt de gang door naar buiten. Britt en Tony kijken het meisje na. Als ze zien dat Ben en Sel met een sacherijnig gezicht binnen komen lopen blijven ze nog even staan.
"En de spin gevangen?" Vraagt Britt terwijl ze haar arm naar Ben uitsteekt en haar vingers krioelerig beweegt. Ben kijkt haar boos aan en Tony en Britt verschieten van de lag. Met een bonk legt Ben zijn helm op zijn bureau. "Een spin, zeg, wat is dat nu toch voor een geintje. Een spin,Als je al bang moet zijn voor een langpoot zeg."
"Heel die straat in rep en roer voor zo'n. zo'n spin."
Britt neemt plaats achter haar bureau en neemt en map uit haar schuif. "PV's dan maar hé." Tony knikt: "De procureur zal lachen."

"Ben ik heb hier weer die vrouw aan de telefoon, ze klaagt nog altijd over een enorme spin."
"Zot, ik ga daar niet meer heen he, vergeet het maar, chaime!" Stelt Ben vastberaden vast. Britt begint te lachen.
"Britt kunnen jullie dan niet eens gaan kijken op Duinkade 6?" Britt wijst op haar bureau, "Ik heb nog werk te doen Carla."
"Ja, maar d'r moet toch iemand gaan kijken."
"Oke oke, wij zullen wel gaan. Een spin, laat me niet lachen. Alsof ik niets beters te doen heb. Kom Tony, we gaan.." Tony kijkt verbaasd op: "Oei.. ik ben bang voor spinnen, ik durf echt niet hoor."
"Zeg, doe eens niet zo kinderachtig, komaan, in de benen!" Gehoorzaam slentert Tony achter haar collega aan.

De dames komen bij een flat aan en zien dar een groepje mensen om een huis heen staan. "Daar zal het zijn," Veronderstelt Tony, Britt knikt en loopt samen met Tony op het groepje mensen toe.
"haha, ik zie het aanplakbiljet al hangen." Tony maakt het gebaar van een rechthoek.
"WANTED!
Itsy Bitsy Spider gezocht!
Zéér gevaarlijk!
Sluit uw deuren en ramen en laat hem vooral niet binnen.
Bel direct d'n 101 en verlies hem niet uit het oog!"

Britt begint te lachen, maar trekt haar gezicht terug recht als ze een oude vrouw ziet zwaaien en tieren bij nummer 6 op de begane grond.. "Heeft u ons gebeld?" Vraagt Britt terwijl ze haar batch omhoog houdt. De vrouw knikt: "Een enorme spin." De vrouw houdt haar handen gebold een stukje van elkaar: "Zeker zo groot!"
"Da's een beste! Komt vast uit het westen." Grapt Tony. Britt port haar collega speels: "Waar kunnen we hem vinden?"
"In de kelder." De vrouw wijst angstig om het hoekje van de deur richting trap.
"Dank u wel." Zegt Britt beleeft en trekt Tony mee naar beneden.
"Nee Britt ga jij maar kijken. Ik durf niet." Britt begint te lachen. "Jij met je grote mond daarnet durf je niet naar beneden te gaan omdat er een spin zit? Kom mee held op sokken!" Ze pakt Tony's arm en trekt haar mee de trap af.
"Nee Britt ik wil echt niet. Die beesten zijn zo vies. Ik ga niet naar beneden." besluit Tony resoluut.
"Goed, goed ga jij maar boven aan staan dan. En dat noemen ze rugdekking." mompelt Britt zachtjes. Voorzichtig loopt ze de gammele trap af. Elke tree voelt ze onder haar voeten kraken. Een hels kabaal volgt.
"Britt!! ça va?" Klinkt Tony bezorgt terwijl ze om het hoekje van de trap kijkt.
"Ja.. ja het gaat." Weergalmt Britt' stem verdwaasd. "Het is hier zo donker, ik miste een tree."
"Oh oke."
"Nou ook bedankt," mompelt Britt verveeld. Als ze dan eindelijk de vaste, niet krakende of wegzakkende grond bereikt doorzoekt ze de hele kelder met haar zaklamp, maar ziet geen spin of iets dat er op lijkt. Als ze naar boven wil lopen ziet ze iets liggen. Ze raapt het op en loopt naar boven. Plotseling slaakt ze een gil. "Aaaah Tony ik heb um!" Plotseling hoort ze een deur knallen. Ze kijkt naar boven en ziet dat Tony in geen velden of wegen te bekennen is. Britt begint heel hard te lachen en loopt met het ding in haar hand de kelder uit. "Ben jij hier nou bang voor?" Zegt ze lachend en houdt het ding omhoog. "Het is maar een lappie stof hoor." Britt komt niet meer bij van het lachen, maar Tony zit er de lol niet van in. "Zullen we gaan?" Stampvoetend loopt ze richting auto.
"Mevrouw ik heb geen spin kunnen vinden." De vrouw knikt maar kijkt nog wel angstig. Britt neem afscheid en stapt achter het stuur. De hele terugreis spreekt Tony geen woord tegen haar.
Als ze het commissariaat terug binnen wandelen, wacht Carla hen al op. "En?"
"In geen velden of wegen te bekennen!" Zegt Tony geïrriteerd. Britt tikt haar hoofd een keer schuin richting Tony: "Hazenkont!" Carla begint te lachen. Britt kijkt naar de trap omhoog en ziet dat Tony nergens meer is te bekennen. Dan smoest Britt wat in Carla's oor en Carla begint te glunderen. Dan verdwijnt ook Britt met de trap naar boven en komt bovenaan Ben en Selattin tegen. "Wat is er met die?" Vraagt Ben verontwaardigd terwijl hij naar het teamlokaal wijst.
"Tony? Oh die is geshockeerd. Het was een nogal gevaarlijke spin, maar we hebben hem gevonden hoor!" Britt houdt het lapje zijdestof omhoog: "zijde zacht!" lacht ze terwijl ze het langs haar wang haalt.
"En daar moesten wij voor komen opdraven?" Britt knikt.
"Ma nee zeg, en daar verdoe ik mijn tijd aan?" Ben loopt stampend de trap naar bene. Selattin kijkt Britt lachend aan en wijst dan dat hij ook maar eens moest gaan: "Want anders.." Sel beweegt met zijn hand alsof er wat zal gaan zwaaien.

"We zullen maar verder gaan met PV opmaken zekers? Dan kan dat vandaag nog naar de procureur." Zegt Britt terwijl ze haar broek aan haar bovenbeen plooit en zich dan laat neerzakken aan haar bureau.
"Ik hoorde van Sel dat jullie bij die vrouw zijn gaan kijken, een spin??"
"Ja, was niks, loos alarm. Enkele een lapje stof." Tony kijkt niet op of om en doet alsof ze niks hoort. "We zijn nu bezig met die zaak van die vleesvork."
Nadine knikt en loopt dan weer terug naar haar kantoor. "Koffie?" Vraagt Britt. Tony knikt maar zegt geen 'boe' of 'bah'. Britt loopt grinnikend weg en als ze terug komt met twee grote koppen koffie en twee koffie koeken treft ze Tony nog steeds in de zelfde houding aan. "Zeg zouden wij niet eens iets gaan doen?" Vraagt Britt als ze gaat zitten. Tony draait haar hoofd naar haar om en zegt "Hmmm?"
Britt herhaalt haar zin en Tony knikt wat slaperig. Ze pakt haar aantekeningen en begint rustig te typen. Na een uur te hebben getypt, koffie gedronken en naar de wc geweest te zijn, komt Carla aan gelopen en zegt "Ik heb weer een melding van die spin! Dit keer door een ander in dezelfde flat." Pasmans staat enthousiast op en wil iets roepen maar Raymond zegt al snel "Pasmans zitten!"
"Aaah Raymond kom op nou. Laten wij nou gaan!" Raymond schudt beslist zijn hoofd. "Ik ga niet kijken naar en spin!" Roept Raymond uit.
"Ben je bang?" Vraagt Britt lachend. Raymond kijkt haar boos aan en Britt ziet dat ze niet verder moet gaan.
"Goed Pasmans ga maar met ons mee. Als je zo graag wilt." Zegt Britt en kijkt Tony aan. Die kijkt haar giftig aan en Britt verbetert haar fout. "Sorry, Ga maar met MIJ mee." Zegt ze alsnog. Tony doet haar lievelingswerk en daar wil ik haar nu niet van weer houden." Glimlachend kijkt ze Tony's richting op maar die geeft geen kik.
"Ok laten we gaan dan." Zegt Pasmans, die iets te enthousiast opstaat van zijn stoel. De stoel glijd weg en Pasmans kan zich net niet vast houden aan zijn bureau en neemt zowat bijna al zijn spullen mee. Hij valt met een hard kabaal neer. Het hele team kijkt naar hem. Even is het stil en dan word er hard gelachen. Pasmans staat met een rood hoofd op en legt al zijn spullen netjes terug op zijn bureau. "Zeg Pasmans?" Zegt Britt nog steeds lachend. "Laat die spullen maar. Er loopt een loslopende spin rond, weet je nog?" Pasmans knikt nog steeds met een rood hoofd. Hij pakt vlug zijn jas en laat de boel de boel.

"Jullie moeten echt heel snel komen." Dezelfde vrouw als de vorige twee keer staat te roepen en zenuwachtig te tieren.
"Ja dit is nu echt wel de laatste keer hé, ik ben het beu! Waar zit ie?"
De vrouw blijft bij de deur staan en stapt beslist niet over de drempel. "In de kelder."
"Waar?" De vrouw wijst om het hoekje terwijl ze met haar hand voor haar ogen de andere kant op kijkt.
"Bon.. daar hebben we wat aan." Fluistert Britt in Wilfried' oor. Pasmans haalt zijn schouders op.
"Ja ik ga daar niet weer naar bene, chamai! Die trap ga ik niet weer af. Toedeledokie!"
"Ik ga wel." Wilfried steekt zijn hoofd omhoog en zijn brost vooruit en wurmt zich tussen Britt en de vrouw door. Hij duwt zijn wapenstok een beetje naar achter, pakt zijn zaklamp en waagt en poging in het donkere gat.
Na een tijdje begint Britt wat verveeld op haar benen heen en weer te bewegen: "Pasmans!!"
"Jaja, ik kom zo."
Ineens klinkt er een hoop gestommel en een vreselijk gegil. Pasmans komt naar boven rennen, mist een paar treden, maar dat weerhoudt hem niet. Met een hoop vallen en opstaan, bereikt hij dan eindelijk de begane grond. De tranen staan in zijn ogen en zijn gezicht blijft lijkbleek vertrokken op één lijn staan. Britt deinst ineens een aantal stappen terug tegen de muur als ze merkt dat ze met Wilfried in haar armen staat: "Angsthaas!" Lacht Britt geschrokken.
"Ik bel de opruimingsdienst."
"Ziet u wel! Ziet u! Ik ben gene zot."
Britt negeert de vrouw en geeft Wilfried een knik.
Na een aantal minuten arriveert de opruimingsdienst. Britt knikt genoeglijk naar het uiterst schone volk. Na een korte introductie van Britt en de uitleg van Pasmans waar de plaats des onheils zich precies bevind vertrekt één van de twee mannen naar bene. De tweede man vraagt aan Britt wat er met haar collega is. "Hij heeft onlangs al een aanvaring met Itsy Bitsy Spider ondervonden." De man trekt zijn wenkbrauw vol interesse op. Britt geeft de man een knipoog. "Chefke!" Klinkt er van beneden, waarop de man naar beneden loopt. Britt waarschuwt hem nog even voor de trap en loopt dan naar buiten. Er klinkt een hoop gelach van beneden. Na enkele minuten komen de mannen terug boven. "Mevrouw?"
Britt kijkt geïnteresseerd op en loopt op Chefke toe. Er volgt een hoop gefluister en dan loopt Britt op Pasmans toe met nog steeds de spin in haar handen houdend. Britt komt niet meer bij van het lachen en ook de mannen achter haar komen niet meer bij. "Kom we gaan, zaak opgelost." Zegt Britt lachend en loopt naar de auto. Pasmans schreeuwt in de verte: "Ik ga niet met dat beest in 1 auto zitten!" Britt laat een diepe zucht en loopt op hem af. Pasmans zet steeds een stap achteruit.

Als ze bij het commissariaat aankomen vraagt Carla: "Hebben jullie hem?" Britt laat hem zien en Carla deinst achteruit. Haar gezicht word steeds bleker en Pasmans schiet in de lach. "Hij bijt niet hoor. Hij is zo mak als een lammetje." Carla kijkt hem niet snappend aan. "Je bent bang voor een rubber spin" lacht Pasmans.
"Pasmans jij moet niks zeggen want je vloog van bangheid bij mij in de armen." Zegt Britt hierop. Pasmans krijgt een roodhoofd en loopt beschaamd naar boven.
"Oh Pasmans zeg nog maar niks boven. OK? Britt en Carla blijven nog even praten. Maar na een paar minuten komt ook Britt boven. "Zo hebben jullie Itsy Bitsy Spider gevonden?" Britt knikt en zegt: "En we hebben hem gelijk dood gemaakt. Het was echt een joekel. Niet te geloven. Zo'n grote heb ik nog nooit gezien." Tony trekt een vies gezicht en vraagt snel: "Britt, koffie na dit spannende avontuur?" Britt knikt gretig en Tony loopt weg. Britt doet rustig haar jas uit en loopt naar Tony's bureau. Ze pakt het PV en legt iets in Tony's tas. De mannen kijken niet op en Britt gaat weer zitten. Aandachtig kijkt ze het PV door. Ze moet haar aandacht er goed bij houden want anders schiet ze in de lach. Als Tony terug komt lopen met twee koppen koffie zegt Britt: "Zo Tony jij bent hard bezig geweest." Tony knikt en zegt: "Ja het is mijn lievelingswerk he!" Ze zet de koffie neer en gaat weer zitten. Plotseling gaat haar GSM en Tony laat haar hand in haar tas zakken. Plotseling klinkt er een akelig gegil. Tony schiet naar achteren en gooit iets zwarts op het bureau. Haar gezicht betrekt met de seconde. "Wat... Wat.. Wat is dat?" Vraagt ze met trillende stem. De mannen kijken op en Pasmans staat op en loopt naar het ding. "Ah hier ben je dus. Ik zal je even voorstellen." Hij pakt het zwarte ding op en Tony zit met haar handen voor haar mond. "Kijk jongens dit is nou.... Itsy Bitsy Spider. Neem het hem niet kwalijk hoor maar hij is een beetje verlegen. Tony hij zal u niet bijten hoor. Hij is zo mak als een lammetje." Tony kan het bijna niet meer houden van afschuw en duwt haar stoel nog iets verder naar achter. Britt kan het niet meer houden en barst in lachen uit.
"Wat zit jij nou weer te lachen?" Vraagt Tony boos. "Het is heus niet leuk hoor!" Britt zegt al lachend; "Het is .... Het is van rubber!" Tony's ogen worden nog groter en dan begint het hele team te lachen. Ook Tony kan er de lol wel van inzien. Ze slaakt een diepe zucht en begint ook te lachen. Ze krijgt gelijk al wat meer kleur.
"Je hoeft niet bang te zijn hoor Tony hij zal je niks doen. Hij was het ook niet van plan." Roept Pasmans boven het gelach uit.
"Pasmans houdt je mond. Jij sprong zelf in mijn armen van schrik toen je hem zag." Het hele team begint nog luider te lachen. Britt kijkt de gang in als ze iemand ziet lopen. Ze grist de rubberen spin uit de handen van Pasmans en zegt: "Ssst, daar komt Nadine!" Gelijk is het hele team stil. Britt kijkt aandachtig het PV door en Tony doet net alsof ze druk aan het typen is. Ook de rest van het team doet net of ze druk bezig zijn.
"Britt, Tony kunnen jullie even komen?" Vraagt Nadine en loopt direct door naar het kantoor. Britt en Tony kijken elkaar aan en glimlachen even. Ze weten allebei wat ze gaan doen. Rustig lopen ze achter Nadine het kantoortje in. Het hele team kijkt met een schuin hoofd naar hun. Als de dames zitten begint Nadine gelijk met haar verhaal. "Ik wilde jullie nog even spreken over dat rollenspel." Britt en Tony knikken serieus. "Ik zal jullie nog iets meer uitleggen hoe we het doen. Dat kon vanochtend niet. Eerst gaan jullie iemand verhoren. Dan laten jullie zien wat een goede manier is. Daarna worden er een paar leerlingen uitgekozen die jullie mogen verhoren. Begrepen." Tony en Britt knikken driftig. Tony ziet dat Britt iets uit haar handen laat vallen.
"Bon," Zegt Nadine: "Hoe gaat het nu met die steekpartij." Nadine kijkt Britt en Tony omstebeurt aan maar blijft naar Tony kijken.
"Tony, ça va?" Vraagt ze als ze Tony's gezicht ziet. Tony schudt heftig haar hoofd en wijst met trillende vinger naar de grond. "Daar.. Daar zit een.." Nadine bukt zich onder de tafel en geeft plots een harde gil. "Haal weg! Haal weg dat vieze ding." Roept ze uit en houdt haar benen omhoog. De mannen in het lokaal beginnen te lachen en ook Britt en Tony kunnen het niet meer houden. Nadine zit nog steeds met de benen omhoog en haar gezicht betrekt lijkbleek. "Zit niet stom te lachen en haal weg dat vieze beest." Britt bukt zich en pakt de spin op.
"Hij zal u niks doen. Hij is namelijk van rubber!" Roept Britt lachend uit. Nadine staart het ding met open mond aan en durft nu iets dichterbij te komen. Als Britt haar hand naar haar uitstrekt deinst ze toch weer achteruit. Tony kan het niet meer houden en valt bijna van haar stoel van het lachen. Nadine pakt aarzelend het ding over van Britt en bekijkt het eens goed.
"Goed wiens idee was dit?" Vraagt ze plots streng. Tony en Britt houden gelijk op met lachen. Tegelijkertijd wijzen ze naar elkaar. Ze kijken elkaar aan en beginnen te lachen. "Bon. Jullie mogen gaan!" Zegt Nadine streng. "Ga maar PV's tikken of zo. Ik houdt niet van die flauwe grappen." Wuift Nadine hen weg. Tony en Britt staan lachend op en verlaten het kantoor.
"PV goed gekeurd?" Vraagt Tony trots
"Meer dan goed, pas maar op dat u geen studiebol gaat worden gelijk als Pasmans."Tony begint te lachen: "Het was een lange dag, ga je mee wat eten?" Britt toont een brede glimlach en knikt enthousiast. Tony pakt haar spullen en wil juist het teamlokaal verlaten opdat Britt haar terugroept: "Tony... vergeet je niet iets?" Tony denkt diep na, en slaat zichzelf dan voor haar hoofd: "Stom!" Ze loopt terug naar haar bureau en pakt trots de nepspin op: "Hoe kan ik mijn grote vriend nu toch vergeten?" Zegt Tony terwijl ze speels de spin voor haar gezicht heen en weer beweegt. Dan verlaat ze samen met Britt het teamlokaal.

"He Get Jean! wat is dit voor film?"
"Tarantula." Zegt Jean met een brede glimlach, Tony kijkt naar Britt, bekijkt de vieze televisiebeelden van die harige, hongerige, snellopende spin, kijkt nogmaals naar Britt en aait dan over de rug van haar spin die stilletjes tussen haar en Britt' hand inzit te zitten.
"Wat ben ik blij dat mijn Itsy Bitsy Spider een lange winterslaap houdt!" De vrouwen kijken elkaar aan en beginnen te lachen terwijl de rode ogen van de spin lijken op te gloeien.

Einde

**Arabella** en Ninoutshka

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©