 Onverwacht bezoek.
- Britt zit een avond alleen thuis...
Johan is naar een ouderavond van Simon.. Als er plots wordt aangebeld...
Britt loopt naar de deur, en als ze die opent, ziet ze tot haar grote verbazing
dat het Kris is...
Britt : Hooi, Kris, kom binnen.
Kris komt binnen en dan gaan ze samen op de bank zitten en beginnen te praten
dan ziet Britt dat het negen uur is geweest.
Britt : Ik moet even de kinderen in bed leggen.
Kris : Kinderen? Je hebt toch alleen Dorien.
Britt : Simon is de zoon van mijn vriend.
Kris : U vriend?!
Britt : Jah.. Johan, een advocaat...
Kris : Toe maar...
Britt : Wat heb je nu ineens?!
Kris : Ik...Ik weet het nie, sorry...
Britt : Wil je Dorien...
Kris : Graag..
En Kris springt op..
Als dan Kris de kamer binnen komt lopen...
Dorien : Kris!!!
Simon kijkt naar Kris en dan vragend naar Britt.
Britt : Hij was mijn vriend en mijn Baas.
Dorien : Wat leuk dat je er bent.
Kris : Ik was op bezoek en dacht kom eens langs.
Dorien : Dat vind ik leuk.
Britt : Zullen wij jullie even alleen laten? Kom je mee Simon?
Simon : Owkej...
Als dan Simon en Britt samen zijn...
Simon : Britt?!
Britt : Wat is er?!
Simon : Kris, eh...
Britt : Jah...
Simon : Is hij nog steeds..?!
Britt : Ik heb m heel lang nie gezien, hoezo?!
Simon : Ik ben bang...
Britt : Dat ik niet meer van je vader houw?
Simon : Ja.
Britt : Ik hou nog heel veel van je vader en Kris is verleden tijd, hij stond
ineens voor de deur en ik weet dijt hij en Dorien gek op elkaar zijn.
Simon : Daar ben ik blij om, wand ik hou heel veel van je.
Britt : Ik hou ook van jou hoor Simon.
Dan terug bij Dorien en Kris...
Dorien : Kris..
Kris : Dot, wat heb ik je lang nie gezien..
Dorien : Gaan we nog steeds een keer naar de feesten met z'n alle?!
Kris : Daarvoor moet je bij je mama zijn...
Als ze dan ineens de deur horen...
Dorien : Daar zal je Johan hebben...
Kris : Johan.. de advocaat.. (beetje beduusd...)
Dorien : Hij is ook heel lief.. En ook voor mama...
Kris : Das het belangrijkste eh...
Dorien : Jah..
Johan : Hallo..
Britt : Hej Schat..
En geeft hem een innige zoen..
Johan : Waaraan heb ik dat verdient?!
Maar Johan ziet het al snel, als Dorien met Kris de trap af komt lopen...
Johan : Wie is dat?
Dorien : Dit is Kris, een vriend van mamma.
Britt : Mijn vorige baas.
Johan : Dan hebben jullie een goede band gehad.
Britt : We hadden wat Samen voor hij mijn baar werd, hij kwam even langs voor
Dorien die twee zijn helemaal gek op elkaar.
Johan : En hoe gek op elkaar...
Er spoken nu allemaal gedachtes door het hoofd van Johan, waar hij nu liever nie
aan wil denken...
Britt : Helemaal vergeten...
Johan, dit is Kris.. Kris Geysen...
Kris, dit is Johan.. Johan van Lancker...
Johan : Aangenaam...
Kris : U ook...
Britt : Zullen we iets nemen?! En Dot, ga je nu slapen?!
Dorien : Dat zal wel lukken, nu.. Kom je ook Simon...
Wanneer Simon en Dorien boven zijn...
Kris : Johan.. Hoe kennen jullie elkaar eigenlijk?!
Johan : Tis zo ontstaan...
Kris : Leuk.. Wees zuinig op haar...
Johan : Geloof me, dat ben ik ook...
Kris : Ik geef je groot gelijk...
Johan voelt zich niet op zijn gemak...
Maar dan komt Britt binnen met 3 glazen wijn...
Britt : Wat doe je nu eigenlijk, Kris?!
Kris : Hebben jullie ooit een potlood ofzow tekort?!
Britt : Nog steeds?!
Kris knikt voorzichtig ja...
Britt : En bevalt het je ons van potloden te voorzien?
Kris : Saai.
Britt : Waarom doe je het dan nog steeds?
Kris : Weet ik niet maar over een half jaar word ik commissaris in Tiel,
Nederland.
Britt : Ver weg.
Kris : Niet het einde van de weerled hoor.
Britt : Maar mag ik vragen waarom je nu eigenlijk hier bent?!
Kris : Ik... Ik wou je iets vertellen...
Britt : Jah...
Kris : Eigenlijk vragen...
Britt : Jah...
Kris : Net zoals jij, heb ik ook iemand gevonden...
Britt : En?!
Kris : Ik ga trouwen en wilde je vragen mijn getuige te zijn.
Britt : Dat is fantastisch, wat een eer zeg.
Kris : Dus je doet het?
Britt : Ja en wie is de gelukkige?
Kris : Sabine de Graaf.
Britt : Die ken ik niet, je moet haar maar eens aan haar voorstellen.
Kris : Lijkt me wel handig, als je mijn getuige bent.
Britt : Ik vind echt heel tof dat ge mij vraagt, maar mag ik vragen waarom?!
Kris : U zijd... Het was speciaal tussen ons..
Britt : En daarom?!
Kris : Ik moe eerlijk zeggen, door mijn actie ben ik nogal veel vrienden kwijt
geraakt..
Britt : Ja je hebt heel wat misbruik gemaakt van ons vertrouwen en dat moet je
terug verdienen maar we kunnen niet eeuwig boos op je blijven.
Kris : Ja, maar ik had het nooit moeten doen, ik heb toch vooral meerl in gevaar
gebracht.
Britt : Meerl is niet boos op je en je bent genoeg gestraft.
Kris : Dank u...
Britt : Ga jij het Dot zo vertellen?!
Kris : Als da mag?!
Britt : Gaat nu maar.. Dan gaat ik effies met Johan praten...
Britt : Johan?!
Johan : Wat is er?! (beetje kortaf..)
Britt : Gaat het wel?
Johan : Jij en die Kris...
Britt : Hij is hier om mij als getuige te vragen...
Johan : Tuurlijk...
Britt : Vertrouw jij mij niet?
Johan : Jou wel, maar.
Britt : Kris niet.
Johan : Ja.
Britt : Waarom?
Johan : Hoe hij naar je kijkt.
Britt : Het is nogal vervelend gegaan hoe hij weg is gegaan uit het team, maar
toen was onze relatie al voorbij. Hij weet niet wie zijn vrienden zijn.
Johan : Waarom heeft hij dan nooit wat van zich laten horen?
Britt : Dat heeft hij wel gedaan, maar dat is voor jou tijd.
Johan : Voor mijn tijd?!
Britt : Waarom doe je nu zo?!
Johan : Ik ben gewoon bang om u te verliezen, denk ik...
Britt : Maar u hoeft nergens bang voor te zijn... Je zult me nie verliezen... Nu
nie, nooit nie..
Johan : Als ik iets heb geleerd... Moe ge da nie zeggen..
Britt : Maar ik meen het..
Johan : En ik ook...
Britt geeft Johan een innige zoen...
Britt : Ik ben al een keer mijn man verloren en dat wil ik nooit meer mee maken.
Johan : Ik begrijp het, ik zal er altijd voor je zijn.
Dan komt Kris weer naar beneden.
Britt : Wat vond Dot er van?
Kris : Die vond het fantastisch, ze vroeg meteen of ze bruidsmeisje mocht zijn.
Britt : En jij zei natuurlijk jah...
Kris : Ik kan haar da nie weigeren, zelfs u weet da...
Britt : En Simon?!
Kris : Die wou ook wel, maar minder dan Dotje..
Britt : Logisch...
Kris : Ik laat jullie weer alleen...
Britt : Kom snel eens langs...
Kris : Da zal ik doen.. Maar nie alleen eh...
Britt : Nee, ik zou wel eens willen weten met wie je gaat trouwen.
Kris : Ik bel nog wel een keer voor dat ik kom.
Britt : Dat is goed.
Britt laat Kris uit en Johan gaat nog even bij de kinderen kijken maar die zijn
al in slaap gevallen. Dan gaat Johan weer naar beneden waar Britt op de bank
zit.
Johan : Sorry dat ik er weer op terug kom.. Maar...
Britt : Voor je je zin afmaakt, mag ik eerst iets zeggen?!
Johan knikt tuurlijk...
Britt : Er is maar een iemand waar ik van houdt.. Waar ik de rest van mijn leven
mee wil delen, en dat bent u..
Johan : Echt?!
Britt : Echt..
En geeft hem nog een innige zoen..
Waarna ze samen naar bed toe gaan...
Maar daar duurt het nog wel even voor dat ze aan slapen toe komen.
De volgende ochtend.
Dorien begint blij te vertellen aan het ontbeid dat ze het bruidsmeisje van Kris
mag zijn en Simon de bruidsjongen. (bruidsjonker)
Wanneer Britt op het commissariaat is ziet ze Raymond en Pasmans zitten en loopt
daar na toe.
Britt : Weten jullie wie er gaat trouwen?
Pasmans : U?
Britt : Nee, Kris.
Raymond : Kris? Waar ben je die tegen gekomen?
Britt : Hij stond gister ineens voor mijn deur of ik zijn getuige wilde zijn.
Raymond : Geysen aan de vrouw, wie had dat ooit gedacht?!
Britt : Raymond!!!
Raymond : Sorry..
Britt : Als ge u maar inhoudt eh.
Raymond : Alsof wij uitgenodigd worden?!
Britt : Als ge geluk heeft eh...
Pasmans : En wie is de gelukkige, kennen wij haar?!
Britt : Sabine de Graaf, ik ken haar niet.
Pasmans : Zegt mij ook niets en ju Raymond?
Raymond : Nee, ik ken haar ook niet.
Britt : Hij komt nog een keer langs van de week, en dan neemt hij haar mee.
Raymond : We zullen het wel horen hoe ze is.
Britt : Ik zal wel verslag doen.
Pasmans : Wat doet hij eigelijk?
Britt : Hij is nog steeds directeur van middelen beheer.
Raymond : Dan doet hij het goed ben nog nooit een paperclip tekort gekomen.
Iedereen begint te lachen...
Dan komen Nick en Bruno binnen...
Nick : Wat missen we hier?!
Britt : Niets..
Bruno : Kom aan...
Britt : Iets van voor jullie tijd...
Bruno : Alsof jullie zoveel ouder zijn.
Raymond : Mak aan eh, baby.
Bruno : Maar mogen wij het nie weten of zo?!
Britt : Iets van onze vorige baas, daar hebben jullie toch niets aan.
Bruno : Nee, laat dan maar.
Britt : Dat is denk maar beter ook.
Dan komt Sofie ook binnen gelopen in gesprek met Nadine.
Sofie : Vanwaar die stilte opeens?!
Britt : Tis niks..
Bruno : Ze willen ons iets nie vertellen, omdat wij diegene over wie het gaat
toch nie kennen...
Nadine : Wat is het hier, een kleuterschool... Aan ‘t werk.. Sofie verteld
jullie wat te doen..
Als Nadine dan op haar kamertje is...
Nick : Wat heeft die?!
Sofie : Volgens mij uit huis getrapt door Ben...
Bruno : Ik zal Meerl eens vragen..
Britt : Het gaat wel goed tussen jullie zeg.
Bruno : We zijn gewoon vrienden, zij heeft nog altijd wat met Selattin.
Britt : Het is al goed. Sofie jij ging ons vertellen wat we moesten doen.
Sofie : Oké ik zal het maar even vertellen.
maar voor Sofie wilt beginnen onderbreekt Nadine haar...
Nadine : Britt, wil je eventjes komen?
Britt stapt verbaasd Nadine's kantoortje in...
Britt : Wat is er commissaris!?
Nadine : Wat heeft Sofie net verteld!? Ik weet ik er de laatste tijd er slecht
uitzie, maar ik heb mijn redenen eh... Dat weet je toch?!
Britt : Dat u en Ben..
Nadine : Wij zijn nog samen hoor.. Het gaat juist heel goe tussen ons..
Britt : Maar mag ik dan vragen wat er wel is?!
Nadine : Daarvoor riep ik je ook...
Britt : Zegt u het maar...
Nadine : Zou jij het van mij een tijdje kunnen overnemen?!
Britt : Nu?!
Nadine : Neennn.. Binnenkort...
Britt : Bent u...?! Verwachten u en Ben...?!
Nadine : Nie verder vragen.. En al helemaal u mond houden, alstublief...
Britt : Je bent zwanger (glimlachend)
Nadine : Hoe weet jij dat nu weer?! (gefrustreerd)
Britt : Tja... ik ben ook zwanger geweest Nadine... (glimlachend) maar als er
wat is, ik ben de eerste die je zal begrijpen, Nadine, zeg het me dan ook, oké?
(streng/glimlachend)
Nadine : Beloofd...
Britt : En het blijft zoalg tussen ons.. En Ben natuurlijk...
Nadine : Die weet het nog nie.
Britt : U heeft het hem nog nie verteld?!
Nadine : Ik heb het zelf pas vanochtend ontdekt...
Britt : Gaat u het wel voor de bevalling vertellen?
Nadine : Ja, wand dan kan hij met de kinderkamer helpen. (lachend)
Britt : Het is ook wel makkelijk een man in huis als je een kind hebt.
Nadine : Ik zou nie weten wat te doen zonder...
Dan realiseert Nadine ineens wat ze zijn...
Nadine : Sorry..
Britt : Tis niks..
Nadine : Maar ook jij hebt nu weer een man erbij..
Britt begint te stralen...
Nadine : Het spijt me dat ik dat zei, oké?
Britt : Het is niks, echt niet (lachend)
Nadine : Je ziet wel dat het je goed doet, een man in je huis (glimlachend)
Britt : Het is ook fijn als iemand al thuis is en je zorgen deelt.
Nadine : Dat vind ik ook.
- Britt : Oke laten we maar eens over de
zaak hebben wand anders gaan ze zich vragen stellen.
- Nadine : Ja dat is goed
- Nadine verteld over een groepje
jongeren die op de vrijdagmarkt vooral de wat oudere mensen lastig valt en soms
ook wat steelt.
- Britt : Het lijkt mij het beste om daar
met zijn alle in burger te gaan lopen en ze zo op heterdaad kunnen betrappen.
- Nadine : Ja dat dacht ik ook.
- Britt : Oke dan ga ik naar de rest die
zijn dek ik al door Sofie ingelicht.
- Britt loopt naar de rest van het team
en die staan al op haar te wachten.
- Britt : Wat hadden jullie bedacht?
- Sofie : Dat we daar in burger gingen
lopen.
- Britt : Oke dan zijn we op gelijke
hoogte.
- Sofie : Jongens, jullie horen het,
jullie mogen jullie leren broekje uit doen..
- Bruno : Dat wil je wel eh.. dat we onze
broeken hier uittrekken..
- Sofie : Komaan..
- Bruno : Dat je het nou leuk vind dat
Nick zo nu en dan eens zijn leren broek voor u uittrekt…
- Britt : Kom aan..
- Bruno : Sofie zal dat van Nick vaak
genoeg zien, al dan nie doen
- Nick : Jaloers Bruno?!
- Bruno : Je ontkent nie.. Hebben we een
bekentenis?!
- Sofie : Wat denk je zelf?!
- Bruno : Dat je mij nu gaat helpen
- Sofie : Dat mocht je willen…
- Nick : Sofie, zullen we dan maar?!
- Britt : Is omkleden zo moeilijk
jongens?!
- Nick : Neen.. Alhoewel.. Die strakke
leren broekkies gaan wel moeilijk uit…
- Sofie : Gaan jullie je nu maar
omkleden.. Dan gaat ik effies naar ‘t toilet..
- Nick : Dan zal ik u helpen, en jij mij
- Dan komt Nadine naar buiten…
- Nadine : Moeten jullie je nie omklede?!
- Sofie : Ze gaan dat nu doen…
- Wanneer de heren zich hebben omgekleed
gaan ze naar de vrijdagmarkt. Britt en Sofie lopen samen en Raymond staat bij
Lidy in de winkel en Pasmans, Bruno en Nick lopen alleen Rond.
- Sofie : Wat is er met Nadine?
- Britt : Er is niets aan de hand Sofie
en het gaat heel goed tussen haar en Ben.
- Sofie : Er is wel wat Britt.
- Britt : Ja maar dat is niet erg en ik
ga het niet vertellen als ze wild dat je het weet dan verteld ze het je wel.
- Sofie : A Britt vertel.
- Britt : Kijk daar ik geloof dat we beet
hebben.
- Sofie : Ja die lange met dat petje.
- Britt : Ja, Heren hebben jullie dat ook
gehoord?
- Nick, Bruno, Raymond en Pasmans : Ja we
hebben het gehoord en we zien ze ook.
- Raymond : Zal ik er eens heen lopen ik
ben de doelgroep die word lastig gevallen.
- Britt : Ja dat is goed, maar kijk je
uit.
- Raymond : Ja ik kijk uit.
- Raymond loopt op de jonge af hij heeft
een bos bloemen uit de winkel mee genomen voor het geval dat de jongen op hem
gelet heeft en dat hij zonder bloemen uit een bloemenwinkel komt. De jongen
blijft opvallens bij hem in de buurt en hij seint naar een meisje ieder geval zo
lijkt het. Het meisje loopt langs
- De jongen geeft op een gegeven moment
Raymond een duw en het meisje pakt zijn portemonnee.
- Britt : Zag je ook dat zij zijn
portemonnee pikte?
- Sofie : Ja.
- Britt : Sofie en ik pakken haar op en
gaan met Raymond dan naar het commissariaat en jullie blijven dan met zijn
drieën hier in hoop dat ze nog iemand lastig vallen.
- Britt en Sofie grijpen het meisje en
nemen haar mee naar het commissariaat en Raymond gaat met hun mee, maar ze
vertellen niet dat hij bij de flikken hoort.
- Op het commissariaat.
- Britt : Naam?
- Dienke : Dienke Pruim.
- Britt : Oke, Dienke je weet waarvoor je
bent opgepakt.
- Dienke : Omdat ik die portemonnee van
die man heb gestolen.
- Britt : Waarom, heb je dat gedaan.
- Dienke : Waarvoor iedereen steelt.
- Britt : We weten dat je met iemand
samen werkt wie is dat?
- Dienke : Ik ga mijn maat niet verraden.
- Britt : Dus jij gaat voor een enkeltje
nieuwe wandeling.
- Dienke : Je gaat daar toch niet voor de
gevangenis in?
- Britt : Ja wel hoor.
- Dienke : Ik wil een advocaat.
- Britt : Je moet die wel zelf betalen
maar zeg maar wie je als voorkeur hebt.
- Dienke : Meester van Lancker, dat is
mijn oom die is heel erg goed.
- Britt moet slikken.
- Britt : Ik zal hem voor je bellen.
- Britt loopt naar het teamlokaal en belt
Johan.
- Johan : A Britt mis je me nu al?
- Britt : Altijd, maar daar bel ik niet
voor.
- Johan : Werk.
- Britt : Ja, we hebben hier een meisje
zitten wat op heterdaad is opgepakt voor het stelen van een portemonnees.
- Johan : Die wild daar een advocaat
voor? (ongeloofwaardig)
- Britt : Ja ene Dienke Pruim, zegt je
dat wat?
- Johan : Ja, mijn nichtje.
- Britt : Zou je willen komen, ik zou
niet boos op je worden dat je iemand verdedigt die ik hebt opgepakt.
- Johan : Ik ben er over een halfuur.
- Britt : Oke tot een halfuur schat.
- Britt loopt weer terug naar verhoor 1.
- Britt : Dienke, Meester van Lancker is
er over een halfuur, tot die tijd moet je in je cel wachten.
- Dienke : Dat is goed.
- Sofie en Britt brengen Dienke naar een
cel en gaan dan naar het teamlokaal daar komen ze ook Raymond tegen die er net
niet zat omdat hij zich aan het verkleden was.
- Raymond : En heeft ze bekend?
- Britt : Dat ze heeft gestolen heeft en
dat ze samen werkt wel maar ze wil niet vertellen wie het is.
- Sofie : En ze wild zelfs een advocaat.
- Raymond : Die heeft te veel naar de TV
gekeken.
- Sofie : Weet je wie ze als advocaat
wild?
- Raymond : Johan? (ongeloofwaardig)
- Britt : Ja hij is haar oom.
- Raymond : Zo dan is ze dus opgepakt
door tante Britt en word ze verdedigt door oom Johan.
- Britt moet wel lachen om wat Raymond
zegt.
- Britt : Ja dat is zo.
- Britt en Sofie lopen naar de kantine en
gaan daar pauzeren. Na een poosje komt Johan binnen en loopt op Britt af en
geeft haar een innige kus.
- Britt : Ha schat ik ben blij dat je er
bent, maar Dienke weet niet dat ik je lief ben.
- Johan : Dat hoeft ze ook niet te weten.
- Sofie : Ik ga Dienke even halen.
- Britt : Dat is goed.
- Johan : Wat is er precies gebeurd?
- Britt : We waren op de vrijdag markt,
daar was ze met een jongen hij heeft Raymond geduwd en zij heeft zij portemonnee
gepikt en wij hebben haar toen op gepakt.
- Johan : Weet ze dat Raymond de lokvogel
was?
- Britt : Nee.
- Johan : Oke, dan ga ik maar eens met
haar praten.
- Britt brengt Johan naar verhoor 1 waar
Dienke al op hem wacht. Zelf gaat ze met Sofie naar verhoor 2.
- Dienke : O ome Johan, ik ben zo blij
dat u er bent.
- Johan : Wat is er aan de hand?
- Dienke : Ik ben opgepakt voor
zakkenrollen. Maar ik zal het echt nooit meer doen.
- Johan : Dat zeg je nu... Maar je hebt
me ooit al iets beloofd.. En ik geloof dat je bij deze ook die belofte hebt
gebroken.. Dus ik weet nu nie wat ik wel en nie moet geloven...
- Dienke : Maar Johan, geloof mij als ik
zeg dat ik het nooit meer zou doen.. Echt waar... Ik heb Simon toch ook nooit
mee geslagen!?
- Johan : Omdat ik je nooit meer het huis
in heb gelaten jah...
- Maar het moment waarop Britt dat hoorde
kon ze Dienke wel iets aandoen.. Wie durft er ook maar met een vinger aan Simon
te komen, komt ook ana haar.. Het is nu zo'n beetje haar zoon...
- Sofie doet haar uiterste best, want
weet eigenlijk ook wel dat ze nie vanuit verhoor 2 mee mochten luisteren..
- Sofie : Britt, je moet me iets
beloven..
- Britt : Namelijk?!
- Sofie : Wat we nu doen, gaat zo buiten
ons boekje.. Dus je hebt nie gehoord dat Dienke Simon heeft geslagen...
- Britt : Verdomme Sofie..
- Sofie : Wat moet ik doen dan.. Ik kan
moeilijk gaan vertellen dat we tijdnes hun gesprekje hier lekker hebben staan
meeluisteren..
- Britt : Maar het gaat hier verdomme wel
om Simon..
- Sofie : Die je nu half als je zoon
aanschouwd zeker...
- Britt : Nie half.. Helemaal..
- Sofie : Maar Brittje, Johan moet je dit
zelf vertellen...
- Britt : Maar hoe kan ik nu doen alsof
er niets gebeurt is.. Het gaat om Simon..
- Sofie : Die je inmiddels als zoon bent
gaan zien..
- Britt : Zo voelt dat gewoon..
- Sofie : We moeten het laten gaan, en
wachten tot we van Johan mogen binnen komen..
- Britt : Laten we naar de koffiekamer
gaan voor hij ontdekt dat we hebben meegeluisterd..
- Sofie : Die je nu half als je zoon
aanschouwd zeker...
- Britt : Nie half.. Helemaal..
- Sofie : Maar Brittje, Johan moet je dit
zelf vertellen...
- Britt : Maar hoe kan ik nu doen alsof
er niets gebeurt is.. Het gaat om Simon..
- Sofie : Die je inmiddels als zoon bent
gaan zien..
- Britt : Zo voelt dat gewoon..
- Sofie : We moeten het laten gaan, en
wachten tot we van Johan mogen binnen komen..
- Britt : Laten we naar de koffiekamer
gaan voor hij ontdekt dat we hebben meegeluisterd..
- Na een paar minuten in de koffiekamer
te hebben gezeten komt Johan binnen…
- Johan : Britt… Jullie kunnen
komen.,..
- Britt : Okwej…
- Ze lopen met 3 terug naar Verhoor 1 en
gaan daar binnen, en zetten zich.
- Britt : Zo, Dienke.. Heb je ons nog wat
te vertellen…
- Dienke : Wat wil u weten?!
- Britt : De hoeveelste keer is dit?!
- Dienke : Dat zeg ik nie..
- Johan : Als je wil dat ik u verdedig..
Moet je het vertellen..
- Dienke : Owkej..
- Britt : Duz..
- Dienke : Tis de 13e keer,
denk ik…
- Britt : De 13e keer.. En dan
wordt je op vrijdag opgepakt.. Hoe stom…
- Johan moet eigenlijk wel lachen, maar
kan zijn lach nie inhouden, dus glimlacht naar Britt…
- Sofie : En heb je ons nog meer te
vertellen!?
- Dienke : Hmmmmmmmz..
- Johan : Je moet alles vertellen Dienke..
- Dienke : Ik moet dan ook maar vertellen
dat ik mijn neefje heb geslagen..
- Britt is geheel van slag dat ze dit
hoort, en Johan ziet dat…
- Daardoor kijkt Johan nu ook heel
schuldig naar Britt…
- Britt staat op en loopt naar buiten..
En Sofie ziet dat Johan haar wil troosten… Maar weet ook dat hij eigenlijk nie
weg kan…
- Sofie : Meester van Lancker.. Volgens
mij is er telefoon voor u, de klopjes op de deur te horen, gaat u maar…
- Johan : Ben zo terug…
- Dienke : Laat me nie alleen..
- Johan loopt de kamer uit en zoekt het
halve commissariaat af naar Britt…
- Raymond ziet dat en roept hem en zegt
dat ze in de kleedkamers zit..
- Raymond : Ga maar..
- Johan loopt daarheen…
- En klopt voor de zekerheid op de deur..
- Britt : Laat me gerust..
- Johan : Britt?!
- Britt : Johan?!
- Johan : Britt het is waar dat ze
geslagen heeft ik had het je moeten vertellen.
- Britt : Ik moet je iets vertellen.
- Johan : Wat?
- Britt : Ik heb net mee geluisterd.
- Johan : Normaal gesproken zou ik heel
boos zijn geweest maar in dit geval niet.
-
- Bij Sofie en Dienke
- Sofie : Waarom, sloeg jij je neefje?
- Dienke : Ik was boos op mijn oom, ik
zou naar de disco met een vriendin gaan en ik mocht niet, wand ik logeerde bij
hem en ik was ook boos op tante Roos.
- Sofie : Waarom was je boos op je tante.
- Dienke : Die zij dat ze niet meer
verder met Johan ging omdat hij veelte aardig was en ze zei dat ik op haar leek
wand ze sloeg Simon vaak zonder dat Johan er achter is gekomen.
- Sofie : Oke dan is dit afgesloten en
gaan we verder met het verhoor in verband met die diefstal van die portemonnee.
Dienke : Ik wil niet meer praten.
Sofie : Daar heb je recht op maar je hebt al toegegeven dat je samen werkt en ik
wil alleen weten wie dat is.
Dienke : Ik zeg niets meer. zonder mijn oom.
Sofie : Ik zal hem roepen.
Sofie steekt haar hooft om de deur.
Sofie : Britt, kan jij met meester van Lancker hier heen komen? (roepend)
Britt komt samen met Johan aan gelopen.
Britt : Hoe ver sta je?
We zijn bij de diefstal maar we wild niet zonder meester van Lancker zeggen.
Johan : Nou laten we dit dan maar snel afhandelen.
Ze lopen het verhoor weer in.
- Johan : Vertel maar gauw wie je maten
zijn, want ik moet zo weg (liegend)
Dienke : Marcel, achternaam weet ik niet, Harry kookpot, Mickey Mousse en Miney
Mousse...
Britt : Ben je met onze voeten aan het spelen, Dienke?
- Dienke : Ik ben geen verrader.
- Johan : Dienke, je brengt je zelf in
moeilijkheden het is altijd beter om eerlijk te zijn, ze komen er toch wel
achter en het speelt vaak in je voordeel mee bij de rechter.
- Dienke : We zijn met zijn 3e, meer zeg
ik niet.
- Johan : Oke, dan ben ik hier niet meer
nodig.
- Britt : Oke, we zullen je naar een cel
brengen en je vandaag naar de Nieuwe wandeling overbrengen.
- Dienke haalt haar schouders op en laat
zich door Sofie naar de cel brengen...
- Britt en Johan blijven nog eventjes
achter in verhoorkamer1...
- Britt : Pittige tante, ze is niet bang.
- Johan : Ja dat vind ik ook vervelend,
anders hadden jullie het wat makkelijker gehad.
- Britt : Heb jij het nummer van haar
ouders?
- Johan : Ik zal het nummer van mijn zus
geven, kan je gelijk kennis maken met je schoonzus.
- Britt : Dat zal ze ook waarderen.
- Johan : Ik kan er niets aan doen.
- Britt : Dat geeft ook helemaal niets.
- Johan : Ze weet volgens mij nie eens
dat jij en ik..
- Britt : Weet überhaupt iemand dat?!
- Johan : HAHA...
- Britt : Sorry..
- Johan : Je moet je nie
verontschuldigen, das nergens voor nodig..
- Britt : Het lag alleen zo voor de
hand..
- Johan : Ik heb zo wie zo weinig contact
met mijn zus en ik krijg toch de verwijten dat ik haar niet heb kunnen helpen
omdat ik mijn vriendinnetje liever help dan mijn nichtje.
- Britt : Wat denkt ze wel een op
heterdaad betrapt iemand krijg je niet zo snel vrij.
- Johan : Maak je er niet druk om ik hoop
dat jullie die twee andere te pakken krijgen.
- Britt : Ik ook.
- Dan lopen ze het verhoor uit en dan
zien ze Nick, Bruno en Pasmans aankomen lopen met twee jongens.
- Nick : Kijk hier is nog een gedeelte.
- Britt : Goed werk heren, we verhoren ze
straks wel.
- Bruno : A en hun advocaat is er ook al
zie ik.
- Johan : Ja ik ben inderdaad de advocaat
van Dienke.
- Bruno : Ik had het kunnen weten...
- Britt : Dienke, dat meisje, is...
- Johan : Mijn nichtje..
- Bruno : Ach zo.. Je helpt je nichtje,
en je vriendin laat je het vuile werk opknappen..
- Johan : Wat bedoel je daarmee?!
- Bruno : Zij pakt ze op en met een of
andere truc laat jij ze weer vrij..
- Britt : Bruno!!!
- Johan : Ik weet het nie, maar jij weet
duidelijk nie wat ik net tegen Britt heb gezegd, nie dat dat er iets toe doet...
- Bruno : Vertel..
- Britt : Laat maar.. Dat gaat ze niets
aan..
- Britt : Bruno, dit risico heb je nu
eenmaal als je met een advocaat bevriend bent en daar hebben wij afspraken over
gemaakt zo als zakelijk en privé te scheiden.
- Bruno : Het is al goed, ga die gasten
maar verhoren.
- Britt : Als je me nodig hebt...
- Bruno : Ik weet je te vinden, tenzij...
- Britt : Tenzij?!
- Bruno loopt naar Britt toe en fluistert
haar in haar oor..
- Bruno : Ik heb die ring wel gezien, al
denk ik dat ik de enige ben, en ik denk dat jij en Johan iets te vieren hebben..
Ook als ik zijn blik naar u zie..
- Britt kijkt naar haar hand..
- Britt : Das misschien wel een goed idee
Bruno..
- Bruno : Graag gedaan.. Neem voor mij
dat een sandwich mee uit de Combi, bedankt...
- Britt : Nog meer mensen?!
- Johan : Graag..
- Britt : Vertel maar onderweg... Dag
jongens, ik ben lunchen... ;)
- Johan en Britt lopen naar beneden daar
komen ze Sofie tegen en Britt verteld dat zij en Johan in de combi gaan eten.
Sofie begrijpt de hind en blijft op het commissariaat. Britt en Johan lopen dan
verder naar de combi en gaan daar zitten eten.
- Johan; weet je dat we de laatste tijd
nogal weinig wat samen doen, met ons tweetjes?
- Britt : Ik weet het... (met een
verliefde blik)
- Johan : Laten we van de week maar weer
eens naar een restaurantje gaan.
- Britt : Dan laten we iemand op de
kinderen passen.
- Johan : Misschien wild die Kris dat
wel, Dorien zal dat wel plezant vinden.
- Britt : Had ik jou wel eens gezegd dat
jij goede ideeën had? Johan, jij hebt goede ideeën.
- Johan : Dat weet ik.
- Ondanks dat het nog onder werktijd is,
bestellen ze toch een wijntje.. En wat eten..
- Maar in plaats van dat ze tegenover
elkaar blijven zitten, schuiven ze steeds meer naar elkaar toe.. Totdat ze naast
elkaar zitten, en Johan voorzichtig Britt een kus op dr wang geeft...
- Britt : Johan, ik wil je nooit meer
kwijt..
- Johan : Ik jou ook nie..
- En ze kijken elkaar super verliefd
aan..
- Dan ineens gaat de gsm van Johan..
- Johan : Sorry.
- Britt : Geeft niets, neem maar op.
- Johan neemt op en krijgt de school aan
de telefoon dat Simon ziek is geworden en hij hem wild ophalen.
- Johan : Britt, Simon is ziek, moet hem
gaan halen.
- Britt : Dat is goed, blijf jij dan
thuis?
- Johan : Ja ik werk thuis wel verder,
maar zal jij Dorien dan willen ophalen?
- Britt : Tuurlijk wil ik dat wel doen.
- Johan : Dan zie ik je straks wel, want
zo lang duurt dat toch nie, het is al 1 uur..
- Britt : Ik kan nie wachten..
- Johan vertrekt dan en kijkt Britt nog
eens aan en denkt bij zichzelf : Als ik haar ooit nog laat lopen, ben ik gek..
- Britt gaat na haar wijn opgedronken te
hebben weer terug naar het commissariaat..
- Sofie : Dat heb je snel gedaan..
- Britt : De school belde, Simon was ziek
geworden.
- Sofie : Aha, dus jij moet straks Dorien
halen?!
- Britt : Jah.. En dan naar huis..
- Sofie : We zijn trouwens nie veel
wijzer geworden van die twee jongens. Maar weet jij eigenlijk of die toevallig
ook Johan als advocaat nemen?!
- Britt : Ik heb daar niets over
gehoord..
- Sofie : Dan zullen we het eens vragen..
- Britt : Sofie, heb jij trouwens al
contact opgenomen met de ouders van Dienke?!
- Sofie : Dek je dat ik jou de kans laat
ontgaan om je schoonfamilie te ontmoeten?!
- Britt : Zullen we dat samen doen?!
- Sofie : Bang voor familie?!
- Britt : Ze weten nie eens dat Johan..
- Sofie : En jij samen zijn.. Het lijkt
me dan ook nie echt een goed idee dat te vertellen eh
- Britt en Sofie gaan naar de familie
Pruim.
- De moeder van Dienke opent de deur, de
zus van Johan. (Rebecca)
- Britt : Britt Micheils, Soffie
Beeckman. Politie Gent.
- Rebecca : Wat kan ik doen?!
- Britt : Mogen we binnenkomen?!
- Binnen....
- Britt : Vanmorgen hebben wij een meisje
op heterdaad betrapt bij een roof...
- Rebecca : Wat doet u hier dan?!
- Britt : Dienke, u dochter?!
- Rebecaa onderbreekt Britt voor ze haar
zin kan afmaken..
- Rebecca : Wat!? Ik bel mijn broer.. Die
lost dit maar op..
- Britt : Ik neem aan dat u op meester
Van Lancker doelt, die hebben we al namens u dochter gebeld, en is bereid de
zaak aan te nemen..
- Rebecca : En nu?! Wat verder?!
- Nadat Britt en Sofie nog het een en
ander hebben uitgelegd..
- Britt : Bedankt voor u tijd.. Mocht u
nog wat te vragen hebben, kunt u ons bereiken op dit nummer..
- Rebecca : U naam was toch, Britt
Michiels?!
- Britt : Dat klopt, waarom?!
- Rebecca : Ik heb u naam ergens eerder
gehoord, alleen weet ik nie waar..
- Sofie : U zal dat snel genoeg wel
merken..
- Als Britt en Sofie naar de auto
lopen...
- Britt : Waarom zei je dat laatste!?
- Sofie : Ik ben nie blind.. Je straalt
helemaal, de hele dag al. En die ring om u vinger, is nieuw.. En ook Johan keek
u vandaag nog meer verliefd aan als anders..
- Britt : Valt het zo op?!
- Sofie : Ja het valt zo op dat iedereen
het ziet.
- Britt : Nou dan mogen jullie het ook
wel gewoon zeggen maar dat word alleen maar gedaan als ik er slecht uit zie.
- Sofie : Jullie zijn gewoon een goed
stel.
- Britt : Dat dacht ik nou ook net.
- ondertussen zijn ze weer op het
commissariaat aangekomen.
- Nadine : Hoe reageerde de moeder?
- Britt : Ze wilde snel van ons af en
wilde gelijk Johan bellen dat is namelijk haar broer, maar het leek haar niet
echt wat te doen.
- Nadine : Johan, is toch jou vriend?
- Britt : Ja, en gelukkig weten zijn
zusje en zijn nichtje dat niet.
- Sofie : Maar binnenkort wel, denk ik
zo..
- Nadine : Mis ik iets?!
- Britt : Neen.. Sofie is.. Sofie is een
beetje, hoe zal ik ‘t eens zeggen...
- Sofie : Oplettend..
- Nadine : Gaan jullie maar verder met
die zaak..
- Britt : Bedankt..
- Britt en Sofie gaan weer aan het werk,
en besluiten toch nog eens te gaan praten met Dienke..
- Britt : En wil je nu wel iets zeggen,
zonder Jo.. Meester Van Lancker?!
- Dienke : Ik heb niets te vertellen..
- Sofie : Ook nie als we zeggen dat we
bij je ouders zijn geweest?!
- Dienke : Jullie hebben wat?!
- Sofie : Kennis gemaakt met...
- Britt geeft haar een elleboog..
- Sofie : U ouders op de hoogte gebracht
van wat er allemaal is gebeurd..
- Dienke : Wat zijden ze?
- Britt : Nou je moeder was niet trots op
dat haar dochter steelt.
- Dienke : Is ze boos?
- Britt : Wat denk je zelf?
- Dienke : Het zou wel mee vallen.
- Britt : Als je dat zo opvat, moet je
het maar weten, maar ik weet niet of meester van Lancker veel voor je kan doen.
- Dienke : Hoezo?!
- Britt : Je bent op heterdaad betrapt..
- Dienke : Maar hij een hele goeie
advocaat..
- Britt denkt : En nie alleen een goeie
advocaat.
- Sofie : Maar heb je nog meer te
vertellen?!
- Dienke : Waarover, jullie weten al
alles van wat ik met die tassen rolzaken te maken had..
- Sofie : Echt alles?! En je wilt ons
niks meer vertellen?!
- Dienke : Nee, nie dat ik weet..
- Sofie : Dan gaan we nu het PV opmaken..
- Dienke : Wacht. Als ik wat ga vertellen
nu, kan dan tante Roos ook in de problemen komen?!
- Sofie : Hangt ervan af wat je ons gaat
vertellen..
- Dienke : Want eigenlijk wil ik dat
Simon nie meer..
- Britt. Neeeeeen..
- Dienke : Wat heeft zij?!
- Sofie : Ze heeft een hekel aan mensen
die kleine kinderen aanraken, laat staan slaan..
- Dienke : Wat ik dus wou zeggen..
Eigenlijk wil ik nie dat Simon nog langer bij Roos is..
- Britt : (opgewekt) Waarom?!
- Dienke : Eerst wil ik nog zeggen, dak
nie begrijp dat Johan zou lang bij haar is gebleven..
- Sofie : Mag ik vragen waarom?!
- Dienke : Ze bedroog hem..
- Britt kijkt verschikt.. Ze begrijpt
ineens waarom Johan van de week zo cru reageerde met toen Kris ineens langskwam.
- Dienke : Hij was zo lief voor haar.. Ik
hoop trouwens dat als jij ooit een andere vrouw krijgt, die hem dit nie
aandoet..
- Sofie en Britt kijken elkaar aan, en
doen moeite nie te lachen..
- Dienke : Maar ze ging dus vreemd, en
telkens als ze dan ruzie kregen, leek het alsof Simon de hele lading over zich
kreeg.. Hij verstopte zich dan..
- Britt slikt..
- Dienke : Ken je hem soms?!
- Sofie : Wie?!
- Dienke : Die andere vrouw, kent u Johan
en Simon?!
- Britt : Neen. Maar als er iets met
kinderen gebeurt..
- Dienke : Sorry..
- Britt : Tis niks..
- Dienke : En dan als Johan zeg maar weg
liep, uitte ze haar frustraties af op Simon..
- Dienke begint een beetje te huilen.
- Britt gaat naast Dienke zitten en
begint haar te troosten.
- Britt : Weet je oom dit?
- Dienke : Hij weet niet dat ze Simon
sloeg.
- Britt : Zou je het aan hem willen
vertellen?
- Dienke : Ja, eigelijk wel.
- Britt : Ik zal hem opbellen.
- Dienke : Denkt u dat hij zal willen
komen?
- Britt : Ik weet het niet, hij heeft
natuurlijk meer cliënten en ik denk niet dat je wild dat ik het over de
telefoon vertel.
- Dienke : U heeft gelijk.
- Britt loopt de cel uit samen met Sofie
en wanneer ze boven komen.
- Sofie : Waarom kan Johan niet komen?
- Britt : Simon is ziek en ik het zo een
twee drie geen oppas.
- Sofie : Ja daar had ik ook niet aan
gedacht.
- Britt : Maar kan wel effe naar Tony
bellen of die kan oppassen en dat kan Johan wel komen.
- Sofie : Bel eerst Johan maar.
- Britt : Ja dat is goed, ik zal hem
bellen.
- Britt pakt de telefoon en belt naar
Johan.
- Johan : Van Lancker.
- Britt : Johan, met Britt.
- Johan : Wat is er Britt?
- Britt : Dienke moet je wat belangrijkst
vertellen, maar ik denk dat Simon niet graag alleen thuis blijft, maar ik kan
Tony vragen.
- Johan : Is het erg belangrijk?
- Britt : Ja, en het heeft niets met die
steel acties te maken maar het is erg belangrijk voor jou.
- Johan : Bel jij dan naar Tony?
- Britt : Ik zal het doen.
- Johan : Ik hang op wand Simon heeft net
overgegeven.
- Britt : Oke, ik zie je dan zo wel en
wens Simon maar beterschap.
- Als het Britt is gelukt om Tony op te
regelen om op te passen... Komt ongeveer een kwartier later Johan..
- Britt : Ben blij dat je er bent..
- En geeft hem een kus..
- Johan : Wat is er zo belangrijk?!
- Britt : Dienke.. Ze wil je iets
vertellen..
- Johan : Waar is ze?!
- Britt : In de cel, maar ik laat haar
naar Verhoor 1 komen, want die heb ik vrijgehouden..
- Johan : Ben jij erbij?!
- Britt : Het lijkt me beter van nie..
- Johan : Waarom nie?!
- Britt : Om eerlijk te zijn, ik ben bang
dat ik het nie nog eens kan horen..
- Johan : Britt, en als ik nu wil dat jij
bij mij bent?!
- Britt : Ze weet nie eens van ons.. En
straks zit ik je daar te troosten of wat dan ook...
- Johan : Maar als jij het nie nog eens
kan horen, ben ik bang dat ik het helemaal nie kan horen.. Ik wil u bij, Britt..
- Britt : Weet je dat zeker?!
- Johan : Anders zou ik het nie vragen eh...
- Britt gaat Dienke halen en brengt haar
naar Verhoor 1, waar Johan nu al op haar zit te wachten.
- Johan : Waarom moest ik zo snel komen,
Dienke.. Wat wil je me vertellen?!
- Dienke : Johan, het spijt me..
- Johan : Wat spijt je?!
- Dienke kijkt naar Britt..
- Dienke : Zou ik het aan Johan zelf
mogen vertellen, alleen?!
- Britt : Moet je aan hem vragen..
- Dienke kijkt Johan aan..
- Johan : Ik wil dat ze hier blijft..!!!
- Dienke : Waarom?!
- Britt loopt naar Johan toe en gaat
naast hem zitten..
- Johan : Ik haar nodig heb.
- Dienke : Owkej.. Ik weet eigenlijk nie
zo goed hoe ik moet beginnen..
- Dienke kijkt Britt en Johan bang aan..
- Dienke : Roos heeft Simon geslagen,
vaak geslagen..
- Johan weet nie wat hij moet doen, de
moeder van zijn zoontje heeft hem geslagen.. En hij wist nergens van..
- Johan : WAT?????
- Dienke : Ik had het nie moeten
vertellen..
- Johan begint te huilen..
- Dienke : Het spijt me dat ik het heb
verteld..
- Britt : Ik laat jullie even allen..
- Johan : Neen..
- En trekt Britt terug aan haar arm als
ze probeert op te staan..
- Johan : Laat me nie allen. Britt.. Laat
me nie alleen..
- En Johan laat zijn gezicht op de
schouder van Britt vallen en begint te huilen..
- Sofie die in Verhoor 2 zat mee te
luisteren, wat ze eigenlijk van Britt nie mocht, besluit Dienke op te halen en
haar terug naar haar cel te brengen zodat Johan en Britt even alleen kunnen
zijn, en Johan dit een beetje tot zich door kan laten brengen..
- Sofie komt verhoor 1 binnen gelopen.
- Sofie : Zal ik haar maar meenemen?
- Britt : Moet je aan Johan vragen.
- Sofie : Kan ik haar mee nemen?
- Johan : Ik wil nog een ding vragen.
- Sofie : Vraag het maar.
- Johan : Dienke, waarom heb je nooit
iets gezegd?
- Dienke : Ik durfde het niet wand anders
zal Roos boos op me worden, en toen zijn jullie uit elkaar gegaan.
- Johan : Hou zo iets nooit achter Dienke,
wand jij had Simon kunnen helpen.
- Dienke : Het spijt me ook
verschrikkelijk, maar ik dacht dat u me niet zal geloven toen omdat ik niet meer
mocht komen en u boos op me was.
- Johan : Het is al goed.
- Dienke : Mag ik nog wat vragen?
- Britt : Vraag maar.
- Dienke : Waarom, noemde jullie mijn oom
ineens Johan?
- Sofie : Omdat we hem al goed kennen hij
is hier wel vaker.
- Dienke : Ik wou dat u zijn vriendin zou
worden, mevrouw Michiels. U lijkt me een goed stel.
- Britt en Johan kijken elkaar aan...
- Dienke : Wat scheelt er? (verbaasd)
- Sofie : Ze zijn...
- Dienke : Al samen..
- Sofie : Kom nu maar..
- Dienke : Ze maakt u gelukkig eh Johan?!
- Johan : Jah..
- Dienke : Zorg goed voor hem mevrouw
Michiels.. Hij verdient dat..
- Britt : Bedankt.
- Sofie : Kom nu maar eh.. Dan kunnen ze
hier samen uitkomen..
- Als Sofie Dienke in de cel stopt..
- Dienke : Mag ik u ook nog iets vragen?!
- Sofie : Vragen staat vrij..
- Dienke : Denkt u dat mijn oom mij zal
vergeven?!
- Sofie : Zo goed ken ik hem nie..
- Dienke : Wens hun maar veel sterkte van
mij.. En weet trouwens mijn moeder van Johan en u collega?!
- Sofie : Dat moet je aan Johan vragen..
- Dienke : Maar toch bedankt..
- Sofie : Waarvoor?!
- Dienke : Dat jullie naar me wilde
luisteren..
- Sofie : Tis niks..
- Net als Sofie de deur wil sluiten,
roept Dienke nog Wacht..
- Sofie : Wat is er?!
- Dienke : Zou u Johan willen vragen om
mij op te zoeken?!
- Sofie : Zal het doen..
- Terug in Verhoor 1, bij Johan en
Britt..
- Johan : Kan jij begrijpen dat..
- Britt : Echt nie.. Ik bedoel, Simon..
Das zo'n schattig ventje..
- Johan : En dat hij nog bij zijn moeder
wil zijn..
- Britt wrijft Johan over zijn hoofd..
- Britt : Zullen we nie beter naar huis
gaan?!
- Johan : Als da kan..
- Britt : Sofie legt het wel uit aan
Vanbruane..
- Als Johan en Britt naar beneden lopen,
komen ze Sofie tegen..
- Britt : Het is goe dak je zie..
- Sofie : Ik zal het Vanbruane zeggen,
want da wou je vragen, toch?!
- Britt : Bedankt.
- Sofie : Sterkte..
- Als Sofie het teamlokaal binnenkomt,
ziet ze dat alleen Bruno er nog is..
- Sofie : Waar is de rest?!
- Bruno : Raymond en Pasmans zijn
opgeroepen en Nick..
- Nick : Die is hier alweer..
- Sofie : En Vanbruane?!
- Bruno : Die heb ik de halve dag al nie
gezien..
- Nick : Waar is Britt trouwens?!
- Sofie : Naar huis..
- Bruno : Naar huis?! (ongeloofwaardig)
- Sofie : En was ze nie uit haarzelf
gegaan, had ik haar wel gestuurd..
- Nick : Is ze ziek dan!?
- Dan komt Nadine binnen..
- Nadine : Is wie ziek?!
- Sofie : Niemand.. Britt is enkel naar
huis..
- Nadine : Waarom?!
- Sofie : Dat vertel ik u zo wel..
- Nadine : Kom maar direct mee...
- Op het kantoortje van Nadine..
- Nadine : En waarom is Britt naar huis?!
- Sofie : U weet dat Johan de advocaat
van die Dienke is..
- Nadine : Ja, dat weet ik.. Maar dat
verklaard nog nie waarom Britt naar huis is..
- Sofie : Zij heeft Johan daarstraks
verteld dat zijn ex-vrouw Simon vroeger sloeg..
- Nadine : Wat?!?!?!
- Sofie : De ex van Johan heeft Simon
vroeger altijd bedrogen en heeft zonder dat Johan er iets van wist Simon
geslagen en ze zij er alle bij van de kaard er van. Britt beschouwd Simon als
haar eigen zoon.
- Nadine : Het is al goed. Hoe staat het
met de zaak zelf.
- Sofie : Dienke heeft dus bekend en de
heren hebben die andere jongens opgepakt die moeten nog verhoord.
- Nadine : Dat is goed jij neemt zeker nu
de leiding?
- Sofie : Ja dat is goed.
- Sofie verlaat het kantoortje en loopt
het teamlokaal in.
- Ondertussen bij Britt en Johan die
thuis zijn gekomen.
- Britt : Bedankt dat je kon komen Tony.
- Tony : Ik gen het graag gedaan, en hij
licht lekker te slapen.
- Britt : Heeft hij nog overgegeven?
- Tony : Nee. Maar als je het niet erg
vind ga ik naar huis wand ik moet nog koken.
- Britt : Shit, moet Dorien halen.
- Johan : Ga dan maar snel voor dat je
ook nog eens een gesprek krijg.
- Britt : Ja dat ben ik wel van plan, ik
heb geen zin in een preek.
- Tony sjouwt Vera mee in de maxsikosie
waar ze weer eens heerlijk in licht te slapen en zo verlaten Tony en Britt het
huis.
- Tony : Britt, wat ziet Johan eruit, is
er iets gebeurd?!
- Britt : Ik vertel dat je snel, maar
praat er nie liever nie over, sorry..
- Tony : Jij ziet er inderdaad ook nie la
te best uit.. Ben je dat je het alleen kan?!
- Britt : Ik moet Johan hier doorheen
helpen, hoe met mij, is een latere zorg..
- Tony : Dat is nie waar.. Dat weet je..
- Britt : Dat weet ik ook, maar het is nu
gewoon nie anders.. Ik bel je vanavond wel..
- Tony : Das goe..
- Wanneer Britt op school aankomt, ziet
ze gelukkig dat ze slecht 5 minuutjes te laat is, en dat er nog heel veel
kinderen op hun ouders staan te wachten..
- Britt : Dorien!!!
- Dorien komt direct naar Britt toe.
- Dorien : Mam.. Hoe is het met Simon?!
- Britt : Weet ik nie, heb hem nog nie
gezien..
- Dorien : Owh.. Ik hoop wel al iets
beter..
- Britt : Zullen we maar snel naar hem
toegaan!?
- Dorien en Brit vertrekken..
- Wanneer Britt en Dorien thuis zijn,
ziet ze Johan in eerste instantie zelf nie..
- Dorien : Ik ga naar Simon, mag dat?!
- Britt : Tuurlijk, als je maar zachtjes
bent..
- Dorien gaat naar hun kamer, en ziet dan
dat Johan aan het bed zit van Simon en hem knuffelt..
- Johan : Als ik eerder had geweten van
wat mij vandaag werd verteld, was ik allang weggeweest. En was ik nie zolang bij
haar gebleven.
- Dorien die dit net hoorde, schrok hevig
van de woorden van Johan en rende direct weer naar beneden..
- Dorien : Mam!! Hebben jullie ruzie
gehad!?
- Britt : Johan en ik!? Neen schat..
- Dorien : Maar Johan heeft het over
weggaan..
- Britt kijkt haar dochter verschrikt
aan...
- Britt : Weggaan? Van mij?????
- Dorien : Ja hij zei dat als hij het
eerder had geweten dat hij eerder bij haar was weggegaan.
- Britt : O, dat gaat niet over mij. (met
een zucht van verlichting)
- Dorien : Echt niet, ik wil Johan als
pappa hebben.
- Britt : Het gaat over Simons echte
mamma.
- Dorien : Wat heeft die dan gedaan?
- Britt : Dat hoef je niet te weten, dat
is iets tussen Johan en Simon.
- Dorien : Maar waarom weet jij het dan?
- Britt : Ik was er bij toen het verteld
werd, maar ik wil niet dat je het gaat vragen, begrepen?
- Dorien : Begrepen, ik ga wel mijn
huiswerk maken.
- Britt : Oke, da ga ik koken.
- Dorien : Moet dat, mag Johan dat niet?
- Britt : Nee, laat die maar even bij
Simon en je hebt 5 jaar op mijn kookkunst geleefd dus dat zal vanavond ook wel
lukken.
- Dorien : Kookkunst? Eerder
kookgeklungel.
- Britt : Ja het is nu wel weer genoeg
Dorien.
- Dorien : Kan er toch niets aan doen dat
jij niet kan koken.
- Britt : Ga nu maar eens aan uw
huiswerk.
- Dorien : Owkej, ik ga al mijn huiswerk
doen.. Maar er is echt niets tussen jou en Johan?!
- Britt : Neen, echt niets.. Het gaat
goed..
- En dan bedenk Britt zich opeens dat
Dorien de ring die ze van Johan heeft gehad nog nie heeft gezien..
- Britt : Kijk maar..
- Britt laat de ring aan Dot zien..
- Dorien : Wow.. Heb je die van Johan
gehad?!
- Britt begint te blozen.
- Dorien : Gaan jullie nu trouwen?!
- Britt : Neen.. Het is gewoon een ring
om te laten zien hoeveel hij van me houdt.
- Dorien : Maar dat wist je toch al?!
- Britt : Ja, maar ga nu maar je huiswerk
doen eh, anders gaan we nooit meer eten vandaag..
- Dorien : Dan blijf ik nog wel hier,
want da eten van u..
- Britt : Dorien..
- Dorien : Ik ga al..
- Als Britt dan aan het eten bezig is..
Voelt ze ineens een warme hand tegen haar wang..
- Johan : Ik ben het..
- Britt draait zich om, en ziet Johan met
een geheel betraand gezicht staan..
- Britt : Gaat het een beetje?!
- Johan : Neen..
- En er lopen nog meer tranen over zijn
gezicht..
- Britt geeft hem een troostende zoen..
- Britt : Ik hoop trouwens nie dat je het
erg vind, maar ik heb Dotje mijn ring laten zien?!
- Johan : Waarom?!
- Britt : Ze heeft u tegen Simon horen
praten.. Toen je het had over dat als je het eerder had geweten, je allang weg
was geweest.. En ze was bang..
- Johan : Dat nooit. Ik gaat u nooit meer
alleen..
- Britt slaat haar armen om Johan.
- Britt : Dat weet ik en ik laat ook jou
nooit meer in de steek.
- Johan : Ik ben blij dat je me steunt.
- Britt : Dat is toch gewoon, ik hou van
ja.
- Johan : Wil je me dan ook helpen, ik
wil namelijk Roos gaan aanklagen.
- Britt : Natuurlijk wil ik je helpen.
- Johan : Ik ben daar echt heel erg blij
om.
- Simon : Pap!
- Johan : Ik kom Simon.
- Johan, loopt weg naar Simon die heeft
namelijk al overgegeven.
- Johan : Britt, wil jij even helpen,
Simon heeft het hele bed onder gespuugd!
- Britt : Ik kom.
- Dorien : Kan je na gaan hoe slecht je
kookt, hij moet al overgeven bij de gedachte om het te eten.
- Britt : Dorien.
- Britt loopt snel naar boven. Daar ziet
ze de ravage al snel genoeg. Johan kleed Simon uit en brengt hem naar de
badkamer en Britt haalt het bed af en verschoond het gelijk en gooit dan alles
meteen in de wasmachine
- Britt : Zal het gaan?!
- Johan : Ik denk het wel..
- Britt : Dan ga ik verder met koken..
- Johan : Of zal ik dat doen, doen we Dot
een plezier, en kan jij even met Simon samen zijn, want ik denk dat je dat wel
even wilt na vanmiddag..
- Britt : Graag..
- Johan : Zo is iedereen weer gelukkig..
- Johan gaat naar de keuen en begint te
koken..
- Dorien : Heb je ook gene vertrouwen in
de kookkunsten van u lief?!
- Johan : Ik doe het voor jou..
- Dorien : Je bent een schat..
- Johan : Ga nu maar je huiswerk doen,
want daar was je toch mee bezig?!
- Dorien : Ik ga al..
- Dan bij Britt en Simon..
- Britt wrijft Simon voorzichtig over
zijn voorhoofd..
- Britt : Wil je nog iets hebben?!
- Simon : Een blije papa.. Hij leek zo
verdrietig daarstraks..
- Britt probeert naar Simon te lachen..
En ook hij merkt dat Britt er ook nie over wil praten..
- Britt : Wordt eerst maar eens beter..
- Simon : Britt?!
- Britt : Jah..
- Simon : Wil je me beloven dat je papa
nooit zo een pijn zal doen als mam.. Ik bedoel Roos hem heeft gedaan..
- Britt : Ik zou je papa nooit pijn
kunnen doen, echt nie..
- Simon : En jij bent voor mij mama,
hoor.
- Op het gezicht van Britt verschijnt een
enorme glimlach..
- Britt : Jij bent ook voor mij een zoon
net zo als Dorien mijn dochter is.
- Simon : Mam, jij zal mij en Dorien toch
nooit pijn doen he?
- Britt : Dat kan ik niet eens.
- Simon : Jij bent echt de liefste mamma
van de hele weerld.
- Britt : Daar ben ik blij om en ik heb
ook de liefste kinderen van de hele weerld.
- Simon : Nou lekkere zoon die zijn bed
onder spuugt.
- Britt : Dat kan gebeuren maar daar ben
je nou eenmaal ziek voor.
- Simon : Oke, ik ga nu nog even slapen.
- Britt : Dat is goed, ik zal even een
emmer naast je bed zetten als je op tijd ben kan je daar in spugen.
- Simon : Bedankt mam.
- Britt : Het is al goed Simon, ga maar
lekker slapen dan word je snel weer beter.
- Britt loopt de kamer uit en gaat een
emmer halen en zet die naast he bed neer, ondertussen is Simon al in slaap
gevallen. Britt dekt hem nog even goed toe en dan gaat ze naar beneden.
- Britt : Hij slaapt.
- Johan : Oke, ik ben bijna klaar met het
eten. Dorien dek jij de tafel even?
- Dorien : Oke.
- Later op de avond wanneer Britt en
Johan in bed liggen. Komt Simon er aan gelopen.
- Simon : Mam, pap, mag ik bij jullie
liggen?
- Britt : Kom er maar bij.
- Johan : Ik zal wel even je kussen gaan
pakken.
- Simon kruipt in bed en Johan loopt even
naar boven om een kussen te pakken en dan gaan ze alle drie slapen. Maar midden
in de nacht moet Simon weer overgeven en hij kan niet snel genoeg uit bed komen
en spuugt over Britt heen, en begint dan te huilen. Britt word wakker.
- Britt : Simon gaat het? (slaperig)
- Simon : Ben je niet boos?
- Britt : Nee hoor, dat kan gebeuren,
verschoon het bed en mezelf gewoon nog een keer. Maak je vader maar wakker.
- Simon : Oke, maar je bent echt niet
boos he?
- Britt : Nee echt niet, jij kan er niets
aan doen dat je ziek bent Simon.
- Simon duwt voorzichtig tegen Johan aan,
maar die wordt nie wakker..
- Simon : Britt?? (heel zachtjes..)
- Britt : Wat is er?!
- Simon : Papa wil nie wakker worden..
- Britt : Mag ik eens?!
- Simon : Tuurlijk..
- Britt loopt naar de andere kant van het
bed, waar Johan ligt en zoent hem vol op zijn mond..
- Britt : Jij slaapt ook echt overal
doorheen eh?!
- Johan : Wat?? Wat is er?!
- Britt : Je zoon..
- Simon : Ik heb overgegeven, over
Britt.. Het spijt me..
- Johan kan het nie laten en begint te
lachen..
- Britt : En bedankt eh..
- Johan : Moet ik ergens me helpen?!
- Britt : Simon even helpen om te kleden,
ik ruim het hier allemaal wel op..
- Zo gezegd, zo gedaan..
- Simon komt in schone kleding weer in
het schone bed liggen..
- Simon : Het spijt me Britt..
- Britt : Tis niks.. Ga nu maar slapen eh..
- Johan : Slaap nu maar Simon..
- Als snel valt Simon in slaap..
- Als Britt de volgende morgen wakker
wordt, is ze verbaasd dat Johan al uit bed is, want hij hoeft pas over 3 uur op
zijn werk te zijn.. Ze loopt naar de keuken om koffie te gaan zetten, maar ziet
dan tot haar grote verbazing dat hij op de bank ligt te slapen..
- Britt gaat bij hem op de bank liggen en
kruipt dicht tegen hem aan..
- Wanneer Johan op zijn beurt ongeveer
een kwartiertje later wakker wordt, en zich ongegeneerd aan het uitrekken is,
hoort hij ineens een plof.. En ziet tot zijn grote schrik dat hij Britt van de
bank heeft gegooid.
- Gelukkig is Britt niet zo hard gevallen
maar ze word wel wakker.
- Johan : Het spijt me.
- Britt : Het is al goed, waarom was je
eigelijk op de bank gaan liggen?
- Johan : Simon heeft me vannacht van het
bed af geduwd, en ik dacht laten we dan maar op de bank gaan liggen.
- Britt : Die jongen heeft ons dus
allebei te pakken gehad.
- Johan : Ja, als je het zo kan zeggen
wel ja.
- Britt : Helemaal niet aan gedacht, we
hebben geen oppas.
- Johan : Zou Tony, misschien kunnen
oppassen denk je?
- Britt : Dat weet ik niet, maar ze heeft
Vera dus ik denk dat ze wel wakker is.
- Johan : Zou jij haar willen bellen?
- Britt : Ja dat zal ik wel doen.
- Britt pakt de telefoon op en draait het
nummer van Tony.
- Tony : Dierickx. (vrolijk)
- Britt : Goed geslapen.
- Tony : Ja, jij niet dan Britt?
- Britt : Niet echt Simon is nog zien en
hij heeft bij ons geslapen en heeft mij onder gespuugd.
- Tony : O, maar je belt denk ik niet om
me dat te vertellen.
- Britt : Nee, eigelijk om te vragen of
je vandaag bij Simon te blijven, ik heb er helemaal niet meer aan gedacht.
- Tony : Zal ik dan maar eens weer je
reddende engel spelen, maar als je me wel beloofd te vertellen wat er nu gister
zo dringend was..
- Britt : Ik zal het u vertellen, maar
nie over de telefoon.
- Tony : Wanneer heb je me nodig?!
- Britt : Johan moet over iets van 2 uur
werken.. En ik ben over een uurtje of zo weg, nadat ik Dot naar school heb
gebracht..
- Tony : Ik kom zo wel, nadat Dot naar
school is, want anders wil ze niet naar school.
- Britt : Onwijs bedankt..
- Britt : Tis geregeld.. Ze komt nadat
Dot weg is..
- Johan : Super..
- Britt : Zal het gaan?!
- Johan : Kan ik beter aan u vragen.. Jij
werd van de bank gegooid..
- Britt geeft Johan een zoen..
- Britt : Het zal gaan.
- Johan : Ik denk trouwens dat ik vandaag
direct begin met de aanklacht tegen Roos..
- Britt : Als je me nodig hebt..
- Johan : Ik weet het..
- Britt : Maar ik ga me even aankleden en
Dot wakker maken..
- Johan : Tis goe.
- Britt gaat naar boven, na zich
aangekleed te hebben en brengt Dorien een kop thee..
- Britt : Eej slaapkop, er al eens aan
gedacht op te gaan staan..
- Dorien : Maar ik voel mij nie lekker.
-
- Britt : Laat me eens voelen.
- Britt voelt aan Dorien, maar die voelt
gewoon.
- Britt : Je voelt gewoon.
- Dorien : Maar ik denk dat ik ziek ga
worden.
- Britt : Ik ga wel even de thermometer
pakken.
- Dorien : Nee, dat wil ik niet.
- Britt : Mooi, dan kan je gewoon naar
school.
- Dorien : Maar ik ben ziek, ik heb
alleen een hekel aan dat ding.
- Britt : Als ik je koorts niet mag
opmeten ga je gewoon naar school toe, geen gezeur.
- Dorien : Ik vind dat zielig voor Simon,
nu moet hij alleen blijven.
- Britt : Heb ik jij wel eens ziek alleen
gelaten?
- Dorien : Nee, maar toen paste Lieve op.
- Britt : En nu past er iemand anders op
Simon, en jij kan gewoon naar school.
- Dorien : Oke ik ga al naar school.
- Dorien, kleed zich aan maar dat gaat
niet van harte dan ontbied ze en dan brengt Britt haar naar school toe.
- Wanneer Britt op het commissariaat is
aangekomen, ziet ze dat Nadine een beetje verbijsterd uit de toiletten komt
gelopen..
- Britt : Gaat het wel baas?!
- Nadine : Jah, je kent het
waarschijnlijk wel eh..
- Britt knikt bevestigend..
- Britt : Als u iets nodig heeft of
gewoon wilt praten..
- Nadine : Weet ik je te vinden.. En ik
heb het ook aan Ben verteld gister..
- Britt : En?!
- Nadine : Je had hem moeten zien
stralen..
- Britt : Inderdaad.
- Als Britt dan het teamlokaal
binnenkomt, een beetje blij door het nieuws van Nadine, kijkt Sofie haar vreemd
aan..
- Sofie : Waarom kijk je zo blij?!
- Britt : Mag dat nie dan?!
- Sofie : Het lijkt me dat jij het nu wel
nie heel gemakkelijk hebt, met dat van Simon en zo..
- Britt : Maar er gebeuren ook nog wel
leuke dingen in deze weerld..
- Sofie : En ga je ons dat nog
vertellen?!
- Britt : Later, maar eerst.. Hoe staat
het met die zaak van Dienke?!
- Sofie : Ze moet vanmiddag naar de
onderzoeksrechter...
- Britt : Hebben die jongens bekend?
- Sofie : Ja, maar er viel natuurlijk
niet erg veel te ontkennen.
- Britt : Daar heb je gelijk in.
- Sofie : En hoe is het nou met Simon?
- Britt : Die is behoorlijk ziek hij
heeft vannacht eerst over me heen gespuugd en jij heeft Johan van het bed
geduwd.
- Sofie : Niet zo goed geslapen dus.
- Britt : Niet echt, en Dorien die ineens
nep ziek is.
- Sofie : Hoe bedoel je?
- Britt : Dorien wilde thuis blijven,
maar ik heb altijd een goed trucje daar voor wand ze heeft een rothekel aan de
thermometer en dan bekent ze wel dat ze niet ziek is.
- Sofie : Dus je hebt Dorien naar school
gestuurd.
- Britt : Precies, maar laten we maar aan
het werk gaan.
- Sofie : Heb je zin in PV's of zo?
- Britt : Nee daarom wil ik er zo
snelmogelijk van af zijn.
- Sofie : Begrijp ik wel (lachend)
- na een uurtje gewerkt te hebben...
- Britt : Koffie?
- Sofie : Graag (glimlachend)
- maar als Britt na een kwartier nog niet
terug is van koffie te halen...
- Sofie : Kan ze die koffie niet zelf
dragen? (mompelend)
- Sofie gaat kijken in de kantine en ziet
dat Britt aan het telefoneren is met...
- Britt zag Sofie staan en wees naar de
koffie op het tafeltje die inmiddels al afgekoeld was. Sofie begreep het en nam
haar koffie mee naar het teamlokaal. Na een minuut of vijf komt Britt er aan
gelopen.
- Sofie : Wie was dat?
- Britt : Johan, hij heeft net een
aanklacht tegen Roos ingediend.
- Sofie : O dat is waar ook, Dienke die
vroeg of Johan haar nog eens kwam opzoeken en ik denk dat ze ook wel bereid is
hem te helpen.
- Britt : O dat zal fijn zijn.
- Dan komt Vanbruane aan gelopen.
- Nadine : Ik heb weer een zaak voor
jullie.
- Britt : Wat voorn zaak?
- Nadine : Kindermishandeling.
- Britt : Toch niet die zaak van Johan?
- Nadine : Hoe bedoel je?
- Britt : Johan heeft zijn ex aangeklaagd
omdat ze Simon slaat.
- Nadine : Nee, een juf die denkt dat een
kind in haar klas word mishandeld.
- Britt : Laat me eens zien?
- Nadine geeft Britt een mapje en daar
staat in dat de kleuterjuf van Doriens school een meisje in de klas heeft zitten
dat wel heel erg onder de blauwe plekken zit en erg schuw is.
- Britt : Dat is op Doriens school...
(mompelend)
- Nadine : Hmm? zei je wat Britt?
- Britt : Neen, neen, kom Sofie, we gaan
erheen (glimlachend)
- Nadine : Oke, tot straks (lachend)
- Britt : Hmm, Nadine?
- Nadine : Ja?
- Britt : Als Johan belt... wilt u dan
vragen of hij naar mijn mobiel belt?
- Nadine : Dat is goed.
- Britt en Sofie vertrekken naar de
school van Dorien en wanneer ze op de school komen zijn de kinderen aan het
buiten spelen en Dorien komt meteen op haar moeder afgerend.
- Dorien : Wat kom je doen mamma?
- Britt : Wie moeten even met juffie
Ineke praten.
- Dorien : Juffie Ineke is toch niet
stout geweest?
- Britt : Nee dat is ze niet. Ze wilde
dat wij even langs kwamen.
- Dorien : Hoe is het nu met Simon mam?
- Britt : Dat weet ik niet, ik ben na dat
ik je heb weggebracht gelijk naar het commissariaat gegaan en de oppas heeft
niet gebeld.
- Dorien : Wie past er op Simon? (gemeen)
- Britt kijkt haar dochter twijfelend
aan...
- Dorien : Het is Tony, he?
- Britt : Nee, iemand die jij niet kent.
- Dorien : Waarom laat je een vreemde
oppassen?
- Britt : Voor jou is het een vreemde en
niet voor mij en ik moet nu echt naar binnen.
- Dorien : Kom jij mij ophalen?
- Britt : Als het goed is wel.
- Dorien : En als het niet goed is moet
ik wachten.
- Britt : Ik ga proberen op tijd te komen
maar dan moet je me nu wel aan mijn werk laten gaan wand anders kan ik niet op
tijd naar huis.
- Dorien : Oke ga maar.
- Sofie en Britt lopen nu de school in.
- Sofie : Waarom heb je tegen Dorien
gelogen?
- Britt : Dorien kan zo goed toneel
spelen dat we anders binnen een uurtje te horen krijgen dat ze ziek is.
- Sofie : Is Dorien zo erg?
- Britt : Dorien is verzot op Tony.
- Sofie : Maar ze komt er toch achter.
- Britt : Ja dat weet ik maar zo vaak is
het niet nodig.
- Sofie : Dat is maar goed ook.
- Ondertussen zijn Britt en Sofie bij de
kleuterklas aangekomen.
- Britt : U had gebeld?!
- Ineke : Jah..
- Britt : En om wie gaat het?!
- Ineke : Rosalie, ze zit daar in het
hoekje, nu met de poppen te spelen, maar ze is erg schuw..
- Britt : We zullen eens kijken.
- Britt en Sofie lopen naar Rosalie toe
en beginnen een beetje met haar mee te spelen om zo in contact met haar te
komen..
- Ondertussen op het commissariaat gaat
de telefoon van Britt en Nadine neemt op.
- Nadine : Vanbruane..
- Johan : Van Lancker, is Britt er ook?!
- Nadine : Ze had mij gevraagd om u terug
te laten bellen op haar mobiel, ze is met een zaak bezig..
- Johan : Zo dringend is het nie.. Zou je
willen zeggen dak gebeld heb?!
- Ik zou het tegen haar zeggen, moet ik
vragen om terug te bellen?
- Johan : Ja maar het is nu elf uur en
over een uur moet ik in de rechtszaal zijn en ik zit daar wel tot twee uur denk
ik.
- Nadine : Ik zal het doorgeven.
- Johan : Bedankt.
- Nadine : Graag gedaan.
- Bij Britt en Sofie.
- Britt : Ik ben Britt en hoe heet jij?
- Rosalie : Ik ben Rosalie. (verlegen)
- Britt : Rosalie, ik vind het leuk om
doktertje te spelen zullen we dat doen?
- Rosalie : Mag ik dan ziek zijn?
(verlegen en zachtjes)
- Britt : Ja dat mag, hebben jullie ook
doktersspulletjes?
- Rosalie : Ik ga ze pakken. (verlegen)
- Rosalie loopt even weg en komt dan met
een dokterskoffertje terug en geeft die aan Britt. Britt begint nu te doen of ze
Rosalie aan het onderzoeken is en ze schrikt net zo als Sofie wanneer ze de buik
en rug van Rosalie zien.
- Rosalie : En ben ik ziek?!
- Britt : Ik zal nog verder moeten
kijken, mag dat?!
- Rosalie : Maar wel voorzichtig eh..
- Britt : Ik zal even in mijn koffertje
kijken of ik iets heb voor je..
- Britt en Sofie lopen weg..
- Britt : Das gewoon nie normaal..
- Sofie : Maar wat wil je doen?!
- Britt : Sowieso Ineke vertellen wat we
hebben gezien en dit maar even afspelen..Verder met Vanbruane praten..
- Sofie : Lijkt me prima idee.. Ik zal
nog wel even met Ineke praten..
- Terwijl Britt verder gaat met doktertje
s¨pelen met Rosalie gaat Sofie naar Ineke toe..
- Sofie : Mag ik u nog wat vragen?!
- Ineke : Als dat snel kan, want de pauze
is zo over..
- Sofie : Kunt u anders vanmiddag
langskomen?!
- Ineke : Komt mij misschien ook wel
beter uit..
- Sofie : We zien u wel verschijnen aan
de Belfordstraat.
- Ineke : Dat is goed, ik denk dat ik er
om ongeveer 4 uur ben.
- Sofie : Oke, dan zijn wij er ook.
- Sofie wenkt Britt onopvallend maar
Britt ziet het wel en beëindigt haar doktersspelletje. Dan nemen ze afscheid
van de jus en vragen nog wel even om wat Informatie van Rosalie mee te nemen. En
dan vertrekken ze op de gang komen ze de leerkracht van Dorien tegen.
- Juf : A, mevrouw Michiels, Dorien is
denk ik ook ziek geworden.
- Sofie begint ineens te lachen.
- Juf : Wat is daar zo grappig aan?
(onbegrijpend)
- Britt : Dorien is er net achter gekomen
dat Tony oppast en ik weet dart Dorien heel goed toneel kan spelen en ze wil
natuurlijk heel graag naar Tony.
- Juf : Hoe weet u dat ze niet liegt?
- Britt : Ik zal de thermometer maar weer
proberen, als ze niet ziek is laat ze het echt niet toe.
- Juf : Maar ik heb geen thermometer.
- Britt : Sofie, haal jij er eens eentje
uit het dokterskoffertje uit de kleuterklas, daar zit een echte in.
- Sofie : Ik ben al weg.
- Juf : Ik zal Dorien gaan halen.
- Britt blijft wachten en dan komen Sofie
en de juf met Dorien er aan.
- Britt : Ben jij echt ziek Dorien?
- Dorien : Ja ik ben echt ziek.
- Britt : Laten we dan maar eerst de
koorts opmeten met de thermometer.
- Dorien : Moet dat echt mam?
- Britt : Ja het moet echt Dorien.
-
- Dorien : Maar ik haat dat ding...
(twijfelend)
- Britt : Dan ben je ook niet ziek, dotje
(lachend)
- Dorien : Maar ik voel me echt niet
goed,mama!!!!
- Britt : Dan weet je het.
- Dorien : In vind het gemeen en ik wil
de thermometer niet.
- Britt : Oke, tot vanmiddag en ik kom je
niet eerder ophalen en je weet dat, ik trap er echt niet in.
- Dorien : Maar ik ben echt ziek.
- Britt : Ik mag je niet temperaturen en
je hebt het vanochtend ook al gedaan, ik ga nu naar het commissariaat en ik kom
pas weet terug als de school vanmiddag uit gaat.
- Dorien : Oke mam.
- Dorien loopt weer naar haar klas en
Sofie en Britt gaan nu naar de auto nadat ze de thermometer hebben terug
gebracht.
- Sofie : Ben je niet wat hard voor
Dorien?
- Britt : Sofie, ik ken Dorien en ik zie
ook als ze ziek is. Dorien kan zo goed toneelspelen maar ik zie het er zo
doorheen, ze kan zelfs uit zichzelf overgeven.
- Sofie : Dat meen je niet?
- Britt : Dat meen ik wel Sofie en ik hou
me ook aan mijn woord.
- Sofie : En als ze nu echt ziek word?
- Britt : Dan heeft ze pech tenzij ze
echt koorts heeft dan ga ik haar halen.
- Britt : Geweldig (mompelend)
- Britt en Sofie rennen naar het groepje
toe, maar eerst worden ze nog tegen gehouden door de dronken mannen...
- Sofie pakt haar mobiel en vraagt om op
dat gedeelte versterking. Dan stappen ze in de rol van flik en de dronken mannen
laten hun al snel met rust en ze kunnen op de ruzie af gaan, Gelukkig zijn hun
collega's er dan ook en zo kunnen ze het hele groepje oppakken en naar het
commissariaat brengen ook pakt Sofie de man op die hun de hele wedstrijd heeft
lastig gevallen.
- aangekomen op het commissariaat stoppen
ze iedereen in de cel...
- Britt slaakt een zucht van
opluchting...
- Sofie : Nu krijgen we het ergste nog.
- Britt : Verhoren, maar ik ben heel erg
blij dat ze ik de wed hebben geschreven dat je tussen 12 uur´s nachts en negen
uur ´s ochtends
- Sofie : Ja gelukkig wel, zo word er ook
eens aan ons gedacht al zijn we dan niet om twaalven klaar aangezien dat alles
nog op papier moet.
- Britt : Laten we maar snel beginnen
- Ondertussen bij Johan is Dorien
inderdaad gaan slapen en om negen uur gaat Simon ook slapen.
- In het verhoor.
- Britt : En hebben jullie enig idee
waarom jullie hier nu zo zitten?!
- Brain : (een van die jongens) Dat gaan
jullie ons vast wel vertellen..
- Britt : Ik denk nie dat dat nodig is eh..
- Brain : Nou eigenlijk, ik ben nogal dom
weet u.. Verteld u mij maar eens waarom mijn maten en ik nie gewoon naar huis
mochten na de match..
- Sofie : Wij stellen de vragen..
- Brain : En wij moeten antwoorden.. Het
begint me duidelijk te worden..
- Britt : Dus ik vraag het nog een maal,
waarom denken jullie hier te zitten?!
- Remco : Dat zal Mick u wel vertellen..
Hij is wel de organisator van het feestje van daarstraks..
- Britt : En wie mag Mick wel zijn?!
- Remco : Ach de dames hebben Mick de
Slachter laten schieten.. Dan zou ik maar eens oppassen, want anders hebben
jullie morgen een paar vriendjes int Sint-Lucas liggen..
- Sofie : En Mick, wara kunnen we die
vinden..
- Brain : Die zullen jullie nie vinden..
Hij zal jullie daarin tegen wel vinden...
- Britt : Och och, is dat een bedreiging,
Brain?
- Brain : Zo kan je het wel noemen
(lachend)
- Britt grijpt Brain vast en duwt hem
hardhandig tegen de muur...
- Britt : Nou, ik ben niet van plan om me
te laten bedreigen door een snotneus... vertel ons waar wie die Mick kunnen
vinden en we laten je gaan (dreigend)
- Brain : Als jullie mij en Remco laten
gaan, misschien wil ik het dan wel vertellen eh..
- Brain : Als ik t zeg, mag ik dan nu
gaan..
- Sofie : Hij let nie echt op eh.. Wij
stellen de vragen.. Maar voor deze keer wil ik wel antwoorden... NEEEEEEEN..
- Britt : Maar als je wilt mag je wel
weer gaan zitten..
- En Britt geeft hem een duw zodat hij
weer ongeveer op zijn stoel terechtkomt..
- Sofie en Britt lopen buiten en vragen
Eddie even op die twee te letten..
- Sofie : Wat bezielde je daarbinnen
Britt?!
- Britt : Ik kan.. Eigenlijk weet ik het
nie..
- Sofie : Maar denk je dat je je zo wel
iets meer kan inhouden?!
- Britt : Jah.. (twijfelend)
- Nu het bijna middennacht is en Brain
nog nie heeft verteld waar ze die Mickj kunnen vinden..
- Britt : Dat wordt een nachtje cel
mannen, en morgen gaan we gezellig verder..
- Brain : Maar ik weet echt waar hij
zit.. Hij zit nu denk ik in de kroeg...
- Britt : Het is 12, we stoppen ermee..
- En Britt en Sofie lopen naar de deur..
- Sofie : Morgen om 8 verder gaan?!
- Britt : Ik vrees het wel eh : W
- Sofie : Tot morgen dan maar eh..
- Britt kijkt op haar horloge..
- Britt : Zullen we het over een paar uur
hebben... Het is al morgen..
- Sofie : Tja... slaapwel (glimlachend)
- Britt : Jij ook...
- Britt gaat al naar huis en Sofie belt
snel nog naar Nadine om hun avond te briefen...
- Nadine : Dus het is eigenlijk voor
niets geweest?
- Sofie : Bwa, neen, he, morgen zal Brain
wel vertellen waar die Mick zit... en nog iets... (twijfelend)
- Nadine : Ja?
- Sofie : Britt... ze kon zich niet
inhouden en heeft die Brain tegen de muur geduwd... (twijfelend)
- Nadine : Meen je dat nu?
- Sofie : Ja... (twijfelend)
- Nadine : Oke, dank je, ik zal het er
met haar morgen over hebben...
- de volgende ochtend als Britt komt
binnengewandeld...
- Nadine : MICHIELS BUREAU!!!!
- Britt loopt naar Nadine toe..
- Britt : Tis van dat verhoor gister
zeker?!
- Nadine : In een keer, maar waarom
Britt?!
- Britt : Ik weet het nie commissaris..
- Nadine : Houdt u in het vervolg wel in
eh..
- Britt : Beloofd..
- Sofie en Britt gaan weer verder met het
verhoor..
- Britt : Owkej Brain, vertel ons nu eens
waar we die Mick nu kunnen vinden, want aan de kroeg hebben we nie veel eh..
- Remco : En wat doen jullie dan met
hem?!
- Sofie : Jongens, hoe ver waren jullie
gister heen.. Wij stellen hier de vragen...
- Remco : Als jullie goed zokeen vinden
jullie hem wel..
- Britt : Maar die Mick de Slachter, wat
is zijn echte naam..
- Remco : Dat gaan wij nie aan u neus
hangen eh..
- Brain : Of kijk eens verder dan u neus
lang is..
- Britt staat woedend op, maar Sofie kan
haar net stoppen..
- Sofie : Britt, naar buiten (sissend)
- Britt : Maar... (protesterend)
- Sofie : NU!
- Britt stapt woedend het verhoor uit en
gaat aan haar bureau zitten... na 5 minuten stapt Sofie boos het kantoortje van
Nadine binnen en vertelt alles...
- Nadine : MICHIELS BUREAU!!!!!
- Britt : 2de keer vandaag (mompelend)
- bij Nadine aangekomen...
- Nadine : Britt, dit is verd*mme al de
tweede keer vandaag.. Wat moet ik nu met u?!
- Britt : Maar die jongens waren
onredelijk..
- Nadine : Maar das geen rede voor u om
zo te reageren.. Is er iets dat ik moet weten?!
- Britt : U weet van Johan en ik heb het
daar gewoon moeilijk mee, sorry..
- Nadine : Maar waarom neem je dan nie
een dag vrij?!
- Britt : En naar de muur staren, neen
dank u.. En Johan moet ook werken, dus kan ik hem toch nie helpen.. Ook al wil
ik niets liever..
- Nadine : Britt, gaat nu maar verder,
maar nog eens zo'n actie, dan kan je dus..
- Maar Britt begrijpt het...
- Britt : Ik zal ervoor zorgen,
commissaris..
- Nadine : Beloofd? (streng)
- Britt : Ja beloofd (verslagen)
- Nadine : En als er wat is, twijfel dan
niet om het te komen zeggen, oke? (bezorgd)
- Britt : Ja... (verslagen)
- Britt stapt Nadines kantoortje uit en
trekt zich terug in de kleedkamer... Nadine volgt haar...
- wanneer Nadine is aangekomen in de
kleedkamer, ziet ze dat Britt zit te huilen..
- Nadine : Britt, gaat het echt wel?!
- Britt : Laat me gerust..
- Nadine : Neen, het is duidelijk dat je
iets dwarszit..
- Britt : Misschien straks, maar zou u me
nu alleen willen laten..
- Nadine : Dat is goed, maar als je zo
bent, heb ik toch liever dat je naar huis gaat.. Ik bel Johan wel, en vertel hem
wat er is gebeurd..
- Britt : Nie Johan ellen, alstublieft..
- Nadine : Waarom nie?!
- Britt : Hij heeft wel andere dingen aan
zijn hoofd..
- Nadine : Maar dat betekend nie dat u
nie belangrijk voor hem is.. Ik denk dat jij nu zeker het belangrijkste voor hem
bent..
- Britt : Laat me gerust, alsjeblieft
(mompelend)
- Nadine : Britt, wat zit er je nu echt
dwars?
- Britt : Niets, echt niet...
(fluisterend)
- Nadine : Dat van Johan?
- Nadine ziet dat Britt zachtjes knikt...
- Nadine : Wil je naar hem toe? en naar
Simon?
- Britt : Niets liever, maar ik moe
werken..
- Nadine : Bij deze stuur ik je naar
huis, en ga nu maar.. Ik weet dat je het wilt.. Ik verplicht het u..
- Britt : Maar..
- Nadine : Niks te maar Britt, u gaat
naar huis.. En zal ik toch maar Johan bellen?!
- Britt : Owkej..
- Als Britt dan thuis is, ziet ze dat
Johan er ook al is..
- Britt : Johan?
- Johan : Nadine had gebeld..
- Britt : Sorry..
- Johan : Niks sorry Britt. Als er iets
is, kan je me dat vertellen eh..
- Britt : Maar jij..
- Johan : Neen, het is duidelijk dat u
het moeilijk heeft.. En dat zoe ik nie graag..
- Britt : Wil je me dan nu even
vasthouden?!
- Johan pakt Britt vast en laat haar de
eerste 5 minuten nie meer los..
- Johan : Beloof me dat als er iets is je
me het direct verteld.. Want ik wil u zo nooit meer zien..
- Britt : Ik beloof het, echt..
- Britt begint zachtjes te huilen..
- Johan : Brittje, vertel me alstublieft
wat er met je is..
- Britt : Ik ben gewoon zo... zo
emotioneel de laatste tijd... (zacht huilend)
- Johan : Er is een reden waarom je zo
emotioneel bent, lieverd... (fluisterend in haar oor)
- Britt knikt zachtjes...
- Johan : Mag ik de reden weten, Britt?
- Britt : Ja...
- en Britt begint te vertellen...
- Britt : Ik mis Mark zo erg de laatste
tijd, Johan.... (verlegen/beschaamd)
- Johan : Maar dat is helemaal nie erg
Britt...
- Britt : Jawel, ik voel mij schuldig
tegenover u..
- Johan : Dat moet je nei doen..
- Britt : Weet je waarom ik hem zo mis?!
- Johan laat Britt gewoon spreken, want
weet eigenlijk zeker dat ze nog verder wil zeggen..
- Britt : Omdat je me zo behandeld als
Mark ook deed.. Je zet net als hem, alles opzij om mij te helpen.....Je doet me
gewoon zoveel aan Mark denk..
- Johan : Maar vind je het erg dat ik
voor jou alles aan de kant zou zetten..
- Britt : Neen, maar denk eens aan
jezelf, jij hebt het moeilijk nu.. Ik moet er voor u zijn...
- Johan sluit Britt nog steviger in zijn
armen..
- Johan : Ik zie u graag (fluisterend)
- Britt : Ik u ook (fluisterend)
- ze geven elkaar een lange, innige
zoen...
- Britt : Ik wil naar Mark's graf...
(twijfelend)
- Johan : Nu?!
- Britt : Als je het nie erg vind?!
- Johan : Moeten alleen eerst dan oppas
voor Simon, want dies nog ziek..
- Britt : Wil je mee dan?!
- Johan : Als je da nie erg vind?!
- Britt : Juist heel fijn..
- Johan : Ik vraag anders Annie wel..
- Als Britt en Johan bij het graf zijn,
begint Britt weer te huilen, en laat zich tegen Johan aanvallen...
- Johan : Zal het gaan?!
- Britt knikt voorzichtig..
- Britt hurkt neer naast Marks graf en
streelt zachtjes over het zwarte, glinsterende graf...
- Britt : Waarom? (fluisterend)
- Britt : Waarom, waarom, waarom heeft
Danny het nou gedaan. Omdat hij fout was? Het is gewoon niet eerlijk, jij was
goud eerlijk en je was er eigelijk niet eens achter gekomen. Maar Danny was bang
en daardoor heeft die lafaard je neergestoken. Waarom, waarom? Ik begrijp het
echt niet.
- Johan ziet hoe Britt haar tranen
wegslikt...
- Johan : Huil maar (geruststellend)
- Britt : Neen... (mompelend)
- Johan doet een paar stappen achteruit..
- Britt heeft het nie eens in de gaten
dat Johan langzaam wegloopt..
- Als Johan nu iets meer dan 5 meter
achter Britt staat, draait hij zich om en loopt weg, hij kan Britt zo nie zien
zitten, et doet hem te veel pijn..
- Johan loopt een beetje rond over de
begraafplaats en bedacht zich opeens dat er op deze begraafplaats een
jeugdvriend van hem ligt begraven en besluit daarheen te gaan..
- Wanneer Johan bij het graf van Xavier
aankomt, ziet hij dat het eigenlijk nie zo ver van die van Mark vandaan ligt..
Hij kan zo toch nog een oogje op Britt houden..
- Johan : Xavier, je moest eens weten wat
mij de afgelopen maanden allemaal is gebeurd.. Je zou me domweg nie geloven.. En
ook nie als ik u zou vertellen over Britt, je zou haar geweldig vinden.
- Ook Johan hurkt zich voor een graf,
maar dan wel die van Xavier en verlies hierdoor wel Britt uit het zicht..
- Johan : Xavier, ik heb u eigenlijk op
dit moment meer nodig dan anders. Britt, das de vrouw met wie ik echt mijn leven
verder wil delen.. Zij heeft het nu heel moeilijk, met haar vermoorde man.. Dat
was ook eigenlijk de rede dat ik naar hier ben gekomen, om haar te steunen, maar
eerlijk gezegd kan ik haar zo nie zien, zo ongelukkig, verdrietig. Ik heb echt
het gevoel als ik haar zo tegen hem zie praten dat ik op vele vlakken te kort
schiet.
- Britt : Johan? (huilend)
- Britt draait zich om en ziet dat Johan
weg is... ze duikt in elkaar en huilt onophoudelijk...
- Britt : Verdomme Johan... (mompelend)
- Britt zet zich neer op Mark's graf en
gaat erop liggen... ze trekt haar benen op, zodat haar knieën haar kin bijna
raken en huilt erg veel... tot Johan weer naar haar toegaat en haar op Marks
graf ziet liggen...
- Johan legt voorzichtig een hand op haar
schouder..
- Britt schrikt omhoog.
- Britt : Klootzak.
- Johan schrikt hier erg van en loopt
weer weg..
- Johan : Het spijt me.. Het spijt me..
- En Johan versnelt..
- Britt : Johan, wacht..
- Maar Johan hoort het nie..
- Britt : Johan, wacht. Wacht.
- Britt staat op en loopt in de richting
van Johan, die nu al bijna uit zicht is..
- Johan loopt naar de auto, en sluit zich
daarin op..
- Britt komt nie veel later ook aan bij
de auto en ziet Johan zitten..
- Britt klopt op het raam..
- Johan opent die een klein beetje..
- Britt : Ik bedoelde het nie zo, het
spijt me..
- Johan : Laat me gerust..
- Johan stapt uit de auto en geeft Britt
de sleutels..
- Johan : Ga maar naar huis..
- Britt : En jij dan?!
- Johan : Ik red me wel..
- Britt : Ik ga nie zonder u..
- Johan : En ik nie met u..
- Britt weet van schrik nie wat ze moet
zeggen..
- Johan loopt weer terug naar de
begraafplaats, naar het graf van Xavier..
- Johan : Ik kom nog even bij u.. Ik wou
dat je me kon helpen, nu op dit moment.. Ik weet echt nie wat ik moet doen..
Daarnet lag ze op zijn graf.. Dan voel je je pas echt klote..
- Britt die Johan toch gevolgd was, staat
op een afstandje mee te luisteren..
- Johan : Ik voel me echt te kort doen,
en dan te bedenken dat ik haar juist nu het meest nodig heb, met dat van Roos..
En Simon..
- Britt : Het spijt me, Johan, het spijt
me... (fluisterend/huilend)
- Johan merkt dat er iemand naar hem
staat te kijken, draait zich om en ziet Britt staan...
- Britt : Sorry... (mompelend)
- Britt draait zich ook om en loopt
weg...
- Johan : Britt, wacht!
- Britt draait zich hoopvol om en...
- Kijkt Johan hoopvol aan.
- Johan : Het spijt me van net.
- Britt : Het spijt mij ook, ik was
alleen maar aan me zelf aan het denken en vergeet jou gewoon.
- Johan : Ik had niet moeten weglopen
zonder je wat te laten weten.
- Britt : Het is je vergeven, wil je nog
even hier blijven of wil je naar huis?
- Johan : We gaan wel naar huis als je
dat wild.
- Britt : Ik vraag of jij naar huis wild
of niet en wat ik wil maakt niet uit.
- Johan : Oke, ik wil naar huis.
- Britt : Oke, laten we maar gaan.
- Johan en Britt lopen naar de auto en
rijden weer naar huis.
- Als ze dan thuis zijn.
- Britt : Mag ik toch iets vragen, wie is
die Xavier?!
- Johan : Dat is een jeugdvriend,
omgekomen bij een verkeersongeval. 7 jaar geleden..
- Britt : Ga je er vaak heen?!
- Johan : Zullen we hierover stoppen, heb
geen zin om hierover te praten..
- Britt : Sorry.
- Johan : Dat moet je nie steeds zeggen
Britt, je kan er ook niets aan doen..
- Ze gaan samen op de bank zitten, nou
ja, Johan gaat zitten en Britt legt zich tegen hem aan..
- Johan : Gaat het alweer zo'n beetje?!
- Britt : Met mij wel, maar ook met u?!
- Johan : Ik ben gewoon bang dat ik nie
kan tippen aan Mark.. Hij is zo perfect, en dan kom ik aan met al mijn gebreke
en problemen..
- Britt : Johan, hou op.
- Johan : En dan nu dat met Simon, waar
jij ook bij betrokken bent geraakt..
- Britt : Hou op..
- Johan : En ik trek jou gewoon mee in
mijn problemen..
- Britt draait zich iets wat waardoor ze
Johan nu recht in zijn gezicht aankijkt.. Ze pakt zijn gezicht met haar handen
vast en geeft hem een zoen..
- Britt : Johan, ik trek mij dat zelf
aan..
- Johan : Neen, ik trek u mee..
- Britt : Johan.. Tis niks..
- Maar Johan kan het nie zo naast zich
neerleggen en begint weer opnieuw..
- Britt : Johan, stop er maar mee, we
gaan nu voor de toekomst en we gaan Simon gewoon helpen, Simon is voor mij
eigelijk gewoon mijn zoon en ik wil dat hij gelukkig kan zijn.
Johan : Maar.
Britt : Niets te maren.
Johan : Oke.
Simon : Pap!
Johan : Ja Simon?!
Simon : Ik heb overgegeven.
Johan : Ik kom al.
Britt : Ik bel even naar de dokter wand het gaat me nu toch wel erg lang duren.
Johan : Is goed, ga naar Simon toe.
Britt belt met Mihriban...
Mihriban : Britt, vertel eens..
Britt : Simon is nu al een paar dagen telkens aan het overgeven, en lijkt steeds
erger te worden..
Mihriban : Zal ik zo langskomen?!
Britt : Als ge wilt, graag..
Tien minuten later is Mihriban er..
Mihriban : En Simon is boven?!
Britt : Bij Johan..
Mihriban loopt naar boven en onderzoekt Simon...
Johan komt naar benee wanneer Mihriban bij Simon was..
Johan : Het spijt me Britt..
Britt : We zouden erover ophouden..
Johan : Sorry..
Britt : Tis niks..
Johan : Hopelijk heeft Simon niets ernstigs..
Britt : Dat is direct wel een hele omzwaai.. Maar ik hoop idd nie dat het erg
is..
Johan : Wil je me even vasthouden?!
Britt : Natuurlijk, dat hoef je toch niet te vragen? (glimlachend)
ze omhelzen elkaar innig... tot Mihriban aangelopen komt...
Mihriban : Ik stoor toch hopelijk niet?!
Britt : Owh neen, sorry..
Johan : Hoe is het met hem?!
Ze stappen nu zeg maar uiteen...
Mihriban : Hij heeft een zware tik van de griep, maar verder niks.. Het zal de
komende dagen duidelijk minder erg worden..
Johan : Gelukkig..
Mihriban : Gewoon geduld hebben..
Britt : Bedankt...
Mihriban : Ik ga weer..
Britt : Ik zal je even uitlaten.. Nogmaals bedankt eh..
Wanneer Mihriban weg is..
Johan loopt naar Britt en pakt haar nog eens stevig vast..
Johan : Het spijt me van vandaag (fluisterend)
Britt : Sttt maar, het is niks..
Zo staan ze nog een tijdje met zijn twee en geeft Britt Johan een zoen...
Britt : Zullen we er nu over ophouden, lieverd?
Johan : Oke (opgelucht)
de volgende ochtend op het commissariaat...
Nadine : Ah Britt, ik had je vandaag nog niet verwacht... hoe gaat het nu met
je?
Britt : Jah, weet ik eigenlijk nie.. Gister was ik weet nie hoe ik het moet
zeggen, emotioneel..
Nadine : Maar verder?!
Britt : Johan en ik hebben wel het een en ander gister gedaan..
Nadine : Sofie is er nog nie, dus kijk maar wat je tot dan gaat doen...
Britt : Ik vermaak me wel..
Wanneer Sofie binnenkomt...
Sofie : Britt?!
Britt : Verrassing, ik kom nie zo lang zonder je..
Sofie : En nu de echte rede...
Britt : Waar niemand bij is.. In de kleedkamer?!
Ze lopen naar de kleedkamer toe...
Sofie : Vertel..
Britt : Gister met Johan, we hebben nogal veel meegemaakt..
Sofie : Positief of Negatief..
Britt : Beide.. We zijn naar het graf van Mark geweest.. En daar zijn er wat
misverstanden ontstaan..
Sofie : Jullie hebben ruzie gehad?!
Britt : Zo kan je het wel zeggen, ja (glimlachend)
Sofie : Wat is er gisteren gebeurd?
Britt : Ik noemde hem klootzak... gewoon, omdat hij naar het graf van een vriend
van hem is gegaan... en niet bij me bleef... stom eigenlijk, he?
Sofie : Neen, das niet stom. als je emotioneel bent, dan kan je niet veel meer
verdragen (glimlachend)
Britt : Maar ik was zo met Mark bezig, ik liet hem zeg maar ook links staan en
hij voelde dat ook aan...
Sofie : Das minder...
Britt : En ik heb hem ook horen praten tegen een 'vriend' van hem, dat hij zich
te veel onder vond doen van Mark...
Sofie : Oei.. Sorry..
Britt : Zeg maar gewoon OEI!!!
Sofie : En nu?!
Britt : Het is weer allemaal goed, althans dat denk ik...
Johan die de ochtend vrij had, gaat naar Rebecca..
Johan : Hoi zus..
Rebecca : Johan..
Rebecca en Johan omhelzen elkaar...
Rebecca : Sorry van Dienke trouwens..
Johan : Tis niks..
Rebecca : Maar je bent hier nie zomaar, ben ik bang..
Johan : Dat heb je goed..
Rebecca : Je bent erachter gekomen, van Roos...
Johan : Dat ook, maar over iets anders..
Rebecca : Kom binnen..
Als ze dan binnen zijn..
Johan : Misschien heb je het al van Dienke gehoord, dat ik nu..
Rebecca : Een nieuwe vrouw in je leven hebt.. Dat heeft ze nie verteld.. Maar
als jij zo begint..
Johan : Britt heet ze..
Rebecca : Wat doet ze?!
Johan : Je hebt haar al ontmoet, kan je je herinneren die agente die je over
Dienke kwam vertellen, die met da kortere haar..
Rebecca : Dat meen je nie..
Johan : Hoezo?!
Rebecca : Ik had het er nog over met Margot, de buurvrouw.. Dat ik haar echt
iets voor jou vond..
Johan : Echt?!
Rebecca : Echt broertje.. Echt..
Johan : Maar ik heb het gevoel dat ik het half verkloot heb..
Rebecca : Sorry?!
Johan : Gister, ze was nogal emotioneel en was naar het graf van haar vermoorde
man gegaan en was helemaal weg.. Ze lag zelfs op zijn graf.. Het maakte me zo
onzeker..
Rebecca : Maar das nog nie alles..
Johan : En toen maakte ze me voor klootzak uit..
Rebecca : Heb je het al met haar hierover gehad?!
Johan : Nie echt..
Terug op het commissariaat..
Britt : Ik heb hem volgens mij pijn gedaan gister.. Het voelt nie goe...
Sofie : Ga dan met Johan praten.
Britt : Ja, dat zal ik wel doen, maar ik ben bang dat hij boos op me is.
Sofie : Ik denk dat het wel meevalt.
Britt : Ik hoop dat je gelijk hebt.
Sofie : Ik denk het wel, als hij van je houd dan blijft hij niet lang boos.
Britt : Denk je?
Sofie : Ben zeker.
Britt : Hoe is het gister afgelopen met die gasten?
Sofie : Zo als gewoonlijk alles afhandelen en zeggen daarna tot de volgende
keer.
Britt : Ik vind het toch altijd zo doelloos, het werkt niets als we ze oppakken.
Ze doen het toch weer wand wat worden ze nou gestraft?
Sofie : Je hebt gelijk, maar dat heb ik ook altijd wanneer we een kraakpand
moeten ontruimen, maar ik zie daar nog niet eens zoveel kwaad in.
Britt : Ik wel de eigenaar die het te lang leeg laat staan en daarna te dure
dingen op zet.
Sofie : Ja dat is ook het enige.
Britt : Als ik kon, zou ik zelfs mee gaan betogen in die kraakpanden
(glimlachend)
Sofie : Wanneer ga je met Johan praten?
Britt : Vanavond of zo...
Terug naar Rebecca en Johan..
Rebecca : Maar het is toch nie erg dat ze nu gewoon even veel aan hem denkt?!
Johan : Maar ik heb het gevoel weggedrukt te worden..
Rebecca : Johan, je moet eens leren iets meer vertrouwen in jezelf te hebben..
En nie alleen in je zelf..
Johan : Hoe bedoel je?!
Rebecca : Als ik je zo hoor, geef jij zielsveel om haar en zij om jou.. Je moet
er alles aan doen om haar nie te verliezen..
Johan : Dat weet ik ook wel..
Rebecca : Praat met haar..
Johan : Bedankt dat je wilde luisteren en ik zal het doen.. Echt..
Die avond...
Wanneer Britt laat thuiskomt, heeft Johan al het eten op tafel staan..
Britt : Wat een verrassing..
Johan : Ik was gewoon vroeg klaar...
Britt loopt naar Johan toe en geeft hem een kus...
Johan : Dag schat..
Later op de avonds,als de kinderen op bed liggen en Britt al op de bank zit,
komt Johan met koffie aan..
Britt : Kunne we eens praten?!
Johan : Graag..
Britt : Over gister.. Het voelde nie goe..
Johan : Neen, sorry..
Britt : Ik heb het er vandaag met Sofie over gehad..
Johan : En ik met Rebecca...
Britt : Laat me raden : Rebecca zei dat je met mij moest praten?
Johan knikt glimlachend
Britt : Dat zei Sofie ook al (glimlachend)
Johan trekt Britt tegen zich aan en zoent haar innig...
Britt : Zullen we dat dan maar vergeten wat er is gebeurd op de begraaf plaats?
Johan : Ja, dat is goed.
Britt : Wij zouden nog uit eten gaan zullen we kijken of dat morgen kan?
Johan : Kan die Kris dan oppassen?
Britt : Ik bel Kris wel even dan weten we het zeker en Dot zal heel blij zijn
als hij er is.
Johan : Alleen Simon is nog ziek zal hij dat erg vinden?
Britt : Ik vraag dat gewoon, maar het is volgens mij al een stuk beter gegaan.
Johan : Dat is wel waar.
aan de telefoon :
Britt : Kris?
Kris : Ja, Britt?
Britt : Kan jij morgen op Dorien en Simon komen passen... Johan en ik gaan
uiteten...
ze ziet Kris bijna twijfelen aan de andere kant van de lijn...
Britt : Kris?
Kris : Ja?
Britt : Dorien zou het echt geweldig vinden.
Kris : Ik doe het.
Britt : O ja, Simon is niet zo lekker maar dat maakt toch niet zo veel uit?
Kris : Neen ,tuurlijk niet, is het goed als ik mijn... mijn verloofde meebreng?
Britt : Natuurlijk, dan kan ik gelijk kennis met haar maken.
Kris : Oke, dat is dan afgesproken, hoe laat moet ik morgen bij jullie zijn?
Britt : Uurtje of zes?
Kris : Hebben de kinderen dan al gegeten?
Britt : Nee, denk het niet.
Kris : Dan kook ik wel voor ze.
Britt : Dat is goed.
Britt : Tot morgenavond (glimlachend)
dan hangen ze samen op...
Johan : En?
Britt : Wij gaan morgen uiteten en Kris past op met zijn vriendin en kookt ook
voor de kinderen.
Johan : O, dat is helemaal mooi.
Britt : Ik zal het morgen aan Dorien vertellen, die zal erg blij zijn.
Johan : Ik hoop dat Simon het ook leuk zal vinden.
Britt : Ik ook.
Die nacht, Simon was wakker geworden en wilde weer bij Johan en Britt in bed en
daarom kroop hij er gewoon tussen met wat moeite aangezien Britt en Johan elkaar
vast hadden.
Britt werd wakker omdat ze iets vreemds voelde..
Simon : Sorry..
Britt : Owh, Simon.. Gaat het?!
Simon : Ik kon nie slapen en..
Britt : Ik snap het al, ik zal wat ruimte maken..
Britt liet Johan voorzichtig los en liet Simon tussen hen beide inkomen..
Wanneer Johan 's nachts zich omdraait, legt hij eigenlijk automatisch zijn hand
op Britt, maar nie wetende dat Simon daar nu ligt, pakt hij dus eigenlijk Simon
vast..
Die ochtend, wanneer Britt als eerste wakker wordt, ziet dat Johan zijn hand op
de rug van Simon heeft liggen.. En moet eigenlijk wel een beetje lache..
Britt gaat uit bed en loopt naar de tafel, waar ze nog wat werk heeft liggen wat
ze gisteravond nie af heeft kunnen krijgen..
Wanneer dan Johan wakker wordt en voelt dat 'Britt' nog naast hem ligt, draait
hij zich om en geeft haar een kus.. Maar dan ineens ziet hij dat het Simon is..
Britt die dit eigenlijk al zag aankomen, was express zo aan de tafel gaan zitten
dat ze het toch allemaal een beetje kom zien, en begon spontaan te lachen..
Ook Simon was door die onverwachte kus wakker geworden..
Simon veegt direct zijn mond af..
Simon : Bah.
Johan : Sorry. Ik wist nie dat jij bij ons lag..
Britt : Wek je altijd zo je zoon?!
Johan : Haha, grappig hoor..
Simon : Maar Britt wist het..
Nog steeds is Simon zijn mond aan ‘t afvegen..
Johan : Zie ik je vanavond?!
Britt : Straks nog even, ik moet nog even langs huis nadat ik Dorien heb afgezet
op school.. Want als ik het goed heb, heb je nog een halfuur..
Johan : Als je opschiet heb ik dat nog wel jah..
Britt : Dot.. Kom, naar school..
Dorien komt langzaam de trap afgelopen..
Britt : Schiet eens op, en vergeet u brooddoos nie..
Dorien : Ik kom al..
Johan kijkt nog eens op zijn horloge en ziet dat Britt er nog steeds nie is, en
ziet dan dat hij over 5 minuten weg moet..
Maar dan vliegt ineens de deur open..
Britt : Sorry dat het zo lang duurde..
Johan : Ik wou net weggaan..
Britt : Maar nie voordat je die zoen van vanochtend mijn alsnog geeft..
En Britt moet echt moeite doen om haar lach in te houden.
Johan : En hoe lang ga ik dit nu nog horen!?
Britt : Dat hangt ervan af?!
Johan : Waarvan!?
Britt : Dat hoor je vanavond tijdens het etentje wel.
Johan : En hiervoor moest ik op je wachten?!
Britt : Neen, hiervoor..
Britt doet een stap dichter naar Johan en geeft hem ene innige zoen..
Britt : Dat heb ik vanochtend gemist..
Maar nog voordat Johan daar iets op kan zeggen is Britt alweer vertrokken.
Live komt nu op Simon passen en Johan gaat er dan vandoor.
Wanneer Britt op het commissariaat aan komt en net achter haar bureau zit komt
Sofie ook binnen.
Sofie : Goedemorgen, en hoe was het gister gegaan?
Britt : Zo goed dat hij vanochtend al een ander heeft gezoend.
Sofie : Wat?!
Britt : Simon was bij ons in bed gekropen en dat had Johan niet gemerkt en toen
hij vanochtend wakker werk wilde hij mij een kus geven maar hij gaf hem aan
Simon, die was er niet erg content mee.
Sofie : Johan was zeker geschrokken?
Britt : Ja, nogal.
Sofie : Maar nu wil ik weten hoe is het gister afgelopen?
Britt : Johan had hetzelfde probleem.
Sofie : Dus het is weer helemaal goed?
Britt : Ja, en we gaan vanavond uiteten.
Sofie : En de kinderen?
Britt : Kris past op.
Sofie : Wie is Kris?
Britt : De vorige commissaris en hij was ook mijn vriend.
Sofie : Kijk maar uit dat hij u niet terug wild.
Britt : Hij gaat trouwen dus zoon vaart zal het niet lopen.
Sofie : Straks nie zeggen dak u nie gewaarschuwd heb eh..
Britt : Maar hij gaat trouwen, en weet dat Johan en ik.
Sofie : Samen zijn..
Britt : Maar wat gaan we nu den, ik heb geen zin in pv's.
Nadine : Dat hoeft ook nie..
Britt : Goede morgen commissaris..
Nadine kwam net binnenlopen..
Nadine : Jah, jullie ook een goede morgen.. Ik kom net bij de burgemeester
vandaan en die heeft graag.
Britt : Meer blauw op straat?!
Nadine : Ik moet je teleurstellen..
Britt : Gelukkig.
Sofie : Wat wil hij dan wel?!
Nadine : Niets voor jullie, maar voor de heren..
Bruno : De burgemeester wil nu eens iets van ons, wat ene verrassing..
Nick : En wat mogen wij doen?!
Nadine : In de buurt van het Citadelpark is het een beetje onrustig, jullie
mogen daar..
Nick : In de buurt gaan rijden..
Bruno : Kom, let's go..
Sofie : Dat snapt onze Nick nie, das engels..
Britt : En wat moeten wij dan doen?!
Nadine : Waren jullie nu al klaar met die Dienke en zo!?
Sofie : We hebben daar die vervolgzaak van ..
Britt : Maar Johan heeft nog geen klacht klaar..
Nadine : Maar jullie kunnen die Dienke nog wel verder verhoren, misschien dat er
dan iets meer duidelijk wordt..
Sofie : We zullen eens vragen.
Britt : Wat wild u eigelijk nog meer daar over weten wand ze hebben alles al
bekend.
Nadine : Die groep moet groter zijn of er moet nog een groep zijn en ik wil
graag dat jullie daar achter komen.
Britt : Dat is goed, maar ik denk dat we beter kunnen wachten wand die zitten
zeker op school en Dienke zeker wand haar moeder was nogal een beetje boos op
haar geworden hoorde ik van Johan.
Nadine : Oke, maar bel gewoon als ze er zijn kan je dat nu al doen.
Britt : Ik zal anders zo even langs Johan gaan en vragen of hij al iets heeft..
Sofie : Waarop wij kunnen verdergaan?!
Britt : Zoiets jah..
Nadine : Ga maar.. Ik hoor het zo wel, jullie briefen mij toch dadelijk?!
Sofie : Tuurlijk..
Britt loopt naar het kantoor van Johan en klopt op de deur..
Johan : Jah..
Britt : Hey lief.. Annie was er nie en nam aan dat ik wel mocht doorlopen..
Johan : Jij, altijd..
Britt : Gelukkig maar.. Maar ik wil je iets vragen..
Johan : Nie eens een verontschuldiging voor je snelle vertrek vanochtend!?
Britt : Tsjah, ehm. Nee ‘n.
Johan : Duidelijk.. Vraag maar..
Britt : Heb jij al iets van Dienke gehoord?! Ik bedoel over de klacht tegen
haar, voor dat rollen!?
Johan : Waarom?!
Britt : Nadine wil dat we verder gaan op die zaak..
Johan : Ik heb nog niets..
Britt : Toch bedankt..
Johan : Maar wel iets anders.. Misschien mag je je daarmee bezig houden..
Britt haalt haar schouders op..
Johan : Mijn klacht tegen Roos.. Kunnen jullie dat onderzoek doen?!
Britt : Ik nie, ben ik bang.. Te betrokken..
Johan : Das waar..
Britt : Maar ben wel zeker dat Sofie dat wel wil..
Johan : Graag..
En Britt wil weer weg gaan..
Johan : Eej, wacht eens.. Wie zegt dat ik jou nu laat gaan..
Britt : Ehm ikke..
Johan staat op en geeft Britt een zoen..
Britt : Ik denk trouwens wel dat je naar de Belford moet komen, want Sofie moet
je dan verhoren..
Johan : Misschien vanmiddag.
Britt : Zie maar, ik zal het Sofie in ieder geval vertellen en ik zie je
vanavond wel..
Als Britt weer terug is op ‘t commissariaat..
Sofie : En?!
Britt : Hij had nog niks, maar wel iets anders.. Voor u..
Sofie : Voor mij?!
Britt : Hij wil die klacht tegen Roos bij ons indienen..
Sofie : En jij hebt dat op mij afgeschoven..
Britt : Ik kan het moeilijk doen, ben veel te betrokken in deze zaak..
Sofie : Je kan mij wel helpen..
Britt : Denk beter van nie. En hij komt misschien vanmiddag..
Net op het moment dat Britt en Sofie nog wat van die scholieren en vriendjes van
Dienke aan het verhoren zijn, komt Johan.
Carla : Meester van Lancker..
Johan : Is Sofie er toevallig?
Carla : Geen Britt?!
Johan : Neen, Sofie..
Carla : Dies bezig, maar ik zal eens vragen..
Johan : Bedankt..
Carla loopt naar boven en klopt op de deur van Verhoor 1..
Carla opent de deur en vraagt of Sofie effies kan komen.
Op de gang..
Carla : Meester van Lancker voor u..
Sofie : Waar is hij?!
Carla : Beneden, zal ik hem sturen..
Sofie : Graag.
Sofie gaat weer binnen..
Sofie : Britt, kan je allen verder!? (fluisterend)
Britt knikt en begrijpt direct dat het om Johan gaat.
Sofie en Johan gaan in Verhoor twee zitten.
Sofie : Je mag me vertellen wat er allemaal aan de hand is en dan tik ik je
verklaring in.
Johan : Zou als je al weet heb ik te horen gekregen dat mijn ex vrouw Simon
sloeg.
Aan het einde van dit gesprek.
Sofie : Je weet dat Simon, hier voor ook verhoord moet worden.
Johan : Ja, maar dat kan toch wel als hij beter is?
Sofie : Ja, maar kan ook langs komen.
Johan : Ik zal het aan Simon vragen.
Sofie : Dank je wel (glimlachend)
Johan : Kan ik nog even met Britt spreken?
Britt (die net binnengelopen komt) : Ja, dat kan je (lachend)
Johan : Bedankt Sofie..
Sofie : Tis niks.. Willen jullie koffie?!
Britt : Graag..
Sofie : Komt eraan..
Johan : Britt..
Britt : Je wilt vragen of ik aan Simon wil vragen over zijn moeder!?
Johan : Ehm..
Britt pakt de stoel van Sofie en gaat naast Johan zitten..
Johan : Ik weet eigenlijk nie of ik dit wel kan..
Britt : Je hebt net de eerste stap gezet..
Johan : Maar het voelt nie goed.. Ik ga mensen hier heel erg pijn mee doen..
Britt : Maar als je niets doet, blijf je je misschien schuldig voelen..
Johan : Dat weet ik ook wel..
Britt : Een vraag, mag dat?!
Johan : Tuurlijk..
Britt : Denk je dat Roos het nog eens zou doen?! Ik bedoel Simon is al eigenlijk
altijd bij jou.
Johan : Bij ons..
Britt : Dat bedoel ik ook.
Johan : Ik weet het echt nie Britt..
Als Sofie dan binnenkomt..
Britt : Dank je..
Johan : Bedankt..
Britt : Sofie, kan je eens meekomen?!
Sofie en Britt lopen naar de gang..
Sofie : Wat is er, Britt?!
Britt : Johan begint te twijfelen..
Sofie : Oei..
Britt : We kunnen nu dus eigenlijk niets verder doen.. Want hij moet het wel
zeker weten, hij heeft het vast nog nie ondertekend?!
Sofie : Neen nog nie neen..
Britt : Laat dat anders nog maar even achter wegen, lukt dat denk je?!
Sofie : Vooruit..
Dan gaat Britt weer terug naar Johan..
Britt : Ik heb Sofie verteld over je twijfel..
Johan : En?!
Britt : We zetten het even in de ijskast.. Je bent de verklaring toch nog nie
getekend..
Johan : Bedankt..
- Johan : Oke, ik wil eigelijk nog even
met Simon er over praten.
- Britt : Ja, maar ik hoop dat je je
verklaring toch nog wild ondertekenen?
- Johan : Als Simon het goed vind.
- Britt : Dat is goed.
- Johan : Oke, ik ga nog even naar
kantoor.
- Britt : Ik zie je vanavond dan.
- Johan : Tot vanavond schat.
- Johan loopt het commissariaat uit en
Britt loopt naar het teamlokaal waar Sofie ondertussen ook al zit.
- Sofie : Denk je dat hij het nog zal
tekenen?
- Britt : Het licht aan Simon, als hij
instemt doet hij het zeker.
- Sofie : En hoe groot schat je die
kans?!
- Britt : Ik weet het nie, ik denk
eigenlijk nie dat het door zal gaan.. Welk kind wil nu een procedure tegen zijn
moeder starten..
- Sofie : En dat heb ik ook Johan
verteld..
- Britt kijkt Sofie een beetje schuldig
aan..
- Sofie : Neen dus..
- Britt : Ik was eigenlijk wel al heel
blij dat Johan naar hier was gekomen..
- Sofie : En je wilt het nie verpesten
door nu al eigenlijk heel zeker te weten dat Simon gaat weigeren..
- Britt : Zou jij dan tegen je moeder een
procedure starten?!
- Sofie : Neen..
- Britt : Dat bedoel ik..
- Dan gaat Sofie naar Vanbruane..
- Nadine : Jah..
- Sofie : Meester van Lancker was hier
daarstraks..
- Nadine : En hij heeft al de aanklacht?!
- Sofie : Neen, hij wil er zelf een
indienen, naar alle waarschijnlijkheid..
- Nadine : Vanwege Simon, die werd
geslagen..
- Sofie : Jah, maar hijs nog nie helemaal
zeker..
- Nadine : Weet Britt hiervan?!
- Sofie : Die heeft hem naar mij
gestuurd, wegens..
- Nadine : Te direct betrokken.. Dat vin
dik heel moedig en knap..
- Sofie : Britt is sterk hoor..
- Nadine : Dat weet ik..
- Dan wanneer Britt thuis komt, is Kris
daar al met Sabine.
- Britt : Jij moet Sabine zijn?!
- Sabine : Jah, en dan ben jij Britt..
- Britt : Inderdaad.. Leuk je te
ontmoeten..
- Sabine : Het genoegen komt geheel van
mijn kant..
- Kris : Hey Britt..
- Britt : Owh hey Kris.. Bedankt alvast..
- Kris : Tis niks..
- Britt : Jawel, en dat weet je best..
- Kris kijkt Britt begrijpend aan..
- Britt : Owh sorry, willen jullie alvast
iets drinken?!
- Kris : Daar had Johan al voor gezorgd.
- Sabine : Jammer dat we nu maar zo kort
elkaar zien, want ik zou je graag wat beter leren kennen..
- Britt : Tsjah..
- Dan komt Johan naar benee..
- Johan : Hey schat, je bent er al..
- Britt loopt naar Johan toen en geeft
hem een zoen..
- Johan : Simon ligt nog op bed, maar
voelt zich al beter dan van de week..
- Na 10 minuutjes met elkaar gesproken te
hebben moeten Johan en Britt echt weg..
- Britt : Echt bedankt..
- Sabine : Tis niks..
- Kris : Jullie veel plezier..
- Britt : Dat zal wel lukken.. Doei..
- Britt geeft Dorien en Simon nog een
kus..
- En ook Johan wil dat doen, maar Simon
ziet dat nie zo zitten..
- Simon : Geef die voor nu maar aan
Britt, als ruil voor die ik vanochtend van je heb gehad..
- Dorien kijkt Simon raar aan..
- Simon : Ik vertel het je zo wel..
- Kris : Ga nu maar..
- Britt : Nogmaals bedankt..
- Wanneer Britt en Johan weg zijn.
- Dorien : Wat bedoelde je met die kus
daarstraks..
- Simon : Dat wil je nie weten..
- Dorien en Simon gaan bij Kris en Sabine
zitten..
- Simon : Omdat ik dus nie kon slapen,
ging ik maar papa en mama toe, en ben tussen hun in gaan liggen, nadat ik per
ongeluk Britt wakker had gemaakt..
- Dorien : En toen?!
- Ook Sabine en Kris luisteren aandachtig
mee..
- Simon : Vanochtend wist pap dus nie dat
Britt al uit bed was en laat staan dat ik erin lag.. Hij dacht dat ik Britt
was..
- Kris begint al te lachen, net zoals
Dorien..
- Simon : Dus hij dacht Britt een zoen te
geven, maar gaf die aan mij..
- Alle vier konden ze hun lach nie
inhouden..
- Kris : En mag ik dan nog iets gokken?!
- Simon : Tuurlijk..
- Kris : Britt zat zeker toe te kijken
hoe dit fout zou gaan?!
- Sabine : Zou ze dat doen dan?!
- Kris : Ja, denk het wel.
- Simon : Dat deed ze ook ze zat wel te
werken, maar toch naar ons te kijken.
- Kris : Ja, ik ken Britt wel.
- Dorien : Zullen we een spelletje doen?
- Kris : Vind jij dat ook leuk Simon?
- Simon : Ja hoor.
- Sabine : Wat voor spelletje gaan we dan
doen?
- Simon : Hotel.
- Dorien : Oke, ik ga het pakken.
- Sabine : Wat is dat voor een spel?
- Kris : Dat lijkt op levensweg en
Monopolie.
- Sabine : Oke.
- Dorien : Hier is het.
- Ze zetten het spel klaar en beginnen
met spelen.
- Ondertussen bij Britt en Johan..
- Britt : Ik ben blij dat we met twee
zijn..
- Johan : Ik ook..
- En kijkt Britt zeer verliefd aan..
- Britt : En nog sorry van vanochtend,
maar het was zo grappig..
- Johan : Dat ik mijn zoon..
- Britt : Zoende..
- Johan wordt een beetje rood : $
- Britt : Het was gewoon grappig, ik kon
het nie nie laten gebeuren, snap ie..
- Johan is er gewoon weer stil van..
- Dan schuift Britt haar stoel meer naar
Johan en legt haar hand op Johans been..
- Britt : Ik zal het nie meer doen..
- Johan : Maar ik krijg dit nog vaak te
horen.
- Britt : Dat zou wel kunnen jah..
- Johan : En nu weet Dorien het ook.. Dat
kan haast nie anders..
- Britt : Trek het u nie aan..
- Later op de avond als Johan de rekening
vraagt..
- Johan : Alstublieft..
- Ober : Bedankt en nog een fijne avond..
- Britt : Dat lukt wel..
- Johan staat op en 'helpt' Britt van
haar stoel en samen lopen ze weg..
- Als ze dan bij de auto zijn..
- Johan : Zullen we nog even een ommetje
maken?!
- Britt : Wil jij ook nie dat er al een
einde komt aan vanavond.
- Johan : Kom die nog maar lang
voortduren..
- Britt : Hij wordt nog beter, let maar
eens op..
- Johan kijkt Britt vragend aan..
- Maar Britt reageert daar nie op, en
pakt zijn hand, die ze stevig in de hare sluit..
- Britt : Kom eens mee..
- Britt en Johan lopen met twee weg, en
al snel komen ze op een nogal afgelegen plek.
- Britt : Dit is de plek waar ik altijd
heen ga als ik me alleen voel..
- Johan : En dat voel je je nu ook?!
- Britt : Maar neen..
- Johan : Wat dan wel..
- Johan weet eigenlijk nie zo goed wat
hem nu te wachten staat, dus volgt hij Britt nog verder..
- Britt stopt bij een boom, en legt
Johans hand om haar middel..
- Waarna Johan ook al snel zijn andere
arm om haar middel legt..
- Britt : Kijk eens omhoog..
- Beide kijken ze omhoog..
- Britt : Hier is de sterrenhemel het
mooist..
- Johan staat inderdaad verbaasd van wat
hij ziet..
- Britt pakt weer de hand van Johan en
draait zich zodat ze recht voor Johan staat..
- Johan : Wow..
- Britt : Sttt..
- En ze legt haar vinger op de mond van
Johan om hem te doen zwijgen..
- Als ze dan samen een paar minuten naar
de sterrenhemel hebben staan kijken, gaat Britt tegen de boom zitten..
- Johan heeft het nie direct door, want
is nog steeds zeer onder de indruk van alles wat er hier te zien is. Maar dan
als hij het ziet, gaat hij naast haar zitten en doet zijn jas uit om die over
haar te leggen..
- Britt : Neen..
- Johan kijkt haar vreemd aan.
- Maar Britt laat zich nie afleiden door
zijn blik en buigt naar Johan om hem een zoen te geven..
- Na die zoen, geeft Johan haar ook een
innige kus terug. Ze blijven nog even daar zitten maar om negen uur gaan ze naar
huis. Kris heeft Dorien al in bed gestopt en Simon is op de bank in slaap
gevallen en hij heeft daar maar een deken over gelegd. Dan komen Britt en Johan
thuis.
- Kris : En een fijne avond gehad?
- Britt : Ja, een heerlijke.
- Johan : Echt bedankt dat jullie hebben
opgepast, we hadden het nodig.
- Sabine : Het zijn twee heerlijke
kinderen.
- Johan : Hoe is het met Simon gegaan
vanavond?
- Sabine : Goed, hij is denk ik bijna
beter.
- Britt : Mihriban had gelijk.
- Kris : Mihriban is toch de zus van
Selattin?
- Britt : Ja, dat is onze huisarts.
- Johan : Willen jullie nog wat drinken?
- Kris : Neen, ik denk dat wij maar naar
huis gaan..
- Sabine : Maar ik zou graag nog eens een
andere keer wel iets drinken..
- Britt : Dat lijkt me leuk, bel anders
een keertje..
- Sabine : Zal ik zeker doen..
- Johan : Nogmaals bedankt..
- Kris : Tis niks.. Kom je Sabine, dan
gaan we..
- Wanneer Johan en Britt ze uit hebben
gelaten brengt Johan Simon naar boven..
- Johan : Bedankt voor vanavond..
- Britt : Waarvoor bedankt?! Jij maakte
mijn avond tot een om nooit meer te vergeten..
- Johan begint te blozen : $
- Britt geeft Johan nog een zoen als
dank..
- Britt : Bedankt..
- Britt gaat op de bank zitten terwijl
Johan voor hun een wijntje inschenkt..
- Johan komt bij haar zitten, dat wil
zeggen, gaat heel dicht tegen haar aanzitten..
- Johan : Britt, ga je vaak daarheen?!
- Britt : In het begin wel, en vorig jaar
nadat met Danny heb ik daar avonden zitten denken en huilen..
- Johan : Ik wou dat ik er toen voor je
had kunnen zijn..
- Britt weet nu nie wat ze moet zeggen.
- Johan : Dat ik je er doorheen had
kunnen helpen..
- Britt : Je bent er nu toch?!
- Johan : (in gedachte) Dat zeg jij, je
bent er meer voor mij dan ik ooit voor jou ben geweest..
- Maar dan valt er een stilte.
- Johan breekt na een stilte van ongeveer
3 minuten de stilte.
- Johan : Echt bedankt voor vanavond,
vooral dat op de plek waar we na het eten nog even heen gingen..
- Britt draait haar gezicht naar die van
Johan en geeft hem een innige zoen.
- Britt : Wat dacht je ervan om naar bed
te gaan?!
- Johan ziet de blik in de ogen van Britt
en kan dan ook nie weigeren..
- De volgende ochtend liggen Johan en
Britt nog steeds dicht tegen elkaar aan, alsof ze deze nacht nie bewogen
hebben..
- Johan, die al wakker is ligt nu al meer
dan een kwartier naar Britt te kijken en dan daar geen genoeg van krijgen.. Hij
begint haar nu zachtjes te strelen en geeft haar en zoen, want hij had op de
wekker gezien dat ze eruit moest..
- Op het commissariaat..
- Sofie kijkt op haar horloge als Britt
binnenkomt..
- Sofie : Was het zo gezellig
gisteravond?!
- Britt : Zullen we het erop houden dat
ik wou dat die avond nu nog voort duurde..
- Sofie : Zo..
- Britt : Ik heb je toch al eens vertel
dover die plek waar ik heen ga al sik moet denken..
- Sofie : Met die boom..
- Britt : Jah..
- Sofie : Ben je daar gister met Johan
geweest?!
- Britt knikt en terwijl ze knikt
verschijnt er en glimlach op haar gezicht..
- Britt : Het gevoel wat ik daar had,
hoop ik nooit meer kwijt te raken.
- Sofie : Dan moet je hem houden en
Johan, moet je ook houden.
- Britt : Ik hou ze allebei en niemand
kan Johan van me krijgen of kopen ik hou echt heel veel van hem en hij van mij.
- Sofie : Dat is ook wel aan jullie te
merken.
- Dan komt Nadine aangelopen en hun
gesprek verstoren.
- Nadine : Goedemorgen Dames, ik heb een
zaak voor jullie.
- Britt : Ook goedemorgen.
- Sofie : Wat voorn zaak?
- Nadine : Er hangen waarschijnlijk veel
spijbelende jongeren bij de bibliotheek rond voor hun deur, en dat schrikt veel
mensen af.
- Britt : Gezellig, wat wild u dat er
gaat gebeuren?
- Nadine : Dat jullie er voor gaan zorgen
dat die jongelui weer naar school gaat.
- Britt : Dus, oppakken en mee nemen naar
het commissariaat en dan ook nog een gesprek met hun ouders aan gaan.
- Nadine : Ja dat is goed, hoeveel mensen
heb je nodig?
- Sofie : Hoe groot is die groep?
- Nadine : Ongeveer tien jongeren.
- Sofie : Denk toch wel veertien, voor
als ze een beetje tegen werken.
- Britt : In burger graag.
- Nadine : Oke, voor wanneer?
- Britt : Ik bel wel even met de bieb om
te vragen hoe laat ze er meestal staan.
- Nadine : Dat is goed.
- Als ze dan die middag ongeveer een half
uur eerder naar de bieb rijden, wil Britt eerst nog even met de mensen daar zelf
praten om te weten te komen hoe die er nu eigenlijk over denken, al die jongeren
bij hun voor de deur..
- Britt : Wat doen ze precies hier?!
- Mevrouw : Ze staan hier een beetje te
hangen en roepen nie zulke nette dingen naar voorbijganger..
- Britt : En zijn het telkens dezelfde?!
- Mevrouw : Drie wel, en verder zijn die
andere er nie dagelijks.. Ik denk in totaal dat ze met een stuk of 25
verschillende zijn.
- Sofie : 25?!Britt : Bedankt..
- Die middag als Sofie en Britt doen
alsof ze zelf naar de bieb gaan zien ze ook ineens dat ze er een paar kennen..
Het zijn wat van die vriendjes van Dienke.
- Britt : Ai, dat gaat nog lastig worden.
- Sofie : Ja, wij moeten uit het zicht
blijven en dan de andere maar een beetje in de buurt, wand anders weten ze dat
we van de flikken zijn.
- Britt : Ik zal het aan de andere
doorgeven.
- Britt geeft het door en de eerste groep
komt langzaam aan in de buurt de jongeren gaan er met een paar daar van ruzie
maken en dan komt de rest er ook bij en zo pakken ze het groepje op, het zijn er
vandaag toch al 12 van de 25.
- Dan gaan ze naar het commissariaat.
- Nadine : En?!
- Britt : Het was dus bijna in het
honderd gelopen..
- Nadine : Waarom?!
- Britt : Een paar van die jongeren waren
ook met Dienke, het was dus maar goed dat we dat op tijd zagen..
- Nadine : Wat een geluk..
- Sofie : Zeg dat wel..
- Nadine : Jullie doen wel het verhoor?!
- Britt : Jah.. We hebben er twaalf..
- Nadine : Waren het er zo veel?!
- Sofie : Waarschijnlijk een man of 25..
- Nadine : Dus we hebben ongeveer de
helft..
- Britt : Jah..
- Wanneer Britt en Sofie het verhoor
inkomen herkennen twee jongens hun direct.
- Britt : En waarom doen jullie dit?!
- Herben : Waarom doen wij wat?!
- Sofie : Wij stellen de vragen hier..
- Herben : En daar moet ik mij iets van
aantrekken.
- Britt : Als je een beetje snel weg wild
ja.
- Sofie : Mag ik je identiteit bewijs?
- Herben : Die heb ik niet bij me.
- Sofie : Dat is niet zo mooi, je moet
verplicht een legitimatiebewijs bij je hebben.
- Herben : Ik ben hem vergeten, dat kan
toch gebeuren?
- Sofie : Ja dat kan maar je hebt nu toch
een probleem, schrijf je gegevens maar hier op.
- Herben : Dat zal nie lukken, jullie
hebben net zijn hand zo gedraaid dat ik nu onmogelijk een pen kan vasthouden..
- Sofie : Geef anders maar het nummer van
je ouders, zullen we hen eens bellen...
- Herben : Die wil je nie eens spreken..
- Britt : Kom Sofie, we laten hem hier
wel even afkoelen..
- Sofie en Britt gaan ervan tussen..
- Sofie : Wat een ei..
- Britt : Dienke kan ons misschien wel
verder helpen..
- Sofie : Daar zeg je me wat, maar zou
zet ook willen?!
- Britt : Dat zien we dan wel..
- Na met Dienke gesproken te hebben, moet
Britt weg om Dorien op te gaan halen van school. Wanneer Britt op school komt,
wordt ze door de juf van Dorien geroepen.
- Margriet : Mevrouw Michiels..
- Britt : Wat is er?!
- Margriet : Uw man zou toch komen?!
- Britt : Ik ben bang dat hij dat
vergeten is..
- Margriet : Zou u nu dan even kunnen
komen?!
- Britt : Ja, tuurlijk...
- in het bureau van margriet...
- margriet : Weet u waarvoor u hier zit?
- Britt : Eigenlijk niet neen...
- Margriet : Ik maak me zorgen over
Dorien.
- Britt : Waarom?
- Margriet : Dorien vraagt de laatste
tijd nogal veel aandacht.
- Britt : Ja, dat doet ze thuis ook.
- Margriet : Vind u dat niet vreemd dat,
dat zo opeens is?
- Britt : Wat zou u doen als je 5 jaar
alleen samen hebt gewoond met je moeder en dan komt er ineens een broer en een
vader bij. Dorien heeft 5 jaar lang volop de aandacht gekregen van mij. Maar ik
moet nu de aandacht verdelen over Dorien, Simon en Johan.
- Margriet : Ik begrijp het, maar toch.
- Britt : Wat dan?
- Margriet : Maar Simon, die is er veel
rustiger onder..
- Britt : Ik denk dat dat ook in de
karakters van hun ligt..
- Margriet : Dat zou wel eens kunnen jah..
- Britt : Is er verder nog iets?!
- Margriet : Misschien zou het helpen
om..
- Britt : Om wat te doen?!
- Margriet : Misschien met u dochter iets
samen doen, met twee.. Iets dat zij graag wil..
- Britt : Ik zal het er eens met haar
over hebben..
- Margriet : Dat was het eigenlijk wel
zo'n beetje. Bedankt voor de tijd..
- Britt : Tis niks..
- Britt gaat weer naar buiten en gaat met
Dorien naar huis..
- Dorien : Waarom moest je bij de juf
komen?!
- Britt : Dat je nogal veel aandacht
vraagt, laatst..
- Dorien : Sorry : $
- Britt : Als er iets is, kan je naar mij
komen eh..
- Dorien : Ik weet het..
- Britt : Ik bel naar Nadine en vraag
vrijaf voor vanmiddag.
- Dorien : Waarom?
- Britt : Ik denk dat we wat samen moeten
doen.
- Dorien : Ik vind het veel leuker om wat
te gaan doen als Simon er ook bij is, maar hij is nog steeds ziek.
- Britt : Dan moeten we nog even wachten
maar ben overmorgen wel vrij.
- Dorien : Is Johan dan ook vrij?
- Britt : Ja, Johan is toch altijd in het
weekend vrij, behalve wanneer hij eens wordt opgroepen als hij iemand moet
helpen die is opgepakt.
- Dorien : Nou, dan moeten we hopen dat
Simon zondig weer beter is.
- Britt : Nou, laten we maar snel naar
huis gaan wand Simon wacht dek ik wel op je, hij heeft natuurlijk weer de hele
dag alleen met Live geweest.
- thuis aangekomen...
- Simon : Dorien!! eindelijk!!! (lachend)
- Dorien : Dag Simon! (lachend)
- Britt : Hoe was het nog met hem?
- lieve :
- Lieve : Hij lijkt mij helemaal weer
beter..
- Britt : Dat is mooi..
- Lieve : Hij zat ook maar te wachten op
Dotje..
- Britt : Daar ben ik blij om..
- Lieve : Maar ik moet weer gaan..
- Britt : Bedankt eh..
- Lieve : Tis niks..
- Wanneer Johan die avond thuiskomt, is
hij helemaal verbaasd te zien dat Simon en Dorien aan het spelen zijn.
- Johan loopt naar Britt toe en geeft
haar een kus..
- Johan : Hoi schat.
- Britt : Heeej..
- Johan : Het gaat al duidelijk beter met
Simon..
- Britt : Gelukkig wel..
- Simon : En weet je wat ik vind..
- Britt en Johan kijken hem verbaasd
aan..
- Simon : Ik voel mij helemaal goed.. En
ik heb iets genist de afgelopen dagen.
- Britt en Johan kijken hem vragend aan..
- Simon : Jullie zijn de laatste dagen
zoveel met mij bezig geweest, dat het lijkt alsof jullie elkaar amper hebben
gezien..
- Britt : Eh?! (vragend/verwart..)
- Simon : Geef elkaar nu gewoon eens een
echte kus en nie zo halfbakken.
- Britt en Johan beginnen allebei te
lachen.
- Simon : Kom op.. Doe het dan ook.
- Britt en Johan geven elkaar een innige
kus.
- Britt : Simon, jij wild er zeker nu wel
een echt na die halve van je vader vanochtend.
- Simon : Nee, die mag je houden mam.
- Britt : Wil je hem echt niet?
- Simon : Nee.
- Dorien : Ik wil er wel een van jou mam.
- Britt geeft haar dochter een zoen...
- Dorien : Dank je (lachend)
- ze omhelzen elkaar stevig...
- Dorien : Ik zal niet meer zo veel
aandacht vragen.
- Britt : Dorien, jij mag zoveel aandacht
vragen als je wild, en wat de juf dan zegt maakt mij helemaal niets uit.
- Dorien : Echt niet?
- Britt : Nee, jij bent toch mijn meid,
en ik begrijp het wel hoor.
- Johan snapte er duidelijk minder van,
maar dacht ineens aan het gesprek wat hij met juf margriet zou hebben.
- Johan : Moes jij bij de juf op het
matje komen?
- Britt : Ja, en het was maar beter dat
ik kwam, wand het ging weer eens dat ik Dorien nu weer niet genoeg aandacht zou
geven.
- Johan : Die leerkrachten kunnen ook
niets anders verzinnen?
- Britt : Blijkbaar niet... (mompelend)
- Britt begint te koken...
- Wanneer Dorien doorheeft dat Britt aan
et koken is, gaat ze naar benee..
- Dorien : Mam, waarom kook jij, en nie
Johan?!
- Britt : Hij hoeft dat nie altijd te
doen.. En zo slecht ben ik toch nie..
- Dorien : Beter dan in het begin, maar
goe is anders..
- Britt : En bedankt..
- Dorien : Was geen moeite, en ik denk
dak maar eens verder ga met mijn huiswerk..
- En Dorien rent zowat naar boven..
- Dan komt Johan van het toilet..
- Johan : Wat was dat?!
- Britt :
|