Trouw

Eveline was inmiddels al een stuk groter geworden, ze begon nu langzaam ook een beetje te kruipen. Iets waar Johan en Britt nu wel erg op moesten letten, vooral waar die kleine dondersteen telkens heen ging. Voor je het wist kon je haar niet vinden en zat ze achter de bank of iets.
Simon was helemaal gek met Eveline, maar sinds zeven weken ongeveer was zij niet meer het enige meisje in zijn leven. Liesbeth, heet ze, zijn vriendinnetje. Hij was nu veel bij haar thuis, ook omdat daar vaker geen ouders waren en bij hem was of Britt of Johan er wel, tenminste als Eveline er was.

'Britt, waar heb je die zilverkleurige stropdas gelaten?' 'Ik heb die nergens gelaten. Heb je wel al eens in de kast gekeken?' Het gebeurde nu steeds vaker, nadat Eveline kon kruipen dat een stropdas of iets anders weg was. Zeker als Johan zijn kleren niet al te netjes ophing, trok ze wel eens iets af van de stoel en vond Britt later op de dag een stropdas of iets ergens op een geheel onverklaarbare plek terug in huis. 'Vraag anders je dochter eens, die zal er wel weer mee zijn gaan lopen.' 'Mijn dochter, het is jou dochter hoor. Mijn kinderen leggen altijd alles terug waar ze het hebben gevonden' 'Als je het zo wil zien, van Lancker. Waarom brengt Simon dan niet zijn bekers mee terug naar beneden en laat hij de zakken chips in zijn kamer liggen en kan ik die opruimen?' 'Ga niet weer beginnen hè Michiels.' Het leek inmiddels wel het ochtendritueel te worden in huize van Lancker, dat is het binnenkort, want hun huwelijk staat over drie weken op de stoep. 'Michiels geniet nu nog even van het horen van die naam, dus ik begin nog wel.' Johan moest daarom lachen. 'Mevrouw van Lancker in spe, heb je echt niet mijn stropdas gezien?' Britt loopt naar hem toen en ziet onderweg dat zijn stropdas onder de bank ligt, ze raapt hem op en neemt hem achter d`r rug mee, of eigenlijk stopt ze `m in d`r broek. 'Komt u eens hier meester.' Johan bleef het raar vinden klinken als Britt hem meester noemde. Johan liep naar Britt toe. 'Als jij nu MIJN dochter even wilt halen, die kruipt hier ergens in huis, of eigenlijk nu ongeveer precies achter je, dan zal ik nog wel eens kijken.' Britt draait zich met een glimlach om en dan ziet Johan een stukje van zijn stropdas uit haar broek komen. 'Hela, dat gaat zomaar niet Michiels!' Johan snelt naar Britt en grijpt haar van achter vast. Hij draait haar om en doet alsof hij haar een kus wil geven, maar net voor hun lippen elkaar raken trekt hij zich terug en trekt zijn stropdas uit haar broek.
Johan loopt naar Eveline en geeft haar een kus en kijkt Britt enkel aan. 'Tot vanavond.' 'Dan ben ik er niet Johan, ik ben met Tony weg, dat weet je toch?' 'Meidenavond, hoe kon ik het vergeten. Je nam Eveline toch mee?' Britt knikte nog snel van ja, voor Johan de deur helemaal achter zich dicht trok.

Britt ging met Eveline en Tony de stad in, Britt moest haar jurk nog een keer passen. Er waren namelijk een paar kleine aanpassingen nodig geweest.
'Wow Britt. In die jurk..' Tony kon zich nog herinneren hoe hij eruit zag voor die paar veranderingen, maar dit was zo veel mooier, ze wist niet dat het zoveel verschil zou maken. 'Ik wil Johan echt wel zien als hij jou zo voor het eerst ziet in die jurk. Het kwijl loopt denk ik wel uit zijn mond.' Britt liep voorzichtig naar de spiegel en daarin dacht ze een prinsesje te zien. Ze zag zichzelf er niet in, maar echt een prinsesje.


Morgen was het zo ver, hun trouwdag.
Britt slaapt bij Tony op de boot en Johan is gewoon thuis, waar hij met Eveline is. De hele avond zit hij met haar te spelen. Wel merkt hij dat hij steeds zenuwachtiger wordt. Hij probeert zich de hele tijd in te beelden hoe Britt eruit zal zien, wat voor kleur jurk ze zal dragen. Het liefste wou hij nu eigenlijk samen met Britt zijn, samen deze nacht doorbrengen, samen met Eveline spelen, samen morgen wakker worden. Hij zit dan ook te twijfelen om haar te bellen, hij wil zo graag met haar zijn, maar weet dat ze het zo hadden afgesproken, al heel lang geleden. En bellen mocht alleen in noodgevallen. Is iemand verschrikkelijk missen ook een noodgeval? Waarschijnlijk niet.

De volgende morgen was Johan vroeg wakker, of eigenlijk had hij amper geslapen. Hij was te veel bezig met vandaag. Ook hield Eveline hem redelijk uit zijn slaap, het leek alsof ze merkte dat er iets spannends stond te gebeuren en ook was dit haar eerste nacht zonder Britt, misschien had ze dat gemerkt. Johan had het wel gemerkt, het was zo lang geleden dat hij een nacht zonder Britt was geweest. Hij miste haar warmte, hij miste haar in het geheel. Hij wist eigenlijk niet dat het zo erg was. Wat dan als hij een paar dagen op zakenreis zou moeten? 'Niet aan denken, vandaag mag je maar aan een ding denken of eigenlijk iemand.' En direct zaten zijn gedachtes bij Britt. Zou ze al wakker zijn? Zou zij wel lekker hebben geslapen? Zou ze nu ook aan hem denken?
Johan keek bij Eveline en zag dat die al wakker was, hij pakte haar uit d`r bedje en toen hij de kast opende waar haar kleertjes hingen, zag hij een mooi wit jurkje hangen. 'Zo kleine meid, heeft mama die voor jou gekocht?' Johan bewonderde het jurkje en beeldde het zich een aantal maten groter in en creëerden zou een beeld van hoe Britt er mogelijk uit zou kunnen zien. Zelf had hij speciaal voor vandaag een pak gekocht of eigenlijk helemaal op maat laten maken, hij wou dat ze kon zien dat hij niet gewoon zomaar een pak had, dat hij ook naar zijn werk had. Nee, ze moest zien dat het echt een heel speciaal pak was.
Bij het passen en ophalen gister voelde het pak heel fijn aan en de stof beviel hem wel. Hij haalde een mooie rode stropdas tevoorschijn. Die had hij wel goed opgeborgen, stel dat Eveline ermee vandoor zou gaan. Daar moest hij niet aan denken. Ook had hij een bruidboeket gehaald en hoog weggezet. Die dondersteen leek overval bij te kunnen waar ze juist net niet bij mocht. Normaal maakte hem dat niet uit, maar gisteren en vandaag benauwde hem dat.
Britt werd langzaam wakker deze morgen, ze had er vannacht wel van genoten eens door te kunnen slapen, niet wakker te worden van Eveline. Alleen miste ze wel de warmte van Johan, dat moest ze toegeven. Ze miste ook Eveline wel, maar niet het gehuil. Dat was wel een lekker een nachtje zonder.

Britt had zich gedouchte en nam een goed ontbijt, ze kon zich nog herinneren dat ze toen ze met Mark trouwde niet echt goed had ontbeten en halverwege de dag enorm veel honger had, nu wou ze dat voorkomen. Ze was ontspannen en vrij relaxed. 'Tony, hoe laat is het?' 'Het is half negen.' 'Kan je zo even de rits voor me sluiten, alsjeblief?' En Britt liep al in de richting van Tony. 'Britt, echt je ziet er fantastisch uit.' Britt zag Tony stralen. 'Hoe laat komt Johan eigenlijk?' 'Ik weet het niet Britt.'
Een paar minuten later werd er op de deur geklopt, Britt`s hart leek even stil te staan. Maar was teleurgesteld toen ze zag dat het enkel de visagist was die aanklopte.

Johan was bijna klaar. Hij moest zijn stropdas nog recht doen en Eveline d`r haartjes borstelen en hij kon op weg naar Britt, om haar op te gaan halen. Al moest hij nog wel op de chauffeur wachten. Dat was zijn broer, Maarten. Ongeveer vijf minuten later ging de bel en Johan opende opgewonden de deur, met Eveline in zijn armen. 'Johan' sprak Maarten verbaasd. 'Wow, wat zie je er goed uit. En Eveline, heb je dat voor haar gekocht?' 'Neen, Britt heeft dat uitgezocht. Is het niet mooi?' 'Prachtig zelfs.' Maarten nam Eveline over van Johan. 'Eveline, kijk nog eens goed naar je vader, dit is waarschijnlijk de enige keer in je leven dat je hem zo zenuwachtig ziet. Johan, waar is Simon trouwens?' Die wou bij Liesbeth slapen. En hij zou naar Karen komen. Ik zal hem dadelijk wel zien. Karen heeft ook zijn pak.' 'Ben je er klaar voor?' Johan pakt het bruidsboeket en loopt naar de deur. 'Nu wel, hoop ik.'

Maarten laat Johan instappen en zet Eveline bij hem op schoot. Maarten speelt zijn rol als chauffeur erg serieus. 'Britt is op de boot bij Tony toch?' 'Britt is op de boot, ja.' Maarten hoort de spanning in de stem van zijn broer. 'Hey kleintje, laat je niet kennen man, dit is de mooiste dag van je leven.' 'Maarten, speel nu maar chauffeur.' 'Komt in orde baas, maar zo ken ik je weer.'

Bij de boot stond Tony buiten op het dek te genieten van de ochtendzon terwijl Britt binnen zat, zenuwachtig te zijn en in spanning zat te wachten tot Johan zou komen. Tony kwam naar binnen. 'Maak je borst maar nat Michiels, hier is je aanstaande. Of eigenlijk hij komt nu aangereden.' Britt stond voorzichtig op. 'Zit alles goed Tony?' 'Alles zit perfect Britt. Het enige dat je moet onthouden is dat je straks "JA" moet zeggen.' 'Dat zal wel lukken.' Tony liep weer naar buiten en zag hoe Maarten Eveline van Johan aanpakte. Die inmiddels al een roosje uit het bruidsboeket zichzelf had toegeëigend. Johan stapte de auto uit en Tony was verbaasd over hoe Johan eruit zag. Zo'n mooi pak hij had, die hij snel glad trok. Hij pakte het bruidsboeket en liep langzaam naar de boot. 'Zal ik ze voor je halen?' vroeg Tony, toen Johan het dek op 2 meter naderde. Johan knikte. Tony liep naar binnen en kwam met Britt naar buiten. Ze vroeg enkel Britt nog wel te even te wachten. 'Johan, klaar?' Tony zag dat Johan ongeveer zeven doden stond te sterven. 'Britt, kom maar.' Britt stapte voorzichtig over de drempel en Johan kon de eerste seconde niets anders doen dan kijken. Ze was zo mooi. Zelfs in zijn gedachte was ze niet zo mooi.
Nu stak hij zijn hand toe om haar te helpen, die ze aanpakte en zo de wal opklom. Johan keek nog een keer op naar Britt. 'Wow, je bent prachtig Britt.' Maarten stond op de achtergrond met Eveline in de armen mee te genieten, net zoals Tony vanaf het dek stond te genieten. Johan gaf Britt een voorzichtige kus op de mond. 'Kom je mee?' vroeg Johan, toen hij haar het bruidsboeket gaf. Direct daarna wees hij naar Eveline, die nog bij Maarten was.
Samen liepen ze hand in hand naar de auto. Britt nam Eveline van Maarten over. 'Wat ziet ze er prachtig uit Johan.' Direct daarna fluisterde Britt 'Alleen niet half zo mooi als jij eruit ziet.'
Britt stapte voorzichtig in de auto en nam Eveline op schoot, Johan volgde haar en kwam naast haar zitten. In de auto pakte hij haar hand vast. Hij bracht haar hand naar zijn mond en gaf er een kus op.
Maarten die net in zijn achteruitkijkspiegel keek 'Hela, klein broertje, bewaar dat voor later.' 'Maarten, kan jij niet beter gewoon op de weg letten.' Britt en Johan kijken elkaar hevig verliefd aan. Ze vergaten even helemaal dat Eveline nog tussen hun zit als ze naar elkaar buigen om elkaar nog een zoen te geven.


Nu kon het feest beginnen, ze hadden elkaar het ja-woord gegeven. En langzaam startte op de achtergrond de muziek voor de openingsdans. Johan nam Britt bij de hand en begeleidde haar naar het midden van de dansvloer waar hij haar rechter hand in zijn linker nam en zijn andere hand op haar onderrug legde. Britt legde haar andere arm in de nek van Johan. Samen startte ze de dans, maar ze kwamen steeds dichter tegen elkaar aandansen. Ze keken elkaar hevig verliefd in de ogen en op een zeker moment kwam Britt haar hand op de borst van Johan te liggen en vonden hun voorhoofden elkaar. Ze begonnen steeds intiemer te dansen. Britt legde haar kin op zijn schouder en gaf hem een klein kusje in zijn nek, wat waarschijnlijk niemand zag. 'Kunnen we zo niet gewoon deze zaal uitdansen, tot onder de sterrenhemel?' vroeg Britt stilletjes en geheel in de zevende hemel. 'Ik zou niets liever willen.' Beide wisten ze ook wel dat het niet kon. Het nummer kwam ten einde en ze zochten beide een nieuwe danspartner voor het volgend nummer.
Britt liep direct naar Simon toe, die het een eer vond dat ze hem koos. Samen met Britt danste hij op een iets minder slow nummer als dat het openingsnummer was en Johan koos als danspartner voor Tony. Met z'n vieren danste ze rustig naar het volgende nummer, het werd steeds drukker op de dansvloer.
Britt was op zoek naar Johan. Ze zag hem een beetje in een afgelegen hoekje staan, met Eveline op zijn arm. Simon en Liesbeth stonden naast hem. 'Hey mam' werd Britt begroet door Simon. 'Hey Simon en Liesbeth. Wat leuk dat je ook bent gekomen.' 'Ik wou dat niet missen hoor. En ik moet zeggen dat het heel mooi was.' Britt en Johan keken elkaar dolgelukkig aan. 'Dank je.' Simon nam Liesbeth bij de hand en trok haar mee terug de dansvloer op, waar ze samen begonnen te schuifelen.
Britt kwam naast Johan staan en wreef over de wang van Eveline, vervolgens over die van Johan. 'En mevrouw van Lancker?' Britt moest wel even wennen dat ze een "van Lancker" was. Britt legde haar hand achter zijn rug langs en liet die voorzichtig naar zijn billen glijden, wat niemand kon zien aangezien ze met hun rug tegen de muur stonden. 'Ja, meester?' 'Mag ik deze dans van jullie twee dames?' Britt liep samen met Johan naar de dansvloer.
Johan liet Eveline op zijn arm en Britt kwam dicht tegen Johan aanstaan. Eveline zat en een beetje tussen. Tony die dat zag, liep naar hun toe. 'Ik neem Eveline anders wel even, kunnen jullie rustig verder dansen en kan ze vast aan mij wennen.' Tony had namelijk voorgesteld vanavond op Eveline te passen, tijdens hun huwelijksnacht. Johan gaf Eveline aan Tony en direct kroop hij dicht tegen Britt aan. Hij legde zijn armen rond haar middel, precies wat Britt deed rond zijn nek. Maar nu legde ze niet haar hoofd op zijn schouder, neen, nu gaf ze hem een passionele kus.

Tony die met Eveline stond te kijken naar Britt en Johan zei tegen Eveline 'Zie je ouders nu bezig, zo verliefd.' De rest van het team verzamelde zich nu bij Tony en Eveline. 'Oppas Tony?' 'Zelfs vrijwillig aangeboden Ben.' 'Je geeft de tortelduifjes vrij spel vannacht?' 'Volgens mij is daar geen vannacht voor nodig hoor Ben.' En Nadine wees in de richting van Britt en Johan. 'Zie ze nu toch.' Het hele team keek ontroerd naar de "dans" van Britt en Johan. Die nog steeds elkaar zoende en langzaam zagen ze ook de handen van Johan iets meer naar beneden zakken, naar Britt d`r billen. 'Die hebben enkel nog oog voor elkaar vanavond.' Concludeerde Sofie wijs.


Tegen half drie waren de laatste gasten weg en gingen Johan en Britt op weg naar de bruidssuite, maar Britt mocht de kamer niet in, niet voor ze door Johan over de drempel was gedragen. Johan legde haar voorzichtig op bed neer. En gaf daar direct gevolgd daarop een passionele zoen.

'Laat me je helpen' stelde Johan voor toen hij Britt bezig zag om haar jurk los te krijgen. Johan gaf Britt eerst een paar kussen in de nek voor hij rustig haar rits losmaakte. Johan hielp haar verder met het uittrekken van de jurk en legde hem daarna netjes op bed. Terwijl Johan naar de badkamer liep om een bad vol te laten lopen kwam Britt achter hem staan. Hij stond voor een spiegel, dus zag haar al aankomen, maar zo kon Britt ook zien hoe ze zijn stropdas vanachter los kon krijgen. Ze begon hem ook langzaam van zijn kleren te ontdoen. Het ging dan wel vrij lastig van waar ze stond, maar Johan loste dat vrij snel op door zich om te draaien, alvorens ze verder kon gaan kreeg ze eerst een kus van hem.
Samen gingen ze in bad zitten, met een fles champagne, die eerst alleen in de glazen ging, maar al snel ging dat over Britt heen.

`s Morgens kregen ze een champagneontbijt. Britt lag nog lekker in de armen van Johan te slapen toen ze op de deur klopte om het ontbijt binnen te brengen. Johan gaf het seintje dat ze binnen konden komen en ze zetten alles netjes neer en vertrokken zonder blikken of blozen weer. Ze zullen dit vast wel vaker gezien hebben, dacht Johan direct.
Johan had nog helemaal geen zin in ontbijt, van Britt had hij geen idee, want die lag nog heerlijk te slapen. Johan legde net als toen ze zwanger was zijn hand op haar buik en wreef daar voorzichtig over. Hij vond het aan de ene kant wel jammer dat het nu een plat, strak getraind buikje was waar hij over wreef. Het voelde zo anders. Maar hij was zo blij met het feit dat hij nu met Britt, zijn vrouw, in bed lag. Ze waren nu man en vrouw. Hij dacht nu terug aan hun eerste ontmoeting, op het commissariaat. Hij moest er nu om lachen, hoe ze hem toen eigenlijk te kak zette. Op dat moment niet, op dat moment durfde hij ook niet te dromen dat zij ooit zijn vrouw zou worden. Nu maakte hij in zijn gedachten een sprong verder, naar gisteren. De dag waarop ze zijn vrouw werd, maar die gedachten gingen wel meteen gepaard met die van vannacht. Hij genoot er nu nog van na.

Britt werd langzaam wakker en draaide zich om naar Johan. 'Ben je al lang wakker?' 'Lang genoeg om naar mijn vrouw te kunnen kijken.' 'Je vrouw, hè?' zei Britt terwijl ze hem diep in de ogen keek en door zijn haar wreef. 'Mijn vrouw, ja. Ken je haar? Ze is fantastisch, echt.' 'Dat zal wel.' 'Het is echt zo, ik zal je anders eens voorstellen.' Britt gaf Johan een innige zoen. 'Doe maar niet, dadelijk word ik jaloers.'

Ze hadden die middag Tony gebeld om te vragen of ze in plaats van `s middags toevallig niet tot `s avonds nog op Eveline kon passen. Tony vond dat geen probleem, het was heel leuk met Eveline.
Britt en Johan gingen samen naar het strand toe, even uitwaaien. Even weer tot henzelf komen, gister was een fantastische dag, maar wel erg zwaar. Samen liepen ze omarmd een heel stuk, ze konden het alleen niet laten hun handen op elkaar billen te laten rusten, alhoewel ze ze niet echt lieten rusten, maar eerder voorzichtige en liefdevolle wrijvende bewegingen maakte. Ze genoten ervan om zo even samen over het strand te lopen, het even alleen zijn. En misschien het op zich laten inwerken dat ze nu man en vrouw zijn.

Op de terugweg naar huis lag de hele tijd Britt haar hand op Johan z'n been. Af en toe kneep ze er even in of wreef ze hem heen en weer. En af en toe legde Johan ook even zijn hand op haar been. Britt dacht dat haar zwangerschap hun al veel intiemer had gemaakt, maar zoals ze het nu voelde, heeft hun huwelijk hun nog intiemer gemaakt, ze lijken steeds meer naar elkaar toe te groeien, normaal zou je denken dat je op een gegeven moment niet meer verder kan groeien, maar bij hun bleef het doorgroeien. Ook Johan voelde dat hun huwelijk hen nog dichter bij elkaar heeft gebracht. Hij was daar zo blij om. Het maakte hem nog gelukkiger als dat hij al was.

Laat in de avond kwamen ze bij Tony om Eveline op te halen, ze wisten ook al van Tony dat Simon weer bij Liesbeth bleef slapen. Die was de laatste tijd meer daar als dat hij thuis was.
Ze klopte op de deur van de boot. Tony kwam met Eveline in de armen de deur openen. 'Kijk eens Eveline, wie we daar hebben. Papa en mama.' Tony gaf Eveline aan Britt, die meteen zachtjes over haar wangetje wreef. Johan kietelde haar op d`r buikje en zo hadden ze beide weer even Eveline haar aandacht gehad. Britt liep met Eveline in haar armen naar binnen. 'En hebben jullie het vandaag nog lekker gehad?' 'Het was heerlijk op het strand Tony. Ik hoop niet dat je al te veel last hebt gehad van Eveline.' 'Eveline is een schat. Beetje ondeugend, dat is alles.' Britt ging op de sofa zitten en Johan kwam naast haar zitten. 'Bedankt Tony, dat je op Eveline wou passen.' 'Dat is geen probleem, ik deed het graag.'
Na ongeveer nog een uurtje te hebben zitten kletsen gingen Britt, Eveline en Johan weer op huis aan. 'Bedankt hè Tony.' 'Het was niets.'

 

Einde

 

Geschreven door Uijtje

 

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©