Vakantie

De tijd begint al te dringen. Nog maar twee dagen en Britt en Johan hebben beide vakantie.

Britt : Wat heerlijk, donderdag vertrek ik samen met Johan en de kinderen naar Terschelling.
Sofie : Terschelling?!
Britt : Ja, Johan heeft mij ooit eens verteld, toen hij nog die advocaat was waar ik mot mee had, dat hij 's zomers op vakantie ging naar Terschelling en dat dat daar best wel meeviel. En nu was ik wel nieuwsgierig wat er daar zo te beleven valt.
Sofie : Gezellig samen wandelen. Hand in hand en dan varen naar de overkant..
Britt : Sofie!! We gaan gewoon eventjes weg. De kinderen hebben een paar dagen vrij en Johan en ik ook. Volgende week dinsdag ben ik hier weer gewoon. Dus je zal mij niet lang missen.
Sofie : Niet lang, neen. Maar met wie moet ik werken,. Juist. Bruno is ook weg, dus Nick blijft over. 
Britt : Geniet er gewoon van. Want dat ga ik daar zeker doen.

Die donderdag morgen.
Britt : Johan!
Johan : Wat is er?
Britt : We gaan kamperen? Dat had je niet verteld..
Johan : Ik zou alles regelen. En als ik met Simon ga, kamperen we altijd. Dus nu ook. Alleen een klein probleempje. Ik zie net dat mijn zoon me weer eens te slim af is. Hij heeft de grote tweepersoonstent gepakt. Nu hebben wij een kleine tweepersoons, of eigenlijk is het meer een eenpersoonstent.
Britt : Gezellig.. (beetje mokkend) 

Britt loopt weg om een beetje rond te kijken.
Johan : Waar ga je heen, we moeten onze tent nog opzetten.
Britt : Jij was de kampeerder. Ik ga eens rondkijken.
Johan : Dat kan ook na het bouwen van de tent, dan laat ik je hier wel iets zien.
Britt : Ik kijk dan wel toe hoe jij die tent bouwt. Ik vind dat leuk om te zien, denk ik.
Johan : Ik heb meer talent dan mijn zoon.
En Johan wijst naar Simon die de tent al bijna heeft staan.
Johan : Ik weet zelfs dat ik eerder klaar ben.

Maar binnen drie minuten heeft Simon de tent voor hem en Dorien al klaar en is Johan nog bezig.
Britt : Ik zie het. Je zoon is je te slim af.
Britt loopt naar Johan toe en geeft hem een zoen.
Britt : Laat mij dan maar helpen..
Britt pakt een paar van die tentstokken en doet Johan versteld staan hoe snel ze het een en ander in elkaar zet.

Ondertussen is Johan de tassen aan het halen en als hij terugkomt, ziet hij de tent staan, alleen ziet hij Britt niet meer. Tot hij de rits van de tent opent en daar Britt ziet zitten. 
Britt : Dit is best gezellig (lachend)

Johan haalt opgelucht adem...

Johan : Oef, ik dacht al dat je het niets vond. (glimlachend) 
Britt : Dat heb je mij niet horen zeggen. 
Johan : Ach, maakt het uit.
Britt : Vakantie is nu wel even lekker. En misschien ook wel even handig, want ik kon mijn mond al bijna niet meer houden.
Johan : Hoe bedoel je?
Britt : Nadine, ze is zwanger en ik ben daarachter gekomen, alleen weet de rest het nog niet en ik houdt het nu al een paar weken stil..
Johan : Maar dat is toch geweldig nieuws?
Britt : Zo leuk zelfs, dat het nu wel erg moeilijk is om mijn mond te houden.
Johan : Dat kan ik begrijpen.
Britt : Maar laten we nu maar daarover stoppen en vooral niet aan werk denken.
Johan : Helemaal mee eens.
Johan geeft Britt een kus.

Samen gaan ze naar buiten en gaan eens even kijken in de tent van de kinderen.
Dorien : Mam, waarom hebben wij dit nog nooit gedaan?
Britt haalt haar schouders op.
Simon : En nu doen we het met z'n alle.
Dorien : Echt leuk.
Johan : Gelukkig maar.
Simon : Pap, heb je onze spullen?
Johan : Ze staan in de auto. Zullen we ze even halen?
Dorien : Dat kunnen Simon en ik ook wel. En daarna gaan we zwemmen..
Britt : Zwemmen?
Simon : Jah, dan kunnen jullie in die tijd de tent opzetten, want papa kan dat niet zo goed.
Britt : Waarom heb je dat niet eerder verteld. Hij was aan het opscheppen en nu heb ik de tent in elkaar gezet.
Dorien : Kan je dat dan?
Britt : Vroeger ben ik ook wel eens wezen kamperen hoor.
Johan : Simon, waarom heb je dat nu verteld!?
Simon : Maar de tent staat al.. Dus nu maakt het niet uit, tenzij Dorien en ik nu zeggen dat hij te dicht op die van ons staat. Mag je hem verplaatsen.
Britt : En dan zullen we toekijken.
Johan : Jullie, stelletje...
Simon : Kinderen. Inderdaad.

Later op de dag zijn Simon en Dorien aan het zwemmen en zijn Britt en Johan de buurt een beetje aan het verkennen. Dat wil zeggen ze lopen een beetje rond langs het water, want ze willen de kinderen niet uit het oog verliezen. 
Johan : Zie die twee nu samen..
Britt : Lekker aan het zwemmen. 
Johan pakt de hand van Britt en samen lopen ze verder.
Britt : Kunnen wij zo ook niet gaan zwemmen?
Johan : Waarin? Ik heb geen zwemspullen bij..
Britt : Terwijl je mij had gezegd dat ik het mee moest nemen..
Johan kijkt schuldig.
Britt : Pak je zwemspullen nu maar gewoon, of kan je niet ook al niet zwemmen?!
Johan : Ik kan wel zwemmen, maar dat water, dat is zo kauwt.
Britt : Aansteller.
Johan : Dat zullen we nog wel eens zien.
Britt : Let jij op de kinderen,m dan ga ik mijn zwemspullen aantrekken en dan kan ik daarna op de kinderen letten en jij je zwemspullen aandoen.
Johan : Ja dat is goed. 
Maar net op het moment als Britt terugkomt in haar badkleding, ziet ze dat Johan wel erg dicht langs de waterkant staat. Ze loop zo stil mogelijk in de richting van Johan en weet precies hoe ze het gaat aanpakken. 

Als Britt op iets meer dan een halve meter van Johan is genaderd. Springt ze op zijn rug, waardoor hij in het water valt.
Britt : Het is toch ook weer niet zo koud.
Johan blijft even onder water, maar dan ineens schrikt Britt zich rot, ze wordt aan haar voeten onderwater getrokken. 

Onderwater krijgt ze een passionele zoen... 
Dan komen ze weer boven water.
Britt : Gevaarlijk mens. (lachend)
Johan : Moet jij zeggen.
Britt : Dat doe ik toch ook.

Dan komen Dorien en Simon er ineens aan.
Simon : Dorien ik vind dat zo gemeen, ik mag nooit mijn kleren aan als ik ga zwemmen, en nu doet hij het zelf.
Dorien : Dat doen ouders altijd, wij mogen het niet en zij doen het. 
Britt : Daarvoor zijn we ouders.
Simon en Dorien hadden niet door dat Britt alles had gehoord.
Britt : En dat je vader met zijn kleren zwemt, is mijn schuld Simon, ik heb hem erin gegooid.
Simon : Waarom heb ik dat nu weer net niet gezien, het enige leuke moment van de dag zie ik niet.
Dorien : Het enige leuke moment?
Simon : Ik had het wel willen zien, jij dan niet?
Dorien : Ik denk dat we het nog wel te zien krijgen?
Johan komt nu ook binnen gehoor afstand.
Johan : Wat te zien krijgen?
Britt : Hoe jij een tent opzet 
Britt knipoogt naar de kinderen waardoor hun begrijpen dat de kans zeker bestaat dat ze het nog eens te zien krijgen.
Johan : Ik vrees niet eerder dan de volgende keer dat we gaan kamperen.

Britt neemt vanuit het water een duik in de richting van Johan en de kinderen hebben geen zin om dit schouwspel te bekijken en besluiten om zelf ook maar weer te gaan zwemmen, en een aardig stukje bij hun uit de buurt.
Johan : Britt, wat heb je?
Britt : Ik heb vakantie..
Johan : Maar dat bedoel ik niet.
Britt : Als je hier komt laat ik je zien wat ik heb.
Johan : Ik kijk wel uit.
Britt : Dan niet. Dan moet ik maar een andere man zoeken. En die zijn hier genoeg.
Johan : Ik zei dat ik wel uitkijk naar wat je hebt...
Britt : Zo gemakkelijk kom je daar niet vanaf, van Lancker..
Johan zwemt in de richting van Britt, maar Britt zwemt net zo hard weer weg. 
Johan zwemt ook hard achter Britt aan, maar hij gaat het niet van Britt winnen, wand Britt is veel sneller als hij. Britt besluit dan maar na een stukje gezwommen te hebben te stoppen, zo kan Johan bij Britt komen.
Johan : Wat kan jij snel zwemmen, ik wist niet dat jullie ook achter de criminele aan moeten zwemmen.
Britt : Nee, dat is ook niet nodig, alleen maar vrienden plagen.
Johan : Laten we maar weer terug zwemmen, ik zie de kinderen namelijk nergens meer. 
Britt : Die redde zich wel even zonder ons, alhoewel....
Britt zet het weer even op het zwemmen.
Johan : Britt!! Wacht, ik geef het op..
Britt : En dat noemt zich een kerel.. 
Johan : Ik heb nooit gezegd dat ik een kerel was. Ik ben..
Britt : Op vakantie. En verlies het van je lief.
Johan : En nu is het leuk geweest. Kom hier.
Johan zwemt rustig naar Britt toe, ook al is ze maar een paar meter verder.
En als hij haar dan bij de arm heeft, trekt hij haar naar zich toe.
Johan : Ik weet al wat ik ben... Ik ben verzwakt door de liefde...
Johan geeft Britt een kus. 
Britt : Daar kan ik wel genoegen mee nemen.
Johan : Daar ben ik blij om, maar ik hou echt heel veel van jou.
Britt : Ik ook van jou, mijn schat.

Dan zwemmen ze rustig naar de kant toe. Dorien en Simon komen nu ook weer in het zicht van hun ouders en die vinden dat toch een stuk prettiger. 
Na een paar uurtjes gezwommen te hebben, besluiten ze eruit te gaan, omdat het nu toch wel wat frisser begint te worden...

Johan : En nu heb ik een verassing. (glimlachend)

Simon wenkt Dorien en die sluipen stilletjes weg... Britt merkt het zelfs niet eens...

Johan grijpt Britt bij haar hand en neemt haar mee naar een afgelegen stukje... 
Britt : Wat ben je van plan?
Johan : Dat merk je vanzelf.
Britt : Moeten we de kinderen niet te lang alleen laten?
Johan : Die zijn wel groot, die kunnen wel even samen blijven.
Britt : Heel even maar.
Johan : Ik wilde je dit geven.
Johan geeft Britt dan een innige kus. 
Britt : Is dat alles ? (plagend)
Johan : Wat dacht je ? (terugplagend)

Johan trekt Britt nog verder weg en blijft haar zoenen...

Britt : Waar gaan we eigenlijk heen ? (nieuwsgierig) 
Johan : Dat ga ik niet vertellen.
Britt : Het kan in ieder geval niet ver zijn, anders lig je weer in het water.
Johan : We zijn er al bijna.

Dan komen ze bij een open veldje daar staat een mooie rieten mand en ook de kinderen.
Britt : Picknicken?
Johan : helemaal goed. 
Britt geeft Johan een innige zoen...

Britt : Picknicken doe ik zo graag. (lachend)
Johan : Dat weet ik, Dorien heeft me dat verteld. (glimlachend) 
Dan gaan ze met zijn alle eten. Het is hartstikke gezellig, wanneer ze klaar zijn met eten en alles hebben opgeruimd gaan ze weer naar de tent. De mensen die op dat veld staan zijn bezig met een kampvuur te maken voor vanavond, zodat iedereen er om kan zitten.

Die avond om 8 uur gaat het kampvuur dan aan en iedereen van het veld zit er bij en de kinderen houden spekjes aan een stok in het vuur, dat lijkt dan een beetje op een marshmallow. 
Britt : ik heb een idee. (fluisterend tegen Johan)

Britt staat op en trekt hem mee naar hun tent... Eenmaal binnen begint ze hem te zoenen... 
Buiten hebben de kinderen het wel naar hun zin, zoals elk kind maken ze snel vriendjes en vriendinnetjes. Dorien en Simon hebben niet eens in de gaten dat hun ouders er vandoor zijn gegaan. 

Ondertussen in de tent... 
Britt en Johan liggen op hun luchtbed.
Britt : Ik ben nu al moe.
Johan : dat komt door de frisse lucht, stadsmens.
Britt : Wou jij zeggen dat jij geen stadsmens was?
Johan : Natuurlijk ben ik dat wel, maar ik ben vaak wezen kamperen, veel leuker dan in een huisje zitten. 
Britt : Misschien wel, maar een hele dag in bed liggen heeft ook zijn charmes. (plagend)
Johan : Natuurlijk, maar dit is nog wat leuker (glimlachend)

Plots wordt de tent opengedaan door de kinderen...

Britt : Ja, wat scheelt er ? (lachend) 
Dorien : Waarom liggen jullie nu al op bed, het is pas halfnegen.
Britt : Ik ben een beetje moe van de buitenlucht.
Dorien : Je bent ongezellig, mam.
Simon : Komen jullie niet nog gezellig naar buiten?
Johan : Nou oke dan.
Johan gaat rechtop zitten en gaat de tent uit, maar Britt blijft liggen. Dorien Pikt dat niet en kruit de tent in en begint haar moeder te kietelen.
Britt : Dorien, stoppen.
Dorien : Dan moet jij uit bed komen. 
Britt : Al goed, al goed ! (lachend)

Ook Britt kruipt de tent uit en samen met de kinderen gaan ze weer rond het vuur zitten... Britt leunt ontspannen tegen Johan aan... Tot ze een sms-je krijgt...

Britt : Neen, he. (zuchtend)
Johan : Wat ?
Britt : Nadine smst me om te vragen of ik zin had in een zaak...

Britt smst onmiddellijk terug : 'NEEN!'

Na een paar minuten krijgt ze weer een smsje...

Britt : Ha, ze deed het maar om te lachen. Geluk voor haar ... (lachend)
Johan : Ze zou eens moeten proberen om je terug naar Gent te halen voor je vakantie om is.
Britt : Ik wil dat ook niet.
Dan is het al snel tien uur en Moeten de kinderen van Britt toch echt naar bed toe, natuurlijk willen ze niet, maar Britt is onverbiddelijk en daarom gaan ze naar hun tent toe.
Wanneer Britt en Johan anderhalf uur later naar hun tent gaan om te slapen, is het alles behalve stil bij Dorien en Simon.
Britt rits de tent open en de twee schrikken wanneer ze Britt zien.

Jullie gaan nu echt slapen, het is al halftwaalf geweest.
Dorien : Ja, mam.
Simon : Is goed mama.
Britt geeft de kinderen een kus en verdwijnt dan naar haar eigen tent.
Johan : Je bent toch niet boos geworden?
Britt : Nee, gewoon gezegd dat ze nu echt moeten slapen, maar ze waren wel geschrokken toen ze mij zagen.

Een uur later liggen Britt en Johan al te slapen. Simon slaap, maar Dorien niet, die licht bang op haar luchtbed te luisteren naar alle nachtgeluiden en ze vind dat doodeng. Dorien besluit nu maar naar haar moeder te gaan. Dorien verlaat de tent en gaan naar de kleine tent toe. Johan wordt wakker en ziet Dorien staan.
Johan : Wat is er Dorien?
Dorien : Ik ben zo bang, Pap.
Johan : Kom maar even hier er bij liggen en vertel maar wat er aan de hand is.
Dorien kruipt nu ook op het luchtbed en maakt zo ook haar moeder wakker.
Britt : Wat is er schat?
Dorien : Ik wil naar huis.
Britt : Waarom?
Dorien : Het is hier eng.
Johan : Wat vind je eng Dorien?
Dorien : Al die geluiden, ik ben bang. Mag ik bij jullie blijven.
Britt : Ja, dat mag wel, maar het bed is een beetje klein.
Dorien : Ik blijf wel stil liggen.
Britt : Johan, wil jij anders bij Simon in de tent gaan slapen, ik val nu al bijna van het bed af.
Johan : Dat is goed.
Dorien : Ik wil bij pappa blijven.
Britt : Dan ga ik bij Simon slapen.
Britt staat op en gaat naar de grote tent en kruipt in het bed van Dorien en iedereen gaat nu slapen. 
De volgende ochtend maakt Johan Britt met een zoen wakker... De kinderen zijn al heerlijk in het meer aan het zwemmen...

Britt: Hmmmm (Britt zoent Johan innig terug)
Johan: Goedemiddag schone slaapster (glimlachend)
Britt: Hoeveel uur is het dan, als je al middag zegt ? (verwonderd) 
Johan : Het is al 11 uur.
Britt : Zo laat al.
Johan : Ja, en jij hebt vast en zeker veel beter dan mij geslapen.
Britt : Hoezo?
Johan : Dorien was doodsbang, ze heeft me de hele nacht vastgehouden en ik moest dat ook doen, ik denk niet dat die nog alleen gaat slapen.
Britt : Dan moet ze maar bij ons blijven, als wij met Dorien in deze tent gaan. Hier kan ons luchtbed en Doriens luchtbed naast elkaar en Simon dan alleen in de kleine tent.
Johan : Ja dat is goed. Simon was nogal verbaasd vanochtend om jou te zien.
Britt : Waar zijn ze eigelijk?
Johan : Met de buren mee zwemmen.
Britt : Heb jij nog een verlaat ontbeid voor mij?
Johan : Ja, dat heb ik.
Britt : Dan ga ik me nu even opfrissen en na een ontbijtje zullen we de tenten maar in orde maken.
Johan : Ja, dat is een goed idee. 
Britt: Mag ik vragen wat het ontbijt is ?
Johan: Zal je wel zien (gemeen)

Na 10 minuten...

Johan: Alstublieft ! 
Britt : Lekker Italiaanse bol.
Johan : Als je niet zo lang had blijven doorslapen dan had je een warme gehad, maar nu is hij al weer afgekoeld.
Britt : Dat geeft niets.

Britt eet haar ontbijt op en dan beginnen ze met hun spullen en de spullen van Simon te verhuizen. Na een uur komen de kinderen weer terug van het zwemmen.
Simon : Uitgeslapen mam?
Britt : Helemaal, gaan jullie je aankleden?
Dorien en Simon rennen meteen de grote tent in en Simon komt al heel snel boos naar buiten.

Simon : Waarom hebben jullie de tent in genomen?
Johan : Omdat wij met zijn 3e in de grote tent gaan en jij mag alleen in de kleine.
Simon : Mag Dorien niet bij mij in de tent?
Britt : Dorien is het nog niet zo gewend en ze is een beetje bang en daarom komt ze bij ons in de tent, en de andere tent was te klein om 3 luchtbedden naast elkaar te leggen. 
Simon: Ah, dan is het goed (glimlachend) 
Dan komt Dorien aangekleed de tent uit.
Dorien : Mag ik vannacht tussen jullie in?
Britt : Je mag naast mij liggen.
Dorien : Oke, maar nu moet Simon helemaal alleen.
Britt : Maar Simon vind dat denk ik niet zo erg en we kunnen niet met zijn 4e in de tent slapen.
Dorien dat is waar.

Na het eten gaan ze met zijn vieren een stuk over Terschelling wandelen, Britt en Johan genieten van de natuur, maar Dorien en Simon vinden de natuur niet zo erg interessant en zijn met zijn 2e tikkertje aan het spelen, wat niet echt zo spannend is en ze zijn dan ook blij wanneer de bij de tent zijn en met andere kinderen kunnen spelen. 
Simon: Mam?
Britt: Ja ?
Simon: Mogen we gaan zwemmen?
Britt: Natuurlijk. Wees wel voorzichtig. (glimlachend)

Simon en Dorien schieten in hun zwemkleding en rennen het meer in en beginnen naar hartelust te spelen... Britt loopt op Johan af, en... 
Britt geeft hem een kus.
Britt : Wat zullen wij eens gaan doen?
Johan : we moeten nog boodschappen doen, wand dit winkeltje is wel heel erg duur.
Britt : Dan gaan we zo toch even naar een dorpje, daar zullen ze best wel een gewone supermarkt zitten.
Johan : Dat is wel te hopen, anders hebben ze op dit eiland helemaal niets.
Britt : Maar dan moeten de kinderen wel mee, ik laat ze echt niet alleen.
Johan : Als ze het weten dat we weg zijn, en er zijn best wel mensen waar ze naar toe kunnen.
Britt : Nee, Johan.(vastbesloten)
Johan : Laten we ze dan maar uit het zwembad plukken. 
Britt: Kunnen we straks nie gaan? (verleidend)
Johan: Wat wil je dan nu doen?

Britt kijkt naar de tent... 
Johan : Ik heb een beter Idee.
Johan neemt Britt mee richting het zwembad en tilt haar dan op. 
Britt : Nee, Schat, ik heb geen zwemspullen aan.
Johan : Ik ook niet gister.
Dan gooit Johan Britt in het water en dit keer zien de kinderen het wel, maar omdat Britt Johan vast houwt valt hij dus voor de tweedekeer met kleding en al in het water. Dorien en Simon zwemmen nu snel naar hun ouders toe. 
Dorien : Pap, heb jij geen zwemspullen dat je weer met je kleding in het zwembad zit. 
Johan komt sputterend boven...

Johan: GEESTIG !!! (lachend)
Britt: Vind ik ook (verleidelijk)

Terwijl de kinderen wegzwemmen, zoent Britt Johan innig... 
Britt : Ik ga toch even naar de tent, ik blijf echt niet in mijn kleding hier.
Johan : Jij blijft hier wel, een halfuurtje, ik heb mijn kleding toch ook aan.
Britt : Ja, maar die gloor is slecht voor de kleding.
Johan : Ze gebruiken al jaren geen gloor meer.
Britt : Ik sta gewoon voor gek.
Johan : Heb je er erg veel last van, die Nederlanders denken toch dat de Belgen dom zijn.
Britt : Daarom wil ik laten zien dat we dat niet zijn.
Johan : Doe niet zo kinderachtig Brittje. 
Britt: Wie is hier kinderachtig ? (niet echt boos)
Johan: Jij (lachend)
Britt: Als jij dat zegt (verleidend) 
Johan heeft wel een beetje zin om Britt wat meer te pesten en pakt haar dan liefdevol bij haar heupen en gooit haar dan verder het water in. Dorien ziet dat en zwemt dan meteen naar Johan toe.
Dorien : Wil je me ook weggooien, mijn moeder zegt altijd dat ik te zwaar voor haar ben.
Johan : Dat is goed.
Johan pakt Dorien beet en glooit haar nu ook weg. 
Britt: Ik ga eruit (plagend)
Johan: Doe je niet ! (lachend)

Johan grijpt Britt vast en houdt haar stevig vast, zodat ze totaal niet weg kan... 
Britt geeft Johan een kus en dan blijven ze nog een halfuurtje zwemmen en dan gaan ze met zijn alle naar de tent om zich aan te kleden en dan rijden ze naar het dorp. 
Britt : Zullen we voor morgen fietsen gaan huren en dan over het eiland gaan fietsen?
Johan : Goed idee.
Britt : Wat vinden jullie daar van.
Dorien : Dan kunnen we niet zwemmen.
Britt : We kunnen dan ook naar het strand gaan en daar kunnen jullie wel even in de zee zwemmen. 
Dorien + Simon: Ja !! Doen we !!! (juichend)
Britt: Das dan geregeld (lachend)

Dan in het dorp... 
In het Dorp gaan ze naar de Edah en doen daar de bootschappen. Ik een kaartenwinkeltje kopen ze nog een paar kaarten om te versturen en dan gaan ze naar de fietsenwinkel waar ook fietsen verhuurd worden en reserveren ze 4 fietsen. 

Dan gaan ze weer naar de camping en gaan Britt en Johan samen koken op het camping gasstel. 
Britt: Weet je...
Johan: Ja ?
Britt: Dit is mijn eerste vakantie sinds... sinds de dood van Mark... Mijn eerste ECHTE vakantie, bedoel ik... 
Johan : Hoe voelt het?
Britt : Het voelt goed, echt heel erg goed.
Johan : Ik ben daar blij om.
Britt : Het heeft Dorien ook goed gedaan, ze is echt veel gelukkiger nu ze een vader heeft.
Johan : Ik vind het ook wel leuk dat ze me vader noemt en dat ze me zo vertrouwt.
Britt : Ik vind het ook heel erg fijn dat Simon het ook heeft geaccepteerd.
Johan : Jij bent er ook voor hem geweest na dat hij het heeft verteld wat Roos heeft gedaan.
Britt : Dat was toch ook niet meer dan normaal. 
Johan: Klopt. (glimlachend)

Wanneer het eten klaar is...
Britt loopt naar de speeltuin waar ze de kinderen gaat halen en Johan dekt ondertussen de campingtafel dekt. Dan komen Britt en de kinderen er ook aan en gaan ze eten. 

Die avond als Dorien en Simon naar bed moeten begint Dorien meteen te zeuren dat ze niet alleen durft te zijn.
Britt : Dorien, Johan en ik zitten gewoon voor de tent en als je echt heel erg bang bent kan je gewoon naar me toe kunnen komen.
Dorien : Oke, ik ga het proberen.
Britt : Ik kom zo nog even bij je kijken als je in bed licht. 
Dorien: Oke, bedankt...

Dan wanneer Dorien in bed ligt... 
Britt komt haar naar 5 minuten nog een kus geven en Dorien gaat dan slapen, Johan is dan naar Simon toe en wanneer ze uit de tenten komen komt de buurvrouw er aan om te vragen of ze nog wat komen drinken bij hun tent.
Britt : Dat is heel aardig Dianta, maar Dorien vindt het doodeng en ik heb beloofd om voor de tent te blijven, maar jullie mogen wel hier wat komen drinken.
Dianta : Vindt ze het nu nog eng, ze is toch al behoorlijk oud?
Britt : Het is de eerste keer. 
Dianta knikt begrijpend...

Dianta: Weet u, dan breng ik alles wel even naar hier. (glimlachend)
Britt: Dat is heel vriendelijk, bedankt. (glimlachend) 
Het is best wel gezellig, maar na een halfuur komt er een huilende Dorien aan gelopen.
Dorien : Ik heb het echt geprobeerd, maar ik ben zo bang. (huilend)
Johan : Kom eens hier meid.
Dorien kruipt dan bij Johan op schoot en leunt dan tegen Johan aan wand ze is eigelijk hartstikke moe. De volwassenen praten nog verder en Dorien valt bij Johan in slaap.
Britt : We moeten toch een oplossing hier voor vinden, we kunnen haar niet iedere avond op schoot er bij nemen.
Dianta : Wat vindt ze eng?
Britt : De natuur geluiden, dat is heel wat anders als hartje Gent.
Dianta : Onze dochter Merel had daar ook last van toen ze klein was, we hadden dan altijd een campingradiootje bij haar gezet en dan vond ze het niet zo eng om in slaap te komen.
Johan : We zouden het morgen eens kunnen proberen. 
Britt: Graag, want dit houd ik geen hele vakantie vol. (glimlachend) 
Dianta : Zij houd het dan ook niet vol.
Johan : Vindt het zo zielig, ik hoop dat het slapen wat beter gaat, ze heeft me vannacht helemaal fijn geknepen.
Britt : Nergens last van gehad met Simon.
Dianta : Heeft u samen geslapen met uw dochter?
Johan : Ja, waarom niet?
Dianta : Nou, u.
Britt : Ik vertrouw Johan hij zal echt niets met Dorien doen, mensen denken teveel.
Johan kijkt blij naar Britt wand hij vond het een vervelende vraag.
Dianta : Dat is waar.

Het blijft nog even gezellig en dan is het tijd om naar bed te gaan. 
Dianta: Tot morgen, en slaapwel. (glimlachend)
Britt: Jullie ook. (glimlachend)

Dan kruipt iedereen zijn of haar eigen tent in... Johan geeft Britt een innige zoen..

Johan: Slaapwel liefje.
Britt: Slaapwel.

De volgende ochtend... 
Johan : Lekker geslapen schat?
Britt : Nee, Dorien heeft mijn arm helemaal fijn geknepen, doet ze nu nog.
Johan : Dat is niet meer normaal.
Britt : Ik weet het, maar dit is gewoon niet meer normaal, zullen we vannacht kijken hoe ze het doet als ze tussen in licht?
Johan : Ja dat is goed, laat haar nog maar even slapen.
Britt : Kan je me dan helpen, ik zit nog vast.
Johan maakt Dorien gaar handen los van Britt haar arm waar een aantal blauwe plekken op zitten. 
Britt: Leuk (sarcastisch)
Johan; Ach, we zullen vanavond wel zien, goed ? (glimlachend)
Britt: Mij best. (lachend)
Johan: Dan wil ik je nu onder water duwen, zijn we meteen wakker. (plagend) 
Britt : Zorg maar voor een ontbijtje, en we gingen fietsen.
Johan : en naar de zee.
Britt : Maar daar niet met kleding het water in, dat is niets om nat op de fiets te zitten.
Johan : Ik zal het beloven, ik zorg wel voor het ontbiedt en jij gaat dan maar bij Simon kijken.
Britt : Afgesproken.
Ze kruipen uit de tent en Britt gaat de tent van Simon in en maakt hem wakker.
Wanneer Simon naar Britt har arm kijkt ziet hij dat die blauw is.
Simon : Hoe komt dat mam?
Britt : Dorien was een beetje heel erg ban vannacht, en heeft me een beetje hard geknepen.
Simon : Ben ik blij dat ze niet bij mij licht. 
Britt: Kom je mee ? We gaan ontbijten en dan fietsen, naar...
Simon: Zee !!!! (juichend) 
Britt verlaat de tent en gaat dan toch maar Dorien wakker maken. En dan gaan ze ontbijten. Na het ontbeid maken ze nog even een lunspakketje klaar en stoppen hun zwemspullen in een rugtas. Dan rijden ze met de auto naar de fietsenwinkel en gaan daarvandaan met de gehuurde fietsen op pad. 
Onderweg praten ze heel wat af en lachen ze hartelijk...

Dan zien de kinderen de zee... 
Dorien en Simon fietsen nu zo hard als ze kunnen naar de fietsenrekjes om daar hun fietsen te kunnen plaatsen en wanneer die er staan, staan ze ongeduldig te wachten tot hun ouders er dan eindelijk ook zijn. Dorien en Simon geven hun fietssleuteltje aan Britt en rennen dan meteen over de duinen heen naar het strand waar ze een mooi plekje vinden en zich meteen gaan verkleden en naar het water rennen. 
Britt: Dat was snel ! (verwonderd)

Britt en Johan installeren zich gemakkelijk aan de duinen en kijken naar hun kinderen... 
Britt : Wat een heerlijk stel is het ook, ze kunnen zich altijd vermaken.
Johan : Ja, dat is wel fijn dat ze het zo goed konden vinden.
Britt : Anders hadden wij nu niets gehad.
Johan : Ja, wand van de eerste kennismaking moesten we het niet hebben.
Britt : Zeker, laten wij ook de zee in gaan.
Johan : Goed idee, ga dan wel mijn badpak aan doen. 
Britt: Ja, jij gaat een BADPAK aan doen of wat ? (plagend)
Johan: Ik bedoelde dat jij je badpak moest aantrekken. (terug plagend)
Britt: Zal wel ! (lachend) 
Britt en Johan verklede zich snel en dan gaan hun ook naar de zee, alleen niet zo snel als de twee kinderen. Na een tijdje in de zee gezeten te hebben houden Johan en Britt het weer voor gezien en besluiten zelf maar te gaan zonnen. Om een uur gaan ze hun brood op eten en kleden zich aan om verder over het eiland te fietsen. 
Tot ze een platte band krijgen... 
Simon : Pap, ik kan niet doorfietsen met een lekkenband.
Britt : Dat moeten we hem maar even plakken.
Johan : Hoe?
Britt : Hoe je een fietsband normaal ook plakt.
Johan : Ja, maar we staan hier in een afgelegen stuk zonder bandenplakkers.
Britt : Wie zegt dat we geen bandenplakker hebben?
Johan : heb jij ze dan?
Britt : Ja, ik heb daar naar gevraagd, met Mark fietsen ging ook nooit goed, ik heb die band zo geplakt.

Inderdaad Britt had de band van Simon vrij snel geplakt en Johan staat te kijken hoe snel Britt dat allemaal voor elkaar heeft. En dat ze even later weer rijden. 
Johan: Waar heb je dat geleerd ?!
Britt: Van Mark. (zacht) 
Johan : Dan weet ik naar wie ik toe ga als ik een lekke band heb.
Britt : Sorry schat, maar ik kan dat niet met auto banden.
Johan : Ik bedoel mijn fietsband.
Britt : Ik wist niet dat jij een fiets had, je neemt altijd de auto.
Johan : Jij niet wou je zeggen.
Britt : Ja die is van mijn werk, die moet ik bij me hebben. 
Johan: Zeggen ze allemaal... (lachend) 
Britt : Ja, ik wordt wel eens op onmogelijke tijden werken.
Johan : Dan ga je ook op de fiets, die kan ook altijd weg.
Britt : Zie het al voor me, een verdachte op mijn bagagedrager meenemen.
Johan : Laten we dat maar niet doen he.

Om vijf uur brengen ze de fietsen terug en gaan dan uiteten.
Britt: Gezellig restaurantje. (glimlachend)
Johan: Simon en ik kwamen hier elk jaar eten. (glimlachend/verliefd) 
Britt : Is dat niet saai, ieder jaar naar dezelfde plaats?
Johan : Nee, ik vind het hier fijn, maar we gingen ook altijd nog eens ergens anders heen.
Britt : Net zo als het einde van deze zomervakantie.
Johan : Maar dit jaar met vier en niet met twee.
Simon : En ik hoef niet met mijn moeder op vakantie.
Johan : Dat hoeft ook helemaal nooit meer.
Dorien : Wat is er nou met de moeder van Simon, jullie doen daar al zo lang geheimzinnig over.
Britt : Dorien, daar niet over zeuren.
Simon : Misschien is het maar beter dat ze het weet. 
Britt: Maar niet nu... We zijn op vakantie, nu worden geen problemen besproken. (glimlachend)
Dorien: Ik wacht wel tot thuis (lachend)

Ober: Hebben jullie al gekozen ? (vriendelijk)
Johan: Ja... 
Iedereen besteld wat hij of zij lekker vond en dan gaan ze gezellig eten. Het is al acht uur geweest wanneer ze op de camping komen en Dorien word met tegenzin naar bed gestuurd. Ze gaan nu het idee van de buurvrouw uit proberen door de radio aan te doen en Dorien nu in het midden te keggen in de hoop dat ze zowel Britt als Johan niet gaat knijpen. 

De volgende ochtend...
Johan: Schat? (zacht)
Britt: Ja ? (zacht)
Johan: Heeft Dorien je fijngeknepen?
Britt: Neen, en jou?
Johan: Mij ook nie... Het is eindelijk gelukt, denk ik...
Britt: Denk het ook. (zacht) 
Britt : Dan hebben we gelukkig een oplossing, wand anders zouden we het niet uit gehouden hebben.
Johan : Wat zullen we vandaag gaan doen?
Britt : Ik zou eigelijk wel ergens heen willen, maar zoveel heb je ook weer niet op dit eiland.
Johan : Je hebt hier een mooi museum, maar.
Britt : De kinderen vinden er niets aan natuurlijk.
Johan : Ik vind wel dat ze een beetje oog voor de kunst moeten hebben.
Britt : Dan gaan we toch naar het museum. 

Maar wanneer ze dit aan de kinderen vertellen... 
Dorien : Ik ga echt niet mee, ik blijf wel hier.
Simon : Ik ook, ik ga echt niet mee.
Britt : Jullie gaan allebei gewoon mee, het is voor ons alle vier vakantie en wij willen naar het museum dus we gaan, gister zijn we naar zee geweest.
Dorien : Maar heel kort, ik vind het gemeen, ik ga niet mee.
Johan : Jullie gaan gewoon mee, punt uit.
Dorien : Dan ga ik heel vervelend doen.
Johan : Ik zal dat maar niet doen, anders heb je de rest van de vakantie straf, heb je dat heel goed begrepen dame.
Dorien : Nee. (boos)
Britt : Ze zal het wel begrijpen, als het te laat is, ik maak me daar niet druk om.
Simon : Ik ga echt niet mee, bekijk het maar ga samen maar naar dat stomme museum.
Britt : Simon, het geld ook voor jou, dus jullie gaan beiden gewoon mee en luisteren, anders volgt er straf, dus laten we het maar op het zwemmen gooien en dat jullie dat dus niet meer mogen. 
Dorien: Maar mama, het is vakantie !! V-A-K-A-N-T-I-E !!!! Ik wil nie naar een museum !!!
Britt: Je gaat mee en daarmee uit...

Zo gezegd, zo gedaan.... In het museum aangekomen... 
Dorien en Simon lopen het museum in als twee zuurpruimen, maar na even rond gelopen te hebben komen ze er achter dat het museum ook een kindergedeelte heeft en dat vinden ze wel wat. De kinderen beloven op dat gedeelte te blijven en Britt en Johan gaan dan verder het museum in, het gaat vooral over het eiland en de geschiedenis daarvan.

Tegen de tijd dat Britt en Johan weer naar de camping willen, krijgen ze de kinderen voor geen mogelijkheid mee, ze zijn nog bezig met een speurtocht door het museum en die willen ze perse af maken. 
Johan; Eerst wilden ze niet mee, en nu willen ze niet mee naar huis. (ongelofelijk) 
Britt : Kinderen hebben gewoon een heel verkeerd beeld van het museum, daarom vinden ze het als ze er zijn zo leuk.
Johan : We moeten maar eens wat vaker naar een museum gaan, wand het hoort er toch een beetje bij.
Britt : Ja dat is zo, zullen wij maar een kopje koffie gaan drinken, de kinderen vermaken zich toch. 
Johan: Oke. (glimlachend)

In de koffiekamer... 
Drinken Britt en Johan twee kopjes koffie en dan vinden ze het wel welletjes geweest en gaan de kinderen toch mee nemen, maar dat gaat helemaal niet zo gemakkelijk en Dorien word dan nogal boos op haar moeder, maar daar trekken ze niets van aan en slepen ze de kinderen mee naar buiten en brengen ze naar de auto. 

Ze gaan dan nog even naar de winkel en Dorien en Simon moeten voor straf in de auto blijven zitten en mogen er niet uit, dat is ook al wat moeilijker omdat er kinderslot op zit, maar ze weten als ze over de stoel klimmen dat ze een heel groot probleem hebben en blijven daarom maar zitten. Britt en Johan komen dan al weer snel terug en zien de twee zitten met een enorm zuur gezicht. 
Johan: Zouden we te streng geweest zijn ?
Britt: Neen, ze moeten maar luisteren (glimlachend/kordaat)
Johan: Je hebt gelijk. (glimlachend) 
Britt en Johan zetten alle boodschappen in de auto en dan stappen ze in. Dorien en Simon blijven boos kijken. Britt wordt het zat en beslist maar actie te ondernemen.
Britt : Jullie halen nu meteen dat pruimengezicht er af, anders gaan jullie allebei meteen naar je tent en wil ik je niet meer zien vandaag, ik ben dat gezeur zat. (streng)
Dorien kijkt meteen normaal maar Simon word alleen maar bozer op Britt. Onderweg zit hij ook steeds tegen de stoel van Britt te trappen.
Britt : Simon, hou daar onmiddellijk mee op. (streng)
Simon : Ik krijg toch straf. (boos)
Britt : ja dat krijg je zeker, en ik wil dat je meteen op houd.
Johan : Luisteren Simon. (streng) 
Simon: Ik wil terug naar het museum. (mokkend)
Britt: Deze vakantie zullen we heus nog wel es gaan, maar nie vandaag, goe?
Simon: Beloof je dat? 
Johan : We kunnen ook naar Amsterdam gaan daar hebben ze ook een soort museum waar kinderen heel erg veel kunnen doen, met heet Mezo of zoiets.
Dorien : Dat is nog leuker, en we zijn nog nooit daar geweest.
Britt : Zullen we er dan morgen naar toe gaan?
Simon : Ja!
Dorien : Leuk!
Britt : Dan moeten jullie vandaag vroeg naar bed en morgen er heel vroeg uit, wand we moeten vroeg weg.
Simon : Ik moet toch meteen naar de tent.
Johan : Dat is dus afgesproken. 
Dorien+Simon: JAAAAA !!!!!

Dus, de volgende ochtend... 
Om halfacht worden de kinderen al door hun ouders wakker gemaakt en gaan ze gelijk aankleden en ontbijten, het is nog heel erg stil op het veld wand het lijkt er op dat iedereen nog lekker ligt te slapen, dan gaan ze op weg naar Amsterdam. Ze hebben van tevoren afgesproken dat ze eerst naar het museum zouden gaan en daarna nog even rond kijken in Amsterdam en gaan daar ook wat eten en daarna een rondvaart door de grachten, en dan is het al weer tijd om naar huis te gaan.

Dorien en Simon zitten in de auto al naar de borden Amsterdam te kijken en hopen dat ze al snel dichterbij komen wand ze hebben er toch wel zin in. 
Simon: Kijk daar!!!!
Dorien: Waar, waar?!
Simon: Daar !!

Simon wijst een bord aan waarop staat 'Amsterdam'. 
Dorien : Zijn we er al bijna pap?
Johan : Nee, er staan nog geen kilometers op, dus we moeten nog even doorrijden, dadelijk staan er achter hoeveel kilometer het is en dan kunnen jullie het zelf uitrekenen hoe lang het ongeveer duurt. 
Dorien : Ik wil niet rekenen.
Britt : Dan weet je niet hoe lang het duurt.
Dorien : Wil jij het dan uitrekenen?
Britt : Je gaat aan het einde van de zomervakantie naar groep 8 je kan dan toch wel makkelijk iets uitrekkenen als je aanhoud dat we 100 kilometer per uur rijden. 
Dorien staart mokkend voor zich uit, tot ze weer een bord zien, dit keer met kilometers erachter...

Simon: Nog 10 kilometer !!!
Britt: Begin maar te rekenen, Dorien (lachend) 
Dorien begint snel te rekenen en kijkt dan blij op.
Sofie : Nog 6 minuten.
Johan : Dan zijn we in Amsterdam, en daar moeten we nog naar het museum zoeken.
Dorien : We hoeven gelukkig niet meer zolang in de auto te zitten. 

Na een 6-tal minuten... 
In Amsterdam rijden ze dan nog een kwartier rond omdat ze aan de verkeerde kant zijn en ze mogen niet zo hard rijden, Dorien vindt het helemaal niet meer leuk en is blij wanneer ze er eindelijk uit zijn. Britt koopt de kaartjes en dan kunnen ze naar binnen waar de kinderen meteen verdwenen zijn. 
Johan: Zullen wij ook es gaan rondkijken?
Britt: Graag (glimlachend) 

Voor Britt en Johan is er niet zo veel omdat het niet echt een museum is zoals Johan dacht maar meer onderzoeksdingen en het lijkt net kunst wat kinderen daar kunnen doen, maar ze vinden het wel leuk om te zien hoe de twee kinderen het naar hun zin hebben. Britt en Johan zien daarom de kantine wel heel vaak, maar dat vinden ze niet zo erg.
Wanneer ze NOGMAALS in de kantine zitten...

Vrouw: Jullie zitten hier ook vaak (glimlachend) 
Britt : Onze kinderen vermaken zich iets beter als wij, maar u bent hier ook wel vaak te vinden?
Vrouw : Ja, maar ik kan niet zo goed lopen, dus ik hou het niet vol om rond te kijken.
Britt : het is hier wel leuk, ik wou dat we in Gent ook iets hadden wat op dit lijkt.
Johan : Dan moest je al je vrije dagen daar voor opofferen en het zijn er al zo weinig.
Britt : O nee, zo gek ben ik ook weer niet.

Om vier uur moesten ze de kinderen weg slepen, met nog wat moeite, maar ze werkte wat beter als de vorige dag mee aangezien ze van tevoren al streng toe gesproken zijn. Ze gaan nu nog naar de Dam en wat andere plaatsen in Amsterdam en dan gaan ze in een klein resterende eten. Wanneer ze klaar zijn met eten gaan ze naar de plaats waar een rondvaartboot klaar licht en ze moeten nog even wachten tot de bood gaat varen door de Amsterdamse grachten. 
Dorien: Das nie leuk !! 
Johan : Wat is niet leuk?
Dorien : Dat we moeten wachten.
Johan : Ja daar kan ik niets aan doen, het moet eenmaal, maar het word dadelijk wel heel mooi.
Britt : Eigelijk moet je ook eens in de winter gaan wand dan is het donker en zie je op een hoop plaatsen lampjes aan de bruggen hangen.
Dorien : Donker is het voorlopig nog niet.
Johan : Dan liggen jullie al lekker in bed. 

Dan komt de boot aan... 
Dan mogen ze eindelijk in de boot en die vaart dan een uur rond door Amsterdam er word wat verteld over waar ze langs varen. Wanneer ze uit gevaren zijn gaan ze weer terug naar de camping, Dorien en Simon vallen al snel in slaap op de achterbank.
Op de camping worden ze toch wakker, ze krijgen nog wat te drinken en dan moeten ze weer naar bed toe. 
Britt: Het was een heerlijke dag, Johan (glimlachend)
Johan: Vind ik ook (glimlachend) 
Wanneer Britt en Johan die avond naar bed willen zien ze dat Dorien naar het aparte luchtbed is gerold.
Britt : Vannacht zonder Dorien tussen ons in?
Johan : Dat is goed en als ze knijpt dan ben jij toch de pineut als ze gaat knijpen.
Britt : Dan is ze er nog niet aan toe, maar we moeten het toch gaan proberen, dan kan ze volgend jaar bij Simon in de tent.
Johan : Ja dat is waar, maar doe eerst die irritante radio uit.
Britt doet de radio uit en dan maken ze zich klaar om te gaan slapen.

De volgende morgen. 
Wanneer Britt wakker wordt heeft Dorien haar weer vast maar nu niet zo hardhandig als een paar nachten geleden. 
Britt: Lieverd (fluisterend)
Johan: Hmmm? (slaperig)
Britt: Kijk es

Britt wijst glimlachend op Dorien... 
Johan : Ze knijpt gelukkig niet meer.
Britt : Nee, dat gelukkig niet, maar het gaat nog een behoorlijke klus worden om haar volgend jaar bij Simon in de tent te krijgen.
Johan : Dat zien we dan wel, het is nog maar twee nachten dat het zo zal gaan en dan licht ze in haar eigen stapelbed. 
Britt: Dan is de vakantie ook weer voorbij, en dus moeten we weer gaan werken... (zuchtend) Ik zie er echt tegenop...
Johan: Maar tot dan, gaan wij lekker genieten... Wat wil je vandaag doen? 
Britt : Naar de zee, en daar lekker bruin bakken, de kinderen vermaken zich daar toch wel.
Johan : Dat is goed, ik ga me alvast aan kleden en Simon wakker maken, dan mag jij je losmaken van Dorien en haar wakker maken. 
Britt: Goed idee (glimlachend)

Wanneer iedereen klaar staat om te vertrekken... 
Ze gaan met de auto naar het strand en daar vliegen de kinderen gelijk naar de zee, maar ze worden nog terug geroepen door Britt omdat ze zich nog giet hebben ingesmeerd. Wanneer dat is gebeurd moeten ze nog een kwartiertje wachten en dan mogen ze eindelijk het water in. 

Wanneer de kinderen weg zijn, smeert Johan britt in en britt smeert Johan in... dan gaan ze lekker zonnen... 
Tegen de luns gaat Johan een patatje halen en Britt haalt de kinderen uit de zee, ze moeten zich afdrogen en Britt smeert ze dan nog goed laten intrekken en dan is de patat er. Na een patatje gegeten hebben willen de kinderen gelijk weer terug in de zee, maar van Britt moeten ze een halfuurtje op het strand blijven omdat het niet goed is gelijk weer te gaan zwemmen. 
Als de kinderen weer naar het water gaan..
Britt: Johan? Wil je mij zo ook nog even insmeren?
Johan: Tuurlijk, dat hoef je niet te vragen en dat weet je..
Johan pakte een flesje zonnenbrand en spoot iets op da rug van Britt en begon haar voorzichtig in te smeren. Met zijn handen ging hij langs de randen van haar bikini... 
Britt glimlacht naar Johan en geniet van de handen die haar lekker in smeren, wanneer hij klaar is kijkt ze hem somber aan, maar nu is het volgens Johan haar tijd om te smeren. Dan begint Britt Johan maar lekker in te smeren. 
Ze begint bij zijn schouders en masseerd hem gelijk een beetje.. Langzaam gaat ze verder en legt haar ene been over Johan, zodat ze op zijn rug komt te zitten, enfin, ze gata op mijn billen zitten en wrijft Johan langzaam verder in...
Dan stopt Britt..
Johan: Britt?
Britt: Wat is er?
Johan: Waarom stop je?
Britt: Ik ben klaar... En voor ik je voorkant ga insmeren moet jij mijn voorkant eerst nog insmeren..
Johan: Maar je hebt mijn benen nog niet gedaan.
Britt: Die moet je ook verdienen.
Johan: Jij bent gemeen..
Johan draait zich om, waardoor Britt in het zand valt en op haar net ingesmeerde rug. Die zit nu helemaal onder het zand. 
Britt: Bedankt he..
Johan pakt haar bij haar middel en trekt haar nara hem toe..
Johan: Kom eens hier..
Britt rolt in de richting van Johan..
Britt: Ik denk niet dat ik de rest nog ga insmeren, je moet nu wel erg veel goedmaken, wil je dat ik jou verder insmeer. Je hebt het verpest van Lancker.
Johan trekt zijn zieligste gezicht.
Britt: Het is al goed.. Maar jij mij eerst verder insmeren... 
Johan : Dat is chantage.
Britt : Nee, slimheid.
Johan : Ik zal het wel uit liefde doen.
Britt : Dat zal ik fijn vinden.
Johan legt Britt op haar rug neer en begint haar in te smeren en daarbij verdwijnt zijn hand ook een keer onder haar bikini. 
Britt: Johan, zeker dat dit enkel insmeren is? 
Johan: Wat doe ik dan? (op een beetje gemene toon)
Britt: Kom eens hier..
Johan gaat met zijn gezicht in de richting van die van Britt en als hij in de buurt is, pakt Britt met haar handen het gezicht van Johan vast en geeft hem een passionele zoen.
Johan gaat daarna verder met insmeren. Langzaam begint hij haar bovenlichaam voor de tweede keer in te smeren en wil niets vergeten, dus tilt het bandje van haat bikinitop niets op en smeert daaronder ook wat zonnebrand.
Johan: En u bent weer even veilig voor de zon, mevrouw Michiels.
Britt: Dank je wel.
Johan: EN nu is het mijn beurt.
Er verschijnt al een enorme glimlach op het gezicht van Johan.
Britt: Vooruit, je hebt inderdaad wel veel goedgemaakt.
Britt pakt de zonnebrand en spuit snel en klodder op de buik van Johan en neemt daarna een spurt richting het water..
Johan spring ook op en rent achter haar aan.
Johan: Ik krijg jou nog wel Michiels.. Ik krijg jou wel..
Britt: Zoals ik zei, je hebt veel goedgemaakt.. Maar nog lang niet alles..
Johan: Britt!!!!!!

Dorien en Simon hoorde Johan ook naar Britt roepen en keek direct op uit het water, zagen toen Johan achter Britt aanrennen, met een enorme klodder zonnebrand op zijn borst.
Simon: Je moeder heeft hem goed te pakken gehad.
Dorien: Maar wat zou hij hebben gedaan.
Simon: Geen idee, maar dat was vast niet zo leuk als wat Britt bij hem heeft gedaan. Wat zijn het toch een stel kleine kinderen, die ouders van ons.
Ze beginnen beide heel hard te lachen..
Dorien: Kom op mam, harder rennen!!!
Britt kijkt om en ziet dat Dorien en Simon meer dan meegenieten van het spelletje tussen haar en Johan, maar daardoor zag ze een half ingestort zandkasteel niet en struikelde daarover. Gelukkig lag dat net aan het water, dus viel ze half in het water.
Johan: Dat is nu je verdiende loon..
Johan kwam naast Britt staan, keek haar aan en liep gewoon het water in.
Johan: Zie ik je zo in het water?
Britt: Van Lancker!!!

Dorien: Dit is echt amusant.
Simon: Waarom hebben we geen videocamera?
Dorien: Dat zou pas fantastisch zijn..
Simon: Kom, laten we gaan zonnen en die kleine kinderen in het water in de gaten gaan houden. Want die hebben wel wat toezicht nodig.

Britt staat snel op, al doet dat wel iets pijn. Ze kijkt naar haar enkel en die lijkt wel iets dik te zien..
Britt: Heb je nu je zin?
Johan draait zich om en ziet dat Britt de laatste paar stappen naar het water iets hinkend loopt.
Johan: Moet je ook maar uitkijken waar je loopt.
Britt loopt zo snel mogelijk het water in en moet zeggen dat dat water wel lekker verkoelend is..
Langzaam zwemt ze in de richting van Johan. Hij komt haar ook iets tegen moet.
Johan: (bezorgd) Gaat het?
Britt: En nu ineens de bezorgde partner uithangen, neen bedankt.
Britt zwemt van Johan weg, Johan zwemt achter haar aan.
Johan: Is het nu ineens allemaal mijn schuld, jij struikelde, remember? 
Britt heeft moeite om haar lag in te houden, maar vindt het wel leuk Johan een beetje te pesten en gaat daarom door.
Britt : Wie was er begonnen van Lancker? 
Johan: Dus nu heb ik het gedaan?
Britt: Het begint er inderdaad wel op te lijken ja..
Johan: Begint erop te lijken?
Britt: Zoiets ja..
Maar nu kan Britt toch echt moeilijk haar lach meer inhouden, dus gaat met haar hoofd onder water, in de hoop iets af te koelen en zo niet te alten merken dat ze deze discussie meer dan lachwekkend vind.
Maar Britt blijft wel erg lang onder water naar Johans mening. Dus duikt Johan ook onder water en ziet Britt niet meer. Johan komt weer naar boven.
Johan: Britt!! Britt!!
Johan kijkt zoekend om zich heen en begint zich nu echt zorgen te maken, om Britt om die ruzie en dat hij de oorzaak is van dit alles.
Johan: Britt!! Britt!!
Britt was onder water een stuk van hem weggezwommen om hem te pesten. Maar zag toen dat Johan echt bezorgd was.
Johan: Britt!! Britt, verdomme!!

Dorien: Zullen we het water weer in gaan?
Simon: Wie het eerst daar is..
Samen springen ze op en rennen snel naar het water.
Simon: Zullen we Johan laten schrikken?
Dorien: Oke... Kom op..
Ze zwemmen langzaam in de richting van Johan en Dorien zwemt voorbij hem en Simon blijft wel aan zijn linkerzijde.. 
Simon en Dorien kijken elkaar aan en dan knikt Dorien..
Ze nemen allebei een sprong in de richting van Johan..
Johan schrikt zich helemaal rot.
Dorien: En, schrok je?
Johan: Wil je dat nooit meer doen? (boos)
Dorien: Sorry..

Britt die van een afstandje aan het kijken is, moet wel lachen om de reactie van Johan.

Simon: Het was maar een grapje..
Johan: Dat weet ik ook wel.. (als wat meer ontspannend)
Dorien: Waarom reageerde je zo?
Johan: Ik ben opzoek naar Britt, maar kan haar niet vinden...
Dorien: Laat me raden, ze ging koppie onder?
Johan: En dan is ze nu?

Britt die langzaam weer naar hun toe zwemt hoort aan de toon van Johan dat hij wel een beetje spijt heeft van alles.

Dorien: Die komt zo wel weer, maar wij gaan even verder zwemmen, goed?
Johan: Tuurlijk..
Johan is druk aan het rondkijken.
Dorien: Ze komt dadelijk echt wel..
Johan: Het is al goed..
Dorien had inmiddels haar moeder al gezien en zwom snel naar haar toe..
Dorien: Mam, Johan is echt bezorgd..
Britt: Das maar goed ook.
Dorien: Ga nu maar weer naar hem toe..
Britt: Ik was onderweg..
Dorien: Dan is het goed..
Britt: Ga jij nu maar naar Simon, die ligt daar op je te wachten..

Britt zwemt terug naar Johan en Johan voelt ineens twee handen aan de binnenkant van zijn benen en uit een soort van automatisme doet hij zijn benen wijdt. Want vroeger als hij met Simon ging zwemmen in het zwembad wou hij altijd onder zijn benen door zwemmen en deed dan precies hetzelfde..
Maar dan komt Britt ineens omhoog.
Britt: Heb je me gemist?
Johan: Wil je dat nooit, maar dan ook nooit meer doen?
Britt: In het water moet je toch zwemmen?
Johan: Zwemmen jah, niet mij de stuipen op het lijf jagen.
Britt: Sorry. 
Britt legt haar armen om de nek van Johan en geeft hem een innige tongzoen.

Als ze later weer op het strand liggen.
Britt: Wil je me zo weer even insmeren, alsjeblief?
Johan: Zit er nog wel iets in de fles dan?
Britt: Dat moet je maar uitproberen dan..
Johan pakt de fles en knijpt erin en er spuit een klodder uit, vol op de billen van Britt..
Johan: Er zit nig in..
Britt: Zou je me dan willen insmeren?
Johan begint met insmeren en gaat ook iets onder de bikini van Britt zodat ze echt overal is ingesmeerd, maar als hij dan haar benen gaat doen, kijkt hij nog eens naar haar enkel.
Johan: Heb je echt geen last van je enkel?
Britt: Niet echt.
Johan: Hij is namelijk erg dik..
Als Johan haar dan in de buurt van haar enkel begint in te smeren, ziet hij had Britts lichaam ineens zeer gespannen raakt.
Johan: Britt, zeker dat je er geen last van hebt? Ik zie namelijk ook wel dat je je lichaam geheel gespannen is als ik in de buurt van je enkel kom..
Britt: Alsof je er hier iets aan kan doen?
Johan: In ieder geval nu rust geven... Dus ik zal de rest van je lichaam goed insmeren, want ik denk dat je nog wel even in de zon zult blijven liggen..
Britt: Zolang jij naast me ligt, hou ik het wel vol.
Johan: Daar denk ik nog even over..
Britt pakt de hand van Johan en geeft die ene kus. 
Britt: Alsjeblief...
Johan gaat naast haar liggen en Britt legt haar arm over de borst van Johan. 
Maar dan plots, kreunt ze zachtjes...

Johan: Wat scheelt er?
Britt: Er kwam wat gewicht op mijn enkel... 
Johan : Wij gaan eerst eens langs de EHBO post.
Britt : Dat is niet nodig.
Johan : Jawel, dat is nodig en daarom gaan we daar heen.
Britt : Oke, help je even met opstaan?
Johan helpt Britt overeind en dan wil ze gaan lopen, maar dat gaat heel moeilijk.
Johan : Dat word op mijn rug Brittje van me.
Britt : Je hebt gelijk, ik moet naar de EHBO post. 
Britt klimt op Johan's rug en zo draagt hij haar naar de EHBO post...

Daar aangekomen... 
Britt verteld wat er gebeurd is en ze krijgt nog te horen dat ze gelijk had moeten komen. Uit eindelijk blijkt dat Britt haar enkel licht gekneusd heeft en hij word verbonden om hem wat steun te geven. Na het aanraden om toch binnen enkele dagen naar de huisarts te gaan. 
Johan: En jij wou niet naar de EHBO?
Britt: Zo erg is het toch niet?
Johan: Licht gekneusd, is niet erg neen..
Britt: Voila..
Johan: Kom op Britt, je moet gewoon iets beter op je lichaam letten, enfin op de taal die je lichaam spreekt..
Britt: Das mijn verantwoordelijkheid.
Johan: Ja, dat wel.. Maar je moet wel oppassen Britt..
Britt: Ja papa..
Johan: Britt?
Britt: Sorry..
Britt geeft Johan een kus.
Britt: Sorry..
Johan: Kom laten we terug gaan.

Als ze terug zijn bij hun plekje, zien ze dat Simon en Dorien nog in het water zijn.
Britt: Had niet door dat het zo lang lopen was naar die EHBO..
Johan: Gekkie..
Britt: En nu wil ik zitten en samen met jou genieten..
Johan gaat zitten en doet zijn benen wijdt, zodat Britt tussen zijn benen kan zitten en tegen hem aan kan leunen.. Johan slaat een arm om Britt heen.
Johan: Kom eens hier.
Britt draait haar gezicht haar die van Johan en geeft hem een zoen.
Britt: Dat wou je toch? :P
Johan: Je zou denken dat je me inmiddels al langer kent dan vandaag.
Britt: Je zou het bijna denken, maar maak je geen illusies..
Johan: Mag dat morgen wel weer?

Als Dorien uit het water komt om een bal te halen, ziet ze de ingetapete enkel van Britt.
Dorien: Wat heb jij gedaan?
Britt. Licht gekneusd..
Dorien: Van dat rennen, niet?
Britt: Ja, en nu moet ik hem laten rusten.
Dorien: Vandaar dat jullie er zo gezellig bijzitten..
Johan: Het is tenslotte ook een beetje mijn schuld..
Britt: Wil je dat eens herhalen, want ik verstond je niet helemaal. 
Johan kietelt Britt in haar zij.. 
Maar Dorien vind dat spelletje ook wel leuk, maar om haar moeder te helpen kietelt de Johan en zo krijgt Britt de kans zich om te draaien en dat ook te doen tot Johan om genade vraagt.
Britt : Ja je zou toch maar moeten leren omgaan met de Michielsen, meneer van Lancker.
Johan : Dat valt ook niet te leren, maar zal het maar proberen. 
Britt: Haha, geestig van Lancker.
Johan: Ach, af en toe kan ik dat ook wel zijn..
Britt leunt nu iets naar voren en zoent hem om hem te doen zwijgen.
Dorien: En nu ga ik terug naar het water.. Daaaag..

Dorien rent het water in, direct naar Simon.
Dorien: Die vader van jou moet eens voorzichtig worden..
Simon: Hoezo?
Dorien: Mama heeft haar enkel gekneusd..
Simon: Toen ze zo achter elkaar aan het aanrennen waren?
Dorien: Waarschijnlijk..
Simon: Maar waar heb je de bal gelaten?
Dorien: Arghhhhhhh Vergeten..
Simon: Mag ik raden waarom?
Dorien en Simon kijken beide naar het strand en zien daar dat Johan en Britt lekker tegen elkaar aanliggen.
Dorien: Je raad het nooit ;)
Simon: Was ik al bang voor, haha

Johan sterkt onopvallend zijn arm iets uit en pakt de hand van Britt vast.
Britt: Viel niet op hoor, Johan.
Johan: Dat dacht ik ook al.
Britt: Je moet echt eens oefenen met onopvallend doen. 
Johan: Volgende keer.
Britt: Oké, voor deze keer vergeef ik het je..
Britt legt haar hand op haar buik, precies die hand die Johan vastheeft. 
Johan: En ik mocht niet onopvallend doen?
Britt: Jij bent degene die mijn hand vasthoudt..
Johan: Het spijt me..
Britt: Het is al goed, knuffelbeer..
Johan: Knuffelbeer?
Britt: Ik moet wat zeggen..
Johan: Knuffelbeer? Dat is wat je zegt: Knuffelbeer?
Britt draait haar hoofd iets.. 
Britt: Dat is wat je bent.. Een knuffelbeer.
Britt geeft hem een kus op de wang..
Britt: Mijn knuffelbeer. 
Johan: Daar neem ik geen genoegen mee, hoor (lachend)
Britt: Ah zo, meneer is niet tevreden ! (plagend) 
Johan: Dat is meneer inderdaad niet neen..
Britt: Meneer heeft nog wensen?
Johan: Altijd.. 
Britt: Maar ik geloof dat jij eerder iets goed hebt te maken.. Door jou heb ik wel mijn enkel gekneusd.. Je gaf zelf toe dat jij er ook schuld aan had..
Johan: Haha, geestig Michiels.. Kom eens hier.
Johan geeft Britt een kus.
Britt: Als we nu eens proberen Dorien vanavond gewoon bij Simon in de tent te laten slapen, kan je dit tot vanavond bewaren, lijkt me veel en veel plezanter :D
Johan: We kunnen altijd eens proberen.. 
Britt : Het moet toch weer eens gebeuren dat die twee samen in een tent gaan slapen.
Johan : Ja daarom en dan zijn wij weer eens een nacht met zijn tweeën en dat heb ik wel gemist hoor lekker tegen je te liggen.
Britt : Ik ook, als je weet hoe vaak ik al tegen Dorien heb gelegen.
Johan : Als man zijnde moet je daar altijd mee op passen ook al gebeurd het per ongeluk.
Britt : ik zal nooit zo over je denken Johan.
Johan : Dat weet ik wel, maar toch. 
Britt: Echt niet. (glimlachend)

Johan geeft Britt een innige zoen...

Johan: Hoe kan ik alles NU goed maken? (plagend) 
Britt : Door me je de rest van de dag lekker laten doorplagen.
Johan : Jij pestkop.
Britt : Ik weet het.
Johan : Wil je wel een beetje lief voor me zijn?
Britt : Als ik lekker tegen je aan mag liggen.
Johan : Natuurlijk, mijn gewonde schat.

Britt gaat nu lekker tegen Johan aan liggen en sluit haar ogen. Johan volgt dit voorbeeld. Na een uur in de zon gelegen te hebben krijgen ze ineens allebei een emmer water over zich heen waarvan ze verschrikkelijk schrikken.
Britt : Dorien en Simon. (Boos)
Dorien : Het was maar een grapje mamma.
Britt : Alles is nu helemaal nat.
Simon : Mam, alsjeblieft niet boos worden.
Britt kijkt de kinderen streng aan en kijkt dan naar Johan. 
Zijn hele gezicht nat. Hij ziet er niet uit. En Britt kan haar lach niet meer inhouden .
Johan: Je bent me nu toch niet aan het uitlachen he?
Britt: Dat zou ik nooit doen.
Dorien en Simon hebben al heel snel door dat Britt dat wel doet en beginnen ook mee te lachen.
Dorien: Sorry.
Britt: Zeg dat maar teegn Johan, want die ziet er echt niet uit. Sorry schat.
Simon: En nu trouwnes helemaal niet..
Britt: Hoezo?
Simon wijst naar de buik van Johan, daar loopt een beetje lichtere streep overheen. 
Britt gaat iets rechtop zitten en ziet direct wat Simon bedoeld en ze legt haar arm weer terug op de buik van Johan.
Britt: Gaan jullie nog maar even zwemmen, jullie ...
Dorien: Zal ik doen, maar Johan, wil je wel iets bijkeuren?
Johan snapt het nu helemaal niet meer.

De kinderen rennen heel snel terug naar het water.
Dorien: Zag jij ook die witte streep over de buik van je vader lopen?
Simon: Waar de arm van je moeder lag, die bedoel je?
Dorien: 1 op 1, haha.
Simon: Laten we ze nu maar ffkes gerust..
Dorien: Jah, lijkt me een goed idee, haha

Britt kruipt weer tegen Johan aan.
Britt: Nog eventjes, ik lag net zo lekker, enkel nu is mijn handdoek nat..
Johan: Moet je bij die twee daar int water zijn.. Maar je mag altijd tegen me aan komen liggen, dat weet je..
Britt: Zeker?
Johan: Is er dan iets?
Brit: Moet er dan iets zijn..
Maar Britt proest het alweer uit van het lachen..
Johan: Wat is er toch?
Britt: Niets, en blijf zo maar liggen...
Johan kijkt Britt vragend aan.. 
Britt : Er is niets, ga nog maar even lekker liggen, dan ga ik wel op mijn buik liggen dan word mijn rug ook een beetje bruin.
Johan : Dat is een goed idee, ik ga dat ook doen.

Britt en Johan draaien zich om en gaan lekker tegen elkaar liggen.
Britt : Wat hebben wij toch een stelletje kinderen.
Johan : Het is maar goed dat ze zo goed met elkaar kunnen opschieten.
Britt : Als dat niet zo was, hadden wij nu niets gehad.
Johan : Dat is waar. 
Britt: Ze hadden dan in ieder geval geen moeite gedaan..
Johan: Wat voor moeite, ons een beetje natmaken?
Britt: Haha..

Johan en Britt liggen samen in de zon en Britt legt weer haar arm over Johan heen, alleen denkt ze er weer niet bij na dat je dadelijk wel weer kan zien dat er een lichtere streep loopt.

Simon tikt p de schouder van zijn vader.
Simon: Pap, mogen Dorien en ik een ijsje halen?
Johan: Pak maar wat geld, zit onderin de tas.
Simon: Willen jullie ook?
Johan: Neem maar wat mee...

Even later komen Dorien en Simon terug met waterijsjes voor Britt en Johan maar houden die per ongeluk boven hun en het ijs begint te druipen en alles valt op de rug van Johan.
Johan draait zich om: Bedankt.
Simon: Graag gedaan.
Dorien: En deze is voor jou mam.
Britt: Bedankt. En mag ik ffkes die handdoek.. 
Britt krijgt een handdoek en gaat daar op zitten. Dan eet ze haar ijsje op en na het ijsje besluiten ze dat het tijd is om maar weer terug naar de camping te gaan. Wanneer Johan op staat ziet Britt pas de streep op zijn rug en begint te lachen.
Johan : Wat heb jij vandaag Britt?
Britt : Helemaal niets schat. 
Als ze dan 's avonds laat voor de tent zitten en het tijd is voor de kinderen om te gaan slapen, stelt Britt Dorien voor om weer eens bij Simon in de tent te gaan slapen.
Dorien: Ik zal het wel proberen.
Britt: Echt?
Dorien: Ja, maar dan moeten jullie niet boos worden als ik wel weer niet kan slapen.
Britt: Maar dat is helemaal niet erg Dorien...

Johan: Wat lekker om weer eens samen, tegen elkaar te kunnen liggen..
Britt: Volgens mij is het nog niet zo lang geleden.
Johan: Wel zo 's nachts..
Britt: Dus je ligt zo wel lekker?
Johan: Bijna..
Johan verlegd zich iets waardoor hij tegen Britt komt te liggen en zijn arm over haar legt.
En Britt begint meteen te lachen met de gedachte aan vanmiddag, Johans 'witte' strepen op zijn buik en rug..
Johan: Owh, wacht eens, ik geloof dat ik het inmiddels snap.. 
Britt : Wat bedoel je schat.
Johan : Die mooie strepen die je bij me hebt bezorgd.
Britt : Ja sorry, ik heb het echt niet expres gedaan.
Johan : Dat weet ik wel.
Britt : Kan ik het nog goed maken?
Johan : Dat licht er aan.
Britt begint Johan dan innig te kussen en gaat heel dicht tegen hem aan liggen en begint hem te strelen en Johan doet dat ook bij Britt. 
Britt geeft Johan nog een innige zoen. 
Britt: he, van Lancker, wel rustig he, de kinderen liggen in de buurt.
Johan: Maar ik kan heel stil zijn...
Britt: Kun je dat beloven?
Johan: Beloofd..
En terwijl hij dat zegt, legt hij Britt het zwijgen op door haar te zoenen... 
Britt en Johan strelen elkaar nog meer en dan dringt Johan bij Britt naar binnen. Zo vrijen ze even tot dat ze ineens een tentrits hor en. Snel trekt Johan zich terug, en dan staat Dorien voor hun in de tent.
Johan : Wat is er Dorien?
Dorien : Ik heb in bed geplast.
Britt : Ga je maar doezen Dorien, dan ga ik een schoon slaap plaatsje voor je maken.
Dorien : Mag ik alsjeblieft weer naast je liggen?
Britt : Vind je het zo eng bij Simon?
Dorien : Ja.
Johan : Dan moet het maar, maar onthoud dat je thuis gewoon in je eigen bed gaat.
Dorien : Dat weet ik. 
Als dan Britt bezig is om Doriens slaapplek op te frissen, voelt ze ineens een hand over haar rug strelen.
Johan: laat mij dat maar doen, je dochter ligt al bij ons in de tent.
Britt: Het is niet erg, het is mijn dochter, zij heeft de rommel gemaakt en ik ruim het op.
Johan: Zeker?
Britt: Zeker..
Johan loopt terug naar de tent en gaat bij Dorien liggen.
Johan: Je moeder komt zo.
Dorien: Het is niet erg. 
Johan: Ga je zo dan slapen?
Dorien: Als jij dan wel hier blijft?
Johan: Dat zal ik doen.
Dorien: Dank je wel.

Als dan later Britt terug bij hun tent komt, ziet ze dat Dorien en Johan al liggen te slapen en dat Dorien helemaal tegen Johan ligt aangekropen.
Britt (in haar zelf): Dan ga ik wel bij Simon liggen.

De volgende morgen.
Simon maakt Britt wakker.
Simon: Wat doe jij hier?
Britt: Heb je niets gemerkt? Dorien is vannacht..
Simon: Was ze weer bang?
Britt: Ja. En toen heeft ze nu helemaal mijn plek ingenomen.
Simon: Ah zo.
Britt: Ik zal eens bij hun kijken.

Britt opent de tent van Johan en Dorien en ziet dat Johan inmiddels zijn rug naar Dorien heeft gekeerd, maar dat Dorien nog wel tegen hem aan ligt gekropen. En dat hij verschillende krabben op zijn rug heeft staan. 
Britt kruipt de tent in en geeft Johan een zoen.
Britt: Goede Morgen schat. Lekker geslapen?
Johan: Lekkerder als wij samen hier hadden geslapen en zonder Dorien tussen ons in.
Britt: (verontwaardigd) Heb je mij dan niet gemist?
Johan: Heb je hier dan niet geslapen?
Britt: Ik moet je helaas teleurstellen.
Johan draait zich om en ziet Dorien naast zich liggen, die de gehele verdere tent in haar beslag heeft genomen.
Johan: Ik zie het al.
Britt: Ach, over een nacht, hebben we weer alle ruimte. 
Johan : Gelukkig wel, we moeten voor de volgende keer dat we gaan kamperen maar een oplossing gaan vinden.
Britt : We zetten een klein tentje op het balkon en laten haar daar in slapen zo dat ze kan wennen.
Johan : Goed idee, maar laten we het maar voor volgent jaar bewaren schat.
Britt : Ja lijkt me een goed idee.
Johan : Laten we haar nu maar eerst eens wakker maken.
Britt : Dat zal wel wijs zijn denk ik.'

Britt maakt Dorien met nogal wat moeite wakker wand die sliep heel erg vast.
Britt : Dorien, lekker geslapen?
Dorien : Ik ben nog moe, ik wil nog slapen.
Britt : Dan ga je vanmiddag nog even na het eten na bed.
Dorien : Ik ben geen baby die nog gaat slapen.
Britt : Als je een middagslaapje doet is dat niet omdat je een baby bant Dorien, je hebt het nodig. 
Dorien: Ik slaap morgen wel bij als we terugrijden dan..
Britt: Dat kan natuurlijk ook, maar kon je dan nu?
Dorien: Oke. 
Maar dan ineens ziet ze de rug van Johan.
Dorien: Heb ik dat gedaan Johan?
Johan: Wat?
Britt: Die krassen op je rug komen niet vanzelf :P
Johan: Ik zal eens aan je moeder vragen.. Britt, heeft je dochter dat gedaan?
Britt: Ik weet niet hoe wilt ze heeft geslapen vannacht..
Dorien: Ik ook niet.
Johan: Vast niet, en anders heb ik pech, vrees ik. Want ik ben degene die ze heeft, niet?
Britt en Dorien beginnen te lachen en dan komt Simon. Simon: Mag ik ook mee lachen? 
Dorien : Ik heb je vader vannacht wat krassen op zijn rug veroorzaakt.
Simon : Pap, je begint al een aardig kunstwerk te worden met al die strepen en Krassen.
Johan : Bedankt voor het complement.
Simon : Graag gedaan pap.
Britt : En welke bijdrage ga jij geven voor het kunstwerk?
Simon : Daar moet ik nog even over nadenken.
Johan : Ik hoop geen enkele bijdragen.
Simon : Ik zal er nog goed over nadenken pap.
Johan : Ik hoop dat het voor mij een goede uitslag heeft.
Britt : Laten we dat zo maar zien, maar nu eerst ontbijten.
Johan : Dat is goed. 
Simon: (fluisterend) Dorien, heb jij nog 5 cent?
Dorien: Wacht eens, ik denk dat dat nog in mijn zwemspullen zit, van toen we die ijsjes hadden gekocht.
Simon: Zou ik die mogen?
Dorien: Om je vader te kunnen kopen? ;)
Simon: Inderdaad.
Dorien: Maar het geld gata toch naar de kunstenaars?
Simon: Ehm...
Dorien: Mam, we worden rijk!!! 
Britt: Uh, hoezo? 
Dorien: Moet je maar afwachten, eerst moet Simon ffkes iets doen.
Britt: Ik wacht wel, ik wordt graag rijk ;)

Na het ontbijt gaan Simon en Dorien naar hun tent toe en zoeken de 5 cent, enkel kunnen ze dat niet vinden, het kleinste dat ze hebben is een euro.
Dorien: Dan maar een euro?
Simon: Is jullie kunstwerk zoveel waard?
Dorien: Meer zelfs, hijs onbetaalbaar..
Simon: Dan is 1 euro wel redelijk, kom op..

Simon en Dorien gaan naar de tent van Johan en Britt en openen de rits.
Johan: Oke, wat willen jullie?
Simon: Ik kom iets kopen.
Britt: Oke, mag ik mee bieden?
Dorien en Simon kijken elkaar aan..
Simon: Vooruit..
Dorien: Ik ben wel veilingmeester.. Haha

Dorien: En hier het kunstwerk van Michiels, op een speciale ondergrond. 
Dorien wijst naar de rug van Johan.
Dorien: Laten we beginnen bij 5 eurocent.
Johan: Ik ben toch wel meer waard en hij kijkt smekend naar zijn zoon en Britt.
Britt: Ik bied 10 cent..
Dorien: 10 cent, ik hoor daar mevrouw 10 cent bieden, iemand meer?
Simon: 11 cent.. 
Dorien: 11 cent, geboden door Van Lancker - junior. Wie bied meer?!
Britt: Hmm... 20 cent. (lachend) 
Simon: Dat is gemeen, met zulke grote stappen.. Ik ben ook maar jong en heb een vader die mij niet veel geld geeft, maak er maar 21 cent was..
Johan: Nouja zeg..
Dorien: Junior heeft zijn lief alweer overboden, iemand meer dan 21 cent?
Britt: Ik ben nu zijn lief.. Die geeft ffkes denken hoe graag ik hem eigenlijk zie, ik bedoel als het mij 22 cent gaat kosten kan ik dat natuurlijk wel weer minder uitgeven, maar dat betekend wel dat ik minder kan uitgeven..
Johan: Maar dan ben ik wel van jou.. Britt, please, lever mij niet over dan mijn zoon...
Dorien: En wat wordt het, 21 cent voor junior?
Britt: Neen, ik maak en 22 van..
Dorien: toch nog net op het laatste moment geboden door deze juffrouw..
Simon: Ik geef 25 cent..
Dorien: Wat een strijd ineens, het Michielswerkje is wel veel meer waard dan voorheen geschat..
Simon: Het is wel mijne pa he..
Britt: Weet je, neem jij hem maar.
Johan: Britt, wat doe je?
Britt: Geld besparen.. haha 
Simon : Hier Dorien een euro, ik krijg nog 75 cent terug.
Johan : Die gaat toch naar mij?
Dorien : Nee, die gaat naar de kunstenaar pap.
Britt : Dan krijg ik ook de helft wand ik heb toch wel mooi voor die strepen en de kunstenares gezorgd.
Johan : Ik wist niet dat ik zo veel zou op brengen.
Britt : Het is maar te hopen dat Simon goed voor je zorgt schat.
Johan : Ja dat hoop ik ook.
Simon : Natuurlijk, ik heb een echte Michiels op de kop kunnen tikken.
Dorien : ik moet hem alleen nog signeren.
Johan : Dat is niet nodig Dorien.
Simon : jawel, wand anders is hij niets waard.
Britt : Ja en ik moet hem ook sinteren.
Dan geeft Britt een kus op de mond van Johan. 
Dorien: en nu moetik hem nog signeren, kom op Johan..
Johan draait zijn rug naar Dorien en Dorien pakt ene watervaste stift en schrijft over Johans zijn rug heel groot 'Michiels (Dot)'.
Britt: Bij nader inzien was die kus niet mijn signering, haha..
Dorien geeft Britt de stift en Britt zet een sterretje bij Dot. En het sterretje tekent ze op zijn borst en zet erbij: Net zoals haar moeder een talent.
Simon: En dat heb ik nu net gekocht?
Britt: Jah, jij mag met je vader rondlopen.. Haha.. Ik ken hem vandaag ffkes niet geloof ik.
Johan: Michiels!!!
Dorien en Britt kijken allebei om: Sinds wanneer kunnen kunstwerken praten?
Ze beginnen llemaal te lachen behalve Johan, want die realiseerd zich wel dat hij de rest van de dag zo moet rondlopen.
Johan: We gaan vandaag niet zwemmen, niet zonnen, we gaan een boswandeling maken...
Britt: Maar ik wil zwemmen.
Dorien: Ik ook..
Simon: En ik ook.. Dat is drie tegen een.
Dorien: En we leven in een democratie, toch.. Meetse stemmen tellen..
Johan: Vandaag niet. Vandaag is het nationale Johan dag..
Simon: Ik ken geen Johan, jij?
En hij kijkt naar Dorien.
Dorien: Johan, heet zo niet de kat van de buurvrouw..
Britt: Of was dat die vervelde advocaat die alles beter weet..
Simon: Weet hij dat dan?
Britt: Dat denkt hij, maar hij doet het niet.
Johan : Ik krijg jullie nog wel.
Dorien : Je moet niet kwaad met kwaad vergelden, meneer van Lancker.
Johan : Nou gaan jullie maar lekker zwemen, ik heb het gelukkig al vaker met kleding aan gedaan.'
Britt : Ja we maken wel een indruk met jou er bij, wat moeten die Nederlanders wel niet van de Belgen denken?
Johan : De Nederlanders denken maar een eind weg, maar ik ga niet met die versierde rug open en bloot lopen. 
Britt: Met dit warme weer?
Johan: Dan zweet ik me vandaag maar helemaal kapot, ik doe mijn shirt niet uit..
Dorien: Dat wil ik nog wel eens zien.
Daarbij knipoogt ze naar Simon.

Als ze dan aan het strand liggen, kiezen Britt, Dorien en Simon express een plekje uit pal in de zon, nergens schaduw te ontdekken.
Dorien: Mam, mag ik een ijsje gaan halen?
Britt: Tuurlijk.
Britt geeft Dorien wat geld en even later komen Simon en Dorien terug met een ijsje voor Johan en een patatje.
Britt: Geef maar. 
Britt steekt haar handen over Johan en net als ze het ijsje wil aanpakken, laat ze het per ongeluk op het shirt van Johan vallen. 
Britt: Sorry..
Johan die omhoog komt, had niet gezien dat Dorien het patatje met zo had gedraaid dat hij er vol met zijn shirt in zou komen.
Johan: Jullie etters!!
Britt: Doe gewoon je shirt uit.. Het is niet erg...
Johan trekt zijn shirt iets omhoog en ziet dat het opschrift van Britt en trekt toch weer snel zijn smerige shirt omlaag..
Britt: Kom aan Johan, doe nu niet of je een klein kind bent...
Simon: Pap, doe inderdaad niet zo kinderachtig, enkel Dorien en ik mogen ons zo gedragen, wij vallen namelijk nog net in de juiste leeftijdsgrens. 
Johan : O, maar ik heb al een oplossing.
Johan staat op en rent naar de zee waar hij er in duikt en zo zijn shirt een beetje probeert schoon te maken en dat lukt. Dan komt Johan met een drijfnat shirt terug en gaat tegen Britt aan liggen. Britt schrikt van de kou van het water dat tegen haar lichaam aan komt.
Britt : Ga jij eerst eens heel snel opdrogen, voor je tegen me aan komt leggen.
Johan : Dit is je eigen schuld kunstenares van me.
Britt : Wie is er hier zo kinderachtig om zijn shirt niet uit te doen.
Johan : Nee, ik heb met stift op mijn lichaam geschreven.
Britt : ja, jij bent het kunstwerk.
Simon : Pap doe dat stomme shirt nou uit, anders ben je dadelijk een nog groter kunstwerk omdat dat shirt in je lichaam staat door dat de rest bruiner is geworden.
Johan : Dan is het ook mijn creatie.
Dorien : Dat mag niet, wand Simon heeft het al gekocht. 
Britt: Das juist! Simon is nu je baas (lachend)
Simon: En ik zeg da je da t-shirt moet uitdoen !!! (lachend) 
Johan : In je dromen Simon.
Simon : Je bent echt kinderachtig pap.
Johan : Dat is dan erg jammer voor je Simon, maar ik doe dat shirt niet uit..
Britt : Schat, doe dat gekke shirt eens uit, je ziet er echt niet uit zo.
Johan : Ik denk dat ik maar even ga zwemmen.
Dorien : Heb je nooit geleerd dat je niet voor je problemen moet weglopen.
Johan : Ja, ik leer slecht Dorien. En het leren met twee Michielzen in huis gaat helemaal slecht.
Britt : Wat hoor ik daar?
Maar dan is Johan er al vandoor en rent naar de zee. Het is natuurlijk een oneerlijke strijd met Britt die nog met een ingetapete voet zit. Maar Britt word door de kinderen geholpen en door het gewicht van het shirt komt Johan in het water al helemaal niet zo ver.
Dorien : ja pap, je moet wel een beetje gaan luisteren. 
Johan: Oke, ik zal hem wel uitdoen..
Britt: Kom op dan..
Johan: Vanavond voor ik ga slapen.
Simon: Daarvoor heb ik niet betaald jah..
Johan: Dan betaal ik je wel terug..
Simon: Geen denken aan... Ik wil die gespierde buik zien..
Johan: Gespierde buik, hebben we het over dezelfde?
Britt: Je hebt toch een wasbordje?
Johan: In je dromen jah..
Simon: Precies zoals je het zegt,m ik moest dromen dat jij je shirt uitdoet en Britt zegt dat je een wasbordje hebt, volgens jou in haar dromen.. En in mijn dromen doe jij dus je shirt uit.. Kom op pa..
Britt: Wete je, die zoon van jouw wordt nog een betere advocaat als zijn vader. Hij klets ieder er zo uit, pas op voor de concurrentie...
Johan: En nu is het niet meer leuk.. 3 tegen 1..
Dorien: Mara je bent toch een kerel? Kom op dan.. 
Johan : Ik vind het niet eerlijk ik wil een advocaat.
Simon : Die kan je krijgen Meester van Lancker, hij is op het moment verkleed als kunstwerk met een t shirt aan.
Johan : Dan wil ik er nog eentje bij.
Britt : Ja sorry hoor, maar net zo als in België kan je in Nederlander ook maar 1 advocaat hebben.
Johan : Het is gewoon onrechtvaardig, jij hebt zeker wel vaker op mensen in gepraat Michiels.
Britt : Nee, dat is niet mijn manier van werken, ik wil alleen dat de echte dader bekent.
Johan : Daar merk ik op het moment niets van dat je iemand niet gek praat.
Britt : Dit is ook volgens mij geen verhoor, want verdachte kussen mag nog steeds niet van interntoezicht.
Dan geeft Britt Johan een kus. 
Johan: Waar heb ik die zin ooit eens eerder gehoord?
Dorien: Wat voor een zin?
Johan: Ach, zolang je moeder het nog maar weet..
Dorien: Je doet were kinderachtig Johan..
Simon: Wacht eens, volgens mij mochten ze niet kussen, maar van Intern Toezicht.. Wat had papa dan misdaan?
Britt kijkt ineens bang en verslagen naar Johan..
Dorien: Wat is er gebeurd tuusen jullie?
Britt: Niets, niets..
Johan: Ik wa seens op het commersariaat en toen wou je moedre mij een kus geven, maar mensen van Intern Toezicht liepen rond en zeiden dat we niet mochten kussen...
Simon: Stelletje stiekemerds, ik dacht dat er minstens iets heel ergs was gebeurd..
Britt kijkt Johan nog steeds een beetje bang aan.
Johan: Er is niets tussen je moedre en mij gebeurd, behalve dan dat we nu stapelverliefd zijn, haha..
Simon: Haha, dat was me nog niet opgevallen hoor :P
Dorien: Je verteld ons echt iets nieuws.. Mara Johan, dat shirt he..
Britt: Kom op tarzan, uit ermee..
Britt voelt zich nog steeds niet echt op haar gemak en probeerd het er via humor wel weer gemakkelijker te gaan voelen..

Als de kinderen dan met zijn tweeen gaan zwemmen omdat ze weten dat Johan toch zijn shirt niet meer uit zal doen..
Johan: Britt, wat was er nu net met je aan de hand?
Britt: Wat denk je?
Johan: Dat is allang uitgesproken en verleden tijd..
Britt: Maar ik voel me er nog steeds niet prettig bij..
Johan: Kom een shier... Geef me een kus en ik ben alles vergeetn..
Britt: Haha, gata het maar zo gemakkelijk..
Toch geeft Britt Johan een zoen..
Johan pakt Britt stevig vast..
Johan: NIets houdt ons nog tegen..
Britt: Jawel, dat t-shirt van jou... 
Johan : Britt, ik zie er echt niet uit, we moeten dadelijk eerst maar schubzeep gaan halen om die stift er af te schubben.
Britt : Laten we dat dan maar doen, wand die stift blijft nog wel een poosje zitten.
Johan : Waarom precies die stift?
Britt : Omdat die in de buurt lag denk ik.
Johan : Dat zal het wel zijn denk ik.
Britt : Laten we maar over je shirt ophouden je ziet het er toch doorheen als het nat is.
Johan kijkt nu en ziet de stift door het shirt heen en kijkt heel erg zielig naar Britt. 
Britt: Zo zielig ben je anders ook niet..
Johan: Hoezo?
Britt: Want dan was ik hier niet geweest.. En ik ben nog altijd zieliger.. Wiens enkel zit nu helemaal ingetapet?
Johan: Dat is waar ook.. Oke.. JIJ bent de meest zielige..
Britt: Jeeeeeeej :P Doe dan nu maar dat doorschijnende shit uit..
Johan: Gemene rik..
Britt: Ach.. Als zielenpoot van ons, wil ik niet de enige zijn, dus ik sleep jou mee in mijn leed, enfi dadelijk ook jou leed.
Britt glijd met haar handen langs de borst van Johan naar beneden en pakt de onderkant van zijn shirt en haalt hem naar boven, trekt hem uit..
Britt: Dat is al veel beter..
En ze geeft hem een innige zoen.

Als ze dan weer het strand opkomen komt er een jongen op hun afgelopen.
David: Mag ik jullie iets vragen?
Johan: Tuurlijk..
David: Ik wil al heel lang een tattoo, en die u op uw borst heeft staan vind ik echt super.. Wara heeft u die laten zetten?
Britt barst spontaan in lachen uit..
Johan: Dat wete ik niet meer, ik heb die in mijn volledig onbewust zijn laten zetten..
David: Tich jammer dat u het niet meer weet.. I had graag zo een gehad.. Mag ik er dan een foto van maken of m na te laten maken?
Britt: (lacherig) Doet u maar.. 
Johan : Simon heeft echt gelijk.
Britt : Ja je hebt een slimme zoon.
Voor dat Britt en Johan het in de gaten hebben heeft David al een paar foto's van Johan gemaakt. Dan gaat David er van door en Johan en Britt kronkelen van het lachen over de Grond.
Johan : Ik dacht dat Nederlanders zeggen dat de Belgen dom zijn, maar volgens mij zijn zij de allerdomste.
Britt : Ik ben het volkomen met je eens.

Niet veel later komen de kinderen er aan en staan verbaast over dat Johan zij shirt uit heeft.
Simon : Mam, hoe heb je dat voor elkaar?
Britt : Hem er gewoon op wijzen dat zijn shirt doorschijnt.
Johan : Dorien, jij en je moeder worden nog eens beroemd, er zijn nu al foto's van dit kunstwerk gemaakt.
Simon : Door mam zeker?
Britt : Nee, een Nederlander die de tatoeage van je vader zo mooi vind. 
Dorien: DA MEEN JE NIE !!! (lachend)
Britt: Toch wel...
Dorien; Die moet dan wel auteursrechten betalen, he ! (lachend) 
Britt : We hebben het er maar niet gevraagt, Nederlanders zijn eenmaal niet zo slim.
Dorien : Waarom hebben ze dan altijd belgenmoppen, wij zijn volgens hun altijd dom.
Britt : Ik denk dat, dat zo is omdat ze zelf de domste zijn, en omdat te vergeten, doen ze dat wij dommer zijn. 
Dorien: Zullen wij dadelijk maar eens domme Hollanders moppen zeggen, de hele terugweg morgen... HAHA
Britt: En ik dacht dat jij dan ging slapen?
Dorien: Dit is veel en veel leuker..
Johan: En vooral veel drukker..
Simon: Maar wel gezellig..

Dan komt er weer iemand naar hun toe.
Richard: Ik ben een vriend van die David, zou ik ook nog iets mogen vragen?
Johan: Gene foto's?
Richard: Jawel, maar dan met u vrouw.. Het is om mijn moeder te laten zien dat ik ook wel eens met een meisje op de foto ben geweest en u vrouw, amaai..
Britt kijkt verlegen naar de jongen.. 
Richard: Mag het?
Johan: Ga je gang (Britt terugplagend)
Britt: Heb ik hier niets in te zeggen dan? (lachend)

Richard gaat naast Britt in het zand zitten en David (die ondertussen ook aangelopen kwam) neemt een paar foto's.

Richard: Bedankt ! (gelukkig)
Britt: Ah, das een kleine moeite. (glimlachend)

Dan vertrekken de 2 gasten weer...

Britt: Dat zet ik je nog betaald, Van Lancker. (lachend) 
Johan : Ik vind dat ik wel genoeg gestraft ben door die handtekeningen van jullie.
Britt : Nou, oke dan.
Johan : Zullen we nog even gaan zwemmen?
Britt : Ja dat is goed, en dan moeten weer terug, wand we moeten nog schub zeep voor je kopen.
Johan : Wie het eerste in de ze is.
Britt : Dat is niet eerlijk. 
Johan: Leuk, he? Zo oneerlijk zijn? (gemeen lachend) 
Britt : Nee, niet leuk.
Johan : ja, dat is vervelend voor je he.
Britt : Wacht maar tot ik weer helemaal heel ben.
Johan : Ik kan niet wachten.
Britt : Ik ook niet, dan gaan we weer een wedstrijdje doen.
Johan : Niet nodig hoor.
Britt : Bang om te verliezen zeker. 
Johan: heb ik op voorhand dan al een kans?
Britt: Tuurlijk niet.. Wedstrijdje tussen kunstwerk en top-fitte flik.. De winst kan je op je buik schrijven..
Johan: Geestig, op mijn buik schrijven..
Britt: Daar staat inderdaad nog niet zoveel op.
Johan : Ik vind dat er genoeg op staat, eigenlijk teveel naar mijn zin.
Britt : Ja, daar kan ik niets aan doen.

Wanneer ze weer terug op de camping zijn verdwijnt Johan gelijk naar de doesjes waar hij meteen met de schub zeep aan de slag gaat, gelukkig wordt het al wel lichter, maar het gaat er nog niet af. 
Als Johan terug komt uit de douches trekt hij een luchtige blouse aan en die is net donker genoeg dat j ere niet doorheen kan zoen, als die tekeningetjes..
Britt: Wat zie jij er schoon uit..
Johan: Wat scrubzeep al met een mens kan doen..
Britt: En een mooie blouse..
Johan: Daarvoor moet je bij mijn eigenaar zijn.. Die had deze mij vorig jaar voor vaderdag gegeven.
Britt: Hij heeft echt een perfecte smaak...
Johan: Simon hoor je dat, je hebt een perfecte smaak!!! 
Simon : Ja dat weet ik wel. 
Britt : Mannen met smaak die vind je weinig, van wie heb je dat?
Simon : Van mijn moeder. (verveeld)
Britt : Volgens mij is het meer van je zelf.
Simon : Natuurlijk.
Britt : Zullen we vanavond nog een avondwandeling maken.
Simon : Ik denk dat het een nacht wandeling word.
Johan : Hoezo?
Simon : Dorien is in slaap gevallen. 
Britt: Dat was natuurlijk wel te verwachten.
Johan: Dus wel drukte in de auto morgen..
Simon: En anders zorg ik daar wel voor, haha.
Johan: Heb je die humor van je moeder?
Simon: Ik vrees van mijn vader, kent ge die?
Britt: Neen, eigenlijk niet.. Wat is dat voor iemand?
Simon: Advocaat.. Dat zegt al genoeg, niet?
Britt: Advocaat, dat zegt inderdaad genoeg.. 
Simon : O nee, mijn vader is een kunstwerk.
Britt : Je bedoelt die gek die op het strand lag vandaag?
Simon : Ja.
Johan grijpt Britt nu beet.
Johan : Wat zij jij over zijn vader?
Britt : Dat hij gek is.
Johan : Wat zij je.
Britt : Dat hij gek op mij is.
Johan : Dat is zo.
Johan bevestigt dat met een innige kus. 
Simon: Nooit geweten dat jij hem kende, had je dat niet kunnen vertellen?
Britt: Owh, is hij je vader.. Ik dacht die jonge man die van de week een foto kwam nemen :P
Johan: Haha.. Oke, ophouden jullie nu.. Nu is het niet meer leuk :(
Britt: Arme jongen, hij voelt zich zo alleen..
Simon: Het is toch alleen maar goed dat ik zo met Britt omga, want voor hetzelfde geld had ik haar allang weggepest..
Britt: Wat ben ik daar blij om dat je dat niet hebt gedaan zeg..
Simon: Maar jij bent lief, alleen is je dochter liever..
Britt: Was ik al bang voor..
Johan: Maar die is enkel lief als ze slaapt...
Britt: Van Lancker, pas op uw woorden. Dadelijk wordt ze wakker en begint ze jou weg te pesten, daar zie ik haar wel voor aan...
Simon: Haha..
Johan: Oke, vrede.. Oke?
Britt: Die moet je verdienen.. Of kopen.. Want Simon en ik willen een ijsje, niet toc Simon?
Simon: Zo'n hele grote... Ga maar halen pa, zie je zo wel... :P 
Johan : Maar dat wil ik wel wat van Mevrouw Michiels.
Britt : Wat dan?
Johan wijst naar zijn mond.
Britt : Nou laten we het dan maar doen, en liever niet treuzelen met die ijsjes wand anders kan je je weer doezen.
Johan : Zal ik doen.

Johan geeft Britt een kus een gaat ijs halen. En even later is hij weer terug, Britt heeft dan Dorien ook wakker gemaakt om te kunnen voorkomen dat Dorien de nacht wakker blijft. Dorien is daar niet blij mee en is behoorlijk sacherijnig omdat ze wakker is gebeurd. Dorien begint nogal vervelend te doen. Dan is Johan het echt helemaal zat het gedrag van Dorien en dreigt als ze nu niet normaal doet dat ze alleen kan slapen en Simon bij hun. Dat brengt Dorien wel tot inkeer en brengt het er vanaf met een paar schuine blikken, maar weet zich behoorlijk te gedragen, ze moet er echt niet aan denken om alleen in een tent te gaan slapen.

Wanneer het negen uur die avond is.
Britt : Zullen we nog een laatste wandeling maken, ik vond dat wel leuk nu het een beetje donker der aan het worden is.
Dorien : Dat is eng.
Britt : het is niet zo eng, het is het zelfde in Gent. 
Dorien: Alleen dan dat ik het daar ken en hier niiet, dat maakt het hier eng..
Simon: Dan hou ik je hand wel vast..
Dorien: Echt?
Simon pakt de hand van Dorien vast..
Simon: Kom op, waar wachten we nog op?
Britt: Bij nader inzien ben ik ook bang..
Johan: Moet ik zeker jou hand vast gaan houden?
Britt: (lief) Als je dat wilt?
Johan: Zal wel moeten he, willen we hier ooit nog weg geraken?

Als ze dan in het bos lopen, lopen Dorien en Simon voorop, watnt die hebben geen zin om te zien hoe klef Johan en Britt samen lopen, dat hadden ze namelijk al de hele vakantie moeten zien en de laatste avond bedankten ze daarvoor..
Johans hand zat in de kontzak van Britt..
Johan: Heb jij enig idee waar we heengaan?
Brit: Nee, want ik ken het hier helemaal niet..
Johan: Oeps vergeten :P
Britt: Leuk..
Johan: Simon?
Simon: Wat is er?
Johan: Waar gaan we heen?
Simon: Dat is nu juist de verrassing.. 
Britt : Spannend.
Johan : Ik vind het best zolang we voor de morgen maar weer bij de tent zijn.
Simon : Verdwalen kan hier haast niet, wand als je te ver weg gaat loop je in het water dus wees daar maar niet bang voor.
Britt : Het is al goed Simon.
Dan horen ze ineens een uit en Dorien rent meteen bang naar haar moeder en houwt haar stevig beet.

Britt : Het was maar een uil Dorien.
Dorien : Ik wil naar huis.
Britt : We gaan morgen naar huis Dorien.
Dorien : gelukkig ik wil nooit meer kamperen, veelte eng. 
Britt: Zo eng is het toch niet, in het bos heb je nu eenmaal uilen en dat soort beesten..
Dorien: Ja, en gelukkig hebben we die thuis in Gent niet..
Britt: En in de zoo vind je ze nog wel zo mooi..
Dorien: Maar de is niet zo dichtbij..
Simon: Zullen we anders als we naar huis gaan, langs ze zoo?
Johan: Jij zit vol goeie ideeën, maar dan moeten we wel optijd weg morgen..
Simon: Dat is toch niet erg?
Dorien: Naar welke zoo gaan we dan?
Johan: Artis, die is in Amsterdam..
Dorien: Kunnen we niet ergens anders heen?
Simon: Die van Antwerpen, misschien.
Dorien: Daar ben ik al eens geweest.. 
Britt : Rotterdam misschien, daar hebben ze een dierentuin met een heel groot oceaan gebeuren, Blijdorp of zoiets heet dat park.
Johan : Misschien is het beter om een andere keer naar een dierentuin te gaan, wand dan is Dorien een beetje bij geslapen en hebben we geen auto vol spullen.
Britt : Ja dat is goed.
Dorien : Vind ik ook.
Britt : Jullie hebben toch nog wel een tijdje vakantie. 
Simon: Maar ook nog met jullie samen?
Britt: Misschien kan ik nog een op paar dagen vrij regelen..
Johan: En je gaat ook nog naar opa en oma..
Simon: Dat weet ik..
Johan: Dan moet ik werken..
Britt: En heb ik alleen met mijn dochter een tijdje..
Dorien: Zijn we dan helemaal met z'n tweeën?
Britt: Jij en ik en niemand meer...

Als ze dan weer terug zijn bij de tent.
Johan: Dorien, je komt weer bij ons slapen?
Dorien: Als dt mag?
Britt: Anders slaap je toch niet... 
Dorien : Dan ga ik mijn spullen maar weer eens halen.
Britt : Doe maar.
Dorien brengt met behulp van Simon zijn spullen naar de tent dan is het al weer bedtijd voor de twee kids.

Wanneer Britt Simon nog even gaat instoppen.
Simon : Mam?
Britt : Ja Simon?
Simon : Mag ik thuis ook eens een nachtje bij jullie slapen?
Britt : Waarom?
Simon : Vind ik gezellig voor een keertje.
Britt : Mag wel, maar niet meteen de volgende nacht, we willen weer eerst normaal slapen. 
Simon: Normaal.. Je wilt gewoon weer lekker tegen Johan aan kunnen kruipen..
Britt: Neen, gewoon slapen..
Simon: Slaap lekker dan he..
Britt: Morgen pas he.
Simon: Laat Dorien de rug van Johan nog maar eens onder krabben..
Britt: Moet ik haar dat dan 's nachts influisteren?
Simon: Wie weet werkt het...
Britt: Ik zal het maar niet doen, he..

Dan gaat Britt naar de tent waar Johan voor zit te wachten..
Johan: En?
Britt: Simon wil thuis eens bij ons slapen..
Johan: Waarom?
Britt: Vin die gezellig..
Johan: Maar toch niet direct als we thuis zijn?
Britt: Daarvoor heb ik hem kunnen behoeden..
Johan: gelukkig maar... 
Britt : Ik wil nu wel eens een hele nacht goed slapen.
Johan : Ik ook.
Britt : Zullen we morgen na het ontbeid maar alles meteen inpakken, we moeten om 12 uur al van de plaats zijn.
Johan : Ja ik denk dat dat het beste is.
Britt : Dan zit het begin van de vakantie er al op.
Johan : Gelukkig gaan we aan het einde ook nog een weekje.
Britt : Maar gelukkig niet in een tent.
Johan : Zo erg is doe tent toch niet?
Britt : Nee, maar mijn dochter wel. 
Johan: De voorbije nachten halen we morgen wel in. Beloofd. (lief)
Britt: Meen je dat?
Johan: Neen! (plagend)

Britt kijkt beteuterd... (om Johan terug te plagen)

Johan: Ah, ons zielig meisje. (plagend) 
Britt geeft Johan dan een kus.
Britt : Zullen wij dan ook maar eens gaan slapen, we moeten morgen weer een hele tijd in de auto zitten.
Johan : Goed idee.
Johan geeft Britt nog een kus en dan maken ze zich klaar om te gaan slapen.

De volgende ochtend moet iedereen op tijd opstaan wat voor de kinderen nogal moeilijk is. Ok Britt en Johan hebben deze nacht slecht geslapen, Dorien was deze nacht weer behoorlijk aan het knijpen geweest en dat was behoorlijk pijnlijk geweest. 
Als ze dan in de auto naar huis zitten..
Britt: En hoe vond je het Dot?
Dorien: Ik vond het wel leuk..
Johan: Wel leuk, niet voor herhaling vatbaar?
Dorien: Weet ik niet..
Simon: Bij mij weet je het antwoord al.. En ik vond het nu wel leuker, zo met meer mensen..
Dorien: Vond je die kleffe ouders leuk?
Britt en Johan: Klef?
Simon: Neen, ik vond het kunstwerk Johan veel en veel leuker :P 
Dorien : Dat kunstwerk was anders wel behoorlijk klef met mijn moeder, kijk maar uit dat je vader het niet heeft gezien.
Simon : Die twee die zijn aan elkaar vast geplakt van al dat kleffe gedoe.
Britt : Ja zo kan die wel weer, maar zouden jullie volgend jaar nog een keer willen kamperen?
Dorien : Ik wil niet slapen in een tent.
Britt : Over een jaar vind je het al veel minder eng.
Dorien : Ik blijf het eng vinden, ik ga echt niet meer in een tend slapen.
Britt : Dat zien we tegen die tijd dan wel weer he Dot.
Dorien : Nee, wand ik ga dan niet mee, ik blijf dan liever thuis.
Johan : helemaal alleen?
Dorien : Nee, ik vraag wel of ik bij Tony mag logeren.
Britt : We zien wel hoe het loopt. 
Dorien: Tony vind het vast heel leuk..
Britt: We zien wel, oke?
Simon: Tony.. Das wel ne toffe, zou ik dan ook mogen, want ik ben dan liever bij Dorien als dat ik met jullie twee kleffe verliefde ouders op pad moet..
Johan: Zal ‘t gaan?
Simon: Eigenlijk wel ja...
Britt: Misschien hebben ze ook wel een beetje gelijk..
Johan: Je gaat je niet aansluiten bij hun hoor, want dan zet ik de auto aan de kant.
Johan had al gezien dat er over 3 kilometer een parkeerplaats kwam en was al van plan om te stoppen, maar omdat de rest te druk waren hadden ze dat niet gezien..
Britt: Ik sluit mij dus volledig an bij de kinderen..

Johan neemt de afrit en zet dan de auto stil..
Johan: Hup eruit jullie.. 
Dorien : nee, ik wil er niet uit. (huilend)
Johan : Dorien, er uit, nu meteen, dat geld ook voor jullie Simon en Britt.
Dorien : Nee, ik wil mee naar huis.
Johan : Dan moet je nu uitstappen.
Britt en Simon stappen uit en Johan stapt dan uit en doet de deur van Dorien open.

Johan : Stap je er nu zelf uit?
Dorien : Nee. (huilend)
Johan maakt de gordel los en tilt de tegenspartelende Dorien uit de auto.
Johan : Dorien, rustig, we gaan alleen even wat drinken.
Dorien kijkt Johan vragend aan. Simon barst dan ik lachen uit en Dorien kan het ook niet meer in houden.
Simon : He Dot, denk je nou echt dat pap het echt zou doen. 
Dorien: Ik ken iemand die dat wel zou doen, die daar gek genoeg voor is.
En Dorien wijst naar haar moeder..
Britt: Dat zou ik nooit doen..
Dorien: Tuurlijk niet..
Britt: Kom op Dot..
Dorien: Ik meende het ook niet, sorry..
Britt: Je bent gewoon nog wat moe, denk ik..
Dorien: Ik ben wel zeker..

Als ze dan zitten, gaat Dorien half tegen Brit aanzitten en legt haar hoofd even tegen haar schouder en is direct weg..
Johan: Dat wordt een drankje minder halen, geloof ik..
Britt: Hoezo?
Simon: Dorien, ze slaapt...
Britt: Die is echt kapot...
Johan: En ik ook weer, vannacht heeft ze me weer te pakken gehad, geloof ik..
Britt: Mij ook, dus wees gerust je bent niet de enige...
Johan: Daar was ik ook al niet bang voor, want ik heb gezien hoe je er vanmorgen uitzag...
Britt: Voila, moeder-dochterliefde heet zoiets..
Johan: Het is maar waar je blij mee bent..
Britt: Van Lancker.. Mijn dochter daar ben ik blij mee jah.. 
Johan : Het is ook een schat, zolang ze maar niet in een tent hoeft te slapen.
Britt : Ik ben daar ook achter gekomen

Even later gaan ze er weer vandoor, Johan zet Doren in de auto en vast in de gordel. Dan vertrekken Ze weer op weg naar Gent. Onderweg valt Britt ook in slaap en zijn de twee mannen alleen wakker. Die kletsen dan nog wat gezellig over mannen en vader en zoon dingen. Wanneer ze dan eindelijk weer in gent zijn mag Simon Dorien wakker maken. Johan maakt Britt wakker door haar een kus op haar mond te geven. 
Britt: Hmmz..
Johan: Als je wilt slapen, hier heel dicht in de buurt staat een bed dat overheerlijk ligt.. Geloof me ik kan het weten..
Britt: Zijn we al thuis?
Johan: Vakantie is nu officieel voorbij..
Britt: Had je niet nog wat kunnen omrijden?
Johan: Simon en ik waren veel te druk om daarover na te kunnen denken. En jij en Dorien sliepen zo lief, we hebben er niet eens aan gedacht om jullie wakker te maken,tot nu.. Dorien is al gewekt en met Simon onderweg naar haar bed.. Ik heb eerst de spullen boven gebracht en nu kwam ik deze schone slaapster wakkerkussen..
Britt: Je bent een schat,enkel had je me wel wakker mogen maken, want ik geloof dat mijn nek nu iets stijf is.. 
Johan : Ja, het spijt me, ik wilde je rust in laten halen.
Britt : Toch bedankt dan.
Johan : Graag gedaan mijn liefste.

Einde

Vervolgverhaal op Britt Michiels 

Uijtje, *Laika?* en flikken10 

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©