Waarom???

Op 2 februari veranderde zijn leven. Dit was de zwarte dag uit zijn leven. Zij vrouw en vier jaar oude dochter waren bij een auto-ongeluk om het leven gekomen. Een vrachtwagen was frontaal op hun auto gebotst. Zowel zijn vrouw als dochter, als de bestuurder van de vrachtwagen waren op slag dood. Iedereen probeerde hem te helpen, maar hij voelde zich leeg. Niemand kon hem helpen, althans dat vond hij. Hij zonderde zich af van alles en iedereen en dit had als gevolg dat hij steeds dieper in een dal raakte. Toen de politie hem vertelde dat de bestuurder van de vrachtwagen teveel alcohol had gedronken ging het helemaal verkeerd.
Waarom?

Tony keek al voor de zoveelste keer op haar horloge, waar bleef Britt. Ze was ondertussen al een half uur te laat. Britt, die altijd op tijd was. Er was een zaak, maar ze had tegen de mannen gezegd dat ze op Britt zou wachten. Toen Vanbruane langs kwam vroeg Tony of Britt misschien ziek was. Verbaasd keek Vanbruane haar aan. "Is ze er nog niet dan??" Vroeg ze. "Nee," antwoordde Tony die zich nu echt zorgen begon te maken. Net op het moment dat ze naar Britt wilde gaan bellen kwam deze binnen. "Jee, ik maakte me zorgen," riep Tony uit. "Waarom ben je er nu pas??" Vroeg Tony. "Ik had me verslapen, dat kan iedereen gebeuren," antwoordde Britt vinnig. Verbaasd keek Tony haar aan, ze had het gevoel dat er iets niet klopte, maar aan Britts gezicht zag ze dat ze niet verder moest vragen. Daarom veranderde ze van onderwerp. "Er is een lijk gevonden in het water, ik heb op je gewacht." Britt knikte deed haar jas weer aan en liep samen met Tony naar buiten. Ze stapten in de auto en ze spraken de hele rit geen woord tegen elkaar. Tony vroeg zich af wat er aan de hand was.

Op de plaats van bestemming aangekomen vroeg Tony aan Sel of ze al wisten wie het slachtoffer was. "Ze had geen papieren bij zich," antwoordde Sel. En hij vertelde dat Raymond en Pasmans in de buurt aan het rondvragen waren of iemand iets gehoord of gezien had, maar ik geef ze weinig kans voegde hij eraan toe. Britt was ondertussen doorgelopen naar het lijk. Het was een vrouw van een jaar of dertig. Ze keek eens om zich heen en vroeg zich af hoe het lijk daar terecht was gekomen. Ben kwam naast haar staan en vertelde wat hij wist. Van Tony had hij al gehoord dat hij niet moest vragen waarom ze te laat was. "Een kogel van dichtbij afgevuurd, het moet gisterenavond gebeurd zijn tussen 10 en 12." Britt keek op en vroeg, "Hoe komt dat lijk hier??" "Dat weten we nog niet, maar ze is in het water gedumpt, dus we moeten uitzoeken hoe het water stroomt en hoever een lijk kan drijven tussen de moord en het vinden." Hij keek Britt aan, tja dat wordt veel werk.
Tony en Britt overlegden wat ze het beste konden doen, hier blijven of alvast teruggaan naar het commissariaat. Ze kwamen tot de conclusie dat ze eigenlijk wel zin hadden in een kop koffie en dat bracht de doorslag. Ze gingen terug.

Britt liep als eerste door de deur en toen Carla haar zag riep ze haar. "Ja, wat is er??"Vroeg Britt. "Jullie zijn toch bezig met een vrouw die is neergeschoten." Tony knikte. Carla liet ze een map zien met een foto daarop. Britt keek nog eens naar de foto en zag dat het de dode vrouw was. "Hoe kom jij aan die foto?" Carla verklaarde dat er een vrouw haar zus als vermist had opgegeven. Tony kwam ertussen met de vraag of die vrouw er nog was. Carla schudde haar hoofd. "Ze is twee minuten geleden vertrokken, ja ik kan niet iedereen hier houden." Tony en Britt liepen naar boven. Nu wisten ze in elk geval hoe de dode heette. Toen ze boven kwamen, kwam Vanbruane hen tegemoet. "Waarom was jij te laat Britt?" Vroeg ze. "Ik had mij verslapen, sorry." Antwoordde Britt vinnig terwijl ze Tony boos aankeek. Vanbruane schrok van de reactie van Britt, maar Tony gaf achter de rug van Britt aan dat ze niet verder moest vragen. Dus mompelde ze nog wat en liep weg. "Wilde je mij als vermist opgeven?"Vroeg Britt aan Tony. "Jij bent nooit te laat dus ik maakte mij zorgen."

Ze besloten direct naar Myriam de zus van Lotte, die vermoord was, toe te gaan. Dus ze liepen samen naar buiten. Toen ze bijna buiten waren kwam Pasmans ze tegemoet. "We hebben niets gevonden," zei hij. Tony zei: "We weten wie de dode is, ze heet Lotte Vandenbroek en ze is 31 jaar oud. Kan jij zorgen voor meer informatie over haar?" "Tuurlijk," antwoordde Pasmans. "Bedankt," zei Tony en ze liep weg naar Britt die al bij de deur stond.

Tringgg. Een klein jongetje deed de deur open. "Hallo," zei Britt, "Is je mama ook thuis." Het jongetje knikte en verdween door een deur. Even later kwam er een vrouw aan. "Britt Michiels, Tony Dierickx, Politie Gent. Kunnen wij even binnenkomen?" Zei Britt. "Heeft u Lotte gevonden?" Vroeg Myriam, terwijl ze voor Britt en Tony uit naar de bank liep. "We hebben een vervelende mededeling voor u, we hebben Lotte inderdaad gevonden, maar ze is dood?" Verbaasd keek Myriam van Tony naar Britt. "Dat kan niet. Hoe is ze gestorven?" "We hebben redenen om aan te nemen dat ze vermoord is," zei Tony. Het bericht leek niet tot Myriam door te dringen, ze zat wazig voor zich uit te staren. Even later keek ze verschrikt op, "vermoord?" Tony knikte. Toen begon Myriam te huilen. Tony en Britt keken elkaar aan. "Misschien is het beter als u morgen naar het commissariaat komt, dan praten we wel verder." Myriam knikte.

Terug op het commissariaat lag er een stapel papier op het bureau van Tony, met een briefje erbij. Dit is alles wat ik kon vinden over Lotte Vandenbroek, Pasmans. "Zo die is druk bezig geweest," zei Britt lachend. Tony gaf Britt de helft van de stapel. Ze begonnen alles rustig door te lezen, maar toen kwamen Ben en Sel binnen. "Britt!" Riep Ben "we weten waar Lotte in het water is gedumpt." Verbaasd keken Britt en Tony elkaar aan. Ben liep door naar de kaart en wees een plaats aan, die ongeveer 500 meter van de plaats lag waar ze Lotte vanmorgen hadden gevonden. "Dat kan je toch niet zo exact weten," zei Tony. "Ik wel," antwoordde Ben met een grijns op zijn gezicht. "Aan u de eer Sel." "Britt had gevraagd of wij konden uitzoeken waar het lijk ongeveer in het water terecht was gekomen, dus ik heb wat rond gebeld over de stroming en de stroomsnelheid van het water. In combinatie met het tijdstip van de moord zijn we alle plekken gaan bekijken waar dat mogelijk was. Er zijn veel plekken waar je het water niet kan bereiken en uiteindelijk bleven er twee plekken over." Zei Sel. "Toen hebben we die plekken grondig doorzocht en je raadt nooit wat wij gevonden hebben," zei Ben. Komaan, geen spelletjes, vertel op," zei Tony. "De portefeuille van het slachtoffer, dat was nog puur toeval wat Pasmans had ons opgepiept om te zeggen wie het slachtoffer was en niet lang daarna vonden we haar portefeuille." "Goed werk, mannen," zei Vanbruane die het hele gesprek van een afstandje gevolgd had. Ben straalde. Britt en Sel keken elkaar aan en probeerden niet te lachen om het gezicht van Ben. "Pasmans is daar nu met de mannen van de Technische Recherche, hopelijk levert het nog wat op."

Britt en Tony waren alles aan het doorlezen, maar het schoot niet echt op wat op de een of andere manier werden ze telkens weer gestoord. Dus ze besloten maar naar huis te gaan om daar rustig verder te gaan lezen. Vanbruane vond het goed, want het was natuurlijk het belangrijkst dat het werk gedaan werd en zij begreep ook wel dat de mannen behoorlijk aan het afleiden waren. "Morgen heb je het doorgelezen," zei Britt voor de zoveelste keer tegen Tony, die alweer knikte. Als grapje zei ze, "als jij het dan ook maar hebt gelezen." Britt lachte en liep naar haar auto.

Toen Britt de deur van haar appartement open deed was ze verbaasd dat Dorien nog niet thuis was. Op de tafel lag een briefje met de mededeling dat Dorien bij een vriendinnetje zou blijven slapen. Morgen ging ze dan met dat vriendinnetje naar een pretpark, want het was morgen een vrije dag. Dat is niet verkeerd dacht Britt, ze dacht aan de stapel papier die zo nog door moest werken. Daar had ze nu mooi de tijd voor. Om zeven uur had ze de hele stapel doorgelezen. Lotte had veel problemen gekend in haar leven. Problemen thuis, op school enzovoorts. Britt had alleen nergens een aanwijzing gevonden die erop kon wijzen dat Lotte door iemand vermoord was. Ze dacht na over het leven van Lotte en of er een verband kon zijn met haar dood. Toen ging de bel. Terwijl Britt naar de deur liep, dacht ze Tony's deel kan misschien voor een verband zorgen. Britt deed de deur open en keek blij verrast in het gezicht van Tim. "Mag ik binnen komen," vroeg hij. "Tuurlijk," antwoordde Britt. "Waren ze nog boos dat je vanmorgen te laat was?" Vroeg Tim toen ze samen op de bank zaten. "Nee, ze waren eerder ongerust," antwoordde Britt. Tim keek rond en Britt zag dat hij keek of Dorien er was. "Dorien slaapt vandaag bij een vriendinnetje," zei ze. "Ohh," was het antwoord. "Ik had een vraagje, wil jij met mij mee naar het theater?" Vroeg Tim. Britt keek hem aan en dacht, nu weet ik waarom Dorien bij een vriendinnetje is gaan slapen. Hij heeft dat geregeld. "Ja, ik ga mee, maar dan moet ik mij wel even verkleden."

Na de voorstelling gingen ze nog even een hapje eten en daarna gingen ze terug naar het appartement van Britt. Daar aangekomen vroeg Tim of Britt het naar haar zin had gehad. "Ik heb een geweldige avond gehad," antwoordde Britt. Toen ze voor de deur van Britts appartement stonden, was de situatie een beetje raar. Britt doorbrak de stilte door te vragen of hij nog zin had in een kopje koffie. "Dat sla ik natuurlijk niet af." Ze moesten wachten tot de koffie gezet was en ondertussen zaten ze gezellig dicht tegen elkaar aan op de bank. Ze hadden het niet door dat de koffie klaar was en Britt dacht dat ze zo wel voor altijd kon blijven zitten.

De volgende morgen bood Tony voor ongeveer de honderdste keer haar excuses aan dat ze het niet had doorgelezen. "Als je nou eens een goede smoes bedenkt," was telkens het antwoord. Tony was bijna door haar smoezen heen, toen Britt begon te lachen. "Het is al goed, nu ben ik weer op de hoogte. En nu ga je snel lezen, want anders zal ik mij de hele dag moeten vervelen." Terwijl Britt haar achterstallige PV's wegwerkte, was Tony druk aan het lezen. Britt was klaar met al haar PV's, maar Tony was nog lang niet door het boekwerk heen. Britt die niet van plan was Tony te helpen besloot de krant te gaan lezen. Toen kwam Vanbruane binnen. "Zo Britt, ben je de krant aan het lezen?" Vroeg ze. "Ik moet wachten tot Tony klaar is met het lezen van haar deel." Tony keek op en Vanbruane keek haar boos aan. "Kan jij dan ook nooit iets op tijd afmaken," Britt glimlachte. Tony keek boos naar Britt. Terwijl Britt haar krant opvouwde kwam Carla binnen met Myriam. Britt keek naar Tony en zag dat ze bijna klaar was. "Ik kom er aan," zei Britt. "Tony, jij leest door en als je klaar bent mag je komen!"

"Gaat het een beetje?" Vroeg Britt. "Ja, het gaat wel weer. Ik heb de hele nacht nagedacht over hoe het gebeurd kan zijn, maar ik ben er niet uitgekomen." Britt dacht na, ze had niet alle informatie doorgelezen en ze kon dus eigenlijk geen directe vragen stellen. "Hoe was de relatie met Lotte." "Lotte en ik hebben veel meegemaakt, onze ouders zijn op jonge leeftijd gestorven en we zijn opgegroeid in een pleeggezin. Lotte had daar meer problemen mee dan ik en ze werd steeds vervelender. Ook op school was ze niet meer te verdragen en toen heeft men besloten dat Lotte naar een pleeghuis moest voor moeilijk opvoedbare kinderen. Op dat moment ben ik haar uit het oog verloren." Britt knikte. "Tot twee jaar geleden, toen stond ze opeens voor mijn deur. We hebben veel gepraat en het ging goed met haar. Ze kwam me uitnodigen voor haar bruiloft. Ze had haar leven gebeterd en was niet meer de druktemaker die ik kende. In die twee jaar hebben we veel met elkaar opgetrokken, tot iets meer dan een half jaar geleden." Britt keek op. "De man van Lotte was vrachtwagenchauffeur en op 2 februari heeft hij een ongeluk veroorzaakt. Hij was op slag dood net als de vrouw en het kindje in de auto waar hij op was gebotst. Lotte heeft dat heel slecht verwerkt, zeker toen bleek dat het de schuld was van haar man. De man van de vrouw heeft Lotte nog bedreigd. Lotte had het heel moeilijk met het verlies van haar man. Ik had het gevoel dat het steeds slechter met haar ging, daarom had ik haar ook uitgenodigd om te praten."
"Uw man, hoe stond hij tegenover het contact met Lotte?" Vroeg Britt. "Hij vond dat zij teveel tijd in beslag nam. Dat is ook wel waar, want ik heb altijd voor Lotte klaargestaan. Ze had het vaak moeilijk en ik was de enige familie die ze nog had. Marcel vond dat Lotte voor zichzelf moest zorgen en dat ik daarbij een minder belangrijke rol moest spelen."
"Bedankt voor uw tijd," zei Britt. "Geen dank, als ik u kan helpen belt u dan maar." "Oh, ik heb nog een vraag was Lotte links of rechtshandig?" "Linkshandig," was het antwoord. "Sterkte."

"Zo ben je nog niet klaar?"Vroeg Britt toen ze terug kwam. "Jawel, maar Carla heeft net het autopsie rapport gebracht en dat heb ik ook even doorgelezen." "En," vroeg Britt. "Een kogel in het hoofd, verder geen sporen van geweld. Helemaal niets." Britt pakte het rapport van Tony en zag dat de kogel vanaf de linkerkant geschoten was, zelfmoord was dus mogelijk. Britt keek op en zag dat Pasmans voor zich uitkeek. "Pasmans, kan jij voor mij dit opzoeken." "Voor u, altijd."

Tony en Britt besloten samen wat te gaan eten in de Combi. "Waarom had je het nou niet doorgelezen?" "Ik was tv aan het kijken en toen ben ik in slaap gevallen." Britt keek haar aan, dat was echt iets wat alleen Tony kon overkomen. "Je moet ook beter plannen, ik heb het meteen doorgelezen en daarna had ik de hele avond voor mijzelf." "Tja, ik kan dat nou eenmaal niet, sorry." Verontschuldigde Tony zich. Ze bespraken even de inhoud van de beide stukken en ze kwamen tot de conclusie dat Lotte een moeilijk leven had gehad. "Lotte kan ook zelfmoord hebben gepleegd, want ze was linkshandig en waren geen verdere sporen van geweld en ze had het moeilijk met de dood van haar man." "Hoe is hij eigenlijk overleden?" Vroeg Tony. "Auto ongeluk. Volgens Myriam was het zijn schuld en ik heb aan Pasmans gevraagd of hij het dossier wil opvragen." De mobiel van Britt ging af. Het was Tim. Hij wilde weten of het goed was als hij vanavond langs kwam. Natuurlijk vond Britt dat goed. Ze straalde en Tony keek haar verbaasd aan. "Wie was dat?" Vroeg ze. "Nog even geduld, dan zal ik het vertellen." Tony keek nog verbaasder en dacht: Britt is verliefd.

Op Britts bureau lag het dossier over het auto ongeluk van Marcel. Ze las het door en keek op. "Hij had veel teveel alcohol gedronken, dus het was zijn schuld. En de vrouw en het vier jaar oude kindje in de andere auto waren op slag dood. En volgens Myriam werd Lotte bedreigd door de man van de vrouw die is overleden." Ze keken elkaar aan en besloten dat ze Joris eens zouden verhoren.

Ze belden aan, maar de deur ging niet open. "Nou, dan proberen we het morgen weer," zei Britt. "Misschien kunnen we gaan kijken op de plek waar Lotte volgens Ben en Sel in het water is gedumpt." Ze keken op de kaart en tot hun verbazing was het maar een paar honderd meter vanaf het huis waar ze nu stonden naar de dumpplaats. "Het kan zo zijn dat hij het heeft gedaan." Merkte Tony op.
Op de plaats aangekomen keken ze rond. Britt dacht even na en het had het gevoel dat Lotte hier niet vermoord was, want er stonden huizen en dan moest je een schot horen. Maar een pistool met een demper dat kon natuurlijk. Zelfmoord kon ze zich helemaal niet meer voorstellen. Ze overlegde met Tony en ze waren het eens dat zelfmoord geen optie meer was.
Na goed rond gekeken te hebben besloten ze nog een keer te proberen of Joris thuis was. Ze belden weer aan, maar de deur ging weer niet open. Ze vertrouwden de boel niet en Tony liep achterom. Ze klom over de schutting en deed de achterdeur open. Ze kwam binnen en zag Joris op de bank zitten. "Waarom doe je niet open als er gebeld wordt?" Verschrikt keek Joris op. "Hoe ben jij binnengekomen?" "Geef antwoord op de vraag." Zei Tony terwijl ze de voordeur opendeed en Britt binnenliet. "Tony Dierickx, Britt Michiels, Politie Gent. En nu wil ik weten, waarom je de deur niet opendoet?" Joris keek op. "Ik heb de bel afgesloten, want ik wil niet gestoord worden, dus ik heb de bel niet gehoord." Britt en Tony keken elkaar aan. "Waarom zijn jullie hier?" "Lotte Vandenbroek is vermoord en ze is op nog geen 300 meter vanaf hier in het water gedumpt. En volgens haar zus heeft u haar bedreigd." Zei Tony.
"Ik heb dat niet gedaan, ik was boos, maar ik heb me nu gerealiseerd dat zij er niets aan kon doen. Haar man is schuldig, zij niet. Ze is dood en nu word ik verdacht, dat kan ik wel begrijpen maar ik heb het niet gedaan. Wanneer is het gebeurd?" "Eergisterenavond tussen 10 en 12." Antwoordde Britt. "Nou toen was ik met een vriend in de stad, hij vindt dat ik zo af en toe leuke dingen moet doen om mijn verdriet te vergeten." "Het nummer van die vriend en dan zullen wij u niet meer storen." Hij gaf het nummer en liet Britt en Tony buiten.

Ze wisten het echt niet meer, Joris kon het niet gedaan hebben en zelfmoord was volgens hun uitgesloten. Toen dacht Britt aan haar gesprek Myriam. Ze had gezegd dat haar man niet blij was met Lotte, maar waarom zou hij haar vermoorden? Ze overlegde met Tony en besloot hem te checken. Dat moest maar wachten tot morgen.

De volgende morgen keek Britt in het dossier van Maarten de man van Myriam en ze was verbaasd. Ze zag het verband tussen de twee, ze hadden samen in het pleegtehuis gezeten. Samen met Tony besloot ze hem op te halen. Myriam was verbaasd dat ze voor Maarten kwamen. Maarten ging mee. Hij vertelde dat Lotte hem had uitgedaagd om aan Myriam te vertellen dat hij vroeger in het tehuis meisjes had verkracht. Hij wist dat hij in het verleden fouten had gemaakt. Hij had het verleden afgesloten. Toen hij Lotte zag wist hij dat er het gevaar was dat zij Myriam zou vertellen over het verleden. Lotte had haar mond gehouden, maar op een bepaald moment had ze tegen hem gezegd dat hij niet moest denken dat ze het verleden vergeten was. Ze hadden 's avonds afgesproken en hij had gevraagd of zij het verleden wilde laten rusten. Zij had daarop geantwoord dat Myriam recht had om te weten wat hij gedaan had. Toen was hij doorgeslagen, hij had zijn pistool gepakt en haar doodgeschoten. Toen hij besefte wat hij had gedaan dacht hij aan Joris die Lotte bedreigd dat. Daarom had hij haar vlakbij zijn huis gedumpt.

Britt en Tony vertelden Vanbruane dat ze de zaak hadden opgelost. Ze wilde haar zus beschermen en dat heeft haar uiteindelijk haar leven gekost. Uiteindelijk weet haar zus nu toch hoe Maarten in werkelijkheid is.
Toen ze buiten stonden vroeg Tony:"Wil je nu vertellen wat er aan de hand is." Britt keek haar aan met een blik van waar heb je het over. "Dat telefoontje van gisteren." Britt keek haar lachend aan "jij bent wel heel ongeduldig. Kom maar mee." Verbaasd liep Tony achter Britt aan. Ze reden naar het huis van Britt, waar Tim ook was. "Tony dit is Tim, Tim dit is Tony."
Tony keek lachend en was blij dat Britt weer wat geluk gevonden had.

Einde

Ietje_Pool

* ©©©©© Alles op deze site is Copyright van de eigenaar en mag dus nergens anders geplaatst worden ©©©©©