Bedrogen

Op het dak van het dak van een flat staat een vrouw en ze staat op het moment om te springen. Britt en Sofie lopen naar boven in het flatgebouw en gaan het dak op.
Britt : Mevrouw komt u alstublieft bij die rand vandaan?
Silvia : Waarom zal ik?
Britt : Voor uw dochters, die staan daar beneden te kijken in angst of hun moeder naar beneden zal springen.
De vrouw staat bedenkelijk te kijken.
Silvia : Maar ik zie het leven niet meer zitten, ik kan er niet meer tegen, ik kan niet meer verder leven.
Britt : Wat is er gebeurd dat u het niet meer ziet zitten?
Silvia : Mijn man, hij heeft me bedrogen, hij heeft me geruïneerd.
Britt : Laten we eens praten, we kunnen u wel helpen.
Silvia : Ik heb helemaal niets, geen ene cent mijn man heeft me jaren bedrogen, en nu ik wilde scheiden ben ik er achter dat hij allemaal schulden hadden, die zijn zohoog dat ik ze niet kan betalen. Hoe kan u mij ooit helpen, gaat u die rekeningen betalen?
Britt : We kunnen u in contact brengen met instanties die u helpen met uw financiële problemen zodat u gewoon kan leven.
Silvia : Echt?
Britt : Ja, komt u mee?
De vrouw loopt naar Britt en Sofie toe en dan gaan ze naar beneden. Beneden wordt de vrouw omhelst door 2 meisjes een van een jaar of 5 en de ander van 12 jaar. Dan nemen Britt en Sofie het drietal mee naar het commissariaat. Op het commissariaat brengen ze de kinderen ven naar de kantine en gaan met de moeder naar verhoor 1.
Britt : hoe heet u?
Silvia : Silvia Kampen.
Britt : Kan u vertellen wat er allemaal aan de hand is.
Silvia : het liep al jaren niet zo lekker tussen mijn man, ik heb hem zijn laatste kans gegeven toen we naar Gent verhuisden. Het ging over van alles en nog wat. Hij deed weinig met de kinderen enzo. Nu hebben we sinds een jaar hebben we een café. Sindsdien was hij bijna nooit meer thuis, hij moest ´s avonds moest hij weren hij ging dan al om 2 uur weg en kwam ´s nachts thuis. Hij werd dan ´s ochtends pas op 11 uur wakker. En dan deed hij zeg maar ook niets meer en de kinderen zagen hem ook nooit meer. Ik heb toen besloten om er een einde aan onze relatie te maken.
Britt : Waar bent u dan achtergekomen van wat u ons heeft verteld.
Silvia : Ik kwam er achter dat de financiën niet goed waren, ik kreeg weer contact met mijn nicht en ik kwam er achter dat mijn man ervoor gezorgd heeft dat ik dus geen contact met mijn familie had, hij heeft gezorgd dat er een enorme ruzie was. Van mijn nicht hoorde ik dat er toen wij net verhuist waren naar Gent dat er al een deurwaarder voor de deur heeft gestaan. Hij heeft me jaren bedrogen met het geld, ik wist niet van die lening, en de erfenis van mijn vader al het geld zit in het café. Dat café dat loopt ook niet zo goed als ik dacht, we hebben echt torenhoge schulden, ik weet niet hoe ik dat moet oplossen.
Britt : Dat weet ik zelf ook niet precies, maar ik ga u met mensen in contact brengen die u kunnen helpen, heeft u een advocaat?
Silvia : Ja, Meester van Lancker, maar ik kan hem niet betalen.
Sofie : We zouden met meester van Lancker kunnen praten, misschien heeft hij wel een oplossing voor dat u hem niet kan helpen.
Silvia : Zou hij dat doen, ik weet hij is heel erg goed, maar ik weet niet of hij zo aardig is.
Britt : We kunnen het altijd proberen, maar we zijn niet zeker.
Silvia : Ik ben echt heel erg blij dat u me heeft geholpen.
Britt : Hier zijn een paar adressen, ik zal daar zeker contact mee opnemen als ik u was.
Silvia : Dat zal ik doen
Sofie : Dan mag u nu naar huis gaan.

Wanneer Silvia met haar kinderen is vertrokken en Britt en Sofie weer in het teamlokaal zitten.
Nadine : Waarom wou ze springen?
Britt : Het ging niet echt lekker in de relatie met haar man, en nu ze dus wilde gaan scheiden is ze er achter gekomen dat hij heel veel schulden heeft gemaakt. Ze zag het leven niet meer zitten, met zoveel geldproblemen.
Nadine : Wat gaan jullie doen?
Britt : We hebben haar wat adressen gegeven en we willen even contact opnemen met haar advocaat, Meester van Lancker.
Nadine : Waar is dat goed voor?
Sofie : Ze heeft geen geld om hem te betalen, en we willen proberen dat hij het met wat minder zou willen doen.
Nadine : Ja, dat is goed, maar ik weet niet of het een goed idee is dat Britt mee gaat.
Britt : Vanwege dat gedoe met zijn Zoon?
Nadine : Ja.
Britt : Daar kan ik me wel overheen zetten, en hij denk ik ook wel. Hij is best wel aardig. Ik zie hem tegenwoordig wel vaker op school.
Nadine : Oke, dan is het goed.
Sofie : Zullen wij dan maar gaan?
Britt : Moeten we niet eerst even het papierwerk voor doen?
Nadine : Britt, als jij het papierwerk nou doet, dan kan Sofie toch die vrouw en haar man natrekken, misschien zijn er wel meervoorvallen geweest.
Sofie : Ja dat is goed.

Britt gaat snel aan haar werk op haar pc en Sofie volgt haar voorbeeld, wanneer Sofie klaar is gaat ze naar Britt die bijna klaar is.
Britt : En wat heb je gevonden?
Sofie : Silvia en Peter Bakker, volgens het rijksregister nog getrouwd en hebben 3 kinderen, 2 meisjes en een jongen voor de rest niets mee aan de hand. Zo als de meeste mensen alleen een paar boetes en ja dat ze een eigen bedrijf hebben, maar voor de rest niets.
Britt : Oke, ik ben bijna klaar, zullen we dan gaan?
Sofie : Ja dat is goed.

Na dat Britt klaar is zijn ze meteen naar het kantoor van Meester van Lancker gegaan.
Johan : Mevrouw Michiels en Beeckman, wat kan ik voor u doen?
Britt : We zouden graag over uw cliënt Silvia Kampen praten.
Johan : Wat is daar mee?
Britt : Ze heeft vandaag geprobeerd zelfmoord te plegen, maar we hebben haar kunnen tegenhouden. Ze zit vooral met haar geldprobleem en dat ze u niet kan betalen en bang is dat u haar niet meer gaat helpen.
Johan : Het is niet gek dat ze zich zorgen maakt de geldproblemen, die zijn ook enorm, maar ik blijf haar wel helpen dat geld wat ik van haar krijg is niet zoveel, daar zorg ik wel voor.
Sofie : Zou u dat dan aan haar willen laten weten?
Johan : Dat zal ik doen. Britt?
Britt : Ja?
Johan : Je mag vanavond wel blijven eten als je Dorien ophaalt, Simon vroeg of Dorien mocht blijven eten.
Britt : Ja, goed idee.
Johan : Oke, tot vanavond.

Dan gaan Britt en Sofie weer naar het commissariaat terug.
Sofie : Een originele manier om uitgenodigd te worden voor een afspraakje.
Britt : Hoe bedoel je?
Sofie : Zie je het dan niet, die man is smoor op je.
Britt : Sofie, hij wild gewoon weten met wie zijn zoon omgaat, dat is toch niet zo raar.
Sofie : Oke, Britt geloof dat dan maar.
Britt : Dat is de waarheid.

Wanneer Britt en Sofie weer op het commissariaat komen vertellen ze aan Vanbruane wat meester van Lancker heeft verteld.
Britt : Zouden wij eens met die man kunnen praten?
Nadine : Op welke grond zou je met hem dan gaan praten?
Britt : Omdat hij zijn vrouw zo bedrogen heeft.
Nadine : Daar hebben jullie geen bewijs voor, maar gaan jullie je nou maar voorberijden op dat project op school voor morgen.
Britt : Ja en ik moet me wel heel goed voorbereiden wand Dorien heeft het de hele week al nergens anders over dan dat vrijdag het verkeersproject is en dat haar moeder dan komt.
Nadine : Je vindt het toch niet erg hoop ik?
Britt : Nee, ik vind het juist hartstikke leuk.
Nadine : Dan is het goed.

Britt en Sofie gaan nu weer aan de slag met hun voorbereiding voor morgen, ze hebben besloten dat ze in de ochtend tot de pauze groep 3 en 4 zouden doen en na de pauze de kleuters. Ik de middag gaat eerst groep 5 en 6 en daarna 7 en 8.
Na de laatste dingen nog hebben doorgenomen worden ze gestoord door Nick en Bruno die in een hevige discussie zijn.
Sofie : Schat, zou je wat rustiger willen doen, wij zijn ons aan het voorbereiden voor morgen.
Nick : Natuurlijk wil ik dat voor je doen.
Bruno : Britt, weet jij misschien een manier om een man te pakken die vrouwen heeft bedrogen?
Britt : Daar heb ik zelf nu ook zelf een probleem mee, maar hoe heeft hij die vrouwen bedrogen?
Bruno : Hij heeft oorbellen verkocht en gezegd dat ze echt zilver waren maar dat is niet zo.
Britt : Nou dan laat je ze die oorbellen toch terug brengen en het geld terug vragen.
Bruno : Er zijn geen bonnetjes en hij zegt dat hij ze niet heeft verkocht.
Sofie : Dan hebben jullie geen poot om op te staan he, jullie zouden hem op heterdaad moeten betrappen en hopen dat hij geen vergunning heeft waardoor je hem kan pak.
Nick : Dan hoeven wij het niet te proberen, wand hij praat alleen tegen vrouwen.
Britt : Als jullie proberen er achter te komen wie het is en als je toestemming hebt van Vanbruane dan kunnen wij zaterdag wel wat proberen te doen.
Bruno : Als jullie dat willen graag.
Britt : Dat doen wij wel, maar ik ga nu naar weer verder.
Nick : Oke dat is goed.

Die avond is Britt om halfzes bij Johan.
Johan : Kom binnen.
Britt loopt naar binnen en daar vliegt Dorien haar om haar nek.
Britt : Hoi, schat.
Dorien : Heb je weer stoute boeven gevangen?
Britt : Nee, ik heb geen stoute mensen gehad vandaag.
Dorien : Ik ga weer naar Simon.
Britt : Dat is goed.

Wanneer Dorien er vandoor is gegaan.
Johan : Ik heb nog contact gehad met Silvia en haar verteld hoe het er voor stond.
Britt : Gelukkig, ik hoop dat ze er over heen kan komen.
Johan : Ik denk dat het wel goed kan komen.
Britt : Het is volgens mij een sterke vrouw.
Johan : Ze gaat ook hulp zoeken.
Britt : Gelukkig, maar zullen we het nu niet meer over werk hebben? Ik wil jou nou wel eens leren kennen.
Johan : Ik zou jou ook wel eens wat beter willen leren kennen, behalve die harde politie vrouw ken ik je niet.
Britt : Ik ben niet altijd zo hard hoor.
Johan : Daar ben ik blij om.
Britt : Waar woonde jullie voor dat je hier woonde, wand Simon zit nog niet zo lang bij Dorien op school.
Johan : Aan de andere kant van Gent, ons huis moest gesloopt worden. Toen zag ik dit, met kantoor er bij, dat was nog makkelijker, aangezien ik niet steeds oppas voor Simon hoefde te zoeken.
Britt : Dat is met mijn job niet te doen, ik heb gelukkig een hele goede oppas en mijn schoonmoeder past ook wel eens op.
Johan : Daar heb je geluk mee.
Britt : Ja, de ouders van Mark daar heb ik echt mee geboft.

De volgende ochtend trekt Britt voor de verandering haar uniform aan en gaat ze met Dorien naar school, daar staat Sofie al op haar te wachten, die is daar door Nick afgezet. Dorien groet Sofie en rent dan meteen het schoolplein op, daar ziet ze Simon namelijk staan.
Sofie : En hoe was het gister?
Britt : Gewoon gezellig, niets meer.
Sofie : Heeft hij echt niets gedaan?
Britt : Nee, gewoon een beetje gepraat over koetjes en kalfjes.
Sofie : Nou dan komt het nog wel.
Britt : Dat is goed Sofie, laten we maar naar binnen gaan.

Wanneer alle kinderen binnen zijn gaan ze met de klassenassistente alles klaar zetten, dat hebben ze net even besproken. Dan is het tijd om naar de klas te gaan, de klassen zitten voor vandaag even in een lokaal. Britt en Sofie vertellen en vragen wat over de verkeersregels en dan nog wat over ongelukken en waar ze op moeten letten. Wanneer ze dat hebben gedaan gaan ze naar buiten, daar staan wat citaties en die gaan de kinderen naspelen en dan vertellen Britt en Sofie wat je moet doen als er zoiets gebeurt en waar de kinderen op moeten letten. Dan is de les al weer voorbij en moet alles aan de kant voor het speel kwartier, Britt en Sofie gaan lekker buiten zitten omdat het mooi weer is, maar hun rust word al snel verstoord door alle klassen die buiten komen, en de kinderen vinden die twee agente wel interessant. Dorien is natuurlijk ook bij haar moeder te vinden wand die vind het prachtig dat die op school is.

Dorien : Mam, moet ik nu ook bij Tony eten tussen de middag?
Britt : Ik ben helemaal vergeten om wat met Tony af te spreken, maar bel haar maar op of ze bij ons komt eten samen met Vera. Sofie blijft ook bij ons eten.
Dorien : Mag ik je telefoon?
Britt : Hier, alsjeblieft.
Dorien belt Tony op en Tony vindt het goed, ze was nu zelf ook aan het twijfelen of ze nu Dorien wel of niet moest halen omdat Britt op school was.
Dorien : Tony komt eten.
Britt : Gezellig.
Dorien : Mag Simon ook komen?
Britt : Mag dat van je vader?
Simon : Ik moet overblijven, dus het mag.
Britt : Dat is dan geregeld.

Wanneer de Pauze voorbij is zetten Britt en Sofie alles weer op, maar nu ietsje makkelijker. Wanneer alles weer staat gaan ze naar de kleuterklas. Nu vertellen ze heel weinig en gaan al heel snel naar buiten, buiten vertellen ze steeds wat met de voorbeelden, die slaan veel meter aan op de kleuters. Wanner ze klaar zijn met de kleuters gaan Britt en Sofie nog even snel brood halen wand Dorien is een halfuur later uit als de kleuters. Britt en Sofie zijn dan al weer op tijd terug en Dorien komt meteen met Simon aangerend. Tuis gekomen zit Tony er al met Vera. 
Tony : Ik heb de tafel maar alvast gedekt.
Britt : Bedankt, hoe wist je dat Simon ook mee at?
Tony : Om dat hij heel vaak mee eet, ik ken Dorien wel een beetje.
Britt : Ik ken Dorien ook wel, maar ik ben nooit thuis op dit tijdstip.
Tony : Ik vroeger ook niet. Sofie, hoe staat het met je trouwjurk?
Sofie : Goed, ik heb er al eentje uitgekozen.
Dorien : Mag ik jou bruidsmeisje zijn?
Sofie : Dat mag wel hoor, ik heb het er al met Nick over gehad.
Dorien : Wouw echt tof.

Wanneer ze weer op school zijn en Britt en Sofie weer alles klaar zetten op het plein is Dorien in de klas aan het vertellen dat ze het bruidsmeisje van Sofie mag zijn. Dan is het tijd voor de les. Nu gaat het er een stuk theoretischer aan toe dan in de onderbouw. Wanneer ze op de helft van de tijd zijn gaan ze naar buiten nog wat na spelen en dan is het al weer tijd voor de laatste twee klassen. Wanneer Britt en Sofie in de klas komen word Sofie dan ook gefeliciteerd met haar trouwen, Sofie kijkt dan wat vreemd op en dan ziet ze Britt naar een lachende Dorien kijken en begrijpt wat er aan de hand is. Voor deze klassen hebben ze hetzelfde voor maar dan wat moeilijker.

Dan is het al weer tijd dat de kinderen naar huis gaan en Britt en Sofie naar het commissariaat.
Britt : Nick, hoever staan jullie met die bedrieger?
Nick : We weten nu wie het is.
Sofie : Wie is het?
Nick : Benjamin Veldkamp. Hij is al 4 keer eerder veroordeeld voor dit soort praktijken.
Britt : Dan wordt hij niet veel slimmer.
Nick : Nee, maar dat is weer in ons voordeel.
Sofie : Hadden jullie al in gedachte wat we morgen gaan doen?
Bruno : Als jullie nou morgen gaan winkelen voor een paar zilveren oorbellen willen kopen, en dan lopen wij in burger bij jullie in de buurt en zo kunnen we hem arresteren.
Britt : Voor mij is dat goed, vragen jullie toestemming aan de onderzoeksrechter?
Bruno : Ja dat doen we.
Britt : Dat is dan geregeld.
Nick : Vanbruane heeft gevraagd of jullie PV’s nog eens af kwamen.
Britt : We zijn de hele dag weg geweest.
Nick : Ik geef het alleen maar door.
Sofie : Waar is die eigelijk?
Nick : Geen idee, maar ze is al de halve dag weg.
Nadine : Wie is er al een halve dag weg?
Nick : U baas.
Nadine : Waar hadden jullie me dan voor nodig?
Britt : Die PV’s die krijgen we niet af.
Nadine : Zondag is die hele stapel verdwenen, maar hoe ging het?
Britt : Het is goed gegaan, het is volgens mij wel behoorlijk aangeslagen, als dat dan nog niet was.
Nadine : Mooi, ik ben blij dat het zo goed is gegaan.
Britt : Ik ga maar aan het werk, wand anders krijg ik die stapel niet weg voor zondag.
Nadine : Wat hadden jullie voor morgen in gedachte?
Sofie : We gaan Bruno en Nick helpen, wij moeten oorbellen gaan kopen.
Nadine : Oke, ga dan maar hard aan het werk, wand je zal net zien dat je hem niet ziet en dan zijn jullie wel een tijdje bezig.
Britt : Laten we het maar niet hopen.

Wanneer Britt en Sofie anderhalf uur stevig hebben doorgetypt gaan ze naar huis. Britt brengt eerst Sofie thuis en gaat dan naar het huis van Johan, wand Dorien wilde daar weer spelen. Britt belt aan en Johan doet de deur open.
Johan : Staat je goed, dat uniform.
Britt : Bedankt, ik heb hem alleen liever niet aan.
Johan : Daar ga ik niet over, maar kom maar binnen.
Britt loopt naar binnen.
Britt : Ik kan niet lang blijven, ik moet nog boodschappen doen en koken.
Johan : Ik ga wel tegen de kinderen zeggen dat ze moeten opruimen.
Britt : Graag.
Johan loopt naar boven en komt de kamer van Simon in en schrikt zich een ongeluk als hij ziet hoe een puinhoop het is.
Johan : Wat heeft dit te beteken? (streng)
Simon : We zijn gewoon aan het spelen.
Johan : Er staat helemaal niets meer in de kast, jullie hebben alles over de grond gegooid, jullie gaan het nu als de heel snel opruimen, en je moeder moet wacht Dorien dus heel snel opschieten. (streng)
Johan loopt weer naar beneden.
Johan : Dit kan nog wel heel lang duren, ik denk dat je er slimmer aan doet om nu boodschappen te doen en dat je dan Dorien komt ophalen.
Britt : Wat hebben ze dan gedaan?
Johan : Die twee die hebben alles wat er in de kasten staat op de grond liggen, ze passen er zelf nauwelijks bij.
Britt : Doen ze dat vaker, wand Dorien weet dat ik dat niet wil hebben.
Johan : Nee, wand Simon mag dat van mij ook niet.
Britt : Oke, dan krijgt die van mij straf, ze weet dat ze opgehaald wordt en dat ze geen rotzooi mag maken en dat ze moet opruimen.
Johan : Simon krijgt ook straf, had jij nog iets in gedachte?
Britt : Een donderpreek en op tijd naar bed, op vrijdag mag ze altijd langer opblijven.
Johan : Dan krijgt Simon dat ook, dan staat dat een beetje gelijk.
Britt : Ik ga dan naar de winkels.
Johan : Je mag ook hier blijven eten.
Britt : Dat is goed, maar ik moet nog wel even naar de supermarkt en dan ga ik me thuis wel verkleden, ik loop niet graag in uniform.
Johan : Ik zorg dat ik het eten klaar heb als je terug bent.
Britt : Afgesproken.

Britt vertrekt naar de winkels en daar kijken heel veel mensen naar haar omdat ze denken dat er wat aan de hand is, maar wanneer blijkt dat Britt gewoon boodschappen aan het doen is, hebben ze geen aandacht meer voor haar. Wanneer ze haar boodschappen thuis brengt en opruimt springt ze onder de does en kleed zich aan. Britt is blij dat ze we weer normaal bij loopt en kan het niet begrijpen dat de ander in het team het geen probleem vinden om in uniform te lopen. 
Wanneer Britt bij Johan komt is die bijna klaar met het eten, maar de kinderen zijn nog hard aan het opruimen. Britt helpt Johan met de tafel te dekken en gaat dan de kinderen roepen. 
Wanneer Britt in de kamer van Simon komt.
Britt : Ik dacht dat jullie moesten opruimen, het is hier nog steeds een puinhoop. (boos)
Dorien : We hebben al een hele hoop gedaan.
Britt : Dan wil ik niet weten hoe een grote troep het was Dorien, jij hebt straf dat begrijp je wel.
Dorien : Mam, alsjeblieft.
Britt : Nee, Dorien je mag vanavond en morgen niet opblijven en als ik het nog een keer mee maak dan mag je 2 weken niet met Simon spelen, heb je dat heel goed begrepen. (boos)
Dorien : Ja mam.
Britt : Oke, we gaan eten.
Dorien : Eten we hier?
Britt : Ja, wat denk je, als ik moest wachten tot deze zwijnenstal is opgeruimd dan ben ik verhongerd als ik daarna nog moet koken.

Ze gaan alle drie naar beneden en alles staat ondertussen al op tafel.
Johan : Hoe ver zijn jullie boven?
Simon : Op de helft.
Johan : Na het eten ruimen jullie meteen alles op en jij verdwijnt dan je bed in Simon van Lancker.(streng)
Simon : Maar het is vrijdag.
Johan : Niets mee te maken, je weet dat ik niet wild dat je een rommel maakt, je ruimt gewoon eerst alles op als je klaar bent en niet aan het einde, het is dat Britt wild dat Dorien mee helpt anders had je het alleen moeten doen. (streng)
Simon : Oke, pap.

Na het eten verdwijnen de kinderen naar boven om alles snel op te ruimen, al heeft Simon daar geen zin in omdat hij daarna naar bed moet. Maar Dorien weet als ze nu gaat treuzelen dat haar moeder heel boos wordt. Britt helpt Johan met de afwas en als ze daar mee klaar zijn gaan ze nog even met elkaar praten en om halfacht komen Dorien en Simon naar beneden.
Johan : Opgeruimd?
Simon : het is opgeruimd pap.
Johan : Dan kan je naar bed.
Simon : Maar het is pas halfacht en ik ga altijd om negen uur naar bed.
Johan : Je hebt straf, nu verdwijnen.
Simon loopt nu boos naar zijn maker.
Britt : Wij gaan ook naar huis wand Dorien gaat ook meteen naar bed.
Dorien : Ik moest op tijd naar bed niet eerder.
Britt : Geen grote mondt, we gaan.
Dan vertrekt Britt met Dorien naar huis.

De volgende ochtend is Dorien al heel vroeg op omdat ze zo vroeg naar bed is gegaan en niet meer kan slapen. Dorien is wel zo wijs om stil te doen, wand ze was haar straf nog niet vergeten, maar hoopte als ze zich vandaag gedraagt dat ze toch mocht opblijven. Britt was zelf ook al op tijd werken omdat ze moest werken.
Britt : Goede morgen Dot.
Dorien : Goedemorgen Mam, ik heb je toch niet wakker gemaakt?
Britt : Nee, ik moet gewoon werken vandaag.
Dorien : Mag ik dan bij Simon spelen?
Britt : Vind je het dan niet leuk bij Tony?
Dorien : Jawel, maar ik vind het ook leuk om met Simon te spelen.
Britt : Ik heb vandaag met Tony afgesproken en ik denk dat Simons pappa wel een beetje boos op jullie is.
Dorien : Maar we hebben toch straf gehad?
Britt : Jij moet vanavond nog op tijd naar bed, dus je hebt hem nog niet helemaal gehad.
Dorien : Maar dan ben ik toch ook gestraft.
Britt : Ja, maar je gaat nu gewoon naar Tony op de bood en niet zeuren een andere keer mogen jullie weer bij elkaar spelen.
Dorien : Zondag?
Britt : Ik ben morgen vrij, ik wilde dan graag wat gezelligs doen, samen. Dan kunnen jullie maandag hier spelen, dan ben ik ook vrij.
Dorien : Oke.
Britt : Kom we gaan ontbijten, ik moet vandaag veel typen en ook nog eens winkelen.
Dorien : Winkelen?
Britt : Ja, we gaan iemand oppakken en dan gaan Sofie en ik net doen of we winkelen.
Dorien : Dat is leuk.
Britt : Ja, maar ik moet ook nog heel veel typwerk doen en anders moet ik zondag terug komen om het af te maken.
Dorien : Heb je niet hard genoeg gewerkt?
Britt : We hebben heel veel moeten doen, en die PV’s zijn er een beetje bij in geschoten, maar het is net zo als huiswerk je moet het doen en anders moet je nablijven als ze niet op tijd af zijn.
Dorien : Maar jij gaat toch wel hard typen, wand ik wil niet dat je zondag gaat werken.
Britt : Ik ga heel hard werken.

Wanneer Britt op het commissariaat begint ze meteen aan haar stapel PV’s en na een kwartier komt Sofie binnen. 
Sofie : Al hard aan het werk?
Britt : Ja, Dorien wild niet dat ik zondag ga werken.
Sofie : Die heeft gelijk, ze moet haar moeder bij zich houden.
Britt : Hoe laat gaan we winkelen?
Sofie : Om halfelf, dan hebben we kans dat hij ook al actief is, eerder is hij nooit gezien.
Britt : Mooi, dan kunnen we nog een uur typen.
Sofie : Goed Idee.

Na een uur getypt te hebben is Britt haar stapel al drastisch geslonken, ze schat dat het nog maar een uur werk is. Britt en Sofie drinken nog een kopje koffie en doen dan de oortjes in om naar het centrum te gaan. Nick en Bruno lopen al op in het centrum. Nick vertelt dat ze hun man nog niet gezien hebben.
Britt en Sofie lopen nu maar wat rond en leven zich in door zich als echte winkelende mensen te gedragen, het enige verschil is dat ze helemaal niets kopen. 
Na twee uur lopen ze zo door het centrum maar zonder resultaat. Britt en Sofie besluiten dan maar even ergens te gaan eten wand ze krijgen. Wanneer ze wat hebben gegeten besluiten ze maar weer eens naar de juwelier te gaan om te hopen dat de man hun daar oppikt. Alleen ze krijgen een tegenover gestelde werking, wand de juwelier vond het opvallend dat de twee dames steeds naar zijn winkel kwamen en had de politie al gebeld. De twee agenten die daarvoor toe kwamen waren voor hun gelukkig Raymond en Pasmans, die wisten dan nog wel niets van waar ze mee bezig waren, maar na een korte uitleg aan hun was dat probleem opgelost. Het enige waar de dames bang voor zijn is dat hun man hen met Raymond en Pasmans heeft zien praten, maar ze gaan gewoon door. Dan krijgen ze van Bruno te horen dat hun man in de buurt loopt en bij geeft een beschrijving en de dames zien hem. Britt begint aan Sofie te vertellen dat ze nog een paar echte zilveren oorbellen wild kopen en de man hoort dat.

Benjamin : Ik hoorde u net vertellen dat u zilveren oorbellen moest kopen?
Britt : Ja, hoezo?
Benjamin : Ik heb prachtige echte zilveren oorbellen, zou u eens willen kijken?
Britt : Ja graag.
Benjamin : Zullen we aan dat tafeltje gaan zitten?
Britt : Ja, lijkt me een goed idee.

Ze gaan aan een tafeltje zitten en Benjamin toont een aantal zilveren oorbellen.
Britt : Hoe ben ik er zeker van dat ze echt Zilver zijn? Ik ben namelijk gevoelig.
Benjamin : Ik kan het u niet bewijzen, maar u zal het merken dat ze echt zijn omdat u nergens last van zal hebben.
Britt : Dat is waar.
Op het moment dat Britt heeft betaald komen Nick en Bruno in actie en arresteren de man. Dan gaan ze naar het commissariaat. Britt begint daar weer hard aan haar stapel PV’s. Nick en Bruno gaan een huiszoeking doen bij Benjamin, in hoop dat ze daar geld vinden of andere oorbellen. Na een uurtje komen Nick en Bruno blij terug en Britt is dan net klaar met haar PV’s.
Britt : En?
Nick : We hebben nog meer sieraden gevonden en het geld.
Britt : Dat is mooi, dan hebben we niet voor niets de hele morgen in het centrum rondgehangen.
Nick : We gaan hem nu verhoren.
Britt : Moet ik het tegen Vanbruane zeggen, ik ga mijn Pv’s brengen.
Bruno : Ja dat is goed.

Britt loopt dan met haar stapel PV”s naar haar baas toe.
Nadine : Hard doorgewerkt?
Britt : Ja, ik mocht niet werken op mijn vrije dag van mijn dochter.
Nadine : Dat is ook verstandig, waarom hebben we anders vrije dagen.
Britt : Om te ontspannen he.
Nadine : Precies, maar hoe staat het et Sofie haar PV’s?
Britt : Hij wordt lager.
Nadine : Dus jij hebt voorlopig niets te doen?
Britt : Nee.
Nadine : Zou jij hier naar willen kijken, het gaat over het schoolverzuim van kinderen op het voordgezet onderwijs. Vooral om de wat minder intelligente kinderen die ook de meeste kans hebben om het slechte pad op te gaan.
Britt : Ja, maar wat moet ik er verder mee?
Nadine : De school heeft weer eens om hulp geroepen om de kinderen te laten schrikken als ze spijbelen en dan hopen dat ze weer een tijdje op school blijven komen om hun wat bij te leren.
Britt : Dat is goed, Trouwens Nick en Bruno hebben als het goed is de bewijzen tegen die oplichter.
Nadine : Daar ben ik blij mee.
Britt : Dat dacht ik ook.

Britt gaat op haar gemak zitten lezen Sofie blijft ijverig doortypen. Nick en Bruno hebben geluk wand hun man bekend al heel snel. Tegen 5 uur komen Raymond en Pasmans ook nog even binnen en die beginnen Britt en Sofie meteen te pesten om dat ze verdacht werden om een juwelier te gaan overvallen.

Wanneer Britt thuis komt.
Tony : Lekker gewinkeld?
Britt : Heerlijk, werd zelfs gedacht dat we de juwelier gingen overvallen.
Tony : Hoezo?
Britt : een man die zilveren oorbellen verkoopt moesten we pakken, daarom hingen we veel bij de juwelier rond. Waar is Dorien eigelijk?
Tony : Op haar kamer, ik weet niet wat die heeft, maar ze wilde perse naar Simon. Ik heb toen gebeld maar ze mocht niet komen van zijn vader omdat Simon straf had. Vanaf toen heeft ze de hele middag boos boven gezeten.
Britt : Ik ga zo wel met haar praten, ik weet niet wat er aan de hand is, gister heeft ze samen met Simon een enorme puinhoop van zijn kamer gemaakt, ze hebben echt heel lang moeten opruimen.
Tony : Je bedoelt dat ze alles uit de kast hebben getrokken?
Britt : Ja.
Tony : Dorien weet toch dat jij dat niet wild hebben?
Britt : Ja, en Simon weet dat ook van zijn vader.
Tony : Raar.
Britt : Gaat wel weer over, maar gelijk hard zijn. Ik vond het ook niet zo erg, het was best wel gezellig bij Johan.
Tony : Vind je hem leuk?
Britt : Jij gaat toch niet ook beginnen, Sofie doet het ook al.
Tony : Ik zal je met rust laten, al moet ik zeggen dat het een leuke man is.
Britt : Ik ga even naar Dorien.

Britt : Dorien, wat is er aan de hand?
Dorien : Ik mocht niet naar Simon.
Britt : Omdat Simon straf had.
Dorien : Het was toch ook mijn schuld.
Britt : Zo straft zijn vader jou toch ook als jij niet mag spelen.
Dorien : Dat is waar.
Britt : Je moet de volgende keer maar je excuses aanbieden.
Dorien : Dat zal ik doen.

Einde

Flikken10